ตอนที่ 24 : ตอน สองประตูคู่ขนาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1306 ครั้ง
    9 พ.ค. 62

“เจ้ากำลังจะทำอันใด”

“ข้าหรือ? ก็จะสอนให้เจ้ารู้จักคำว่าจูบที่แท้จริงอย่างไรเล่า”

“เหตุใดข้าต้องให้สตรีเช่นเจ้าสอน”

หยางเหม่ยหลินลดมือที่โอบรอบมากระชากคอเสื้อของชายหนุ่มอย่างถือวิสาสะ ใบหน้าหล่อเหลาเพียงหรี่ดวงตาคมปราบลงเล็กน้อย เขาไม่ได้ว่าอันใดปล่อยให้นางทำตามอำเภอใจอยากรู้เช่นกันว่าสตรีตรงหน้าจะทำอันใด นางช่างทำให้เขาแปลกใจยิ่งนัก ไม่เคยมีผู้ใดในยุทธภพท้าทายเขาอย่างดุดันเช่นนี้มาก่อน มุมปากของเขาเหมือนจะประดับรอยยิ้มเล็กๆอยู่

“อย่าได้กังวลไป ข้าไม่พิศวาสเจ้านักหรอก ข้าจะกลับไปจดบัญชีหนังหมากับเจ้าไว้ก่อน ข้าจะมาเอาคืนเจ้าแน่นอน รู้เอาไว้เสียด้วย”

คิ้วกระบี่พาดเลิกขึ้นเล็กน้อยอย่างแปลกใจ มองใบหน้างดงามแม้จะไม่ได้งามเลิศล้ำดั่งเทพธิดาแต่นางก็มีเสน่ห์น่ามองที่สตรีนางอื่นไม่มี

“อันใดคือไม่พิศวาส อันใดคือบัญชีหนังหมา? เจ้ากล่าววาจาเหมือนสตรีวิปลาสยิ่งนัก”

ชายหนุ่มแม้จะแปลกใจแต่เขากลับชอบใจในคำพูดและแววตาของสตรีตรงหน้ายิ่งนักจนเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

หยางเหม่ยหลินชะงักไปเล็กน้อย มือที่กำคอเสื้อเขาไว้คลายออกหลวมๆ ใบหน้าคมเค้มหล่อเหลาเวลายิ้มแล้วมีเสน่ห์น่ามองจนหัวใจนางแทบกระตุก

“ให้ตายเถอะ ข้าเกลียดเจ้ายิ่งนัก!”

เกลียดในความหล่อเหลาที่ทำให้นางจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวนี่แหละ เอ๊ะ! หรือว่าข้าจะต้องมนต์เสน่ห์แห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณเข้าแล้ว

“เจ้าเกลียดข้าหรือ? ด้วยเหตุใด”

แววตาของเขาฉายแววระริกด้วยความสนใจ ไม่เคยมีผู้ใดกล้าหาญเอ่ยวาจาเยี่ยงนี้กับเขามาก่อน นางเป็นคนแรกที่กล้าทำกิริยาเช่นนี้ต่อเขา สตรีมากมายหลงรักในตัวตนของเขา แม้เขาจะแสดงสีหน้าเย็นชาใส่พวกนางก็ตาม แต่สตรีตรงหน้ากลับกล้าเอ่ยวาจาว่าเกลียดเขาได้อย่างไม่หวั่นเกรง นางช่างไม่เหมือนผู้ใดเสียจริง

“เพราะเจ้าคือตัวซวยที่ข้าเจอทีไรก็มีแต่ปัญหา เจ้าบุรุษเฮงซวย!”

“อืม...ข้าเพิ่งจะเคยได้ยินคำกล่าวว่าข้าคือบุรุษเฮงซวย!”

น้ำเสียงนุ่มลึกสะกดใจแฝงความเย็นเฉียบที่ไม่ว่าผู้ใดได้ฟังแล้วก็ต้องรู้สึกสั่นสะท้านไปจนถึงขั้วของจิตวิญญาณ

“เจ้ามีนามว่าอะไร”

คิ้วกระบี่พาดสีน้ำหมึกเลิกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้ดวงตาคมปราบหันมาจ้องมองสตรีตรงหน้าด้วยความแปลกใจ นามของเขานั้นไม่มีผู้ใดกล้าเอื้อยเอ่ยออกมาเลยสักครา ทุกคนในใต้หล้านี้ไม่กล้าแม้แต่จะอยากได้ยินนามของพญามัจจุราชอย่างเขาเลยด้วยซ้ำ

“นามของข้า...หลงเฉียน!”

