[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 24 : ll ผมคบกับบอท ll EP.20 :: น้องพีทของพี่เฟรม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 203 ครั้ง
    4 ส.ค. 60


ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.20
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 21
'อย่าจริงจังอะไรมากเกินไป มันจะกลายเป็นเราจริงจังอยู่ฝ่ายเดียว'








พี่เฟรมพาผมมาหยุดอยู่ที่จุดบริเวณไกลห่างจากถนนคนเดินพอสมควร ตรงนี้เป็นสวนสาธารณะติดหาด มีเครื่องออกกำลังกายและศาลาขนาดเล็กไว้นั่งพักผ่อนหย่อนใจดูบรรยากาศของทะเลยามค่ำคืน


ผมรู้สึกใจเต้นขึ้นมาดื้อๆ ไม่รู้เพราะความกดดันที่ตัวเองสั่งสมเอาไว้ข้างในใจหรือเปล่า อาการประหม่าต่อคนตรงหน้าผมถึงมีมากขึ้นขนาดนี้


อยากคุยอะไรอะ


เสียงทุ้มเอ่ยถาม เราสองคนมายืนอยู่ตรงจุดชมวิวที่สามารถมองทอดไปยังทะเลอันกว้างไกล ท้องฟ้ามืดมีเพียงแสงจันทร์รำไรตกกระทบสะท้อนน้ำใสๆ ของทะเลดูวิบวับสวยสบายตา


พี่หายงอนผมหรือยัง” ผมถามลองเชิงไปก่อน


นี่ถ้าเขายังไม่หายงอนผม แล้วผมไปพูดเรื่องแทงใจดำเขาอีกนี่ มีหวังได้ต่อยผมลงทะเลแน่


งอนไร ไม่ได้งอน


ดูเขาปฏิเสธดิ ไม่ได้งอนแต่ไม่มองหน้าเนี่ยนะ


เรื่องเมื่อคืนที่ผ่านมา ที่ผมปฏิเสธพี่ไปแบบนั้น…”


“…”


ผมขอโทษจริงๆ นะพี่


ผมหันไปพูดกับคนด้านข้างอย่างรู้สึกผิดจริงจัง พี่เฟรมเอาแขนเท้ากับทางกั้นที่เป็นปูนซีเมนต์ก่อนจะชำเลืองสายตามองผมเหมือนเคืองอยู่ลึกๆ


จะพูดแค่นี้?


จริงๆ ผมอยากบอกพี่ว่าผมไม่ได้เกลียดพี่อย่างที่พี่คิดนะ


แล้วใครบอกว่า กูคิดว่ามึงเกลียดกูอะ


พี่เฟรมถามผมหน้านิ่ง น้ำเสียงดูงอนเล็กน้อย


ปากบอกไม่ได้งอนแต่การกระทำตรงข้ามทุกอย่างขนาดนี้ ผมควรเชื่อพี่ดีไหมวะ


ผมกลัวพี่คิดแบบนั้นอะ


ถ้ามึงเกลียดกูจริง มึงคงไม่ตามง้อกูถึงขนาดนี้ถูกมะ” พี่เฟรมย้อนถาม กูคงไม่มีโอกาสได้มายืนคุยกับมึงตรงนี้หรอก


พี่เฟรมพูดด้วยสีหน้าที่ยังคงความน้อยใจไว้ลึกๆ ผมพยายามควบคุมความตื่นเต้นข้างในร่างกายตัวเอง แค่จะบอกความในใจจำเป็นต้องใจเต้นรัวขนาดนี้ไหมวะ


จริงๆ ผมก็รู้สึกดีกับพี่นะครับ” ผมละสายตาจากพี่เฟรมมองไปยังทะเลกว้างข้างหน้า แต่ผมคิดว่าถ้าเราคบกันเลยในตอนนี้ มันจะดูเร็วไปเปล่าอะ


ยังไง


พี่กับผมยังไม่รู้จักกันดีพอเลย ที่สำคัญพี่อาจจะกำลังสับสนความรู้สึกดีๆ ที่มีต่อผมกับน้องพายหรือเปล่า” ผมพูดโดยไม่กล้าสบตาพี่เฟรมโดยตรง พี่อาจจะชอบผมในตัวตนของน้องพาย ไม่ใช่ผมในตัวตนของพีท…”


เปล่านี่ มึงกับน้องพายมันคนละคนกัน กูรู้สึกดีกับมึงในตอนนี้นะพีท" สายตาจริงจังหันมามองผม "ส่วนเรื่องบอท…ช่างเถอะ”


ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอพี่


ผมยกมุมปากเลิกคิ้วอึ้งกับคนด้านข้างที่สามารถลืมเรื่องสำคัญบางอย่างไปง่ายๆ โดยไม่รู้ระแคะระคายอะไรบางเลยหรือไง


มึงจะสงสัยไรเนี่ย


ผมแค่แปลกใจตั้งแต่พี่รู้ว่าผมคือคนเดียวกับคนเล่นบอทน้องพาย แถมเป็นทั้งผู้ชายและรุ่นน้องในคนเดียวกัน แต่พี่กลับไม่รู้สึกตกใจหรือโกรธอะไรผมเลย


ผมพูดระบายเรื่องค้างคาใจมาตั้งแต่วันที่ผมกล้าสารภาพออกไป แม้ในตอนนั้นผมจะเมาดูควบคุมสติยากไปนิดนึงแต่ผมก็พอจะจำได้เลือนๆ ว่าผมได้เฉลยความลับในใจผมไปให้เขาฟังแล้ว


