คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ

ตอนที่ 99 : [ภาคพิเศษ] เกล็ดเล็กๆ ของพ่อกับลูก 1 : เคราของอาคาร์ส


     อัพเดท 17 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: Aria of Gareth, รวมเรื่องสั้น, ภาคพิเศษเอเรีย, เอเรีย, ไมเคิล, มาร์ค, แอนจี้, เอมี่, เอมีเลีย, แอนเจลิน่า, มาริค
ผู้แต่ง : Keisei/MaKoto-sang ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Keisei/MaKoto-sang
My.iD: https://my.dek-d.com/keisei
< Review/Vote > Rating : 98% [ 3,742 mem(s) ]
This month views : 4 Overall : 70,640
1,642 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 210 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 99 : [ภาคพิเศษ] เกล็ดเล็กๆ ของพ่อกับลูก 1 : เคราของอาคาร์ส , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1051 , โพส : 3 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

เกล็ดเล็กๆ ของพ่อกับลูก  1

 

มันเป็นเรื่องเมื่อสมัยที่เจ้าชายไมเคิลยังเล็กๆ อยู่เลยค่ะ  คงเป็นที่รู้กันว่า เจ้าชายพระองค์นี้ทรงเป็นคนเลือดเย็นและโหดเหี้ยมมากแค่ไหนนะคะ   แต่ใครจะรู้บ้างเล่าว่า สมัยเด็กๆ พระองค์ก็เคยอ้อนพระบิดาและพระมารดาเหมือนกัน   แถมอ้อนได้น่ารักมากเสียด้วยล่ะค่ะ ^ ^

 

แต่...เรื่องที่จะเล่าไม่ใช่เรื่องเจ้าชายทรงอ้อนหรอกนะคะ   หากแต่เป็นสาเหตุที่องค์กษัตริย์ทรงไว้เคราต่างหาก (เอ๊ะ!  เกี่ยวกันยังไงเนี่ย  เอาเถอะ...) มาดูกันเลยค่ะ

 

++++

 

หน้าร้อนอันแสบอบอ้าวเวียนมาเยือนอาณาจักรอาดิทอลตามวาระอีกครั้ง   มันเป็นครั้งที่สามในชีวิตของรัชทายาทพระองค์น้อยแห่งอาดิทอล   เจ้าชายไมเคิลผู้เคยสร้างปาฏิหาริย์เมื่อสมัยยังเป็นพระกุมารนั้น   ได้เติบโตขึ้นเอย่างน่ารักและสดใสภายใต้การปกป้องของพระบิดาและความรักจากพระมารดา   พระองค์ในขณะนั้นมิได้แสดงเค้าของความโหดร้ายที่ปรากฏขึ้นในภายภาคหน้าเลยแม้แต่น้อย

 

ในปีนั้นอาดิทอลต้องเผชิญหน้ากับอากาศแล้งที่รุนแรงมากกว่าทุกปี   หลายพื้นที่ในอาณาจักรต้องประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำสำหรับเพาะปลูกและการประมง   ยังผลให้กษัตริย์อาคาร์สต้องละทิ้งหน้าที่ของสามีและพ่อมาทรงงานอย่างหนัก   เพื่อแก้ปัญหาทั้งหมดนั้นให้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี   โดยปล่อยทิ้งให้พระมเหสีทรงเลี้ยงพระโอรสเพียงลำพัง   เพราะทรงไว้วางพระทัยว่าพระนางและข้ารับใช้จะไม่ปล่อยให้เจ้าชายเป็นอันตรายไปอย่างแน่นอน

 

ทว่าในวันนั้นพระราชินีที่มีพระวรกายอ่อนแอเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ทรงประชวรอย่างกะทันหัน   บรรดาข้าราชบริพารจึงนำเจ้าชายเสด็จลงมาวิ่งเล่นที่ลานอัศวินกับเด็กคนอื่นๆ   เพื่อมิให้ต้องติดหวัดจากพระมารดาจนล้มป่วยไปด้วยอีกคน   แต่พวกเขาก็มิได้ดูแลไมเคิลอย่างดีมากนัก   เพราะไม่คิดว่าการละเล่นของเด็กๆ จะสามารถสร้างอันตรายให้แก่เจ้าชายได้

 

โอ...น้อยออก!!

