[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 36 : ll ผมคบกับบอท ll EP.28 :: พี่เฟรมคนห่วงใย [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,713
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 142 ครั้ง
    9 พ.ย. 61

ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.28
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 29

'โกหกได้ แต่ไม่ใช่ทุกเรื่อง'






[FREM SAY]

การสอบไฟนอลผ่านพ้นไปด้วยดี ผมเลื่อนหน้าจอมือถือดูการประกาศวันเปิดเทอม นี่หยุดทีเกือบสามเดือนเลยเหรอ คิดถึงไอ้พีทแย่เลย รายนั้นเดี๋ยวก็แอบหนีกลับจันฯ เชื่อผมดิ

เด็กติดแม่ ขี้แง้จะฟ้องพ่อตลอดด้วย

พีท ฐิวัฒน์ :: ผมสอบเสร็จห้าโมงครับ

รายนั้นตอบไลน์ผมมาหลังจากที่ผมถามมันว่ามันเลิกสอบตอนไหน เพราะในตอนนี้ผมนั่งรอที่ใต้ตึกตั้งแต่บ่ายแล้ว อีกอย่างผมสอบเสร็จก่อนมันเกือบสองวัน ปีสองจะเรียนอะไรเยอะแยะวะ

เฟรม (ใกล้จะเป็นแฟนพีทแล้ว) :: ตั้งใจสอบนะ

ผมพิมพ์จบแค่นั้นก่อนจะเข้าทวิตและเลื่อนดูการอัพเดตในบอทน้องพายของพีทว่ามันเล่นอะไรไปบ้าง ดูเหมือนจะแอบร้างมาเกือบสี่วันติด ต่างจากแต่ก่อนสมัยผมคุยกับมันแรกๆ มันออนแทบจะทั้งวัน ผมเคยตื่นมาตีสามยังเห็นมันคุยกะคนในบอทอยู่เลย แต่เดี๋ยวนี้ผมสามารถดึงมันมาอยู่ในโลกความจริงได้แล้วครับ และภารกิจต่อไปคือการได้คบกับนอกบอท ไม่อยากคบในบอทแล้วอะ หวงก็หวงได้แค่ในนั้น ชีวิตจริงจะหวงยังรู้สึกหวงไม่สุดเลยเอาตรงๆ

รอว่าที่แฟนสอบเสร็จเหรอครับ

ชายในชุดไปรเวทเสื้อยืดกางเกงยีนส์ดำธรรมดาเอ่ยทักก่อนจะนั่งลงข้างผม ไอ้กิตเจ้าเดิมเพิ่มเติมคือย้อมผมสีเทาไปอีก

แล้วมึงมาทำไรผมถาม

มารอไอ้ภัทรอะดิ สอบพร้อมน้องพีทของมึงนั่นแหละไอ้กิตตอบด้วยสีหน้ากวนๆ มึงกลับบ้านปะ

ไม่รู้ว่ะ ถ้าพีทมันกลับจันฯ กูก็กลับกรุงเทพอะ อยู่นี่ไม่มีไรทำ

โคตรติดน้อง วันนั้นใครด่ากูว่าติดภัทรนะ กูขอทวนคำด่าหน่อย มึงเอาแต่ติดแฟนไม่เคยใส่ใจเพื่อน รักเข้าไป แดกน้องได้คงแดกไปแล้วมั้ง ใครพูดครับประโยคนี้ ผมขอสอบถามพี่เฟรมหน่อยครับ

มันดัดจริตทำเสียงตอแหลในการย้ำประโยคที่ผมเคยเอ่ยปากออกไปด้วยความหมั่นไส้ปนอิจฉา ก็คนมันอยากมีโมเม้นท์นั้นบ้างแต่กูไม่มีนี่หว่าเลยพูดออกไป พอมามีจริงๆ จังๆ ก็เข้าใจความรู้สึกคนติดแฟนอะ

เออ กูขอโทษผมว่าไปตามความจริง ไอ้กิตหัวเราะยกใหญ่ ว่าแต่มึงเห็นเอมบ้างปะ กูจะเอาเสื้อผ้ามาคืนมันเนี่ย หลายอาทิตย์แล้วอิหอยเอ้ย ใส่อะไรมาเรียนวะ

เออ กูลืมบอกมึงเห็นมันบ่นว่าเสื้อผ้ายังไม่ได้คืน

มันไลน์มาเตือนกูหลายรอบละ แต่ไม่เจอสักทีผมบ่น

จริงๆ ผมว่าจะคืนเสื้อผ้าที่เอามาซักให้อยู่หลายหน แต่ผมกับมันเรียนคนละเซค คลาดกันตลอดจะนัดเจอก็ไม่ค่อยว่าง วันนี้เซคมันสอบวันสุดท้ายเลยคิดว่าน่าจะได้เจอมัน เพราะผมรู้เลยว่าเดี๋ยวสอบเสร็จมันต้องรีบชิ่งกลับบ้านที่กรุงเทพแน่ๆ

