[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 35 : ll ผมคบกับบอท ll EP.27 :: น้องพีทคนยอมง่าย [100%] CUT 18+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    9 พ.ย. 61

ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.27
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 28
'อย่าพยายามรู้เรื่องส่วนตัวของคนในบอท'










ผมนั่งอยู่ข้างๆ เตียงมองคนที่นอนหลับนิ่ง ผมพยายามไม่คิดเรื่องในหัวไปไกลจนกลายเป็นเรื่องเป็นราว ถ้าพี่เขาจะมีรูมเมท เขาจะมีรูปเมทเป็นผู้หญิงทำไมอะ

นั่งมองอะไรอะ

คนบนเตียงลืมตาถามทันที ผมที่ไม่ทันตั้งตัวเพราะมัวแต่คิดอะไรไปเรื่อยถึงกับสะดุ้ง ก่อนจะแสดงสีหน้าให้เป็นปกติมากที่สุด

เปล่าครับ

เห็นอยู่ว่านั่งจ้องตาเขม็งเหมือนสงสัย มีอะไรหรือเปล่า

นี่ลืมตามองผมมาได้สักพักแล้วเหรอ ถึงรู้ว่าผมมานั่งจ้องพี่เขาเนี่ย U_U

ผมสัญญากับตัวเองไว้แล้วว่าเวลาสงสัยอะไรควรจะถามเขาไปตรงๆ เพราะถ้าผมคิดไปเองก็จะเกิดอารมณ์หงุดหงิดที่ไม่เข้าใจว่าทำไมช่วงนี้ผมถึงเป็นบ่อย ยิ่งกับพี่เฟรมผมว่าผมเป็นหนักเลยเนี่ย

เสื้อผ้าตรงระเบียงนั่นของใครเหรอครับผมถามขึ้น

ไอ้เอม

และคนที่นอนป่วยอยู่ตอบคำถามผมในทันที ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาคงมาที่หอกันบ่อยสินะ เพื่อนกันนี่

ครับ

ไอ้กิตเอาเสื้อผ้าไอ้เอมมาซักตั้งแต่วันที่มันขาพลิกครั้งนั้นอะ แล้วหอมันไม่มีเครื่องซักผ้าก็เลยเอามาซักที่นี่ตากที่นี่ ว่าจะเอาไปคืนแล้วก็ลืมพี่เฟรมพูดขึ้นเป็นการดักความคิดที่ผมมโนไปเองเมื่อกี้จนหมดเกลี้ยง ทำไมอะ คิดว่ากูแอบมีคนอื่นเหรอ

ปะ เปล่า…” ผมรีบปฏิเสธ ผมแค่นึกว่าพี่มีรูมเมทผู้หญิงหรือไม่ก็พาใครมาค้างหอหรือเปล่าแค่นั้น

สีหน้ามึงนี่เวลาหึงมันแสดงออกชัดมากเลยนะ

ผมรีบดึงหน้าให้เป็นปกติ ไม่รู้ว่าตัวเองเผลอแสดงสีหน้าอะไรไป แต่ที่รู้ๆ คงเป็นสีหน้าที่ไม่ดีเอามากแน่ๆ

ผมก็หน้าเป็นแบบนี้ปกติอะ

โกรธก็หน้าแดง เขินก็หน้าแดงพี่เฟรมว่าไม่พอยังขยับตัวมานอนใกล้ๆ กับที่ผมนั่งอยู่ แถมยังเอื้อมมือมาจิ้มหน้าผมเหมือนเป็นของเล่นอีก ไอ้พีทขี้หึง

อย่าดิพี่ผมจับมือพี่เฟรมเอาไปวางไว้บนเตียงตามเดิม เผลอไม่ได้จริงๆ เผลอเป็นอันต้องแต๊ะอั๋ง ให้ผมเอาเสื้อผ้าไปคืนพี่เขาไหมล่ะครับ ผมเห็นมีชุดนิสิตอยู่พี่เขาน่าจะจำเป็นต้องใส่มันนะครับ

ไม่เป็นไร เดี๋ยววันจันทร์กูเอาไปคืนมันเอง เรียนรวมน่ะ

ผมพยักหน้าอย่างเข้าใจ แม้จะแอบเคืองตัวเองที่คิดเป็นตุเป็นตะไปเองแถมเผลอน้อยใจไปอีก ดีนะที่ถามไปตรงๆ นี่ถ้าเอาแต่ปฏิเสธผมคงกลายเป็นไอ้พีทขี้โมโหโดยไม่มีเหตุผลแน่ๆ ผมลุกขึ้นไปเอามือถือมานั่งเลื่อนดูข่าวสารในทวิตเล่น สายตาพี่เฟรมยังคงนอนมองผมตาแป๋วไม่คลาดเคลื่อนไปไหน

พี่มองผมทำไมอะ นอนไปสิครับผมว่า

ชอบเวลามึงแสดงออกว่าหึงอะ คิ้วขมวดเป็นปมเชียว

ผมไม่ได้หึงสักหน่อยอันนี้ขอปากแข็งหน่อยเหอะ โคตรเสียฟอร์มเชิงชายสุดๆ เวลามีคนจับได้ว่างอนหรือหึงเนี่ย

