FRAUD LOVE ♣ รักอันตราย ผู้ชายสายเปย์!

ตอนที่ 1 : ││FRAUD LOVE││CHAPTER 00 :: บทนำ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    9 มิ.ย. 60

ll FRAUD LOVE ll
ll CHAPTER 00 ll

ผลการค้นหารูปภาพ




บทนำ

 

 


เอาเงินที่เคยเลี้ยงบิงซูมาคืนดิ!”


“139 บาทนี่กะจะทวงจนวันตายเลยปะ


“139 มันก็เงินปะวะฟรัง เอามาคืนด้วยแล้วกัน!”


ผู้ชายตรงหน้าพูดจบเขาก้มหยิบกระเป๋าเป้ใบโปรดที่ฉันจัดหาซื้อให้ทางไอจีในราคาที่สามารถกินข้าวได้ประมาณสามร้อยมื้อท่าจะได้ ฉันอ้าปากงงพร้อมกับอาการเออเร่อทางกระบวนการทางความคิด


ผู้ชายหุ่นดีรูปร่างสูงหน้าตานายแบบเกาหลีสไตล์ต่างกับปากที่เบี่ยงไปทางคนจรจัดไม่ได้สติ เขาเอาแต่แบมือและตะโกนทวงเงินฉันปาวๆ ถ้าเงินเหล่านั้นมีจำนวนเกินห้าหกหลักฉันจะไม่พูดอะไรสักคำ แต่นี่มันแค่หลักร้อย เขาทวงเหมือนชาตินี้จะใช้เงินจำนวนแค่นั้นในการดำรงชีวิตอย่างงั้นแหละ


เหอะ! ตั้งแต่คบกับอีตานี่ ฉันกลับไม่เคยมีความสุขอะไรเลยสักครั้ง ใครต่างพร่ำกันว่าการมีแฟนหรือรักแรกทำให้เราดูเด็กลงและมีรอยยิ้มมากกว่าครั้งไหนๆ แต่กับฉันมันไม่ใช่ ฉันดูโทรมลงทุกวันๆ แถมยังเป็นเหมือนป้าแก่ๆ คอยเปย์ผู้ชายคนนี้เช้าเย็น ฉันไม่เคยได้อะไรจากเขาเลยนอกจากค่าบิงซูราคา 139 บาท ที่เขากำลังทวงอยู่ตอนนี้เพียงแค่ฉันเอ่ยปากขอถอยห่าง


ฉันชื่อ ฟรัง เป็นลูกสาวคนโตของบ้าน ฉันมีน้องสาวคนเล็กชื่อ ฟาง หน้าตาของฉันกับฟางค่อนข้างคล้ายกันเสมือนฝาแฝดจนโดนทักบ่อยๆ ทั้งบ้านมีเพียงแค่หญิงสาวสามคน ฉัน น้องและแม่ ซึ่งแม่ทำงานหนักกว่าใครเพื่อน เพราะในบ้านยังไม่มีใครเรียนจบ ฟางกำลังเรียนม.ห้า ส่วนฉันกำลังขึ้นปีสามคอยตั้งหน้าตั้งตาทำงานในร้านอาหารเล็กๆ ได้ค่าแรงงานวันละสามร้อย ซึ่งแน่นอน เพียงแค่ฉันใช้กินคนเดียวก็หมดแล้ว


แถมยังพ่วงอีตัวปรสิตนี่เข้ามาในชีวิตให้ฉันลำบากเล่นอีก!


นี่หน้าเงินไม่พอ ยังหน้าตัวเมียอีกเหรอ


ฉันพูดด้วยน้ำเสียงโกรธสั่น พยายามกลั้นความรู้สึกลึกๆ ในตัวเอง


รักแรกเป็นรักที่มีความสุขเหรอ เหอะ! ตอแหลสิ้นดี


ดูสารรูปตัวเองบ้างนะฟรัง ใส่แว่นหนาจนรถสิบล้อเหยียบก็ไม่แตก สิวเกรอะเต็มหน้า ดูโทรมจนป้ายังยกมือไหว้ขนาดนี้ แค่ฉันคบกับเธอมันก็มีบุญมากแค่ไหนแล้ว มันถูกแล้วไม่ใช่เหรอที่คนแบบเธอควรเอาเงินเปย์ผู้ชายที่หน้าตาดีแบบฉันน่ะ


ผู้ชายตรงหน้าที่ขึ้นชื่อว่า มาร์ค ไม่สะทบสะเทือนกับคำด่าของฉันเลยแม้แต่ปลายหู เขายังคงเปิดปากด่าฉันวนไปมาปาวๆ คำจิกกัดร้ายแรงเล่นเอาฉันน้ำตาไหล


ที่ฉันไม่มีเวลาดูแลตัวเองเพราะฉันทำงาน และแน่นอนว่าฉันใช้เงินทั้งหมดไปกับการเรียนของตัวเองและน้อง ไหนยังต้องเอามาซื้อเสื้อผ้าราคาเกือบหมื่นให้ผู้ชายเฮงซวยตรงหน้าที่ยังหน้าด้านปากดีนี่อีก


เอาไปเลย!”


