วิหคหัวใจมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 204,452 Views

  • 1,584 Comments

  • 6,802 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    53,980

    Overall
    204,452

ตอนที่ 6 : ตอน วิหารศักดิ์สิทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1520 ครั้ง
    15 เม.ย. 62

ไป๋ซือซือรีบเดินมาคว้าตัวของบุตรสาวไว้อย่างรวดเร็ว

“ลูกแม่ เจ้าสามารถฝึกพลังปราณได้แล้วหรือ”

แววตาตื้นเต้นยินดีปรากฏบนใบหน้าของผู้เป็นมารดา

“ข้าเพิ่งพบว่าข้าทำได้เมื่อคืนเจ้าค่ะท่านแม่”

“เป็นเรื่องที่น่ายินดียิ่ง แม่จะรีบไปบอกข่าวดีนี้กับพ่อของเจ้า”

หญิงวัยกลางคนผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นมารดากอดร่างของบุตรสาวด้วยความรักใคร่ก่อนจะรีบตรงขึ้นเรือนเพื่อแจ้งกับผู้เป็นสามี

‘ข้าจะต้องหาทางรักษาท่านพ่อให้จงได้’

‘ข้าว่าพอมีวิธีนะเหม่ยหลิน มีโอสถขนานนึงที่เชื่อว่าสามารถทำให้ปราณที่แตกสลายกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง’

‘โอสถชนิดนั้นคืออันให้เยว่เฟย’

‘วารีหวนกลับสววรค์’

‘ข้าจะหาได้จากที่ใด’

‘ข้าเองก็ไม่รู้เช่นกัน โอสถชนิดนี้ถือว่าเป็นของล้ำค่าหนึ่งในยี่สิบอันดับของโลกแห่งนี้เลยด้วยซ้ำ’

‘ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิต ข้าก็จะตามหามันมาเพื่อรักษาท่านพ่อ’

‘เจ้าเสียสติไปแล้วหรือสตรีอัปลักษณ์ จะแลกด้วยชีวิต! เจ้ากล่าววาจาผายลมอันใดออกมา แลกด้วยชีวิตของเจ้าพร้อมกับการหายไปของวิหคในตำนานถึงสองตนเช่นพวกข้าหรือ’

‘เจ้านกกระจอก นี่เจ้ายังไม่เลิกอวดอ้างถึงความยิ่งใหญ่ของตนเองให้ข้าฟังอีกหรือ เจ้าเด็กห้าขวบ’

‘ข้าอายุร่วมแสนปี ดับสลายและเกิดใหม่จากเถ้ากระดูกของตนเองมานับแสนปี เจ้าเรียกข้าว่าเด็กได้เยี่ยงไร ผู้คนมากมาทั่วทั้งใต้หล้าล้วนอยากจะครอบครองพวกข้ากันทั้งสิ้น’

‘ข้าไม่เห็นว่าเจ้าจะทำตัวมีประโยชน์อันใดเลย เป็นเยว่เฟยเสียอีกที่มีประโยชน์มากกว่าเจ้า’

‘ข้าคือวิหคเพลิงอมตะในตำนานนะเจ้าสตรีโง่งม ข้าเป็นถึงสัตว์เทพหาใช่สัตว์อสูรชั้นต่ำ ถ้าหากข้าฟื้นตัวได้จนแข็งแกร่ง ไม่มีสิ่งใดที่เปลวไฟข้าเผาผลาญไม่ได้’

‘แม้แต่เปลวไฟมังกรหรือ?’

‘.........’

