[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 17 : ll ผมคบกับบอท ll EP.15 :: พี่เฟรมจะอยู่กับน้องพีท [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 272 ครั้ง
    6 ธ.ค. 59


ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.15
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 16
'ถ้าจะหายไปจากชีวิตใคร บอกเขาไว้สักหน่อยก็ยังดี'













พรึ่บ


ผมอุ้มคนร่างบางวางลงกับเตียงสีกรมของมัน ก่อนจะใช้หลังมือปาดเหงื่อตัวเองที่ไหลลงมาข้างแก้ม ซวยสุดๆ ที่หอของมันดันมาลิฟท์เสียซะได้ ผมเลยต้องแบกมันขึ้นหลังขึ้นบันไดมาถึงชั้นหกเนี่ย


ตัวไอ้พีทกับตัวผมก็พอๆ กันอะ อย่างหนัก!


งื้อออออ


เสียงครางของคนบนเตียงทำเอาผมสะดุ้งตัวลุกขึ้นยืนเพราะตกใจ มันยกมือขยี้หน้าขยี้ตาเหมือนคนงัวเงีย ผมคว้าผ้าขนหนูผืนเล็กที่แขวนอยู่ตรงตู้เสื้อผ้าเข้ามาชุบน้ำในห้องน้ำ


ใจเย็นๆ นะไอ้เฟรม มันแค่เมาแล้วคุมสติไม่อยู่แค่นั้นแหละ มันไม่ได้ตั้งใจจะมาอ่อยมึงจนทำให้ตั้งหลักไม่อยู่ซะหน่อย


ผมเดินออกมาก็พบว่ามันนอนห้อยหัวลงเตียงในสภาพที่ดูไม่ได้เอาซะเลย ผมส่ายหน้าก่อนจะรีบเข้าไปประคองตัวมันให้นอนดีๆ ใหม่ ผมจัดการเอาหนังยางที่วางอยู่บนหัวเตียงมัดผมไอ้พีทไว้เป็นจุกเล็กๆ 


แอบขำในความน่ารักของมันนิดๆ เหมือนลูกหมามีผมจุกเลยว่ะ


หันหน้ามาดีๆ ดิจะเช็ดตัวให้


ผมบ่นคนบนเตียง ผมนั่งขัดสมาธิบนเตียงและย้ายหัวไอ้พีทมานอนตักอย่างว่าง่าย มันยู่ปากเหมือนถูกขัดใจ ใบหน้าแดงกล่ำบวกกับอุณภูมิอุ่นๆ บริเวณใบหน้าทำเอาผมอยากขี่รถไปถีบยอดหน้าไอ้กิตสักสามทีแล้วค่อยกลับมาที่หอนี่อีกรอบ


ไอ้นี่ก็อีกคน บอกแล้วนะว่าห้ามดื่ม ดื้อจังวะ โคตรดื้อ ดื้อจนอยากฟัดแม่งให้จมเตียงเลยไอ้สัด


/ โมโหระดับสามร้อยริกเตอร์


ผมค่อยๆ แตะผ้าขนหนูที่ชุบน้ำหมาดๆ ตรงต้นคอมันก่อนจะเช็ดขึ้นมาบนแก้ม ผิวเนียนๆ ของมันทำเอาผมต้องก้มมองใกล้ๆ คิดถึงตอนเอานิ้วไปจิ้มลักยิ้มมันวันนั้นจัง โคตรนิ่ม


ผมลองเอานิ้วแตะลักยิ้มมันอีกครั้ง ก็นิ่มเหมือนเดิมอะ


ไอ้เฟรมมึงกำลังแอบแต๊ะอั๋งน้องเหรอ


ผมปัดความคิดที่ยุ่งวุ่นวายอยู่ในหัว หันมาเช็ดตัวให้มันเหมือนเดิม พอเริ่มรู้สึกว่าห้องร้อน ผมก็นึกได้ว่าตัวเองลืมเปิดแอร์ -*-


ผมจัดการคว้ารีโมทแอร์เปิดให้เย็นในหนึ่งระดับ ไอ้พีทที่ดูท่าจะงัวเงียมากรีบพลิกตัวเอาหน้าซุกซอกขาจนผมผงะแอบสะดุ้งไปนิดๆ


อีกนิดเดียวหน้ามึงจะมุดไข่กูแล้วนะ T[]T


ผมรีบขยับหัวให้มันไปนอนหมอนตามเดิม โชคดีที่ผมไม่ต้องเมื่อยแขนเป็นสุภาพบุรุษให้มันหนุนอีก เพราะมันมีหมอนสองใบพอดิบพอดี


แต่เพราะความบังเอิญที่ผมขยับหัวมันผิดจังหวะ หน้าผมโน้มลงจนปากของผมกดจมไปแนบแก้มคนด้านล่างเต็มๆ ผมเบิกตากว้างตกใจในอุบัติเหตุของเราสองคนนิดหน่อย ผมรีบผงะหน้าออกมาเพื่อดูปฏิกิริยาของคนที่นอนไม่ได้สติอยู่ แต่เมื่อเห็นว่ามันไม่รู้ตัวผมจึงยิ้มออกมาอย่างมีเล่ศนัย...


