วิหคหัวใจมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 205,931 Views

  • 1,589 Comments

  • 6,816 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    55,459

    Overall
    205,931

ตอนที่ 25 : ตอน เก้าอี้ราชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15291
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1108 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

หยางเหม่ยหลินและหยางเป่าเหยียนเดินผ่านประตูแก้วมิติเข้ามายังอีกด้านหนึ่งของประตู ภาพที่เห็นตรงหน้าเป็นเหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลหยางที่เหลือเพียงไม่กี่คนจากก่อนหน้านี้ สายตาของนางเหลือบไปหยางจินลี่ที่มองมายังนางด้วยสายตาชิงชัง 

เนื้อตัวของหยางจินลี่เปื้อนไปด้วยฝุ่นโคลนในขณะที่คนอื่นๆก็มีสภาพไม่ต่างกันนัก เหล่ารุ่นเยาว์คนอื่นๆมองนางด้วยสายตาสับสน เหตุใดเนื้อตัวของนางจึงดูไม่เหมือนกับผู้ที่เพิ่งออกมาจากมิตินรกนั่นเลย พวกเขาต่อสู้กับอสูรในมิติแทบจะยืนกันไม่ไหวด้วยซ้ำ

“โอ้ววว...พวกเขาเพิ่งออกมาจากสมรภูมิรบกันหรืออย่างไรเจ้าคะพี่เป่าเหยียน”

“อันใดคือสมรภูมิรบหรือ?”

“ไม่มีอันใดเจ้าคะพี่ใหญ่อย่าได้ใส่ใจ”

รุ่นเยาว์หลายคนนอนแผ่หลาอยู่บนพื้นแก้วใสมันวาวสะท้อนแสง หยางจินลี่ที่นั่งอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องมองมายังหยางเหม่ยหลินอย่างริษยา อาภรณ์ที่นางสวมใส่ยังคงมีสีชมพูงดงามลายดอกท้อไม่แม้แต่จะเปื้อนดินโคลน มองดูหยางเป่าเหยียนใบหน้าหล่อเหลายังคงฉายแววอบอุ่นพาดผ่านดวงตา ชายหนุ่มเพียงเปื้อนดินโคลนเล็กน้อยเท่านั้นเอง

หยางลู่หลิวพี่ชายของหยางจินลี่ไม่ได้ผ่านประตูมิติเข้ามาด้วยเขาได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถต่อสู้ได้ จึงถูกดึงออกจากการทดสอบโดยอัตโนมัติ มีเพียงน้องสาวตัวดีหยางปิงปิงเท่านั้นที่ผ่านเข้ามาพร้อมกับนางได้

“เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลาย ต้องขอชื่นชมพวกเจ้าที่สามารถก้าวข้ามผ่านประตูมาได้ ตอนนี้ทางพรรคโลกันต์ทมิฬมีการเปลี่ยนกฏการแข่งขันเล็กน้อย”

เสียงที่แฝงลมปราณลอดผ่านมาให้ได้ยิน ทำให้เหล่ารุ่นเยาว์ที่ผ่านเข้ามารวมตัวกันอยู่ในห้องแห่งนี้ลุกขึ้นนั่งเพื่อรอฟัง 

พรึ่บ!!

ความมืดสลัวเข้าปกคลุมพื้นที่ภายในห้องทันทีหยางเหม่ยหลินสะดุ้งจนเผลอกอดแขนผู้เป็นพี่ชาย หยางเป่าเหยียนทำเพียงจับมือผู้เป็นน้องสาวไว้เบาๆราวกับต้องการปลอบโยน

ความมืดมิดภายในห้องปรากฏเป็นแสงสว่างขึ้นมา บรรยากาศทั้งหมดเปลี่ยนไปทันที เบื้องหน้าของพวกเขาคือเก้าอี้สีทองงดงามตระการตาตั้งเด่นสง่าอยู่บนแท่นหินกว้างกลางบ่อลาวาอันร้อนระอุ พื้นที่ภายในห้องที่พวกเขานั่งอยู่เปลี่ยนเป็นพื้นศิลาแข็งแกร่งของลานประลองทันที

“เนื่องจากผู้ที่ผ่านด่านทดสอบเข้ามาที่ด่านนี้เหลือเพียงแค่สิบสอบคน ทางพรรคโลกันต์ทมิฬจึงมีเรื่องที่น่ายินดีจะแจ้งให้เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายทราบ”

“เรื่องน่ายินดีหรือ?”

“เรื่องน่ายินดีอันใดกัน”

เสียงพูดคุยของเหล่ารุ่นเยาว์ดังออกมาเป็นระยะ พื้นที่โดยรอบเริ่มร้อนระอุจนรุ่นเยาว์บางคนรีบโคจรลมปราณปรับสมดุลของร่างกายทันที

“ทางพรรคโลกันต์ทมิฬจะตัดด่านทดสอบที่เหลือทิ้งไป เหลือเพียงแค่ด่านทดสอบด่านนี้เท่านั้น ผู้ใดที่ผ่านด่านทดสอบนี้จะได้เข้ารับการเป็นศิษย์ของพรรคทันที ด่านทดสอบนี้มีชื่อว่าเก้าอี้ราชา”

เกิดเสียงฮือฮาของเหล่าผู้เข้ารับการทดสอบขึ้นโดยรอบอย่างอึกทึก ตอนนี้มีวงพลังปราณปรากฏเป็นสีต่างๆอยู่ตรงข้อมือของพวกเขาเหล่านั้นทันที

หยางเหม่ยหลินมองวงปราณสีเขียวคล้ายกำไลแต่มีไอปราณหนาแน่นควบคุมอยู่ นางมองเห็นที่ข้อมือของหยางเป่าเหยียนเป็นสีน้ำเงินก็พลันแปลกใจ

