วิหคหัวใจมังกร (สนพ.เฟยฮุ่ย)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 216,679 Views

  • 1,606 Comments

  • 7,037 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    66,207

    Overall
    216,679

ตอนที่ 18 : ตอน คัดเลือกรุ่นเยาว์ตระกูลหยาง 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1298 ครั้ง
    27 เม.ย. 62

หยางตงเฉินมองดูสภาพของผนังและประตูเรือนด้านหน้าที่แตกหักออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยความตกใจ

เขาใช้พลังปราณไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้นจริงๆ!

หยางเป่าเหยียนรู้สึกได้ว่าหากใช้พลังปราณทั้งหมดในร่างกายคาดว่าแม้แต่จอมยุทธระดับขั้นปราณศิลาขั้นสูงนั้นก็ยากที่จะหยุดฝ่ามือของเขาที่มีพลังปราณแค่ระดับก่อเกิดอย่างเขาได้ กล่าวคือตอนนี้พลังปราณของเขาสามารถที่จะสังหารศัตรูที่มีพลังปราณระดับสูงกว่าเขาได้นั่นเอง

ด้วยโอสถของบุตรสาวทำให้เขามีจุดตันเถียนที่แปลกออกไปจากคนอื่น จุดตันเถียนของเขาสูบพลังปราณมหาศาลเข้าไปอย่างไม่จำกัดราวกับโหยหาพลังปราณมาเนิ่นนาน

หยางตงเฉินทำการโคจรรวบรวมพลังปราณเข้าไว้กับจุดตันเถียนอีกครั้ง

ไป๋ซือซือที่รีบวิ่งออกมาจากห้องครัวด้านหลังมองดูผู้เป็นสามีด้วยความตกใจปนยินดี

“เป่าเหยียน พ่อของลูก...”

“ขอรับท่านแม่ ท่านพ่อตอนนี้สามารถกลับมาฝึกพลังยุทธ์ได้อีกครั้งแล้วขอรับ”

“ปะ เป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไรลูกแม่ ก็ในเมื่อพวกเราพยายามเสาะหาวิธีมากมายมารักษา แต่ตลอดสิบกว่าปีมานี้ก็ไม่มีวิธีใดรักษาพ่อของเจ้าได้เลย”

“เป็นเพราะโอสถของหลินเออร์ขอรับท่านแม่”

“หลินเออร์หรือลูก”

มารดาหันหน้ามาเห็นบุตรสาวยืนส่งยิ้มให้ ในใจของนางพลันตื้นตันจนน้ำตาไหล

“นักปรุงโอสถ ถือเป็นบุคคลระดับสูงที่น่ายกย่องของแคว้น แม้จะเป็นเพียงผู้หลอมโอสถระดับต่ำที่สุดแต่ก็มีฐานะความสำคัญเทียบเท่ากับผู้นำตระกูลคนหนึ่งเลยทีเดียว หลินเออร์ของแม่เติบโตขึ้นแล้วจริงๆ”

“ท่านแม่เจ้าคะ ข้าเองก็ไม่ค่อยรู้อันใดมากนักหรอกเจ้าค่ะ เพียงแต่ทำตามตำราเท่านั้นเอง”

มารดาของนางส่ายหัว มองบุตรสาวด้วยแววตาแสดงความรักออกมามากล้น

“มิใช่ว่าผู้ใดในแผ่นดินก็จะทำการหลอมโอสถออกมาได้ลูกแม่ เจ้าคิดจริงๆหรือว่าตำราพวกนั้นจะไม่มีผู้ใดเคยทำการทดสอบหลอมมาก่อน”

“ท่านแม่หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ”

“จอมยุทธไม่สามารถเป็นนักหลอมโอสถได้ ในขณะที่นักหลอมโอสถก็ไม่สามารถเป็นจอมยุทธได้เช่นกัน พลังปราณแห่งการเยียวยาของนักหลอมโอสถกับพลังปราณแห่งการทำลายของจอมยุทธมันเข้ากันไม่ได้”

