ตอนที่ 11 : ตอน พยัคฆ์เมฆาล่องหน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1474 ครั้ง
    13 เม.ย. 62

ลำแสงสีชมพูประสานหลอมรวมกับแสงสีทองที่โอบล้อมตัวหยางเหม่ยหลินไว้ ก่อนจะปรากฏออกมาเป็นลูกแก้วเล็กๆสีชมพูหยอกล้อแสงจันทร์ยามค่ำคืน แสงสว่างที่สาดส่องมาราวกับดวงดาวที่จับต้องได้ก็ไม่ปาน

ดวงเนตรสีเขียวมรกตจ้องมองร่างของสตรีตรงหน้าอย่างสงบนิ่ง คิ้วสีเข้มรับกันกับเส้นผมสีดำขลับยาวสยายดุจน้ำหมึกทำให้ชายหนุ่มดูลึกลับน่าค้นหา รอยยิ้มปรากฏออกมาตรงมุมปากของเขาแผ่วเบา

“ผลึกปราณสวรรค์แหล่งกำเนิดแห่งปราณเลือกสตรีมนุษย์เช่นนั้นหรือ นางช่างทำให้ข้าประหลาดใจไม่จบสิ้นเสียจริง”

ชายหนุ่มโบกสะบัดมือเพียงเบาๆ ปรากฏเป็นสร้อยคอเส้นเล็กเชื่อมโยงกับผลึกปราณสวรรค์สีชมพูเส้นเล็ก ทันทีที่สวมเข้าที่ต้นคองามระหงผลึกปราณสวรรค์พลันดับแสงลงทันที

“ตอนนี้ร่างกายของนางยังมิอาจดึงพลังของผลึกปราณสวรรค์ออกมาได้ ขั้นพลังของนางน้อยเกินกว่าจะใช้พลังของผลึกปราณสวรรค์ได้ในตอนนี้”

ริมฝีปากได้รูปของชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีเขียวใสสะกดใจกล่าวกับวิหคเยว่เฟย

เยว่เฟยทำเพียงพยักหน้ารับ ก่อนจะบินโฉบรับเอาร่างของหยางเหม่ยหลินกลับไปทันที สัญลักษณ์ตรงหน้าผากของวิหคตัวน้อยทำให้ชายหนุ่มแน่ใจมากยิ่งขึ้นว่า สัตว์เทพตนนี้คือสัตว์ในพันธะสัญญาของสตรีมนุษย์นางนั้น

ดวงตาสีเขียวมรกตมองตามร่างบางระหงที่เพิ่งจากไปด้วยสายตาวาบวับ ไม่เคยมีสตรีนางใดทำให้เขารู้สึกสนใจได้เช่นนี้มานานมากแล้ว แม้ว่าตอนนี้สตรีที่เขากำลังให้ความสนใจอยู่จะเป็นเพียงแค่มนุษย์ก็ตาม


หลังจากบินออกมาได้สักพักก็กลับมาถึงจุดเดิม ร่างของหยางเหม่ยหลินถูกวางไว้ข้างๆกับหินอักขระที่หยางเป่าเหยียนลงอักขระไว้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ชายหนุ่มยังไม่กลับมาเลย 

ลำแสงสีแดงสว่างวาบออกมาจากหน้าอกของหยางเหม่นหลิน ปรากฏเป็นร่างวิหคน้อยสีขาวหยางชุนบินอยู่บนท้องนภาสีดำมืดครึ้มยามราตรี 

“อ๊าา ข้ารู้สึกมีพลังกำลังขึ้นมามากมายเลยเยว่เฟย”

“อืม พวกเราสามารถออกมาข้างนอกมิติจิตของเหม่ยหลินได้โดยที่ร่างกายจะไม่สูญเสียพลังปราณได้แล้ว”

“อืม ถ้าอย่างนั้นข้าหาเรื่องทดสอบกำลังดูหน่อยเป็นอย่างไร”

“เจ้าจะทำให้เหม่ยหลินเดือดร้อนหรืออย่างไร”

“ถ้าอย่างนั้นไปประลองกำลังกับเจ้าแมวนั่นหน่อยเป็นอย่างไร”

“เจ้าหมายถึงพยัคฆ์เมฆาล่องหนหรือ?”

