[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 78 : บทส่งท้าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,064
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    8 ม.ค. 60

*มีบทที่ 58 ด้วยนะ เราลงพร้อมกันอาจไม่ได้แจ้งเตือน


บทส่งท้าย


“วันนี้เป็นวันอะไรรู้ไหม?”


“วันพฤหัส”


พาร์โบกหัวผมหนึ่งที ไม่แรงหรอก


“กวนตีน”


ผมหัวเราะใส่คนชวนเดินเที่ยวห้างใกล้มหาลัย


“แล้วจะให้กูตอบอะไร ในเมื่อวันนี้เป็นแค่วันธรรมดาวันหนึ่ง...” มองคนเริ่มทำหน้าบึ้งก็เลิกแกล้ง “แค่คบกันมาครบสองเดือนแล้วเท่านั้นเอง”


“ดีที่มึงจำได้ งั้นไปหาซื้อของที่ระลึกกัน”


เพราะมันเป็นคนแบบนี้ไง ผมถึงต้องจำ ยอมก้าวเดินตามแรงดึงมือของพาร์เข้าโซนที่...ผู้ชายไม่เข้ากัน


มันพาผมมาดงตุ๊กตาทำไมเนี่ย?


“มึงอยากได้ตุ๊กตาหมีสีอะไร?”


“ฮะ?” ผมงงเล็กน้อย “หมีเหรอ?”


ขบคิดครู่ใหญ่ถึงเริ่มเข้าใจว่าพาร์ต้องการอะไร แต่เพื่อความแน่ใจต้องถาม


“จะซื้อเข้าคู่กับชานม?”


“ใช่ แต่จะให้เจ้าหมีตัวใหม่ไปอยู่บ้านมึง”


“...งั้นตัวนั้นเป็นไง” ผมชี้นิ้วไปทางเจ้าหมีสีช็อกโกแลตผูกโบว์ที่คอสีแดง “สีเหมือนบราวนี่”


“ชานมกับบราวนี่ ไม่เลว เอาตัวนี้แหละ”


ผมรีบเดินตามพาร์ที่ตรงไปคิดตังค์ แย่งหมีมาอุ้มเอง


“ตัวนี้กูจ่ายเอง เพราะชานมมึงเป็นคนจ่าย”


พาร์หยุดฝีเท้า หันมามองผมด้วยแววตาจริงจัง “งั้นเดี๋ยวกูทำเลือดกำเดาหยดใส่หมีให้”


“จะบ้าเรอะ! มึงอยากจ่ายนักก็เอาไป!!


ผมไม่ได้รังเกียจเลือดกำเดามันหรอก แต่หมีพึ่งซื้อมาใหม่ๆ ต้องเอามาขัดมาซัก เพราะเปื้อนเลือดแบบจงใจนี่มัน...แค่คิดก็เจ็บปวดใจแทนคนสร้างเจ้าหมีขึ้นมาเลย


เมื่อได้เจ้าหมีมาอยู่ในถุงโลโก้ร้าน พวกผมก็ไปหาอะไรกิน แล้วต่อด้วยแวะร้านหนังสือตามที่พาร์รีเควส


“จะไปซื้ออะไรวะ?”


“ไม่ได้ซื้อ”


ปากบอกไม่ แต่มันดึงผมมาแถวชั้นหนังสือกฎหมายครับ


“ถ้ามึงเบื่อก็ฟังนี่ แต่ห้ามห่างตัวกูไปไหนเด็ดขาด”


ผมรับหูฟังที่เสียบกับสมาร์ทโฟนของพาร์มาเสียบหูตัวเอง คงให้ฟังเพลงรอระหว่างมันเลือกดูหนังสือกฎหมาย แต่แทนที่จะมีเสียงเพลงขึ้น กลับมีเสียงยัยน้ำแทน


[ฮัลโหลเทสๆ อะแฮ่ม เนื่องจากวันก่อนพี่พาร์บอกให้น้ำเล่าเรื่องวันนั้นอัดเสียงไว้ น้ำทำตามที่บอกแล้วนะ อย่าลืมของที่บอกจะซื้อให้น้ำล่ะ]