“เช่นนั้นพลังปราณของข้าเป็นปราณประเภทใดเจ้าคะท่านแม่”

“แม่ก็มิรู้เช่นกันลูกรัก รู้แต่พลังปราณของลูกมีความพิเศษกว่าผู้ใด”

ไป๋ซือซือกอดบุตรสาวด้วยความรักใคร่ ตอนแรกนางเห็นบุตรสาวทำการหลอมโอสถนางไม่คิดว่าบุตรสาวจะทำมันออกมาได้จริงๆ เพราะทุกครั้งที่บุตรสาวของนางล้มเหลว หยางเหม่ยหลินก็จะทำการหลอมใหม่ นางจึงไม่มีความกล้าที่จะบอกบุตรสาวว่าปราณแห่งจอมยุทธไม่ใช่ปราณแห่งการรักษา 

ไป๋ซือซือกลัวว่าถ้าหากบอกกับบุตรสาวไปหยางเหม่ยหลินจะเสียใจที่ไม่อาจช่วยเหลืออันใดบิดาได้ แต่ตอนนี้นางรู้แล้วว่าจอมยุทธเองก็สามารถเป็นจอมโอสถได้เช่นกัน แม้บุตรสาวของนางจะไม่ใช่จอมยุทธที่เก่งกาจในลานประลองแต่นางก็มีพรสวรรค์ที่ผู้คนในยุทธภพไม่มี

“แม่ให้เหล่าบ่าวไพร่จัดเตรียมอาหารเย็นแล้ว อีกสักพักคงยกขึ้นมาที่เรือนใหญ่ ไปเตรียมตัวทานอาหารกันเถิดลูก”

“ขอรับท่านแม่”

“เจ้าค่ะท่านแม่”

“เป่าเหยียน ว่าแต่สัตว์อสูรสีขาวที่นอนหลับกันอยู่หน้าจวนนั้นคือตัวอันใดหรือ แม่เห็นสัตว์อสูรพวกนี้มากับเจ้า”

“ลืมบอกท่านแม่ไปเลยขอรับ พวกนี้คือสัตว์อสูรจิ้งจอกหิมะเก้าหางเป็นอสูรระดับกลางบริวารของไป๋หู่ขอรับ ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปพวกมันจะคอยคุ้มครองจวนให้ขอรับ”

“ดียิ่งนักลูก อีกสักครู่หากท่านพ่อของพวกเจ้าออกจากสมาธิแล้วอย่าลืมพาท่านพ่อไปทานอาหารด้วยนะลูก”

“ขอรับท่านแม่”

“วันนี้แม่ให้พวกบ่าวไพร่ขุดแปลงปลูกเมล็ดพันธุ์พืชที่หลินเออร์หาซื้อมาจากตลาดเรียบร้อยแล้วนะ พวกเราจะได้มีผักสดๆกินกันตลอดดีไหมลูก”

ไป๋ซือซือหวนคิดไปถึงเมื่อครั้งที่อยู่จวนเดิม นางเคยทำการปลูกผักไว้ใช้สำหรับกินในครอบครัว แต่พวกคนในตระกูลก็กลั่นแกล้งทำลายสิ่งที่นางเฝ้าถนอมปลูกไว้จนหมดไม่ว่าจะกี่ครั้งก็ตาม

“ท่านแม่เป็นอันใดไปหรือเจ้าคะ”

หยางเหม่ยหลินเห็นมารดาเหม่อลอยไปก็อดที่จะถามออกมาไม่ได้

“ไม่มีอันใดหรอกลูก ไปกันเถอะวันนี้ทั้งสองคนต้องทานเยอะๆนะ อีกสองวันจะต้องไปคัดเลือกรุ่นเยาว์ของตระกูลแล้ว ถ้าหากพวกลูกสามารถก้าวเข้าเป็นศิษย์พรรคโลกันต์ทมิฬได้ ครอบครัวของเราก็จะกลับมาได้รับการยอมรับอีกครั้ง”

