[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 25 : บทที่ 20

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    11 ก.ค. 60


บทที่ 20


เดี๋ยวนะจะชวนไปเดตที่ไหนอีก ก็มึงเล่น....


“ไม่ใช่แบบนั้น!


ผมมองเพื่อนด้วยแววตางุนงง “กูไม่เข้าใจมึง”


พาร์ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “กูไม่ได้หมายถึงเดตแบบไปเที่ยวด้วยกันเป็นครั้งๆ แต่


เห็นเงียบอยู่นานเหมือนกำลังเรียบเรียงความคิด ผมเลยรอฟังว่ามันจะพูดอะไร


คืองี้ มากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟนของกู หมายความว่า อยู่กันแบบเพื่อน แต่จะเปิดโอกาสให้ลองพิจารณาดูว่าสามารถพัฒนาความสัมพันธ์ไปได้ไกลมากกว่านี้ไหม หรือว่าควรหยุดแค่เพื่อนก็พอ


อ่าฮะ แล้ว?”


นั่นแหละคือเดตที่ถามไปเมื่อกี้


หลังฟัง ผมพยายามปรับความคิดใหม่


“เอ่อ พาร์ นั่นไม่เรียกว่าเดตแล้ว”


“ถือว่าเป็นเดตในแบบกูแล้วกัน คำตอบล่ะ?”


กะทันหันเกินไปไหม”


“มึงพูดว่าอะไรนะ?”


ผมพ่นลมออกจากปาก ไม่คิดทวนคำที่งึมงำไปเมื่อกี้


“กูรู้ว่ามึงไม่เคยมีแฟน แล้วเรื่องจีบ เคยปะ?”


พาร์จ้องเขม็งใส่ผมทันที จ้องอยู่นานจนผมมองกลับอย่างสงสัย มันดันส่งเสียงหึ เบือนหน้ากลับไปสนใจข้าวในมือแทนหน้าผมถึงจับความหมาย หึของมันไม่ค่อยถูก แต่จากสีหน้ากับแววตาที่เห็นแวบเดียวเมื่อครู่ บอกผมทันทีว่ามันไม่ได้หัวเราะแน่ๆ ออกแนวด้านลบหน่อยๆ เหมือนกำลังไม่พอใจ


“เอ่อ ถ้าลำบากใจไม่ต้องตอบก็ได้”


คราวนี้มันพ่นลมหายใจเลย แถมพูดกับผมแบบไม่มองหน้าอีก


“อยากรู้ไปทำไม”


ท่าทางพาร์จะอารมณ์ไม่ค่อยดี ผมเลยบอกความคิดตัวเองไปตรงๆ


งั้นช่วยฟังความเห็นกูหน่อยผมชูนิ้วชี้ขึ้นมา หนึ่ง เมื่อเช้าเราพึ่งคุยจนได้ข้อสรุปหมาดๆ เที่ยงปุ๊บมาขอ เอ่อ เดตแบบฉบับมึงเลย แถมยังขอคำตอบทันทีอีก คือมึงจะรีบร้อนไปไหน?”


ผมพูดจบพาร์หันมามองทันที เลยตวัดนิ้วกลางชูเคียงคู่นิ้วชี้ พูดต่อ


สอง ถ้าเป็นเดตแบบปกติ มึงควรสร้างความประทับใจ หรืออะไรสักอย่างมากกว่านี้ ทำให้คนที่มึงเอ่ยชวนรู้สึกอยากออกเดตด้วย แต่มึงเล่นใช่วิธีหลอกล่อกูมาแบบเนียนๆ บอกตามตรง กูแอบอึ้ง


“ไม่ใช่!


“หือ?”


“กูแค่ชวนมึงมากินข้าวเที่ยงธรรมดา ไม่ได้หลอกมาเดต!