ผมตวัดตามองพาร์ที่กำลังพลิกเปิดหนังสือกฎหมายเล่มหนึ่งดู


[เมื่อห้าเดือนก่อน น้ำกับเบอร์คิดวางแผนให้พี่ชายของเรามาเจอกัน แต่ถ้าเลือกห้างใกล้บ้านอาจโดนสงสัยได้ พวกน้ำเลยเลือกห้างใกล้มหาลัยของพวกพี่แทน แต่การทำให้พวกพี่เจอกันยากมากกกก]  


ยัยน้ำลากเสียงยาวจนเกือบหมดลมหายใจ ได้ยินเสียงสูดลมหายใจเข้าออก ก่อนจะเริ่มพูดต่อ


[พวกพี่อ่ะนะ คนหนึ่งหยุด อีกคนก็เดิน สลับกันไปมาแบบเนี่ย ขนาดน้ำกับเบอร์พยายามรั้งให้พวกพี่หยุดแล้ว อยู่ห้างเดียวกันแท้ๆ ชั้นเดียวกันด้วย พวกพี่ยังคลาดกันไปคลาดกันมาตลอด จนน้ำกับเบอร์ต้องเปลี่ยนแผน ลากพี่เข้าร้านขนม แต่น้ำจะไปรู้ได้ไงว่าร้านขนมที่พวกน้ำเลือกจะมีสองร้าน นั่งรอไปทะเลาะกับเบอร์ทางไลน์ไป กว่าจะรู้ความจริงว่าอยู่คนละที่นี่แทบจะกินหัวกัน วันนั้นน้ำกับเบอร์ลำบากมากนะพวกพี่รู้ไหม]


ทำไมผมฟังแล้วขำ


[ระหว่างกำลังท้อใจ พี่ชายสุดที่รักกลับบอกว่าจะไปหาซื้อแบบฝึกหัดให้น้องทำ ตอนแรกน้ำก็นึกว่าแค่ของอัน แต่นึกไม่ถึงว่าจะมีของตัวเองด้วย! น้ำห่อเหี่ยวสุดๆ เลยเดินหนีพี่ออกมาหาอะไรอ่านเล่น แต่ดันไปเจอเบอร์ที่ชั้นหนังสือการ์ตูนเข้า ต่างคนต่างมองกันอึ้งๆ เลยอ่ะ]


ผมหลุดหัวเราะออกมา


[เท่านั้นแหละ พวกน้ำเลิกสนใจการ์ตูนแล้ววิ่งไปหาพี่ชายตัวเองแทบไม่ทัน หลังส่องดูว่าไม่มีใครหายไปไหน น้ำกับเบอร์ก็กลับมาเริ่มต้นแผนของเราอีกครั้ง เบอร์น่ะขี้อายเกิน น้ำเลยลุยเอง ลากพี่ชายไปหาพี่พาร์ที่ชั้นหนังสือ แล้วบอกว่า...]


เสียงยัยน้ำหายไปแค่นั้น เงียบไปนานจนผมหันไปมองพาร์ ก็ต้องผงะเมื่อเจอสองสาวยืนขนาบข้างพาร์ ก่อนน้องทั้งสองจะตรงมาล้อมหน้า หลังก็ติดชั้นหนังสือ ขยับไปไหนไม่ได้


“พะ พี่ที” เสียงเบอร์สั่นมาก แก้มนี่แดงจัด “คบเป็นแฟนกับพี่ชายเบอร์อยู่ใช่ไหมคะ?


“...ใช่”


สองสาวทำท่าเหมือนจะกรี๊ด แต่รีบใช้มือปิดปากกันก่อน น้ำรีบสะกิดเพื่อนตัวเองยิกๆ เบอร์ถึงได้สูดลมหายใจพูดต่อด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก


“รักพี่พาร์เท่าไหนคะ?”


เป็นคำถามที่ผมต้องหันไปมองพาร์ มันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ทั้งที่มีรอยอมยิ้มแต้มบนหน้า


“...เท่าที่หัวใจดวงหนึ่งใส่ได้ครับ”


สองสาวเริ่มออกอาการอยากกรีดร้อง


“พ...พี่ทีจะเป็น พี่เขย หรือ พี่สะใภ้ ให้เบอร์คะ?”


“...อยากให้พี่เป็นอะไรล่ะ”


ถามทั้งที่มองพาร์ เราสบตากัน ต่างคนต่างรู้คำตอบกันดี แต่ไม่จำเป็นต้องบอกน้อง


“พี่สะใภ้ค่ะ!