“วางใจเถอะขอรับท่านแม่ ข้ากับน้องจะทำให้ได้ขอรับ”

แม้จะกล่าวออกมาเช่นนั้นแต่หยางเป่าเหยียนก็มีความกังวลใจไม่น้อย เขาเองเข้าทดสอบทุกปี แต่ไม่มีปีไหนเลยที่จะได้รับการยอมรับและปีนี้ก็เป็นปีสุดท้ายที่จะได้เข้าร่วมการทดสอบแล้ว

‘อย่ากังวลไปเลยเป่าเหยียน เจ้าหาได้ตัวคนเดียว ตัวตนของข้านั้นยิ่งใหญ่ปานใดเจ้ารู้ดี’

‘ขอบใจมาก สหาย!’

หยางเป่าเหยียนมองดูสัตว์อสูรที่กลายร่างเล็กลงตัวเท่ากับแมวน้อยที่นอนหมอบอยู่ข้างกายด้วยความรู้สึกดีขึ้น นั่นสินะเขาไม่ได้ตัวคนเดียวเสียหน่อย มีทั้งท่านพ่อ ทั้งท่านแม่ และน้องสาวที่น่ารักคอยสนับสนุน มีสหายที่เป็นถึงจ้าวเขตป่าดำชั้นกลาง

ใบหน้าหล่อเหลาคมคายเผยรอยยิ้มอบอุ่นเมื่อมองพยัคฆ์เมฆาล่องหนที่ตัวเล็กเท่าแมวตอนนี้เส้นขนสีทองผลัดขนอ่อนออกมาปกคลุมทั่วร่างกายแล้ว ปีกที่แสนสง่างามคล้ายขนวิหคเริ่มยาวขึ้นบ้างแล้ว ชายหนุ่มมองไปยังมารดาที่สนทนากับน้องสาวด้วยสายตาอบอุ่น ก่อนที่ดวงตาจะฉายความแข็งกร้าวออกมาพาดผ่านไปเพียงวูบเดียว

‘คนพวกนั้นต้องชดใช้ให้กับครอบครัวของข้า!’



ลานประลองแห่งพรรคโลกันต์ทมิฬ

ในที่สุดวันที่ทั่งคู่รอคอยก็มาถึงหยางเป่าเหยียนในชุดสีน้ำเงินเข้มลายพยัคฆ์เนื้อผ้าอย่างดีกับหยางเหม่ยหลินในชุดสีชมพูงดงามลายดอกเหมยฮวา ลงจากหลังพยัคฆ์เมฆาล่องหนที่หยุดจอดในป่าทางตอนใต้ของลานประลองอันยิ่งใหญ่ตระการตาของสำนักพรรคโลกันต์ทมิฬที่ปีนี้เปิดคัดเลือกเพื่อรับศิษย์รุ่นเยาว์ของตระกูลหยางตามประเพณี ได้เปิดต้อนรับเหล่าจอมยุทธที่เดินทางมาชมความสามารถของเหล่ารุ่นเยาว์ในปีนี้กันอย่างคึกคักก่อนจะพากันเดินเท้าเข้าสู่ลานประลอง

ลานประลองอันกว้างใหญ่ล้อมรอบไปด้วยอัฒจันทร์หรูหรา ตรงใจกลางมีเวทีแห่งการประลองอันกว้างใหญ่ที่สามารถทำให้ผู้ที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์มองเห็นกันได้อย่างชัดเจน

หยางตงเฉินและไป๋ซือซือเดินทางมาด้วยรถมันคันงามของจวน นำบ่าวไพร่มาเพียงสามคนเป็นชายคนขับรถม้าหนึ่งคนและสาวใช้อีกหนึ่งนางกับเด็กตัวเล็กอย่างหลี่ถิงที่มีความตื่นเต้นยิ่งกว่าผู้ใดมาด้วย