ห่างออกไปยังพื้นที่รอบนอกติดกับบ่อลาวาอันร้อนระอุมีวงกลมขนาดใหญ่สี่สีอยู่โดยรอบพื้นที่บ่ลาวา วงกลมขนาดใหญ่ทั้งสี่อยู่ห่างกันค่อนข้างมาก

“เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายพวกเจ้าจะต้องแย่งกันนั่งเก้าอี้ตัวนี้ พวกเจ้าจะถูกแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม กลุ่มละสามคน ตามสีที่ข้อมือของตนเอง วงเวทย์ที่พวกเจ้าเห็นอยู่โดยรอบบ่อลาวานั้นจะเป็นพื้นที่ปลอดภัยของพวกเจ้าในสีต่างๆ หากผู้เข้ารับการทดสอบคนใดตกลงไปยังบ่อลาวาจะถูกดึงออกสู่ด้านนอกด่านทดสอบ ตกรอบในทันที”

สายตาของผู้เข้ารับการทดสอบต่างจับจ้องไปที่เก้าอี้เบื้องหน้าอย่างสงสัย

“อย่างที่ได้แจ้งไปแล้วว่าด่านนี้เรียกว่าด่านเก้าอี้ราชา กำหนดระยะเวลาสามชั่วยาม หากหนึ่งในสมาชิกกลุ่มเพียงหนึ่งคนสามารถนั่งอยู่บนเก้าอี้จนจบการแข่งขัน กลุ่มนั้นจะได้เข้ารอบในทันที พวกเจ้าจะต้องแย่งชิงเพื่อจะได้นั่งบนเก้าอี้ราชา และก็อีกอย่างหนึ่ง ถ้าหากสมาชิกในทีมใดบาดเจ็บจนไม่สามารถต่อสู้ได้ ทีมนั้นจะถูกพาออกไปยังนอกมิติตกรอบทั้งทีมเช่นกัน”

เกิดเสียงฮือฮาขึ้นโดยรอบทันทีเนื่องจากสีวงแหวนกำไลที่ข้อมือของเหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลหยางไม่เป็นที่พึงพอใจเท่าไหร่นัก

วงแหวนเวทย์แบ่งออกเป็นสี่สี สีละสามคน ประกอบไปด้วย สีน้ำเงิน สีแดง สีเขียว และสีเหลือง หยางเหม่ยหลินมองดูสีที่ข้อมือของตนเองแล้วครุ่นคิดอย่างหนักใจ นางและหยางเป่าเหยียนไม่ได้กำไลเวทย์สีเดียวกัน นี่ไม่ใช่หมายความว่านางต้องต่อสู้กับพี่เป่าเหยียนหรอกหรือ

“เอาล่ะเด็กๆ กฏกติกาไม่ได้ยากเย็น ขอให้พวกเจ้าเข้าประจำเขตพื้นที่ปลอดภัยตามสีข้อมือของตนเองได้แล้ว เมื่อสัญญาณดังขึ้นจะถือว่าได้เริ่มการประลองแล้ว”

“ถ้าอย่างนั้นผู้ที่นั่งอยู่ในช่วงแรกก็จะต้องแบกรับศึกหนักจากผู้เข้าประลองทั้งหมดน่ะสิ”

“หมายความว่าพวกเราต้องต่อสู้กันถึงสามชั่วยามแบบไม่หยุดพักเลยหรือ”

“คงจะเป็นเช่นนั้นเหตุใดข้าไม่ได้วงเวทย์สีเดียวกับเจ้า”

เสียงเหล่ารุ่นเยาว์ต่างพูดคุยกันดังระงมไปทั่ว ดูเหมือนจะง่ายแต่ทีมที่นั่งบนเก้าอี้จะต้องเป็นผู้รับมือกับศึกรอบด้านถึงสามทาง รวมแล้วเก้าคนด้วยกัน

สัตว์อสูรทั้งหลายถูกเรียกออกมาข้างกายผู้เป็นนายทั้งหมด ทันทีที่เสียงสัญญาณเริ่มขึ้นเหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายต่างวิ่งเข้าประจำวงเวทย์แห่งสีของตนเองอย่างรวดเร็ว จุดนี้จะเป็นจุดปลอดภัยที่เหล่าผู้เข้าประลองคนอื่นๆจะไม่สามารถโจมตีเข้ามาได้ พวกเขาต้องข้ามบ่อลาวาเพื่อไปแย่งชิงเก้าอี้ราชายังแท่นศิลากว้างกลางบ่อลาวาที่มีเก้าอี้เพียงสีทองสง่าตั้งอยู่

“พี่ใหญ่เข้าไปในวงเวทย์เถอะเจ้าค่ะ”

“เจ้าเล่ามิเข้าไปหรือ?”

“แน่นอนว่าย่อมต้องเข้าไปเจ้าค่ะ”

หยางเป่าเหยียนไม่รู้ว่าผู้เป็นน้องสาวต้องการทำอันใดแต่ก็เรียกพยัคฆ์เมฆาล่องหนออกมาก่อนจะขึ้นนั่งบนหลังของมัน พยัคฆ์เมฆาล่องหนกระโจนเข้าวงเวทย์อย่างรวดเร็ว หยางเหม่ยหลินยกยิ้มขึ้นอย่างยินดี

‘หยางชุน พร้อมจะสนุกหรือยัง’

‘ข้าพร้อมตั้งนานแล้ว’

พรึ่บ!

