วิหคหัวใจมังกร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 203,095 Views

  • 1,574 Comments

  • 6,797 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    52,623

    Overall
    203,095

ตอนที่ 2 : ตอน ภารกิจของพระเจ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1420 ครั้ง
    11 พ.ค. 62

แสงสว่างที่กระทบเปลือกตาทำให้แพรขนตาหนาขยับเบาๆ เรณุกาลืมตาขึ้นมองรอบตัวอย่างแปลกใจ แสงสว่างสีขาวนวลตาสลับกับสีทองงดงาม ถัดไปไม่ไกลมีตำหนักงดงามตั้งอยู่ งดงามมากเลยทีเดียวในความคิดของเธอ

‘โลกหลังความตาย เป็นเช่นนี้หรือ’

ร่างบางก้าวไปข้างหน้าตามที่ใจเรียกร้อง หญิงสาวหยุดชะงักกึกทันทีที่สัญชาตญาณบงบอกว่ากำลังมีคนอื่นนอกจากเธอ เรณุกาหันหลังกลับไปมองต้นเสียงพร้อมกับเหวี่ยงหมัดฮุคซ้ายออกไปด้วยทันที

“อะไรกัน นังหนูคนนี้ เจ้ากล้าทำร้ายพระผู้เป็นเจ้าหรือ”

เรณุกาเลิกคิ้วมองชายวัยกลางคนที่เรียกตนเองว่าพระผู้เป็นเจ้าแล้วเลิกคิ้วเล็กน้อย

“ลุงน่ะหรือ คือพระผู้เป็นเจ้า”

“บ๊ะ! นังหนูนี่ ข้านี่แหละคือพระผู้เป็นเจ้าตัวจริงเสียงจริง”

“หืม!? แล้วหนูจะเชื่อลุงได้ยังไง หนูยังไม่เคยเห็นพระเจ้าเลย”

“ก็แน่ละสิ เจ้าเพิ่งตายครั้งแรกนี่”

“เอ๋? ข้าตายครั้งแรก ท่านลุงพูดอย่างกับว่ามนุษย์สามารถตายได้หลายครั้งอย่างงั้นแหละ ข้าไม่เชื่อท่านหลอก พระเจ้าอะไรกันเรื่องไร้สาระทั้งนั้น”

“ปัดโธ่นังหนูนี่ เจ้าตายไปแล้ว ยืนอยู่ตรงนี้แล้ว นั่นไงประตูยมโลกเห็นมั้ย”

เรณุกาหันมองตามมือของชายวัยกลางคนตรงหน้าแล้วพลันถอนหายใจออกมาอย่างยอมรับชะตากรรม

“เห้ออออ หนูตายแล้วจริงๆเหรอลุง”

“ก็เออน่ะสิ”

“งั้นลุงก็เป็นพระเจ้าจริงๆสินะ”

ชายวัยกลางคนพยักหน้าด้วยความภาคภูมิใจ 

“ถ้าเข้าใจแล้วก็ไปปรโลกกันเถอะ”

“ค่าๆ เกิดชาติหน้าขอให้มีหนุ่มๆหล่อๆมาให้มองเยอะๆนะลุง”

“นังหนูนี่ เจ้ายอมรับความตายง่ายดีนะ บางคนนี่ไม่ยอมรับความตายจนพระเจ้าอย่างข้าต้องได้ส่งไปเกิดใหม่ เห้ออ”

“เอ๊ะ เดี๋ยวนะลุงพระเจ้า ลุงส่งหนูไปเกิดใหม่ได้จริงๆเหรอ หากหนูไม่ยอมรับความตาย”

“เอ่อ...ข้าพูดอย่างนั้นหรือนังหนู”

“หนูจะไม่ไปปรโลก!”

“อ่าววว ไม่ได้เจ้าตายไปแล้วต้องไปปรโลก”

“หนูไม่อยากไป หนูขอกลับบ้านนะร่างของหนูคงอยู่โรงพยาบาล กระสุนเฉียดหัวใจไปสามนัด หมอเก่งๆดึงออกสบายเลยลุง ส่งหนูกลับเข้าร่างเถอะ”

“โรงพยาบาลอันใดกัน เจ้าตายเพราะถูกผลักตกหน้าผา จะมีกระสุนได้อย่างไร”

“........”