หยางตงเฉินที่ตอนนี้สามารถฝึกยุทธได้แล้วสามารถย่างกลายออกจากจวนได้อย่างไม่อายผู้ใดแล้ว แต่ไม่ค่อยมีผู้ใดรู้จักเขานักหรอก หากเป็นในอดีตกล่าวได้ว่าไม่มีผู้ใดไม่รู้จักอัจฉริยะรุ่นเยาว์ตระกูลหยางอย่าง หยางตงเฉินผู้นี้เลย 

วันนี้เมื่อตอนอายุได้สิบห้าหนาวเขาได้เข้าร่วมการทดสอบของพรรคโลกันต์ทมิฬจนก้าวเข้าสู่รอบสุดท้าย ไม่คิดเลยว่าหยางตงเสวี่ยที่เป็นลูกชายของท่านลุงที่เขาเคารพและนับถือ จนยกย่องหยางตงเสวี่ยเป็นพี่ชายมาตลอดกลับวางแผนทำร้ายเขาในงานประลองจนทำให้เขามีชีวิตเหมือนขยะของตระกูลมาตลอดสิบกว่าปีมานี้ เขาทรมานมามากพอแล้ว

หึ!

ท่านลุงของเขาเองก็กำลังแย่งตำแหน่งผู้สืบทอดผู้นำตระกูลกับบิดาของเขาอยู่เช่นกัน ดูเหมือนความสัมพันธ์ในครอบครัวของเราคงจะเดินไปด้วยกันไม่ได้เสียแล้ว ตอนนี้หยางตงเฉินและครอบครัวย้ายออกมาอยู่ที่จวนของพวกเขาเองได้ร่วมสัปดาห์แล้วแต่กลับไม่มีผู้ใดให้ความสนใจกับครอบครัวของเขาเลย ตอนนี้คงยังไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าพวกเขาได้แยกตัวออกมาจากจวนของตระกูลหยาง

หยางเหม่ยหลินบนบ่ามีวิหคน้อยหยางชุนสีขาวเกาะอยู่ในขณะที่หยางเป่าเหยียนข้างกายมีพยัคฆ์เมฆาล่องหนตัวตนสัตว์อสูรระดับสูงที่ไม่เผยปีกออกมา มันขยายตัวไม่ใหญ่มากนักมองดูผิวเผินคล้ายกับราชสีห์วายุคลั่งสัตว์อสูรระดับต่ำเกือบกลางเพียงแต่มันมีขนปกคลุมเพียงเล็กน้อยให้พอน่าสัมผัสไม่ได้องอาจดังเช่นพญาราชสีห์วายุคลั่ง

ทั้งสองเดินเข้าไปที่จุดรับลงทะเบียนเหล่าลูกหลานตระกูลหยางที่มาลงทะเบียนเห็นหยางจินลี่ที่ตอนนี้ใบหน้าของนางดีขึ้นมากเลยทีเดียวจากคราวก่อน

“หึ! มารดาของเจ้าคงจะหาสมุนไพรมาบำรุงไม่น้อยสินะ”

“หลินเออร์ เจ้ากล่าวอันใด”

“อ้อ พี่ใหญ่คราวที่แล้วพี่ใหญ่ไม่อยู่ด้วยสินะเจ้าคะ หยางจินลี่ให้คนมาทำร้ายท่านแม่คราวก่อน แต่บังเอิญข้าเริ่มฝึกพลังได้พอดีเลยจัดการนางซะหน้ายับเยินไปเลย”

“จินลี่ให้คนมาทำร้ายท่านแม่อีกแล้วหรือ”