ชายหนุ่มกล่าวออกมาเสียงเบา เขาไม่ได้กล่าวนามของตนเองมานานนับหมื่นปี ไม่เคยมีผู้ใดเอื้อยเอ่นนามของเขามานับแสนปีแล้ว ชายหนุ่มตกอยู่ในภวังค์แห่งความคิดเล็กน้อยก่อนจะได้ยินเสียงหวานกล่าวออกมา

“เจ้าไม่มีแซ่หรืออย่างไร”

“ข้าไม่มี!”

“หืม!? แปลกคน”

“เจ้าต่างหากที่แปลก!”

หยางเหม่ยหลินหรี่ตามองบุรุษผู้มีใบหน้าหล่อเหลาตรงหน้าเล็กน้อย ใบหน้าที่ดั่งเช่นสวรรค์ลำเอียงมอบความสมบูรณ์แบบให้กับเขาราวกับเป็นบุตรชายแสนรักของพระผู้เป็นเจ้า ใบหน้าแม้จะเรียบนิ่งแต่ก็ดูมีเสน่ห์หน้าค้นหามากจนนางเผลอทำหัวใจกระตุกไปวูบหนึ่งเพียงเพราะเห็นรอยยิ้มเล็กๆของเขา มันช่าง....น่ารัก!

“ข้าจะจดชื่อเจ้าไว้ในบัญชีแค้นก่อน อย่าได้กลายร่างของเจ้าต่อหน้าข้าอีก เจ้าบุรุษเฮงซวย”

แพขนตาหนาหลุบมองแผงอกกว้าง เรือนร่างอันแข็งแกร่งดูสมบูรณ์แบบอุดมไปด้วยมัดกล้ามอันหน้าหลงใหล หยางเหม่ยหลินเผลอยกมือขึ้นลูบแผงอกเขาเบาๆสองสามทีก่อนจะผลักอกเขาออกอย่างไม่ใยดีเมื่อคิดได้ว่านางกำลังทำสิ่งใดอยู่

ร่างบางดีดตัวออกห่างจากเขาอย่างรวดเร็วก่อนจะรีบวิ่งหายลับกลมกลืนไปกับผืนป่า ใบหน้าหล่อเหลาชะงักนิ่งไปเล็กน้อยความแปลกใจฉายในดวงตามองตามร่างของสตรีผู้นั้นไปไม่กล่าวอันใด เมื่อคิดถึงมือเล็กๆที่ลูบไล้แผงอกเขาเมื่อสักครู่ พลันหัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ไม่เคยมีผู้ใดกล้าทำเช่นนี้กับเขามาก่อน

นางช่างกล้า...



ท้องฟ้าที่เริ่มแปรเปลี่ยนเป็นสีแห่งรุ่งอรุณคืบคลานเข้ามาทุกขณะ หยางเหม่ยหลินกลับมาสวมใส่อาภรณ์สีชมพูงดงามลายดอกเหมยฮวาอีกครั้ง

“ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน ท่านทราบหรือไม่ว่าประตูที่จะสามารถผ่านมิติแห่งนี้ไปได้อยู่ทิศทางใด”

‘เจ้าหมายถึงประตูที่ใดเล่า ที่นี่มีทางออกเชื่อมต่อไปยังที่อื่นๆมากมายยิ่งนัก’

“มีทางเชื่อมต่อไปยังที่อื่นๆ? หมายความว่ามิติแห่งนี้สามารถออกไปได้หลายที่หรือ”

‘เป็นเช่นนั้น’

“ข้าต้องการประตูที่สามารถนำพาไปสู่ด่านทดสอบต่อไปเจ้าค่ะ”

‘ถ้าหากเจ้าหมายถึงประตูคู่ขนานล่ะก็ มีอยู่มากมายนัก’

ในขณะที่หยางเหม่ยหลินกำลังหาประตูทางออกอยู่นั้น เบื้องหน้าไม่ไกลออกไปนักปรากฏบุรุษใบหน้าหล่อเหลาอ่อนโยนนั่งสง่าบนหลังพยัคฆ์เมฆาล่องหนตัวใหญ่กำลังมุ่งหน้ามายังจุดที่นางยืนอยู่

