[YAOI] REAL FACE ll ผมคบกับบอท ❤ [THE END]

ตอนที่ 14 : ll ผมคบกับบอท ll EP.13 :: พี่เฟรมสุภาพบุรุษ [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 293 ครั้ง
    27 พ.ย. 59


ll REAL FACE ll
#ผมคบกับบอท

EP.13
กฎของการเล่นบอทข้อที่ 14
'อย่าเผลอใจรักใครง่ายๆ'















[PEET SAY]

@สนามกีฬามหาวิทยาลัย B


เป็นการแข่งขันที่จัดได้ว่าดุเดือดทั้งสองคณะเลยนะครับงานนี้ คณะที่พกหนุ่มหล่อมาทั้งทีมอย่างคณะมนุษย์ศาสตร์ ได้ข่าวว่าปีนี้ส่งแต่นิเทศฯ เอกฟิล์มด้วยนะครับแหม่


เสียงพิธีกรที่เป็นรุ่นพี่ปีสี่เอ่ยขึ้นหลังจากกล่าวเปิดงานไปเป็นที่เรียบร้อย


ผมยืนวอร์มร่างกายอยู่ข้างสนาม วันนี้เป็นวันแข่งขันฟุตบอลที่ผมคิดว่าคงไม่ต้องลงแต่สุดท้ายก็มายืนสวมชุดบอลสีฟ้า-ขาว สะบัดมือสะบัดเท้าเตรียมตัวลงสนามอยู่ดี ผมหันไปมองพี่เฟรมกับพี่กิตที่กำลังยืดเส้นยืดสายกันอยู่ ส่วนคนข้างๆ ที่กำลังนวดไหล่ให้ผมพลางส่งขวดน้ำให้ด้วยสีหน้าตื่นเต้นเสมือนว่ามันจะลงแข่งด้วยงั้นแหละ


 มันคือไอ้ภัทร


มันสวมชุดนิสิตไม่ได้ใส่ชุดบอลเหมือนกับพวกผม


ไหนมึงบอกจะลงเตะบอลไงผมหันไปถามเสียงดุ


ผมยังโกรธไม่หายที่มันไม่ยอมลงแข่งด้วย มารู้อีกทีก็ตอนที่มันวิ่งมาหาผมด้วยสภาพนี้นี่แหละครับ….


“ตำแหน่งมันเต็มอะ กูลงไม่ทัน


"ตัวสำรองไง"


"ตัวสำรองก็เต็ม"


มันเต็มหรือมึงไม่ลงแต่แรกผมเอาผ้าขนหนูในมือฟาดหน้ามันไปด้วยความโมโห คนถูกกระทำเบะปากคล้ายร้องไห้ เอากุญแจห้องกูไปวันนั้นกูยังไม่เคลียร์คดีเลยนะสัดเพื่อน


โธ่ กูแค่เผลอเอามาเล่นแล้วติดมือกลับหอไปด้วยเองมันตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จ


คนเหี้ยไรเล่นกุญแจห้อง มึงไปบอกเด็กอนุบาลเด็กยังไม่เชื่อเลย


ส่วนอีกหนึ่งคณะที่พกหนุ่มมาดสูงยาวเข่าดีอย่างคณะการจัดการและการท่องเที่ยว อือหือ หุ่นแต่ละคนเรียกได้ว่าฝ่ายมนุษย์โดนชนทีต้องปลิวแน่ๆ


ผมเพ่งมองฝั่งตรงข้ามของสนามเมื่อได้ยินพิธีกรประกาศชื่อคณะของไอ้แซม ขนาดมองไกลๆ ออร่าความขาวความสูงของมันยังโดดเด่นจนผมเห็นโดยไม่ต้องมองหาเลย


ทำไมนิสัยมันไม่ดีตามหน้ามั่งวะ


พรึ่บ


อยู่ๆ มือของใครบางคนก็มาโอบคอผมไว้ ในใจจะหันไปด่าไอ้ภัทรว่าจะมากอดคอผมทำไมอึดอัดฉิบหาย แต่พอเห็นเป็นพี่เฟรมผมจึงหุบปากลงไม่ว่าอะไรออกไป


ผมยังรู้สึกแปลกๆ ที่ไปนอนห้องพี่เขาวันนั้นอยู่เลยอะ


ถึงจะหลับสบายก็เถอะ แต่หัวใจผมเต้นแรงทั้งคืนเลยให้ตาย


ถ้าเตะบอลไม่ได้ แนะนำให้เตะหน้ามันแทน


พี่เฟรมพูดสายตามองไปยังไอ้แซมที่ยืนกระโดดตบอยู่ฝั่งตรงข้าม ผมหัวเราะออกมาเบาๆ เพราะรู้ว่ายังไงประโยคเมื่อกี้พี่เฟรมก็ไม่ได้จริงจังกับมันอยู่แล้ว


