คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ

ตอนที่ 115 : [ภาคพิเศษ] จุดเริ่มต้นแห่งดวงใจ : ตอนที่ 2 หัวใจกับความตาย


     อัพเดท 25 ม.ค. 53
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: Aria of Gareth, รวมเรื่องสั้น, ภาคพิเศษเอเรีย, เอเรีย, ไมเคิล, มาร์ค, แอนจี้, เอมี่, เอมีเลีย, แอนเจลิน่า, มาริค
ผู้แต่ง : Keisei/MaKoto-sang ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Keisei/MaKoto-sang
My.iD: https://my.dek-d.com/keisei
< Review/Vote > Rating : 98% [ 3,742 mem(s) ]
This month views : 5 Overall : 70,641
1,642 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 210 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 115 : [ภาคพิเศษ] จุดเริ่มต้นแห่งดวงใจ : ตอนที่ 2 หัวใจกับความตาย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 616 , โพส : 2 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




[แจ้งข่าว] หนังสือทำมือ Aria of Gareth ภาคพิเศษ


ตอนที่
2 หัวใจกับความตาย

ราตรีกาลมาเยี่ยมเยือนนครหลวงเรไทนาสอีกครั้ง   หากค่ำคืนนี้กลับมาถึงพร้อมกับความหมองเศร้าและปวดร้าวของคนกว่าครึ่งพระราชวังที่ได้รับข่าวอาการประชวรขององค์ราชินี   ซึ่งมีอาการทรุดหนักลงอย่างกะทันหันจนต้องได้รับการดูแลจากคณะแพทย์อย่างใกล้ชิด

สิ่งที่เกิดขึ้น...ทำให้ข่าวลือว่า พระนางคริสตินอาจจะสิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควรแพร่สะพัดไปอย่างรวดเร็ว   จนพระราชโองการยับยั้งที่ถูกถ่ายทอดออกมาก็ยังไม่สามารถหยุดได้   แต่ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับอาการประชวรขององค์ราชินีนั้น   กลับยังมีอีกหนึ่งบุคคลที่หยัดยืนอยู่ได้โดยไม่โอนเอียงไปตามเสียงนั้นเลยสักนิด  

ภายในห้องบรรทมแห่งองค์ราชินีคริสติน   ซึ่งบัดนี้มีคณะแพทย์จำนวนกว่าสิบคนกำลังยืนเฝ้าดูแลอาการประชวรของพระนางอย่างใกล้ชิดนั้น   เด็กชายผมสีน้ำตาลอมดำตัวน้อยกำลังนั่งมองดยุคโจเชฟตรวจชีพจรของพระมารดาที่กำลังหลับใหลด้วยความเป็นห่วง   ดวงตาสีเขียวพยายามมองหาสัญญาณที่ดีจากสีหน้าของแพทย์หลวงหนุ่มคนนั้น   แต่กลับต้องผิดหวังเมื่อท่านดยุคส่ายหัวเป็นเครื่องหมายของเรื่องร้าย

หากจะให้พูดถึงความผิดหวังที่เกิดขึ้นกับไมเคิลแล้ว   มันก็ยังมีอีกหนึ่งความผิดหวังที่กำลังกัดกินใจของเด็กชายให้มีรอยแผล   เพราะแม้จะส่งคนไปกราบทูลเรื่องอาการประชวรของพระมารดาให้กษัตริย์อาคาร์สได้ทรงทราบตั้งแต่เมื่อตอนกลางวัน   ทว่าจนกระทั่งตอนนี้...ที่เวลาล่วงเลยมาครึ่งค่อนคืนแล้ว   ก็ยังไม่ปรากฏร่างของผู้ถูกเรียกขานว่า ‘มหาบุรุษแห่งภาคกลาง’ ให้เห็นเลยแม้แค่น้อย

นั่นทำให้เด็กชายเริ่มคิดหาเหตุผลอย่างเอาเป็นเอาตาย  ว่าทำไมอาคาร์สจึงไม่มาหาคริสตินเหมือนอย่างที่ลั่นวาจาเอาไว้   เป็นเพราะมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นในขณะที่กำลังจะมาหาพระมารดาอย่างนั้นหรือ ฤๅเป็นเพราะบ่าวชายที่ใช้ไปไม่ยอมส่งความไปถึงพระบิดากันแน่   แต่ไม่ว่าบุรุษอันดับหนึ่งผู้นั้นไม่มาหาภรรยาของตนด้วยเหตุผลใด   ไมเคิลก็ผิดหวังและเสียใจจนเริ่มเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังเสียแล้ว

“อึก...อือ...”