ผมแทบหัวทิ่ม ตอบได้ตรงสมเป็นน้องสาวมัน


“พี่บอกมาเลย น้ำกับเบอร์จะได้เลิกเถียงกัน”


“ยังไม่รู้!


“ไม่มีทาง ก็พวกพี่นอนด้วยกัน...อุ๊บ!


ผมปิดปากน้องสาวตัวเองแทบไม่ทัน นี่เด็กม.ต้นอะไร ทำไมแก่แดด!


“ฟังให้ดีนะน้องสาว พี่แค่ไปนอนค้างคืนบ้านพาร์เฉยๆ ไม่มีเรื่องทำนองนั้น!


“โออกอ้อง!” (โกหกน้อง!)


“พูดจริง! ไม่เชื่อถามมันดูเลย”


ยัยน้ำดึงมือผมออก หันไปมองพาร์พร้อมกับเบอร์ดี้


คนโดนจ้องเลิกคิ้ว ตอบสั้นๆ “นั่นนะเมียพี่...”


“กรี๊ด!


“พาร์!!


“ในอนาคตครับ”


พาร์หัวเราะร่วน น้องสองคนอ้าปากค้าง กระพริบตาปริบๆ ก่อนทำหน้าอัศจรรย์ใจ


“จริงเหรอเนี่ย...” เบอร์ครางออกมา


“เหลือเชื่อ!” น้ำอุทาน


ผมจัดการแจกกำปั้นเขกหัวน้องทีละคน “อย่าเชื่อการ์ตูนมาก เรื่องจริงมันไม่ใช่แบบนั้นหรอก เข้าใจไหม!


“ค่ะ...” สองสาวกุมหัวครางเสียงอ่อยๆ


“แล้วนี่มาได้ไง?”


“พี่พาร์ไปรับมา”


ผมตวัดตามองพาร์ มิน่า ถึงให้ผมนั่งวินมอเตอร์ไซค์มาเจอที่นี่ ก็กะแล้วว่ามันต้องโกหก อ้างมาได้ว่าแวะซื้อของกับเพื่อน แต่เพื่อนมันน่ะกำลังโส้ยก๋วยเตี๋ยวอย่างอร่อยแถววินมอเตอร์ไซค์ข้างมหาลัย


“เด็กๆ อยากกินอะไรกัน?”


“พี่พาร์จะเลี้ยง?”


คนโดนถามส่ายหน้า บุ้ยปากมาทางผม “มื้อนี้พี่ทีเป็นเจ้ามือครับ”


ผมยกมือกอดอก “ยอมให้กูจ่ายแล้ว?”


“ใช่ มึงอยากจ่ายเองนักก็เอาไปเลย”


แล้วก็ยัดกระเป๋าตังค์ของมันใส่มือผม คิ้วผมกระตุกยิกๆ


“ที่พี่พาร์ยอมรับทำขนมให้ที่ต่างๆ เพื่อหาเงินมาเลี้ยงพี่ทีเหรอคะ?” เบอร์ถามอย่างประหลาดใจ


“ก็พี่มีเมียคนเดียว...โอ๊ย”


หลังเตะขาพาร์ไปหนึ่งที ผมก็ยัดกระเป๋าเงินใส่มือเจ้าของ จัดการรวบเอว เชยคางพาร์ขึ้นมา


“เดี๋ยวกูเลี้ยงดูมึงเอง”


ผัวะ!


โอ๊ย! พาร์โบกหัวผม แรงจนต้องนิ่วหน้า 


“มึงรุกกูไม่ไหวก็อย่าเล่น!


“โหย! นี่มันท้ากันชัดๆ”


“ปากดี! เดี๋ยวก็โดนกูกัดปากตรงนี้หรอก”


มันจะให้ผมเป็นพี่ชายที่ดูเท่ต่อหน้าน้องหน่อยไม่ได้หรือไง!!




พ้นเมษายนสู่พฤษภาคม...เวลามีความสุขทุกอย่างมักผ่านไปเร็วเสมอ


พาร์ชอบธรรมชาติ สถานที่เดตของเราเลยไม่พ้นแหล่งที่มีสีเขียวเป็นหลัก ซึ่งผมก็ไม่ได้ว่าอะไร ผมชื่นชอบความสงบ การได้มาผ่อนคลายในที่แบบนี้จึงเป็นเรื่องไม่เลว 


จู่ๆ ผมก็นึกถามพาร์ขึ้นมาระหว่างเดินเล่นรับลมในสวนสาธารณะ


“มึงคิดว่าความรักคืออะไร?”