พักหลังมันดูห่างๆ พวกเรานะ มันงอนที่พวกเรามีแฟนปะวะ

ไอ้กิตเอ่ยประเด็น ผมไม่ได้สังเกตเพราะมัวแต่เอาเวลาไปตั้งใจอ่านหนังสือจนไม่ได้คุยไม่ได้พบปะใครทั้งนั้น แม้แต่ไอ้พีทเองมันก็ไม่ค่อยได้คอลกับผมเลยช่วงนี้ อาจเป็นเพราะเราอยู่ในช่วงไฟนอล มันยุ่งจนไม่มีเวลาให้กันและกันทำนองนั้น

มึงคิดมากไปเปล่าผมพูด ไอ้กิตยื่นปากอย่างไม่เข้าใจ ถึงมันจะขี้ใจน้อย มันก็น่าจะมีเหตุผลเข้าใจเราดิ

ไม่รู้ว่ะ กูสังเกตพฤติกรรมมันตั้งแต่วันไปบ้านพีทแหละ กูชวนไปไหนก็ไม่ไป

อาจจะอยากถ่ายรูปเปล่า เพราะกูชวนมันก็ไม่ไป เห็นบอกไอ้พีทว่าอยากถ่ายรูปตลอด คิดมากนะมึงอะ

ผมหัวเราะเมื่อเห็นหน้าไอ้กิตดูวิตกกังวลคิดเองเออเอง ไอ้เอมมันก็ไม่ได้มาวอแวเราสองคนเป็นปกติแบบนี้ประจำอยู่แล้ว ทุกครั้งเรามักคุยแซวกันผ่านเฟสบุ๊คมากกว่าด้วยซ้ำ ปกติดีทุกอย่าง ที่เห็นเงียบๆ เพราะช่วงนี้ไฟนอลอะดิ

ไม่รู้ กูมีเซ้นส์ กูว่ามันแปลก

มึงดิแปลก

มึงสิแปลก หน้าออกรับแต่เสือกเป็นรุก

อ้าวเฮ้ย ไอ้เหี้ยผิดเรื่องล่ะ นอกเรื่องล่ะ

ผมง้างมือพร้อมต่อย แต่โชคดีที่คนในเซคไอ้เอมลงบันไดมาพอดี ผมรีบยกมือเรียกเพื่อนผู้หญิงคนดังกล่าว เธอไม่ได้เอะใจหรือแปลกใจที่ผมเรียกหรอก เพราะปีหนึ่งเรารับน้องร่วมกัน ความสนิทที่เคยมีมันยังคงอยู่เหมือนเดิม มันชื่อข้าวหอม ผู้หญิงผมยาวตัดหน้าม้าตรงชอบใส่พลีสยาวๆ สะพายกระเป๋าชาวเขาสไตล์ของมันนั่นแหละครับ

มีไรเฟรมเธอว่าก่อนจะเลิกคิ้ว แถมยืนท่าทางคล้ายจะยกพวกมารุมสกัมกูอะไรแบบนั้น ผู้หญิงเหี้ยไรเนี่ยยืนเป็นผู้ชายเลยสัด กลัว

เห็นเอมปะ

เอมไหนมีสองเอม เอมเล็กหรือเอมอ้วน

มันว่าด้วยเสียงแข็งและทุ้มกว่าผู้หญิงปกติทั่วไปเขาพูดกัน นี่มึงเป็นกระเทยแปลงเพศมาปะเนี่ย

เอมเล็กดิ เพื่อนกูอะ

แล้วเอมอ้วนไม่เพื่อนมึงเหรอมันว่ากลับ ผมเอามือตบหน้าผากตัวเองที่ดันไปเถียงกับคนอย่างแม่งเข้าซะแล้ว

ครับเอมเล็กน่ะ เห็นไหม

อยู่ตึกด้านหลัง เห็นว่าไปช่วยพี่ปีสี่ทำโปรเจคจบอยู่

ใจมาก แค่นี้แหละ

ผมว่าก่อนจะทำมือไม้ไล่มันไปอย่างหมูอย่างหมา ทั้งชีวิตผมอิจฉาไอ้ข้าวหอมอยู่เรื่องเดียวคือการที่มันได้เป็นพี่เทคไอ้พีทนี่แหละ น่าอิจสุดๆ แหละ

มึงจะทิ้งกูให้นั่งรอนี่เหรอไอ้กิตว่าขึ้นเมื่อเห็นว่าผมหยิบถุงเสื้อผ้าไอ้เอมขึ้นมา