หยางเหม่ยหลินเอ่ยถามด้วยความสนใจ มังกรที่เป็นสัตว์เทพบรรพกาลที่ไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน เป็นสัตว์เทพที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าที่อาณาจักรของมนุษย์จะกล้าเอ่ยถึง ไม่ต้องพูดถึงพลังและอำนาจของมังกร แม้แต่เกล็ดมังกรเพียงหนึ่งเกล็ดก็มีมูลค่ามหาศาลแล้ว

เลือดมังกรเพียงหนึ่งหยดสามารถสั่นคลอนได้ทั้งนรกโลกันต์และสวรรค์เบื้องบน แม้แต่ตอนนี้มังกรก็ยังเป็นตำนานเหนือตำนานที่ไม่เคยมีบันทึกในประวัติศาสตร์มาหลายล้านปีแล้วก็ตาม

‘ว่าอย่างไรหยางชุน เปลวไฟของเจ้าแผดเผามังกรได้หรือไม่’

หยางเหม่ยหลินเอ่ยถามย้ำด้วยความอยากรู้จริงๆ เนื่องด้วยภาระกิจของนางคือการตามหาหัวใจแห่งมังกรเพื่อรักษาสมดุลของธรรมชาติก่อนที่โลกมนุษย์จะถึงกาลอวสาน

‘ก็...ถ้าหลอมรวมกับเปลวเพลิงสีน้ำเงินของเยว่เฟย คิดว่าพอสู้ไหวอยู่’

‘พอสู้ไหวรึ ตัวตนมังกรนั้นยิ่งใหญ่เพียงใดกัน’

‘ยิ่งใหญ่จนสั่นคลอนสวรรค์เบื้องบนและปฐพีเบื้องล่างเลยทีเดียว ถ้าหากว่าเทพมังกรไม่ถูกเล่ห์กลในตอนนั้นเข้า มีหรือจะพ่ายแพ้จนเจ้าต้องมาไล่ตามหาหัวใจมังกรเช่นนี้’

‘เจ้ากลัวหรือ?’

‘หึ!’

‘หึ!’

‘เหม่ยหลินลองไปที่แท่นหินศักดิ์สิทธิ์เพื่อวัดระดับสีพลังสูงสุดของเจ้าดูสิ ข้าสัมผัสได้ถึงผลึกแห่งแท่นหินวัดระดับสีของพลังได้ว่าอยู่ในเมืองนี้’

‘จากความทรงจำของข้า น่าจะเป็นวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในการทดสอบขั้นพลังของเด็กรุ่นเยาว์ตอนอายุได้สี่หนาวกระมัง’

‘เจ้าลองไปวัดระดับสีของพลังปราณใหม่ดูสิ’

‘ตอนนั้นจำได้ว่าแท่นหินไม่ปรากฏสีพลังปราณของข้า เท่ากับว่าข้าไม่มีพลังปราณ’

‘คนที่สามารถฝึกยุทธ์ได้ อย่างน้อยทุกคนก็จะปรากฏสีขึ้นมา’

‘แท่นหินทดสอบพลังนี่เชื่อถือได้จริงๆหรือเยว่เฟย’

‘สตรีโง่งม ก็ต้องเชื่อถือได้สิ เพราะแท่นหินนั้นเป็นเศษหินของอาณาจักรเทพที่มีพลังปราณหนาแน่นแห่งเทพสถิตย์อยู่’

‘แต่ข้าคิดว่า คงเข้าไปไม่ได้ง่ายๆเป็นแน่’

‘เช่นนั้นเจ้าก็ต้องเข้ายามค่ำคืนสิสตรีอัปลักษณ์’

‘เจ้านกกระจอก ถึงแม้ข้าจะไม่ได้งดงามปานล่มเมือง แต่ข้าก็มีใบหน้าที่งดงามอยู่บ้างหาใช่สตรีอัปลักษณ์เช่นที่เจ้ากล่าวหา เจ้าเอาเกณฑ์อันใดมาตัดสินว่าข้าอัปลักษณ์กัน’

‘ก็ข้าเคยเห็นเหล่าเทพธิดา มีล้วนมีปราณออร่างดงามกว่าเจ้าเป็นไหนๆ’

‘หน่อยแน่! ข้าเป็นเพียงมนุษย์จะเอาความงามไปเปรียบเทียบกับเทพธิดาได้เยี่ยงไร ข้าจะให้ท่านแม่จับเจ้าถอนขนทำซุป ออกมาเดี๋ยวนี้นะ’

