คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ

ตอนที่ 118 : [ภาคพิเศษ] งอนง้อ [ไมเคิล-เอเรีย]


     อัพเดท 13 ส.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: Aria of Gareth, รวมเรื่องสั้น, ภาคพิเศษเอเรีย, เอเรีย, ไมเคิล, มาร์ค, แอนจี้, เอมี่, เอมีเลีย, แอนเจลิน่า, มาริค
ผู้แต่ง : Keisei/MaKoto-sang ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Keisei/MaKoto-sang
My.iD: https://my.dek-d.com/keisei
< Review/Vote > Rating : 98% [ 3,742 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 70,639
1,642 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 210 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 118 : [ภาคพิเศษ] งอนง้อ [ไมเคิล-เอเรีย] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 955 , โพส : 3 , Rating : 100% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


ไม่แน่ใจว่าเคยอัพไปแล้วหรือยัง แต่เอามาอัพแก้ร้างค่ะ

ถ้าเคยอัพแล้วก็ถือว่า Re-Post แล้วกันนะคะ

ช่วงนี้ยังยุ่งกับหลายๆ อย่างแต่จะพยายามหาเวลามาปั่นคู่ของไมเคิล-เอเรียให้ได้เลยค่ะ ^ ^

 

 

Aria of Gareth Extra

The Story of Love : งอนง้อ

 

“ให้มันน้อยๆ หน่อยนะ  เอเรีย   เจ้าหักหน้าข้าต่อธารกำนัลอีกแล้วนะ”

“ใครกันแน่ที่หักหน้ากัน   ท่านเองก็ไปพูดจาไม่ดีกับราชทูตที่มาเยือนอาดิทอลเหมือนกันแหละ”

เสียงทะเลาะวิวาทของสองสามีภรรยาอันดับหนึ่งของอาดิทอลดังก้องทั้งห้องโถงภายในห้องบรรทมขงคนทั้งคู่   ทำให้แอนเจลิน่าที่เข้ามาตรวจดูการจัดเตรียมเตียงนอนของนางข้าหลวงทั้งหลายต้องละมือจากสิ่งที่ทำอยู่   แล้วเดินมาลอบมองออกไปในห้องโถงเล็ก   ก็ได้เห็นว่าบิดาและมารดาผู้คงความหนุ่มสาวเป็นนิรันดร์กำลังทุ่มเถียงกันอย่างรุนแรง

ทว่าในขณะที่บุรุษอันดับหนึ่งกำลังต่อว่าต่อขานภริยาที่รักยิ่งอยู่นั้น   ร่างบางชุดสีขาวคลุมทับด้วยเสื้อคลุมสีดำก็เดินหนีมาจากเขา   แม้ว่าผู้เป็นสวามีจะรั้งแขนเอาไว้เพื่อดึงกลับไปคุยให้รู้เรื่อง   แต่ผู้เป็นภรรยาก็สะบัดออกแล้วเดินตรงดิ่งมาที่ห้องนอนซึ่งแอนเจลิน่ายืนอยู่ทันที

“ท่านแม่.....”

เด็กสาววัยสิบห้าครางเสียงเรียกมารดา   ทว่านางก็หาได้ชายตามองไปที่เธอไม่   ทั้งยังโบกมือไล่ทันทีที่ฟุบใบหน้าลงกับเตียงแล้ว   ซึ่งแอนเจลิน่าหันหลังเพื่อจะกลับออกจากห้องแต่ก็ต้องมาเผชิญหน้ากับบิดาแทน

“ท่านพ่อไปทำอะไรท่านแม่มาเพคะ” แอนเจลิน่าตวาดถามทันที

“ไม่ถามสักเรื่องจะได้มั้ย  แอนเจลิน่า   ออกไปซะ” ไมเคิลออกคำสั่ง

“ทำไมล่ะเพคะ   ทำไมถึงต้องทำให้ท่านแม่เสียพระทัยด้วย” แอนเจลิน่าถามอย่างไม่ลดละ “ท่านแม่เจ็บปวดไม่พออีกหรือเพคะ...”