“แน่นอนว่าย่อมเป็นเจ้านั่น ไหนๆนางก็หมายหมั้นจะให้เจ้าแมวนั่นเป็นสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของพี่ชายนางอยู่แล้วนี่”

“อสูรพยัคฆ์เมฆาล่องหน เป็นอสูรระดับสูงจะยินยอมทำพันธะสัญญากับมนุษย์ง่ายๆหรือ”

“หากไม่ยินยอมก็ต้องบีบบังคับทำอย่างไรเล่าเยว่เฟย”

เยว่เฟยมองเห็นแววตาคล้ายกับเจอเรื่องสนุกของหยางชุนก็พลันถอนหายใจเบาๆ

“เจ้าอย่าทำให้อสูรพยัคฆ์เมฆาล่องหนถึงตายไปเสียก่อนละ”

“ข้าจะพยายามแล้วกัน”

กล่าวจบร่างของวิหคสีขาวตัวน้อยก็บินหายออกไปด้วยความรวดเร็ว เป็นจังหวะเดียวกับที่หยางเป่าเหยียนถือสัตว์อสูรตัวเล็กมองดูคล้ายกระต่ายกลับมายังจุดที่หยางเหม่ยหลินอยู่

หยางเป่าเหยียนมองเห็นน้องสาวนอนหลับตาพริ้มพลางเผยรอยยิ้มออกมาเข้าใจว่าหยางเหม่ยหลินคงเหนื่อยอ่อนจากจากการเดินเข้าป่าดำ

“เหนื่อยมากเลยหรือน้องรัก เช่นนั้นพี่ใหญ่จะย่างสัตว์อสูรรอเจ้าก็แล้วกัน”

ชายหนุ่มใช้พลังปราณในการติดไฟจากกิ่งไม้แห้งก่อนจะนำสัตว์อสูรในมือมาทำการย่าง

เยว่เฟยมองดูชายหนุ่มจากบนกิ่งไม้ก่อนจะบินเข้ามาใกล้ๆกองไฟ หยางเป่าเหยียนตกใจเล็กน้อย เนื่องด้วยเขาไม่รับรู้ถึงการมีตัวตนของสัตว์อสูรตนนี้มาก่อน เยว่เฟยเอียงคอมองเล็กน้อย

สะเก็ดไฟจากกิ่งไม้ที่สุมก่อขึ้นเป็นกองไฟทำให้หยางเป่าเหยียนชะงักนิ่งไปเล็กน้อย เมื่อมองเห็นสัญลักษณ์เล็กๆบนหน้าผากของเจ้านกน้อย

“หลินเออร์ทำสัญญากับสัตว์อสูรวิหคขาวไปแล้วจริงๆหรือนี่”

เยว่เฟยพยักหน้าน้อยๆ ชายหนุ่มผงะออกจากกองไฟเล็กน้อย

“เป็นอสูรที่มีสติปัญญาเสียด้วย”

หยางเหม่ยหลินค่อยๆลืมตาขึ้นมองเมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากกองไฟตรงหน้า

“พี่ใหญ่ กลับมาแล้วหรือเจ้าคะ”

“หลินเออร์รอหน่อยเถิด พี่กำลังปรุงอาหารให้เจ้าอยู่”

“เจ้าค่ะ”

รอยยิ้มอ่อนละมุนจากหยางเป่าเหยียนทำให้หยางเหม่ยหลินตาลายไปชั่วขณะ

‘พี่ใหญ่ผู้หล่อเหลาและแสนดี เฮ้อออ มิน่าเป็นพี่ชายของข้าเลย’

‘หากมิใช่พี่ชายเหม่ยหลินจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับชายรูปงามหรือ’

‘แหมม เยว่เฟยเดี๋ยวนี้เริ่มปากคอเลาะร้ายขึ้นนะเรา ว่าแต่ทำไมข้าถึงสัมผัสการมีตัวตนของหยางชุนไม่ได้กัน’