“........”

“ลุง ลุงว่าหนูเป็นอะไรตายนะ”

“เจ้าก็...ถูกผลักตกหน้าผาตายไงนังหนู”

“จะเป็นอย่างนั้นไปได้ยังไง ก็หนูถูกผู้ชายชั่ว สารเลวคนนั้นยิง กระสุนทะลุร่างสามนัด แล้วก็มาอยู่ที่นี่ เจอกับลุง”

ชายวัยกลางคนนิ่งไปนาน ก่อนจะจ้องมองเรณุกาด้วยแวตาจริงจัง

“นังหนู ข้าว่า ข้าคงเอาวิญญาณเจ้ามาผิดดวงแล้วล่ะ”

“เช่นนั้นลุงก็ส่งหนูกลับไปสิคะ ไม่เห็นยากอันใดเลยค่ะ”

“คงจะไม่ได้หรอก เพราะโลกคู่ขนานตัวเจ้าในโลกใบนั้นก็เสียชีวิตแล้วเช่นกัน”

“หนูไม่เข้าใจค่ะ”

“คืออย่างงี้นะนังหนู โลกใบนี้มันมีมิติคู่ขนานอยู่ ตัวเจ้าในโลกที่เจ้าจากมาหมดสิ้นอายุขัยแล้ว แต่ตัวเจ้าในโลกคู่ขนานอีกใบยังไม่หมดสิ้นอายุไข”

“เช่นนั้นท่านจะส่งนางกลับเข้าร่าง แต่ให้หนูไปปรโลกหรือ ไม่ยุติธรรมเลย”

“เป็นได้เช่นนั้นก็ดีสิ ตอนนี้ดวงวิญญาณของนางทนทุกข์ทรมานเป็นอย่างมาก เมื่อดวงจิตของนางไม่อยากกลับเข้าร่าง นางจึงไม่สามารถกลับเข้าร่างได้”

“แล้วจะทำยังไงละคะท่านลุง”

“ข้าจะให้โอกาสเจ้ากลับเข้าร่างของเจ้าเองแต่เป็นอีกมิติหนึ่ง”

“แล้วนางล่ะคะ”

“นางก็จะสลายหายไป เพราะนางก็คือเจ้า แต่เป็นเจ้าในอีกมิติหนึ่ง”

“คือหนู?”

“ใช่ แต่ข้าจะไม่ส่งเจ้าไปเปล่าๆหรอกนะ ต้องมีข้อแลกเปลี่ยนด้วย”

“ข้อแลกเปลี่ยนอะไรเหรอคะท่านลุงพระเจ้า”

“เจ้าเห็นโน้นมั้ยนังหนู”

หญิงสาวมองตามมือของพระผู้เป็นเจ้า สายฟ้าสีดำหลายสายพาดผ่านแผ่นฟ้าตัดราวกับแบ่งแยกดินแดน

“มันคืออะไรหรือคะ”

“มันคือความผิดพลาดของธิดาแห่งสวรรค์กับบุตรชายแห่งมังกรที่ให้กำเนิดบุตรออกมา”

“ยังไงคะ”

“เมื่อนานมาแล้วมังกรกับเทพอาศัยอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข แต่แล้วเมื่อธิดาแห่งสววรค์มีคู่หมั้นหมายเป็นบุตรของเทพอัศนี แต่นางกลับไปหลงรักบุตรแห่งมังกรเจ้าเวหาผู้ยิ่งใหญ่”

หญิงสาวพยักหน้าอย่างตั้งใจฟังในสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้ากล่าว

“ทั้งคู่รักใคร่ในกันและกันจนให้กำเนิดบุตรชายสายเลือดเทพและมังกรขึ้น เทพอัศนีโกรธมากจนเกิดการสู้รบกันบนสวรรค์เพียงเพื่อตามล่าสังหารบุตรชายสายเลือดเทพมังกร พวกเขาเกรงว่าบุตรของทั้งคู่ที่ถือกำเนิดออกมาจะมีหัวใจสองดวงจึงต้องทำการล่าสังหาร”

“มีหัวใจสองดวงหรือคะ”