ร่างวิหคตัวน้อยสีขาวพวยพุ่งออกมาจากมิติจิต บินวนอยู่รอบตัวของนางก่อนที่มันจะเกาะบนบ่าของนางอย่างสง่างาม ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงินหมุนวนรอบกายของนางเช่นกัน

‘ตัวข้านั้นสามารถควบคุมลาวาในบ่อได้ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเลยทีเดียว ให้ข้าช่วยเหลือหรือไม่’

“ขอบคุณมากเจ้าค่ะ แต่ท่านอยู่มองดูเฉยๆเถิดเจ้าค่ะ”

หยางเหม่ยหลินมองดูกลุ่มของหยางเป่าเหยียน มีสตรีสองนาง หยางปิงปิงและหยางเพ่ยฮวา ก่อนจะมองไปทีอีกกลุ่มเป็นเหล่ารุ่นเยาว์ชายล้วน อีกกลุ่มหนึ่งชายสองหญิงหนึ่ง และกลุ่มของนาง

“ห๊ะ? หยางจินลี่!”

กลุ่มของนางมีหยางจินลี่ตระกูลสายรองและหยางเฉ่าตงตระกูลสายหลัก ลำพังหยางเฉ่าตงไม่ค่อยเท่าไหร่เพราะนางไม่ค่อยได้พบเจอชายผู้นี้เท่าใดนัก

“เหตุใดข้าจึงอยู่กลุ่มเดียวกับนางอสรพิษเช่นหยางจินลี่”

“ใช่ ข้าก็ไม่ชอบนาง อสูรชั้นต่ำเช่นอสรพิษเกล็ดดำข้ามิอยากเข้าใกล้”

ข้างกายของหยางเฉ่าตงมีอสูรหมาป่าขนเหล็กหน้าตาคล้ายไฮยีน่ายืนข้างกาย ดวงตาของมันแดงกล่ำแต่ก็เป็นเพียงอสูรชั้นต่ำเทียบกับอสรพิษเกล็ดดำของหยางจินลี่ที่เป็นอสูรชั้นกลางแล้วความสามารถยังห่างกันอีกหลายขุม แต่หยางชุนก็ยังคงมองว่าอสูรชั้นกลางอย่างอสรพิษเกล็ดดำตัวใหญ่เป็นเพียงอสูรชั้นต่ำอยู่ดี

หยางจินลี่เองก็มองมาที่หยางเหม่ยหลินอย่างไม่ค่อยสบอารมณ์นัก สายตาของนางวาวโรจน์ราวกับต้องการฉีกเนื้อหยางเหม่ยหลินเสียอย่างนั้น

ยังคงไม่มีใครก้าวเข้าไปยังแท่นศิลากว้างกลางบ่อลาวาเลยแม้แต่คนเดียว เนื่องด้วยผู้ที่นั่งบนเก้าอี้จะต้องถูกโจมตีจากรอบทิศทางเป็นแน่ หยางเหม่ยหลินยักคิ้วให้หยางจินลี่เล็กน้อย ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นอย่างถือดี

ร่างบางของหยางเหม่ยหลินลุกขึ้นมาบิดเนื้อตัวไปมา นางค่อยๆเดินเข้าไปในวงเวทย์ของตนเองก่อนจะใช้ความว่องไวดีดตัวเข้าไปยังใจกลางบ่อลาวาร้อนระอุนั่งลงบนเก้าอี้สีทองอย่างเกียจคร้าน หยางจินลี่เบิกตากว้างทันทีเมื่อเห็นหยางเหม่ยหลินนั่งอยู่บนเก้าอี้ราชาสีทอง

ทันทีที่มีผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ อีกสามกลุ่มทั้งหลายเตรียมพุ่งตัวเข้าโจมตีสตรีร่างบางทันที หยางจินลี่และหยางเฉ่าตงจึงต้องกระโดดเข้าไปยังพื้นศิลาแข็งแกร่งใจกลางบ่อลาวาร่วมกันต่อสู้เพื่อปกป้องหยางเหม่ยหลินอย่างช่วยไม่ได้ เพราะถ้าหากนางได้รับบาดเจ็บหนักพวกเขาเองก็ต้องถูกออกจากการแข่งขันไปด้วยเหมือนกัน

“เจ้าเสียสติไปแล้วหรืออย่างไรเหม่ยหลิน!”

หยางจินลี่ตวาดออกมาอย่างเกรี้ยวกราดในขณะที่มือยังคงโคจรลมปราณต่อสู้กับเหล่ารุ่นเยาว์คนอื่นๆที่ดาหน้าเข้ามาอย่างไม่หยุดยั้ง อสรพิษเกล็ดดำเริ่มปล่อยพิษออกมากระจายทั่วพื้นทีจนเหล่ารุ่นเยาว์คนอื่นๆต้องถอยร่นไปตั้งหลัก

มีเพียงหยางเป่าเหยียนเท่านั้นที่ไม่ได้ขยับกายออกจากจุดเดิมเลย ในมือของชายหนุ่มยังคงแปรเปลี่ยนพลังลมปราณเป็นเกราะป้องกันอีกสองคนในทีมเพื่อไม่ให้ได้รับบาดเจ็บเท่านั้น คอยยืนสนับสนุนอยู่ทางด้านหลังไม่ได้โจมตีเลยแม้แต่น้อย

“หึ! อะไรกันเจ้าชอบอวดอ้างตัวว่าเป็นถึงอัจฉริยะรุ่นเยาว์ตระกูลหยางมิใช่หรือ การต่อสู้แค่นี้จะไปตึงมือเจ้าได้อย่างไรจินลี่”

“หุบปากของเจ้าแล้วออกจากเก้าอี้นั่นไปซะนังสวะ”

“ข้าง่วงนอนจัง ขอพักสักหน่อยนะ”

หยางเหม่ยหลินยกยิ้มมุมปากก่อนจะหลับตาลง หยางชุนยังคงเกาะอยู่กับพนักเก้าอี้สีทองเบาๆ ในขณะที่หยางจินลี่แทบอยากจะกรีดร้องออกมา เมื่อรู้ว่าหยางเหม่ยหลินจงใจจะให้นางต่อสู้กับรุ่นเยาว์ทั้งหมดถึงสามชั่วยามอย่างไม่ให้หยุดพัก นางตรงเข้ามากระชากคอเสื้อหยางเหม่ยหลินอย่างอวดดี

“หยางเหม่ยหลิน ข้าเกลียดเจ้าที่สุด!”