น้ำเสียงหวานร้องครวญครางอย่างทรมานเรียกสติของไมเคิลให้หลุดจากห้วงภวังค์   เด็กชายเงยหน้ามองพระมารดาที่กำลังเบิกตาขึ้นมองรอบข้างด้วยความยินดี   ขณะที่ดยุคโจเซฟกลับมาจับชีพจรของพระนางอีกครั้ง   แต่การได้สติคราวนี้กลับมิได้ทำให้สีหน้าตึงเครียดของเขาเปลี่ยนไปเลย

“คริสติน...รู้สึกเป็นยังไงบ้าง” ดยุคโจเซฟถามเสียงเครียด

“เพลียค่ะ   ขอโทษที่ทำให้ท่านต้องเป็นห่วงนะ” คริสตินยังคงตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน   แต่น้ำเสียงกลับเปี่ยมด้วยความเหนื่อยล้านัก “ดูเหมือนว่าข้าจะทำให้พวกท่านต้องลำบากกันอีกแล้ว”

“หามิได้พ่ะย่ะค่ะ   องค์ราชินี” แพทย์หลวงคนหนึ่งตอบ “ขอเพียงพระพลนามัยของพระองค์กลับมาแข็งแรงอีกครั้ง   พวกเกล้ากระหม่อมยินดีจะทำทุกอย่างพ่ะย่ะค่ะ”

“อย่างนั้นเหรอ   ขอบใจนะ   แต่ข้ารู้ถึงวาระสุดท้ายของตัวเองดี” คริสตินบอกแล้วเอียงใบหน้าถามโจเชฟ “ไมเคิลล่ะ   เขา...อยู่ที่นี่หรือเปล่า”

“ลูกอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ   ท่านแม่”

เด็กชายรีบลุกขึ้นวิ่งไปหาพระมารดาในทันทีนั้น   โจเชฟช่วยอุ่มร่างเล็กๆ ของเขาขึ้นมาวางบนเตียงให้ใกล้ชิดกับคริสตินให้มากที่สุด   ก่อนท่านดยุคจะนำคณแพทย์ค้อมกายถอยออกไปรอในห้องโถงส่วนตัวด้านนอก   ปล่อยให้สองแม่ลูกได้มีโอกาสพูดคุยกันตามลำพัง   เพราะนี่อาจจะเป็นการสนทนาครั้งสุดท้ายของคริสติน

ทว่าทั้งที่รอยยิ้มอันอ่อนโยนบนเรียวปากซีดขาวของหญิงสาวก็ยังคงเหมือนในอดีตแท้ๆ   แต่ความรู้สึกกลับร้องเตือนไมเคิลว่า กำลังมีบางสิ่งบางอย่างแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้   ซึ่งทำให้เกิดความรู้สึกเหมือนกับมีอะไรบางอย่างเสียดแทงปรากฏขึ้นในเบื้องลึกของจิตใจ   หากคราวนี้มันกลับมาพร้อมกับความรู้สึกอีกอย่างที่พยายามปลอบประโลมให้คลายจากความกังวล

“ท่านแม่...จะอยู่กับลูกไปตราบชั่วชีวิตใช่มั้ยพ่ะย่ะค่ะ” ไมเคิลตัดสินใจถาม “คนที่ท่านแม่พูดถึงเมื่อตอนกลางวันนี้คือ ท่านแม่ใช่มั้ย   คนที่จะส่วนหนึ่งของลูกและลูกเป็นส่วนหนึ่งของคนๆ นั้น...คือ ท่านแม่ใช่มั้ยพ่ะย่ะค่ะ”

“ไม่ใช่หรอกจ้ะ   คนผู้นั้นเป็นคนอื่นที่จะก้าวเข้ามาอยู่ในฐานะเดียวกับแม่ในตอนนี้” คริสตินตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าเป็นยิ่งนัก “คน...ที่จะเคียงข้างลูก...ทั้งยามสุข...และยามทุกข์...เหมือนกับท่านพ่อของลูก...”

“คนที่จะเคียงข้างทั้งยามสุขและยามทุกข์หรือ” ไมเคิลทวนอย่างไม่พอใจ “ผู้ชายคนนั้นไม่เคยอยู่กับท่านแม่เลยต่างหาก!   นับแต่จำความได้มีเพียงลูกเท่านั้นที่...”