พี่เตรียมบอกความลับผมไว้เหอะ


ผมหันไปยักคิ้วให้คนด้านข้าง พี่เฟรมยิ้มออกมาก่อนจะผลักหัวผมเบาๆ


เตรียมลงสนามเหอะ สู้นะเว้ยคนตรงหน้ายกกำปั้นขึ้นมา เดี๋ยวมีรางวัลพิเศษให้


จะเลี้ยงข้าวผมใช่มะ


มากกว่านั้นก็ให้ได้


ผมไม่ได้พูดต่อได้แต่ก้มหน้าเตะยอดหญ้าของสนามเล่น เมื่อไรผมจะชินกับคำพูดกำกวมของพี่แกสักทีวะ


ทั้งสองคณะเตรียมลงสนามได้เลยนะครับ


เสียงเรียกของพิธีกรทำให้ผมหยุดความคิดในหัวไปในทันที ไอ้ภัทรตบไหล่ผมเป็นเชิงให้กำลังใจ แต่ในเมื่อผมยังมีคดีติดค้างกับมัน ผมจึงหันไปชี้หน้าพร้อมกับขู่ปาดคอไอ้ภัทรแทน


ทันทีที่ผมลงมากลางสนาม สิ่งแรกที่ทั้งสองคณะต้องทำคือการจับมือเพื่อสานสัมพันธ์กันเสียก่อน พี่เฟรมเลือกมายืนอยู่ข้างผมเป็นจังหวะเดียวกับไอ้แซมที่มายืนประจันหน้าผมเหมือนจงใจ ผมยื่นมือไปเพื่อจะจับมือมันแต่พี่เฟรมกลับยื่นมือมาดักหน้าผมซะงั้น


พี่อยากจับมือผมมากเลยเหรอครับ ถึงขนาดแซงคิวไอ้พีทมันเลย


ไอ้แซมพูดขึ้นติดขำ พี่เฟรมไม่ได้มีท่าทีจะขบขันอะไรกับมุกสองบาทสามบาทของมัน เมื่อเห็นว่าคนพี่ไม่เล่นด้วยมันจึงแตะมือแบบส่งๆ บวกกับหน้าตาที่กวนประสาทตามฉบับมัน ผมเลิกสนใจคนตรงหน้าและหันไปจับคนอื่นต่อเป็นมารยาทการแข่งขัน


ผมเป็นกองกลาง ตำแหน่งนี้ได้มาเพราะพี่กิตยัดเยียดลงให้ก็แค่นั้น ไม่ได้เก่งหรือวิ่งดักทางใครได้เลย แถมตัวผมยังแห้งขนาดนี้ ไม่เหมาะกับตำแหน่งไหนทั้งนั้นแหละเอาตรงๆ


ผมพ่นลมหายใจออกจากปากเพราะรู้สึกเกร็งและมือเริ่มเย็น ผมพยายามสงบสติไม่ให้ตัวเองตื่นเต้นอะไร จนพอได้ยินเสียงนกหวีดเท่านั้นแหละ สติที่คุมไว้ในตอนแรกแตกกระจายหายไปในพริบตา


เสียงเหล่ากองเชียร์ดังกระหึ่มเรียกชื่อคณะตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมเพ่งมองลูกกลมๆ สีดำสลับขาว ที่เริ่มกลิ้งไปกลิ้งมาไปตามเท้าของคนนั้นทีคนนี้ที ทุกคนยื้อแย่งมันเป็นอย่างดี พี่กิตวิ่งมาตีหลังผมเบาๆ เป็นเชิงให้วิ่งไปข้างหน้า 


ผมจะวิ่งไปไหนได้วะ!!! ยังงงอยู่เลยเนี่ย T[]T


ไอ้พีท วิ่งดิ!”


เสียงเรียกทำให้ผมหันไปมองคนด้านหลัง พี่เฟรมที่ทำท่าเตรียมตั้งรับกำลังโวกเวกโวยวายใส่ผม ผมเลิกคิ้วมองอย่างไม่เข้าใจว่าพี่เขาพูดอะไร เพราะในตอนนี้หูผมเริ่มอื้อซะแล้ว


อะไรนะพี่ผมตะโกนกลับ ตามองสลับระหว่างพี่เฟรมกับฝั่งตรงข้ามว่ามันจะบุกเข้าเขตมาแล้วหรือยัง


มึงไม่ใช่กองหลัง มึงวิ่งบุกสิเว้ย!”


ผมไม่รู้จะวิ่งไปไหนอะพี่


ผมตอบอย่างรนๆ พอหันกลับมามองภาพตรงหน้า ผมก็เห็นไอ้แซมกำลังวิ่งตรงมาทางผมพร้อมลูกฟุตบอลใต้เท้ามัน คนร่างสูงสับขาหลอกได้เป็นอย่างดี ผมที่มัวแต่ดูเชิงเล่นมันจนเพลินรู้ตัวอีกทีมันก็พุ่งมาที่ตัวผมซะแล้ว


พลั่ก!