“นางโดนข้าตบซะน่วมไปเลย คงอับอายไปนานทีเดียวเพราะพักหลังก่อนที่เราจะย้ายออกไปจากตระกูลบ้าบอนั่น นางมิได้ย่างกรายเข้ามาอีกเลย”

หยางเหม่ยหลินเหยียดยิ้มตรงมุมปากแววตาฉายแววเย็นชายามมองไปยังกลุ่มคนตรงหน้า

“ทำไมพี่รู้สึกว่ารอยยิ้มของเจ้าน่ากลัวนัก”

หยางจินลี่มาพร้อมกับอสรพิษเกร็ดดำตัวใหญ่อันน่าหวาดหวั่นและหยางลู่หลิวพี่ชายของนางข้างกายมีอสูรสนัขสามหัวนักล่าแห่งสังเวียนและน้องสาวคนที่สามหยางปิงปิงที่ดูห้าวหาญแก่นแก้วต่างจากผู้เป็นพี่สาวที่มีภาพลักษณ์อ่อนหวานนุ่มนวล หยางปิงปิงมีอสูรค้างคาวกระหายเลือดตัวใหญ่กว่าหยางชุนเสียอีกเกาะอยู่บนหัว

ทันทีที่หยางจินลี่มองเห็นหยางเหม่ยหลินกับหยางตงเฉินก็ฉายแววแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นหยางเหม่ยหลินส่งยิ้มให้นางอย่างยั่วยุ 

“พี่ใหญ่ นังเหม่ยหลินกับพี่ชายของมันไปมีสัตว์อสูรในพันธะสัญญาตั้งแต่เมื่อใดกันเจ้าคะ”

หยางลู่หลิวมองมาที่ใบหน้าหล่อเหลาของหยางเป่าเหยียนที่มองมาทางพวกเขาด้วยสีหน้าเรียบนิ่งก็เกิดความริษยาขึ้นมา มองดูสตรีทั้งหลายรอบๆที่มองหยางเป่าเหยียนอย่างต้องตาต้องใจในความหล่อเหลาของมันแล้วทำให้เขาริษยายิ่งนัก

“หึ! พี่จะไปรู้ได้เช่นไรกัน แต่จะอย่างไรก็ช่าง วันนี้พี่ชายของเจ้าจะกระทืบหน้าหมอนั่นให้แหลกคาเท้าเลยคอยดู”

“นี่พี่ใหญ่ พี่รอง ข้าจะไปทางโน้นสักครู่นะเจ้าคะ เบื่อคนแถวนี้ที่ทำตัวริษยาชาวบ้านไปทั่ว”

“หึ่ยย ปิงเออร์! เจ้าเป็นน้องสาวของข้าหรือหรือน้องสาวของมันกันแน่เหตุใดถึงได้พูดจาเช่นนี้ เจ้าเข้าข้างนังนั่นหรือ”

“ข้าเปล่าเข้าข้างใครเจ้าค่ะพี่รอง แค่ไม่อยากมีปัญหากับตระกูลหลักจนโดนตัดสิทธิ์ออกจากการประลอง ดูเหมือนข้าจะมีความคิดมากกว่าท่านพี่ทั้งสองอีกนะเจ้าคะ”

“เจ้าจะไปไหนก็ไปเลยไป”

“เจ้าค่ะ พี่ใหญ่กับพี่รองเองก็ทำตัวให้สมกับเป็นอัจฉริยะหน่อยนะเจ้าคะ เดี๋ยวท่านพ่อจะลงโทษเอาได้หากพวกพี่ก่อเรื่อง”

“ปิงเออร์พอได้แล้ว”

ชายหนุ่มพูดขึ้นมองไปยังใบหน้าทะเล้นของน้องสาวอีกคนที่ไม่ได้มีความกลัวเขาเลยสักนิดก่อนจะถอนหายใจยาว นางหันมาแล่บลิ้นก่อนจะวิ่งออกไป