สภาพของชายหนุ่มดูอิดโรยเนื้อตัวเปื้อนฝุ่นเล็กน้อย ผมสลวยดูยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบแต่ถึงกระนั้นก็ยังสามารถขับเน้นความหล่อเหลาของชายหนุ่มให้ออกมาสู่สายตาผู้พบเห็นได้อยู่ดี ร่างสูงกระโดดลงจากหลังพยัคฆ์เมฆาล่องหนก่อนที่สัตว์อสูรของเขาจะหายกลับเข้าไปยังมิติจิต

“พี่เป่าเหยียน”

หยางเหม่ยหลินเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาของผู้เป็นพี่ชายก็เผยรอยยิ้มออกมาทันที ดวงตาของชายหนุ่มที่มองตอบกลับมาช่างให้ความรู้สึกอบอุ่น แสดงความห่วงใยผ่านทั้งสีหน้าและแววตาอย่างจริงใจ

“หลินเออร์ พี่ตามหาเจ้าเสียนาน พบเจอเพียงกองเสื้อผ้าของเจ้าอยู่ตรงนี้ พี่ร้อนใจยิ่งนักกลัวว่าเจ้าจักได้รับอันตราย”

ดวงตาอบอุ่นฉายแววห่วงใยผู้เป็นน้องสาวออกมาอย่างชัดเจนจนหยางเหม่ยหลินรู้สึกอบอุ่นหัวใจขึ้นมาอย่างประหลาด การที่มีคนรักคนห่วงใยมันให้ความรู้สึกดีเช่นนี้นี่เอง 

ชาติภพก่อนนางไม่เคยมีพี่ชายมาก่อน ด้วยความที่เป็นลูกคนเดียวมาตลอดทำให้นางไม่เข้าใจถึงความสุขของการมีพี่น้อง ตอนนี้นางรู้แล้วว่าครอบครัวสำคัญกับนางมากเพียงใด บางทีนางก็อยากจะทำตัวอ่อนแอเพื่อให้พี่ชายปกป้องบ้าง

หยางเหม่ยหลินเดินเข้าไปหาพี่ชายใกล้ๆกอดแขนหยางเป่าเหยียนก่อนจะซบหน้าลงกับลำแขนแข็งแกร่งนั่น

“ข้ามิได้เป็นอันใดเจ้าค่ะพี่ใหญ่ เนื้อตัวของพี่ใหญ่มอมแมมนัก เจอสิ่งใดมาหรือเจ้าคะ”

หยางเป่าเหยียนก้มลงมองน้องน้อยของเขาด้วยสายตาอ่อนโยน รอยยิ้มอบอุ่นของผู้เป็นพี่ชายส่งให้ราวกับต้องการปลอบโยน ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบศีรษะนางเบาๆ

“พี่เองก็ไม่รู้เช่นกัน ในระหว่างที่พี่กำลังออกตามหาเจ้าอยู่นั้น พวกสัตว์อสูรในป่าก็คลั่งขึ้นมาราวกับกำลังกลัวอะไรบางอย่าง แม้แต่ไป๋หู่เองยังรู้สึกถึงความหวาดหวั่นในจิตวิญญาณขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ”

“อืม...ข้าพอจะรู้เหตุผล จะเป็นผู้ใดไปได้อีก นอกจากบุรุษเฮงซวยผู้นั้น”

“หลินเออร์ เจ้ากำลังกล่าวถึงผู้ใด”

“พี่ใหญ่ วิหคของข้ากล่าวว่าบุรุษผู้นั้นคือตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณ”

“ผู้ใช้อักขระวิญญาณหรือ เหมือนไป๋หู่จะเคยบอกพี่มาแล้วบ้างแต่ก็ไม่ชัดเจน ตอนนี้ไป๋หู่เข้าสูสภาวะหลับใหลไปแล้ว เมื่อคืนพวกเราต่อสู้กับสัตว์อสูรมาพอสมควร เจ้าเป็นอันตรายอันใดหรือไม่”

“เอ่อ...อันตรายหรือ”