ไปกับกูปะละ หรือจะนั่งรอนี่ผมพูดขึ้นก่อนจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เดี๋ยวภัทรกับพีทก็ลงมาแล้วนิ แปปเดียวเอง

งั้นมึงไปแล้วรีบกลับมา เดี๋ยวถ้าพีทลงมากูบอกมันให้ว่ามึงไปไหน

โอเค ตามนั้นเพื่อนรัก

ผมลุกขึ้นตบบ่าไอ้คนตัวสูง ก่อนจะอ้าถุงดูความเรียบร้อยว่าไม่ได้ตกหล่นอะไรไป ดีนะไอ้กิตไม่อาสาซักกางเกงในเสื้อในให้ไอ้เอมด้วย ความฉิบหายผมคงมาเยือนวันที่ไอ้พีทมาหอผมแน่ๆ ตอนสีหน้ามันถามผมว่าเสื้อผ้านอกระเบียงของใครนี่แบบ เข้าใจฟิวพ่อบ้านใจกล้าแต่กลัวเมียมากเลย ณ วินาทีนั้นไข้ที่มีอยู่กระเจิงหายไป แต่ด้วยความไม่ได้ปกปิดเพราะไม่มีอะไรปกปิดจึงบอกไปตามตรงว่าของไอ้เอม

ผมเดินลัดเลาะตึกใหญ่มาเรื่อยๆ จนมาถึงตึกด้านหลังที่ส่วนใหญ่พี่ปีสี่จะเรียนซะมากกว่า ผมเห็นโต๊ะไม้หินอ่อนที่มีพี่ผู้หญิงสามสี่คนกำลังนั่งทำงานในโน๊ตบุ๊กหน้าตึงเครียด แต่ผมกลับไม่เจอไอ้เอมตามคำบอกของไอ้ข้าวหอมเลยสักนิด

มันไปไหนวะ

หวัดดีครับ

ด้วยความที่ไม่รอให้หายสงสัย ผมเดินเข้าไปหาพี่ผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งหน้าจัดได้ว่ามาเรียนหรือมารำลิเกครับ ทำไมมีเพชรที่ขอบตาระยิบระยับขนาดนั้น ผมเลิกสงสัยเบ้าหน้าพี่เขาหลังจากเขาถามผมขึ้น

มีอะไรหรือเปล่าน้องเฟรม

คำถามสงสัยเอ่ยออกมา ตาผมมองหาเพื่อนรักอย่างไอ้เอมโดยรอบ

พี่เห็นเอมไหมครับ

เอมไหนอะ เอมปีสาม เอมปีสี่หรือเอมที่เป็นเอซีคณะ

ทำไมคนชื่อเอมมึงเยอะขนาดนี้วะ!

เอมปีสาม ตัวเล็กๆ ตัดผมหน้าม้าบางๆ หัวเถิกๆ น่ะครับ

ได้โอกาสล่ะขอแซะมึงหน่อยเถอะไอ้เอม คริคริ

อ๋อ ไปห้องน้ำเมื่อกี้เองเห็นว่าจะกลับแล้วด้วย เฟรมมีอะไรหรือเปล่า

ไม่มีอะไรครับ ว่าจะเอาเสื้อผ้ามาคืน เดี๋ยวผมโทรหามันก็ได้ครับ ไม่เป็นไรครับ

ผมที่ทำท่าจะล้วงมือถือเพื่อโทรหาเอม อยู่ๆ พี่ผู้หญิงที่นั่งอยู่อีกคนก็ชูมือถือไอ้เอมขึ้นมาแสดงให้รู้ว่ามันไม่ได้เอามือถือติดตัวไปด้วย

น้องเอมลืมมือถือไว้อะ ฝากเอาไปคืนน้องด้วยแล้วกัน

อ่าขอบคุณครับ

ผมรับมือถือจากมือพี่เขามาก่อนจะทำท่าจะเดินไปที่ห้องน้ำหญิงแต่พี่อีกคนกลับดึงแขนผมไว้ พอหันไปมองยังมาทำตากรุ่มกริ่มใส่อีก

อะไรของเขาวะ

พี่ถามอะไรหน่อย ด้วยความอยากเสือกส่วนตัว อิอิพี่เขาว่าติดขำ ผมเลิกคิ้วสงสัย

ครับ?