“เจ้าอย่าได้สนใจคำพูดของนางนักเลยลี่เออร์ นางเพิ่งอายุได้เพียงสิบเอ็ดหนาวเท่านั้นยังเด็กนะ”

“หึ! นี่ถ้านางไม่ใช่น้องสาวของข้า ข้าจะฆ่านางทิ้งซะ”

“ทำอย่างไรได้ ในเมื่อท่านแม่เองก็ตามใจนางขนาดนั้น”

ในขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันหยางเป่าเหยียนและหยางเหม่ยหลินก็เดินเข้ามาเพื่อทำการลงทะเบียนผู้เข้าประลอง หยางจินลี่มองนางด้วยสายตาเหยียดหยาม

“ข้าหยางเป่าเหยียน บุตรสายหลักของตระกูลหยาง”

หยางเป่าเหยียนพูดพร้อมกับวางแผ่นป้ายประจำตัวเป็นป้ายของตระกูลสายหลักลงบนโต๊ะ

“สวัสดีคุณชาย ขอทราบชนิดสัตว์อสูรด้วยขอรับ”

“อสูรของข้า...ราชสีห์วายุคลั่ง”

เกิดความเงียบขึ้นในพื้นที่ลงทะเบียนเล็กน้อย จนเหล่าคณะกรรมการอาวุโสที่รับลงทะเบียนบางท่านถึงขนาดลุกจากเก้าอี้ขึ้นดูเลยทีเดียว เนื่องด้วยอสูรราชสีห์วายุคลั่งแม้จะเป็นสัตว์อสูรระดับกลางแต่ก็มิใช่ว่าผู้ใดก็จะจับมันมาทำพันธะสัญญาได้โดยง่าย

สัญลักษณ์แห่งอสูรในพันธะสัญญาปรากฏเหนือหน้าผากของไป๋หู่ทำให้พวกเขาเหล่านั้นไม่มีข้อกังขาอันใดกับอสูรตนนี้อีก

‘ถ้าพวกคนเหล่านี้รู้ว่าตัวตนของเจ้าคือพยัคฆ์เมฆาล่องหนมิต้องวุ่นวายกันไปหมดหรือ’

‘พวกมนุษย์ต่ำต้อยน่ารำคาญพวกนี้หรือจะได้รับเกียรติรู้จักนามของข้า หึ!’

“คุณชาย อสูรตัวนี้ท่านไปได้มาจากที่ใดหรือ ได้ยินมาว่าอสูรราชสีห์วายุคลั่งเป็นสัตว์ที่ยิ่งทนงมากมิใช่หรือ”

“ข้าพบมันบาดเจ็บเลยช่วยเลยเอาไว้ขอรับท่านผู้อาวุโส”

“อืม ถ้าอย่างนั้นเชิญด้านในเลยขอรับ ลงทะเบียนเสร็จสิ้นแล้ว”

“ขอบคุณผู้อาวุโส แต่ข้าจะรอน้องสาวสักครู่”

“ข้าหยางเหม่ยหลิน บุตรสายหลักตระกูลหยาง อสูรของข้าคือ วิหคขาวเจ้าค่ะ”

“หยางเหม่ยหลินเช่นนั้นหรือ?”

ถ้าหากว่าพูดถึงหยางเหม่ยไม่มีผู้ใดในแคว้นเว่ยไม่รู้จักสตรีที่เป็นขยะของตระกูลหยาง ผู้ถือกำเนิดมาโดยไร้ซึ่งพลังแห่งลมปราณ ผู้คนล้วนประณามเหยียดหยามว่าเป็นเพียงเศษสวะที่ไร้ค่าของตระกูล เหตุใดเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าผู้ที่เรียกตนเองว่าหยางเหม่ยหลินจึงมาเข้าร่วมการประลองได้

ผู้คนโดยรอบล้วนเงียบกริบหันมามองสตรีที่กำลังลงทะเบียนเข้าร่วมการประลองอย่างพร้อมเพรียงกัน