“คือมึง”


ผมเม้มปาก ข่มความเขินไว้ในใจครู่หนึ่ง ก่อนพูดแย้งกลับไป “ไม่ได้จะให้ตอบแบบนั้น กูหมายถึงความหมายน่ะความหมาย”


“รักก็คือรัก จะให้มีความหมายอะไร” พาร์ว่า “สำหรับกู มันเป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่า พูดออกมาเป็นถ้อยคำไม่ได้หรอก แค่รู้ว่ามีมันอยู่ก็พอ ความรักก็เหมือนสายน้ำที่เปลี่ยนรูปร่างไปตามภาชนะ จึงมีได้หลากหลาย และไม่จำกัดว่าจะรักอะไร จะสิ่งมีชีวิตหรือไม่มีก็ได้ทั้งนั้น”


“งั้นมึงก็รักทุกอย่างเท่ากันหมด?”


พาร์ส่ายหน้า “มันอยู่ที่ภาชนะในใจต่อสิ่งนั้นว่าเล็กใหญ่แค่ไหน แล้วมึงล่ะคิดว่ารักคืออะไร?”


“...มึงรู้ใช่ไหมว่ากูเป็นเด็กมีปัญหา”


“ตอนนี้ไม่น่าใช่แล้วมั้ง”


ผมหัวเราะ “ยังเป็นอยู่ ตราบใดที่ในหัวใจกูยังหลงเหลือรอยแผล”


“เวลาจะเยียวยา กูคิดว่างั้น”


ผมยิ้มบางๆ ยามมองท้องฟ้าด้านหน้า “อาจเพราะหัวใจมีบาดแผลดวงนี้ก็ได้ที่ทำให้กูไม่เข้าใจความรัก กูเหมือนคนพึ่งเริ่มต้นเรียนรู้ใหม่ ดังนั้นความรักในตอนนี้ของกูเลยเหมือนเฉกสี แต่งแต้มทุกสิ่งในสายตาให้มีสีสันขึ้น...ถ้าไม่มีความรัก โลกนี้ในสายตาของกูคงขาดสีสันแย่”


“ก็ดีแล้วนี่ กูชอบที่ช่วงนี้มึงดูสดใสขึ้น”


“อืม กูก็ชอบตัวเองในตอนนี้มากกว่า” จู่ๆ ผมก็หัวเราะขึ้นมา “กูพึ่งรู้ว่าตัวเองนิสัยเสียสุดๆ ถ้าไม่มีคนเตือนก็คงไม่รู้ไปอีกนาน กูเคยชินกับการได้รับมากเกินไป จนลืมว่าควรให้ออกไปบ้าง”


“มึงพูดถูก...กูเป็นพวกชอบให้ แต่บางทีก็อยากได้รับเหมือนกัน”


“...พี่พีทกับเทมเคยบอกกูว่า มึงน่าสงสารมากที่ดันมาชอบคนอย่างกู”


“ไม่หรอก อาจมีเหนื่อยบ้างในบางครั้ง ท้อบางในบางหน แต่สุดท้ายกูกลับคิดว่าตัวเองโชคดี และมึงก็ไม่ได้ทำให้กูผิดหวังตรงไหน เป็นแบบนี้ก็น่ารักพออยู่แล้ว...แล้วรู้ไหมวันนี้วันอะไร”


“วันออกเดต” ผมโยกหัวหลบ มือพาร์เลยหวดอากาศแทน “หรือจะให้กูตอบวันเสาร์”


“กวนตีนนะมึง ตอบดีๆ”


ผมถอนหายใจ “มึงถามทุกเดือนไม่เบื่อหรือไง”


“กูพึ่งถามเป็นครั้งที่สาม”


“ก็ทุกเดือนไหมล่ะ? คราวนี้มึงจะทำอะไรในวันครบรอบเดือนที่สามล่ะ?”