นางจับข้อมือของหยางจินลี่บิดออกด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ดวงตาคมสวยจ้องกลับอย่างดุดันไร้ระลอกคลื่นจนหยางจินลี่ชะงักไปเล็กน้อย

“อืม...ข้าเองก็เกลียดเจ้าไม่แพ้กัน”

“ที่ผ่านมาจนถึงการทดสอบนี้ได้เพราะมีพี่ชายคอยปกป้องเท่านั้นแหละ มาถึงครานี้ยังต้องให้ข้ากับเฉ่าตงปกป้องอีกงั้นหรือไร้ยางอายสิ้นดี”

“เจ้าเอาเวลาที่พูดอยู่สนใจตรงหน้าดีกว่านะ ดูเหมือนหยางปิงปิงน้องสาวของเจ้ากำลังจะโจมตีเข้ามาแล้ว หึหึ”

หยางจินลี่กำแส้ในมือแน่นอย่างโกรธแค้นที่ไม่สามารถทำอันใดสตรีนางนี้ได้ ทั้งๆที่เกลียดขนาดนี้แต่ยังต้องปกป้องมันอีกหรือ ช่างน่าเจ็บใจนัก!

“หึ คนที่ทำได้เพียงแค่ขายรอยยิ้มในหอคณิกาอย่างเจ้าสามารถเทียบเคียงกับอัจฉริยะอย่างข้าได้เช่นนั้นหรือ”

“อืม...ดูเหมือนเจ้าคงลืมไปแล้วว่า ตัวข้านั้นเคยตบอัจฉริยะอย่างเจ้ามาแล้วครั้งหนึ่ง”

“เจ้ามันเป็นสตรีที่น่ารังเกียจที่สุด”

“ยังน่ารังเกียจได้ไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเจ้าเลยด้วยซ้ำหยางจินลี่”

“เจ้า!”

ใบหน้าที่แต่งแต้มสีสันเล็กน้อยของหยางเหม่ยหลินช่างงามล้ำไร้ที่ติ ดวงตาคมสวยระริกไหวอย่างยั่วโมโห รูปร่างเพรียวบางนั่งอ้อยอิ่งบนเก้าอี้ราชาสีทองงดงาม มือเรียวยกขึ้นเท้าคางอย่างไม่หยี่ระ ในขณะที่หยางจินลี่ดวงตาวาวโรจน์ นางเต้นเร่าๆอยากจะสังหารสตรีที่ลอยหน้าลอยตาอยู่บนเก้าอี้นั้นเสียให้สิ้นซาก

การต่อสูยังคงดำเนินมาเรื่อยๆผ่านไปแล้วถึงสองชั่วยาม หยางจินลี่และหยางเฉ่าตงเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า ในขณะที่หยางเหม่ยหลินยังคงนั่งยิ้มสบายๆอยู่บนเก้าอี้

“โอ้ย!”

หยางจินลี่ถูกหางของกิ้งก่าไฟหยางเพ่ยฮวาฟาดโดนลำตัวจนเสียหลักล้มลง รอยที่ถูกฟาดด้วยหางของกิ่งก่าไฟคล้ายโดยไฟไหม้จนปวดแสบปวดร้อนไปหมด อสรพิษเกล็ดดำขู่ฟ่อๆกีดกันกิ่งก่าไฟของหยางเพ่ยฮวาไว้ไม่ให้เข้ามาทำร้ายนายตน

หยางเฉ่าตงตอนนี้พลาดท่าบาดเจ็บเมื่อโดนปลายกระบี่ของศัตรูตัดเฉือนที่ต้นแขน เขาเสียหลักไปเล็กน้อย

หยางเหม่ยหลินปรายตามองอย่างรู้สึกเบื่อหน่าย ในขณะที่หยางเฉ่าตงพยายามที่จะป้องกันทั้งหยางจินลี่และหยางเหม่ยหลินแม้เขาจะบาดเจ็บอยู่ หมาป่าขนเหล็กสะบัดขนสะกัดกั้นเหล่ารุ่นเยาว์รอบด้านที่กำลังกรูกันเข้ามาเมื่อเห็นช่องว่าง 

หากกำจัดสองคนออกไปแล้วก็เหลือแค่กำจัดคนที่นั่งอยู่เท่านั้น ฝีมือของนางน่าจะอ่อนแอที่สุดในทีม จึงได้รับมอบหมายให้เป็นเพียงตัวล่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ แน่นอนว่าพวกเขารู้ดีว่าหยางจินลี่มีฝีมือดีที่สุดในกลุ่มพวกเขาทั้งหมด แต่การที่ต้องต่อสู้กับพวกเขาทั้งเก้าคนในคราวเดียวเป็นเวลาหลายชั่วยามย่อมต้องมีอ่อนกำลังลงบ้าง

“เฉ่าตง”

หยางเหม่ยหลินเอ่ยด้วยสีหน้าเย็นชาจนหยางเฉ่าตงชะงักไปเล็กน้อย นางคือขยะของตระกูลหยางจริงๆน่ะหรือ แววตาแบบนี้หาใช่แววตาของหยางเหม่ยหลินผู้อ่อนแอเช่นในอดีตไม่ ตัวเขานั้นเคยคิดว่าที่หยางเหม่ยหลินที่ผ่านมาจนถึงรอบนี้ได้เพราะมีหยางเป่าเหยียนคอยให้การช่วยเหลือมาโดยตลอด แต่ตอนนี้เขาเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้ว

“นำสตรีอัจฉริยะจอมปลอมผู้นี้เข้าไปอยู่ในวงเวทย์ในปลอดภัยเสีย”

“แต่ว่า...แล้วเจ้าล่ะ”

“ทำตามที่ข้าบอก อย่าได้ถามให้มากความ”