จริงๆ ปากของมันก็น่าชิมดีนะ...


ผมแอบหอมแก้มมันเบาๆ ไปประมาณสามฟอด กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ ทำเอาผมรู้สึกมึนหัวนิดๆ ผมเคลื่อนย้ายริมฝีปากตัวเองจากบริเวณแก้มมาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากบางของพีท...


อยากกดริมฝีปากแนบให้ชิดแล้วบดให้สาแก่ใจ.. แต่ก็ทำได้แค่...


จุ๊บ!


ผมจุ๊บมันเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นก่อนจะกลับมานั่งตัวตรงอีกครั้งเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผมเผลอยิ้มเขินออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ มือจับปากตัวเองเบาๆ เมื่อกี้นิ่มเหมือนเยลลี่ปีโป้เลยแหะ...


ผมกลับมาตั้งใจนั่งดูอาการของไอ้พีทว่ามันจะดีขึ้นไหม ภาวนาว่ามันคงไม่ตื่นมาแล้วทักท้วงว่าผมแอบลักหลับมันหรือเปล่า ก็แค่จุ๊บอะ ไม่ได้จูบอะไรสักหน่อยนี่หว่า...


อาการงัวเงียๆ ของมันเริ่มลดลง พอเห็นว่ามันจับหัวตัวเองคล้ายปวดหัวและพยายามลุก ผมจึงรีบยื่นมือไปช่วยมันประคองตัวทันที มันยังดูเบลอๆ ดูเอ๋อเด๋อด๋าอยู่เลยอะ -_-


พี่…”


เสียงแหบพร่าดึงความสนใจให้ผมมองหน้ามันอีกครั้ง ไอ้พีทปรือตาขึ้นผมจึงเลิกคิ้วเป็นเชิงถามว่าต้องการอะไร


หายมึนยังผมถาม แม้น้ำเสียงผมจะดูดุๆ ผมก็เป็นห่วงปะวะ


ผมขอโทษ...” น้ำเสียงมึนๆ เอ่ยขึ้น


มันลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง หน้าแดงระเรื่อของมันทำให้ดูน่ารักเพิ่มไปอีก พยายามทำตัวปกติไม่ดูแตกตื่น เดี๋ยวมันจับผิดผมขึ้นมา เสียหายหลายแสนฟ้องแม่ผมหาว่าไปชิงสุกก่อนห่ามกับมันอีก


ผมแกล้งถอนหายใจที่อยู่ๆ มันก็วกเข้าเรื่องอะไรไม่รู้ มาขอโทษทำไมวะ


เรื่องแดกเหล้าอะนะผมถามขึ้น กูบอกว่าไง ไม่ให้มึงดื่ม ทำไมไม่ฟังกูวะ


โกรธผมเหรอ...มันถามสีหน้ารู้สึกผิด


พอเห็นมันหลบตาผม ใจผมก็กระตุกขึ้นมาดื้อๆ กูใช้อารมณ์ดุน้องมากไปเปล่าวะ


เอ่อๆ ไม่โกรธหรอก ช่างมันเหอะ ถ้าไอ้กิตไม่ส่งให้มึงมึงก็คงไม่ดื่มใช่ไหมล่ะ ไม่ใช่ความผิดมึงทั้งหมดหรอก ผมเริ่มเหวี่ยงความผิดใส่เพื่อนตัวเองเพื่อให้คนตรงหน้าสบายใจ นอนต่อเหอะ เดี๋ยวกูไปปิดฟะ…”


แล้วเรื่องที่ผมเป็นน้องพายล่ะพี่…” ไอ้พีทจับข้อมือผมในขณะที่ผมเองกำลังจะลุกไปปิดไฟให้มัน ผมหันมามองหน้ามันชั่วครู่ พี่รู้เรื่องนี้แล้ว พี่โกรธผมไหม


ไม่อ่ะผมส่ายหน้า ในใจอยากบอกว่าตัวเองรู้นานแล้ว แต่ผมเลือกที่จะปิดเรื่องนี้ไว้ดีกว่า… “ตกใจนิดหน่อย แต่ก็ไม่โกรธ