ตัวไอ้แซมชนผมเข้าเต็มแรง ผมเซถอยหลังไปนิดๆ ก่อนจะรีบใช้ความไหวพริบสกัดลูกฟุตบอลออกจากเท้ามันแล้วรีบเลี้ยงลูกไปข้างหน้า แต่ในขณะที่กำลังไปได้สวย อยู่ๆ ผมก็ถูกมือของใครบางคนกระชากคอเสื้อจนผมเสียหลักก้นจ้ำเบ้าอย่างห้ามไม่ได้


ตุบ!


อ่อน


คำพูดสั้นๆ แต่แอบเจ็บจี๊ดจากไอ้แซมทำเอาผมมีแรงฮึดสู้รีบลุกขึ้นจากพื้นสนามหญ้าอีกครั้ง นี่กรรมการบ้านไหนเนี่ยเห็นกูโดนกระชากล้มขนาดนี้แล้วยังไม่เป่านกหวีดอีก


อ่อนพ่อมึงดิ


ผมว่าก่อนจะวิ่งไปใกล้ๆ คนร่างสูงและใช้ข้างตัวกระแทกให้ไอ้แซมออกไป พี่กิตรีบเข้ามาช่วยเสริมทัพแย่งลูกฟุตบอลไปในทันที


อย่าไปใส่ใจมันไอ้พีท ออกมา


เสียงตะโกนด้วยความเป็นห่วงของพี่เฟรมทำให้ผมหันไปมองเจ้าของเสียงอีกครั้ง ผมพยักหน้าว่าง่ายแต่มือของผมกลับถูกอีกคนดึงเอาไว้ไม่ให้วิ่งไปอีกทาง


เดี๋ยวนี้พัฒนาคบกับรุ่นพี่ด้วยเหรอ


เสียงกระซิบของไอ้แซมทำเอาผมชะงักเท้าไม่วิ่งต่อ ผมหันไปมองมันแค่แว๊บเดียว


เสือกอะไรกับกูด้วย


ก็แค่ถาม นึกว่ายังคบกับคนในบอทอะไรแบบนี้ผมไม่ได้ฟังที่มันพูด พยายามมองลูกฟุตบอลที่พี่กิตเลี้ยงเพื่อไปยังโกลล์ฝั่งตรงข้าม หรือพี่เฟรมเขาก็เป็นคนในบอท?


มึงจะเอาไงกับกูวะ


ผมว่าผลักอกมันอย่างเหลืออด ไอ้แซมยกยิ้มเมื่อเห็นว่าผมเริ่มมีน้ำโหตามความต้องการของมัน ทุกคนในสนามยังคงสนใจเกมส์การแข่งขันอยู่ ไม่มีใครมองมาที่เราสองคนตรงมุมนี้


“ลองเล่นบอทแบบที่กูเล่นสิ…”


เล่นแบบคนเหี้ยๆ เล่นกันน่ะเหรอผมพูดอย่างเดือดดาด


เล่นบอทในทางที่ผิดก็คนตรงหน้าผมนี่แหละ เล่นเพื่อหลอกชอบบ้าน ไม่ได้เล่นเพราะรักในตัวศิลปินหรือรักในความเป็นบอท และมันยังมีมากกว่านั้น


มากจนผมให้อภัยมันไม่ได้เลยแหละ


พูดดีๆ ก็ได้มั่งอย่างน้อยมึงก็เคยเป็นเพื่อนกูนะ


กูไม่เคยมีเพื่อนแบบมึงไอ้แซม หุบปากแล้วเล่นบอลต่อเหอะ เสียเวลาฉิบหาย


ผมว่าก่อนจะเบี่ยงตัวออกมา ทำไมชีวิตผมไม่หลุดพ้นกับคนแบบนี้ไปซะทีวะ


โดนแหกขนาดนั้นยังกล้าเล่นบอทอีกเนอะ เป็นกูคงไม่มีหน้าไปเปิดบอทแหละ อายว่ะ


พลั่ก!


ตุบ!


"กูเล่นบอทของกูอยู่ดีๆ มึงนั่นแหละทำให้กูเป็นแบบนี้!"


อะไรดลใจผมก็ไม่รู้ ที่ทำให้ต้องหันหลังกลับและชกหน้ามันเข้าเต็มแรง ผมยืนหอบเหนื่อยเริ่มหายใจถี่ขึ้นเพราะความโมโห เสียงนกหวีดเป่าหยุดเกมส์กะทันหันเมื่อเห็นว่าไอ้แซมลงไปนั่งกองกับพื้นด้วยฝีมือผม


ทำอะไรของน้องครับเนี่ย!”