“แอนเจลิน่า....ออกไป” ไมเคิลออกคำสั่งอย่างอดทนเป็นครั้งสุดท้าย

“ไม่เพคะ   ถ้าลูกออกไปแล้วท่านพ่อจะทำอะไรท่านแม่อีกก็ไม่รู้   ลูกจะอยู่กับท่านแม่!!”

“พ่อบอกให้ออกไป!!”

สิ้นเสียงตวาดนั้นหัตถาแห่งองค์กษัตริย์ก็เงื้อขึ้นสูงแล้ววาดลงบนใบหน้าของบุตรี   ทว่าก่อนที่พระหัตถ์นั้นจะได้สัมผัสผิวบางของบุตรสาวสมใจ   กลับมีร่างสง่าของหญิงสาวอีกร่างเข้ามาขวางไว้ทำให้รอยแดงปรากฏบนแก้มของนางแทนแอนเจลิน่า

“ท่านแม่!!”

แอนเจลิน่าร้องลั่นก่อนจะต้องชะงักเมื่อได้เห็นหยาดน้ำใสๆ รินร่วงลงมาตามแก้มบางของมารดา   ซึ่งทำให้องค์กษัตริย์ไมเคิลต้องนิ่งไปอีกองค์หนึ่ง

“ออกไป....ออกไปให้หมด   ข้าอยากอยู่คนเดียว”

สิ้นเสียงขององค์ราชินี...พระนางก็สะอื่นไห้ออกมาจากสุดกลั้น   ก่อนจะเดินกลับไปฟุบใบหน้าร่ำไห้กับเตียงอีกครั้ง   ไมเคิลและแอนเจลิน่ามองภาพนั้นเงียบๆ  ก่อนที่จะเป็นองค์กษัตริย์ที่กลับออกไปจากห้องก่อนด้วยท่าทางฮึดฮัดและเคืองขุ่น   และแอนเจลิน่าก็ตามออกไปเงียบๆ โดยชายตามองมารดาด้วยความสงสารเป็นครั้งสุดท้ายด้วย

 

สองวันหลังจากนั้นภายในพระราชวังอาดิทอลอันเกรียงไกรก็ตกอยู่ในบรรยากาศเงียบเหงาและหยาวยะเยือก   มันเป็นบรรยากาศที่เกิดขึ้นเสมอเมื่อองค์กษัตริย์และองค์ราชินีมีเรื่องทะเลาะกัน   เพราะทั้งคู่จะแยกห้องบรรทม  ไม่มองพักตร์ของกันและกัน   ไม่แม้แต่จะตรัสวาจาใดๆ พาดพิงถึงต่อกันเสียด้วยซ้ำ   ต่างฝ่ายต่างก็ดำเนินชีวิตอยู่ราวกับอีกฝ่ายไม่มีตัวตนอยู่ในอากาศธาตุ

บนทางเดินหนึ่งของพระราชวังอันใหญ่โตนั้น   สองพี่น้อง...แอนเจลิน่าและมาร์ค  พระธิดาและพระโอรสขององค์กษัตริย์และองค์ราชินีกำลังยืนคุยกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“ท่านแม่ยังไม่ยอมออกมาจากห้องบรรทมอีกอย่างนั้นหรือ   พี่แอนเจลิน่า”

“ยังเลยมา   พวกพี่กล่อมเท่าไหร่ก็ไม่ยอมออกมา   ถ้าไม่ใช่งานเลี้ยงก็จะไม่ยอมออกมาจากห้องเด็ดขาดจริงๆ”

แอนเจลิน่าถอนใจเฮือกใหญ่ก่อนจะถามต่อไปว่า

“แล้วทางท่านพ่อล่ะ   เป็นยังไงบ้าง”

“จะเป็นยังไงล่ะ   เป็นพระองค์เมื่อครั้งก่อนอภิเษกน่ะสิ” มาร์คหัวเราะแห้งๆ “ใครทำอะไรนิดๆ หน่อยๆ ก็เคืองพระทัยแล้ว   เวลามาสอนดาบข้าทีก็หนักหน่วงเสียจนข้าไม่อยากเรียนด้วยแล้ว   ไม่อยากเป็นที่ระบายอารมณ์”