หยางเหม่ยหลินหวนคิดไปถึงใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพเจ้าปั้นแต่งของบุรุษผู้มีดวงตาสีแดงเพลิง ก้มลงมาใกล้ๆใบหน้าของนางจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจที่เป่ารดใบหน้า ริมฝีปากเย้ายวนชวนหลงใหลทาบทับลงมาบดขยี้ริมฝีปากของนางแผ่วเบา ลิ้นอุ่นๆที่ตวัดโลมเลียริมฝีปากชวนให้วาบหวาม ความหล่อเหลาล่อลวงให้ผู้พบเจอติดกับดักกักขังจิตวิญญาณให้ตกเป็นทาสรักของเขา เมื่อหวนคิดไปถึงตรงนี้ใบหน้าของนางก็เห่อร้อนขึ้นมาทันที แต่เมื่อสบสายตาของผู้เป็นพี่ชายเบื้องหน้านางกลับลุกลี้ลุกลนราวกับเด็กทำความผิดแล้วกลัวผู้ใหญ่ตำหนิ

“ใบหน้าของเจ้าแดงด้วยเหตุอันใดหลินเออร์ ป่วยไข้หรือ?”

“ปะ เปล่าเจ้าค่ะพี่ใหญ่ พอดีเมื่อคืนข้าสู้กับหมาบ้าตัวหนึ่งมาเจ้าค่ะ”

“เป็นสัตว์อสูรชั้นสูงหรือไม่ บาดเจ็บที่ใดหรือเปล่า”

ชายหนุ่มจับร่างบางของน้องสาวหมุนตัวสำรวจบาดแผลด้วยความเป็นห่วงเกรงว่านางจะได้บาดเจ็บ

“ไม่เจ้าค่ะ ข้าไม่บาดเจ็บอันใด เพียงแค่เหนื่อยล้าเล็กน้อยเจ้าค่ะ”

ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นรอยยิ้มงดงามของผู้เป็นน้องสาว

“พี่เป่าเหยียน พี่หาประตูพบหรือยังเจ้าคะ ประตูสู่ด่านต่อไป”

“พี่กับไป๋หู่หาทั้งคืน หาเช่นไรก็หาไม่พบเสียที ดูเหมือนเราจะมีเวลาอีกไม่มากแล้วน้องพี่”

ชายหนุ่มส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะหันไปมองท้องฟ้าที่เริ่มมีแสงแห่งวันใหม่คืบคลานเข้ามาแล้ว หยางเหม่ยหลินส่งยิ้มให้เล็กน้อย

“ตามข้ามาเถอะเจ้าค่ะพี่ใหญ่”

หยางเหม่ยหลินเดินตามดวงไฟสีฟ้าที่มีแต่นางเท่านั้นที่จะสามารถมองเห็นได้เดินลึกเข้าไปยังเขตป่าเบื้องหน้าที่มีหมอกหนาทึบ

‘รบกวนท่านด้วยเจ้าค่ะ ดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน’

‘ตามข้ามาสิ ข้าชอบพี่ชายของเจ้านัก เขาดูพิเศษแตกต่างดั่งเช่นตัวเจ้า’

‘พี่ชายของข้าเป็นผู้ใช้อักขระจิตเจ้าค่ะ’

‘อืม ในครั้งอดีตผู้ใช้อักขระจิตที่เก่งกาจท่านหนึ่ง สามารถใช้อักขระจิตทำลายล้างกองทัพสัตว์อสูรระดับสูงที่บุกโจมตีดินแดนมนุษย์ โดยเขียนลงอักขระไว้ในผืนแผ่นดิน อักขระเหล่านั้นสูบม้วนเอาเหล่าอสูรทั้งหลายจมลงสู่ธรณีอย่างน่าสะพรึงกลัว’

‘ผู้ใช้อักขระจิตในอดีตเก่งกาจถึงเพียงนั้นเชียวหรือเจ้าคะ’

‘ตัวตนของพวกเขาเหล่านั้นน่ากลัวไม่แพ้ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณ มีผู้คนในยุทธภพกล่าวไว้ว่า หากเปรียบผู้ใช้อักขระวิญญาณเป็นผู้จองจำ ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระจิตก็ไม่ต่างจากผู้ทำลายล้าง พวกเขาสามารถลงอักขระทุกสิ่งได้เพียงเพื่อทำลายล้าง’

‘เกิดอันใดขึ้นกับพวกเขาเหล่านั้นหรือเจ้าคะ’

‘ยุทธภพต่างหวั่นเกรง ไม่ได้มีแต่พวกเขาเท่านั้น แต่ยังมีอีกสองตัวตน คือผู้ใช้อักขระก่อเกิดและผู้ใช้อักขระกลืนกิน แต่ตนตัวที่น่ากลัวที่สุดคือ ผู้ใช้อักขระวิญญาณ’