ผมขอโทษอีกครั้งนะพี่


แต่กูจะโกรธตรงที่มึงเอาแต่ขอโทษนี่แหละ


พี่ชอบน้องพายไม่ใช่เหรอ พี่มาเจอน้องพายในร่างผมแบบนี้ พี่ไม่รู้สึกโกรธผมที่ไปหลอกพี่หน่อยเหรอครับ…”


เสียงรู้สึกผิดของไอ้พีทไม่ได้ทำให้ผมรู้สึกว่าควรโกรธหรือควรโวยวายอะไร เพราะทุกอย่างผมเองนี่แหละที่ผิด 


ผิดตรงเข้าไปเล่นกับความรู้สึกมากเกินไป


เล่นจนตัวผมเองนี่แหละที่คิดจริงจังไปฝ่ายเดียว


จะสั่งสอนให้มันเลิกติดมือถือ ผลสุดท้ายผมกลับติดมันเสียเอง


เลิกคิดถึงมันแล้วนอนเถอะ กูโกรธมึงไม่ลงหรอกพีท


ผมยกยิ้มเพื่อให้มันสบายใจขึ้น มันพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลงนอนหันหน้าไปอีกทาง ผมหยิบมือถือตัวเองขึ้นมาดูการแจ้งเตือนที่ผ่านมา 


เมนชั่นตกลงคบของไอ้พีทยังคงอยู่ไม่ได้มีใครลบมันออกไป


ในตอนแรกก็แค่แกล้งมันและสั่งสอนให้เข็ดหลาบ มันจะได้ไม่ต้องติดเล่นมือถือ


แต่ในตอนนี้...ผมไม่อยากรู้จักมันในฐานะน้องพายแล้วสิ


ขอบคุณนะพี่เสียงของคนที่นอนหันหลังใส่ผมดังขึ้นอีกครั้ง ทั้งเรื่องที่มาส่งผมและเรื่องที่ไม่โกรธผมเรื่องบอท


“…”


ผมไม่ได้ตั้งใจจะหลอกพี่จริงๆ นะ


ผมมองแผ่นหลังบางของมัน พยายามฝืนไม่ให้ตัวเองเจ็บอะไรไปมากกว่านี้ 


คนที่ผิดไม่ใช่มึงไอ้พีท


กู…” ผมอยากบอกว่าเรื่องทุกอย่างมันเป็นความผิดที่ผมเข้าไปคุยกับมันเองทั้งๆ ที่รู้ว่านั่นคือมัน แต่ผมก็ต้องหยุดประโยคตัวเองเอาไว้ เพราะผมรู้ดีว่าถ้ามันรู้คงโกรธผมจนต้องมองหน้าไม่ติดแน่ๆ ผมควรเลี่ยงและเก็บเรื่องแบบนี้ไว้สินะ...จะปิดไฟให้แล้วกัน


พี่จะกลับหอเลยก็ได้นะ…”


ไอ้พีทพลิกตัวหันมามองผมที่นั่งมองมันอยู่ ผมรีบเบี่ยงสายตาก้มมองมือถือเหมือนไม่ได้สนใจอะไรมัน กลับได้ไง มึงยังเมาอยู่เลย


ยังไม่อยากกลับ…” ผมตอบมือทำท่าเลื่อนหน้าจอไปเรื่อยๆ กูยังอยากดูแลมึงอยู่


ไอ้พีทหยักหน้าเข้าใจ มันนอนมองผมอยู่แบบนั้นจนผมต้องละสายตาออกจากหน้าจอมามองสายตาของมัน เราสองคนมองหน้ากันสักพัก ทุกอย่างเงียบจนได้ยินเสียงเสียงหายใจสลับกันไปมา...


ผมถามอีกเรื่องได้ไหมพี่


คนนอนอยู่เอ่ยถามผมตัดจบความเงียบภายในห้อง ผมรู้สึกใจเต้นรัวจนคุมไม่อยู่ มันไม่ใช่เพราะความตื่นเต้นแต่เป็นเพราะผมกลัวว่าคำถามที่มันถามจะทำให้ผมต้องตอบในสิ่งที่ไม่อยากตอบกับมัน….


อืม ถามมาดิ


พี่รู้แบบนี้แล้ว พี่อย่าหายไปจากบอทของผมได้ไหม นะ...