แล้วเด็กชายวัยสิบสามก็เป็นอีกคนที่ถอนใจเฮือกใหญ่   แต่ในตอนนั้นเองที่มีใครบางคนเข้ามาจากเบื้องหลังของทั้งสองคน

“มายืนถอนใจแบบนั้นประเดี๋ยวก็แก่เร็วหรอก”

เสียงบุรุษนี้ทำให้แอนเจลิน่าถึงกับหน้าแดงก่ำเลยทีเดียว   เด็กสาวหันกลับไปมองชายหนุ่มร่างใหญ่ที่กำลังก้าวเดินเข้ามาใกล้แล้วประทับรอยจูบบนแก้มบางของเธอเบาๆ    นี่คือ เฟสเดอร์ริค สวามีที่อายุห่างจากเธอถึงยี่สิบห้าปี

“ดีใจที่ได้เจอหน้าเจ้าอีกนะ” เขาว่า

“แหมๆ   กลับมาจากมามอลก็หวานกันเชียว   น่าอิจฉาวุ้ย” มาร์คเริ่มแซวพี่สาวพลางทำท่าเหมือนมองหาใคร “ว่าแต่ว่าเจ้าโฟคาซัสล่ะ   เจ้านั่นกลับบ้านไปหาภรรยาแล้วรึ”

“ใช่แล้วล่ะ   ภรรยากำลังท้องแก่ก็เลยต้องกลับไปดูแล   เขาว่ายังงั้นล่ะนะ”

เฟสเดอร์ริคตอบพลางทอดสายตามองไปถ้วนทั่วทั้งบริเวณ   โดยไม่สังเกตเลยว่ามาร์คกำลังหลิวตามองพี่สาวอย่างมีเลศนัยก่อนจะเริ่มเอ่ยปากแซวอีกครั้ง

“แล้วเมื่อไหร่พี่สาวข้าจะมีทายาทให้ท่านพ่อท่านแม่อุ้มเสียทีน้า   เตะปี๊บไม่ดังหรือยังไงเฟสเดอร์ริค....”

“หุบปากนะมาร์ค   ตกลงว่าเรากำลังคุยเรื่องท่านพ่อท่านแม่หรือจะมาคุยเรื่องน่าอายแบบนั้น  ห๊ะ!!”

แอนเจลิน่าตวาดเสียงดัง  หน้าตาแดงก่ำด้วยความเขินอายและเคืองโกรธ   มาร์คหัวเราะลั่นอย่างมีความสุขที่สามารถแกล้งพี่สาวได้   ในขณะที่เฟสเดอร์ริคยึดไหล่ภรรยาเอาไว้แล้วก้มลงกระซิบข้างใบหูของเธอว่า

“นั่นสินะ   ถ้าเรามัวช้าแบบนี้มีหวังโดนเจ้าโฟคาซัสแซงหน้าแน่ๆ  มันบอกว่าให้องค์ราชินีตั้งชื่อให้ลูกด้วยนะ”

“อ๊าย!!  พอเลย   พอกันทั้งพี่เขยน้องเขยเลยนะ” แอนเจลิน่าหันไปตีสามีบ้าง “ข้ากำลังเคร่งเครียดเรื่องสำคัญอยู่นะ   อย่ามาชักใบให้เรือเสียสิ”

“ชักใบให้เรือเสียหรือชักคู่ขึ้นเตียงกันแน่จ้า”

“มาคัส!!!”