แต่พี่แกกลับเฉยๆ ในเรื่องราวที่ผมบอกซะงั้น


มึงเคยเกริ่นบอกกูแต่แรกแล้วไง” พี่เฟรมหันมาสบตาผม ที่มึงเคยถามว่า ถ้าน้องพายตัวจริงเป็นผู้ชายหรือเป็นมึงจริงๆ ขึ้นมา กูจะรู้สึกยังไง นั่นแหละ ตามที่เคยบอกไปว่าต่อให้น้องพายเป็นใครกูก็รับได้หมด


จริงสินะ


ผมเคยแอบลองใจถามคำถามพวกนั้นไป เพื่อจะได้เตรียมใจรับมือทันกับคำตอบล่วงหน้าได้บ้าง แต่ผมก็ไม่คิดว่าคำพูดที่เอื้อนเอ่ยออกมาเหมือนไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น เขาจะรับมันได้จริงๆ นี่หว่า


ไม่โกรธสักนิดเลยเหรอครับ


ไม่อ่ะ มึงขอร้องไม่ให้กูโกรธกูก็ไม่โกรธ และกูไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องโกรธมึงด้วย เพราะกูเป็นคนทักไปก่อน ไม่ใช่มึงทักกูมาถูกไหมล่ะ


"แล้วเรื่องเมื่อคืนอ่ะพี่ โกรธผมมากไหม..."


"เอ๊ะมึงนี่ ทำไมชอบคิดไปเองวะ เป็นคนคิดมากตั้งแต่เด็กเลยปะเราอะ"


พี่เฟรมพูดด้วยน้ำเสียงที่ดุใส่ผม ผมเบะปากเหมือนกำลังถูกพ่อว่ายังไงไม่รู้


แต่เมื่อบ่ายพี่ไม่คุยกับผมเลยนะ


กูเบื่อเวลาเห็นหน้ามึงแล้วกูจะใจอ่อนแบบนี้ไง” พี่เฟรมหันมาขมวดคิ้วใส่ พอมึงมาง้อกูมากๆ แล้วกูก็ยอมมึงตลอด


ผมพยักหน้าช้าๆ อย่างเข้าใจ ความอึดอัดภายในใจของผมเริ่มหายไปทีละนิด มันก่อเกิดเป็นความเชื่อใจที่พี่เฟรมกำลังสร้างมันขึ้นมา


ขอบคุณนะครับ ที่เข้าใจอะไรหลายอย่างในตัวผม…”


ผมหลุบสายตาลงเม้มริมฝีปากล่างพยายามเก็บความรู้สึกผิดของตัวเองเอาไว้


แล้วสรุปที่ผ่านมามึงรู้สึกดีกับกูจริงๆ ใช่ปะ” พี่เฟรมถามผมอย่างสงสัย ผมพยักหน้ารับไปตามตรง แล้วทำไมถึงไม่พูดออกมาตรงๆ


ผมว่าผมยังไม่พร้อมกับอะไรหลายอย่างน่ะครับ…”


อืม คงยังรู้สึกกับดาน่าอยู่สินะ


ไม่ใช่อย่างงั้นนะพี่” ผมรีบท้วง พี่เฟรมยกยิ้มขึ้น ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นกับดาน่าตั้งนานแล้ว พอมาเจอกันอีกครั้งผมกลับเฉยๆ กับเธอไปแล้วอะ


เคยคบกันในบอทเหรอ


พี่เฟรมถามผมเสียงเรียบ ผมถอนหายใจออกมาเมื่อต้องนึกถึงอดีตพวกนั้นอีกครั้ง


ครับคบกันได้แค่แปปเดียว


นี่จึงเป็นสาเหตุที่มึงไม่กล้าตัดสินใจตอบรับคำขอคบจากกูง่ายๆ ใช่ไหมเนี่ย


พี่เฟรมพูดติดขำ ผมรู้สึกดีที่พี่เฟรมกลับมาปกติได้อีกครั้งไม่งอนผมหรือทำหน้าเหมือนเคืองผมอย่างก่อนหน้านี้


เพราะผมรู้ว่าเป็นพี่ต่างหาก ผมถึงไม่อยากให้ความหวังตอบตกลงไป” ผมพูดตามความจริงก่อนจะหันหลังพิงกับทางกั้น ถ้าผมตอบตกลง แล้วพี่มารู้ความจริงทีหลังว่าเป็นผม จากที่จะโกรธน้อยๆ ผมกลัวมันจะลุกลามเป็นมากกว่าเดิมยังไงล่ะ


อ๋อ…”


พี่เฟรมพยักหน้าเข้าใจ บรรยากาศเริ่มเงียบอีกครั้ง ไม่รู้ว่านี่เรียกเคลียร์ไหม แต่ดูเหมือนว่าพี่เฟรมยังค้างคาใจอะไรบางอย่าง ผมก็เช่นกันรู้สึกเหมือนยังบอกเขาไม่ครบยังไงไม่รู้


ผมคิดว่าพี่เป็นคนที่เข้ามาในชีวิตผมแล้วรู้สึกว่าผมมีคุณค่าสำหรับพี่จริงๆ นะ


ผมพูดขึ้นโดยไม่ได้มองคนด้านข้าง พี่เฟรมแอบพ่นลมหายใจคล้ายหัวเราะในคำพูดผมเบาๆ


ขนาดนั้นเลยเหรอวะ


ครับถึงในตอนแรกพี่จะขี้บังคับ ชอบว่าผม ชอบแกล้งผมก็เถอะ


นี่แอบกัดกันหรือไง” พี่เฟรมเลิกคิ้วถาม


ผมเลียริมฝีปากที่แห้งผากเพราะความกดดันที่ตัวเองต้องเป็นฝ่ายพูดความรู้สึกตัวเองบ้างแล้วล่ะ