กรรมการหน้าตาตื่นเข้าห้าม เหล่าบรรดารุ่นพี่ในคณะผม ต่างพากันดึงตัวผมออกจากจุดนั้น สีหน้าเป็นห่วงของพี่เฟรมที่ผมเห็นชัดสุดในเหล่ารุ่นพี่มองตรงมา ผมกำมือตัวเองแน่น มันเจ็บที่นิ้วจนตอนนี้รู้สึกปวดตงิดๆ แต่สิ่งที่เจ็บมากกว่าคือคำพูดโง่ๆ ของไอ้แซม


มันเงยหน้ามองผมเพียงแว๊บเดียว ผมเดินกลับมานั่งข้างสนามอย่างสงบสติอารมณ์ให้เย็นลง


พีทมึงเป็นไร


พี่เฟรมรีบเข้ามาถามผม สีหน้าสงสัยเต็มหน้าพี่แกไปหมด ผมส่ายหน้าไม่ตอบอะไรไป


ผมแค่คุมตัวเองไม่ได้นิดหน่อยน่ะครับผมว่าก่อนจะรับผ้าเย็นจากไอ้ภัทรที่ส่งมาให้ผม


มันพูดอะไร กูมองอยู่เล่ามา


เรื่องไร้สาระน่ะพี่ช่างเหอะครับผมปัดประเด็น


พี่เฟรมขมวดคิ้วมองผมสลับกับมองไปยังฝั่งไอ้แซมที่เริ่มโวยวายจะเอาเรื่อง ผมเอาผ้าเย็นปิดตาตัวเองพยายามลืมเรื่องที่เกิดขึ้นซะ


....

..

.


ในตอนม.ปลาย ผมกับมันเป็นเพื่อนที่สนิทกันสุดๆ เหมือนผมกับไอ้ภัทรในตอนนี้เลย แต่จุดหักล้างดันเกิดในตอนที่ผมรู้สึกเครียดกับการเข้าสอบมหาวิทยาลัยและอยากหาอะไรคลายเครียด ผมติดเกมส์ไปพักหนึ่งจนโดนแม่ดุ แล้วได้มีเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งที่เข้ามาชวนผมลองบอทดู เธอบอกว่ามันไม่เสียหายอะไร มีทั้งเพื่อนไว้คุยในเรื่องต่างๆ มีแต่เรื่องสนุกๆ ให้ได้ทำ


ผมเล่นบอทครั้งแรกในเฟสบุ๊ค


ในตอนนั้นผมไม่รู้เรื่องเลยว่ามันเล่นยังไง ผมเล่นบอทศิลปินผู้ชาย ได้รู้จักเพื่อนใหม่ๆ ในโลกโซเชี่ยลเต็มไปหมด เริ่มมีคนรักผม เริ่มส่งของส่งอะไรให้ใช้ตลอด โดยที่ผมไม่ได้ขอพวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว พอไอ้แซมเห็นว่าผมเล่นแล้วดูท่าสนุก ผมจึงชวนมันมาเล่นด้วยกัน


และหายนะทุกอย่างก็เกิดขึ้นเพราะมัน


มึงชูสองนิ้วหน่อยดิพีท กูจะถ่ายรูป'


มันขอผมถ่ายรูปอยู่บ่อยๆ หลังจากมันเริ่มติดมือถือและเข้าไปเล่นบอทในเฟสถี่ขึ้น ผมค่อยๆ ออกห่างจากการเล่นบอทเพราะเป็นช่วงสอบแกทแพทพอดี มีแต่ไอ้แซมที่ติดเล่นบอทแทนผมซะงั้น ผมไม่ได้เอะใจอะไรที่มันขอถ่ายรูปผมบ่อยๆ ขนาดนี้


จนวันหนึ่งก็มีแฮชแท็กแหกบอทไอ้แซมขึ้นมาในทวิต แฮชแท็กที่ผมจำติดตาได้ดี 


#ไอ้พีทบอทซิมซิมที่เล่นบอทพี่เพลย์บอยด้วย


ทุกอย่างในหัวผมรู้สึกชาวูบไปหมด ทั้งรูปของผมที่ถ่ายมาจากกล้องไอ้แซม ทั้งบอทที่ผมเล่นอยู่ ต่างถูกนำไปด่าอย่างไม่ลืมหูลืมตา


ไอ้แซมใช้รูปผมหลอกคนอื่นว่านั่นคือรูปตัวจริงของมัน ทุกคนเชื่อและไว้ใจไอ้แซมจนส่งของมาให้มันใช้มากขึ้น มีส่งบัตรทรู สติ๊กเกอร์ไลน์ บางคนถึงขั้นให้ยืมเงินเป็นพันแต่มันก็ไม่ยอมไปคืนเขา และสุดท้ายไอ้แซมปิดบอทหนีไป


ความซวยจึงมาตกอยู่ที่ผม มีคนตามมาถึงโรงเรียนเพื่อมาทวงเงิน ในตอนนั้นผมเสียเงินเพื่อคืนแทนไอ้แซมไปเกือบสามหมื่นบาท มีน้องในโรงเรียนหลายคนที่เล่นบอทเหมือนกันเข้ามาประนามโดยไม่ฟังคำอธิบายอะไรจากปากผมเลยสักคำ และตอนนั้นผมจึงต้องปิดบอทในเฟสบุ๊คไป ผมไม่เจอไอ้แซมหลังจากปิดเทอมใหญ่ม.6 อีกเลย


นี่แหละ เรื่องที่ทำให้ผมรู้สึกเกลียดมันจนแทบไม่เหลือความเป็นเพื่อนไว้ให้มันเลย


.