แอนเจลิน่าตวาดน้องชายด้วยชื่อจริงเสียงดังพร้อมกับมือที่เงื้อสูงขึ้น   ทว่าเฟสเดอร์ริคก็ยึดมือนั้นไว้แล้วดึงแอนเจลิน่าเข้ามากอดไว้

“ไม่เอาน่า   อย่าเพิ่งทะเลาะกัน   มาร์คเองก็เลิกแซวพี่สาวเสียที”

เขาว่าพลางมองลงไปที่สวนเบื้องล่างซึ่งองค์กษัตริย์กำลังเดินผ่านมาด้วยสีพระพักตร์นิ่งสนิท

“อืม...คิดมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ   กษัตริย์ไมเคิลกับราชินีเอเรียทะเลาะกันอีกแล้วงั้นเหรอ”

“ท่านรู้ได้ยังไง   ข้ายัง...” แอนเจลิน่าถามอย่างประหลาดใจ

“บรรยากาศกับสีพระพักตร์ขององค์กษัตริย์ยังไงล่ะ” เฟสเดอร์ริคพลางชี้ให้สองพี่น้องดูองค์กษัตริย์ที่กำลังเดินผ่านไปในสวน “แล้วพระนางร้องไห้ด้วยหรือเปล่า   พวกเจ้าไม่เคยเห็นพระมารดาร้องไห้มาก่อนนี่”

“อืม   ร้องไห้ด้วย   ครั้งแรกจริงๆ ที่เห็นแบบนั้น” แอนเจลิน่าตอบเสียงเศร้า “ข้าไม่อยากเชื่อเลยว่าท่านแม่ที่เข้มแข็งมาตลอดจะหลั่งน้ำตาแบบนั้น”

“อย่างนั้นเหรอ...” เฟสเดอร์ริคพูดเหมือนเข้าใจบางอย่าง “นี่...คืนนี้จะมีงานเลี้ยงหรือเปล่า”

“มีนะ   วันนี้จะเลี้ยงส่งราชทูตที่เดินทางมาส่งมอบบรรณาการน่ะ” มาร์คบอก “ทำไมเหรอ”

“อืม...คืนนี้แหละเดี๋ยวก็คืนดีกันแล้ว”

เฟสเดอร์ริคยิ้มกว้างให้กับใบหน้าสงสัยของสองพี่น้อง   ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ เมื่ออัศวินหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองทางเดินฝั่งตรงข้ามซึ่งองค์ราชินีเอเรียกำลังเคลื่อนผ่านไปอย่างช้าๆ

“รอดูงานเลี้ยงคืนนี้เถอะ”

 

ค่ำคืนมาถึงพร้อมกับงานเลี้ยงที่จัดขึ้นภายในห้องโถงกลาง   เพื่อเลี้ยงอำลาราชทูตที่นำเครื่องบรรณาการมาส่งแก่อาดิทอลกลับคืนสู่เมืองของตัวเอง   มันเป็นงานเลี้ยงใหญ่เพราะเป็นการจัดเลี้ยงส่งราชทูตทั้งหมดในครั้งเดียว   ซึ่งแน่นอนว่ากษัตริย์ไมเคิลและองค์ราชินีก็ลงมาร่วมงานด้วย   ทว่าทั้งสองก็ยังไม่มีที่ท่าว่าจะคืนดีกันตามวาจาของเฟสเดอร์ริคเลยแม้แต่น้อย   ทั้งคู่ยังคงยืนอยู่คนละมุมงานจนกระทั่งองค์ราชินีสาวหายออกไปจากงานโดยที่ไม่มีใครรู้ตัวเลย

ในตอนนั้นเองที่แอนเจลิน่าลากตัวสวามีออกมาจากงาน   เพื่อต่อว่าต่อขานเขาโทษฐานที่ทำให้ผิดหวังที่สวน

“นี่...ไหนท่านบอกว่าท่านพ่อกับท่านแม่จะคืนดีกันในงานเลี้ยงไง”

“ก็ใช่ไง   ข้าค่อนข้างแน่ใจนะ” เฟสเดอร์ริคบอก “แต่อาจจะต้องใช้เวลากันหน่อยน่ะ”

“แต่ถ้ายังไม่เห็น...เอ๋!!  นั่นท่านแม่นี่นา”