คำถามที่เล่นเอาผมรู้สึกดีขึ้นมานิดๆ ผมเอามือขยี้หัวคนที่นอนอยู่เบาๆ มันส่งสายตามองมาที่ผมคล้ายรอคำตอบเพื่อความแน่ใจ


กูไม่หายไปจากบอททวิตมึงหรอก…” ผมพ่นหัวเราะออกมาเบาๆ กับคำถามที่ดูเต็มไปด้วยแววตากังวลของคนตรงหน้า “แม้ในชีวิตจริงของมึง กูก็ไม่หายไปเหมือนกัน



คนตรงหน้ายิ้มออกมานิดๆ แววตาหยาดเยิ้มของมันทำให้ผมแน่ใจได้ชัดว่ามันคงไม่สร่างเมาแน่ๆ


พี่จะนอนที่นี่เหรอ


อืม มึงยังไม่หายเมากูก็กลับไม่ได้หรอกผมพูดกับคนที่นอนมองหน้าผมด้วยสีหน้าน่ารัก นี่ถ้าผมเกิดอารมณ์กระโจนใส่มันขึ้นมา ห้ามโทษผมฝ่ายเดียวนะ ไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำดีกว่าไหมมึงอะ


ผมว่าก่อนจะใช้นิ้วโป้งชี้ทิศทางไปยังห้องน้ำด้านหลังตัวเอง ไอ้พีทพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะยันหัวเองลุกขึ้น ตัวโอนเอนไปมาจนผมอดเป็นห่วงไม่ได้


ผมไปเองได้พี่มันว่าพลางยกมือห้ามในขณะที่ผมทำท่าจะเข้าไปประคอง


ไปเองห่าไร ลำพังนั่งเฉยๆ หัวก็จะทิ่มพื้นอยู่ล่ะผมไม่ฟังว่ามันจะห้ามอะไรอีก ผมจัดการจับมือมันและโอบเอวให้มันลุกขึ้นเดิน ลื่นล้มหัวแตกคาห้องน้ำมาจะทำไงวะ


ดุผมอีกแล้ว


มึงก็เลิกดื้อ เลิกอวดเก่งซะทีดิ กูจะได้ไม่ดุมึงแบบนี้ เดินดีๆ


มันเซถอยจนผมต้องเกร็งขาตัวเองเอาไว้ให้มั่นคง ก่อนจะเปิดประตูห้องน้ำและพาร่างบางมายืนอยู่หน้ากระจกอ่างล้างหน้า ของใช้จำพวกโฟมล้างหน้า ที่โกนหนวดไฟฟ้า และแปรงสีฟันกระจัดกระจายเต็มไปหมด ดูท่าว่ามันจะไม่ค่อยจัดข้าวของในส่วนนี้สักเท่าไรแหะ


ผมอยากอ้วกอะพี่


คนด้านข้างจับอ่างล้างหน้าแน่น ผมเลิ่กลั่กเพราะตกใจที่อยู่ๆ มันก็ก้มหน้าก้มตาทำท่าจะอ้วกให้ได้ ผมลูบหลังมันเป็นการด่วน ท่าทางโคตรแย่ ไหวปะวะ


นี่ดื่มไปกี่แก้วผมขมวดคิ้วถาม ไหนบอกคอแข็ง บ้านกูเขาเรียกคออ่อนแล้ว


ผมไม่รู้นี่


ไอ้พีทเงยหน้าขึ้นมา มันทำหน้าตาคล้ายกับแอบเคืองผมนิดๆ 


คนที่เคืองควรเป็นกูปะวะไอ้พีท


ล้างหน้าผมว่าก่อนจะเปิดก๊อกน้ำ ใช้มือขวารองน้ำแล้วลูบหน้าไอ้พีทอบ่างบางเบา มือของผมสัมผัสแก้มอุ่นๆ หน้านี่แดงมากกว่าเดิมอีก 


นี่มึงเมาหรือมึงร้อนอะไรวะ


ผมล้างเองได้น่าพี่มันทำท่าปัดมือผมออก ก่อนจะเซถอยไปด้านข้าง จนผมต้องดึงชายเสื้อมันเอาไว้ให้มันยืนตรงๆ


ล้างหน้าดีๆ


ผมจะแปรงฟัน…”


มันว่าก่อนจะคว้าเอาแปรงสีฟันสีฟ้าใสในแก้วน้ำที่ตั้งอยู่ขึ้นมา ผมที่คงห้ามความต้องการมันไว้ไม่อยู่จึงหยิบหลอดยาสีฟันที่วางอยู่บีบใส่ให้ไปอย่างเลี่ยงไม่ได้


ตุบ


ในขณะมันยกแปรงเพื่อเอาเข้าปาก แต่แล้วมันก็เทตัวเองไปชิดกำแพงก่อนจะลงไปนั่งหน้าตาเฉย ผมหันมามองใจหายไปแว๊บนึง ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความอวดเก่งของมัน ก่อนจะลงไปนั่งยองๆ ตรงหน้าไอ้พีทและกระชากเอาแปรงในมือมันมา