 

เด็กๆ จับวงเสี่ยงทายหาผู้พ่ายแพ้เพื่อเตรียมการละเล่นต่อไป   โดยมีเจ้าชายน้อยร่วมอยู่ในกลมอย่างไร้เดียงสา   ดวงตาสีเขียวสดใสจับจ้องสองนิ้วที่กลางออกกลางวง   และห้านิ้วที่คนอื่นๆ ยื่นออกมาด้วยความประหลาดใจ   ก่อนเด็กที่โตที่สุดจะร้องขึ้นด้วยความดีใจว่า

 

เจ้าชายทรงแพ้แล้ว   พระองค์จะต้องวิ่งไล่จับพวกเราให้ได้นะเขาจับสองบ่าของไมเคิลแล้วกำชับว่า เจ้าชายจะต้องทรงจับพวกเราให้ได้ก่อน   ไม่อย่างนั้นจะไม่มีทางเลิกเป็นยักษ์ได้เลย   ทรงเข้าใจนะพ่ะย่ะค่ะ

 

สำหรับเจ้าชายไมเคิลแล้ว...เขาไม่ได้เข้าใจคำพูดของเด็กชายแก่วัยกว่าคนนี้มากไปกว่า  การเล่นไล่จับอันแสนสนุกเท่านั้น   และเขาก็เล่นมาบ่อยเสียจนเริ่มจำกติกาง่ายๆ ของมันได้บ้างแล้ว   ดังนั้นพระองค์จึงพยักหน้าอย่างมั่นใจ...แล้วเกมส์ก็เริ่มต้นขึ้น...

 

ในขณะที่การละเล่นของเด็กๆ กำลังดำเนินไปอย่างสนุกสนานนั้น   องค์กษัตริย์อาคาร์สพร้อมด้วยคณะขุนนางคนสนิทกำลังเดินผ่านมายังลานอัศวินแห่งนี้   เพราะต้องการมุ่งหน้ากลับไปยังห้องทรงพระอักษรส่วนพระองค์   เพื่อประชุมหาทางแก้ไขปัญหาภัยแล้งที่กำลังลุกลามไปทั่วอาณาจักร   แต่พระองค์กลับต้องชะงักเมื่อได้เป็นพระโอรสกำลังวิ่งเล่นอยู่กับเด็กๆ บนลานเล็กตรงหน้าพระพักตร์

 

ทำไมไมเคิลมาเล่นอยู่ตรงนั้นล่ะพระองค์ทรงเปรยเบาๆ

 

อ้อ...คริสตินไม่สบาย   พวกบ่าวมันเลยพาไมเคิลลงมาน่ะ

 

ดยุคแบลนด์ผู้ล่วงรู้ทุกสรรพสิ่งเกี่ยวกับครอบครัวอันดับหนึ่งนี้ตอบ   ทำให้องค์กษัตริย์ขมวดพระขนงค์เป็นปมหนาด้วยความแปลกใจ

 

คริสตินป่วย  ทำไมไม่มีใครมาบอกข้าเลยล่ะพระองค์ทรงถามเชิงตำหนิ

 

ก็เจ้าเอาแต่ก้มหน้าก้มตาทำงานไม่ฟังเสียงใครเลยนี่นา   แบบนี้ใครเขาจะบอกเจ้าได้กัน  หึ!ดยุคแบลนด์สวนคำพูดนั้นตรงๆ น่าสงสารไมเคิลออกต้องมาเล่นกับเด็กๆ ที่โตกว่าขนาดนั้น   ตัวเล็กๆ แค่นั่นวิ่งเท่าไหร่ก็ไม่ทันพวกนั้นหรอก

 

มันเป็นความจริง...ไมเคิลวัยสามขวบนั้นตัวเล็กกว่าเด็กๆ ที่เล่นเป็นเพื่อนมาก   เพราะส่วนใหญ่เด็กๆ ในกลุ่มจะมีอายุตั้งตาหกถึงสิบปี   จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเลยที่เจ้าชายจะวิ่งเตาะแตะไปเรื่อยๆ   โดยไม่สามารถจับตัวของใครได้เลยแม้สักคนเดียว   ทำให้เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นด้วยความสนุกสนานนั้น   ฟังราวกับเป็นเสียงเหยาะหยันก็ไม่ปาน