เสียงของแอนเจลิน่าเปลี่ยนไปเป็นความสงสัยเมื่อได้เห็นร่างสง่าของมารดานั่งเงียบๆ อยู่ที่ขอบบ่อน้ำพุกลางสวนสวย   เจ้าหญิงสาวจึงก้าวเท้าลงไปเพื่อไปนั่งเป็นเพื่อนมารดา   ทว่าก่อนที่จะได้ขยับตัวนั้นเฟสเดอร์ริคกลับดึงร่างของเธอไปหลับหลังพุ่มไม้หนึ่ง   พร้อมกับส่งสัญญาณบอกให้เงียบแล้วพยับเพยิบไปทางองค์กษัตริย์ที่กำลังเดินเข้ามาในสวนอีกคน

และก็เป็นที่แน่นอนว่าองค์กษัตริย์และองค์ราชินีจะต้องไม่ชายตาแลกันและกัน   ทั้งสองพระองค์เมินพักตร์ไปอีกด้านเลี่ยงการสบตาอันอย่างเคืองขุ่น   ก่อนองค์กษัตริย์จะไปทรุดประทับนั่งที่อีกด้านของน้ำพุด้วยท่าทางราวกับไม่เคยเห็นภรรยาที่รักที่นั่งอยู่ก่อนเลย

ความเงียบบังเกิดครอบคลุมทั่วทั้งสวนเมื่อไม่มีใครเอื้อนเอ่ยวาจาใดๆ ขึ้นเลยแม้สักคำเดียว   ทั้งแอนเจลิน่าและเฟสเดอร์ริคต่างก็ลอบมองความเป็นไปของสองสามีภรรยาอันดับหนึ่งของอาดิทอลด้วยความสงสัยว่า จะมีสิ่งใดเกิดขึ้นหรือไม่   ทั้งองค์กษัตริย์และองค์ราชินีจะคืนดีกันได้จริงๆ ในคืนนี้ตามคำพูดของเฟสเดอร์ริคจริงหรือเปล่า

แล้วทันใดนั้นเองที่กษัตริย์ไมเคิลหยัดกายขึ้นจากที่นั่งพร้อมถอนใจแรกราวกับปลงตกจากอะไรได้   จากนั้นพระองค์ก็เสด็จกลับไปนั่งเคียงใกล้กับราชินีเอเรียแล้วเอ่ยคำพูดกับพระนางเป็นครั้งแรกในรอบสองวัน

“งานเลี้ยงสนุกนะ”

“แต่สำหรับข้ามันช่างแสนน่าเบื่อ”

วาจาที่ตอบกลับในทันทีนั้นทำให้ไมเคิลหันมองภรรยาสาว   แล้วจึงซบศีรษะกับไหล่บางของอีกฝ่ายอย่างออดอ้อนจนทำให้แอนเจลิน่าที่หลบอยู่ถึงกับตะลึง   เพราะเธอไม่เคยได้เห็นพระบิดามีท่าทางออดอ้อนเช่นนี้มาก่อนเลย

“นะ...นั่น...”

แต่ก่อนที่คำพูดอะไรจะหลุดออกจากปากของแอนเจลิน่า   เฟสเดอร์ริคก็ต้องยื่นมือมาปิดปากเอาไว้เมื่อสังเกตว่าไมเคิลเลื่อนสายตามามองตรงจุดที่พวกเขากำลังซ่อนตัวกันอยู่   ก่อนพระองค์จะเริ่มใช้ริมฝีปากคลอเคลียและซุกไซ้กับคอขาวของราชินีสาวด้วยความปรารถนา   ซึ่งแน่นอนว่าเอเรียจะต้องขยับกายหนีแต่องค์กษัตริย์ก็รวบรั้งร่างบางกลับมากอดไว้   แล้วซุกไซ้ริมฝีปากกับใบหน้า   เรือนผม   และเรือนกายของเอเรียอย่างถือสิทธิ์  

สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นทำให้แอนเจลิน่าถึงกับหน้าแดงก่ำไปกับความปรารถนาในคาวกิเลสอันร้อนแรงของบิดา   แม้แต่มาร์คที่เดินออกมาจากงานเพื่อมาตามคนทั้งสองกลับเข้าไปกล่าวอำลาราชทูตที่เหลือ   ก็ยังต้องหันหลังกลับแล้วเดินกลับเข้าไปในงานด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ   และต้องคอยหาข้ออ้างให้แก่พระบิดาและพระมารดาที่กำลังเริ่มเกมส์รักกันในสวน