มานี่กูแปรงให้


ไม่ต้องหรอกพี่ ผมอุ๊บ


ไม่ฟังว่ามันจะดื้อรั้นอะไรอีก ผมรีบใส่แปรงเข้าปากมันเพื่อจะได้สงบปากสงบคำเสียที คนตรงหน้านั่งนิ่งอ้าปากให้ผมแปรงอย่างว่าง่าย พอเห็นริมฝีปากบางพยายามขยับเขยื้อนไปตามจังหวะแปรง ผมอดที่จะกลืนน้ำลายลงคอเพราะเริ่มอยากกินสิ่งที่คล้ายเยลลี่นี่ไม่ไหว


แค่กๆ…”


ฟองสีขาวท่วมปากมันจนคนตรงหน้าเริ่มสำลัก ผมเอาแปรงออกจากปากและหยิบเอาแก้วน้ำรองน้ำก๊อกส่งให้มันบ้วนปากในทันที


ดีขึ้นยังผมเอียงหน้าถาม


อืม…”


มันพยักหน้ารับ ยิ่งมองใกล้ๆ แม่งยิ่งเหมือนเด็กไร้เดียงสาไม่มีผิด พอมัดผมเป็นจุกเล็กๆ เปิดโครงหน้าชัดแล้วยิ่งทำให้ผมมองว่ามันน่ารักกว่าเดิมเข้าไปยกใหญ่


บ้วนปากยังไงวะ มีฟองติดมุมปากอยู่เลยเนี่ยผมว่าก่อนจะใช้นิ้วปาดฟองออกจากริมฝีปากมัน


ผมดูเหมือนเป็นภาระพี่เลยอะคนร่างบางทำหน้าเกรงใจ 


รู้ตัวนี่ผมว่า ไอ้พีทเม้มปากหลุบสายตาสำนึกผิด ทีหลังก็ห้ามเมา ไม่งั้นกูไม่ปล่อยให้มึงมานั่งแปรงฟันแบบนี้แน่


ครับ…”


มันยอมรับหน้าตาเฉย พอเมาแล้วอะไรๆ ก็ดูซอฟท์ไปหมดเลยไอ้นี่ แววตากวนประสาทที่เคยมีหายไปหมด มีแต่ความใสซื่อจนผมอดมันเขี้ยวไม่ได้จริงๆ


เสื้อเปียกหมดแล้ว ถอดออกเหอะ


ให้ผมถอดต่อหน้าพี่เหรอครับ…” 


มันมองผมด้วยแววตาประหม่า ผมหัวเราะออกมานิดๆ


มึงจะอายบ้าอายบออะไร ผู้ชายเหมือนกันปะ


แต่…”


หรือจะให้กูจับถอดเหมือนตอนถอดบ๊อกเซอร์


ครับๆ ถอดเองแล้ว


ไอ้พีทรีบจัดการถอดเสื้อตัวเองอย่างว่าง่าย หลังจากที่ผมทำท่าจะเข้าชาร์ตตัวมัน ชายเสื้อเลิกขึ้นเผยผิวเนียนๆ รูปร่างที่มีซิกแพ็กจางๆ ทำให้ผมละสายตาสำรวจรูปร่างมันไม่ได้เลย มันเอาเสื้อมาปิดตรงพุงผมเลยหลุดความคิดเบี่ยงสายตามามองหน้ามันอย่างลนลาน


ไปเปลี่ยนเสื้อดิ มานั่งอ่อยอยู่ได้


ผมพูดติดขัดก่อนจะรีบลุกขึ้นเดินออกจากห้องน้ำ รู้สึกตัวเองนี่แหละที่ประหม่าไปเสียเอง ไอ้พีทเดินออกมาในอาการที่พอจะทรงตัวได้แล้ว ดูแฮงค์ไปนิดๆ แต่คิดว่าคงไม่มากมายเหมือนก่อนหน้านี้


ไอ้พีทจัดการสวมเสื้อกล้ามตัวใหญ่ๆ บางๆ ก่อนจะมายืนมองผมที่ยืนดูมันจนเพลินไปหน่อย


ผมขอนอนมุมนี้นะพี่


มันว่าก่อนจะนั่งลงทางด้านฝั่งซ้ายของเตียง ผมพยักหน้าให้มันไปแบบส่งๆ ก่อนจะรีบทิ้งตัวลงนอนทันที


ไม่รังเกียจคนไม่อาบน้ำใช่มะผมหันไปถามไอ้พีทที่กำลังจะล้มตัวนอนตามผมมาติดๆ


ไม่อ่ะครับ นอนเถอะ


จะกอดกูไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวไม่หอมชื่นใจน้า~~”


ผมพูดลอยหน้าลอยตากวนตีนคนด้านข้าง มันยิ้มให้แหย่ๆ ดูท่าว่าแม่งจะจำคำพูดตัวเองไม่ได้แหะ


ผมจะไปกอดพี่ทำไมเหรอครับ…”


นั่นไง!