..

...


"เมื่อกี้คนที่ต่อยน้องแซมการจัดการนี่น้องพีทหรือเปล่าครับ


ผมสะดุ้งตื่นจากความคิดก่อนจะเอาผ้าเย็นที่ปิดตาไว้ออกจากหน้า เมื่ออยู่ๆ กรรมการในสนามก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาถาม ผมพยักหน้ารับอย่างเลี่ยงไม่ได้


ครับ


ทางคณะกรรมการมหาวิทยาลัย ขอยุติการแข่งขันและให้คณะของน้องแพ้นะครับ


กรรมการฟุตบอลพูดจบเพียงเท่านั้น เสียงโห่ดังมาจากรุ่นพี่ในคณะผมอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครกล่าวว่าผมแต่อย่างใดเพราะคงเข้าใจในความเดือดของผม ผมมองหน้าผู้ชายที่ยืนมองดูมาตั้งแต่แรก เขาไม่พูดอะไร มีเพียงแววตาที่แสดงความเป็นห่วงผมอย่างชัดเจน


ผมแพ้แล้วพี่


ผมพูดกับพี่เฟรมก่อนจะรีบลุกออกจากจุดนี้ โดยไม่หันกลับไปมองสายตาที่ทุกคนมองมาที่ผมอย่างสนใจ


ผมเกลียดตัวเองที่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานไม่เคยได้เลย


มึงจะไปไหนไอ้พีท


พี่เฟรมวิ่งตามมาติดๆ ผมหันไปมองหน้าพี่เขาก่อนจะถอนหายใจออกมา


ผมขอไปล้างหน้าล้างตาก่อนน่ะพี่ผมพูดกับคนตรงหน้าอย่างไร้อารมณ์ เดี๋ยวผมมาบอกความลับกับพี่เอง


มึงบอกหรือกูบอกมันก็เหมือนกันนั่นแหละพีท


พี่รู้เหรอว่าผมจะบอกว่าอะไรผมถามอย่างหงุดหงิด


รู้ กูรู้ดีกว่าใจมึงในตอนนี้ด้วย


พี่เฟรมจิ้มที่หน้าอกผมด้วยสีหน้าเคืองๆ ผมยิ้มออกมาที่เห็นท่าทีเป็นห่วงของพี่เขาแล้วก็อดรู้สึกดีไม่ได้


ผมจะบอกพี่คืนนี้นะ


คืนนี้ไปฉลองที่หาดด้วยแล้วกัน กูจะไปรับมึงที่หอเอง


แพ้ขนาดนี้ยังจะไปฉลองอีกเหรอพี่


ใครบอกมึงแพ้…”


พี่ไม่เห็นที่กรรมการเดินมาบอกเมื่อกี้เหรอ


มึงชนะแล้ว


“…”


"มึงไม่เคยแพ้นะรู้เปล่า" คนตรงหน้ายิ้มออกมาทำเอาผมถึงกับขมวดคิ้วสงสัย “…มึงชนะใจกูตั้งแต่แรกแล้วนะไอ้พีท





-----------------------------------------------





09.20 PM.


ผมมายืนรอพี่เฟรมมารับที่หน้าหอ ตอนนี้ก็ดึกพอสมควร ผมกุมมือที่เย็นและเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเพราะความตื่นเต้น มันถึงเวลาที่ผมควรบอกเขาสักทีว่าผมคือน้องพาย


ลุ้นระทึกยิ่งกว่าสารภาพรักก็สารภาพบาปนี่แหละ -__-


ส่วนเรื่องแข่งบอลตอนบ่ายที่ผ่านมา ผมต้องไปทำเรื่องขอโทษกับทางคณะของไอ้แซม ผมต้องวกกลับไปเจอหน้ามันอีกครั้ง โดนกล่าวตักเตือนจากคณบดีนิดๆ หน่อยๆ แต่ช่างเหอะผมกับมันไม่ควรจะกลับมายินดียินร้ายอะไรร่วมกันอีกแล้ว ส่วนรุ่นพี่ปีสี่คณะของผมก็มีต่อว่านิดหน่อย ที่ผมดันเผลอไปใส่อารมณ์ในการแข่งขัน ผมรู้แหละว่าตัวเองผิดเต็มๆ แต่ต่อให้อธิบายเพื่อต่อรองให้คณะกรรมการลงมติแข่งขันใหม่ยังไง มันก็ทำไม่ได้อยู่แล้ว


ผมอยากระบายเรื่องราวลงไปในทวิตไปให้หมด แต่ก็ทำได้แค่เลื่อนหน้าจอและกดปิดซ้ำไปซ้ำมา เดี๋ยวนี้ผมไม่ค่อยได้คุยกับพี่เฟรมผ่านบอทน้องพายเลย ผมกลัวว่าพี่เฟรมจะถลำคิดไปไกลกับน้องพายจนจริงจังมากกว่านี้ ผมเลยเลือกเป็นคนออกห่างให้เขารู้สึกเหนื่อยที่จะตาม และค่อยๆ ลืมผมไปเองจะดีกว่า


