[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 36 : Side Story : แมวเถื่อนกับนายพราน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,017
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    21 มี.ค. 60


Side Story : แมวเถื่อนกับนายพราน


พลั่ก!


ผมโดนโยนเข้าห้องนอนในหอของมัน หอเดียวกันแค่อยู่คนละชั้นคนละฟาก ห้องไอ้พี่ภูอยู่ชั้นสองทิศเหนือ ส่วนห้องผมชั้นสามทิศใต้ การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่มันบุกไปห้องผม วันอาทิตย์แบบนี้ไอ้วินไม่อยู่ห้องทั้งวัน สุดท้ายผมก็โดนจับมัดมือไขว้หลัง มัดขาติดกัน โดนแบกมาถึงนี่ ตลอดเส้นทางไม่มีใครโผล่หัวมาเห็นสักคน


“มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไร กูถึงต้องมาเจอมึง!


อีกฝ่ายเลิกคิ้วตอบกลับมาทันที “ใช้คำผิดแล้ว อยากกลายร่างเป็นแมวติดสัดปีนขึ้นเตียงกูก่อนเอง ช่วยไม่ได้วะเมีย”


ผมจ้องไอ้คนพูดด้วยแววตาอยากกินเลือดกินเนื้อ ถ้าไม่ใช่ว่าถูกจับมัดตั้งแต่โดนลักพาตัวมา ผมคงได้กระโดดถีบยอดหน้าอกของมันสักที นึกเสียใจสุดซึ้งที่ตอนเด็กๆ ชอบหนีคอร์สเรียนฟรีของทากะเซนเซอยู่เรื่อย รู้อย่างนี้ข่มความกลัวทากะเซนเซโหมดโหดยอมรับการฝึกฝนแบบไอ้ทีดีกว่า เสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้ว ได้แต่โหยหวนเรียกเพื่อนแข็งแกร่งที่สุดในกลุ่ม


ไอ้ทีช่วยกูด้วยยยย!


ติดก็แต่พรุ่งนี้สอบวันแรก แถมไม่ได้รวมตัวเป็นครั้งแรก คิดแล้วได้แต่น้ำตาตกใน นึกถึงเบอร์แปลกๆ ที่พึ่งโทรเข้ามาเมื่อวาน สายตรงจากลุงนิกพูดๆ แล้ววาง 


“ลุงกับทากะมาไทยสองอาทิตย์ เวลาครอบครัว งดเจอที”


ลุงนะลุง มาเยี่ยมลูกชายตอนไหนไม่มา ดันมาตอนนี้!


และเชื่อเถอะ ลุงนิกต้องไล่โทรบอกเพื่อนทุกคน เราเลยรู้โดยปริยายช่วงสอบคราวนี้งดรวมกลุ่ม แต่ยังดีอย่างน้อยก็น่าจะได้สปอนเซอร์ทิ้งเงินก้อนโตให้พวกผมไว้เที่ยวเล่นช่วงปิดเทอม (กรณีไม่มีใครโผล่หัวไปรบกวนช่วงเวลาของครอบครัว)


หลุดจากภวังค์ก็เห็นมันยืนจ้องอยู่ข้างเตียงที่ดันมีความหลังไม่น่าจดจำ อารมณ์ผมยิ่งพุ่งปรี๊ด สบถด่ามันไปหลายคำ ก่อนตะโกนใส่


“ปล่อยกู!


“ไม่ล่ะ กูไม่อยากเจ็บตัว แค่โดนทำโทษกับมึงคราวนั้นยังปวดกล้ามเนื้ออยู่เลย”


ผมสิยังขยับตัวไม่ค่อยไหว แต่ไอ้บ้าตรงหน้าดันเดินไปหาถึงที่ แบกผมมาถึงนี่ได้อีกต่างหาก


ไอ้ถึก!


“ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ พรุ่งนี้กูมีสอบ!


“วิชาอะไรล่ะ กูติวให้”


“ไม่ต้อง เอาของตัวเองให้รอดก่อนเหอะ”


“เผื่อยังไม่รู้นะเมีย กูเรียนเก่ง”


“เรียนเก่งก็ใช่ว่าจะสอบได้คะแนนดี!” กระแทกเสียงใส่


“คิดผิดแล้วเมีย คะแนนกูดีนะ เพื่อนถึงมาขอให้กูติวให้ประจำ แต่คราวนี้บอกปัดไป เพราะต้องเอาเวลามาให้มึงเนี่ย”


“โหย ซึ้งใจ” ผมประชด


“เข้าใจก็ดีแล้ว”


“ไม่ได้อยากได้โว้ยยย!