เราเป็นอะไรกับน้องหล่อๆ ที่อยู่ปีสองเหรอ วันนั้นเห็นเดินกอดคอกัน รู้สึกจิ้นมั่กมาก

พี่แกว่าไม่พอ ยังห่อไหล่ทำท่าเขินอายตามแบบฉบับสาววายทั่วไปเป็นกัน ผมยกมือเกาหลังคอพลางส่งยิ้มให้คนตรงหน้า

ทำไมเหรอครับผมไม่ได้ตอบแต่ถามกลับเพราะอยากรู้

น่ารักดี ถ้าเป็นแฟนกันไว้พี่จะขอติดต่อไปเล่นหนังคู่ไง

ครับ

อะไรคือครับคะน้อง พี่ถามเอาคำตอบ ไม่ใช่ให้ตอบครับเฉยๆ พี่ไม่อันเดอร์สแตนด์ค่ะน้องเธอแสดงสีหน้างอนๆ ผมเลยหัวเราะออกมาแล้วตอบไปตามตรง

ครับ เป็นแฟนครับ

หวีดดดดดด

แก ฉันบอกแล้วน้องจิ้นกัน โฮก

โอ้ย นิพพานแล้วกู

คราวนี้มีคนสมทบหวีดกรีดร้องจนผมถึงกับเหวอไปนิดๆ ทุกคนบนโต๊ะล้วนแต่วี้ดว้ายจนผมคิดว่าพี่เขาอาการกำเริบแล้วล่ะ

งั้นผมขอตัวไปหาเพื่อนก่อนนะครับ

ผมก้มหัวแล้วรีบปลีกตัวออกมาจากจุดนั้นทันที ผมเดินตรงมายังห้องน้ำหญิงก่อนจะหยุดรอไอ้เอมที่หน้าห้องน้ำ

ด้วยความซนและขี้เสือกผมเลยเลื่อนสไลด์หน้าจอมือถือมันเล่น ยี่ห้อซั่มตุงรุ่นใหม่เลยแหะ อยากได้รุ่นพี่แต่ยังไม่มีเงินซื้อใช้ ขอทดลองสัมผัสให้เป็นบุญมือหน่อยสิครับ

ผมเลื่อนหน้าจอเล่น ความจุของเครื่องค่อนข้างโอเค เห็นว่าไอ้เอมเป็นคนติดเกมมือถือมาก ไม่คิดว่าจะติดถึงขนาดโหลดเก็บไว้ในเครื่องหลายสิบแอพพลิเคชั่นขนาดนี้ รู้สึกอายที่เป็นผู้ชายแท้ๆ กลับไม่ค่อยเล่นกมส์มือถือกับเขาเลยแหะ

ครืด

จู่ๆ เครื่องในมือผมดันเกิดสั่นขึ้นมา หน้าจอแสดงเด้งการแจ้งเตือนของทวิต ผมที่เลื่อนเพลินๆ มือก็พลาดไปกดการแจ้งเตือนนั้นเสียได้ พอจะกดย้อนกลับเพื่อออกมาหน้าผม สายตาผมก็สะดุดอยู่ที่ชื่อแอคเคาน์ของมันทันที

บอทคิมยองยองตัวน้อย

ผมอ่านทวนดูให้แน่ชัดว่าก่อนจะนึกย้อนไปยังเมื่อครั้งที่ผมเคยอ่านชื่อนี้จากที่ไหนมาก่อน

ในทวิตบอทไอ้พีท

เอ้ามึง มาทำไรหน้าห้องน้ำ…”

ผมเงยหน้ามองคนตรงหน้าที่เดินออกมาจากห้องน้ำ มันชะงักเท้าเคลื่อนสายตามองที่มือผม ผมพยายามเก็บกลั้นความรู้สึกเดือดดาลในใจให้สงบลงก่อน ผมรู้แล้วล่ะ ที่มันทำหน้าผงะไปแบบนั้นมันหมายความว่าไง

มึงเล่นแอคเคาน์นี้ตั้งแต่ตอนไหนเอม

ผมถามเสียงเรียบ สายตาจ้องคนตรงหน้าไม่วางตา รู้สึกหัวชาและวูบต้นคอเหมือนกำลังถูกหักหลังอะไรบางอย่างจากเพื่อนตัว

มันไม่ตอบแถมทำท่าจะเอื้อมมาหยิบ แต่ผมเบี่ยงตัวหลบ

เอามาไอ้เฟรม กูไม่ตลกหรอกนะ

มึงเห็นกูตลกกับมึงไหมล่ะ

ผมอยากจะตะคอก แต่ผู้คนที่กำลังสัญจรผ่านเส้นทางใกล้ๆ มองพวกเราอย่างสนใจทำให้ผมกดน้ำเสียงลงให้ดูปกติมากที่สุด

เอามา

มึงเอาแอคเคาน์นี้ไปคุยกับพีททำไมผมถามไปตามตรง เพื่อความแน่ใจผมกดเข้า DM ก็พบว่าเป็นข้อความเดียวกันเป๊ะเหมือนตอนที่ไอ้พีทให้ผมดูในวันนั้น อธิบายมาดิ กูรอฟัง

กูก็แค่อยากแกล้งน้องมันเล่น

โกหก...มึงกำลังโกหกกู…”