“อ้าวเหรอ


ผมปรับเปลี่ยนความคิดใหม่ “งั้นไอ้ข้อสองถือว่ากูไม่ได้พูดแล้วกัน กลับมาข้อแรก ที่ถามไปว่าเคยจีบใครไหม เพราะมึงเหมือนคนไร้ประสบการณ์มาก แต่กูไม่มั่นใจหลังโดนเทคนิคหลอกเดตเข้าเลยลองถามดู แต่ถ้าไม่ใช่ งั้นที่กูเดาไว้น่าจะถูกมึงน่าจะไร้ประสบการณ์จริงๆ”


พาร์เงียบไปเลยครับ ผมกระแอมไอ พูดต่อให้จบ


“ที่อยากแนะนำคือ หลังถามไปแล้ว มึงควรเว้นระยะให้อีกฝ่ายลองเก็บไปคิดดู ไม่ใช่ขอคำตอบเลย แต่ถ้ามึงตื้ออยากได้คำตอบตอนนี้ ก็จะได้คำตอบแนวปฏิเสธมา เอ่อ กูก็ไม่ได้อยากพูดให้รู้สึกแย่ แต่เรื่องพวกนี้โคตรพื้นฐาน พวกที่เชี่ยวชาญหน่อยจะมีจังหวะในการรุกและถอยมากกว่านี้เยอะ แต่บางทีก็เนียนจนจับไม่ได้ไล่ไม่ทันมองกูอย่างนั้นทำไม”


ผมรีบถาม หลังเห็นแววตาข้องใจสุดๆ จากพาร์ แล้วไอ้แววตาแบบนี้โคตรคุ้นจนตงิดในใจ


นี่มันคงไม่ถามว่า


“มึงเคยโดนคนอื่นรุกจีบ?”


นั่นไง!


“เคยแล้วแปลกตรงไหน?”


“ผู้ชาย?”


“ทำไมต้องผู้ชายวะ! ไม่คิดว่าเป็นรุ่นพี่สาวสวยมั่งล่ะโว้ย!


“กูไม่เชื่อว่ามีแต่ผู้หญิง”


ผมชะงัก ครุ่นคิดสักพักต้องยอมรับ “ผู้ชายก็เคยมี”


หลังขึ้นชั้นมัธยมต้น ผมโดนพวกรุ่นพี่มากหน้าหลายตาตามตื้อพอสมควร แต่หลังเกิดเรื่องกระทืบหนอนน้อยคนอื่นถึงขั้นขึ้นศาล ไอ้คนที่เคยตามตื้อก็หายเรียบ ผมเลยได้อยู่อย่างสงบสุขจนเรียนจบ ม.6 จนล่าสุดมาเจอโดนจีบในห้างนั่นไง


“ว่าแล้ว”


ผมคิ้วกระตุก แม่งยังกับโดนหยามศักดิ์ศรี จนต้องโผล่พูดอีกประโยคพร้อมจ้องเขม็งใส่ “ไอ้ที่กูแนะนำมึง ส่วนใหญ่มาจากประสบการณ์กูไปจีบชาวบ้านต่างหาก” 


เข้าใจใช่ไหม เข้าใจใช่มายยย!


 แต่พาร์ดันไม่ตอบอะไรกลับมา เอาแต่ตักข้าวเข้าปาก ทิ้งตะกอนความข้องใจไว้ในตัวผม


ถ้ามึงมีเพื่อนพึ่งเริ่มหัดจีบคนอื่น มึงจะแนะนำเขาว่ายังไง?”


ผมชะงักช้อนที่เกือบได้เข้าปาก “ก็จะแนะนำให้ไปขอยืมเทคนิคเพื่อนมาใช้ไปพลางๆ ก่อน รอชั่วโมงบินสูงกว่านี้ค่อยคิดวิธีเอาเอง”


“งั้นเหรอ”


ผมมองอาการหงอยของคนข้างๆ ก็ชักอยากปลอบ “เอาน่า เรื่องแบบนี้มันต้องค่อยๆ เรียนรู้ถ้ามึงสนใจ กูถ่ายทอดให้ได้นะ ไม่มีหมกเม็ดแน่นอน”


แต่ไอ้คนฟังกลับถอนหายใจเฮือกใหญ่ ตักข้าวเข้าปากด้วยอาการสุดแสนเซ็งจิต แต่ก่อนจะเอาช้อนแตะปาก กลับเอ่ยอีกประโยค


“ขอไปเรียนรู้จากคนอื่นดีกว่า”