‘ผู้ใช้อักขระก่อเกิดและผู้ใช้อักขระกลืนกินเป็นตัวตนเช่นไรหรือเจ้าคะ’

‘ผู้ใช้อักขระก่อเกิดคือผู้ที่สามารถสร้างทุกอย่างให้มีชีวิตเพื่อใช้สังหาร ส่วนผู้ที่ใช้อักขระกลืนกินสามารถกลืนกินย่อยสลายได้อย่างไร้ร่องรอย’

‘ตัวตนของคนเหล่านี้ช่างน่ากลัวนัก’

‘เพราะเหตุนี้ พวกเขาจึงได้ถูกกวาดล้าง มีผู้วางกลอุบายอย่างแยบยลให้พวกเขาล่าสังหารกันเอง จนในที่สุดตัวตนของพวกเขาเหล่านี้ก็เหลือน้อยลง จนถูกกลุ่มอำนาจที่วางอุบายล่าสังหารเพื่อความสมดุลแห่งยุทธภพ’

‘เกิดอันใดขึ้นกับพวกเขาเหล่านั้นเจ้าคะ’

‘ตัวตนของพวกเขาเหล่านั้นยิ่งใหญ่เทียบเคียงกัน แต่แล้วพวกเขาเหล่านั้นก็ถูกกวาดล้างจนหายสาปสูญไปในที่สุด’

“หลินเออร์ พี่ว่าเส้นทางมันดูแปลกๆไปนะ เหมือนมันจะสิ้นสุดที่ตรงนี้”

หลางเหม่ยหลินหลังจากได้ยินเสียงผู้เป็นพี่ชายก็หันกลับมามองรอบๆตัว พบเพียงว่าผืนป่าเมื่อสักครู่หายไปแล้ว ตอนนี้นางและหยางเป่าเหยียนอยู่ท่ามกลางหมอกหนาทึบที่มองลอดออกด้านนอกไม่เกินรัศมีสายตาเท่านั้น ไม่มีอะไรอยู่เลยนอกจากหมอกหนาทับเท่านั้น

‘เดินตามแสงนั่นไป ประตูอยู่ด้านหน้า’

แสงสว่างที่มองเห็นเป็นเพียงจุดเล็กๆรำไรอยู่ไม่ไกลจากที่ทั้งคู่ยืนอยู่มากนัก

“พี่เป่าเหยียน ประตูอยู่ตรงแสงนั่นเจ้าค่ะ”

“เจ้าแน่ใจหรือ”

“เจ้าค่ะ”

ทันทีที่เดินตามแสงนั่นไปจนสุดทาง หมอกหนาที่บดบังตาเมื่อสังครู่ทำให้มองเห็นประตูผลึกแก้วใสบางเบาอยู่ตรงหน้า หยางเหม่ยหลินยิ้มออกมาอย่างดีใจนางหันไปมองหยางเป่าเหยียน พี่ชายมีสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย หากไม่สังเกตุมาก่อนจะไม่มีทางรู้เลยว่ามีประตูที่บางใสขนาดนี้กลมกลืนไปกับบรรยากาศตั้งตระหง่านอยู่ตรงนี้ด้วย

“พี่ใหญ่ นี่คือประตูที่ข้ากล่าวถึงเจ้าค่ะ”

“เจ้าช่างเป็นอัจฉริยะที่น่าทึ่งจริงๆหลินเออร์”

หยางเป่าเหยียนเดินเข้าไปใกล้ประตูกลับพบว่ามีพลังปราณหนาแน่นจนน่าอึดอัด 

“พี่เป่าเหยียน อย่าเพิ่งเข้าไปเจ้าค่ะ พี่ใหญ่ลืมไปแล้วหรือเจ้าคะว่ามีประตูเพียงบานเดียวที่จะนำพาไปสู่ด่านทดสอบด่านต่อไป ประตูอีกบานจะนำพาเราออกสู่การแข่งขัน”

ใบหน้าหล่อเหลาชะงักนิ่งไปเล็กน้อย เขาถอยหลังออกมาอย่างช่วยไม่ได้

“พี่ขอโทษ พี่ลืมคิดถึงตรงนี้ไป”

‘ทำอย่างไรถึงจะพูดคุยกับประตูพวกนี้ได้หรือดวงตาแห่งรัตติกาลสีเงิน’

‘เจ้าทั้งสองต้องใช้พลังปราณโจมตีให้ประตูอยู่ในสภาวะตื่นจากการหลับใหลก่อน’

‘เยี่ยม!’