แต่พี่บอกว่าพี่กำลังเปลี่ยนแปลงตัวเอง พี่บอกให้ผมลองมองเห็นความพยายามพี่สักครั้ง” ผมนึกถึงคำพูดที่พี่เฟรมพูดถึงเมื่อคืน ผมรอดูความพยามเหล่านั้นของพี่อยู่นะ…”


“…”


พี่ยังอยากคบกับผมอยู่ไหมอะ…”


และแล้วผมก็ตัดสินใจถามออกไปท่ามกลางความเงียบ มีเพียงเสียงคลื่นกระทบฝั่งดังอยู่ใกล้ๆ เราสองคนยืนชิดกันมาก มากจนสามารถได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นรัวของแต่ละฝ่าย


มึงบอกมันเร็วไปไม่ใช่เหรอ” พี่เฟรมหันมาสบตาผม วินาทีนั้นผมไม่สามารถละสายตาจากคนด้านข้างได้เลย ทำความรู้จักกันคุยกันไปเรื่อยๆ ก่อนก็ได้ กูอาจจะเร่งรัดมึงมากเกินไปจริงๆ แหละ


พี่ประชดผมหรือเปล่าเนี่ย” ผมขมวดคิ้วสงสัย


เปล่า กูมาคิดๆ ดูแล้ว กูก็ผิดเองที่งี่เง่าอ้อนวอนขอร้องจนกลายเป็นกดดันมึงเกินไป พี่เฟรมหันมาทำหน้าตาจริงจังใส่จนผมรู้สึกใจเต้นถี่หนักกว่าเดิม กูจะไม่บังคับทั้งตัวมึงและใจมึงพร้อมเมื่อไรก็บอกแล้วกันนะ


“…”


กูรอมึงได้เสมอ




ถ้าอย่างงั้นก็ได้ครับ” ผมกุมมือที่เปียกชุ่มเพราะลุ้น เอาตรงๆ ผมยังไม่อยากรีบไว้ให้ทุกอย่างโอเคจริงๆ เหมือนที่ตั้งใจไว้ ขอบคุณที่เข้าใจผมนะพี่


อืม เลิกคิดมากได้แล้ว


พี่หายงอนผมถาวรแล้วใช่ปะ


กูบอกว่ากูไม่ได้งอนไง ไม่งอนแล้วเนี่ย


พี่เฟรมยิ้มขึ้นก่อนจะใช้มือเอื้อมมาขยี้หัวผมเบาๆ คล้ายเอ็นดู ผมยิ้มกริ่มให้กับความรู้สึกที่เหมือนว่าทุกๆ อย่างในอกมันโล่งไปหมด เหมือนผมได้ระบาย เหมือนพี่เฟรมก็เข้าใจในส่วนของผม อย่างน้อยมันอาจจะเป็นโอกาสที่ทำให้เราได้รู้จักกันมากขึ้นกว่านี้ ในตอนนี้มันคงไม่ใช่สถานะพี่น้องแล้วล่ะ อาจจะก้ำกึ่งแต่ผมเชื่อว่านี่จะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีของเราทั้งสองคน


ไม่มีใครรวบรัดจนบีบคั้นหรือปิดกั้นความรู้สึกมากเกินไปทั้งสองฝ่าย


 พี่เฟรมหันไปก้มหน้าก้มตากดมือถือ ผมไม่ได้สนใจว่าเขาจะทำอะไร ตอนนี้ผมได้แต่มองหน้าคนตัวสูงพลางรู้สึกดีที่เขายังเข้าใจในความรู้สึกและไม่โกรธอะไรมากมายอย่างที่ผมกังวล


ติ้ง!


เสียงแจ้งเตือนของมือถือทำเอาผมละสายตาจากการมองหน้าพี่เฟรมมาก้มมองหน้าจอมือถืออย่างสงสัยว่าใครส่งข้อความอะไรมา มันนานมากแล้วที่ผมไม่ได้จับมือถือเข้าแอพพลิเคชั่นทวิตเลย นี่เป็นอีกครั้งที่มีการแจ้งเตือนจากใครบางคนเมนชั่นมาหาผม


พี่เฟรมนี่


ผมหันไปมองพี่เฟรมที่หันมายิ้มให้ผมเหมือนว่าไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ผมกดเข้าไปในเมนชั่นที่พี่แกส่งข้อความ ข้อความหนึ่งมา


แถมยังส่งหาทวิตบอทน้องพายอีก


FROM : .เฟรมคนคลู 2016 @FFREMXX

@PIELUVU ลองเริ่มต้นคบกันและรู้จักกันในนี้ก่อนดีไหม

@PIELUVU สัญญาจะเป็นแฟนในบอทที่ดี


ข้อความสั้นๆ เป็นคำถามที่ทำเอาผมอดยิ้มออกมาไม่ได้


ยังไงความดื้อรั้นของพี่เขาก็ยังไม่สิ้นสุดจริงๆ สินะ


ผมจัดการพิมพ์ข้อความบางอย่างลงไปตอบเมนชั่นพี่แกทันที ก่อนจะกดส่งและหันไปมองทะเลเสมือนว่าผมไม่ได้เขรอะเขินอะไร


แต่จริงๆ ผมหน้าร้อนจนต้องกลบเกลื่อนเสมองไปทางอื่นต่างหาก


@FFREMXX อืม ตกลงสิ J


บางทีคนๆ นี้อาจไม่มีอะไรเสียหายเหมือนอย่างในอดีตที่ผ่านมาก็ได้นะครับ

 