ตะกอนที่ยังลอยฟุ้งในตัวทำปฏิกิริยากับคำพูดเมื่อกี้ทันที ผมเผลอเอ่ยเสียงเย็นใส่เพื่อน


“มึงกำลังหยามกูใช่ไหม”


พาร์สะดุ้งโหยง รีบส่ายหัวปฏิเสธ แต่ผมยังจ้องเขม็งด้วยความหงุดหงิด อีกฝ่ายถึงยอมง้างปากอธิบาย


“กูไม่ได้หยามมึง แต่ลองคิดดิ เอาเทคนิคจากคนสอนมาใช้กับคนสอน มึงว่าจะไปรอดไหมล่ะ”


ปรอทอารมณ์ที่กำลังพุ่งขึ้นสูงกลับลดฮวบฮาบถึงขั้นติดลบ


โอเค จบเรื่องนี้เถอะ!



 

“ที”


ผมเงยหน้าตามเสียงเรียก พี่ดินกำลังนั่งเท้าคางมองตรงมาอยู่ที่โต๊ะท่านประธาน มือหมุนปากกาเล่น ตรงหน้าคือเอกสารสารกองเป็นพรืด ส่วนผมยึดโต๊ะญี่ปุ่นนั่งพื้นอยู่กลางห้อง รอบตัวมีแฟ้มกระจายไม่ต่ำกว่าห้า เป็นแฟ้มอาวุธ (ปืนฉีดน้ำรูปแบบต่างๆ) และแฟ้มเครื่องประดับ (ขนาดคัดเหลือสร้อยข้อมือกับกำไลแล้วก็ยังมีตั้งสามแฟ้ม) 


“เราไม่พอใจแผนการของพี่หรือเปล่า?”


“เอ๊ะ?”


“พี่เข้าใจ เรากับพาร์ต้องไม่ชอบใจแน่ๆ แต่ถ้าพี่ไม่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดแบบนี้ สงครามเริ่มเมื่อไหร่ เราจะถูกล่าตั้งแต่ต้นงานยันจบงานแน่ๆ”


“อ้อ เรื่องนั้นผมไม่โกรธพี่หรอก”


พี่ดินทำหน้าไม่เชื่อ “ไหนลองทวนเรื่องสะใภ้คณะให้พี่ฟังสิ เอาตามแบบที่เราเข้าใจก็ได้”


“ก็สะใภ้คณะแบ่งออกสองประเภทคือ ได้มาจากเดินพันกับได้มาจากพันธมิตร กรณีได้จากเดิมพันต่อให้โดนจับตัวไป คณะสามีสามารถเลือกไม่ไปช่วยได้ แต่สะใภ้จากพันธมิตรต้องไปช่วยอย่างเดียว สรุปคือผมเป็นแรร์ไอเทมที่ใครๆ ก็ต่างอยากได้ตัว พี่เลยต้องคิดแผนปกปิดให้ผมเป็นแค่สะใภ้จากเดิมพัน จะได้ถูกหมายหัวน้อยลง


สรุปได้ถูกต้องแล้วทำไมยังทำหน้าเซ็งโลกแบบนั้นล่ะ?”


พี่อยากรู้เหรอ?”


ไม่อยากจะถามเรอะ เอางี้ ให้พี่ลองเดาดู”


พี่ดินหรี่ตาลง มองผมนิ่งพักใหญ่ “ทะเลาะกับพาร์มา?”


ดูเหมือนอย่างนั้นเหรอพี่?”


“ไม่เชิง แต่พี่เห็นพวกเราเดินเข้ามากันเงียบๆ ฟังพี่เงียบๆ ต่างคนต่างดูแฟ้ม ไม่พูดจากันสักคำ จนกระทั่งพาร์โดนเพื่อนโทรตามตัวให้ไปติวกับพวกปีสองกะทันหัน ก็เห็นมองหน้ากันแค่แวบเดียว พาร์ก็ผละจากไปทั้งอย่างนั้น ไม่มีบอกกล่าวสักคำ ใครเห็นก็เดาออกทั้งนั้นว่าทะเลาะกันมา”