ผมหงุดหงิดจนต้องดิ้นกระแด่วๆ บนที่นอน ไอ้บ้านั่นก็เอาแต่ยืนหัวเราะ เดี๋ยวรูมเมทมันกลับมาเมื่อไหร่จะฟ้องให้เข็ด เดี๋ยวก่อนรูมเมทมันพี่นัทนี่หว่า ผมรีบซ่อนรอยยิ้มไม่ให้มันเห็น สบายแล้ว ด้วยความผิดติดตัวยังไงพี่นัทก็ต้องฟังผม ยอมเสี่ยงบาทาเพื่อนช่วยผมแน่นอน


เมื่อมีทางออก ผมเลยกลิ้งตัวหลังหนีใส่มัน ยอมนอนนิ่งๆ เก็บแรงไว้ก่อน รอหลุดไปได้เมื่อไหร่จะฝากรอยเท้าทั้งซ้ายขวาประทับแบบติดแน่นทนนานให้ดู  


“สวัสดีครับ ผมภูครับที่ติดต่อเช่าห้องคุณตั้งแต่สองอาทิตย์ก่อนครับ พร้อมเข้าไปอยู่ได้เลยใช่ไหมครับ”


ผมกระดิกหูฟัง นึกยินดีที่อีกฝ่ายคิดย้ายจากหอในไปอยู่ข้างนอกมหาลัยสักที


“อ้อ ถ้างั้นผมย้ายเข้าไปอยู่วันนี้เลยนะครับ”


จะย้ายออกวันนี้ซะด้วย ดีๆ


“ได้ครับ เอาเอกสารสัญญาไปหาผมที่ห้องพักได้เลยอ้อ ผมกะอยู่กับแฟนครับ”


หือ? แฟน?? ไอ้พี่ภูมีแฟนด้วย? หน้าแบบนี้นิสัยแบบนี้?? ใครเอามันนี่โคตรโง่


“ใช่ครับ ผมเลยถูกใจห้องนอนเก็บเสียงของคุณมากเลยล่ะ”  


ผมพ่นลมหายใจ ในหัวคงมีแต่เรื่องลามก ไม่อยากเชื่อว่ามันเรียนดี


“ครับๆ สวัสดีครับ” ไอ้พี่ภูวางสายหันมาบอกผม “นอนเล่นไปก่อนนะ กูขอเก็บของก่อน”


จะทำอะไรก็ทำเถอะ


ผมว่ามันคงจับผมมาทรมานเล่นส่งท้ายก่อนย้ายที่อยู่แหงๆ ได้แต่นอนนิ่งๆ ฟังเสียงเก็บข้าวของด้วยความเซ็ง จนผล็อยหลับตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ผมตื่นขึ้นมาอีกที เพราะรู้สึกหนัก แถมยังมีอะไรไม่รู้มายุ่งย่ามกับร่างกายอยู่ได้ รบกวนคนกำลังนอนเป็นที่สุด ปัดซ้ายปัดขวาก็ยังตามราวีไม่เลิก ไปๆ มาๆ ชักเกิดอารมณ์ เพลินอยู่ได้สักพักก็รู้สึกแปลกๆ


เดี๋ยวนะ ผมฝันเปียกเหรอ? ไม่สิ ไอ้สัมผัสแบบนี้มัน


จู่ๆ ก็โดนพลิกนอนคว่ำ ผมรีบลืมตา หันไปมองก็เจอไอ้บ้าที่อยู่ด้านหลังกำลังคลี่ยิ้มปลอบใจ


โอ๊ย!


ผมสะดุ้งโหยง เหงื่อแตกซิกๆ ความเจ็บแบบนี้มัน


“ใจเย็นๆ อย่าเกร็ง”


“ไอ้ภู!!