 ----------------------------------------------



04.45 PM.


มึง เดี๋ยวจดเล็คเชอร์เสร็จกูยืมไปลอกหน่อยนะ ลืมเอาสมุดมาว่ะ


ผมที่นั่งจดเนื้อหาหน้ากระดานที่อาจารย์กำลังเขียนอธิบายพารากราฟเกี่ยวกับอินโฟกราฟฟิคอยู่ ไอ้ภัทรคนเดิมเพิ่มเติมคือไม่เอาห่าอะไรมาเลยสักอย่างกำลังทำสีหน้าร้อนรนเมื่ออาจารย์เริ่มสั่งการบ้านให้ไปทำ


แล้วมือถือมึงอ่ะ ทำไมไม่เอามาถ่ายเนื้อหาไว้


กูไปนอนหอพี่กิตมา ไม่ได้ชาร์ต


มึงว่าไงนะ…”


ผมหรี่ตาอ่อนถามประโยคที่มันพูดเมื่อกี้อย่างเอะใจ


กะ กูไปค้างห้องพี่กิตมา


ไอ้ภัทร อย่าบอกนะว่ามึง…”


ผมพูดพลางชี้นิ้วเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆ ผมทำหน้าตื่นจริงจังอึ้งกับความคิดในหัวตัวเอง


เชี่ยมึงคิดไรเนี่ย ไอ้ภัทรรีบเอามือมาปิดปากผมทันทีเพราะคงกลัวผมลั่นความคิดอุบาทว์ในหัวออกไป กูไปนอนเฉยๆ เมื่อคืนฝนตก ไม่ได้มีอะไรกันไอ้สัดอย่าคิดลึก


กูยังไม่ได้คิดเลย มึงร้อนตัวทำไมอะ


ผมแซวมันเล่นๆ ไอ้ภัทรจิปากก่อนจะปล่อยมือออกจากปากผม ผมส่ายหน้าหัวเราะเบาๆ ก่อนจะก้มมองมือถือที่มีการแจ้งเตือนของไลน์


เฟรม (อนาคตแฟนพีทไง) :: ลงมาใต้ตึกหน่อย คิดถึง <3


ผมขมวดคิ้วอ่านชื่อไลน์พี่เฟรมอยู่สามรอบ เชี่ย! ทำไมพี่แกกล้าตั้งแบบนั้นวะ


โอ้ยแบบนี้เพื่อนพี่เขาก็รู้หมดดิ T^T


พีท ฐิวัฒน์ :: ใกล้จะเลิกคลาสแล้วครับ


พีท ฐิวัฒน์ :: แต่ชื่อไลน์พี่อะทำผมตกใจ

/ สติ๊กเกอร์ปลาดุกฟูเต้นระบำ


เฟรม (อนาคตแฟนพีทไง) :: ไม่น่ารักเหรอ อยากเปลี่ยนอะ


พีท ฐิวัฒน์ :: ตามใจพี่เถอะครับ ผมไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย


เฟรม (อนาคตแฟนพีทไง) :: คร้าบ รีบลงมาเน้ออออ


ไม่รู้ว่าอาการพิมพ์ไปยิ้มไปนี่มันกลับมาอีกได้ไง ผมเป็นแบบนี้ครั้งแรกก็ตอนได้คุยกับพี่เฟรมทั้งวันทั้งคืนในบอทน้องพาย ในตอนนี้มันเปลี่ยนมาเป็นคุยกันแบบสนิทในชีวิตจริงแล้วอะ ไม่ชินเลยว่ะ


ยิ้มเข้าไป มีความสุข ว่าแต่กูมึงก็เป็น


เสียงแซวจากคนด้านข้างทำเอาผมต้องหุบยิ้มและกดปิดหน้าจอไม่ให้มันเสนอหน้าเข้ามาอ่านข้อความในมือถือของผม มันกระตุกมุมปากเป็นเชิงจับผิด


อะไรมึงไอ้ภัทร


ดีกันแล้วใช่ม้า เพื่อนอยู่นี่ไงสนใจเพื่อนหน่อย เล็กเชอร์จะไม่จดต่อเลยงั้น


ทันทีที่มันประชดผมเรื่องเล็คเชอร์ ผมรีบเงยหน้ามองกระดานก็พบว่าจารย์จดสั่งงานจนเสร็จแล้วแถมยังมีท่าทีเตรียมลบอีก


แล้วไมมึงไม่จดให้กูเนี่ย จะพากันติดเอฟเหรอวะ


แน่ะ โทษกูอีก กูบอกว่ากูไม่ได้เอาสมุดมามึงไม่เข้าใจเลยเหรอเนี่ย


ไอ้ภัทรว่า อาจารย์หันมามองเราสองคนเป็นเชิงดุที่เราเราพูดเสียงดังกันจนเกินไป


"เจนๆ ขอลอกที่จดงานเมื่อกี้หน่อยดิ"


ผมรีบหันไปขอคนด้านข้างลอกจดทันที เมื่อลอกจดครบแล้วผมก็ส่งสมุดในมือให้ไอ้ภัทรไปตามคำขอของมันตั้งแต่ต้น


เอามาคืนกูด้วยภายในวันพรุ่งนี้ เดี๋ยวงานกูไม่เสร็จ


กูว่าจะไปทำงานหอพี่กิต มึงไปปะ


มันชวนผมก่อนจะเก็บสมุดใส่กระเป๋าเป้สีฟ้าสดใส ผมอยู่หอก็ไม่มีไรทำ แต่ถ้าไปอาจจะไปเป็นก้างขวางคอของเขาสองคนหรือเปล่า


เดี๋ยวนี้อะไรๆ ก็พี่กิตเนอะ ติดแฟนฉิบ


ผมบ่นก่อนจะลุกจากที่นั่งเมื่ออาจารย์เลิกคลาสเป็นที่เรียบร้อย เราสองคนออกจากห้องด้วยอาการเพลียกึ่งง่วงกันสุดๆ