เดี๋ยวเจอวิธีปราบคนหึงเหมือนวันนั้นคนตัวสูงขู่ผมด้วยสีหน้าที่ผมไม่ควรรู้สึกกลัวเลยสักนิด จูบสยบคนขี้หึง

ตลกล่ะพี่

ถึงปากจะพูดไปแบบนั้นแต่ผมแอบอมยิ้มตีเนียนก้มมองหน้าจอมือถือ โว๊ย! ไม่เคยคิดว่าสักวันตรงมาเขินอะไรต่อหน้าผู้ชายด้วยกันเองเลยเนี่ย

มองหน้ากู เลิกมองมือถือเดี๋ยวนี้

เสียงแข็งสั่งผมขึ้น นี่หายดีแล้วเหรอ เมื่อกี้ยังนอนจวนลงโลงอยู่เลยนะครับพี่

พี่อ่ะนอนไปเลย หายแล้วเหรอครับ ดุผมขนาดนี้

ไม่หายอะ แต่ไม่ชอบให้มึงติดมือถือ

ผมแค่ดูข่าวเอง นี่อะผมส่งหน้าจอให้คนบนเตียงดู แต่เขากลับทำเบี่ยงสายตาไม่มองซะงั้น ดูสิครับเนี่ย ผมแค่ตามข่าวปกติเอง

แล้วคิมยองยังคุยอยู่เปล่า

พูดถึงบอทคิมยองผมก็นึกขึ้นได้ว่าเธอหายไปเลยหลังจากที่ผมบอกว่าตัวเองเป็นแฟนพี่เฟรม แต่เธอก็ยังรีทวิตผมเป็นปกตินะ แอบเห็นว่าตั้งตัสบ่นอะไรไม่รู้ ผมไม่ได้สนใจอยู่แล้ว อีกอย่างผมก็ไม่อยากเข้าบอทมากด้วย กลัวกลับไปเล่นแล้วติดอีก

ไม่เลยอ่ะครับ หายไปเลย

ดีแล้วพี่เฟรมว่าก่อนจะขยี้หัวผมเบาๆ ลืมถาม ทำไมถึงเล่นบอทอะ

ช่วงนั้นเหงาน่ะครับเลยไปเล่น เครียดเรื่องเรียนนิดหน่อย หาเพื่อนคุยน่ะครับ

งั้นดีเลย มีกูทั้งคนไม่เหงาแล้ว

คนอะไรคิดเองเออเองผมพึมพำแต่แอบขำในท่าทีของเขา

จริงปะละ มีกูก็ไม่เหงาแล้ว อยากคุยก็โทรมา อยากปรึกษาก็ถามได้ มีกูเนี่ยเป็นให้มึงได้ทุกอย่างเลยนะ

ผมยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ คนบนเตียงก็ยิ้มออกมาเหมือนกัน ผมแอบผงะที่เห็นรอยยิ้มจริงใจนั่น รอยยิ้มที่ผมรู้สึกใจเต้นจนคุมตัวเองไม่ค่อยอยู่เวลาเห็นมัน เหมือนผมเคยเจอรอยยิ้มแบบนี้เมื่อครั้งตอนรับน้อง มีพี่เขานี่แหละที่ทำให้ผมเงยหน้าจากจอมือถือมามองเขา

ในตอนนั้นผมไม่ได้คิดอะไร คิดแค่เพียงว่าเขาน่ารักดีแค่นั้นแหละ

พูดป๋อขนาดนี้พี่หายดีแล้วเหรอครับผมแซวขึ้น พี่เฟรมชะงักที่ผมดักทางทัน ถ้าพี่หายแล้ว ผมกลับล่ะนะ

โอ้ยๆ ปวดหัว

เพราะคนบนเตียงเรียนเอกภาพยนตร์ พื้นฐานการแสดงย่อมมีมากกว่าคนทั่วไป ผมมองคนบนเตียงที่เอามือจับหัวตัวเองแถมทำหน้าตาทรมานแสดงถึงความเจ็บปวดที่ดูยังไงมันก็โอเวอร์แอคติ้งสุดๆ

ผมว่าพี่หายดีแล้วล่ะ

ขออ้อนหน่อยไม่ได้เหรอ นานๆ ทีจะป่วยนะเนี่ย

นอนเถอะครับ เดี๋ยวไม่หาย

ผมมองนาฬิกาที่แสดงถึงเวลาสองทุ่มกว่าๆ ผมลุกขึ้นยืนก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มห่มให้คนบนเตียงเพื่อที่เขาจะได้พักผ่อน

พรึ่บ!