‘เหม่ยหลินแม้ความงามจะเทียบเคียงเทพธิดาได้เพียงเล็กน้อย แต่หากเป็นแผ่นดินนี้ความงามของเจ้าก็มิได้น้อยไปกว่าสตรีนางใดเลย’

‘อืม เยว่เฟยพูดจาได้ถูกต้องนัก’

‘หึ สตรีอัปลักษณ์ถึงอย่างไรก็ยังอัปลักษณ์อยู่ดี’

‘หน่อยแน่! เจ้านกกระจอก’

‘พี่ชายของเจ้ากลับมาแล้วเหม่ยหลิน’

ในระหว่างที่หยางเหม่ยหลินกำลังเต้นเร่าๆอยู่ตรงนั้นเสียงหวานใสปานระฆังแก้วของเยว่เฟยก็ดังแทรกขึ้นมาทำให้นางต้องหันไปทางต้นเสียง

ชายหนุ่มร่างสูงใบหน้าขาวสะอาด จมูกโด่งคมสัน ดวงตาทอแสงอบอุ่น รับกันกับริมฝีปากบาง เค้าโครงใบหน้าดูเป็นชายหนุ่มหล่อเหลาผู้หนึ่งเลยทีเดียว แม้จะดูผอมไปบ้าง แต่ก็ยังคงความน่ามองแห่งบุรุษเพศไว้

‘ปราณปฐพีสีส้ม ไม่เลวนี่ถ้าหากเขาได้รับการสนับสนุนชายผู้นี้จะต้องไม่ต่างกันกับบิดาของเจ้าในอดีตเป็นแน่’

เหม่ยหลินยังคงไม่ได้สนใจในสิ่งที่วิหคหยางชุนกล่าว ยังคงเหม่อมองใบหน้าของบุรุษผู้มาใหม่ด้วยความสนใจ

‘โรคเห็นคนหล่อไม่ได้กำเริบอีกแล้ว’

‘สตรีโง่งมเจ้ากำลังคิดอันใดอยู่ ข้าได้ยินความคิดอันชั่วร้ายของเจ้า บุรุษผู้นั้นคือพี่ใหญ่ของเจ้านะ’

‘ข้าก็แค่ชื่นชมความหล่อเหลาแค่นั้น ผิดด้วยหรือเจ้านกปากมาก’

‘ก็ผิดที่เจ้ากำลังลวนลามบุรุษผู้นั้นทางความคิดอยู่นี่แหละ’

‘ข้าเปล่าเสียหน่อย’

ชายหนุ่มร่างสูงเมื่อเห็นร่างของสตรีตัวน้อยที่เขาออกตามหานางร่วมสองวันสองคืนยืนอยู่หน้าเรือน ก็รีบสาวเท้าเข้ามาใกล้ๆจับร่างของนางหมุนซ้ายหมุนขวา ชายหนุ่มจ้องมองใบหน้างดงามของผู้เป็นน้องสาวพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก ใบหน้าหล่อเหลาคลายคิ้วที่ขมวดลงไปเล็กน้อยเมื่อเห็นร่างของน้องน้อยปลอดภัยดี

“หลินเออร์ เจ้าหาไปไหนมา ท่านพ่อ ท่านแม่เป็นห่วงเจ้าจนนั่งไม่ติดพื้น พี่ใหญ่ออกตามหาเจ้าไปทั่วรู้หรือไม่’

อื้อฮือออ มองดูใกล้ๆแล้วหล่อจังเลย หยางเหม่ยหลินคิดพลางกอดแขนชายหนุ่ม นางซบหน้าลงกับท่อนแขนแข็งแกร่งของผู้เป็นพี่ชาย

“พี่เป่าเหยียน ข้าเพียงไปหาสมุนไพรมารักษาท่านพ่อ พี่ใหญ่อย่าโกรธข้าเลยนะเจ้าคะ”

หึ!! 