หยางจินลี่จิกเล็บลงในมือจนรู้สึกเจ็บ หาว่านางเป็นอัจฉริยะจอมปลอมงั้นหรือ การยืนต่อสู้ถึงสองชั่วยามมันทำให้นางเหนื่อยล้าลงไปค่อนข้างมาก ตอนนี้นางปวดแสบปวดร้อนตามร่างกายมากนัก หากไม่กลับเขตปลอดภัยคงเป็นตัวนางเองที่จะทำให้ทีมตกรอบ หยางจินลี่ถูกหยางเฉ่าตงพาไปยังเขตปลอดภัยด้วยความเร็วของหมาป่าขนเหล็ก

ทันทีที่หยางจินลี่และหยางเฉ่าตงหลบออกไปยังพื้นที่ปลอดภัย เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายต่างยิ้มกริ่ม หยางเป่าเหยียนมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที มีเวลาอีกเพียงแค่ครึ่งชั่วยามเท่านั้น ถ้าหากเขาจะต้องตกรอบไปเพียงเพราะเสียสละให้ผู้เป็นน้องสาวเขาก็ยินดี แต่ดูท่าตอนนี้ทีมของน้องสาวเหลือเพียงคนเดียวเสียแล้ว มือชายหนุ่มยังคงทำการกางข่ายพลังปราณเป็นเกราะป้องกันให้แก่หยางปิงปิงและหยางเพ่ยฮวา เพราะเหล่ารุ่นเยาว์คนอื่นๆก็สามารถลอบโจมตีพวกนางได้เช่นกัน

‘ไป๋หู่ หลินเออร์เพียงคนเดียวจะไหวหรือ’

‘อย่าได้เป็นกังวลไปสหาย ข้ายังเห็นแววตาสนุกสนานของวิหคนางอยู่เลย อย่าลืมสิว่าวิหคตนนั้นเคยเผาข้า จนตอนนี้ปีกของข้ายังงอกออกมาไม่สมบูรณ์เลยด้วยซ้า น้องสาวของเจ้านางยังไม่ได้ลงมือเลยต่างหาก’

‘ข้าเป็นห่วงกลัวนางได้รับบาดเจ็บ’

‘นางมีสิ่งที่สามารถเยียวยาบาดแผลได้เร็วทันใจยิ่งนัก’

‘หลินเออร์มีสิ่งใด?’

‘ข้าสัมผัสได้ถึงวารีพิสุทธิ์สวรรค์มากมายจากตัวนาง’


เหล่ารุ่นเยาว์ตระกูลหยางเห็นช่องว่างในการกำจัดหนึ่งทีมให้หลุดออกจากการแข่งขันก็ไม่รอช้า พุ่งตัวเข้าโจมตีหยางเหม่ยหลินพร้อมๆกันในทันที

อุ้งเท้าเล็กๆของหยางชุนเกี่ยวเก้าอี้สีทองบินโฉบขึ้นสู่ด้านบนอย่างรวดเร็ว กลุ่มรุ่นเยาว์ที่พุ่งเข้ามาทุกทิศทางต่างพุ่งชนกันเองจนพวกเขาเหล่านั้นต้องถอยออกไปตั้งหลัก

วิหคสีขาวหยางชุนวางเก้าอี้ลงบนพื้นศิลาลงตามเดิมอย่างเบาๆ เหล่ารุ่นเยาว์ทั้งหลายมองมาอย่างตกตะลึก สัตว์อสูรวิหคขาวของนางเหตุใดจึงมีพละกำลังมากมายถึงเพียงนี้ เก้าอี้ราชาสีทองตัวนั้นมีน้ำหนักไม่น้อยยังไม่รวมร่างกายของหยางเหม่ยหลินที่นั่งลงไปอีก เจ้าวิหคนั่นมันอะไรกัน

มิใช่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้นที่แปลกใจ เหล่าผู้ชมบนแท่นอัฒจันทร์ก็แปลกใจไม่แพ้กัน บนเก้าอี้สูงลวดลายมังกรมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมองสตรีร่างเล็กอยู่ตลอดโดยไม่คลาดสายตา เขารู้ว่านางตั้งใจจะยั่วยุให้อีกสองคนในทีมกลับไปอยู่ในเขตปลอดภัยก่อนที่นางจะเริ่มลงมือ หากพูดกันดีดีมีหรืออีกสองคนจะยอมยืนดูอยู่เฉยๆ รอยยิ้มหยักลึกยากจะเห็นได้จากใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาปรากฏขึ้นอีกครั้ง 

ในขณะที่ทุกคนกำลังใช้ความคิดอยู่นั้นหยางเหม่ยหลินก็ยืนขึ้นบนเก้าอี้สีทองอย่างสง่างาม ใบหน้าของนางปรากฏรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมในมือมีเพียงพลังปราณสายสีเหลืองเกือบส้มพันรอบมือยาวไปจนถึงข้อศอก ดวงตาของหยางชุนฉายแววระริกดูสนุกสนานที่จะได้สำแดงฤทธิ์เดช

กรีซซซซ!

ร่างของวิหคหยางชุนบินอยู่เหนือศีรษะของหยางเหม่ยหลิน ปีกสีขาวกางออกโบกสะบัดเพียงสองทีกลับปรากฏเป็นคลื่นพายุลูกใหญ่ซัดเหล่ารุ่นเยาว์ให้ถอยหลังกรูดไปหลายก้าวเลยทีเดียว แรงกระพือปีกทำให้ลาวาในบ่อกระเพื่อมเป็นระลอกคลื่น

“อะไรกันคิดว่าแค่นี้จะขู่พวกเราได้งั้นหรือ อวดดีเกินไปแล้วมันก็แค่ขยะของตระกูลที่โชคดีได้สัตว์อสูรในพันธะสัญญามิใช่หรือ”

“ขยะก็ยังคงเป็นขยะวันยังค่ำ”

“โจมตีมัน!”