“ใช่แล้วล่ะเป็นหัวใจแห่งเทพและหัวใจแห่งมังกร ทำให้ธิดาแห่งเทพที่รักบุตรจึงได้ตัดสินใจนำบุตรของนางมาฝากไว้ในครรภ์ของมนุษย์นางหนึ่งเมื่อหลายแสนปีก่อน หลังจากเก็บซ่อนไข่มังกรของบุตรชายมาเนิ่นนาน”

“แล้วเทพอัศนีก็หาไม่พบหรือคะ”

“อืมเป็นเช่นนั้น ผลกระทบจากสงครามสวรรค์เมื่อหลายแสนปีก่อนทำให้พวกมนุษย์ในมิติแห่งนี้ได้รับผลกระทบแห่งปราณเทพ ทำให้มนุษย์หลายคนสามารถเริ่มต้นฝึกฝนปราณได้ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ถ่ายทอดตกสู่รุ่นลูกรุ่นหลานมาเรื่อยๆ”

“แต่ว่าทำไมบุตรของมังกรจึงอยู่ในไข่ตั้งหลายแสนปีไม่ยอมออกมาเสียที”

“การถือกำเนิดขึ้นของมังกรแต่ละตัวใช้เวลานานนัก เผ่าพันธุ์มังกรจึงเป็นเผ่าพันธุ์ที่แข็งแกร่งและมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย แต่ทว่าความยิ่งใหญ่ของมังกรไม่ได้เป็นรองใครเลย ถ้าหากไม่ใช่ว่าตอนนั้นถูกเล่ห์กลเข้า เผ่าพันธ์มังกรไม่มีทางถูกเทพอัสนีโค่นล้มได้ง่ายๆเช่นนี้หรอก”

“อืม ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่ดีอยู่บ้าง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่หนูต้องลงไปเกิดใหม่ด้วยละคะลุง”

“มิติที่แตกแยกนี้กำลังจะพังลง สมดุลของธรรมชาติเริ่มไม่มั่นคง มีเพียงหัวใจดวงที่สองของบุตรชายสายเลือดเทพมังกรเท่านั้นที่จะหยุดยั้งมันได้ เขาต้องส่งหัวใจมังกรเข้าไปในมิติแยกนั้น หาไม่แล้วมิติที่เจ้ากำลังจะลงไปถือกำเนิดจะถึงคราวล่มสลายลง”

“อ่าวววว”

“ยังหรอกนังหนู ยังอีกนับพันปี แต่พันปีนี้ก็ไม่ถือว่านานเท่าไหร่สำหรับเทพอย่างพวกเราที่อยู่กันมาหลายแสนปี แต่เจ้าต้องลงไปทำภารกิจตามหาหัวใจมังกร”

“ถ้าอย่างนั้นให้ชื่อภารกิจนี้ว่า ปฏิบัติการไร้เงามังกร ดีมั้ยคะ”

“ฮ่าๆๆ เอาเช่นนั้นก็ได้ แต่เจ้าต้องทำภารกิจนี้ให้สำเร็จด้วยนะนังหนูผู้กอง”

“หนูคงไม่มีทางเลือกมากนักหรอกใช่มั้ยคะ ถ้าอย่างงั้นหนูจะขอพร สามประการค่ะ”

“ทำไมถึงข้อตั้งสามข้อกันล่ะนังหนู”

ชายวัยกลางคนกล่าวด้วยความเอ็นดูขึ้นมาหลายส่วน

“ก็หนูเคยอ่านในหนังสือเจอตอนเด็กๆว่าเทพเจ้าจะให้พรเราได้สามข้อไม่ใช่เหรอคะ”

“ไหนเจ้าลองว่ามาก่อน”

“ข้อแรก หนูต้องมีปราณที่แข็งแกร่งที่สุด”

“อืม ให้พร แต่เจ้าต้องเริ่มฝึกฝนเองตั้งแต่แรกเริ่ม”

แสงสว่างจากปลายนิ้วชายวัยกลางคนพุ่งตรงสูร่างของนาง หญิงสาวพยักหน้ารับคำ

“ร่างกายหนูต้องต้านพิษทุกชนิด อ่อแล้วก็สะสมพิษได้ด้วยเก็บไว้เป็นอาวุธ หนูยังไม่อยากลงไปแล้วโดนฆ่าตายในทันทีที่ลงไปอยู่ในร่างใหม่”