‘หยางชุนออกไปจับพยัคฆ์เมฆาล่องหนมาให้พี่ชายเจ้าอย่างไรเล่า’

‘เอ๋!? เดี๋ยวก่อนนะ พวกเจ้าออกมาข้างนอกจิตของข้ากันนานๆได้แล้วหรือ’

‘ต้องขอบคุณเหม่ยหลินที่ถือครองผลึกปราณสวรรค์ ทำให้ข้าและหยางชุนหลุดพ้นจากสภาวะอ่อนแอ

หยางเหม่ยหลินยกมือขึ้นจับหน้าต้นคอของตนเล็กน้อย หยางเป่าเหยียนมองน้องสาวที่เงียบไปนานกับวิหคสีขาวสลับกันไปมา

“หลินเออร์ น้องพี่ไปทำสัญญากับอสูรวิหคขาวเป็นสัตว์ในพันธะสัญญาตั้งแต่เมื่อใดกัน”

“อสูรวิหคขาว?”

“ก็อสูรวิหคขาวตนนี้ไง ดูสิมันมีสัญญลักษณ์แห่งสัตว์ในพันธะสัญญาอยู่ตรงหน้าผากนี่ไง หากมิใช่ของเจ้าแล้วจะเป็นของผู้ใดได้เล่า”

หยางเป่าเหยียนยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยมือของชายหนุ่มจับตรงศีรษะของเจ้านกน้อย นิ้วมือหยางเป่าเหยียนเขี่ยขนแก้มนุ่มเบาๆ เยว่เฟยเชิดหัวขึ้นเล็กน้อยปรายตามองชายหนุ่มที่จับขนนุ่มๆของตนด้วยสายตาขุ่นเคือง หยางเป่าเหยียนหัวเราะเบาๆให้กับท่าทางถือตัวของวิหคตัวน้อย

‘เหม่ยหลินบอกให้พี่ชายของเจ้าเอามือออกไปจากแก้มของเราเดี๋ยวนี้นะ พี่ชายของเจ้าเป็นบุรุษจะมาเที่ยวจับเนื้อต้องตัวของสตรีได้เยี่ยงไร ฮึ!’

หยางเหม่ยหลินหัวเราะให้กับท่าทีแง่งอนของวิหคเยว่เฟย

“ คิกคิก พี่เป่าเหยียนอสูรวิหคขาวตัวนี้เป็นสตรี นางมิชอบให้พี่ที่เป็นบุรุษแตะเนื้อต้องตัวนางเจ้าค่ะ”

หยางเป่าเหยียนชักมือกลับทันทีด้วยท่าทางร้อนรน มิคิดว่าสัตว์อสูรที่เป็นสตรีก็หวงเนื้อหวงตัวเยี่ยงมนุษย์เช่นกัน เขายกมือขึ้นจับศีรษะตนเองอย่างเก้อเขิน

“เอ่อ ขะ ขออภัยขอรับอสูรวิหคน้อย ข้าไม่รู้จริงๆว่าเจ้าเป็นสตรี”

‘ฮึ!’

วิหคเพลิงอมตะเยว่เฟยเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยก่อนจะบินมาเกาะบ่าหยางเหม่ยหลิน

“วิหคตนนี้ชื่อว่าเยว่เฟยเจ้าค่ะพี่ใหญ่ นางกับข้าคุยกันถูกคอนัก จึงหยดเลือดทำพันธะสัญากันเจ้าค่ะ ถึงแม้ว่านางจะเป็นอสูรขั้นต่ำ แต่ตอนนี้ข้าก็มีสัตว์อสูรแล้วนะเจ้าคะ”

หยางเป่าเหยียนยกมือขึ้นจับศีรษะหยางเหม่ยหลินโยกเบาๆ มือหนาที่จับอยู่ทำให้นางรู้สึกถึงความรักความอบอุ่นที่ชายผู้นี้มีต่อน้องสาวยิ่งนัก

ใบหน้าหล่อเหลากับจมูกโด่งรับกันกับริมฝีปากบางที่กำลังส่งยิ้มให้อย่างอ่อนโยนของหยางเป่าเหยียนทำให้หยางเหม่ยหลินรู้สึกอยอุ่นหัวใจอย่างประหลาด