มึงเคยเชื่อคำพูดเพื่อนบ้างไหมล่ะเฟรม

คนตัวเล็กใช้เสียงข่มสู้ สายตาหวั่นสั่นคล้ายกำลังถูกจับได้ว่าผิดเต็มประดา ไม่อยากคิดให้มันใหญ่โตว่าที่ทำมันหวังผลอะไร แต่ผมคิดได้แค่ว่าผมไม่ตลกกับการกระทำเหล่านี้ของมันสักเท่าไร

กูเชื่อคำพูดทุกคนแหละเอม แต่กูแค่สงสัยว่ามึงคุยกับพีทด้วยแอคบอทบ้าๆ นี่ทำไม

เออ! กูจงใจเข้าไปคุยเพื่อแหกน้องเขา แต่กูทำไม่ลง

ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่มันพูดสักเท่าไร อะไรคือแหกวะ

คือ…” อันนี้ถามเพราะไม่รู้จริงๆ อย่าว่าผมโง่เลยนะ

แหกเพื่อให้เลิกยุ่งกับพวกมึงไงไอ้เอมว่าด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ จริงๆ ก็เห็นใจมัน แต่ผมแค่อยากได้คำอธิบายตรงๆ จากปากมัน แต่กูเห็นมึงรักน้องเขาดีกูก็เลยล้มเลิกแผนการทุกอย่าง พอกูเห็นน้องเขาตอบมาว่าเป็นแฟนมึง ทุกอย่างของกูก็ชะงัก

ทำเพื่ออะไรเอม

เพื่อได้เพื่อนกูคืนมาไง

น้ำเสียงสั่นจนผมต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบาก นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่มันเผยด้านอ่อนแอให้ผมเห็นชัดขนาดนี้

“…”

ตั้งแต่พวกมึงสนิทกับน้องเขา มึงไม่ค่อยสนใจใยดีกูเลยทั้งมึงทั้งไอ้กิต

มึงฟังกูนะผมเบี่ยงสายตาพยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ โมโหก็โมโห สงสารมันก็สงสาร กูยังเหมือนเดิม แต่กูแค่มีคนเข้ามาในชีวิตอีกหนึ่งคน กูไม่เคยลืมมึง มึงคิดดูนะ ตอนที่มึงขาพลิกคนดูแลคือพวกกูถูกไหม กูก็ไม่ได้ไม่ใส่ใจอะไรมึงนี่เอม มึงคิดมากไปเองหรือเปล่า

“…”

คนถูกถามเงียบ มันกลั้นสะอื้น ทำไมถึงมีความคิดเป็นเด็กที่ไม่มีหัวคิดไปได้วะ นี่ปีสามแล้วนะเฮ้ย!

เลิกคิดอะไรแบบนั้นสักทีเอม กูยังเป็นเพื่อนมึง ไอ้กิตก็เป็นห่วงมึงตลอด ไม่มีใครทิ้งมึงหรอก

กูกลัวไงมันว่าขึ้น สายตาไม่มีแววความโกหกอยู่เลยสักนิด เพราะกูเคยเจอกรณีแบบนี้มาแล้วหลายหนผลสุดท้ายกูก็มีแค่เพื่อนในบอท เพื่อนในชีวิตจริงกูกลับไม่มีใครเลยในตอนนั้น กูไม่อยากเป็นแบบนั้นอีกแล้วเฟรม

มันว่าเหตุผลในอดีตขึ้น พอจะเคยฟังมันเล่าเวลาเมาอยู่บ่อยๆ ว่ามันเคยมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง แต่คนๆ นั้นกลับมีแฟนแล้วลืมมัน นั่นเลยเป็นสาเหตุที่ทำให้มันเหงาและหันไปติดโลกโซเชียลพักใหญ่ๆ แถมมีแฟนในบอทดันมาถูกเขาหักหลังอีก เวรกรรมแท้

คงกลัวว่ามันจะกลายเป็นเหตุการณ์เดจาวูสินะ

เลิกคิดมากได้แล้วเอม พวกกูมีเหตุผลแยกแยะมากพอ

มึงติดพีทมากมึงรู้ไหมเฟรมไอ้เอมว่าขึ้น ผมขอไม่เถียงในส่วนนี้เพราะมันก็จริงอย่างที่มันพูด ตั้งแต่มึงให้กูไปส่องบอทน้องเขา มึงแอดทวิตน้องเขา แกล้งทำเป็นไม่รู้จัก ช่วงนั้นกูว่ามึงติดมือถือเพราะน้องเขามากเลยนะ

“…” ผมถอนหายใจออกมา มันพูดเรื่องจริงที่ทำเอาผมเถียงไม่ออก

พอมึงมาสนิทกับน้องเขาในชีวิตจริง มึงดันตัวติดน้องเขาอีก

“…”