เสียงเหล่ารุ่นเยาว์ตะโกนออกมาอย่างหัวเสียที่ถูกหยามหน้า ตอนนี้การประลองของพวกเขามีกลุ่มคนด้านนอกจากทั่วทุกสารทิศต่างจดจ้องมองอยู่ จอมยุทธบางคนถึงกับเดินทางมาจากต่างแคว้นเลยด้วยซ้ำจะให้ขยะเช่นนางมาข่มขู่พวกเขาได้เช่นไร นางเพิ่งจะฝึกลมปราณได้ไม่นานมานี้เองไม่ใช่หรือ ส่วนพวกเขาฝึกมาตั้งแต่จำความได้จะอวดดีเกินไปแล้ว

“เอาจริงมาได้เลย ฝีมือเช่นเจ้าพวกเราก็อยากจะรู้เช่นกัน”

หยางเหม่ยหลินมีสีหน้าเย็นชา เย่อหยิ่ง แววตาดำมืดเรียบเฉยไร้อารมณ์ราวกับพร้อมจะทำลายทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แววตาของนางช่างน่ากลัวจนพวกเขารู้สึกได้ถึงรังสีสังหารที่แผ่ออกมาตามร่างของหยางเหม่ยหลิน

ไม่! นี่ไม่ใช่แววตาของหยางเหม่ยหลิน ขยะในตระกูลที่พวกเขาต่างรู้จักดี!

“เอาจริงอย่างงั้นหรือ ได้! แล้วแต่พวกเจ้าก็แล้วกัน”

แววตาดำมืดเรียบเฉยจ้องมองพวกเขาจากบนเก้าอี้ราชาสีทองทำให้รู้สึกขัดใจยิ่งนัก หยางเสวี่ยเหอทนไม่ไหวจึงเดินหน้าออกมาประจันหน้ากับหยางเหม่ยหลินทันที เขานั้นเป็นบุตรสายหลักของตระกูลที่ได้รับการสนับสนุนจากเหล่าผู้อาวุโสมาโดยตลอด แม้ฝีมือจะสูสีกับหยางจินลี่อยู่บ้างแต่อสูรของเขากลับเป็นเพียงอสูรชั้นต่ำเท่านั้น อสูรหมีขาวที่มีพละกำลังความแข็งแกร่งเป็นเลิศยืนอยู่ข้างกายเขาพร้อมต่อสู้เคียงข้างผู้เป็นนาย

“อย่าอวดดีให้มันมากนัก รับนี้ไปซะ!”

กลุ่มพลังปราณสายสีเหลืองอัดแน่นเป็นลูกบอลขนาดใหญ่สองฝ่ามือพุ่งตรงสู่ร่างของหยางเหม่ยหลินโดยทันที หยางเหม่ยหลินใช้ความเร็วกระโดดไหววูบมาปรากฏอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มด้วยความรวดเร็ว มือขวาที่แฝงลมปราณล็อคคอของชายหนุ่มไว้เท้าเล็กๆตวัดผ่านตัดข้อพับของชายหนุ่มก่อนจะเหลี้ยงลงบ่อลาวาด้านล่างอย่างไม่ใยดี เพราะรู้ว่าถึงอย่างไรชายหนุ่มก็ไม่ตกตายแน่นอนทางพรรคโลกันต์ทมิฬจะต้องปรับมิติพาเขาออกไปอยู่ดี

ท่วงท่าการต่อสู้อันแปลกประหลาดของสตรีตรงหน้าทำให้เหล่าผู้ชมและผู้เข้าประลองต่างตกตะลึงไปราวสามลมหายใจ ความรวดเร็วนั่นมันอะไรกัน หยางเสวี่ยเหอมิใช่ผู้ที่จะดูแคลนได้โดยง่ายแต่กลับพลาดท่าไปเพียงแค่กระบวนท่าเดียวของผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นขยะของตระกูลเลยหรือ

กลุ่มของหยางเสวี่ยเหอที่มีกำไลเวทย์สีแดงอีกสองคน เป็นหนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีหายออกไปจากลานประลองด้วยความงุนงง เหลือเวลาอีกเพียงแค่หนึ่งเค่อ กลุ่มคนที่เหลือเริ่มเหงื่อชื้นขึ้นมาทันที

กระบี่เล่มยาวถูกชักออกจากบุรุษทั้งสามผู้มีวงกำไลสีเหลืองสดพร้อมกันทันที สัตว์อสูรทั้งสามพุ่งตรงเข้าหาวิหคหยางชุนทันที ในขณะที่หยางปิงปิงและหยางเพ่ยฮวาเตรียมชักอาวุธออกมาเช่นกัน

“หากพวกเจ้าเข้าไปตอนนี้ข้าเกรงว่าจะปกป้องพวกเจ้าเอาไว้ไม่ได้ เวลาหลินเออร์โกรธน่ากลัวกว่าสิ่งใดทั้งนั้น”

หยางเป่าเหยียนพูดออกมาน้ำเสียงเรียบนิ่ง หยางเพ่ยฮวาเหลือบมองใบหน้าหล่อเหลาที่ฉายแววตาอบอุ่นยามมองไปที่สตรีที่ยืนสง่าเหนือเก้าอี้ราชาแล้วพลันขัดใจขึ้นมา นางยอมรับว่านางชื่นชอบหยางเป่าเหยียนมาตั้งแต่ครั้งยังเป็นเด็กแล้ว ด้วยใบหน้าหล่อเหลาและนิสัยอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้มีสตรีมากมายต่างชมชอบในตัวเขาไม่น้อย แต่ชายหนุ่มกลับไม่เคยสนใจสตรีนางใดเลย ความอบอุ่นทั้งสีหน้าและแววตามีเพียงผู้เป็นน้องสาวเท่านั้นที่ได้รับ