“ถ้าหากน้องสาวของพี่ว่าดี พี่ใหญ่ก็ไม่มีอันใดคัดค้านเจ้า”

“ดูเหมือนอาหารจะสุกแล้วนะเจ้าคะ”

หยางเหม่ยหลินรู้สึกหิวขึ้นมาทันทีเมื่อจมูกได้รับกลิ่นหอมยั่วยวนชวนน้ำลายสอ ของเนื้อย่างไฟอ่อนๆตรงหน้า ความหอมของเนื้อย่างลอยมาแตะจมูกทำให้นางอดใจไม่ไหวอีกต่อไป

หยางเป่าเหยียนหยิบเนื้อน่องติดสะโพกเสียบไม้ให้กับน้องสาวที่มองมาทางเขาสายตาวิบวับ ชายหนุ่มยกยิ้มสายหัวเบาๆให้กับท่าทางของคนตรงหน้า

ก่อนจะหันไปถามเจ้าวิหคสีขาวตรงหน้าอย่างสุภาพบุรุษ

“เยว่เฟยจะกินด้วยกันหรือไม่ขอรับ”

‘ข้าเป็นสัตว์เทพมิใช่สัตว์อสูร ข้าดูดกลืนพลังปราณมิได้มีความหิวเฉกเช่นมนุษย์ ขอบใจเจ้ามาก’

“นางมิจำเป็นต้องกินอาหารเจ้าค่ะพี่ใหญ่ สัตว์อสูรของข้านางบอกว่าขอบใจพี่ใหญ่มากเจ้าค่ะ”

“อืม เช่นนั้นหรือ”



อีกด้านหนึ่งของเขตป่าดำชั้นกลาง

วิหคเพลิงอมตะหยางชุนบินโฉบลงหน้าปากถ้ำที่มีพลังปราณอัดแน่นอยู่ในเขตป่าดำชั้นกลางลึกเกือบเข้าถึงเขตป่าดำชั้นใน ความมืดของแมกไม้ยามรัตติกาลมิได้เป็นอุปสรรคในการมองเห็นของมันเลย

สายตาที่มองได้ไกลในที่มืดมิดอย่างชัดเจนมองลึกเข้าไปในถ้ำอย่างค้นหา พยัคฆ์เมฆาล่องหนเมื่อรับรู้ถึงผู้บุกรุกอาณาเขตของตนก็พุ่งทยานออกมานอกปากถ้ำด้วยความรวดเร็ว สายตาพลันมองเห็นวิหคสีขาวที่เกาะอยู่บนกิ่งไม้อย่างถือดี

“วิหคขาวตัวกระจ้อยกล้าดีอย่างไรมารบกวนเวลานอนของข้า”

พยัคฆ์ตัวสูงลำตัวสีน้ำตาลสบัดปีกสีขาวใหญ่กางออกราวข่มขวัญอสูรตัวน้อยเบื้องหน้าให้สั่นกลัว อุ้งเท้าใหญ่ยกขึ้นตบแผ่นดินจนเป็นหลุมลึกลงไปใต้อุ้งเท้า แผงคอสีขาวปลิวไสวตามแรงลม ดวงตาคมกริบของพยัคฆ์เมฆาล่องหนจ้องเหยื่อตัวเล็กด้วยท่าทางองอาจของจ้าวแห่งเขตป่าดำชั้นกลาง

“เป็นแค่แมวมีปีก กล้าดีอย่างไรมากล่าววาจาเยี่ยงนั้นต่อข้า”

“สามหาว วิหคตัวจ้อยเช่นเจ้าชักจะอวดดีมากเกินไปแล้ว วันนี้ข้าจะจับเจ้ากินเป็นอาหารเสีย”

“หึ! ถ้าเจ้าคิดว่าทำได้ก็ลองดูสิ ถ้าหากทำไม่ได้ก็จงเป็นอสูรพันธะสัญญาของมนุษย์เสีย”