แต่ดูเหมือนว่าคนป่วยจะมีแรงพอที่สามารถดึงตัวผมลงไปนอนด้วยหน้าตาเฉย ผมที่จะแหกปากโวยว่าเขาเล่นอะไร แต่แล้วคนตัวหนากลับดึงตัวผมเข้าไปกอดอย่างว่าง่าย

อยู่ด้วยกันก่อนสิ

หน้าของผมซุกที่ลำคอของคนตัวสูง ลมหายใจร้อนๆ รดบริเวณหน้าผากแถมอัตราการเต้นของหัวใจยังแรงและเร็ว ผมไม่รู้ว่านั่นเป็นเสียงหัวใจของเขาหรือตัวผมเอง แต่นี่มันชิดเกินไปแล้วเว้ย! ตัวพี่เฟรมก็ร้อนชะมัด รู้สึกเหมือนถูกเตาพิงมาครอบร่างไว้เลยห่า

พี่ เดี๋ยวผมติดไข้ผมว่าก่อนจะดันหน้าพี่เฟรมออก แต่อ้อมกอดนี่แน่นสุด คนป่วยจำเป็นต้องมีแรงขนาดนี้ไหมอะ ถ้าผมป่วยขึ้นมา ไม่มีใครดูแลพี่แล้วนะครับ

ป่วยด้วยกันสิดี จะได้นอนด้วยกันแบบนี้ไปเลยดูความคิด -*-

นี่ผมไม่ได้มาให้พี่แกล้งผมนะ ปล่อยผมเถอะ

น้ำเสียงอ้อนวอนไม่พอ ผมต้องทำหน้าอ้อมวอนด้วยเลยอะ น่ารักสุดแล้วเนี่ย

เรียกพี่เฟรมครับก่อน

พี่เฟรมครับ

แน่นอนว่ามันเป็นคำพูดที่ผมใช้ประจำ เรียกเพราะเพื่ออะไรเนี่ย ปกติผมก็เรียกพี่เขาว่าพี่เฟรมอยู่แล้วนี่

ผมรักพี่เฟรมครับคนที่กอดเอ่ยต่อ ผมขมวดคิ้วยู่หน้า ทำหน้าดีๆ

แล้วพี่จะบอกรักตัวเองทำไมอะ

ให้พูดตาม

อ้อมกอดกระชับชิดเข้าหาจนผมต้องเบ้หน้าแล้วพูดออกไปเพื่อความอยู่รอด

ผมรักพี่เฟรมครับ

พูดจากใจดิ เอาแบบไม่โดนบังคับ

เอ้าพี่ พูดจากใจผมก็ต้องพูดเองดิ พี่จะให้ผมมาพูดจากใจว่ารักพี่ทั้งที่พี่บังคับเนี่ยนะผมพูดติดขำ

แล้วไม่รักกันเลยหรือไง

ระ รัก…”

จริงดิ

รอยยิ้มกว้างของคนป่วยดูเป็นประกาย ตานี่ใสเหมือนไม่ได้ป่วยแล้วนอนซมปากซีดมาก่อนเลยนะครับ

อืม ปล่อยผมได้แล้ว

แล้วเมื่อไรจะได้เป็นแฟนกันในชีวิตจริงสักทีอะ เป็นแค่ในบอทอวดชาวบ้านเขาไม่ได้เลย  กูหึงได้แค่ในโซเชียลเหรอ

ไว้ผมบอกเองไง พี่ไม่รีบดิ

ชัดเจนขนาดนี้ รีบเหอะ

น้ำเสียงดูอ้อนวอนสุด ผมไม่ได้ตอบ ไม่ใช่ผมไม่พร้อม เพราะตอนนี้ทั้งพ่อแม่ทั้งเพื่อนทุกคนก็รับได้หมดว่าผมกำลังคุยกับพี่เฟรม แต่ผมรอให้ถึงเวลาเซอร์ไพรส์ ไม่นานหรอก อีกนิดเดียวเชื่อผมสิ

ไว้ก่อนนะผมยิ้มขึ้น เอาให้ยิ้มตาหยีไปเลยอะ แต่ตอนนี้พี่ป่วยพี่ควรนอนเฉยๆ อย่ามากอดผมมม

หนาวอะ

แต่ผมร้อนมากเลยพี่ดูดิเหงื่อแตกแล้ว พี่ก็เหงื่อแตก พี่มาหนาวอะไร บ้า

ผมบ่น ตอนนี้ตัวผมชุ่มไปด้วยเหงื่อของเขา จัดได้ว่าชุดนักศึกษาผมเปียกหน้าไปแทบหนึ่งแล้วเนี่ย

พรึ่บ

ดูท่าว่ายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ อ้อมกอดแน่นไม่พอยังมีหน้าเอาหน้ามาซุกคอผมอีก ลมหายใจร้อนๆ ทำผมรู้สึกคันเนื้อคันตัวแทนเขาแล้วเนี่ย

อืม เสียงแปลกๆ ดังขึ้นมาเล่นเอาผมรู้สึกใจวูบ กลิ่นตัวมึงนี่หอมชะมัด

โอ้ยพี่ผมจั๊กจี้

ผมพยายามจะเบี่ยงหน้าออกเพื่อให้เขาเลิกยุกยิกๆ ที่ต้นคอผมเสียทีแต่มือหนากับจับหัวผมล็อกเอาไว้ ขายังเกี่ยวขาผมอีก

รู้ปะคนเราจะหายป่วยเร็วๆ เขาต้องทำอะไรคนกอดถามผมเสียงมีเลศนัย นี่ผมไม่ได้คิดไปเองคนเดียวชะ

พี่อย่าเล่นงี้ดิ ผม…”

เหมือนเดจาวูย้อนกลับมาเมื่อครั้งที่ผมถูกปิดปากตอนหึงพี่เขาในครั้งนั้น แต่ครั้งนี้ผมได้รสสัมผัสเป็นรสหวานอ่อนของโจ๊กที่พี่เขาเพิ่งกินไป ริมฝีปากแห้งผากถูกเติมเต็มจนชุ่มเพราะปากของผม ลมหายใจร้อนวิ่งสวนกับลมหายใจที่ดูติดขัดเพราะผมเริ่มอึดอัดหายใจไม่ออก มือไม้ผมกลายเป็นไม่มีแรงไปซะงั้น สรุปคนป่วยคือใครกันแน่วะ!