 

กษัตริย์อาคาร์สทรงทอดมองการละเล่นของพระโอรสอยู่เช่นนั้นนานสองนาน   โดยไม่มีใครสามารถคาดเดาได้เลยว่า ทรงดำริสิ่งใดอยู่กันแน่   พวกขุนนางได้แต่ยืนมองพระปฤษฎางค์กว้างขององค์กษัตริย์กันเงียบๆ   แลสงสัยว่าพระองค์จะทรงทำสิ่งใดต่อไปกับพระโอรสของตน

 

เอาล่ะ   ไปกันเถอะในที่สุดพระสุรเสียงก็ดังขึ้นแต่มิใช่ดังความคาดหมายของใครๆ

 

จะไม่อยู่เล่นกับลูกหน่อยหรือดยุคแบลนด์รีบเข้าไปขวางทางทันที ไมเคิลอยู่คนเดียวแบบนี้น่าสงสารออกนะ

 

ไมเคิลเป็นลูกข้า   เขาจะต้องเติบโตอย่างเข้มแข็งได้โดยไม่ต้องมีข้า   ดังนั้นเราไป...

 

ทว่าพระสุรเสียงก็ขาดลงแต่เสียงเท่านั้น   ด้วยสายพระเนตรเหลือบไปเห็นไมเคิลกำลังวิ่งเข้าไปใกล้ม้าตัวหนึ่ง   ซึ่งถูกใครบางคนเอามาผูกทิ้งเอาไว้อย่างไม่ได้รับการสนใจทางด้านหลัง   นั่นทำให้พระองค์ทรงทิ้งทุกสิ่งในพระหัตถ์แล้วถลาลงไปในลานอัศวิน   เพื่อคว้าตัวพระโอรสให้ออกห่างจากม้าตัวนั้น   ทว่ามันกลับสายเกินไป...

 

ผัวะ!!  ม้าตัวเขื่องตกกีบเท้าหลังเตะสิ่งที่ลอบเข้ามาให้กระเด็นออกไป   เสียงกรีดร้องของนางกำนัลที่อยู่ในบริเวณนั้นดังระงม   พระวรกายสูงใหญ่ของกษัตริย์อาคาร์สลอยสูงขึ้นกลางอากาศ   ก่อนตกลงบนพื้นท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของคนทั้งหมด   แต่จะมีอะไรน่าตกใจมากไปกว่าการได้เห็นร่างเด็กชายตัวน้อยปรากฏขึ้นในทันทีที่อ้อมพระพาหาคลายออก

 

เป็นอะไรมั้ย   ไมเคิล

 

พระองค์ทรงสำรวจพระโอรสที่แข็งนิ่งไปเพราะความกลัวอย่างเร่งร้อน   แต่เจ้าชายกลับจ้องมองพระบิดานิ่ง   แล้วยกมือขึ้นลูบตรงต้นพระหนุ(ขากรรไกร)ของกษัตริย์อาคาร์สทันใด

 

ท่านพ่อบาดเจ็บ...เลือดไหลใหญ่เลย...

 

ไมเคิลกล่าวแล้วก็โผกอดพระบิดาที่ยกมือขึ้นลูบบาดแผลยาวที่เกิดขึ้นจากเกือกม้า   ซึ่งบาดโดนต้นพระหนุในตอนที่เบี่ยงตัวหลบออกมา   สายพระโลหิตสีแดงฉานอาบโชกพร้อมกับความเจ็บที่แผ่ซ่านไปทั่ว   แต่พระองค์กลับไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย   เพราะสิ่งที่ทรงสัมผัสได้ในตอนนี้มีเพียงความอบอุ่นจากร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมพระพาหาเท่านั้น

 

ลูกขอโทษ...ลูกจะไม่มาวิ่งเล่นอีกแล้ว...ไมเคิลดึงตัวออกมาดูพระบิดาทั้งน้ำตา เจ็บมากมั้ยพ่ะย่ะค่ะ