อสูรพยัคฆ์เมฆาล่องหนกางปีกใหญ่โบกสะบัดด้วยแรงแห่งลมปราณเป็นผลทำให้ต้นไม้ต้นน้อยที่อยู่บริเวณใกล้รัศมีหักโค่นลงเป็นวงกว้าง

อุ้งเล็บหนาใหญ่กระโดดตัวขึ้นหวังตะบบเจ้าวิหคตัวน้อยปากดีให้ดับดิ้นคาอุ้งเท้า วิหคหยางชุนบินโฉบหมุนวนรอบตัวของพยัคฆ์เมฆาล่องหนหนด้วยความรวดเร็ว ความเร็วของเจ้าอสูรวิหคตัวน้อยทำให้พยัคฆ์เมฆาล่องหนมองเห็นเป็นเพียงเส้นสีขาวพุ่งวิบวับไปมา

กงเล็บเล็กๆจับศรีษะที่มีแผงคอหนานุ่มของอสูรตัวใหญ่เหวี้ยงลงกับพื้นด้วยพลังกำลังที่มากเกินตัว ร่างของพยักฆ์เมฆาล่องหนที่ร่วงลงไปทำให้ผืนแผ่นดินยุบลงเป็นวงกว้าง อุ้งเท้าหนาดีดตัวขึ้นด้วยความหัวเสีย ตัวมันเป็นถึงอสูรชั้นสูงจ้าวแห่งเขตป่าดำชั้นกลาง แต่กลับต้องมาเพลี้ยงพล้ำให้กับอสูรชั้นต่ำตัวเล็กตรงหน้า ทำให้ตัวมันนั้นรู้สึกหัวเสียเป็นอย่างมาก

อุ้งเท้าหนากับกงเล็บอันแหลมคมไล่ต้อนวิหคตัวน้อยอย่างหัวเสียถึงที่สุด ความเร็วของเจ้าอสูรวิหคขาวทำให้มันตามไม่ทัน ปีกสีขาวสง่างดงามกระพือออกอย่างแรงทำให้วิหคหยางชุนที่บินโฉบไปมาอยู่รอบๆเสียหลักทันที 

ด้วยร่างกายที่เล็กกว่าทำให้การบินเสียหลักในการทรงตัว เป็นผลทำให้อุ้งเท้าใหญ่ตบลงตรงกลางร่างของหยางชุนจนร่างของวิหคตัวน้อยร่วงลงกับพื้นทันที ร่างสูงใหญ่ของพยัคฆ์เมฆาล่องหนบินโฉบกระโดดลงมาตะบบซ้ำจนหยางชุนลอยกระเด็นออกไปไกลความเจ็บปวดจากกงเล็บแหลมทำให้หยางชุนเริ่มรู้สึกโมโห

ร่างใหญ่ของพยัคฆ์เมฆาล่องหนพุ่งตัวเข้ามารวดเร็วดั่งพายุที่ซัดโหมกระหน่ำ หยางชุนรีบพลิกตัวบินขึ้นสู่เหนือน่านฟ้า ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงดุจเพลิงกัลป์ก่อนจะส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความเกรี้ยวกราด หมดเวลาหยอกล้อกันเล่นแล้ว

กรีกกกกกกกกก!!!!

ร่างของหยางชุนแปรเปลี่ยนเป็นสีของเปลวไฟแห่งวิหคเพลิงในตำนาน เสียงกรีดร้องของวิหคเพลิงอมตะดั่งลั่นสั่นสะเทือนทั่วผืนป่าดำเขตชั้นกลาง เรือนร่างที่ร้อนราวกับมีเปลวไฟอยู่กลางเวหาทำให้พยัคฆ์เมฆาล่องหนเกิดความกลัวออกมาจากเบื้องลึกแห่งจิตใจ 

ด้วยตัวตนแห่งสัตว์เทพวิหคเพลิงในตำนานที่เหนือกว่าได้สร้างแรงกดดันในจิตใจ ทำให้เกิดสัญชาตญาณแห่งความกลัวตัวตนที่สูงส่งกว่าตน เป็นผลทำให้จิตใจสั่นสะท้านอย่างยากจะควบคุม