หยางจินลี่หน้าซีดเผือดตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหยางเหม่ยหลินเข้ามายังลานลงทะเบียนแล้ว นังเศษสวะนั่นเรียกร้องความสนใจจากผู้คนที่กำลังจับตาดูได้เป็นอย่างดี ผู้คนควรจะสนใจนางสิถึงจะถูก นางเป็นถึงสตรีที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์แห่งตระกูลหยางมิใช่หรือ

“นี่ ได้ข่าวมาว่าปีนี้ท่านจ้าวประมุขมารจะมาดูการประลองด้วยตัวเองเชียวนะ”

เสียงพูดคุยกันจากผู้คนอีกกลุ่มหนึ่งทำให้หยางจินลี่ต้องหันไปมองอย่างสนใจ

“แสดงว่าเก้าอี้ตำแหน่งจ้าวประมุขมารพรรคโลกันต์ทมิฬปีนี้จะมีผู้นั่งแล้วน่ะสิ”

“นั่นน่ะสิ ได้ข่าวว่าล่าสุดที่ท่านประมุขนั่งเก้าอี้ตัวนั้นมันหลายสิบปีมาแล้วมิใช่หรือ”

“ข้าได้ยินมาว่าผู้คนกล่าวขานท่านจ้าวประมุขมารหล่อเหลาราวกับปีศาจ ถ้าหากผู้ใดเผลอสบตาท่านจ้าวเข้าล่ะก็ จะต้องตกเป็นทาสความรักของพระองค์ไปตลอดชั่วกัปชั่วกัลป์เลยทีเดียว”

“เจ้าก็กล่าวเกินจริงไปได้ ฮ่าๆๆ”

“ก็ข้าได้ยินมาเช่นนี้จริงๆนี่นา”

เสียงสนทนายังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ หยางจินลี่เหม่อลอยราวกับวิญญาณออกจากร่าง

‘ท่านจ้าวประมุขมารงั้นหรือ?’

หยางจินลี่เรียกสติกลับมาอีกครั้ง นางหันไปมองหยางเหม่ยหลินและหยางเป่าเหยียนและพบว่าคนทั้งคู่ได้หายไปจากจุดลงทะเบียนแล้ว

“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่รู้จักท่านจ้าวประมุขมารหรือไม่เจ้าคะ”

หยางลู่หลิวเลิกคิ้วมองน้องสาวอย่างแปลกใจ

“พี่ก็ไม่รู้เช่นกัน เท่าที่รู้บุรุษผู้นั้นหล่อเหลา เลือดเย็น โหดร้ายดุจปีศาจ แม้แต่พญามัจจุราชจากขุมนรกยังต้องยอมสยบให้ ท่านจ้าวประมุขมารแห่งพรรคโลกันต์ทมิฬ”
















พูดคุยกับรีด


คิดถึงรีดมากๆเลย คอมเม้นแสดงความคิดเห็นมาคุยกันได้นะเจ้าคะ คอมเม้นของนักอ่านทุกท่านไรท์ยินดีปรับปรุงแก้ไข และ แอบดีใจมากๆที่รู้ว่า น้องหลินกับท่านจ้าวมีแฟนคลับมากมายรอติดตามกันอยู่ ขอบคุณมากๆนะค้าาา

ถ้าหากวันนี้ทัน ช่วงดึกๆจะแวะมาลงตอนที่สองให้นะคะ เตรียมจองอัฒจันทร์ด้านบนสุดที่เห็นหน้าจ้าวประมุขมารสายดาร์คผู้หล่อลากกระชากวิญญาณอย่างชัดเจนกันไว้ได้เลยจ้า ^^










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.298K ครั้ง

48 ความคิดเห็น

  1. #887 นาน่านะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 15:54

    นี่สินะ ที่พลังปรานของนางตอนแรกเป็นสีเหลืองแล้วมีสีเขียวแซมด้วย แสดงว่าเป็นได้ทั้งจอมยุทธและนักหลอมโอสถ.....