เดี๋ยวมึงก็ติดพี่เฟรม มึงจะรู้ว่าการอยู่กับแฟนแม่งโครตมีความสุข


กูกับพี่เขายังไม่ได้เป็นอะไรกัน -_-“


นี่ที่กูเป่าหูให้ตามไปง้อเขา คือมึงไปทำไร? ไปแดกส้มตำร้านป้ามลเหรอสัด


กูก็ง้อเขา แต่แบบขอคุยกันไปก่อน…” ผมพูดเสียงเบา เราสองคนรอลงลิฟทื ดีที่เพื่อนทุกคนเลือกลงบันไดกันไปหมด เพราะลิฟท์ตึกนี้ช้าสุดๆ เสมือนสร้างมาเพื่อประดับอะไรแบบนั้น ยังอยากรู้นิสัยกันมากกว่านี้ ถ้าแบบรีบอะมันไม่โอเค มันจะเสียใจทีหลังนะเว้ย


มึงกำลังแซะกูถูกมะ


มึงก็รีบเกิน กลัวไม่มีผัวหรือไง


เหี้ย โคตรหยาบคาย


ผมหัวเราะก่อนที่เราสองคนจะเดินเข้าลิฟท์เพื่อลงไปยังชั้นล่าง พี่เฟรมนี่มารอใต้ตึกต้องพาไปไหนแหง มาอ้างคิดถึง โหยไม่ชินเลยว่ะ


และก็เป็นไปตามคาด พี่เฟรมพี่กิตและพี่เอมนั่งอยู่ที่โต๊ะม้านั่งยาว พวกเขาดูสนุกกับการพูดคุยเสียงหัวเราะนี่ดังลั่นใต้ตึกไปหมด


หวัดดีครับ


ผมเอ่ยทักสามคนนั้นก่อนจะยกมือไหว้ตามมารยาท ไอ้ภัทรไหว้ตามผมติดๆ ก่อนจะรีบเบี่ยงตัวไปนั่งข้างพี่กิตอย่างว่าง่าย


หน็อยคนไม่ติดแฟน พ่อคนรักเพื่อน!


เอ้า นั่งก่อน


พี่เฟรมชวนผมนั่งมือตบที่ว่างด้านข้าง อีกด้านหนึ่งของพี่เฟรมคือพี่เอมที่โบกมือทักทายผม


เป็นไงเพิ่งเรียนมีเดียเสร็จเหรอ” พี่เอมเอ่ยทัก ผมพยักหน้าเป็นเชิงตอบ


แล้วนี่พี่เรียกผมให้รีบลงมาทำไมอะ


ผมหันไปถามพี่เฟรมที่เจ้าตัวกำลังตักเค้กกินอยู่ พี่เฟรมหันมาก่อนจะจ้วงเค้กอีกครั้งและป้อนใส่ปากผมหน้าตาเฉย


จะถามว่าอาทิตย์หน้าหยุดหนึ่งอาทิตย์อะ จะไปไหนเปล่า” พี่เฟรมถามขึ้นก่อนจะใช้นิ้วโป้งปาดคราบเลอะมุมปากผมให้


ทั้งพี่กิตและพี่เอมต่างจดจ้องพฤติกรรมของผมกับพี่เฟรมแปลกๆ จนผมต้องผงะออกมาทำตัวปกติ


อ๋อ ผมกลับบ้านน่ะครับ


ผมตอบไปตามตรง อาทิตย์หน้ามหาวิทยาลัยหยุดเพราะมีกิจกรรมจัดงานวิ่งอะไรสักอย่าง พวกผมก็เลยไม่มีเรียนสบายไปเลยเจ็ดวัน ผมเป็นเด็กต่างจังหวัดด้วยก็เลยต้องกลับบ้านไปหาพ่อแม่หน่อย ไม่งั้นคิดถึงแย่


เอ้าเหรอ…”


พี่เฟรมพึมพำ ผมเลยเอียงคอมองเขาดูเหมือนว่าเขาจะมีอะไรอยากจะพูดแหะ


มีอะไรหรือเปล่าพี่


ไอ้เฟรมมันจะชวนเราไปเที่ยว พวกพี่จะไปเสม็ดกันน่ะ ไปพักผ่อนกันหลายคนเลย พีทไปด้วยกันเปล่า” พี่เอมพูดขึ้น เธอพยักหน้าเป็นเชิงกดดันให้ผมตอบตกลง แต่มันไม่ได้ผลหรอก เพราะผมไม่มีเงิน แฮ่! “นี่ภัทรก็ไปด้วยน้า


ผมหันไปมองหน้าเพื่อนที่กำลังมองผมด้วยรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม ไม่ต้องมายิ้มเลยไอ้ห่า นี่รู้ล่วงหน้าว่าเขาจะไปเที่ยวแล้วไม่บอกด้วยนะ ทิ้งให้กูเซอร์ไพรส์อีกแล้ว -_-;;


ผมไม่ไปอ่ะครับ ผมไม่ได้กลับบ้านมาสองเดือนแล้วอ่ะ คิดถึงพ่อแม่


ผมปฏิเสธยิ้มๆ พี่เอมยู่ปากทำท่าเสียดาย พี่เฟรมมองหน้าผมก่อนจะหันไปพูดกับเพื่อนตัวเองทั้งสอง


งั้นกูไม่ไปแล้วนะ


อ้าว ไมวะน่ะ!” เสียงพี่กิตเอ่ยท้วง ทุกคนที่นั่งอยู่ดูตกใจกับคำพูดของเขารวมถึงผมด้วย ไหนบอกอยากไปมากไง ทำไมเป็นงั้นอะ