ผมสบถด่ามันยาวเหยียด พยายามจะหนีก็ยังไม่รอด ทำได้แค่กลั้นเสียงไม่ให้ดังมากเกินไป แค่นี้เพื่อนมันที่อยู่ห้องใกล้ๆ ก็มองผมด้วยสายตาเวทนาจะแย่อยู่แล้ว สุดท้ายก็โดนมันกินเรียบ ผมกัดฟันเจ็บใจจ้องหน้ามันที่ล้มตัวนอนข้างๆ อย่างอาฆาต ร่างกายหมดเรี่ยวแรงทั้งที่อยากจะถีบมันตกเตียงสุดๆ


หลังจากพลาดครั้งแรก หลังจากนั้นผมโดนมันล่อลวงสารพัดวิธี มีทั้งมอมเหล้า วางยาปลุกแบบอ่อนๆ แย่กว่านั้นหลังร่างกายผมคุ้นชินกับสัมผัสมัน แค่มือก็ปลุกอารมณ์กันได้แล้ว คราวนี้ยังลักหลับกันอีก อยู่กับมันไม่เคยไว้วางใจได้


“ไหนว่าจะย้ายไปอยู่ที่อื่นไง รีบๆ ไปเลย!


คนที่ล้มตัวนอนข้างๆ เลิกคิ้วสูง “ย้ายมาแล้วนี่ไง”


อะไรนะ?!


ผมรีบมองซ้ายขวากวาดตาไปทั่วห้อง ไม่คุ้นตาจริงๆ ด้วย นี่ผมหลับลึกจนโดนย้ายที่ขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวได้ยังไง ความคิดหนึ่งก็วูบเข้ามาในหัว


มะ มึงวางยากู!


ไอ้พี่ภูคลี่ยิ้ม “ลูกอมเคลือบยานอนหลับอ่อนๆ จากกูได้ผลเกินคาดใช่ไหมล่ะ มึงหลับยาวจนกูเป็นห่วงเลยมาปลุก”


ผมกัดฟันกรอดๆ กับวิธีปลุกของมัน หวนนึกถึงของกินในถุงที่ฝากรุ่นพี่ซื้อมา มันมีลูกอมหลงมาเม็ดหนึ่ง ผมก็นึกว่าเป็นของปลอบใจซะอีก บ้าเอ้ย!


“ถ้าลุกไหวเมื่อไหร่ก็ออกไปจัดข้าวของมึงซะ หรือจะให้กูจัดให้ แต่ถ้าหาอะไรไม่เจออย่ามาว่ากันล่ะ”


“ของกู? จะมาอยู่กับมึงได้ไง?”


“กูไปเก็บจากห้องมึงมาให้”


เฮ้ย!


ผมรีบลุกขึ้นนั่ง ซี๊ดปากนิดๆ ทั้งเสียดทั้งเจ็บ ท่าทางจะระบม แต่เรื่องที่ผมสนใจมันอีกเรื่อง


“มึงไปเก็บมาทำไม!


“อ้าว มึงเป็นเมียต้องย้ายมาอยู่กับกูสิ”


“กูไม่ย้าย! ไม่ใช่เมียมึงด้วย!


ผมสะดุ้ง หลังเห็นแววตาคมกริบ ไม่ทันตั้งตัวก็โดนกดไปนอนกับเตียงอีกรอบ


“อยากให้กูย้ำสถานะกับมึงอีกรอบไหม”


ผมรีบส่ายหน้าปฏิเสธหน้าซีดเผือก ขืนทำอีก พรุ่งนี้ผมจะไปนั่งทำข้อสอบไหวได้ไง


“ดี ลุกไหวก็ไปเก็บของให้เรียบร้อย สำรวจบ้านใหม่ด้วยก็ดี”


ผมพ่นลมหายใจ มองอีกคนที่กลับไปทิ้งตัวนอนข้างๆ เอาเถอะ ว่าง่ายให้ตายใจก่อน ผมค่อยชิ่งกลับถิ่น


“อ้อ กูแจ้งเอาชื่อมึงออกจากหอแล้วนะ เพราะมึงอยู่ครบตามกำหนดบังคับของเทอมแรกแล้ว”


“อะไรนะ!?!


“ตะโกนทำไม อยู่ใกล้กันแค่นี้”


วินาทีนี้ผมอยากแปลงร่างเป็นสัตว์ประหลาดตัวเท่าตึก กระทืบไอ้คนข้างๆ จมดิน ถ้าตายยากตายเย็นจะพ่นไฟแถมให้ด้วย


“เดี๋ยวกูออกไม่ได้ ไม่ใช่ว่าวิศวะต้องอยู่หอครบสองปีเหรอ”