อาจเป็นเพราะผมเคลิ้มจนลืมไปว่าคนตรงหน้าป่วยอยู่ มืออุ่นๆ สอดเข้าใต้ผ้าบางของเสื้อเชิ้ตสีขาว สัมผัสร้อนวูบของฝ่ามือแนบบริเวณหน้าท้องของผมจนสะดุ้งเฮือก ผมพยายามผละริมฝีปากแต่คงห้ามคนดื้อตรงหน้าไว้ไม่ไหวจริงๆ ริมฝีปากถูกครอบครองอยู่อย่างต่อเนื่องบวกกับการเน้นเนื้อกดเค้นจนมาถึงหน้าอกผม

อ่ะ

ด้วยสัญชาติญาณผมร้องออกมาอย่างห้ามไม่ได้ รู้ล่ะว่าตัวเองกำลังถูกจู่โจมร่างกายกะทันหัน พอจะเอามือดันตัวคนในอ้อมกอดเขาก็เริ่มพลิกตัวขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวผมเฉย เฮ้ย!

“…” ไม่พูดไม่จาทำหน้าเป็นหมาหงอยใส่อีก

พี่ลงไปจากตัวผม เล่นไรเนี่ยผมพยายามปรับโทนเสียงให้ดูดุดันแต่ไปๆ มาๆ คนด้านบนกลับโน้มหน้าจู่โจมผมอีกครั้ง เฮ้ย!”

ด้วยความไม่ทันตั้งตัวผมร้องออกมาเพราะตกใจที่ใบหน้าร้อนผ่าวก้มมาคลอเคลียที่ซอกคอผม นี่เราตัวเท่ากันนะแต่ทำไมรู้สึกแรงตัวเองด้อยกว่าซะงั้นแถมคนด้านบนยังป่วยแทนที่จะไม่มีแรงกลับแข็งแรงเฉย

พีท…”

ครับเสียงงัวเงียผ่านมากกหู ผมขานรับอย่างไม่เข้าใจ มือผมตอนนี้ขดอยู่บนอกตัวเองขยับไม่ด้าย TT

อืม…”

เสียงประหลาดมาอีกแล้วคราวนี้สัมผัสเย็นชื้นบริเวณกกหูเล่นทำเอาตัวผมวาบไร้แรงต้านทานอัตโนมัติรู้สึกชาทั่วร่างไปหมด เพิ่งเคยเจอแบบนี้อะ ทำไงดี

พอรู้ตัวอีกทีมือสองข้างคนด้านบนก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้นผมซะหมดแถมเสื้อผมยังหลุดลุ่ยภายในพริบตา คนด้านบนเคลื่อนหน้าลงไล่คลอเคลียจากซอกคอลามมาจนหน้าอกผม ในตอนนี้ผมรีบใช้มือบีบหัวไหล่และพร้อมจะผลักออก แต่แล้ว

อะ

สัมผัสเย็นเฉียบที่ผมเพิ่งได้สัมผัสใบหูในตอนนี้มันเปลี่ยนมาอยู่บนยอดอกผมแทน มือไม้ที่จะผลักเมื่อครู่เกร็งจนหงิกงอได้แต่ขย้ำไล่หนาอย่างห้ามไม่ได้ ความเปียกชื้นไล่วนอยู่อย่างนั้นทั้งสองข้างจนผมแอ่นหน้าอกรับอย่างไม่ทราบสาเหตุ นิ้วเขี่ยขึ้นลงอยู่ที่หน้าอกอีกข้างเร้าจังหวะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ รู้สึกเหมือนตัวเองโดนช็อตจากไฟฟ้า มันวูบวาบแถมทำอะไรไม่ได้ จะพูดยังพูดไม่ออกเลย

ฟึ่บ

เสียงถูกดึงจากท่อนร่างเล่นเอาผมเบิกตากว้างเพราะนี่มันเร็วเกินไปและผมเดาได้ว่าส่วนล่างของพี่เฟรมมันหลุดไปพร้อมผมแล้วแน่ๆ เมื่อกี้ ผมที่เห็นท่าไม่ดีจึงยกมือปิดปากผู้กระทำก่อนจะส่ายหน้าเป็นเชิงห้าม

แค่ครั้งเดียว

เหมือนว่าพี่เฟรมจะไม่ฟังผมเสียแล้ว เขาเอื้อมมือหยิบอะไรบางอย่างในลิ้นชักหัวเตียงก่อนจะทำยุกยิกๆ อยู่ข้างล่าง ผมไม่กล้าดูอะไรทั้งนั้นในตอนนี้ เรี่ยวแรงจะดิ้นหลุดยังไม่มีเลย

พี่ ผมเรียก คนด้านบนเอามือเสยหน้าม้าผมก่อนจะจุ๊บบริเวณหน้าท้อง เพราะมันรู้สึกเสียววาบผมจึงกระตุกร่างไปนิดๆ อย่า…”