กูรู้สึกขี้เกียจขึ้นมาว่ะ ขอโทษนะเว้ย” พี่เฟรมตีบ่าพี่เอมเบาๆ คนร่างเล็กมองพี่เฟรมอย่างไม่พอใจ เงินค่ารถไม่ต้องคืนกูนะ จ่ายไปเลย


มึงทิ้งพวกกูเหรอ” พี่เอมถามขึ้น


เฮ้ย อย่าคิดงั้นดิ กูขี้เกียจจริงๆ


พี่เฟรมก้มหน้ารับผิดที่ปฏิเสธในคำพูดพี่เอม สายตาของคนตัวเล็กเริ่มนิ่งมองเพื่อนตัวเองที่กำลังเทเที่ยวโดยมิทราบสาเหตุ ผมมองหน้าพี่เอมทันทีที่เธอมองผมมาอย่างไม่พึงพอใจ สายตาไม่ชอบมาพากลเล่นทำเอาผมรู้สึกผิดขึ้นมาทั้งที่ผมไม่เกี่ยวอะไรด้วยซ้ำ...


นี่มึงไม่ไปเพราะพีทใช่ปะ


นั่นงะ! จนได้!



พี่เอมพูดขึ้น ผมเริ่มรู้สึกไม่ดีที่เห็นหน้าผู้หญิงคนนี้เริ่มมีอาการไม่พอใจพี่เฟรมไปนิดๆ


เปล่า” คนตัวสูงปฏิเสธเสียงแข็งกลับ


งั้นมึงบอกเหตุผลนอกจากคำว่าขี้เกียจดิ ไหนพวกเราวางแผนมาตั้งแต่กลางเดือนที่แล้วแล้วไง มึงมายกเลิกแผนที่วางไว้เนี่ยนะ


เอมมึงใจเย็นดิ มึงฟังมันพูดก่อนได้ปะ อย่าใช้อารมณ์” พี่กิตเริ่มเสริม


ผมมองหน้าไอ้ภัทรอย่างรู้กันว่าแม่งต้องเกิดโศกนาฏกรรมระหว่างเพื่อนเป็นแน่


กูขอโทษแล้วไงเอม มีเพื่อนไปด้วยตั้ง 8 คน ไม่มีกูก็ไม่เป็นไรปะ


เฟรม มึงอย่ามางี่เง่า อย่าติดน้องให้มาก


มึงนั่นล่ะอย่ามางี่เง่า แล้วพีทมันก็ไม่เกี่ยวกูแค่ไม่อยากไป


มึงอ้างอะเฟรม


ผู้หญิงแม่งก็เป็นเงี่ยะ! เคยรับฟังอะไรบ้างวะ


พี่เฟรมพูดจบเพียงแค่นั้นเขารีบเดินออกจากจุดนี้ไปโดยไม่สนว่าพี่กิตและผมจะห้ามการทะเลาะนี้ยังไง ผมอ้าปากเตรียมพูดแต่กลับไม่ทันซะแล้ว พี่เอมมองตามเพื่อนตัวเองไปจนสุดสายตาก่อนจะหันกับมานั่งพลางดุนผนังปากอย่างไม่สบอารมณ์


มึงดูมันดิ” พี่เอมพูดขึ้นกับพี่กิต คนร่างสูงเอื้อมมาตบบ่าพี่เอมเบาๆ แม่งเป็นคนไร้เหตุผลตลอดอะ โครตเอาแต่ใจ ใครมันจะไปทนไหววะ


คำพูดพี่เอมทำเอาผมชะงักไปนิดๆ ผมมองไปยังทางที่พี่เฟรมเดินไปเมื่อกี้ มันคือทางไปยังหลังคณะ ผมจึงตัดสินใจลุกขึ้นเพื่อจะตามเขาไปเพื่อเคลียร์เรื่องนี้ให้จบ


ไอ้พีทจะไปไหน” ไอ้ภัทรถามขึ้นเมื่อเห็นผมจะลุกขึ้น พี่เอมพี่กิตมองผมเหมือนสงสัยไม่แพ้กัน


เดี๋ยวกูมา


ผมไม่ตอบจุดประสงค์จริงๆ ออกไป เลือกที่จะเลี่ยงและเดินตามหาพี่เฟรมทันที คนตัวสูงนั่งพิงกำแพงมือปาก้อนหินลงบ่อน้ำหลังตึกคณะด้วยท่าทางเซ็งๆ ผมนั่งลงตามจนพี่เฟรมหันมามอง


ตามมาทำไมอะ” เสียงนิ่งๆ ที่ต่างจากเสียงแข็งกร้าวเมื่อครู่ถามผมขึ้น


ผมจะมาคุยกับพี่ให้มันรู้เรื่องนี่แหละครับ” ผมว่าก่อนจะดึงก้อนหินเล็กในมือพี่เฟรมออก เพื่อที่เขาจะได้เลิกโยนมันลงน้ำสักที “ทำไมพี่ไม่ไปเที่ยวกับเพื่อน เททริปกันดื้อๆ แบบนั้นทำไมอะ


“ขี้เกียจ ไม่อยากไปแค่นั้นแหละ


“พี่โกหกผม


เพียงคำสั้นๆ ทำให้พี่เฟรมหันมองผมนิ่งที่ผมรู้ทัน


เออ กูอยากอยู่กับมึงนั่นแหละ พอมึงไม่ไปกูก็ไม่อยากไปแล้วเนี่ย


"นี่ผมผิด?"