หยางเหม่ยหลินโคจรพลังปราณสายสีส้มไว้ในมือเตรียมพร้อมจะโจมตีทันที

“เดี๋ยวก่อนหลินเออร์ เจ้าจะทำอันใดรึ”

“พี่ใหญ่เราต้องโจมตีประตูนี้เจ้าค่ะ”

“ประตูเปราะบางราวกับแก้วขนาดนี้ โจมตีไปจะไม่แตกหักเสียหายหรือ”

“ไม่เจ้าค่ะ มันเป็นกลลวง”

“เช่นนั้นหรือ”

แม้จะแปลกใจที่น้องสาวสามารถมองกลไกการทำงานของประตูออกแต่เขากลับไม่มีข้อกังขาในตัวของนางเลย ชายหนุ่มโคจรพลังปราณพร้อมกับโจมตีประตูทั้งสองบานไปพร้อมๆกับหยางเหม่ยหลินอย่างไม่ลังเล

ตู้มมม! ตู้มมม!

ทันทีที่พลังปราณโจมตีประตูก็ปรากฏเสียงทรงอำนาจลอดผ่านออกมาทันที

“พวกเจ้าต้องการจะไปที่ใด/พวกเจ้าต้องการจะไปที่ใด”

“พวกเราต้องการจะไปยังด่านทดสอบด่านต่อไปขอรับ”

“เช่นนั้นก็เชิญก้าวผ่านประตูของข้าไปได้เลย”

“เป็นประตูของข้าต่างหากที่จะนำไปสู่ด่านต่อไป”

เมื่อประตูทั้งสองกล่าวออกมาขัดแย้งกันทำให้หยางเป่าเหยียนหันมามองหยางเหม่ยหลิน นางทำท่ายักไหล่เบาๆ

“ประตูพวกนี้บานหนึ่งจะกล่าวคำเท็จตลอด อีกบานหนึ่งจะกล่าวความจริงตลอดมิใช่หรือเจ้าคะพี่ใหญ่”

“เจ้าคิดว่าเป็นบานไหนหรือที่กล่าวความจริง”

“ข้าเองก็มิรู้เช่นกันเจ้าค่ะ”

“เราต้องทำเช่นไร”

“ในเมื่อหนึ่งในพวกมันโกหก หนึ่งในพวกมันกล่าวความจริงเราก็ต้องถามปัญหาพวกมันสิเจ้าคะ”

“เจ้าสามารถถามคำถามพวกเราได้เพียงสามข้อเท่านั้น”

หนึ่งในประตูผลึกแก้วใสกล่าวตอบออกมา หยางเป่าเหยียนขมวดคิ้วเข้มด้วยความกังวล เขามิใช่คนที่จะซักไซร้ผู้อื่นได้เก่งเสียด้วย

“อืม ถ้าอย่างงั้นเรื่องการสอบสวนผู้ต้องหาสองรายนี้ ยกให้เป็นหน้าที่ของข้าเถิดเจ้าค่ะพี่ใหญ่ วางใจได้”

หยางเป่าเหยียนกลับมีสีหน้างวยงงยิ่งกว่าเดิมด้วยไม่เข้าใจคำกล่าวของผู้เป็นน้องสาว แต่ก็มิได้ขัดอันใด

“เอาล่ะ ประตูเจ้าปัญหาทั้งสองบาน พวกเจ้าจงตอบคำถามของข้ามาสิว่ารู้จักอัญมณีล่องหนหรือไม่”

“ข้าไม่เคยรู้จักสิ่งที่เจ้ากล่าวมาก่อน”

“แน่นอนว่าข้าย่อมรู้จักของสิ่งนั้นดี”

หยางเหม่ยหลินพยักหน้ารับรู้ ในขณะที่หยางเป่าเหยียนมีสีหน้าแปลกใจเขาเองก็ไม่รู้จักสิ่งที่นางกล่าวเช่นกัน แน่นอนว่านางรู้จักของสิ่งนั้นดีว่าคืออันใดเพียงแต่นางยังไม่รู้จักวิธีใช้งานมันเท่านั้นเอง

“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าอัญมณีล่องหนใช้งานอย่างไร”

“ข้าไม่รู้”

“ข้ารู้ดี เพียงแค่กำหนดจิตให้มั่นแล้วกล่าวเร้นกาย”

“ขอบคุณ!”