“พี่เป่าเหยียน พี่คงไม่ได้คิดจะยกเก้าอี้นั่นให้เหม่ยหลินตั้งแต่แรกแล้วหรอกหรือ”

“หมายความว่าอย่างไรเพ่ยฮวา”

หยางปิงปิงกล่าวออกมาด้วยความสงสัย ในขณะที่หยางเป่าเหยียนไม่ได้กล่าวอันใดออกมา

“เจ้าไม่สังเกตุหรือว่าพี่เป่าเหยียนไม่ได้โจมตีเหม่ยหลินเลยสักครา”

“มิใช่ว่าพี่เป่าเหยียนปกป้องพวกเราอยู่ในระหว่างที่พวกเราต่อสู้หรอกหรือ เจ้าพูดอันใดข้าไม่เข้าใจ”

“ถูกของเจ้าที่พี่เป่าเหยียนปกป้องเรา แต่เขาก็ปกป้องเหม่ยหลินไปพร้อมๆกัน เวลาเพียงแค่หนึ่งเค่อที่เหลืออยู่ เจ้าก็ลองคิดดูเอาเองก็แล้วกันว่าผู้ใดที่ยืนอยู่บนเก้าอี้ราชาและจะได้ผ่านเข้าไปเป็นศิษย์ของพรรคโลกันต์ทมิฬ”

หยางปิงปิงหันมองหยางเป่าเหยียนราวกับต้องการคำอธิบายแต่ก็ได้รับเพียงความเงียบงันเป็นคำตอบ ใบหน้าหล่อเหลาของหยางเป่าเหยียนหันมองสตรีทั้งสอง

“ข้ามิได้ห้ามพวกเจ้าไปต่อสู้เสียหน่อย เพียงแต่กล่าวเตือนไว้เท่านั้น”

“แล้วมันต่างกันตรงไหนเล่า ข้าไม่เข้าใจพี่เป่าเหยียนมิได้อยากเข้าเป็นศิษย์ของพรรคโลกันต์ทมิฬหรืออย่างไรเหตุใดจึงต้องปกป้องนาง”

หยางเพ่ยฮวากล่าวออกมาอย่างขัดใจ หยางเป่าเหยียนส่งยิ้มให้นางเล็กน้อยจนหยางเพ่ยฮวาชะงักไป

“เพราะนางคือน้องสาวของข้าอย่างไรเล่า”

เกิดความเงียบขึ้นในทันที จนหยางปิงปิงต้องกล่าวออกมาเพื่อทำลายความเงียบ

“เหตุใดพี่ใหญ่กับพี่รองของข้าจึงไม่เป็นเช่นพี่เป่าเหยียนบ้างนะ”

นางหันไปมองผู้เป็นพี่สาวที่ตอนนี้นั่งอยู่ในวงสีเหลืองกำลังโคจรลมปราณแต่สายตาของผู้เป็นพี่สาวกลับมองไปยังสตรีเพียงหนึ่งเดียวที่ยืนอยู่บนเก้าอี้ราชากำลังต่อสู้กับบุรุษถึงสามคนด้วยสายตาชิงชังแล้วก็พลันถอนหายใจออกมา



ด้านนอกโดมแก้วใสบนเก้าอี้ประมุขมารบุรุษร่างสูงนั่งจิบสุรารสเลิศสายตาคมมองสตรีร่างเล็กที่กำลังต่อสู้อยู่ในลานประลองอย่างไม่วางตา สีหน้าจ้าวประมุขมารเรียบเฉยจนไม่อาจรู้ได้ว่าเขากำลังคิดอันใดอยู่ มุมปากหยักยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นแววตาซุกซนของสตรีที่ยืนอยู่บนเก้าอี้ราชาสีทองอร่าม

“ท่านจ้าวขอรับ ท่านหญิงจื่อเสียนกำลังมาที่นี่ขอรับ”

คิ้วกระบี่พาดขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาฉาบกระด้างลงอีกหลายส่วน ยังไม่ทันที่ศิษย์สายในจะได้ขยับกายออกไป เขาก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นอายแห่งเทพก่อนจะปรากฏสตรีผู้มีใบหน้าวิจิตรงดงาม ดวงตากลมโต ริมฝีปากอิ่มสวย สายตาที่นางปรายมองราวกับจงใจยั่วยวนใบหน้าหล่อเหลาของบุรุษตรงหน้า

“ท่านจ้าวประมุข ขอข้าร่ำสุราด้วยได้หรือไม่”

ดวงตาสีน้ำทะเลปรายมองใบหน้างดงามของสตรีตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาฉาบกระด้างขึ้นมาทันทีแต่ยังคงแฝงไปด้วยมนต์เสน่ห์แห่งบุรุษเพศอันน่าหลงใหล จมูกคมสันช่างรับกันกับริมฝีปากยั่วยวนนั่นเหลือเกิน แม้ใบหน้าของชายหนุ่มจะมีเพียงความเย็นชาแต่มันก็ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาน่าหลงใหลลงไปได้เลย

“เจ้ามาพบข้าด้วยเหตุใด จื่อเสียน”

“ข้าก็...จะมาดูว่าบุรุษของข้ากำลังสนใจมองสตรีนางใดอยู่เพียงแค่นั้นเอง มิได้หรือ?”