ไอ้ฟายเอ้ย!


ต้องให้รื้อฟื้นความจำหรือไง


ผมรีบพลิกตัวไปหามัน เป็นจังหวะเหมาะเจาะที่ผมดันมาอยู่บนตัวมันพอดี คนใต้ร่างผมดูตกใจกับการกระทำอันรวดเร็วของผมไปในทันที แววตาตื่นตะหนกทำผมแอบลอบยิ้มออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ มันกุมมือตัวเองไว้บนหน้าอกท่าทางเกร็งสุดฤทธิ์


ผมพูดอะไรไปเหรอพี่…” มันถามขึ้น


ไหนบอกอยากกอด อยากอยู่ใกล้ ชวนมานอนอีกต่างหาก จำไม่ได้หรือไง


ผมเมามั้งพี่…”


คนใต้ร่างพูดเสียงเบา ลมหายใจในตอนนี้แม่งเป็นกลิ่นมิ้นท์จนอยากจะชิมเลยว่าเย็นมากแค่ไหน ตอนแรกที่ลมหายใจมันเป็นกลิ่นเหล้าผมว่าเย้ายวนมากพอแล้วนะ เจอกลิ่นมิ้นท์อ่อนๆ ลมหายใจสดชื่นที่ปะทะหน้าผมเข้าไปจังๆ นี่แม่ง


ยาสีฟันรสอะไร” 


ผมถามขึ้น ไอ้พีทคิ้วขมวดงงในคำถาม


ครับก็มิ้นท์ไงพี่ยังมีหน้ามาตอบซื่อๆ ใส่อีกแน่ะ ถามทำไมเหรอพี่


อร่อยมะ


ผมไล่สายตามองคนแก้มแดงระเรื่อไม่รู้เพราะฤทธิ์เหล้าหรือกำลังเขินกันแน่ ทำไมยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งน่ารักจนผมอยากเล่นกับมันให้มากกว่านี้นะ


มันเป็นยาสีฟันก็ต้องอะอุ๊บ


ผมที่ทนกับการหักห้ามใจตัวเองไม่ไหวจึงโน้มหน้าแนบริมฝีปากบดขยี้ริมฝีปากคนใต้ร่างอย่างบางเบาเพื่อที่จะสัมผัสลมหายใจและรสชาติของกลิ่นมิ้นท์อย่างที่มันบอก ไอ้พีทขัดขืนดันอกผมเบาๆ ผมจัดการล็อกมือนั่นให้มันหยุดการกระทำงี่เง่าลงเสียที ผมเม้มปากล่างสลับกับชิมริมฝีปากบนเป็นว่าเล่น พลางคว้านลิ้นรุกเข้าไปอย่างเร้าร้อน รสเย็นๆ ของยาสีฟันติดลิ้นมาด้วยแหะ ความหวานมิ้นท์และละมุนทำให้ผมห้ามใจหยุดตัวเองไม่ได้ เราสองคนสลับแลกเปลี่ยนรุกล้ำกันไปมา ผมเริ่มร้อนข้างในตัวเองจนทนไม่ไหว มือข้างซ้ายของผมที่ซุกซนช้อนเข้าใต้เสื้อบางลูบไล้หน้าท้องเนียนๆ มีคลื่นนิดๆ ผมละริมฝีปากออกจากคนด้านล่างเคลื่อนหน้าลงต่ำมาที่ซอกคอแต่แล้วทุกอย่างก็ต้องชะงักเพราะไอ้พีทดันใช้มือที่พ้นพันธการจับมือผมใต้เสื้อมันไว้เป็นการห้าม


ผมขออย่านะพี่…”


ผมหยุดหอบหายใจหนักอยู่บริเวณซอกคอมัน ก่อนจะรีบผละออกและนอนหันหลังให้คนด้านข้างอย่างรวดเร็ว ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ลมหายใจถี่หนักขึ้นกว่าเก่าบวกกับหน้าอกที่เต้นโครมครามเสียงดังไม่หยุดหย่อน หัวของผมตอนนี้มีแต่ความสับสนจนแตกกระเจิงไปหมด เราสองคนหันหลังใส่กันไม่พอยังรู้สึกเงียบจนแทบจะไม่ได้ยินเสียงหายใจของกันและกันเลย


เมื่อกี้ทำอะไรลงไปวะไอ้เฟรม มึงนี่แม่ง ต้องตีๆ!