หยางเหม่ยหลินยกยิ้มออกมา นางรู้แล้วว่าประตูไหนที่จะนำพาไปสู่ด่านต่อไป หยางเป่าเหยียนที่ไม่รู้จักของสิ่งนั้นยังคงไม่ทราบว่าประตูใดกล่าวความจริงประตูใดกล่าวความเท็จ

“ถ้าอย่างนั้นคำถามสุดท้าย....”

หยางเป่าเหยียนมองดูหยางเหม่ยหลินที่ทำท่าทางราวกับว่ารู้แล้วว่าคำตอบอยู่ที่ประตูบานใด เขาทำเพียงส่งยิ้มให้นางน้อยๆ

“ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณเป็นบุรุษที่งี่เง่าเฮงซวยเป็นที่สุด บุรุษเช่นนั้นมีดีแค่ความหล่อเหลาเท่านั้นจริงหรือไม่”

“เหลวไหล ตัวตนแห่งผู้ใช้อักขระวิญญาณยิ่งใหญ่จนน่าสะพรึงกลัว จะเป็นดังเช่นที่เจ้ากล่าวมาได้อย่างไร”

ประตูบานนั้นเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันที ในขณะที่ประตูอีกบานได้แต่อึกอักเล็กน้อย

“เป็นเช่นที่เจ้าว่ามามิผิด!”

“ฮ่าๆๆ ในที่สุดก็มีคนเห็นด้วยกับข้าเสียที!”

หยางเหม่ยหลินเดินเข้าประตูอีกบานไปอย่างอารมณ์ดีหยางเป่าเหยียนก้าวตามผู้เป็นน้องสาวไปอย่างไม่มีความลังเลใดๆ

อีกด้านหนึ่งของด้านนอกมิติ โดมแก้วใสฉายภาพรุ่นเยาว์ทุกคนที่ก้าวผ่านประตูคู่ขนานในสถานที่ต่างๆได้อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง มีรุ่นเยาว์หลายคนที่เลือกประตูผิด จึงนำพาพวกเขาออกนอกการแข่งขันมายังด้านนอกมิติที่มีเหล่าผู้ชมรอลุ้นกันอย่างครึกครื้น

เก้าอี้ลวดลายมังกรวิจิตรงดงามตาโอ่อ่าหรูหราด้วยอัญมณีประดับตามเกล็ดมังกรปรากฏร่างของบุรุษร่างกายกำยำน่าหลงใหล ชายหนุ่มผู้มีเรือนผมสีดำประกายม่วงงดงามพริ้วไหว คิ้วกระบี่พาดกระตุกเล็กน้อย สายตาคมสีน้ำทะเลล้ำลึกหรี่ลงเล็กน้อย ยามมองเห็นใบหน้าของอิสตรีผู้หัวเราะร่าอย่างไม่สมกับความเป็นกุลสตรีเดินพริ้วกายเข้าไปยังบานประตูแก้วใส

ใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาแต่กลับแฝงไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนชวนมองมีสีหน้าเรียบนิ่ง มุมปากบางกระตุกรอยยิ้มหยักลึกลงเล็กน้อย เมื่อหวนคิดไปถึงมือเล็กๆที่ลูบไล้แผงอกเขาอย่างถือวิสาสะ หัวใจฉาบกระด้างพลันกระตุกเบาๆด้วยความร้อนไหววูบ แม้สีหน้าจะยังคงแฝงไปด้วยความเย็นชาก็ตาม มือหนายกขึ้นไล้ริมฝีปากบางไปมาอย่างนึกคิด

นางช่างกล้า...