CUT

------------------------------------------------------------------

 


02.35 P.M.

ติดหวัดพี่เฟรมอีกล่ะสิท่า

เสียงแซวทำเอาผมจากสะลึมสะลือถึงกลับตื่นเลยทีเดียว ในตอนนี้เราเรียนรวมกับเซคอื่น ที่นั่งเลยเป็นเบาะโซฟานุ่มๆ ผมเคลิ้มหลับเพราะมีอาการป่วยร่วมด้วย

ดูออกเลยเหรอวะ

ปากซีด ตัวร้อนสัดไอ้ภัทรเอามือมาอังหน้าผากผม ผมไอออกมาเพราะกลั้นไว้ไม่อยู่ ไปโรงบาลมอเราเปล่า เดี๋ยวปั่นจักรยานไปส่ง

ไม่ต้องหรอกเดี๋ยวกินยาก็หาย

มึงป่วยแต่พี่เฟรมหายดี กูเห็นเดินป๋อเลยเมื่อตอนกลางวันไอ้ภัทรได้ทีรีบฟ้อง ผมพยายามยิ้มแต่ก็ยกยิ้มไม่ไหว เหนื่อย แล้วไปทำอีท่าไหนถึงติดหวัดพี่เขามา

คำถามไอ้ภัทรทำเอาผมหุบยิ้มแล้วเบี่ยงสายตามองสไลด์ ทำเป็นกลบเกลื่อนแววตาไปงั้น เดี๋ยวจับได้จะแย่ ยิ่งชอบด่ามันไว้เยอะอยู่เรื่องพี่กิตกับมัน

พี่เขาหายใจรดหน้ากูตอนคุยกันมั่ง

หายใจรดหน้า? มึงคุยติดกันขนาดนั้นเลยเหรอไอ้ภัทรยังคงสงสัยต่อ ผมหยิบน้ำขึ้นดื่มแก้อาการคอแห้ง นอกจากจะจูบกันอะ

พรวด

คิดว่าจะไม่พุ่งก็พุ่งจนได้ ดีนะเอามือรองรับน้ำในปากทัน ป้าแม่บ้านคณะนี่ยิ่งปากจัดอยู่ ด่าจากหน้าตึกไปถึงหอพักยังทำมาแล้ว ผมรีบดึงกระดาษทิชชู่ออกจากกระเป๋าเป้มาซับน้ำบนพื้นลวกๆ แล้วกองเอาไว้ค่อยเอาไปทิ้ง

พูดเหี้ยไร

ฮั่นแน่ หน้าแดงสัด จูบเป็นเรื่องปกติครับสำหรับคนรักกัน

ตั้งใจเรียนเหอะมึงอะ

ถ้าไม่ใช่จูบก็คง…”

มันทำหน้ากระลิ้มกระเหลี่ย ผมหันไปมองตาขวาง ถ้าพูดอะไรไม่เข้าหูออกมานะมึง

คงไรผมถามเสียงแข็ง ทำหน้าให้เป็นปกติ

กินน้ำร่วมกัน

ไอ้ภัทรยักคิ้วยิ้มเห็นเหล็กดัดสีฟ้าใส ผมแปลกใจไปนิดๆ กับสีเหล็กของมันเพราะทุกครั้งคนเลือกสีให้ต้องเป็นผม แต่เดือนนี้มันไม่ได้มาถามผมนี่

ใครเลือกสียางในปากให้มึงผมถามขึ้น มันหันมายิ้มรับ

แฟนครับ

ใช่ซี้ เพื่อนไม่จำเป็นแล้วนี่เนาะ

มึงให้กูใส่สีชมพูมาจะปีนึงแล้วไอ้พีท เดี๋ยวถีบร่วง

ผมหัวเราะกับท่าทีดุร้ายของมัน เป็นช่วงพอดีที่อาจารย์สอนหมดคาบ ผมเก็บขยะใต้เก้าอี้กับกระเป๋าเดินออกมาพร้อมหับไอ้ภัทร แต่แล้วผมก็ต้องหยุดเดินเพราะมีใครบางคนมายืนดักผมไว้

พี่เฟรมกับพี่กิต

เอ้าพี่ ไม่มีเรียนเหรอผมถามก่อนจะเดินเข้าไปหา พี่กิตกอดคอไอ้ภัทรตามปกติ ไม่มีใครรู้หรอกว่าสองคนนั้นเป็นแฟนกัน และก็ไม่มีใครรู้ด้วยว่าผมกับพี่เฟรมเป็นอะไรกัน

เรียนเสร็จเมื่อกี้ เอาของมาให้

ไม่พูดเปล่า พี่เฟรมยื่นตุ๊กตาไข่ขี้เกียจขนาดกลางมาให้ผม จากการสังเกตป้ายห้อยแม่งเป็นของแท้ราคาค่อนไปหลักพันเลยนะน่ะ

เฮ้ยพี่ ซื้อให้ผมทำไมรู้แหละว่าจุดประสงค์คืออยากซื้อให้ แต่ผมไม่ได้ต้องการตุ๊กตาราคาแพงเลยนี่หว่า ไม่ต้องซื้อให้ผมก็ได้