"เปล่า กูนี่แหละผิดที่ขาดมึงไม่ได้อะ ดูดิ มึงไปหาพ่อแม่กูคิดถึงแย่" พี่เฟรมยู่ปากทำหน้าอ้อนใส่ผมเฉย "อยากไปหาพ่อแม่ด้วยอะ ไปด้วยได้ปะ"


เฮ้อ พี่นี่งี่เง่า อย่างที่พี่เอมพูดจริงๆ ด้วย


เอ้าไอ้นี่ มาเพื่อว่ากันใช่ปะ” พี่เฟรมผละออกห่างจากผม สีหน้าดูแอบเคืองผมเบาๆ


ผมว่าพี่บ้างไม่ได้เหรอครับ” 


ผมหันไปพูดเสียงกดต่ำพลางยื่นปากไม่พอใจ จากที่พี่เฟรมทำตัวก้าวร้าวเมื่อกี้ เขาก็ห่อไหล่หันไปเขี่ยหญ้าเล่นแทน


“ว่าได้ครับ" พี่เฟรมตอบผมด้วยน้ำเสียงอ่อนลง "มึงไม่ไปกูก็ไม่สนุกอะ


แล้วทำไมไม่บอกพี่เอมไปตรงๆ อะ ไปพูดอ้อมๆ ขอไปทีแบบนั้น เป็นใครใครก็โกรธอะพี่


กูไม่อยากให้มึงโดนมันด่าไปด้วยว่าเป็นตัวต้นเหตุทำให้กูไม่อยากไปนี่” พี่เฟรมหันมาทำหน้างอแงอีกครั้ง นี่ปีสามแล้วเหรอวะ ทำไมทำตัวเด็กอะไรแบบนี้ ทำตัวให้มันดูน่านับถือหน่อยสิวะ เหงาจะตายถ้าไม่มีมึงอะ


พี่ไม่ไปเที่ยว พี่ก็ต้องอยู่หอ ใช่ว่าพี่จะเจอผมนี่ครับ ผมกลับบ้านนะอย่าลืม


“นั่นแหละ กูไม่อยากไปหง่อยให้พวกมันเห็นนี่หว่า เดี๋ยวพวกมันเที่ยวไม่สนุกเพราะกูอีก” พี่เฟรมหันมาแบะปาก ผมที่หมั่นไส้จึงเอานิ้วเขี่ยไปหนึ่งที คนตรงหน้ารีบเม้มปากด้วยความงอน เค้าไม่อยากไปเที่ยวเพราะทริปนี้ไม่มีพีทงะ เค้ายอมเหงาอยู่หอนอนคุยกะพีทแบบงอแงดีกว่า


ไม่ต้องมาคงมาเค้าเลยนะพี่” ผมพูดอย่างไม่พอใจ พี่เอาแต่ใจตัวเองอีกแล้ว ไหนบอกจะพยายามปรับตัว พี่ไปทำแบบนั้นใส่พี่เอมเขาจะโกรธเอารู้เปล่า


โอ้ย ชินแล้ว ทะเลาะกับแม่งประจำเดี๋ยวมันก็หาย


พี่คิดว่าเขาจะทนกับพี่แบบนี้ไปได้นานแค่ไหน


มันเป็นเพื่อนยังไงมันก็ทนไหวน่า


ขนาดเพื่อนพี่ยังคิดเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้เลย” ผมพูดขึ้นก่อนจะมองไปทางข้างหน้า พี่เฟรมหันมามองผมนิ่ง แล้วถ้าผมคบพี่จริงๆ พี่เกิดเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้ขึ้นมา ผมทนกับพี่ไม่ไหวหรอกนะครับ


อะไรอ่า ไม่เอางั้นดิ พี่เฟรมทำหน้าทำตาเหมือนจะร้อง เขากอดแขนผมคล้ายกำลังอ้อนวอน ยอมรับผิดก็ได้ กูเอาแต่ใจตัวเองก็จริง แต่เอมมันงี่เง่าใส่ก่อนปะวะ


พี่ต้องเข้าใจอารมณ์ผู้หญิงนะพี่ เขากับเราขีดจำกัดมันไม่เท่ากัน


นี่ต้องไปง้อมันเหรอ U_U”


ครับ ไปคุยกับเขาดีๆ ไม่ต้องยกเลิกทริปด้วย


มึงจะไปเสม็ดด้วยเหรอ…”


เปล่า ผมจะกลับบ้านของผม


อ้าว…” พี่เฟรมหยุดความดีใจลงทันตาเห็น เขาถอนหายใจออกมาก่อนจะมองผมด้วยแววตาเห็นใจ ลืมไป มึงไม่ได้เจอพ่อแม่นานแล้วนี่เนอะ…”


แต่ผมมีแผนที่จะทำให้เราทั้งหมดได้ไปเที่ยวพร้อมหน้าพร้อมตากันครับ รวมถึงตัวผมเองด้วย


จริงดิ” พี่เฟรมถลึงตาดูตกใจในคำพูดผมไปนิดๆ จะพาพ่อตาแม่ยายของเค้ามาเที่ยวด้วยอะดิ


พ่อตาแม่ยายอะไรพี่ ทะลึ่งแหละ” ผมว่าพร้อมขำออกมาเบาๆ


เดี๋ยวอนาคตพ่อแม่มึงก็เป็นพ่อตาแม่ยายกูไง เชื่อดิ คนตรงหน้าเอานิ้วมาจิ้มลักยิ้มผมอย่างพละการ ผมจับมือพี่เฟรมให้หยุดจิ้มก่อนจะตีมือเขาเบาๆ เพราะหมั่นเขี้ยว แล้วตกลงคือเอาพ่อแม่มาเที่ยวด้วยจริงดิ…”


เออน่า เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน พี่ไปง้อพี่เอมก่อนเดี๋ยวผมบอกทีเดียว