ถึงเวลานี้เฟสเดอร์ริคก็ผลักร่างภรรยาออกจากที่ซ่อนเงียบๆ   เขาลากแอนเจลิน่าออกจากบริเวณอย่างรวดเร็ว   เพื่อไม่ให้ภาพความรักอันร้อนแรงไม่แตกต่างจากคู่แต่งงานใหม่ของกษัตริย์และราชินี   ทว่าในทันทีที่ทั้งสองออกไปจากสวนนั้น   องค์กษัตริย์ก็ละริมฝีปากจากร่างบางในอ้อมแขนมาอย่างน่าเสียดาย

“ดูเหมือนว่าจะไปกันหมดแล้วนะ” เขาว่า

“คงอย่างนั้นแหละ   แต่ใช้วิธีการไล่ที่ไม่ดีเอาเสียเลย” เอเรียต่อว่าพลางซบศีรษะกับไหล่กว้างของสวามี “มีอะไรล่ะถึงมายุ่งกับข้าได้อีกน่ะ   นึกว่าจะสนใจชายตามองผู้หญิงในงานเสียอีก”

“ไม่เอาน่า   เอเรีย   ข้ารักเจ้าคนเดียวนะ”

ไมเคิลครางเสียงเศร้าพลางเชยคางมนของร่างบางขึ้นจุมพิตที่เรียวปาก   พระหัตถ์ค่อยๆ เลื่อนไล้ไปตามเรือนกายงดงามของอีกฝ่าย   ก่อนจะเลื่อนเข้าสัมผัสเนื้อในใต้กระโปรงของราชินีสาวด้วยท่าทางราวกับเป็นเจ้าของ   ทำให้เธอต้องผลักร่างเขาออกไปเพื่อหยุดการรุกล้ำที่กำลังเกิดขึ้นนั้น

“หยุดนะ   ข้าไม่ได้ต้องการการขอคืนดีแบบนี้”

“อืม...ขอโทษนะ   ขอโทษที่ทำให้ร้องไห้”

พูดไม่พูดเปล่ายังดึงร่างราชินีสาวขึ้นนั่งตักอีกด้วย   ไมเคิลเงยหน้ามองเข้าไปในดวงตาของอีกฝ่ายชั่วครู่  

“นานแล้วนะที่ไม่ได้เห็นเจ้าร้องไห้น่ะ   ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เจ้าร้องไห้ใจของข้ามันจะปั่นป่วนเสมอเลย”

ว่าพลางก็แนบใบหน้าลงบนทรวงอิ่มรับฟังเสียงหัวใจที่กำลังเต้นในอกของเอเรียด้วยความโหยหา   มันไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าเขารักร่างบางในอ้อมกอดนี่มากแค่ไหน   ทั้งยังเจ็บปวดที่ต้องแยกห่างจากหญิงสาวเพราะทิฐิที่ไม่อยากยอมแพ้ของตัวเอง   และเป็นห่วงทุกครั้งที่ได้ยินว่าเอเรียมิได้ออกมาจากห้องหรือทานอาหารที่พวกนางข้าหลวงจัดหาไปให้   จนสุดท้ายไมเคิลก็ต้องลบทิฐิในใจของตัวเองลงเพื่อมาง้อขอคืนดีกับเอเรียอีกครั้ง

ไมเคิลเงยหน้าขึ้นแล้วลูบแก้มบางของราชินีสาวด้วยความปวดใจ

“เป็นยังไงบ้าง   ที่โดนข้าตบไปนี่   ยังเจ็บอยู่หรือเปล่า”

“ไม่แล้วล่ะ   โดนเท่านี้ข้าไม่เป็นไรอยู่แล้ว” เอเรียส่ายหน้าพลางจับมือใหญ่นั้นไว้แล้วซุกแก้มมองสวามีด้วยความรักและให้อภัย “ที่ข้าร้องไห้ไม่ใช่เพราะท่านจะตบหน้าข้าหรอก   แต่เพราะท่านจะทำร้ายลูกต่างหาก”

“ขอโทษนะ   ข้าไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” ไมเคิลบอกแล้วจูบแก้มอีกฝ่ายอีกครั้ง “ข้าจะต้องไปขอโทษลูกสินะ   แต่ว่า....”