ไอ้พี่ภูหัวเราะ “กูบอกมึงแล้วอย่าเอาไปบอกเพื่อนล่ะ ความจริงบังคับแค่เทอมแรก จะได้สะดวกต่อการถูกดูแลในช่วงรับน้อง แต่เพราะไม่มีพี่คนไหนบอกความจริง ปีที่แล้วกูเลยโง่อยู่หออีกเทอม มารู้ความจริงตอนปีสองก็ต้องจำใจอยู่หอในต่อเพื่อดูแลพวกเด็กปี1 อย่างมึง ตอนนี้กูหมดหน้าที่แล้วเลยย้ายออกได้”


ผมมองเห็นแสงสว่างของทางออกทันที


“มึงหมด แต่กูยัง”


ไอ้พี่ภูส่ายหน้า “มึงไม่เห็นเหรอว่าชั้นหนึ่งมีห้องพี่ปนอยู่กี่ห้อง นับนิ้วได้เลยใช่ไหมล่ะ เพราะเด็กปีหนึ่งจำนวนมากขึ้นห้องก็ไม่พอ พวกรุ่นพี่เลยต้องย้ายออกเป็นส่วนใหญ่ ส่วนปีสูงๆ ที่ยังคงอยู่หอในเพราะพวกเขามีความจำเป็น พวกที่ไม่จำเป็นหรือมีทางเลือกอื่นอย่างเราจะไสหัวไปที่ไหนก็ได้ทั้งนั้น แถมมึงยังได้กูคุมความประพฤติอีกต่างหาก โดดกิจกรรมไม่ได้แน่นอน”


“ทำอย่างกับมึงตำแหน่งใหญ่!


“ตอนนี้ไม่ แต่ปีหน้าไม่แน่”


ไอ้พี่ภูโน้มหน้ามาใกล้ แตะริมฝีปากกับหน้าผากสักพักก็ถอนออก


“อยู่นี่กับกูนี่แหละ แค่ลูกแมวเถื่อนตัวเดียว กูเลี้ยงได้”


ผมแยกเขี้ยวใส่ไอ้คนกล้าพูดคำดูดีดี๊ 


“กูไม่เชื่อ”


“ให้เวลาพิสูจน์สิ”


ผมดันหน้าไอ้พี่ภูออกห่าง “เดี๋ยวมึงก็ทวงค่าเลี้ยงดูจากกูอยู่ดี”


มันนิ่งไปนิด ก่อนคลี่ยิ้มกริ่มที่ผมเกลียดที่สุด


“เมียฉลาด แต่อย่าห่วงเลย กูทวงกับมึงแค่เรื่องบนเตียงเท่านั้นแหละ”


“แค่นั่นกูก็เสียเปรียบจะแย่แล้ว!! ปล่อยกูนะ กูไม่อยากอยู่กับอื้อ”


ไอ้พี่ภูถอนจูบออก


“ไม่ต้องรีบร้อน สงครามระหว่างเรายังอีกนาน กูจะค่อยๆ ปราบลูกแมวเถื่อนอย่างมึงให้เชื่องเป็นลูกแมวบ้านเลยคอยดู”


“ไม่มีทาง!


“อยู่ให้พิสูจน์สิ”


“ไม่”


“ยำ”


ผมเงียบพร้อมทั้งหันหน้าหนี สักพักก็ได้ยินเสียงถอนหายใจ


“เอาเถอะ ยังไงมึงก็หนีกูไม่พ้นหรอก สภาพมึงตอนนี้ก็ไม่ต่างจากสัตว์ติดกับดักสักเท่าไหร่”


ผมกัดฟันกรอด ถลึงตาอาฆาตใส่ ไอ้พี่ภูแค่ก้มมาจุ๊บปากทีหนึ่ง ก่อนเดินหนีเข้าห้องน้ำ


“อ้อ ยำ มึงควรมาเข้าห้องน้ำด้วย”


ผมรีบลุกขึ้นนั่ง หน้าซีด “มึงไม่ใส่ถุง”


“เปล่า กูจำข้อตกลงเราได้น่า แต่มึงแตกใส่ตัวเองเลอะเทอะไปหมด อาบน้ำสักหน่อยน่าจะสบายตัว”


ผมอยากหาอะไรปาใส่หน้ามันมาก


“หรือถ้าลุกไม่ไหว กูเดินไปอุ้มมึงเข้าห้องน้ำได้นะ”


“ไม่ต้องมายุ่ง กูเข้าเองได้”


“งั้นก็รีบมา ถ้าช้ากูไปอุ้มมึงลงจากเตียงแน่”