“อืม ให้พร ร่างกายของเจ้าจะต้านพิษทุกชนิดและย่อยสลายมันเข้าตัวได้ ถือว่าเป็นการชดเชยที่เจ้าไม่เคยรู่เรื่องปราณแตกต่างจากคนในยุคนั้นก็แล้วกัน”

“และข้อสุดท้าย”

หญิงสาวฉีกยิ้มออกกว้าง

“หนูขอให้มีรูปโฉมงดงามที่สุดในแผ่นดิน”

“เจ้าจะงดงามมากได้อย่างไร ในเมื่อเจ้าตอนนี้กับในโลกคู่ขนานก็มีหน้าตาแบบเดียวกัน ข้อนี้ให้ไม่ได้”

“โธ่ท่านลุง”

“เอาอย่างนี้แล้วกันข้าจะให้วิหคเพลิงเป็นสัตว์พันธะสัญญากับเจ้า หากวิหคเพลิงตอบสนองกับเจ้า เจ้าก็รับมันไป”

ลูกแก้วสีแดงเพลิงกับสีฟ้าใสถูกยื่นมาตรงหน้า หญิงสาวแตะมือไปที่ลูกแก้วทั้งสองก่อนที่สติของนางจะดับวูบไป แสงทั้งคู่กลับลอยเข้าสู่ตัวนางปรากฏเป็นสัญลักษณ์รูปวิหกเล็กๆอยู่บนต้นแขนทั้งสองข้าง ข้างหนึ่งคือวิหคสีแดง ข้างหนึ่งคือวิหคสีฟ้า

ชายวัยกล่างคนมองดูหญิงสาวอย่างตกตะลึง วิหคเพลิงอมตะทั้งคู่ไม่เคยมีปฏิกิริยากับเหล่าเทพองค์ใดเลยแต่นางเป็นเพียงมนุษย์กลับมีวิหคถึงสองตนตอบรับจิตสัมผัสของนาง

“สตรีนางนี้น่าสนใจจริงๆ โชคดีนะนังหนู”

หลังจากกล่าวจบปรากฏแสงสีทองเรืองส่องสว่างออกมาจากดวงวิญญาณของเรณุกา ก่อนที่จะหายวับไป








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.42K ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #1401 น้องพริกหวาน (@2228314) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:23
    ไม่ค่อยเข้าใจแฮะ ตกลงนางเอกต้องมาเกิดโดยมีภาระกิจของพระเจ้า ตามหามังกร หรือลูกหรือไข่มังกรถ้าเจอแล้วก็ตายคือมังกรกับคนใครชนะเห็นๆ หรือไม่เจอโลกใหม่ก็สลาย ตกลงยังไงก็ตายอีกรอบรึคะ
    #1401
    0
  2. #1033 ป้าซ่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 22:37

    1.พระเจ้า ทางฝรั่ง คุยไปคุยมามีเทพเซียนทางจีน เนื้อเรื่องขัดกันไปไหม


    2เทพธิดาเอาลูกฝากไว้ในท้องมนุษย์เมื่อแสนปี เอาลูกมาใส่ไข่มังกร เทพมังกรออกไข่ได้ด้วย อ่านแล้วงงหนักไปอีก

    #1033
    0
  3. #990 phrnphak (@phrnphak) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 16:25
    ไม่เข้าใจเลยทำไมชอบขอพรให้สวยที่สุดสวยแล้วเรื่องเยอะสู้ขอพรให้ฉลาดรึไม่ก็จดจำความรู้ได้ในการอ่านเห็นในครั้งเดียวดีกว่าอีกความสวยมักมาพร้อมกับความซวยนะหนูผู้กอง
    #990
    0
  4. #749 Rilakkuma_00 (@small-body-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 13:07
    ชอบมากกก
    #749
    0
  5. #194 aern242539 (@aern242539) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 02:06
    คล้ายๆกับเรื่องที่เคยอ่าน แต่ไม่เหมือนแค่เปิดเรื่องมาคล้ายๆกันแค่นั้นเอง ชอบจรา รอนะๆ
    #194
    0
  6. #105 พชร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 14:07

    เร่มชอบละ ชอบแนวนี้ต่ะ

    #105
    0