ผมแอบตีปากตัวเองเบาๆ เพราะเผลอไปถลำลึกกับคนข้างๆ มากเกินไป


ไอ้สัดเฟรมมึงนี่มัน


กะ กูขอโทษผมพูดขึ้นทำลายบรรยากาศอึดอัดแต่ไม่ได้หันไปมองมัน ความรู้สึกหน่วงๆ ในตัวเองนี่มันอะไรกันวะ “คะ คือกูแค่แกล้งแล้วเผลอไป…”


อย่าลืมปิดไฟนะครับพี่


น้ำเสียงของไอ้พีทดูไม่ได้มีความเคือง ทันทีที่ได้ยินแบบนั้นจึงหันไปมองมันด้วยความงวยงงที่มันไม่โกรธอะไรเลย ไอ้พีทนอนหันหน้ามาทางผม มันยกยิ้มให้เหมือนว่าเรื่องเมื่อกี้ไม่ได้เกิดขึ้นแต่อย่างใด


ไอ้เฟรม มึงดูดิ มันใสซื่อน่ารัก เด๋อๆ แบบนี้ มึงยังทำอะไรมันลงอีกเหรอวะ


ไม่ปิดไฟได้ปะผมเอ่ยขึ้น


ทำไมอะพี่


อยากมองหน้ามึง


ผมว่า มันหัวเราะกับคำพูดผมเบาๆ ตลกตรงไหนวะ ก็อยากมองหน้าก่อนนอนนี่กูตลกเหรอ


แล้วแต่พี่แล้วกัน ผมนอนแหละ ฝันดีครับ


ขอมือหน่อย…” ผมว่าขึ้น ไอ้พีทที่กำลังจะหลับตาก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความสงสัย จับมือตอนนอนได้ปะ มันหนาวอะ


และแล้วการอ้างอุณหภูมิอากาศของผมก็กลับมาอีกครั้ง หลังจากในโรงหนังผมแอบล้วงน้ำแข็งในแก้วมาถูมือให้มันเย็นและหลอกจับมือมันไป คราวนี้อ้างแอร์นี่แหละ


จะไม่ทำอะไรมือผมใช่ป่ะ


กูจะเอามือมึงมาทำอะไรได้วะ จับปลาช่อนเหรอไอ้สัด


ผมล้อเล่นน่า ดุไปได้


มันว่าก่อนจะส่งมือซ้ายของตัวเองมาวางไว้ข้างๆ ผมก่อนจะหลับตาผล็อยหลับไปในทันที ผมเอามือซ้ายตัวเองช้อนผสานจับมือมันไว้เบาๆ 


เมื่อนึกอะไรขึ้นได้จึงหยิบมือถือบนหัวเตียงขึ้นมาเข้าแอพฯ ถ่ายรูป และจัดการกดถ่ายภาพมือของเราสองคนที่ผสานเอาไว้


แชะ!


ผมกระชับมือนุ่มให้แน่นมากขึ้น สัมผัสอบอุ่นยังเหมือนเดิมไม่หายไปไหน รู้สึกผิดที่เผลอไปทำอะไรแบบนั้นกับมันจริงๆ นะ


อารมณ์ชั่ววูบน่ากลัวชะมัดเลยให้ตายสิ


ผมเข้าทวิตตัวเองและเสริชชื่อแอค @PIELUVU ก่อนจะแท็กรูปให้ไป ผมละสายตาจากหน้าจอหันมามองเจ้าของแอคเคาน์นี้อีกครั้ง ใบหน้านิ่งๆ ของคนด้านข้างที่ทำให้ผมยิ้มออกมาไม่รู้ตัว


FROM : .เฟรมคนคลู 2016

@PIELUVU ฝันดีนะ

/ แนบรูปจับมือ

 












-100%-
เนื่องจากมีสิ่งดีๆ ทำให้อยากแวะมาอัพ5555
พรุ่งนี้สอบ Eng.ไม่อ่านแม่ง เท5555555555555
แวะมาอัพความดราม่ากรุบกริบ หน่วงเบาๆ แต่ผสมไปด้วยความแฮปปี้
มันจะไม่แฮปปี้ตรงที่นุ้งเฟรมไม่บอกว่าตัวเองรู้แต่แรกนี่แหละ
คนอึดอัดจะกลายเป็นตัวนางค่ะ
จงรับผลกรรมของแกซะ นังคลเฬว!
ถ้าชอบและรักกิตภัทร (เดี๋ยวๆ ผิด) รักเรื่องนี้
อย่าลืมโหวตให้ด้วยนะคะะะ ><
V
V
V