แต่แล้ววาจาของเจ้าชายน้อยกลับต้องขาดหายไปอย่างกะทันหัน   เมื่อพระมารดาวางพระหัตถ์ลงบนศีรษะของเขาอย่างนุ่มนวล   สีหน้าอันอ่อนโยนและรอยยิ้มที่แสนอ่อนหวานซึ่งมอบให้แก่เด็กชายจากใจจริงนั้น   กำลังทำให้รอยแตกร้าวที่ปรากฏอยู่ในใจของเจ้าชายแผ่วงกว้างออกไปมากยิ่งขึ้น   สัมผัสประหลาดที่เฝ้าปลอบประโลมรัชทายาทน้อยมาตลอดจึงโอบกอดร่างของเขาเอาไว้   ราวกับจะบอกให้ไมเคิลได้รู้ว่ามิได้เผชิญหน้ากับเรื่องเศร้าเพียงลำพัง

“อย่าโกรธท่านพ่อ...เลยนะจ๊ะ...ดวงใจของแม่...” คริสตินปลอบโยนบุตรชยา “สักวัน...เมื่อลูกโตขึ้น...ลูกจะเข้าใจ...ในสิ่งที่ท่านพ่อ...ของลูกเป็น...ดังเช่นเดียว...กับที่...เข้าใจแม่...การเกิดมา...เพื่อกัน...และกัน...เป็นสิ่งที่ล้ำ...ค่า...มากที่สุด...นะ...จงจำเอาไว้...”

ปลายนิ้วอันสั่นเทาของพระนางค่อยๆ เลื่อนไล้ลบเลือนหยดน้ำตาของไมเคิลออกไปช้าๆ   นัยน์ตาสีเขียวที่ทอดมองพระโอรสเปี่ยมด้วยความรักและห่วงใยอย่างยิ่งล้น   แต่เหตุใดไมเคิลจึงรู้สึกเหมือนใจหายในยามที่ได้เห็นรอยยิ้มบนริมฝีปากซีดเผือดนั้น   เด็กชายพยายามยกมือขึ้นกุมพระหัตถ์ของพระมารดาเอาไว้   แต่ก่อนจะได้สัมผัสนั้นกลับมีเสียงคำรามของชายอีกคนดังขึ้นในห้องโถงด้านนอกนั้น

“คริสติน...คริสตินเป็นยังไงบ้าง   นางปลอดภัยดีใช่มั้ย!!!”

โดยไม่ต้องให้ขุนนางคนใดตะโกนบอกนามบุรุษผู้เป็นเจ้าของเสียงนั้น   ไมเคิลก็ลุกขึ้นแล้ววิ่งออกไปดูในห้องโถงในทันทีนั้น   แล้วเขาก็ได้เห็นชายไว้เคราสีน้ำตาลกำลังเขย่าคอถามอาการของนางในดวงใจจากโจเชฟอย่างไร้ความปรานี   ซึ่งเพียงได้เห็นใบหน้าระบายสีสันแห่งความร้อนใจของผู้เป็นบิดา...เจ้าชายน้อยก็นั่งงันไปชั่วขณะ   ก่อนจะเริ่มส่งเสียงสะอื้นออกมาด้วยความโล่งใจอย่างหาที่สุดมิได้

“ฮึก...ฮือๆๆๆ”

“เป็นอะไรไป   ไมเคิล   เกิดอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ!” อาคาร์สรีบเข้ามาดูทันทีที่ได้ยินเสียงร้องไห้ของบุตรชาย “ใครรังแกลูกกับท่านแม่อย่างนั้นหรือ   บอกพ่อมาสิ   คนดี   พ่อจะไปจัดการกับมันทันที!”

แต่เด็กชายกลับไม่ยอมตอบคำถามแล้วโถมเข้ากอดอาคาร์สเอาไว้แน่น   แล้วส่งเสียงสะอื้นไห้ดังมากขึ้นท่ามกลางความประหลาดใจและตกใจของกษัตริย์หนุ่ม   แต่คนอื่นๆ กลับมีสีหน้าเป็นทุกข์เมื่อได้เห็นท่าทางของเด็กน้อย  ซึ่งยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อไมเคิลเริ่มทุบตีพระบิดา

“ท่านพ่อ...ฮึก...ท่านพ่อบ้า...มาช้า!!” ไมเคิลต่อว่า

“พ่อขอโทษลูก...พ่อเสียใจจริงๆ” อาคาร์สแก้ตัว “แล้วแม่...”

“แย่แล้ว   อาคาร์ส!   สงครามที่ไมโครอาร์แย่ลงอีกแล้ว!!!”