“จะเฉลยเจ้านี่ให้ฟัง” พาร์ยกแขนโชว์กำไลให้ดู “อยากรู้ไหมล่ะ”


“อยาก! กูก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่มึงจะบอก...” คำพูดผมสะดุดยามเห็นรอยยิ้มร้ายกาจของแฟนตัวเอง “แต่ตอนนี้กูไม่อยากรู้แล้ว”


มือผมถูกคว้า กำไลสองวงกระทบกันเกิดเสียงเล็กน้อย


“กูพูดแปลไทยเลยแล้วกัน เพราะพูดสวีดิชให้ฟัง มึงก็คงจำไม่ได้” 


“...ไว้เดือนหน้าค่อยพูดแล้วกัน”


แก้มผมโดนดึง แววตาพาร์มองมาดุๆ “ฟังเงียบๆ”


มือพาร์ปล่อยจากแก้มผม เลื่อนไปชี้ที่กำไลของมัน


“วงนี้...รักของฉันคือเธอ”


ย้ายมาชี้กำไลผม รอยยิ้มสมใจผุดขึ้นมา กระซิบถ้อยคำที่ทำให้ผมนิ่วหน้า


“กูควรพูดกับมึงยังไงดี ขี้หวงเกินเหตุ หรือพวกชอบตีตราจอง!


“แล้วแต่มึงคิด...สองข้อความนี้จะอ่านแบบแยกกันก็ได้ แบบรวมก็ได้ ยังไงก็เป็นกำไลคู่ และนั่นย่อมหมายถึงเราสองคนเช่นกัน”


ผมมองกำไลสองวงสลับไปมา กำไลคู่ที่จนป่านนี้ยังหาวิธีถอดไม่ออก ไม่สิ ผมไม่เคยคิดหาวิธีถอดมันเลยต่างหาก คงจะใส่ติดข้อมือไปตลอดชีวิตเหมือนที่พาร์อยากให้เป็น


รักของฉัน คือเธอ

เธอ เป็นของฉัน


ก็คงจะเป็นอย่างนั้นไปตลอดกาลนั่นแหละ...


จบบริบูรณ์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2833 witchbeaming (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 01:43
    กลับมาอ่านเรื่องนี้ให้จบ แงงง ประทับใจ ดีมากๆๆๆค่ะ อีกเรื่องที่อบอุ่นหัวใจ ลิสไว้ในความทรงจำ เลิฟ
    #2,833
    0
  2. #2830 KiHaE*129 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:57

    จบได้ดีงามมากกกกกกกกกกก

    น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกก

    #2,830
    0
  3. #2740 ThkTheks (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 10:45
    แอออออ เขินนนนนนนน ดีเหลือเกิน ดีต่อใจมากๆ รักไรท์ แงงง
    #2,740
    0
  4. #2734 Reinchanz (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 21:57
    ขอบคุณนิยายดีๆ ฮือออออิ่มเอมใจมากกกค่ะะะะ
    #2,734
    0
  5. #2695 aum4501 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 19:48
    ขอขอบคุณนิยายดีๆ ชอบมากๆเลยตั้งแต่ต้นเรื่อง จนจบเรื่อง ได้ข่อคิดมาเยอะเลย
    #2,695
    0
  6. #2691 Zuhpyolp (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:29
    ขอบคุณสำหรับนิยายน่ารักๆ มีข่อคิดสำหรับเรื่องนี้ ชอบมากค่ะ สู้ๆนะคะไรท์
    #2,691
    0
  7. #2690 _WNSNam_ (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:00
    ขอบคุณน๊าที่เเต่งนิยายเรื่องนี้ออกมาให้อ่าน แถมเป็นนิยายที่ตีพิมพ์แล้วแต่ยังไม่ปิดตอนในเว็บด้วยง้ะ ไรท์โคตรน่ารักเลย
    สำหรับเรานิยายเรื่องนี้มันดีสำหรับเรามากๆเลยนะ เสนอออกมาได้ดีมากทั้งเรื่องเพื่อน ครอบครัว และความรัก คือมันได้เเง่คิดจากเรื่องนี้เยอะมากๆ
    รักนะคะ <3
    #2,690
    0
  8. #2680 bwp_k (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 10 มกราคม 2561 / 00:13
    โอ้ยยยย หวานซ้าาาาา ดีต่อใจมากกกกก