กูรู้สึกมันมากไป

มึงจะไม่ให้กูมีแฟนกับเขาเลยเหรอ มึงอย่างี่เง่า

กูพยายามแล้ว พยายามมองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่กูควรห้ามพวกมึง แต่กูกลัวจริงๆ เฟรม กูกลัวว่ากูจะต้องเสียเพื่อนไปในชีวิตอีกสองคน

หยุดคิดแบบนั้นสักทีนะเอม ทุกคนล้วนมีชีวิตที่แตกต่าง ไม่มีใครสามารถเอาใจใส่คนในชีวิตได้ครบจนเพอร์เฟคทุกคนหรอก

“…”

ถามกูสิว่าตั้งแต่มาเรียนมหาลัย กูได้โทรหาพ่อแม่กี่ครั้ง กูแทบจะนับครั้งได้ด้วยมั้ง เพราะกูไม่มีเวลาว่างมากพอที่จะใส่ใจคนรอบตัวได้อย่างครบถ้วนไงเอม มึงใส่ใจกูไหมช่วงที่มึงมีแฟนคนล่าสุด ก็ไม่ ถูกไหมล่ะ

“…” คนตรงหน้าดูซอฟท์ลง มันควรมีเหตุผลมากพอที่จะทำอะไรงี่เง่าเป็นเรื่องเป็นราวขนาดนี้ ถ้าไอ้พีทรู้มาว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะความเข้าใจผิดนี่แม่ง

เลิกเอาแต่ใจแล้วหันมาเข้าใจคนอื่นบ้าง กูอาจจะผิดในหลายๆ เรื่อง ทั้งเททริปในครั้งนั้นแต่กูก็ขอโทษไปแล้ว เรื่องนั้นกูผิดจริง งี่เง่าจริง ติดไอ้พีทจริง แต่นี่กูก็ขอบคุณที่มึงยังพอคิดได้ที่ไม่พลีพล่ามทำให้ชีวิตไอ้พีทในโซเชียลพังแล้วกัน

อืมกูจะพยายามเข้าใจและยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วกันมันว่าแต่ไม่ได้มองหน้าผม ผมรู้ว่ามันกำลังกลั้นเก็บอาการความนึกผิดของมันเอาไว้ กูขอโทษที่เผลอคิดมากไป แต่ถ้ามึงจะเกลียดกูนับตั้งแต่วันนี้ก็เกลียดได้เลยนะ กูไม่ว่า

เกลียดทำไม

“…”

กูเกลียดเพื่อนตัวเองไม่ลงหรอก

“…”

อย่าเงียบ

กูขอโทษ

เสียงเอ่ยแผ่ว ผมได้แต่แตะไหล่มันเป็นการบอกว่าไม่เป็นไร เพื่อนอะไม่โกรธเพื่อนตัวเองไม่ลงหรอก

กูจะไม่บอกพีทมันแล้วกันว่ามึงเล่นบอทคิมยองอะไรนั่น แต่กูขอให้มึงเลิกคุยกับมันก็พอ แล้วก็ลืมๆ ทุกอย่างไป เพื่อนก็คือเพื่อน กูสาบานเลยอะ ว่ากูไม่มีทางลืมมึงแน่ๆ ให้ทุกอย่างยกเว้นยืมเงิน

ผมว่าติดขำเพื่อให้คนตรงหน้าอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง จะโกรธก็ไม่รู้จะโกรธเพื่ออะไร อารมณ์ชั่ววูบเกิดขึ้นได้กับทุกคนแหละ มันคิดไม่ถึงหรอกว่าเวลาเราคิดมากเราจะตัดสินใจทำอะไรลงไปบ้าง ยกกรณีมันเป็นเคสเตือนใจในชีวิตเลยว่า จะทำอะไรควรมีสติสุดๆ

อืม กูจะไม่ก้าวก่ายเรื่องของมึงสองคนแล้ว ขอบคุณที่เข้าใจกูนะ

ห้ามทำอะไรแบบนี้อีก ห้ามน้อยใจ กูจะพยายามไม่ทำตัวติดแฟนให้มึงเห็นก็ได้อะ เพื่อความสบายใจ

ช่างเถอะ กูเข้าใจอะไรได้เยอะแล้ว พีทมันไม่ได้เลวร้ายอะไรกับกูหรอก กูผิดเองที่ไปยุ่งกับน้องเขา

เอาเป็นว่าไม่มีใครผิด มึงไม่ผิด ไอ้พีทไม่ผิด กูก็ไม่ผิดผมพูดก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าเรื่องจบได้สวยดี

แต่กูมีอีกเหตุผล…”