เออน่า ผมรู้ว่าผมไม่ควรเล่นกับเขาตั้งแต่ทีแรก แต่ให้ทำไงได้วะ


หน้าที่บอทคือต้องคุยด้วยความเป็นมิตร ผมอาจจะเป็นมิตรมากกว่าบอทอื่นเกินไปล่ะมั้ง


 รอนานเปล่า


เสียงทักคุ้นเคยทำให้ผมละความสนใจจากหน้าจอเงยหน้ามอง ไม่นานนักคนที่ผมรอก็ขี่รถมอเตอร์ไซค์คันประจำมาจอดตรงหน้า ผมส่ายหน้าให้พี่เขาก่อนจะรับหมวกกันน็อกเหมือนประจำทุกครั้ง


มีใครไปที่หาดมั่งพี่ผมถามพลางล็อกสายรัดคางให้กระชับ


มีปีสามแค่ไม่กี่คนแล้วก็มีเพื่อนมึงนั่นแหละ


อ้าว ไอ้ภัทรไม่เห็นบอกผมเลยนะพี่ว่ามันจะไปด้วย


ไอ้กิตบังคับแหละมั้ง ขึ้นรถเหอะ


คนบนตัวรถพูดส่งๆ ผมขึ้นตามคำสั่งอย่างว่าง่าย แม้ใจจะไม่อยากไป แต่ยังไงเล่นเกมส์แพ้ สัญญาอะไรไว้ก็ต้องบอกความลับพี่เฟรมให้ได้ตามคำพูดตัวเอง


พี่ครับ


ผมเรียกคนด้านหน้า พี่เฟรมหันหน้ามาฟังผมพูด


ว่าไง


พี่อย่าลืมนะว่าถ้าผมบอกอะไรพี่ไปพี่ห้ามโกรธผมน่ะ


กูไม่ลืมหรอก กูไม่โกรธมึงแน่ๆ กูเชื่อแบบนั้น


พอผมได้รับคำยืนยันจากพี่เฟรม ผมก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงไม่อยากถูกตัดขาดความสัมพันธ์ที่กำลังไปได้ดีกับพี่เขาด้วย จริงๆ ถ้าเป็นแต่ก่อนถ้าเขาโกรธผมคงไม่มีสิทธิ์ไปห้ามปรามเขา แต่ในตอนนี้ผมขอให้ได้ห้ามสักหน่อยก็ยังดี


ผมไม่อยากให้พี่เขาโกรธผมจริงๆ นะ


วันนี้ผมขอโทษเรื่องแข่งบอลด้วยนะพี่ผมพูดออกไปท่ามกลางความเงียบที่มีมาระหว่างทางนานเกือบสองนาที “ที่ผมไม่แยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงาน ขอโทษนะ


ช่างมันเหอะ ผ่านๆ มาแล้ว คนเรามีเหตุผลที่จะโกรธใครสักคนมากๆ จนเก็บอารมณ์ไว้ไม่อยู่ กูเชื่อว่ามีนะ ในกรณีแบบมึงคงทนมานานแล้วจริงๆ อะ พี่เฟรมขี่รถอย่างตั้งใจ ตามองไปข้างหน้าแต่ปากพูดกับผม กูมองมึงตลอดนะตอนอยู่สนาม ตากูแทบไม่มองบอลเลยด้วยซ้ำ


ผมควรวิ่งออกมาจากจุดนั้นตามที่พี่สั่งจริงๆ แหละ ผมดื้อเองอะ


เป็นกู ถ้ามันทำอะไรให้กูโกรธมากๆ กูก็ซัดหน้าอะ คงไม่มายืนยิ้มฝืนทำหน้าตอแหลใส่มันหรอก อึดอัด


ผมขำออกมาเบาๆ นี่คงเป็นครั้งแรกที่พี่เฟรมเข้าข้างผมเป็นปี่เป็นขลุ่ย แถมยังไม่ว่าผมสักคำ


แต่ผมเสียใจนะพี่ที่ทำให้ทุกคนดูไม่ดีไปทั้งคณะอะ


มึงเลิกคิดมากเรื่องนี้เถอะ เดี๋ยวคนก็ลืมๆ กัน มึงเป็นศัตรูแค่ไอ้แซมคนเดียว ส่วนคนอื่นเขาไม่ได้โกรธอะไรกันอยู่แล้ว เราเล่นกันแบบขำๆ ไม่ได้จริงจังอะไรกันตั้งแต่ทีแรก ถ้าจะจริงจังมึงไปนู้น บอลโลกรอมึงอยู่


พี่ไม่โกรธที่ผมทำเกมส์แพ้ใช่ปะ


ผมว่าพลางเอาคางเกยไหล่คนด้านหน้าคล้ายอ้อนๆ พี่เฟรมพ่นลมหายใจก่อนจะเอามือซ้ายตบหัวผมเบาๆ คล้ายตบแบบเอ็นดูมากกว่า