    เรื่องนี้คนเขียนดำเนินเรื่องแปลกดีค่ะ ปกติจะไปเร็วมาก แต่นี้ไปเรื่อยๆ แต่ไม่น่าเบื่อนะ กลับชอบค่ะรู้สึกอ่านไปอิ่มไป ไม่อยากให้จบเลย
    #2,680
    0
  9. #2606 FairyP718 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 21:28
    ความหมายข้อความบนกำไลหวานมาก ขอบคุณนะคะไรเตอร์
    #2,606
    2
    • #2606-1 KatzeP(จากตอนที่ 78)
      23 เมษายน 2560 / 00:59
      พึ่งเห็นคอมเม้นค่ะ ไล่อ่านตั้งแต่แรกถึงตรงนี้ ขอบคุณนะคะ : )

      #2606-1
    • #2606-2 KatzeP(จากตอนที่ 78)
      23 เมษายน 2560 / 01:36
      แฮ่~ เราลืมเอาอันนี้ลงให้

      จะบอกว่าเราเปิดอ่านอีพีนี้ก่อนอีพีสองอีก คือสงสัยว่ารูปปกคนไหนคือพาร์คนไหนคือที อ่านจบกลับไปดูปกใหม่ เหมาะมาก งื้อออ
      - 555+

      ชักอยากรู้ว่าสะใภ้คณะเป็นธรรมเนียมของมหาลัยไหน น่าสนุกอ่ะ หรือไรเตอร์สมมติขึ้นมาคะ
      - สมมุติขึ้นมาค่ะ

      น้องอันรู้รึเปล่าว่าทีมาดูการแสดง ถ้าน้องรู้แล้วหาทีไม่เจอเดี๋ยวก็ร้องหรอก
      - น้องอันรู้ค่ะ อาจไม่เห็นพี่ชายกับตา แต่พ่อคงบอกอยู่แล้ว และคงไม่ร้อง แต่ทีกลับบ้านอาจเจอน้องอันงอนใส่ 555+

      แต่งตัวอยากสาวเป็นยังไงอ่ะ ขอภาพประกอบ
      - อันนี้คงให้ไม่ได้น้า เราไม่มีอ่ะ

      วัยเด็กของทีน่าอึดอัดจัง กว่าจะเป็นทีตอนนี้ได้ปรับตัวนานเลยสิ ไหนจะเหตุการณ์ตอนแปดขวบอีก
      - ใช่ค่ะ