พูดคุยกับรีด

อั๊ยยะ! อ่านมายี่สิบกว่าตอน ในที่สุดก็ได้รู้จักชื่อผู้ชายซะที โฮ๊ะๆๆ


แวะมาคอมเม้นได้น๊ะจ๊ะ รีดๆที่น่ารักทั้งหลาย เจอกันตอนหน้าจ๊ะ 

ความมันสุดติ่งกำลังรอคุณอยู่ ชูวว์!  เร้นกาย









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.306K ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #1419 phungphung1981 (@phungphung1981) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 11:18
    ผู้ชายหน้าเย็นชา แต่ใจบางใกล้ขาดล้าว
    #1419
    0
  2. #1212 ja2001 (@ja2001) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 19:06

    งื้อออ เขินมากก
    #1212
    0
  3. #941 Thaaaaaa (@gift44) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:22
    รอติดตามอยู่นะคะ สนุกมากเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ^^
    #941
    0
  4. #892 waaxq (@kwangbaby) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 22:51
    ใจสั่นกะบประโยคของท่านจ้าว

    นางช่างกล้า กี้ดด กล้ามาข่าพ่ออ
    #892
    0
  5. #764 Nuengsupasit (@Nuengsupasit) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 14:10
    สนุกค่า รอนะคะ
    #764
    0
  6. #734 Atomtood (@Atomtood) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 07:39
    สนุกม๊ากค่า คุณแต่งมากค่ะ เนื้อหาสนุก อยากซื้อมาเก็บไว้อ่านค่ะ ต้องทำยังงัยคะ♥️♥️♥️
    #734
    1
    • #734-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 24)
      11 พฤษภาคม 2562 / 13:29
      สำนักพิมพ์จ๋า รีบอ่านคอมเม้นท์ไรท์ที่น่ารักด่วนเลยจ้า
      #734-1
  7. #733 ruang13546 (@ruang13546) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 07:12
    ไรท์ต่อให้หนูเถอะเจ้าค่ะ
    #733
    1
    • #733-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 24)
      11 พฤษภาคม 2562 / 13:30
      ต่อแล้วจ้า อ่านยัง อิอิ
      #733-1
  8. #732 Wadee_MSR (@Wadee_MSR) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:03
    ดีงามมมมมม เป็นกำลังใจให้ไรท์น้าาา
    #732
    1
    • #732-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 24)
      11 พฤษภาคม 2562 / 13:29
      ขอบคุณค่า
      #732-1
  9. #731 rosech2102 (@rosech852) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 00:56
    โอ้ย ชอบพระเอกมาก5555555 ไรท์อย่าเร้นกายน้าา
    #731
    0
  10. #729 moofrist (@moofrist) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    ไรท์จะเร้นกายไม่ได้นะ ดัก...ได้มั้ย
    #729
    0
  11. #726 am-yata (@am-yata) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:02
    ซะใจน่าดูน้องสาว
    #726
    0
  12. #724 Sirilak Kerdprompan (@white_magic) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    บานไหนหลอกอ่าาา
    #724
    1
    • #724-1 Merry crismas (จากตอนที่ 24)
      10 พฤษภาคม 2562 / 21:42
      อ่าว ก็ต้องเป็นประตูบานที่เห็นด้วยกับนางเอกน่ะสิ
      #724-1
  13. #723 Poonvalee (@Poonvalee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:30
    สนุ​กมากค่ะ
    #723
    0
  14. #722 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    เย้ๆ ดีจังเลยน่าชอบๆ
    #722
    0
  15. #721 iamjub04 (@iamjub04) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:13
    มาต่อไวๆน้าาาา
    #721
    0
  16. #720 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:08
    รอมาอัพต่อจ้า
    #720
    0
  17. #719 LovelyWonbin (@LovelyWonbin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 12:41

    รอนะจ๊ะ สนุกมากมาย ชอบๆปรบมือรัวๆให้ไรท์จ้า
    #719
    0
  18. #717 aomsunday9 (@aomsunday9) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 10:00
    รอนะคะๆ
    #717
    0
  19. #716 Aimdist (@Aimdist) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 09:42

    รอ รอ รอ นร้าาาาา
    #716
    0
  20. #714 chuanchuen99 (@chuanchuen99) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:04

    น่าติดตามมมม
    #714
    0
  21. #711 Nannygt (@Nannygt) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:52
    5555555 อ่านมาตั้งนานพึ่งรู้ชื่อพี่หลงเฉียน
    #711
    0
  22. #710 ChanpenThumthong (@ChanpenThumthong) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    ไรท์จ้าอีกเรื่องจะเทมัยถามดูเพราะอยากอ่านเหมือนกัน
    #710
    0
  23. #709 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 19:10

    รอต่อนะคะ
    #709
    0
  24. #708 eakaroon (@eakaroon-yay) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:56

    กำลังสนุกเลย. รอๆๆๆhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-11.png

    #708
    0
  25. #707 natthakarn1234 (@natthakarn1234) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 18:21
    รอจ้าา
    #707
    0