คนตัวสูงเบิกตากว้างดูตื่นเต้นในคำพูดผม ผมพยักหน้ารับแบบส่งๆ ก่อนจะลุกขึ้นและส่งมือไปจับให้คนตัวสูงลุกขึ้นมาตามอย่างว่าง่าย


จริงๆ ก็ไม่ได้มีแผนอะไรหรอก แค่อยากให้พี่เขากลับไปง้อพี่เอมแค่นั้นล่ะ


ส่วนแผน

ไว้คิดเอาระหว่างทางคงไม่สายหรอกเนอะ -.,-




























-100%-
คือตั้งแต่เฟรมนี่ได้คบกับน้องแค่ในบอทยังมาทำง้องแง้งใส่
บ้าจริงๆ ผู้ชายคนนี้55555555555555555
ดูกลัวเมียนะคะเปลี่ยนชื่อทวิตเป็น ฟ เฟรมคนกลัวเมียด้วยค่ะ
แล้วพีทแกจะไปเที่ยวกับเขาด้วยวิธีไหนกัน
ติดตาม!

PS.บทความอาจจะแจ้งเตือนบ่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ
แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ yoonsu gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 203 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7536 สาวน้อยหัวใจY (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 02:44
    ชักเริ่มสงสัยเรื่องนี้ใครเป็นผัวใครเป็นเมีย อิพี่เฟรมงี่เง่าเอาแต่ใจ ง่องแง่งเกินนนน 55555 แต่น่ารักกกกก
    #7,536
    0
  2. #7489 pcy921 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2561 / 00:37
    พี่เฟรมแกล้งวอแงปะเนี่ย เด๋วนี้ไม่ค่อยไว้ใจนางอ่ะค่ะแผนเยอะ5555
    #7,489
    0
  3. #7451 daisylune (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:13
    อ่ะวางแผนเก่งงง
    #7,451
    0
  4. #7413 Miki_milky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2561 / 18:16
    เจ้าแผนการตลอดเลยนะพีท
    #7,413
    0
  5. #7148 MMAIIII (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 11:36
    ได้อ่านนนแล้ววววววว
    #7,148
    0
  6. #7147 Kwonki (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 05:32
    ไม่เจอกันนานเด้อ
    #7,147
    0
  7. #7146 เคเฮชเย็นเย็น (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 00:26
    คิดถึงเด้อ
    #7,146
    0
  8. #7145 เอพิเพิล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 23:08
    หรือน้องจะพาครอบครัวไปเสม็ดด้วยหว่าาา พร้อมหน้าพร้อมตาไงงง><
    #7,145
    0
  9. #6937 fahhfahh2 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:10
    ไปเที่ยวบ้านพีทแน่เล๊ยยย
    #6,937
    0
  10. #6528 SW_Nadear (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 20:01
    พี่เฟรมมุ้งมิ้งว่ะ555555
    #6,528
    0
  11. #6276 nchler (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 06:02
    มีแว้บนึงนึกว่าเอมคิดเกินเพื่อนกับเฟรม แว้บเดียวจริงๆ5555555555
    #6,276
    0
  12. #5782 Maganetic (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 20:20
    โอ้ยย น่ารักกกก
    #5,782
    0
  13. #5720 พรสูดา (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 16:38
    อ่านแล้วฟิน ????????
    #5,720
    0
  14. #5609 -ตะมุตะมิ- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 12:44
    อ่านชื่อบอทน้องพายเป็น พายลูวู มาตลอด ความจริงมันคือพายเลิฟยูสินะ555555
    #5,609
    0
  15. #5496 ONPCY. (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 09:48
    อยู่ดีๆเอมก็ดราม่าง่ะ แกล้งคู่เฟรมพีทแหงๆ
    #5,496
    0
  16. #5491 บราวโน่ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 08:12
    เอมมีความน่าสงสัยแปลกๆ
    #5,491
    0
  17. #5490 p'chom (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 08:05
    แอบเห็นความกลัวเมียของพี่แกค่ะ 55555555555 อนาคตใช่แน่ๆ โอ้ยยยยยแต่พี่เฟรมอ้อนแล้วน่าร๊ากกกกกกกกก ง้องแง้งๆ
    #5,490
    0
  18. #5488 thailnad4-0 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 00:00
    ตกลงไคพี่ไคน้องกันแน่ว่ะ ง้องแง้งงอแงน่ารักอ่ะ ชอบๆ
    #5,488
    0
  19. #5487 Feremaka (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:57
    เอาเข้าไปแต่ละคน5555
    #5,487
    0
  20. #5486 Written_First (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 23:38
    โง่ยย เราเขา ชั้นรักพี่เฟรม ชั้นรักเขา มมต่อเร็วไรต์
    #5,486
    0
  21. #5485 DTamsh (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:29
    โอ๊ยยยยอิพิเฟรมมมมมีคงมีเค้าเเบ๊วมากมั้ยลาะนั้น
    #5,485
    0
  22. #5484 kanata ryohei (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 22:24
    เอมพูดเหมือนเป็นเมีย ไม่ใช่เพื่อน 555555
    #5,484
    0
  23. #5482 xxikunggd2002 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 21:27
    โอ้ยยยเขินๆๆๆๆๆ-//////-
    #5,482
    0
  24. #5478 นต ♡ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 19:22
    น้องพีทด้นสดกันเลยทีเดียว -.,- / คือจะพยายามไม่สงสัยอะไรเอมนะ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ ขออย่าให้เธอมีอะไรมากกว่านี้เลย ชั้นรักเธอว์ ฮือ
    #5,478
    0
  25. #5469 peezchy (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 16:09
    เอมเจาะจงเฟรมไปรึเปล่าาาา คนอื่นก็ไปนะ
    #5,469
    0