ร่างแห่งสัตว์เทพวิหคเพลิงในตำนานกระพือปีกโหมกระหน่ำเปลวไฟให้ร่วงหล่นลงสู่พื้นดินและแผดเผารุนแรงขึ้น เปลวไฟบรรลัยกัลป์เผาไหม้ผืนป่าเบื้องล่างราวกับห่าฝนเพลิง พยัคฆ์เมฆาล่องหนถูกฝนไฟทำให้ปีกสีขาวไหม้ดำเป็นกระจุกหลายจุด

วิหคเพลิงอมตะหยางชุนอ้าปากพ่นลูกไฟดวงใหญ่ออกมาแผดเผาผืนป่าดำชั้นกลาง เปลวไฟอันร้อนระอุเผาไหม้จนวอดวายเป็นวงกว้างไปเสียครึ่งค่อนป่า 

กลิ่นเหม็นไหม้ของสัตว์อสูรที่หนีตายจากเปลวไฟแห่งวิหคเพลิงอมตะไม่ทัน ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ตลบอบอวนทั้งผืนป่า ความร้อนของเปลวไฟที่เผาวอดวายจนผืนป่าดำกลายเป็นป่าสีแห่งเปลวเพลิงไปในชั่วพริบตา

ร่างของพยัคฆ์เมฆาล่องหนโฉบบินขึ้นเหนือน่านฟ้าเพื่อหลบความร้อนแห่งเพลิงอมตะ แต่ยังไม่ทันที่จะขึ้นมาได้สูงนัก กงเล็บแหลมคมจิกฝังลึกบนเรือนร่างก่อนจะถูกเหวี้ยงด้วยพละกำลังอันมหาศาลลงสู่พื้นดิน

ปีกอันสง่างามและแผงคอสีขาวอันนุ่มสลวยถูกเปลวไฟเผาไหม้จนดำไม่เหลือเค้าของความสง่างามแห่งพยัคฆ์เมฆาล่องหนก่อนนหน้านี้เลย ปีกสีขาวถูกเผาไหม้จนเกรียม เรือนร่างปรากฏรอยไหม้อยู่หลายจุด

วิหคหยางชุนกลายร่างเป็นเพียงวิหคสีขาวก่อนจะใช้อุ้งเท้าเล็กๆเกี่ยวร่างของพยัคฆ์เมฆาล่องหนที่นอนหายใจโรยรินขึ้นบินสู่เหนือน่านฟ้าทันที

“จริงๆข้าก็ไม่ได้อยากจะเผาเจ้าหรอกนะเจ้าพยัคฆ์หน้าแมว แต่เจ้าดันทำขนอันนุ่มสลวยของข้าหลุดร่วงลงไปถึงสองเส้นน่ะสิ”

“.........”






กดไลท์ กดเม้น กดแชร์กันได้นะจ๊ะ  หากมีคำผิดพิมพ์แจ้งได้นะคะ จะกลับมาแก้ไขให้ทีหลังจ้า

#ปล.สงสารพยัคฆ์หน้าแมวจริงๆเลยจ้า ^^!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.474K ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #1664 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2562 / 17:00
    โอยยน วงวารมาก
    #1664
    0
  2. #1238 Nam-aoyAoy (@Nam-aoyAoy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:36
    โมโหนะ ขนร่วง2 เส้นแหนะ 55
    #1238
    0
  3. #1199 iamTanapon (@TanaponWorachat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:12
    กรงเล็บค่ะ ไรท์

    ลืมบอกว่า สนุกค่ะ ชอบบบ
    #1199
    0
  4. #1178 GhostFariy (@GhostFariy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 20:57
    2เส้น กะอีแค่ขนสองเส้นทำให้คนเราไม่สิต้องสัตว์เทพเปลี่ยนไปได้เช่นนี้เลยรึ
    #1178
    0
  5. #937 Thaaaaaa (@gift44) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:33
    น่าติดตามมากค่ะ
    #937
    0
  6. #931 Tenebris (@fahkorn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 00:16
    หยางชุน นายจะเล่นเกินไปแล้วนะ มอดหมดป่ารึยังนะ 555
    #931
    0
  7. #904 tawesri (@tawesri) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    เหวี้ยง ไรท์หมายถึง เขวี้ยงหรือเหวี่ยงคะ
    #904
    1
    • #904-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 11)
      15 พฤษภาคม 2562 / 02:01
      ไรท์จะพิมว่าเหวี่ยงนั่นแหละจ้า พิมผ่านมือถือตกหล่นไปบ้างขออภัยนะเจ้าคะ ขอบคุณที่ช่วยแจ้งคำผิดให้นะคพ
      #904-1
  8. #667 Lekkanya (@Lekkanya) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:52
    ขนหลุดสองเส้น