จะให้ย้ำกี่รอบว่าไม่โกรธ


มีพี่ที่เข้าใจผม ก็รู้สึกดีแล้วพี่


ไม่อึดอัดแล้วหรือไงว่าเวลาใกล้กูน่ะ” 


พี่เฟรมถามน้ำเสียงเย้าหยอก ผมกลับมานั่งตัวตรงพยายามกลั้นยิ้มไม่ให้หน้าบานมากกว่านี้


ระหว่างอยู่ใกล้พี่กับไอ้แซม ผมเลือกอยู่ใกล้พี่ดีกว่า อึดอัดน้อยกว่ามันอีก


อยากอยู่ใกล้กูไปตลอดก็ย้ายมาหอกูดิ


ไม่เอาอะ ผมกลัว


"กลัวไรวะ วันนั้นไปนอน กูไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย"


"พี่กอดผมทั้งคืนอะ"


"มึงยอมให้กอดนิ"


"ปะ เปล่า ผมแค่..."


ผมหยุดชะงักคำเถียง เราะเอาตรงๆ ผมก็เป็นฝ่ายยอมให้พี่แกกอดเองจริงๆ แหละ เฮ้อ


"แค่อะไรไหนพูดมาสิครับน้องพีท"


"ผมแค่ยอมทำตามพี่ที่สั่งให้ผมนอนบนแขนพี่เท่านั้นแหละครับ!" 


กูก็ช่างแถแท่ดๆ ไลสีข้างถลอกไปเรื่อยอะ


“ทำไมอะ ดีจะตาย มีหมอนแบบพิเศษให้มึงหนุนทุกวันไม่ชอบเหรอ


พี่ขับรถไปเหอะ ผมไม่คุยด้วยแล้วผมรีบปัดอาการเขินที่ผุดขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง


ได้ข่าวว่าเมื่อกี้เพิ่งจะคุยเรื่องซีเรียสไปแล้วทำไมมันวกกลับมาเรื่องแบบนี้วะ!


มีเขินนนน ฮั่นแน่


ฮั่นแน่ไรพี่


"ยิ้มเหรอ กิ้วๆ"


"ใครบอก" ผมพูดกลั้นขำ จะเล่นละครปกปิดแม่งยังทำไม่ได้เลย


"ว้ายยย เขินเหรอ แน่~~"


"พี่ตั้งใจขี่เหอะ เดี๋ยวรถจะเสยลูกระนาดตายทั้งคู่"


ผมตีหลังคนด้านหน้าเบาๆ เขายังคงล้อผมอยู่แบบนั้น ดีนะนี่เวลากลางคืนบวกกับผมใส่หมวกเอาไว้


ไม่งั้นพี่เฟรมต้องมองผ่านกระจกแล้วเห็นว่าผมหน้าแดงอยู่แน่ๆ


เออ ถ้าไปถึงอะ ไอ้กิตหรือใครก็ตามส่งเหล้าให้มึงดื่ม ไม่ต้องดื่มนะพี่เฟรมพูดดักขึ้น ดื่มแค่โค้กพอแล้ว


ผมคอแข็งจะตายพี่ ไม่เคยดวลกับผมน่ะสิ


ต่อให้แข็งหรือไม่แข็งมึงก็ไม่ควรดื่มเสียงดุคล้ายพ่อคนที่สองทำให้ผมยู่ปากเหมือนถูกขัดใจ


"ผมดูแลตัวเองได้น่าพี่"


"มึงไว้ใจไม่ได้หรอก เกิดเมาขึ้นมาดื้อๆ แล้วกูไม่ได้อยู่ตรงนั้นจะทำไง"


ห่วงผมหรือไง


เออ! มากด้วย!”


"โห..."


"เมาเมื่อไรมึงโดนกูจับกดลงทะเลแน่ไอ้พีท!"


แต่ดูเหมือนว่าพ่อคนนี้จะโหดจังแหะ...





















-100%-
ใครที่เดาไปต่างๆ นานากับกรณีแซมพีท
อย่าเอาอะไรกับนิยายเรื่องนี้เลย เดาทางยากฉิบหาย
5555555555555555555555555555555555
ทำไมแซมถึงทำแบบนั้นกับพีทแบบเน้
รอตามบทหน้าด้วยน้า ตอนนี้ต้องปั่นต้นฉบับตุนไว้
บวกกับไฟนอลที่รนก้น จะพยายามอัพให้มากที่สุดเท่าที่ได้
ขอบคุณคอมเม้นที่ติชมและชื่นชอบนิยายเรื่องนี้ด้วยนะคะ
ตั้งใจแต่งให้อ่านที่สุดแล้วค่ะ :)
[รีคอมเม้น พ่ออะไร นั่นผัว โอ้ยยยยยย5555555] 
โหวตให้ด้วยน้าา รักจุ้บ
แฟนเพจเพื่อติดตามการอัพเดตค่ะ
PS.บทความอาจจะแจ้งเตือนบ่อยต้องขอโทษด้วยนะคะ
แอดแฟนกดที่รูปพีทด้านล่างเลยฮะ
 ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ yoonsu gif
แวะไปแหกพีทได้ที่แฮชแท็ก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 293 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7,608 ความคิดเห็น