ผมกัดฟัน ฝืนสังขารตามเข้าห้องน้ำ จู่ๆ ก็โดนผลักหน้าถลา คว้าอ่างล้างหน้าเกาะพยุงตัวแทบไม่ทัน หันไปด้านหลังเห็นไอ้คนที่เข้ามาก่อนกดล็อกกลอนประตูฉีกยิ้มระรื่น


ผมสบถด่ามันในใจ นึกรู้ทันที เผลอติดกับมันอีกแล้ว


“ไม่เอานะมึง พรุ่งนี้กูมีสอบนะโว้ย!” ผมรีบปฏิเสธ ไม่ยอมให้มีรอบสองแน่


“ก็บอกแล้วว่าเดี๋ยวช่วยติว”


“กูยังต้องไปนั่งสอบนะโว้ย!” ผมทำเสียงจริงจัง


“ไม่ต้องห่วงจะทำเบาๆ”


“มึงอย่าพึ่งมาหื่นตอนนี้ได้ไหม”


“แค่หื่นฉลองห้องใหม่กับเมียเอง”


“ไอ้พี่ภู!!!


เวรกรรมชาติไหนของผม ถึงต้องมาเจอมันเนี่ย!



 

เวลาเดียวกัน


วินพึ่งกลับเข้าห้องในช่วงเย็น กำลังปล่อยถุงข้าวกล่องหล่นกระแทกพื้น


ข้าวของในห้องดูรกรุงรังอย่างกับโจรเข้าห้อง ตั้งสติได้ก็รีบไปดูของมีค่าที่เก็บไว้ก่อน อยู่ครบหมดยกเว้นของไอ้ยำ กระเป๋าตังค์ มือถือหายหมด พอเปิดตู้เสื้อผ้าของยำยำ เสื้อผ้าหายเกลี้ยง เหลือกระดาษถูกหนีบไว้กับไม้แขวนเสื้อ รีบคว้ามาอ่านทันที


พี่ขอเพื่อนเราไปล่ะนะ พี่ภู

..ขอโทษที่ไม่ได้มาบอกเอง

อ้อ ถึงเวลาเมื่อไหร่พี่จะโผล่หน้าไปทำความรู้จักด้วย


โน้ตในมือสั่นระริก รีบกดโทรหายำยำ โทรเท่าไหร่ก็โทรไม่ติด เลยเลื่อนเข้าไลน์กลุ่มกดพิมพ์ข้อความ


‘SOS ยำโดนพี่ภูลักพาตัวไปไหนแล้วก็ไม่รู้?!’


กำลังจะส่งก็นึกได้ว่าเมื่อวานใครโทรมาหา หน้าที่ซีดอยู่แล้วยิ่งซีดลงอีก สุดท้ายก็กดลบข้อความทิ้ง เปลี่ยนโทรหาคนอยู่ใกล้ที่สุดแทน


“ แย่แล้วไว ยำโดนพี่ภูลักพาตัวไปแล้ว!


แว่วเสียงอะไรสักอย่างตกแตก พร้อมเสียงร้องตะโกนลั่นทะลุลำโพง


“ห๊ะ!!!


------------------------------------------------------

Talk: 15/02/2015

เป็นตอนพิเศษรับวันวาเลนไทน์ค่ะ ใครคิดถึงสองคนนี้บ้าง 555 

ฝั่งเพื่อนๆ ทีก็วุ่นวายไม่เบาเลยค่ะ (ขำ) 

ที่จริงควรลงให้เมื่อวาน แต่ติดขัดเรื่องไฟดับ เราพิมพ์ให้ไม่ทันค่ะ เลยมาช้าไปวันหนึ่ง 

สุขสันต์วันวาเลนไทน์ย้อนหลังนะคะ (ยิ้ม)

------------------------------------------------------

เรื่องคอมเม้นต์ ยกยอดไปตอบท้ายบทหน้านะคะ

------------------------------------------------------

สำหรับคู่นี้มีเปิดเรื่องให้อ่านแล้วนะ ตามลิงค์ข้างล่างค่ะ 

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1538473

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2838 pnpb2523 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 14:33

    เนี่ย รออ่านเรื่องยำภูอยู่เนี่ย 555

    #2,838
    0
  2. #2797 KiHaE*129 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 01:47