 

องค์กษัตริย์ทรงมองใบหน้าห่วงใยปนสำนึกของพระโอรสสักครู่   แล้วทรงยิ้มให้อย่างอ่อนโยนและให้อภัย   พระองค์ทรงส่ายพระพักตร์อย่างช้าๆ พร้อมรวบร่างเล็กเข้ามากอดด้วยความรักยิ่ง   โดยมิได้สนใจการเข้ามาซับพระโลหิตของดยุคแบลนด์เลยสักนิด

 

พ่อไม่เป็นไรหรอก   ขอแค่ลูกปลอดภัยเท่านั้นก็พอ

 

น้ำพระสุรเสียงอันแสนอบอุ่นนี้ยังคงตราตรึงอยู่ในใจของคนที่เคยได้ยินอย่างไม่อาจลืมเลือน   เพราะมันเป็นน้ำพระสุรเสียงที่อ่อนละมุนที่สุดเท่าที่พวกเขาเคยได้ยินมา   แลสายพระเนตรที่ทอดมองพระโอรสเองยังเปี่ยมล้นไปด้วยความรักเช่นกัน   และเจ้าชายก็คล้ายจะทรงรับรู้ได้จึงกอดพระบิดาไม่ยอมปล่อย   แม้กระทั่งตอนที่ดยุคโจเซฟมารักษาบาดแผลให้แก่องค์กษัตริย์ 

 

ซึ่งหลังจากที่บาดแผลหายสนิทดีพระองค์ก็ทรงเริ่มไว้เครา   หากมิใช่เพื่อปกปิดบาดแผลที่เกิดขึ้นจากการปกป้องบุตร   แต่เพื่อให้ตัวตนที่เริ่มสูงวัยดูภูมิฐานเท่านั้น   เพราะเมื่อพระองค์ทรงเมาหรือทรงพระอารมณ์จะทรงเปิดแผลนี้ให้ทุกคนได้ดูเป็นการระลึกความหลัง

 

---------------------

บันทึก วันที่ 17 สิงหาคม 2556

เห็นว่าตัวหนังสืออ่านยากก็เลยกลับมาแก้ไขใหม่ครับ ตอนที่อัพครั้งแรกไม่ได้เป็นแบบนี้ คาดว่าน่าจะเพราะเปลี่ยนระบบใหม่ก็เลยรวนไปหมด ต้องขอโทษด้วยที่เพิ่งจะมาแก้เอาตอนนี้ =w=

 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 99 : [ภาคพิเศษ] เกล็ดเล็กๆ ของพ่อกับลูก 1 : เคราของอาคาร์ส , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1051 , โพส : 3 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1361

ไม่คิดว่าไมเคิลจะ...ขานดนี้
ตอนเด็กนี้น่าร๊ากกกกี๊สส>.<
ตอนโตก็หล่ออ๊ายยยย>////<
หุๆ^ ^
ไหงตอนนี้ไม่มีลงใหนหังสืออะคะท่านเคย์T^T


PS.  ดอกบัวนั้น...ที่ขึ้นอยู่กลางบึงที่กว้างใหญ่นั้น...บึงน่ะเปรียบเหมือนกับหัวใจของเรา...ส่วนดอกบัว...เปรียบเหมือนคนที่เรารัก...เราหวง...เราห่วงใย...ที่มานั่งอยู่กลางใจเรา...
Name : นักฆ่ายามค่ำคืน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ นักฆ่ายามค่ำคืน [ IP : 124.120.194.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2552 / 21:26
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1358
โอ ความรัก
PS.   เราอยู่ทุกที่ที่มีหายนะ คุณเจอเราได้ ขอแค่คุณมีด้านมืดในจิตใจ
Name : เจ้าแห่งความหายนะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าแห่งความหายนะ [ IP : 124.121.176.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 เมษายน 2552 / 00:51
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1357
โอ้
ความรักของพ่อ
Name : PRINCE No.1 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PRINCE No.1 [ IP : 124.120.215.215 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2552 / 23:43
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android