อะไรผมขมวดคิ้วเมื่อเห็นว่ามันพูดจาแปลกๆ

กูชอบน้องดาน่า…” ผมไม่ได้ตกใจที่มันชอบผู้หญิงเพราะนี่เป็นเรื่องปกติ แต่ตกใจตรงที่มันดันชอบน้องเขาโดยที่ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยเนี่ยนะ มันอาจจะเป็นเหตุผลที่ตลก แต่นี่ถือว่าเป็นข้อผิดพลาดของกู น้องเขาเล่าว่าเคยคบกับพีทในบอท กูรู้สึกหวงน้อง กูรู้สึกไม่โอเคที่ดาน่าเอาแต่พูดถึงพีท กูเลยคิดว่าถ้าวันหนึ่งดาน่ากลับเข้าไปเล่นบอทแล้วเจอพีทอีก กูกลัวน้องเขาจะคบกันอีกครั้ง กูเลยเลือกที่จะเขาไปคุยกับพีทให้พีทตัดใจและเลิกเล่นบอทไปซะ แต่พอกูรู้ว่าพีทรักมึงจริงๆ ปกป้องมึงจริงๆ กูรู้สึกผิดและหยุดความคิดเหล่านั้น…”

“…”

กูรู้ว่ามันไม่ถูก กูขอโทษจริงๆ เฟรม กู…”

อย่าปิดบังอะไรกูอีกนะผมตัดคำพูดเมื่อเห็นว่ามันมีท่าทีเครียดจริงจัง ผมไม่รู้ว่ามันมีเหตุผลอีกกี่ร้อยที่ทำลงไป แต่ผมพอจะเห็นแววตาสำนึกผิดมันแล้ว มันเลือกที่จะหยุดคุยกับพีทตั้งแต่วันที่รู้คำตอบว่าพีทคบกับผมอยู่ คนผิดจริงคือคนที่แหกโดยไม่สนห่าเหวอะไรทั้งนั้น แบบนั้นแหละเรียกว่าคนผิดจริง แค่ลืมทุกอย่างแล้วหยุดก็พอ

มันพยักหน้าในคำขอเพียงสั้นๆ ของผม แต่ดูเหมือนว่ามันจะมีอะไรค้างคาใจอยู่จึงถามผมขึ้น

พูดถึงเรื่องปิดบัง  กูถามอะไรอย่าง…” ไอ้เอมว่าคิดมันดูสงสัยอะไรบางอย่าง มึงบอกน้องเขาหรือยังว่ามึงรู้มาตลอดว่าน้องเขาคือบอทน้องพาย

คนตรงหน้าถามผมขึ้น ผมผงะกับคำถามของมันไปนิดๆ ไอ้ฉิบหายลืมบอกเรื่องนี้กับพีทไปเลย ว่าจะบอกก็ลืมทุกที

ยัง

มึงควรรีบไปบอกน้องเขา เพราะคนเล่นบอทส่วนใหญ่คิดมากกับ…”

คนตรงหน้าผมเงยหน้าขึ้น มันหยุดคำพูดที่กำลังจะเตือนผม เอมดูตกใจกับภาพข้างหลังผมไปนิดๆ ไม่รู้เพราะสัญชาติญาณความนึกขึ้นที่มโนไปเองหรือเปล่าที่ทำให้ผมรู้สึกชาวาบบริเวณต้นคอถึงกลับต้องหันไปมองด้านหลังในทันที

และนั่นทำให้ผมรู้สึกอยากจะตบปากตัวเองแรงๆ สักล้านที เพราะคนที่ยืนมองเราสองคนอยู่คือไอ้พีทที่ดูท่าว่าจะได้ยินเรื่องราวทุกอย่างที่เราสองคนคุยกันเป็นอย่างดี ผมที่จะอ้าปากเรียกไอ้พีทแต่มันดันเดินออกจากจุดนั้นไปหน้าตาเฉย ทิ้งให้ผมอ้าปากเหวอค้างกลางอากาศ

ไอ้พะ…”

มึงจะยืนอยู่ทำไมเนี่ย รีบไปดิ ไปบอกน้องเขาอธิบายให้น้องเข้าใจไอ้เอมว่าขึ้น กูจะบอกว่าคนเล่นบอทคิดมากกับการรู้เรื่องราวส่วนตัวของคนเล่นสุดๆ มึงรู้แต่แรกก็ควรบอกน้องเขาแต่แรก เดี๋ยวมันจะกลายเป็นมึงไปเล่นความรู้สึกน้องเขา

ไอ้เอมขมวดคิ้วเครียด มันดันหลังผมเพื่อให้ตามคนที่เดินจากไปเมื่อกี้ ผมพยักหน้าตามคำแนะนำไอ้เอมและวิ่งตามไอ้พีทที่เดินไปเฉยๆ ไม่ได้วิ่งหรือสับขาเร็วเพื่อหนีอะไร

พีท

ผมดึงชายเสื้อนิสิตมัน แต่มันกลับเอามือแกะมือผมออกแทนการสะบัดเพื่อเป็นการห้ามไม่ให้ผมดึงเสื้อมัน