  1. #7605 i - Bam (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2564 / 11:33
    เ-้ยว่ะ เพื่อนแบบนี้ ใครไม่เจอกับตัวไม่รู้สึกจริง ๆ แหละ
    #7,605
    0
  2. #7553 crzoldyck7 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 16:44
    อยากให้พีทเมา​55555
    #7,553
    0
  3. #7517 Jibangrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 03:42
    อิแซมมมม อิเลววววววววววว
    #7,517
    0
  4. #7481 pcy921 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 17:34
    น้องพีทบอกกดลงเตียงได้ไหม ขอแค่เน้
    #7,481
    0
  5. #7442 daisylune (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 17:08
    แซมแม่งสุดจริง จิตใจทำด้ยไรสงสารพีทมีเพื่อนแบบนี้
    #7,442
    0
  6. #7392 Miki_milky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 21:20
    มันไม่มีทางเหมือนเดิมแล้วความสัมพันธ์ของแซมกะพีท น่าจะเอาให้หนักๆๆ
    #7,392
    0
  7. #7287 PuiPui--r (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 15:19
    มันไม่ใช่เพื่อนไม่ใช่คนมันเี้ยชัดๆ แล้วยังกล้าเสนอหน้ามาเจอพีทเนอะ
    #7,287
    0
  8. #7255 Shipnielong (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 11:04
    เกลียดแซมอ่ะ ทำงี้ได้ไง
    #7,255
    0
  9. #7214 mmaijii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 21:10
    แซมโครตเลวเลย
    #7,214
    0
  10. #7118 hh_9094 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2560 / 15:18
    ตอนนั้นพีทคงอายมาก สงสาร
    #7,118
    0
  11. #7091 sofar_fa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 11:41
    หือ เรื่องเล็กน้อยของคุณแซม เล็กน้อย....!!
    สมควรแล้วที่ตัดขาด แล้วนี่ยังจะมายุ่งกับพีทอีกเพื่ออะไร ทำร้ายเขาขนาดนั้นยังไม่สาแก่ใจอีกหรอ

    แต่ที่เกลีบดกว่าคือลูกแซวของพี่เฟรมเนี่ยแหละ รู้ว่าน้องมันเขินก็ยังจะแซวอยู่นั่นแหละเว่ย เหม็นความรัก 555555
    #7,091
    0
  12. #7001 AomAm... (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 21:00
    ช่างอิแซมมันก่อน ตอนนี้อิพี่เฟรมมันกะลังทำคะแนนยุ ชูป้ายไฟพี่เฟรมจร้าาาาา
    #7,001
    0
  13. #6987 RhongTood (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 19:22
    อี๊แซ๊มมมมมมมมมมมมม
    #6,987
    0
  14. #6964 MikoKoCH (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:45
    อื้อหือออ อิแซมเฬวมากก
    #6,964
    0
  15. #6874 fairy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 21:46
    อิเอี้ยแซมมมม
    #6,874
    0
  16. #6873 fairy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 21:45
    แน่ใจหรอว่ากดลงทะเล ไม่ใช่เตียงอ่าาาาาาา-.,-
    #6,873
    0
  17. #6535 ohohohLOTTO (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 23:38
    พี่เฟรมคนบว้าาาา ><
    #6,535
    0
  18. #6338 kanun0_0 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 19:43
    แซมนิสัยอ่ะ-0- เกลียด...
    #6,338
    0
  19. #6303 ~Mu~Max~Dek~D~ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 21:29
    เกลียดแซมอะ นิสัยไม่ดีเหมือนหน้าตาเลย -0-
    #6,303
    0
  20. #6264 nchler (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 04:25
    แซมแม่งเ-้ยอ่ะะะ!!
    #6,264
    0
  21. #5465 ONPCY. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 12:00
    อิแซมนี่ก็จริงๆเลยนะ!!! มันใช่เวลาพูดป้ะเฮ้ย! ดูดิ้แพ้เลยอ่ะ น่าเกลียดจริงๆ ทำไมนิสัยไม่ดีเหมือนหน้าตา ชอบปย.นี้ 55555555
    #5,465
    0
  22. #5426 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 23:09
    จะบอกะชะมะ
    #5,426
    0
  23. #5392 Yesmyboy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2559 / 19:00
    ตอนหน้าจะบอกกันแล้วอ่ะเ
    #5,392
    0
  24. #5289 jariyanan123 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 22:49
    ขึ้นเลยค่ะ พอได้รู้ว่าทำไมพีทถึงเกลียดเ-้-แซมอย่างนี้
    #5,289
    0
  25. #5088 TaoHun DakHyo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2559 / 09:50
    แบบนี้อย่าเรียกว่าเพื่อนเลย  สัสมาก


    #5,088
    0