พลั่ก!


ฉันพูดจบก็ปาแบงค์สีแดงและสีเขียวพร้อมเหรียญสิบ 2 เหรียญใส่หน้าอกเขาอย่างหัวร้อน


นี่ฟรัง!…”


หนึ่งบาทน่ะฉันให้ทาน เก็บไว้ซื้อยาสีฟันมาแปรงฟันบ้างนะฉันยื่นหน้าเข้าไปหามาร์คก่อนจะยกยิ้มอย่างผู้ชนะ โสโครก! เหม็น!”


ทันทีที่ฉันด่าคืนอย่างสาสมใจ ฉันรีบสะบัดหน้าเดินออกมาจากจุดนั้น อายก็อายที่ต้องมาถูกทวงเงินแถมยังมาให้เขาด่าอย่างกับตัวเองเป็นตัวตลก มันคิดว่าตัวเองหล่อแล้วสามารถแหกปากด่าสารรูปคนอื่นได้งั้นเหรอ คนแบบนี้เกิดมาในสังคมแบบไหนกันวะ


ใส่แว่นหนาแล้วไปหนาบนหัวบิดาแกหรือไง สิวเกรอะแล้วไง ฉันเพิ่งแตกเนื้อสาวไหมล่ะ และสภาพฉันไม่ได้เรียกโทรม เขาเรียกเฮลตี้ ผอมสุดไรสุดเว้ย


ไอ้งั่ง!


ฉันถอดแว่นออกและหยิบผ้าเช็ดหน้าเน่าๆ ของตัวเองขึ้นมาซับน้ำตาที่ไหลไม่หยุด พยายามทำตัวให้ปกติเพื่อคนที่เดินผ่านไปมาจะไม่ต้องสนใจฉัน ทำไมชีวิตฉันต้องมาคบกับผู้ชายคนนี้ทั้งๆ ที่บนโลกใบนี้มีผู้ชายอีกนับแสนล้านคนที่เดินสวนกันไปมา ฉันโง่เองที่ดันไปเอาคนแบบนี้มาเกลือกกลั้วในชีวิต


นี่เธอ!”


ในขณะที่ฉันกำลังสั่งน้ำมูกอย่างสุดแรงเกิด จู่ๆ กลับมีใครบางคนเรียกพร้อมกับสะกิดไหล่ฉันเบาๆ ทันทีที่ฉันหันหลังไปมองหน้าเขา ออร่าที่กะทบเข้าสู่เบ้าตาทำให้ฉันต้องใส่แว่นอันหนาเพื่อที่จะได้เห็นหน้าตาของเขาอย่างชัดเจน


ผู้ชายหน้าตาดี ผิวขาวเหมือนนมถั่วเหลือง ความสูงที่น้อยกว่ามาร์คทำให้ฉันไม่เงยหน้าจนต้องปวดคออะไรมากมาย ฉันเอียงคอมองเขาอย่างสงสัย มือยังคงจับผ้าเช็ดหน้าปิดหน้าเอาไว้ เพราะถ้าเปิดออกมาตอนนี้คงได้ช็อกกับสภาพหน้าฉันแน่ๆ


หืม?ฉันขานรับด้วยความสงสัย คิ้วขมวดใกล้เป็มปมเต็มทน


เมื่อกี้ที่เธอล้วงผ้าเช็ดหน้าออกจากกระเป๋ากางเกงอะ เธอทำเหรียญสองบาทตก


ผู้ชายตรงหน้าพูดเสร็จก็แบมือที่มีเหรียญสีทองขนาดเล็กยื่นมาที่ฉัน


เออแค่นี้เอง ช่างมันเถอะ


ฉันเลี่ยงเอาเหรียญสองบาทคืนก่อนจะทำท่าหันหลังเดินหนี แต่แล้วผู้ชายคนนี้กลับดึงแขนฉันไว้และทำหน้าตึงตังเหมือนเริ่มไม่พอใจ


สองบาทก็มีค่านะคำนี้ทำให้ฉันเกิดอาการหงุดหงิดขึ้นทันที คำพูดเหมือนมาร์คไม่มีผิด เอาคืนไป


แค่สองบาทเอง ถ้าฉันทำเงินตกเป็นร้อยค่อยมาเรียกก็ได้


เขาจ้องหน้าฉันนิ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาเหมือนหน่ายกับคำพูดฉันเต็มทน ผู้ชายตรงหน้าล้วงบางสิ่งบางอย่างขึ้นมา ก่อนจะแบมือมาขนาบข้างกับมืออีกข้างที่มีเหรียญสองบาทก่อนหน้านี้