เอาไปเหอะ มันหน้าเหมือนกูมะพี่เฟรมว่าก่อนจะยกตุ๊กตาเทียบหน้าแถมยังมาทำหน้าง่วงๆ ให้เหมือนกับตุ๊กตาอีก ผมขำออกมาเพราะมันตลกจริงจัง กอดตุ๊กตาจะได้เหมือนว่ากอดกู

ภัทรอย่าอ้วก

พี่กิตแซวขึ้นแถมยังทำเป็นลูบหลังไอ้ภัทรที่ยืนงงโลกโดยไม่ทันได้รับมุกแฟนแต่อย่างใด

อย่าขัดกูได้ไหมไอ้กิต

กูขำ ฮ่าๆ

พี่กิตขำออกมาไม่ต่างอะไรจากผมที่ขำออกมาเหมือนกัน ก็ดูพี่แกทำดิ

ไอ้พีท ขำเดี๋ยวโดนพี่เฟรมดึงมุมปากทำหน้าดุใส่อีกแน่ะ แล้วนี่มีเรียนต่อไหม ว่าจะชวนไปกินข้าวที่ฟู๊ดปาร์คห้างหน้ามอเราเนี่ย

พี่เฟรมเอ่ยชวนขึ้น ผมส่ายหน้าเป็นการบอกได้ว่าไม่มีเรียนต่อ

ดีเลยครับ ผมยังไม่ได้กินข้าวพอดี

ผมด้วย

ไอ้ภัทรว่าขึ้นหลังจากที่ผมเสนอ เราสี่คนเลยตกลงจะไปกันหมดนี่ก่อนจะเดินไปขึ้นรถรางของมหาวิทยาลัยไปลงหน้ามอแล้วเดินข้ามถนนไปยังอีกฝั่ง ที่พวกเราไม่เอามอเตอร์ไซค์มาเพราะพี่เฟรมกับพี่กิตมารถคันเดียวกัน ถ้าจะให้ซ้อนสี่ก็ใช่ว่าตำรวจหน้ามอจะให้ผ่านง่ายๆ ซะที่ไหน เราเดินเข้าห้างเดิมที่เดิมที่ๆ พี่เฟรมพยายามจะนัดน้องพายมาดูหนังนั่นแหละครับ เป็นห้างแห่งเดียวที่นิสิตนักศึกษาที่นี่จะมาเดินเล่นแม้จะมีแค่สี่ชั้นก็ตาม

เราสี่คนขึ้นมาชั้นโรงหนังเป็นชั้นฟู๊ดปาร์คมีอาหารดีๆ ราคาน่ารักแถมอร่อยมากๆ เต็มไปหมด ผมเดินไปสั่งสุกี้น้ำกับพี่เฟรม ส่วนสองคนนั่นไปกินราดหน้ากับข้าวมันไก่อีกร้าน ก่อนที่ทุกคนจะนำอาหารที่ไปซื้อมาวางไว้กับโต๊ะสำหรับทานข้าว

กินเสร็จดูหนังด้วยไหมพี่กิตเสนอ ผมมองหน้าพี่เฟรมว่าจะตกลงกับเขาหรือเปล่า แต่ดูท่าว่าจะคิดหนักน่าดู

ถามพีทอะ พีทอยากดูไหมอะพี่เฟรมหันมาถามผมในขณะที่ผมซดน้ำสุกี้ด้วยความหิวโหย

เรื่องอะไรเหรอครับ

นินจาพิฆาตแมวทะลุอเวจี พี่กิตเอ่ยชื่อหนังที่ขึ้นโฆษณาอยู่ก่ายๆ เป็นหนังนินจาตามล่าฆ่าแมวให้ครบเก้าตัวเพื่อนำไปทำไสยศาสตร์กับหมอผีไทย เป็นหนังลูกครึ่งญี่ปุ่น-ไทยมั้ง เห็นในกระทู้เว็บหนึ่งรีวิวดิบดี

ผมรักแมวนะพี่ผมพูดด้วยสีหน้าเศร้า ผมไม่ดูได้ไหม

ได้ดิพี่กิตพูดติดขำ อยากดูหนังเรื่องอื่นเปล่า ลองเลือกๆ ดู พวกเรายังไม่เคยดูสักเรื่องอะ

ผมหันไปมองป้ายติดโฆษณาของโรงหนังที่มีทั้งหนังไทย หนังต่างชาติหลากหลายแนว ผมเป็นคนไม่ชอบหนังที่คนส่วนใหญ่ดูกันอะ เป็นหนังแนวติสท์ซะส่วนใหญ่

พี่เลือกเถอะครับ ผมดูได้หมดยกเว้นนินจาฆ่าแมวอะ U_U”

เอางั้นเหรอ

พี่กิตว่าก่อนจะหันไปคุยงุ้งงิ้งๆ กะไอ้ภัทรเหมือนช่วยกันเลือกหนัง พี่เฟรมตักอะไรบางอย่างใส่ชามผมก่อนจะเปลี่ยนตักเอาบางสิ่งออกจากชามผมออกไป

พี่เฟรมตักหมูกับไข่ในชามตัวเองให้ผมซะเกลี้ยง แถมยังเอาผักของผมไปอีก

พี่ทำอะไรอะผมถามอย่างสงสัย

กินผักพี่เฟรมว่าเหมือนสิ่งที่ทำเป็นเรื่องปกติ มึงบอกให้กูลองกินอะ รสชาติก็ไม่แย่นะ