วาจาของอาคาร์สพลันต้องขาดห้วงลงพร้อมกับเสียงสะอื้นของไมเคิล   เมื่อประตูห้องถูกผลักเปิดออกโดยดยุคแบลนด์ที่ถลาเข้ามาแจ้งข่าวร้าย   ทุกคนที่อยู่ในห้องต่างนิ่งงันไปกับสิ่งที่ได้ยินกันทั้งสิ้น   ก่อนไมเคิลจะเงยหน้ามองดูว่า พระบิดาจะตัดสินใจกับสถานการณ์ตอนนี้เช่นไร   เพราะมันช่างเหมือนกับสวรรค์เล่นตลกให้เรื่องร้ายเกิดพร้อมกันถึงสองอย่างเช่นนี้

“ท่านพ่อ...อยู่กับท่านแม่...เถิดพ่ะย่ะค่ะ” เจ้าชายน้อยเสี่ยงวอนขอ “ท่านแม่กำลังประชวรหนักและต้องการกำลังใจจากท่านพ่อนะพ่ะย่ะค่ะ”

“พ่อ...” อาคาร์สครางพลางมองดยุคแบลนด์แล้วเคลื่อนไปหยุดลงที่ประตูห้องนอน “พ่อต้อง...จัดการกับปัญหาบ้านเมืองก่อน   ลูกดูแลท่านแม่ให้ดีนะ”

ว่าแล้วกษัตริย์หนุ่มก็หยัดตัวลุกขึ้นยืนเตรียมออกไปจากห้องนั้น   ไมเคิลเงยหน้ามองตามการเคลื่อนไหวของพระบิดาไปด้วยความไม่อยากเชื่อ   หากความหวังที่ยังเจือปนอยู่ในใจก็ทำให้เขาลองยื่นมือไปจับชายเสื้อของอาคาร์สเอาไว้   เพื่อรั้งให้มหาบุรุษได้อยู่เคียงข้างเขาและภรรยาที่กำลังเจ็บไข้อยู่ในห้องนั้น

หากทว่าอาคาร์สกลับสะบัดมือของลูกชายออกไปอย่างไม่ใยดีเลยสักนิด   และเดินออกจากห้องไปโดยไม่คิดเหลียวหลังกลับมาดูใบหน้าช็อกของเจ้าชายเลยแม้แต่น้อย   ไมเคิลจึงก้มลงมองสองมือของตนด้วยเจ็บแค้นในเรี่ยวแรงที่อ่อนด้อยของตนเอง   หากเขาแรงกายมากกว่านี้ก็คงจะพา ‘กษัตริย์อาคาร์ส’ เข้าเยี่ยมพระมารดาได้

แต่ในขณะที่กำลังทำใจรับการตัดสินใจของมหาบุรุษผู้ยิ่งใหญ่อยู่นั้นเอง   เสียงร้องเรียกองค์ราชินีของดีโอน่าที่เข้าไปดูแลอาการของคริสตินแทนก็ดังขึ้นอย่างร้อนรน   ทำให้ไมเคิลและคณะแพทย์ต้องรีบกรูเข้าไปในห้องบรรทมโดยพลัน

“องค์ราชินีเพคะ...องค์ราชินี!”

ดีโอน่าทั้งร้องเรียกและเขย่าตัวของคริสตินที่แน่นิ่งไปแล้วกลับมาอีกครั้ง   ขณะดยุคโจเชฟรีบวิ่งเข้าไปตรวจชีพจรของพระนางอย่างละเอียดอีกครั้ง   โดยมีสายตาของไมเคิลและคณะแพทย์เฝ้ามองอย่างลุ้นระทึก   แต่สีหน้าตึงเครียดของดยุคหนุ่มทำให้เจ้าชายน้อยต้องหวาดหวั่น   ลางสังหรณ์ที่ปิดซ่อนอยู่ในเบื้องลึกนั้นเริ่มกรีดร้องส่อสัญญาณของเรื่องร้าย

และในที่สุดโจเชฟก็ส่ายหน้าบอกความหมายถึงเรื่องเศร้าที่สุดในคืนนี้   ยังเหตุให้เสียงกรีดร้องด้วยความเศร้าของดีโอน่าดังขึ้นทันทีนั้น   ขุนนางแพทย์ทั้งหลายต่างค้อมกายส่งเสด็จองค์ราชินีคริสตินสู่สวรรคาลัยอย่างพร้อมเพรียง   จะมีก็เพียงไมเคิลเท่านั้นที่ยืนมองอย่างไม่อยากเชื่อสายตา   ประสาทสัมผัสทั้งห้าพลันดับมืดและตื้อมึนจนไม่อาจเข้าใจสิ่งใดได้อีกแล้ว