    เล่นซะเกือบไหม้เกรียม....อือ...ให้รู้บ้าง...
    #667
    0
  9. #450 junekanha2 (@junekanha2) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 11:42

    พยัคฆ์เมฆาสวยงามสง่ามากค่ะ

    #450
    1
    • #450-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 11)
      3 พฤษภาคม 2562 / 16:36
      โดนเผาซะเกรียมเลย อิอิ
      #450-1
  10. #412 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 16:15
    ร่วงไปตั้งสองเสั้นแนะเอิ่ม-_-
    #412
    0
  11. #378 月天 / เฟิ่นหงเซ่อ (@Karry_WJK) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 09:33
    ขนหลุดสองเส้น..

    กร้ากกกกกกกกกก หยุดขำไม่ได้????????
    //ความเก้วกาดนี้
    #378
    0
  12. #276 Virzus (@pippypunarak2205) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 เมษายน 2562 / 03:26
    เดี๋ยวนะ เยว่เฟยเป็นสัตว์อสูรชั้นต่ำ 0.0 จ้าาาาาแม่นาง 55
    #276
    0
  13. #198 aern242539 (@aern242539) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 02:42
    เอิ่ม บ่งบอกให้รู้ท่านช่างเอาแต่ใจนัก5555
    #198
    0
  14. #163 pongladapapoom (@pongladapapoom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 15:47
    เจ้านกกระจิบเอาแต่ใจ 555+
    #163
    0
  15. #56 cafe milk (@0877300530) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:40
    ความหยางชุนนี้ เกรี้ยวกราด55555
    #56
    0
  16. #55 dplay (@dplay) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:15

    ออาการร่อแร่แต่ก้อยังไม่ตายเนาะพ่อนกน้อยเจ้าสำอาง หวังว่าพี่ชายสุดหล่อจะไม่ตกใจจนตาตั้งหรอกนะที่จะเห็นสภาพสัตว์เลี้ยงในอนาคตอ่ะ

    #55
    0
  17. #54 oayza555yoo (@oayza555yoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:51
    ชอบค่ะ... รอตอนต่อไปอยู่นะค่ะ
    #54
    0
  18. #53 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 11:22
    ชอบมากๆๆค่าาาา
    รอๆๆๆๆ ขออีกๆๆๆๆ
    #53
    0
  19. #52 aminidecor (@aminidecor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 09:19

    สนุกค่าาาาา
    #52
    0
  20. #50 Omiao (@onphima) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:36
    สนุกค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ
    #50
    0
  21. #49 Bumnimkong (@Bumnimkong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:53

    สนุกมากค่ะ รออ่านตอนต่อไปนะคะ
    #49
    0
  22. #48 NoonaChantana (@NoonaChantana) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:17

    รอตอนต่อไปค่ะ
    #48
    0
  23. #46 ChanpenThumthong (@ChanpenThumthong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:04

    มาตามคำเรียกร้องของไรท์เตอร์แล้วนะ
    #46
    1
    • #46-1 kd_miko (@kd_miko) (จากตอนที่ 11)
      14 เมษายน 2562 / 15:51
      น่าร๊ากกกก
      #46-1
  24. #45 idsumsung0012 (@idsumsung0012) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:41

    รอจร้า
    #45
    0
  25. #44 inkmss_ (@I_mIN) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 19:15

    พยัคฆ์หน้าแมว โถ55555 ขนหลุดสองเส้นเองอิหนู สงสาร555555
    #44
    0