    ท่านจ้าวคงเป็นพ่อมังกรที่นางต้องกำราบสินะ 5555 เอาใจไปโลด....ถึงขนาดมาแอบดูสาวเจ้าแล้ว ก็ยอม ๆ ไปเถอะ 5555

    #887
    0
  2. #641 miyumiyu (@miyumiyu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 20:20
    very good
    #641
    0
  3. #502 nuchbooncherd (@nuchbooncherd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:51

    พระเอกค่าตัวแพงเนอะ
    #502
    0
  4. #390 aern242539 (@aern242539) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 16:16
    คิดถึงงงง พระนางจะได้เจอกันแล้วววว
    #390
    0
  5. #350 Shizi2523 (@Shizi2523) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:39
    สมัครเป็นแฟนคลับพี่เป่าเทียนจ้า
    #350
    0
  6. #349 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:33
    นางเก่งแล้ว.. พระเอกมิเทพเลย​เหรอ.. ขอบคุณ​ค่ะ​
    #349
    0
  7. #348 BeeBeech (@BeeBeech) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 00:32
    อยากอ่านต่อแล้วค่า
    #348
    0
  8. #347 Omiao (@onphima) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:53
    รอเลยค่ะ สู้ๆค่ะไรท์
    #347
    0
  9. #346 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:34

    ขอจองตั๋วหน้าสุดค่ะ


    ขอบคุณนะคะ

    #346
    0
  10. #345 prapijit (@prapijit) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 23:12

    คิดถึงมากค่ะมาต่อเร็วๆนะค้าง

    #345
    0
  11. #344 NooNok Sija (@nokky09) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:59
    สนุกมากค่ะะเ
    #344
    0
  12. #343 gommon2 (@GomMon) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:53
    เราเป็นแฟนคลับ​พี่หยางเป่าแล้วอ่ะ​
    #343
    0
  13. #342 aaabi (@aaabi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:49
    กรี๊ดดดดดดด รอๆๆๆ มาอีกเยอะเลยนะคะ555
    #342
    0
  14. #341 ZignAture (@ZignPranprapa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:46
    เขาจะได้เจอกันอีกล้าววววว
    #341
    0
  15. #340 VALENZIA KILLER DEATHKNIGHT (@zebell) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:39
    เห็นไรท์อัพนี่ต้องมาอ่านเลยย. ชอบเรื่องนี้ๆ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #340
    0
  16. วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:32
    ปูเสื่อรอเลยนะคะไรท์
    #339
    0
  17. #338 time9u (@time9u) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:27

    รอเจ้าค่าา
    #338
    0
  18. #337 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:21
    คิดถึงทั้งไรท์ และท่านจ้าวเลยเจ้าค่ะ
    รอๆๆๆน้าาาา ปูเสื่อแพรบบบ
    #337
    0
  19. #336 Phasuk Nyffenegger (@bofano) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:21

    ขอบคุณมากๆคะ
    #336
    0
  20. #335 KDOMINO (@KDOMINO) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:19
    ผมนี้นั่งอ่านอันเก่ารอเลยขอรับ

    คริ้คริ้
    #335
    0
  21. #334 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:16

    มายังๆพ่อพระเอกสายดาร์ค

    #334
    0
  22. #333 hongse2 (@hongse) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:15

    ดีจังตั่งใจรออะคะ
    #333
    0
  23. #332 prarthnachusaeng (@prarthnachusaeng) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:13
    รอเจ้าค่ะะะ
    #332
    0
  24. #331 por4312525 (@por4312525) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:06
    กำลังสนุกเลยค่ะ มาอัพต่ออีกนะค่ะ
    #331
    0
  25. #330 0821050176 (@0821050176) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 22:02
    ปูเสื่อรอ

    น้องแสดงเทพ
    #330
    0