เสียงฮึดฮัดดังเบาๆออกมาจากความคิดของนาง คงจะเป็นเสียงของใครไปไม่ได้นอกจากเจ้านกกระจอกปากมากตัวนั้น

หยางเป่าเหยียนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นน้องสาวออดอ้อน เขาไม่เคยเห็นนางแสดงท่าทีออดอ้อนเช่นนี้มานับตั้งแต่สิบหนาวแล้ว เหมือนเขาได้น้องสาวกลับมาอีกครั้ง ชายหนุ่มลูบหัวนางอย่างเอ็นดู

“พี่จะไปโกรธเจ้าได้เยี่ยงไรเล่าหลินเออร์ แค่เจ้าปลอดภัยกลับมาพี่ใหญ่ก็ดีใจแล้ว”

ชายหนุ่มดึงร่างบางของน้องสาวมากอดไว้ ต่อไปนี้เขาให้สัญญาว่าจะปกป้องร่างบอบบางราวแก้วเจียระไนนี้ด้วยชีวิต แม้ผู้คนในใต้หล้านี้จะดูแคลนน้องน้อยของเขาว่าเป็นเพียงขยะไร้ค่า แต่สำหรับเขาครอบครัวของเขามีเพียงแค่ พ่อ แม่ และน้องสาวเท่านั้น นางเปรียบเสมือนสิ่งล้ำค่าหาใช่ขยะดังที่ผู้คนกล่าว ถึงแม้ว่านางสาวของเขาจะไร้ซึ่งพลังลมปราณก็ตาม

ลมปราณ! หืม!?

“หลินเออร์ เหตุใดพี่ถึงสัมผัสพลังลมปราณจากตัวเจ้าได้กัน”

“พี่ใหญ่ ตอนนี้ตันเถียนของข้าใช้งานได้แล้วเจ้าค่ะ”

ไม่ว่าเปล่านางยังโชว์พลังสายสีเหลืองบนฝ่ามือให้ชายหนุ่มตรงหน้าดูราวกับต้องการคำชม

“หลินเออร์ ตันเถียนเจ้าใช้งานได้ตั้งแต่เมื่อใดกัน เหตุใดพี่ใหญ่ถึงไม่เคยรู้มาก่อนเล่า น้องสาวของพี่ช่างเก่งกาจยิ่งนัก’

“ตั้งแต่ที่ข้าหายไปเก็บสมุนไพร มีนักปรุงโอสถท่านนึงให้เม็ดยาวิเศษกับข้ามาเจ้าค่ะ”

‘หึ! สตรีโง่งมเจ้าโกหกทั้งเพ สิ่งที่ทำให้ตันเถียนของเจ้าใช้งานได้คือพลังของวิหคในตำนานเช่นพวกเราต่างหาก’

‘แล้วเจ้าจะให้จ้าป่าวประกาศไปทั้งยุทธภพหรืออย่างไรว่าข้าคือสตรีผู้ครอบครองวิหคเพลิงในตำนานถึงสองตน ชีวิตข้าคงจะหาความสงบสุขไม่ได้อีกต่อไป คงจะมีคนตามล่าข้าแทบทุกลมหายใจเข้าล่ะสิไม่ว่า’

‘เหม่ยหลินพูดจามีเหตุผล หยางชุนเจ้าอย่าได้ชวนนางทะเลาะนักเลย’

‘เหตุใดเยว่เฟยจึงเข้าข้างนางกันเล่า’

‘เห้อ...’