งั้นพี่กินเยอะๆ เลยครับ

ผมรีบช่วยตักผักใส่ชามพี่เฟรมไม่ยั้ง คนตรงหน้าเอามือผลักหน้าผากผมด้วยความหมั่นไส้ เราเหมือนใช้ชีวิตสลับกันไปแล้วอะ ผมรู้สึกชอบไข่มากในตอนนี้ พี่เฟรมพักหลังดูเหมือนจะหันมาสนใจผัก แต่มันก็เป็นบางชนิดนะผมว่า

ทำไมตัวร้อนพี่เฟรมขมวดคิ้วถาม ผมหยุดตักสุกี้ในชาม ไอ้ภัทรหันมามองหน้าพี่เฟรมหลังจากได้ยินคำถามนั้นไป

มันไม่สบายตั้งแต่เช้าแล้วพี่ ไอทั้งวัน

ผมรีบหันไปแยกเขี้ยวใส่ ไอ้นี่คนอุตส่าห์ไม่แสดงพฤติกรรมการสำออยออกมาแล้วนะ

ป่วย?พี่เฟรมถามกดเสียง ผมเลยได้แต่พยักหน้าแทนคำตอบ กินยายัง

กินไปตอนเช้าแล้วครับ

ติดกูเหรอ

ยังมาถามอีกเนอะ!!!

เปล่ามั้งผมตอบประชด

พี่เฟรมเลยขยี้หัวผมเบาๆ พลางยกกระเป๋าเป้ตัวเองขึ้นมาก่อนจะหยิบอะไรบางอย่างขึ้นมา มันคือผ้าปิดปากอนามัยสีขาวธรรมดาหนึ่งอันที่ยังไม่ได้ใช้ เขาเอาวางไว้บนกระเป๋าก่อนจะล้วงปากกาเมจิกสีดำขึ้นมาแล้วเขียนยุกยิกๆ ที่หน้ากากแถมไม่ให้ผมดูด้วยนะ เขาหันมาสวมให้ผมโดยไม่ทันตั้งตัวพร้อมแปะแผ่นเจลลดไข้เย็บเฉียบเข้าที่หน้าผากก่อนจะตบแปะหนึ่งที

จะได้หาย อย่าไปไอรดหัวใครล่ะ

ปากผมถูกปิดอัตโนมัติแถมมีแผ่นเจลอีกไม่ต่างอะไรกับมัมมี่ถูกพันหน้าไว้เลย ผมหันไปมองไอ้ภัทรที่หัวเราะใส่ผมเฉย มีระ! ตลกไรมึง

หัวเราะไรผมถาม มันทำท่าชี้หน้าตัวเองบ่งบอกว่าหน้ากากผมมีเรื่องตลกซ่อนอยู่ ผมเลยยกมือถือขึ้นมาส่องหน้าตัวเองก็พบว่าหน้ากากพื้นสีขาวถูกเปลี่ยนเป็นหน้าแมวเป็นที่เรียบร้อย แถมดูยังไงก็แมวพิการหน้าเบี้ยวซะ พี่เฟรม

ผมหันไปมองเขาตาขวาง คนถูกเรียกหัวเราะยกใหญ่ ขำขัน น่ารักคริครุอาโนเนะ

เป็นแมวไง น่ารักออก

ผมไม่ได้เถียงอะไรพี่แกไป จำยอมใส่หน้ากากแมวหน้าเบี้ยวเพื่อป้องกันการไอใส่หน้าเพื่อนพ้องน้องพี่

พอเรากินข้าวกันเสร็จเรียบร้อยผลสรุปพวกเราก็ไม่ได้ดูหนัง เพราะพี่กิตติดธุระกะทันหันเนื่องจากงานโปรเจคของเขาต้องแก้ด่วน เลยพลอยทำให้ไอ้ภัทรต้องไปอยู่กับพี่กิตด้วย ส่วนเราสองคนก็ต้องเดินกลับหอแม้ทางเดินจะไกลไปนิดแต่ยอมเดินไปเรื่อยๆ อะ เดินไปคุยไปเดี๋ยวก็ถึงหอเอง

แล้วนี่ป่วยทำไมไม่บอกสีหน้าเป็นห่วงผุดขึ้นชัด ผมกอดตุ๊กตาไข่แน่นเพราะกลัวตก

เดี๋ยวมันก็หายผมเลยไม่บอกพี่จะดีกว่า

ดื้อ

พี่ก็ดื้อเหมือนกับผมนั่นแหละ ตอนพี่ป่วยพี่บอกผมซะที่ไหนกัน

ผมเถียงกลับ คนด้านคอกอดคอผมเดินไปเรื่อยๆ ราวกับว่าทุกอย่างดูปกติ ผมกับพี่เขายังคงไม่เขรอะเขินเรื่องเมื่อคืนแต่อย่าง แต่ผมนี่ดิเขินฉิบหายเวลามองตาพี่เขาแล้วกลัวตัวเองหน้าแดงสัดๆ

เมื่อคืนขอโทษนะ ที่ทำให้ติดหวัด

ช่างมันเถอะครับ ผมไม่ติดใจเอาความอะไรพี่อยู่แล้วผมพูดพลางก้มมองเท้าตัวเอง แย่ว่ะ ทำไมหัวต้องนึกภาพเมื่อคืนด้วยเนี่ย จะโกรธพี่ผมก็ไม่รู้จะโกรธทำไม

นอกจากป่วยแล้ว เป็นอะไรปะ เช่น…”

ไม่เป็นอะไรครับสบายดี

ผมตัดคำพูดพี่เฟรมทันทีก่อนที่พี่เขาจะช้อนสายตามองผมด้วยเล่ห์เหลี่ยมแบบนั้น เอาจริงๆ ผมรู้สึกระบมนิดนึง แต่ก็แค่นิดเดียวอะ เหมือนตอนท้องผูกเลย แย่มาก!