PS : เครดิตมือใคร ทวงได้ค่ะ เอามาจากเว็บ55555555555
PS.บทความอาจจะแจ้งเตือนบ่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ
แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ yoonsu gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 272 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7590 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 16:04
    อ้าวอิพี่ไหงกลิกแต๊ะอั๋งน้องงี้วะ5555
    #7,590
    0
  2. #7556 crzoldyck7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 20:28
    เกลียดการเอาน้ำแข็งถูมือ..ชั้นจะพาลูกพีทหนี..เฟรม!แกมันร้ายยยย!!
    #7,556
    0
  3. #7520 Jibangrin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 04:14
    อมกอมกอมกกกกกกก
    #7,520
    0
  4. #7484 pcy921 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 22:44
    อหหหหหน้ำแข็งถูมือได้อะมุกนี้มันได้

    เด๋วไปทำตาม555
    #7,484
    0
  5. #7445 daisylune (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:37
    พี่แม่งร้ายว่ะ855555555เอาน้ำอข็งถูมือ คบกันไปเลยงื้ออออ
    #7,445
    0
  6. #7435 dajuras (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 10:15
    อิพี่!~ ลงทุนถูกน้ำแข็งเพื่อจับมือน้องงงงง ถึงว่าทำไมตอนออกจากโรงเหงื่อถึงท่วมมือ 5555
    #7,435
    0
  7. #7397 Miki_milky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 20:10
    เกือบไปแล้วพี่เฟรม
    #7,397
    0
  8. #7315 filmed (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 20:50

    จับมือผ่านความรู้สึก

    #7,315
    0
  9. #7312 sNOWii203 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 23:22
    มือเรากะพี่สาวเองค่ะ แงง ไปเอามาจากไหน จำได้แค่อัพไว้แค่บนไอจี
    #7,312
    0
  10. #7258 Shipnielong (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:19
    ดีต่อใจ-,.-
    #7,258
    0
  11. #7120 hh_9094 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2560 / 00:34
    พี่เฟรมมมม
    #7,120
    0
  12. #7094 sofar_fa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 12:47
    'จับปลาช่อน' ก็น่าคิดอยู่นะพี่ 55555
    #7,094
    0
  13. #7084 dinsor456 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 09:50
    นี่ก็เล่นบอท เข้าใจฟีลได้จับมือแฟนเรียลเลยอะ รู้สึกดีโคตรๆ อยากประกาศให้โลกรู้ 555555555555555
    #7,084
    0
  14. #7004 AomAm... (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มีนาคม 2560 / 10:49
    พี่เฟรมมันลงทุนเอามือไปล้วงน้ำแข็ง แล้วหลอกจับมือน้องหรอเนี่ย ร้ายเกินไปแล้วววว อิอิ
    #7,004
    0
  15. #6929 SehunMark (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:33
    พี่เฟรมมันร้ายนะ 5555
    #6,929
    0
  16. #6856 Maki-San (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 16:33
    งูยยยยย ทำเขินน
    #6,856
    0
  17. #6591 ohohohLOTTO (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 12:11
    ละมุน ละมุนอะไรอย่างงเน้ แม่ต๋าาาหนูตะเอา
    #6,591
    0
  18. #6267 nchler (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 04:51
    นี่ทำไมอ่านไปละเจ็บจี๊ดที่ใจ
    #6,267
    0
  19. #5825 farmhuk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:26
    บรรยากาศเป็นใจเหลือเกินนนนน ฟินนนน
    #5,825
    0
  20. #5824 farmhuk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:26
    เขินฉากจูบมากๆ แงงงงงงงง
    #5,824
    0
  21. #5470 ONPCY. (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 16:51
    ตายๆๆๆๆๆๆ เขินมาก กรี๊ดดด ฉันเขินตอนนางจูบกันเหลือเกิลลล งื้อออ ภาพปลากรอบจับมือนั่นอีก ตายยยย
    #5,470
    0
  22. #5448 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 08:05
    กรี๊ดดดดดดด น่ารักกกกก
    #5,448
    0
  23. #5401 Yesmyboy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:50
    น่ารักอ่ะ พี่เฟรมน่าจะบอกน้องหน่อย
    #5,401
    0
  24. #5312 jariyanan123 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 07:53
    ฝันดีด้วยจับมือ นี้มันอะไรกัน คิคิ
    #5,312
    0
  25. #5232 Kim-kibom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:41
    บอกน้องไปเหอะ..เดี๋ยวน้องโกรธ
    #5,232
    0