มันคือเหรียญบาทจำนวนหนึ่งที่ดูเหมือนจะหลายบาทอยู่


นี่เป็นเหรียญของเราที่เราเก็บไว้ตลอดเวลาได้เงินทอนมาหัวคิ้วของฉันชนกันจนสัมผัสได้เลยแหะ ลองคิดดูนะ ถ้าเธอเก็บเหรียญสองบาทเอาไว้ วันละสองบาทเธอจะได้เงินหกสิบบาทภายในเดือนนึงเชียวนะ


จะพูดทำไมเนี่ย


แล้วถ้าเธอหิวน้ำ เธอต้องการกินน้ำขวดละห้าบาท แต่ในกระเป๋าตังค์เธอตอนนี้มีอยู่สามบาท ถ้าเธอไม่เก็บสองบาทนี้ไป เธอจะได้กินน้ำไหมล่ะ ก็ไม่เขาจัดการดึงมือฉันเข้าหาตัวเองก่อนจะยัดเหรียญสองบาทนั่นมาในมือฉัน เก็บไว้นะ ไม่ว่าจะกี่บาท หนึ่งบาทสองบาทก็มีค่าเหมือนกัน


“…”


คุณค่าของเงินมีความหมายเท่ากัน เก็บสองบาทนี้ไว้ใช้ยามจำเป็นนะ


"..."


"อย่าลืมนะ เก็บเอาไว้ใช้ในยามจำเป็น :)"


คนตรงหน้าปล่อยมือฉันอละยิ้มออกมาอย่างน่ารัก เขาพูดจบก็พยักหน้าให้ฉันหนึ่งทีก่อนจะหันหลังวิ่งหายเข้าไปในฝูงชน ฉันที่กำลังจะอ้าปากถามผลสุดท้ายก็ต้องปล่อยเขาไปตามเวรตามกรรมของเขานั่นล่ะ


ฉันแบมือตัวเองออกก่อนจะมองเหรียญสองบาทเก่าๆ ที่ดูไม่มีค่าอะไรมากมาย แต่เขากลับพูดทำเอาฉันรู้สึกอยากเก็บมันเอาไว้ทันที อยู่ๆ ฉันกลับยิ้มอย่างไม่มีเหตุผล


คนบางคนมองค่าของเงินเป็นต้นทุนชีวิต ต่างจากอีกคนที่มองเงินเป็นความสุขในชีวิต


คนเรานี่ต่างกันเสียจริง


ครืด~~~


เสียงสั่นในกระเป๋ากางเกงทำให้ฉันเลิกสนใจสิ่งที่อยู่ในมือ ก่อนจะจัดการล้วงโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายทันทีที่เห็นหน้าจอขึ้นเป็นชื่อของฟาง น้องสาวสุดรักของฉัน


ว่าไงยัยฟาง


(พี่ฟรังฮึก)


กะ แกเป็นอะไรฟาง?!?


ฉันเบิกตากว้างตกใจเมื่อได้ยินเสียงสะอื้นจากปลายสาย ใจฉันรู้สึกไม่ดีนักเมื่อได้ยินเรื่องเลวร้ายจากน้องสาว


ดูเหมือนทุกอย่างจะหยุดเดิน เวลาที่เคยสูญเสียไปเมื่อกี้ฉันอยากกลับไปเอามันคืนมา


(ระ เราจะทำยังไงดีพี่)



















-100%-
โห นี่ลืมเรื่องนี้ไปแล้วอ่ะ ถ้าไม่ขุดในไฟล์เรื่องเก่าๆ คงลืมถาวร
55555555555555555555555555
ลองมาลองเชิงนิดนึง เพราะมีหลายเรื่องที่เปิดและยังไม่อัพเลย
เผื่อทุกคนลืมพี่ปิงของเราจะแย่
ฝากน้องฟรังคนมีปมคนนี้ไว้ในอ้อมอกด้วยนะ
แล้วคุณจะรู้ว่า คนเป็นโจรก็มีเหตุผลส่วนตัวเช่นกัน
ถ้าชอบกดโหวต+เม้นด้วยน้า
#พี่ปิงสายเปย์
ADD FAV.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

182 ความคิดเห็น

  1. #155 Tinkerbelly (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 12:02
    อร๊ายยย ชอบอ่า ผู้ชายอะไรก็ไม่รู้ อ่านจนยิ้มไม่หุบเลย
    #155
    0
  2. #144 p_patcha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2559 / 19:10
    ไรอ่าเกิดอะไรขึ้น
    #144
    0
  3. #115 fairy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2559 / 18:41
    แม่นางเป็นไรแน่ๆ
    #115
    0
  4. #16 skynbsn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 18:48
    เปิดเรื่องมาก็น่าติดตามเเล้วอะ ชอบนางเอกสู้ชีวิต 55555555555555
    #16
    0
  5. #15 manthita (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 17:12
    สามีมาแล้ววววววว กรี๊ดอีปิงรู้ค่าของเจินด้วยจ้าาาา คิดถึงMcน้อยกรอยใจ5555
    #15
    0