เอเรียถึงกับหน้าแดงเมื่อสัมผัสบางสิ่งที่กำลังตื่นตัวขึ้นใต้ร่างนั้น   ราชินีสาวมองหน้าสวามีอย่างไม่อยากเชื่อ   ซึ่งเธอก็ส่ายหน้าช้าๆ เป็นสัญญาณปฏิเสธในสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น

“ไม่นะ   ไมเคิล   ที่นี่ไม่ได้นะ...อ๊ะ

ทว่าคำขอร้องนั้นก็หาได้เป็นผลกำลังไมเคิลไม่   เมื่อกษัตริย์มีความปรารถนาเมื่อใดย่อมต้องได้รับการสนองในทันทีนั้นทุกครั้ง

นานทีเดียวกว่าที่องค์กษัตริย์และองค์ราชินีจะเสด็จกลับเข้ามาในงานเลี้ยงอีกครั้ง   ซึ่งครั้งนี้ทั้งสองพระองค์ดูมาท่าทางที่ดีต่อกันเหมือนเมื่อก่อนไม่เปลี่ยนแปลง   ไมเคิลคอยประคับประคองดูแลร่างบางของราชินีคู่พระทัยอย่างเอื้ออาทร   ทำให้สองพี่น้องแอนเจลิน่าและมาร์คที่กำลังกังวลในตอนแรกนั้นต่างก็ยิ้มออกในทันที   เพราะเวลานี้บรรยากาศของพระราชวังกลับมาอบอวลด้วยความอบอุ่นเหมือนเมื่อก่อนอีกครั้ง

และมันก็ยิ่งอบอุ่นด้วยกลิ่นไอแห่งความรักมากยิ่งขึ้น   เมื่อกษัตริย์ไมเคิลขอโทษบุตรสาวในเรื่องที่จะลงมือประทุษร้ายเมื่อสองวันที่  

คนทุกคนต่างก็กลับมาหัวเราะและดำเนินกิจวัตรต่อไปอย่างมีความสุขอีกครั้ง   หลังจากที่ครอบครัวอันดับหนึ่งของอาณาจักรกลับมารักใคร่ปรองดองกันเหมือนเช่นเดิม

ซึ่งแน่นอนว่าในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อแอนเจลิน่าเข้าไปปลุกพระบิดาออกว่าราชการในตอนเช้า   จะต้องพบกับภาพพระองค์กอดก่ายพระมารดาที่เธอรักยิ่งชีวิตเอาไว้แน่นด้วยความรักยิ่งชั่วนิจนิรันดร์

 

  



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 118 : [ภาคพิเศษ] งอนง้อ [ไมเคิล-เอเรีย] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 955 , โพส : 3 , Rating : 100% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1432
สนุกอ่ะค่ะ
Name : tweeny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ tweeny [ IP : 125.24.222.45 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 กันยายน 2554 / 17:15
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1431
ชอบเรื่องนี้มากค่ะ,ที่สำคัญรักคนเขียนมากกกก><
PS.  welcome to My.iD
Name : Miewmiewivy:'-) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Miewmiewivy:'-) [ IP : 182.53.92.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 กรกฎาคม 2554 / 18:53
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1428
ยังไม่เคยอ่านตอนนี้เลยค่ะ แต่ทุกครั้งที่มีการทะเลาะกัน มันจะต้องเป็นอย่างนี้ทุกครั้งเลยหรอค่ะ ///
Name : Angle_Z@ [ IP : 58.9.8.35 ]

วันที่: 18 กันยายน 2553 / 20:11
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android