หยางเป่าเหยียนมองน้องสาวด้วยแววตายินดีอย่างปิดไม่มิด

“ถือว่าสวรรค์เข้าข้างพวกเราบ้างแล้วหลินเออร์ พี่ใหญ่ยินดียิ่งนัก”

ชายหนุ่มคว้าร่างของน้องน้อยมากอดไว้อีกครั้งเขาจะต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องน้องน้อยของเขาให้เติบโตในยุทธภพให้ได้ บิดาของพวกเขาเป็นถึงอัจฉริยะรุ่นเยาว์น้องน้อยของเขาจเป็นขยะไปได้เช่นไร ถึงเวลาเอาคืนคนพวกนี้เสียแล้ว

หยางเหม่ยหลินยิ้มเล็กน้อยพลางซบหน้าลงกับอกกว้างของ ‘พี่ใหญ่’ ช่างให้ความรู้สึกอบอุ่นหัวใจยิ่งนัก

‘การถูกชายหนุ่มหน้าตาดีกอดนี่มันช่างให้ความรู้สึกดีจริงๆ’

‘สตรีไร้ยางอาย คิดอันใดกับพี่ชายของเจ้ากัน’

‘เหม่ยหลินเจ้าคงไม่ได้ลืมหรอกนะว่าคืนนี้ เราจะลอบเข้าวิหารศักดิ์สิทธิ์กัน’

‘แน่นอนว่าข้าไม่ลืม’







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.52K ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #1554 nn222777_ (@nn222777_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 19:11
    เจ้านกนั่นขัดตลอด5555แต่น่ารักกกกก ่สึัาภะีว
    #1554
    0
  2. #1220 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:50
    อือเจ้านกปากมากไปหน่อยนะ ส่วนพี่ชายนึกว่าเป็นอะไรไปซะแล้ว
    #1220
    0
  3. #924 ERI1485 (@nipaporn_43) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 10:46

    วิหคเพลิงจะโตตามพลังรึเปล่า แบบจากเด็กไปเป็นผู้ใหญ่

    #924
    0
  4. #909 Thip_tip (@Thip_tip) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 15:18
    ทำไมจิ้น นางเอกกับนกวิหค-5565
    #909
    0
  5. #894 OpinPpsakunchai (@OpinPpsakunchai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:39
    ออร่ากับซุปเป็นภาษาอังกฤษ

    ในกรณีนี้ถ้านางเอกเป็นคนพูดก็ถือว่ายอมรับได้ เพราะนางมาจากยุคปัจจุบัน
    แต่ถ้าเจ้านกเทพพูด น่าจะไม่เหมาะสมนะคะ
    #894
    2
    • #894-1 OpinPpsakunchai (@OpinPpsakunchai) (จากตอนที่ 6)
      14 พฤษภาคม 2562 / 09:14
      ออร่า ใช้ รัศมี, ซุบ ใช้ น้ำแกง จะดีกว่ามั๊ยคะ
      #894-1
    • #894-2 ERI1485 (@nipaporn_43) (จากตอนที่ 6)
      18 พฤษภาคม 2562 / 10:45
      ตรงนี้เห็นด้วยเลยค่ะ ลองปรับดูนะคะ
      #894-2
  6. #850 miwmiw55210 (@miwmiw55210) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:56
    ขอซบอกพี่ใหญ่ด้วยคนได้ไหมคะ
    #850
    0
  7. #827 เดะดอย (@9762) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:58
    เอาให้เทพทรูทั้งบ้านเลยนะเจ้าคะ
    #827
    0
  8. #753 Rilakkuma_00 (@small-body-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:09
    เกือบโดนจับได้ซะแล้ว
    #753
    0
  9. #430 Nanny (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:08

    รำคาญเจ้านกหยางชุนจริงๆ พูดไม่หยุดเลย

    #430
    0
  10. #413 sylphspy (@sylphspy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 16:50
    เรื่องนี้ควรมีชื่อว่านกกระจอกกับสตรีอัปลักนะ55555+
    #413
    0
  11. #4 Bumnimkong (@Bumnimkong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:01

    สนุกดีค่ะ รอนะคะ
    #4
    0
  12. #3 Bumnimkong (@Bumnimkong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 22:01
    แน่นอนว่าอยากได้อีกสักตอนสองตอน
    #3
    0