    พี่ภูแม่งกวนอะ

    ชอบๆ

    ฮ่าๆๆๆ

    #2,797
    0
  3. #2718 ThkTheks (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2561 / 14:26
    เขินไงก็ไม่รู้ ดผุซึนทั้งคู่อะคู่นี้ แต่สงสารน้องยำอยู่ พี่ภูไม่เคยอ่อนโยนเลย
    #2,718
    0
  4. #2648 Mistyblack (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 18:34
    คู่นี้น่ารักกกก
    #2,648
    0
  5. #2569 FairyP718 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 17:01
    ดุเดือดจริง ๆ คู่นี้
    #2,569
    0
  6. #2192 shshshx (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:03
    น่ารักกกกกยำเสร็จแน่
    #2,192
    0
  7. #1980 baekbow (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 16:34
    เอ๊ะ วินกลัวใครอ้ะ ผัวเมียอยู่ด้วยกันก็ถูกแล้วนี่
    #1,980
    0
  8. #1834 milkc (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 21:39
    พี่ภูน่ารักนะ
    555555555555 นี่เราเห็นความน่ารักของพี่ภู จริง ๆ
    งื้ออออ มันต้องน่ารักน่าฟัดแน่ ๆ
    ยำเนี่ยยยย งิงิงิ
    #1,834
    0
  9. #1620 Gen_Bear (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 01:31
    ชอบง่าาาาา ไรท์จะแต่งภูยำเป็นเรื่องยาวรึเปล่าอะะะะะะ
    #1,620
    0
  10. #1139 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 11:28
    ลุงนิคนี่มีอิทธิพลจริงๆ ฮ่าๆ
    #1,139
    0
  11. #1002 NeNe (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2559 / 23:36
    อ้ายย ชอบคู่นี้ >____< พี่ภูนี่ใจกล้ามากค่ะ บุกถึงถิ่น แถมยังลักพาตัวอีกกก ใจหนึ่งก็สงสารยำแต่อีกใจก็ฟินนนนนน
    #1,002
    0
  12. #891 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:07
    อีพี่ภูแกขโมยยำไปไม่ขอเพื่อนเขาเลยนะ
    #891
    0
  13. #888 Zuba1234 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:03
    แมวเถื่อนที่ไหน เป็นแมวน้อย ขู่ขนพ่อง เท่านั้นแระ 55555
    #888
    0
  14. #884 หมวยตัวกลม (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:10
    โอ๊ยย ชอบบบบ
    อยากอ่านคู่นี้ต่อด้วยยย
    #884
    0
  15. #881 Choikim Hanna (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:50
    แล้วเด็นอ่ะ น่าสงสารนะ ??
    #881
    0
  16. วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:11
    เชียร์ภูยำนะแต่เรื่องเมียยำเนี่ยจะทำไง. โอ๊ยยยยย เครียด
    #878
    0
  17. #877 Som O Usanee (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:00
    เดี๋ยวนะพี่ภู ใจเย็นหน่อยไหม หรือควรบอกให้ยำทำใจ โถถถถถถ
    #877
    0
  18. #874 นพวรรณ ไทยเจริญ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 00:18
    แบบนี้ก็ได้หรอคะพี่ภู ทีมาช่วยยำเร็วเข้าพ่ออัศวินประจำกลุ่ม
    #874
    0
  19. #873 mukmixdada (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:35
    แมวเถื่อนโดนปราบบวบ
    #873
    0
  20. #872 PRF •_• (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:00
    555 มีงี้ด้วยวุ้ยๆ 55 สงสารยำดีไหม 55555 หรือสงสารเพื่อนๆดี ขำ~ (หนังที่ดูก็ขำ ไอ้นี่ก็ขำบ้างไง555)
    #872
    0
  21. #871 PreawMaKa (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:35
    พี่ภูขาาาาา พี่โครตกวนเลยค่า แถมยังโหดเถื่อนอีก อิจฉานำ! เอ้ย ไ่ม่ใช่~ 555
    #871
    0
  22. #870 Whatever it is (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:23
    555 คู่นี้โหดหื่นเถื่อนจริงๆ
    #870
    0
  23. #869 Antisa Prasertkiaw (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:23
    555 อยากเห็นแมวเถื่อนโดนปราบพยศ #ทีมพี่ภู><
    #869
    0
  24. #867 ^O^!-! P.Vampire !-!^O^ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 19:05
    555555 น่ารักกก #แมวเถื่อน
    #867
    0
  25. #866 Faren-Hight (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:24
    งื้ออ ว่าแต่คนทำของทำของตกแตก น่าจะตกใจมาก เพื่อนสาวถูกลักพาตัว 555
    #866
    0