มีอะไรครับ

น้ำเสียงเย็นยะเยือกเล่นเอาผมหัวตื้ออย่างไม่ทราบสาเหตุ เหมือนตัวเองกำลังได้สารภาพบาปกับพระเจ้าอะไรทำนองนั้น มือผมเปียกชุ่มอย่างไม่ทราบสาเหตุ อาการร้อนรนจนแทบจะบ้านี่มันอะไรวะ

เข้าใจความรู้สึกไอ้เอมแหละ ว่าการถูกจับได้มันแย่มากแค่ไหน

เมื่อกี้…”

ผมรู้แล้วล่ะครับมันตัดบทคำพูดของผม แววตานิ่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนทำเอาผมใจเขว่ ว่าที่พี่เข้ามาในชีวิตผม เพราะพี่แค่อยากล้อเล่นกับความรู้สึกผมเท่านั้น

มันไม่ใช่ไอ้พีท คือกูอาจจะรู้มาตลอดว่ามึงเล่นบอทนั้นแต่กูไม่ได้อยากแกล้ง…”

คนไม่ได้อยากแกล้งหรือทำให้ผมอึดอัดแต่แรกเขาก็ควรบอกกันตั้งแต่แรกไม่ใช่เหรอครับ

“…”

พี่เห็นว่าผมโง่ เลยเข้ามาเล่นกับความรู้สึกโดยไม่สนว่าผมจะรู้สึกยังไงใช่ไหมครับ

“…”

ตอนแรกผมก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองโง่หรอกครับ…” มันว่าก่อนจะถอนหายใจออกมาพร้อมกับยิ้มค่อยๆ มันไม่ใช่รอยยิ้มที่จริงใจอะไรสักนิด แต่ตอนนี้ผมรู้สึกแล้ว รู้สึกกับพี่เต็มๆ

พีท…”

คำพูดจบลงเพียงแค่นั้น คนร่างบางไม่สนใจคำยื้อห้ามอะไร มันยิ้มบางๆ เป็นการจากลาก่อนจะเดินออกไปจากจุดนี้ เสียงฝีเท้าไอ้เอมกับไอ้กิตวิ่งเข้ามาหาผมอย่างเป็นห่วง ดูท่าว่าทั้งสองจะเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อกี้

พีทโกรธกูแล้วว่ะผมพูดก่อนจะพยายามกลั้นความอึดอัดภายในไม่ให้มันระเบิดออกมา กูทำตัวกูเอง

เฟรมกูขอโทษที่กูพูดเรื่องนั้น…” ไอ้เอมจับไหล่ผมเบาๆ ผมเลยยกมือส่ายปฏิเสธให้มันไป

ไม่เกี่ยวกับมึงหรอกเอม กูควรบอกน้องเขาแต่แรกอย่างที่มึงว่านั่นแหละ

มึงไหวปะวะเฟรม ดูท่าว่าน้องเขาจะคุยยากแล้วว่ะ

ไอ้กิตพูด ผมมองตามแผ่นหลังที่หายไปแล้ว ในตอนนี้ผมรู้ว่ามันคงอารมณ์กำลังตกใจในเรื่องราวที่ได้ยินอยู่ ผมควรหยุดที่จะพยายามเอาหน้าตัวเองไปให้มันเจอ ผู้ชายเวลาโกรธยิ่งเห็นหน้ายิ่งไม่พอใจ เชื่อผมเถอะ

ในตอนนี้ผมคงได้แค่ขอโทษมันผ่านตัวหนังสือไปก่อน

ถ้าอะไรดีขึ้น ผมหวังเพียงแค่ว่าให้เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมก็พอ
















-100%-


แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nam yoon su gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 142 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7569 crzoldyck7 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 16:23
    เอาแล้วๆๆๆๆ
    #7,569
    0
  2. #7532 Jibangrin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 02:10
    ฮรุกกกกกกก
    #7,532
    0
  3. #7496 pcy921 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 15:30
    เฮ้ออออออออ หน่วงงง
    #7,496
    0
  4. #7429 Miki_milky (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 21:22
    นั่นไงอิพี่เฟรมลืมบอกความจิงกับน้องพีท
    #7,429
    0
  5. #7386 Y'O'Y (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 20:55
    อย่ามัวแต่ ว่าจะ ว่าจะ ควรบอกเลย...น้องโกรธแล้ว พี่เฟรมจะง้อไงล่ะ...
    #7,386
    0
  6. #7381 supatsorn254587 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 12:51
    ฟังพี่เขาก่อนนนนนน
    #7,381
    0
  7. #7380 Tzabuzabu (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 11:22
    พีทลูกกกก ฟังพี่เขาหน่อยนะ._.
    #7,380
    0