รอยร้าวในส่วนลึกของจิตเริ่มแตกออกจากกันอย่างช้าๆ   แม้จะมีความรู้สึกอันอบอุ่นมาฉุดรั้งและพยายามผสานทั้งหมดเข้าด้วยกันอีกครั้ง   แต่มันก็ไม่อาจช่วยเยียวยาจิตใจที่กำลังแตกสลายของไมเคิลได้เลยแม้แต่น้อย   เด็กชายค่อยๆ เดินไปหาพระมารดาบนพระแท่นบรรจถรณ์อย่างทุกข์ระทม   ความขมขื่นที่ปรากฏขึ้นกำลังกรีดลงบนหัวใจของไมเคิลจนกลายเป็นรอยแผลขนาดใหญ่   ซึ่งไม่มีวันที่จะเยียวยาหรือกลบถมให้มันเต็มได้เหมือนดังเก่า  

ในที่สุดไมเคิลก็ปีนป่ายขึ้นไปนั่งบนเตียงที่มีพระมารดากำลังนิทราไปตลอดกาล   ดวงตาสีเขียวคู่งามถูกฉาบไล้เอาไว้ด้วยหยาดน้ำแห่งความเศร้า   มือน้อยๆ ยืนไปลูบแก้มซีดขาวของคริสตินอย่างโหยหาและอาลัย   ก่อนเด็กชายจะเอนตัวซบลงกับอกอุ่นของพระมารดา   จากนั้นก็ดึงเรียวแรงไร้แรงกอดของพระนางมาโอบร่างของตนไว้   ดังกำลังเรียกร้องให้องค์ราชินีฟื้นขึ้นมาโอบกอดให้ความรักแก่เขาอีกครั้ง

“ท่านแม่...ตื่นหน่อยสิพ่ะย่ะค่ะ”

น้ำเสียงเล็กอันสั่นเครือเอ่ยเรียกองค์ราชินีคริสตินอย่างแผ่วเบา   ซึ่งความเศร้าที่มากับน้ำเสียงนั้นทำให้ดยุคโจเซฟถึงกับร้องไห้

“ตื่นขึ้นมากล่อมลูกนอนก่อนสิพ่ะย่ะค่ะ   ท่านแม่ทำแบบนี้ให้ลูกทุกคืนไม่ใช่เหรอ   ตื่นมาเล่านิทานให้ลูกฟังก่อน   เล่าเรื่องความรักให้ลูกฟังอีกได้มั้ย   ลูกจะหาคนๆ นั้นพบได้ยังไง   ท่านแม่มาเล่าให้ฟังก่อนสิพ่ะย่ะค่ะ!!”

แล้วเสียงสะอื้นไห้ปริ่มขาดใจของไมเคิลก็ดังห้องไปทั่วทั้งห้องบรรทมแห่งนั้น   ซึ่งนำพาให้เสียงร้องไห้ของขุนนางคนอื่นๆ ให้ดังคลอเคล้าตามไปด้วย   มันเป็นเสียงที่บาดลึกและจะตราตรึงในความทรงจำของบุคคลที่เฝ้าส่งเสด็จองค์ราชินีคริสตินเป็นครั้งสุดท้ายไปตลอดกาล   เพราะเสียงนั้นเกิดขึ้นจากหัวใจที่กำลังแตกสลายของเจ้าชายรัชทายาท

 

----- โปรดติดตามตอนต่อไป -----



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
Aria of Gareth รวมเซ็ตภาคพิเศษ ตอนที่ 115 : [ภาคพิเศษ] จุดเริ่มต้นแห่งดวงใจ : ตอนที่ 2 หัวใจกับความตาย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 616 , โพส : 2 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1415
เฮ้อ ชีวิตคนเรามันเศร้ามากมาย
สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง เฮ้อ ปลงๆ
Name : HaWk [ IP : 125.25.27.28 ]

วันที่: 26 มกราคม 2553 / 18:55
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1414

เศร้า

อัพต่อนะ


PS.  ชอบแฮร์รี่ พอตเตอร์มากๆ อ้อว่างๆก้อแวะไปเยี่ยมกันบ้างน้า
Name : deny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ deny [ IP : 58.9.70.213 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มกราคม 2553 / 10:34

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android