      เดี๋ยวนะที อะไรคือเลือดกำเดาจะไหล...
      - ดาเมจรุนแรงเกินทีจะรับไหว 555

      ส่วนบางคำถามมีเฉลยในเนื้อเรื่องอยู่แล้วน้า และคงได้คำตอบไปแล้วด้วย แต่ถ้ามีอะไรสงสัยเพิ่มถามได้นะคะ อาจจะตอบช้า แต่เราจะมาตอบให้ค่ะ ^^
      #2606-2
  10. #2224 shshshx (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:57
    อื้อ เสียใจไม่อยากให้จบบบบบบบ
    พาร์น่ารักเจ้ามันหลงทีเกินไปแล้ววววววว
    ขอให้พาร์ทำให่หัวใจของทีไม่มีรอยแผลอีกแล้วนะ
    รักพาร์ทีมากกกกกมายยยยยย ขอบคุณเรื่องราวน่ารักๆๆน้ีมากๆๆนะคะ
    #2,224
    0
  11. #2137 Pinkuplatong (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 06:36
    เขินตัวแตก งื้อออ อ่านหลายเดือนแล้ว กลับมาอ่านใหม่ก็ยังดีเหมือนเดิม
    #2,137
    0
  12. #2135 swoldeoo (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 10:35
    อยากได้ภาษาสวีดิชของกำไลทั้งคู่ค่ะ
    #2,135
    0
  13. #2134 Memmol (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 18:46
    ชอบมาก รักเลยเรื่องนี้ แม้จะรู้สึกติดขัดกับความไม่รู้ใจของทีในบางครั้ง แต่ก็รู้สึกโอเคกับเหตุผล กับสังคมรอบข้างของทีที่โตมา ไรท์แก่งมากอ่าที่แต่งนิยายได้ดีขนาดนี้ เป็นกำลังใจให้เรื่องต่อไปดีขึ้นยิ่งๆกว่าเดิมค่ะ
    #2,134
    0
  14. #2132 baekbow (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 12:09
    ปริ่มมาก อบอุ่นจนหยดสุดท้ายจริงๆ คือชอบอ่ะ ไม่รู้จะอธิบายยังไง บรรยายได้ดี และเข้าถึงอารมณ์มาก เป็นนิยายที่ดีอีกเรื่องนึงที่เคยอ่านเลย...ถึงจะเสียดายที่ต้องจากกันแล้ว แต่ไม่เป็นไรเจอกันเรื่องหน้าเนอะ ขอบคุณไรท์มากๆที่แต่งนิยายสนุกๆแบบนี้มาให้เสพ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #2,132
    0
  15. #2130 rinnarinrin (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 23:03
    happy ending!!! จบได้หวานน้ำตาลเรียกพี่มาก ไม่เห็นใจคนโสดบ้างเลย อ่านไปนี้จิกหมอนไป
    อะไรมันจะสวีทขนาดนั้น ติดตามนิยายเรื่องนี้มาตั้งแต่แรกๆ พอถึงตอนจบก็อดโหวงๆในใจไม่ได้
    ขอบคุณสำหรับนิยายเรื่องนี้นะคะ ประทับใจมากทั้งเนื้อเรื่องทั้งภาษาทั้งตัวละคร ขอบคุณจริงๆค่ะ
    #2,130
    0
  16. #2129 179 (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:07
    น่ารัก มาก อบอุ่นและยังคงความเป็นชลนทีได้ดีจริงๆ ขอบคุณสำหรับผลงานดีๆและอบอุ่น
    #2,129
    0
  17. #2126 Littlemintty (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 21:16
    ฮือออออ จบแล้วอ่ะ พาร์ยังอบอุ่รเหมือนเดิมเลย มั่นคงเสมอ ส่วนทีก็น่ารักขึ้นน 55555 ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆนะคะ จะติดตามผลงานต่อไปค่าา
    #2,126
    0
  18. #2123 barbear (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 14:02
    งื้อออออออออจบแล้วชอบเรื่องนี้ตรงมันมีไม่ใช่มีแต่ความรัก มีครอบครัว มีเพื่อนซึ่งมันอบอุ่นดี
    #2,123
    0
  19. #2122 Som O Usanee (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 05:13
    แอร๊ยยยยยยยยย น้องพาร์เฉลยข้อความในกำไลแล้ว ถามว่าน้องทีเขินไหมลูกกกกกกก ว่าเขาขี้หวงแต่ก็ชอบนะนั่น อิอิ แฮปปี้ ดีใจจจจจจจจ แอบขำแผนนัดพี่มาเจอกันของสองสาว น่าเอ็นดู
    #2,122
    0
  20. #2120 lifeless (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 01:07
    หวานมากกกกก ขำตรงคลาดกันตลอดนี่แหละ 55555
    #2,120
    0
  21. #2119 Moon1125Glass (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 23:45
    Happyendinggggg
    #2,119
    0
  22. #2118 Ap_Fortune (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 21:45
    อร้ายยยยยยยย เราอยากได้
    #2,118
    0
  23. #2117 berry kiki (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:50
    น่ารัก ความรักที่ลงตัว
    #2,117
    0
  24. #2116 Whatever it is (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:33
    ขอสเปนานๆๆๆๆๆ
    #2,116
    0
  25. #2115 it's me (จากตอนที่ 78)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2559 / 18:03
    ง่ะ รู้สึกเหมือนยังไม่จบเลยอ่าาา ชอบๆๆๆ แอบติดตามอ่านตลอดๆ ไม่ค่อยได้แสดงความคิดเห็นเลย แต่อยากบอกว่า ไรท์แต่งดีมากค่ะ ชอบ อ่านได้เรื่อยๆ สบายๆ เขินๆ ฟินๆ ดี เป็นกำลังใจให้จ้าาา รู้สึกอยากอ่านต่อ ยังไม่อยากให้จบ แบบอ่านได้เรื่อยๆเลยอ่ะ อยากอ่านยาวๆ ฮ่าๆๆๆ
    ปล.เรายังติดใจเรื่องกลุ่มเพื่อนทีอยู่ว่าทำไมพอเข้ามหาลัยถึงไม่บอกคนอื่นว่าเป็นกลุ่มเดียวกัน มีเหตุผลอะไรหรือป่าว
    #2,115
    0