ไอดำมืดครึ้มแผ่ออกจากจากบุรุษร่างสูงจนศิษย์สายในของพรรคโลกันต์ทมิฬรู้สึกถึงอันตราย จึงรีบปลีกกายออกจากพื้นที่ตรงนั้นในทันที

“ข้าไม่เคยเป็นบุรุษของผู้ใด อย่าได้กล่าววาจาไร้สาระกับข้า พูดธุระของเจ้ามาแล้วรีบกลับไปซะ”

ร่างบางยั่วยวนของสตรีผู้มีใบหน้างดงามอ่อนหวานปานเทพธิดาเดินเข้ามาหาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเชื่องช้า มุมปากของนางขยับรอยยิ้มเบาๆเมื่อทำให้ใบหน้าหล่อเหลาราวกับปีศาจล่อลวงหัวใจสตรีเย็นชาเรียบนิ่งอยู่ตลอดเวลาของชายหนุ่มสามารถเปลี่ยนเป็นความรำคาญได้

“เหตุใดบุรุษของข้าจึงทำหน้าตาเช่นนั้นยามพบเจอข้ากัน เมื่อสักครู่ข้าคงตาฝาดไปที่เห็นท่านจ้องมองสตรีมนุษย์นางนั้นแล้วเผยรอยยิ้มยากเย็นออกมาในรอบหมื่นปี”

“พูดธุระของเจ้ามา!”

“ข้าบอกท่านแล้วอย่างไรว่าข้าจะมานั่งร่ำสุราเป็นเพื่อนท่าน หลงเฉียน”










พูดคุยกับรีด


ยัยผู้หญิงคนนี้เป็นใครคะ  ฮาโหลลลล!!

ตอนหน้าเรามาดูน้องหลินเจอกับนางหน่อยเป็นอย่างไรเจ้าคะ

ไว้พบกันนะคะ รีดๆทั้งหลาย เตรียมตัวกันพร้อมหรือยังเจ้าคะ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.108K ครั้ง

40 ความคิดเห็น

  1. #1457 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 21:47
    รำคาญนาง นางพูดไม่รู้เรื่อง
    #1457
    0
  2. #851 enthalia (@enthalia) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:57
    เฮ้ย ทำไมนังนี่มันน่าตบจังเลยค่ะ
    #851
    0
  3. #847 Xuehua_ns (@manaw_ns) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 22:33
    ถอยไปนะอิชะนี! อย่ามายุ่งกับหลัวน้องหลินนะ
    #847
    0
  4. #813 PloySuriya (@PloySuriya) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 20:00

    อยากอ่านต่อแล้ว
    #813
    0
  5. วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 18:58
    ทำไมพอนังนี่โผล่มาแล้วรุ้สึกรำคายแทนนน
    #803
    0
  6. #780 Sorakiku (@Sorakiku) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 17:34

    นังชะนี-ใครเนี้ย เข้าใกล้พระเอกเดี๋ยวก็โดนจับชุปเทพซะหรอก555

    รอต่อปายยย
    #780
    0
  7. #779 yuim06776 (@yuim06776) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:53
    2ตอนใด้ปะค่ะะะะะะคือมันค้างมากๆๆเลยอะค่ะะะะนาาค่าาา
    #779
    1
    • #779-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 17:14
      ได้จ๊ะ ในเมื่อคนอ่านว้อนน ไรท์ก็จะจัดให้เจ้าคะ อิอิ
      #779-1
  8. #778 ZignAture (@ZignPranprapa) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:38
    เผาค่ะ ส่งหยางชุนไปเผาอย่างเดียว
    #778
    2
    • #778-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 17:15
      5555 น่ากลัวกว่าท่านจ้าวก็รีดๆนี่แหละจ้า
      #778-1
  9. #777 jajanejean (@jajanejean) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:35
    สนุกมากก
    #777
    0
  10. #776 rosech2102 (@rosech852) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:32

    วันนี้ขออีกตอนนะเจ้าคะ
    #776
    1
    • #776-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 17:16
      ได้เลยจ๊ะ
      #776-1
  11. #775 penguinzze (@penguinzze) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:15

    รอค่ะ...
    #775
    0
  12. #774 คิม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:08

    สงสารพี่เป่าเหยียน ส่วนนางเดี๋ยวคงได้เจอน้องหลินแน่นอน


    #774
    0
  13. #773 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 16:03
    พร้อมค่าาาา
    แต่ท่านจ้าวตบนางไปไกลๆได้ไหม รำคาญด้วยคนค่าาาาา
    ท่านจ้าวมิใช่ของนางอย่ามโนค่าาา เด่วๆให้น้องตบเรียกสติเลยดีมะ
    #773
    0
  14. #772 nuchii675 (@nuchii675) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:58

    รีดมะชอบจื่อเสียนง่ะ ดูนางเป็นนางมารร้ายมากกว่าเทพธิดาอีกนะ

    #772
    0
  15. #771 Dadahmira (@Dadahmira) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:22
    รอน้าาาา
    #771
    0
  16. #770 เมฆาดำ (@c640di2525) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:17
    พร้อมแล้ว!!!
    #770
    0
  17. #769 pnarinn (@pnarinn) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:15
    รอนะคะไรท์
    #769
    0
  18. #768 Jamaneer (@Jamaneer) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:04
    เป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญมาก นางจิ้งจอก
    #768
    0
  19. #767 The Sea mists (@mint_mew) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 15:04

    สู้ๆน้าาาา
    #767
    0
  20. #766 Koy Jung (@46014601koy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:53
    รออยู่นะค่ะ
    #766
    0
  21. #765 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:34

    นางร้าย ปรากฎ
    #765
    0
  22. #763 Tawanpen27111999 (@Tawanpen27111999) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:04

    รอคร้า
    #763
    0
  23. #762 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:03
    ชะนีนางนี้เป็นใคร?!!
    #762
    1
    • #762-1 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 25)
      11 พฤษภาคม 2562 / 14:49
      แฟน/คู่หมั้นประมุขแน่เลย5555
      #762-1
  24. #761 mynameismiko (@mynameismiko) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:01
    ของหล่อนที่ไหนย๊ะ!นังขี้มโนไปนอนไป!
    #761
    0
  25. #760 Nooviewmju76 (@Nooviewmju76) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:00
    นางเป็นใคร กล่าวใช้คำว่าบุรุษของข้าได้ไง ชิ!!!!
    #760
    0