หน้าแดง

ครับ

หน้าแดงไปหมดแล้วพี่เฟรมว่า ผมหันไปมองพี่เฟรมที่เอาแต่ยิ้มล้อผมเป็นว่าเล่น

พี่อย่ามามั่ว ผมใส่หน้ากากปิดครึ่งหน้ามาหาว่าผมหน้าแดง มั่ว

หูมึงยังแดงขนาดนี้ หน้ามึงต้องแดงดิ ตบบ้องหูแตกเลยไอ้นี่พี่เฟรมทำเสียงดุก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงกรุ่มกริ่มตามเดิม งั้น ถ้าไม่เป็นอะไร คืนนี้…”

ผมจะนอนหอคนเดียว

เดี๋ยวดิ ยังพูดไม่จบเลย ทำไมตัดความหวังกันขนาดนี้

เดี๋ยวเหอะพี่ ผมจะฟ้องพ่อ

ไรวะ

ผมจะหักคะแนนพฤติกรรมของพี่ เนื่องจากละลาบละล้วงผมมากเกินไป พี่จะโดนลดเปอร์เซ็นการเป็นแฟนผมไปอีก 20%”

ผมพูดไปเรื่อยอะ ไม่รู้จะเปลี่ยนเรื่องยังไงก็เลยอ้างเรื่องการตกลงเป็นแฟนขึ้นมา คนข้างๆ มีสีหน้าเหวอจริงจัง

ขนาดนี้แล้ว นี่เรายังไม่ได้คบกันอีกเหร๊อ!”

ครับ คนคุยย่อมเป็นคนคุย

ไปจีบคนอื่นล่ะ

ไอ้พี่เฟรมครับ…”

คร้าบบบ ไม่จีบเนาะ คุยต่อก็ได้ครับ

พี่เฟรมยู่ปาก ผมเลยเอาตุ๊กตาในมือฟาดหน้าท้องเขาก่อนจะเดินต่อไป ไม่รู้ว่าคนอื่นจะมองเราในฐานะไหน ยังไงแต่ถ้าผมมองจากมุมอื่น ผมคิดว่าเราคงเหมือนคู่รักชายชายทั่วไปที่ไม่ได้ออกชัดเจนมาก แทบจะเหมือนเพื่อนอย่างคู่ไอ้ภัทรล่ะมั้งครับ แค่ในตอนนี้ผมยังไม่ได้ขอพี่เขาเป็นแฟนเท่านั้นเอง

เอาเป็นว่า

ครั้งต่อไปผมขอรุกจีบพี่คืนบ้างล่ะกันนะครับ J






















-100%-
ฉากคัท หาได้ที่แฮชแท็ก
#ผมคบกับบอท
ทวิตต้นโพสต์คือ @Checkbill1996 ค่ะ

แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ nam yoon su gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7568 crzoldyck7 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 00:59
    อิพี่แม่งรวบรัดตัดตอนชิบหาย..กินน้องก่อนเฉย..เดี๋ยวตีเลย
    #7,568
    0
  2. #7531 Jibangrin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 01:59
    แค่กๆๆๆๆ
    #7,531
    0
  3. #7428 Miki_milky (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 21:13
    มาขนาดนี้แล้วยังไม่ใช่แฟนอีกหรอพีท
    #7,428
    0
  4. #7404 baekbow (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2561 / 18:31
    มาถึงขนาดนี้ยังไม่ใช่แฟนอีก โอ๊ยยยย หนูรออะไรอยู่คะ แม่อยากรู้จริงๆ เซอร์ไพร์ซอะไรนั่นคืออะไร // เฟรมนี่ก็เหลือเกิน เขามาดูแล กลับเอาไข้ไปฝากเขาซะงั้น
    #7,404
    0
  5. #7382 Khammii (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 15:38
    หาฉาก cut ไม่เจออ่ะค่ะ
    #7,382
    0
  6. #7367 supatsorn254587 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 16:24
    คิดถึงมากกลับมาซักที
    #7,367
    0
  7. #7366 Hydrangea1224 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 10:05

    อยากเอาไปทำซีรี่ย์ท่าจะน่ารักน่าดูคิดถึงคร้าาา
    #7,366
    0
  8. #7365 myeonx (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 09:54
    ง่ะ คิดถุงจังค่า
    #7,365
    0
  9. #7364 por_pla4u (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 08:05
    ให้เค้าหมดแล้วทุกอย่าง แค่ยังไม่ยอมเป็นแฟนพี่เฟรมนะเออ เจ้าพีทเอ้ย
    #7,364
    0