ตามที่พี่ดินว่า พี่นิติปีสองนัดรวมรุ่นน้อง เพื่อเปิดคอร์สติวกะทันหัน จะเลิกกี่โมงก็ไม่รู้ ผมเลยต้องมานั่งแกร่วรอพาร์อยู่ในห้องสโมฯนิติกับพี่ดินต่อ เพื่อศึกษาปืนฉีดน้ำแต่ละรูปแบบ พี่ดินบอกว่าไม่ใช่แค่ให้ผมเลือก แต่ต้องจำให้ได้ด้วย จะได้หลบหลีกถูก ส่วนแฟ้มเครื่องประดับ เอาไว้ก่อนดีกว่า ยังไงก็ต้องมาตัดสินใจร่วมกัน      


“เหม่อเลยนะเรา สรุปทะเลาะกันจริงๆ?”


ผมส่ายหน้า “ไม่ได้ทะเลาะครับ”


“ไม่ถึงขั้นทะเลาะ แค่มีเรื่องหมางใจกัน?”


ไม่เชิงครับ”


พี่ดินขมวดคิ้ว “งั้นสถานการณ์ระหว่างเรากับพาร์คืออะไร?”


“ก็กระอักกระอวนใจล่ะมั้ง”


“อ้อ ลำบากใจเรื่องอะไรล่ะ? ลองพูดมา เพื่อพี่ช่วยแนะนำอะไรได้”


ผมถอนหายใจทันที มองท่าทางพึ่งพาได้ของพี่แก ครุ่นคิดตัดสินใจสักพักก็ลองเสี่ยงถามดู


“เอ่อ เรื่องที่ผมจะถามไม่เกี่ยวกับพาร์โดนตรง แต่มีผลเอี่ยวด้วยเฉยๆ พี่พร้อมจะฟังไหม?”


“ว่ามา”


ผมคิดเรียบเรียงคำพูด จุดประสงค์หลักคือได้ถามความคิดเห็นจากมุมมองคนอื่น ดังนั้นต้องไม่แย้มพรายให้พี่ดินรู้ความจริงเด็ดขาด


“คือผมมีเพื่อนคนหนึ่งค่อนข้างสนิท แต่เมื่อไม่นานมานี้ท่าทีของเพื่อนแปลกไป” ผมหยุดสังเกตสีหน้าพี่ดิน อีกฝ่ายจะไม่มีท่าทีเปลี่ยนแปลง ผมก็พูดต่อ “แบบว่าการกระทำบางครั้งดูเหมือนว่าชอบ บางครั้งก็ไม่”


พี่ดินเลิกคิ้วขึ้น “ชอบ? แบบที่อยากได้เป็นแฟน?”


“อื้อ”


“อ้อ แล้วไงต่อ?”


“ผมเลยไม่รู้ว่าควรจะจริงจังด้วยดี หรือปล่อยให้มันเป็นเรื่องเล่นๆ แบบไม่ต้องเก็บมาใส่ใจดี


“พี่พอเข้าใจความลำบากใจของเราแล้ว แต่ยังไม่หมดแค่นี้ใช่ไหม เล่าต่อสิ”


“จู่ๆ วันนี้เขามาขอเดตด้วย” ผมเล่าแนวความคิดเดตของพาร์ พยายามพูดรายละเอียดเท่าที่จำได้ทั้งหมด “ผมฟังยังไงก็เหมือนขอดูใจชัดๆ แต่ดันเรียกว่าเดต เลยลองถามเจาะลึกดู ผลคือทางนั้นเป็นมือใหม่แกะกล่องก็แค่นี้แหละ ตอนนี้ผมอยากได้ความเห็นของพี่” 


“พี่ขอสรุปก่อน เอ่อ อีกฝ่ายเป็นเพื่อนเราอยู่?”


ผมพยักหน้า


“เขามีท่าทีว่าชอบ แต่บางครั้งก็ไม่ชัดเจนพอ?”


“ใช่ ขนาดผมลงทุนเปลืองตัวลองใจมา อีกฝ่ายยังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง”


“ฮะ!” พี่ดินทำหน้าตกใจ


“ก็ส่วนใหญ่เวลาชอบใครก็ต้องอยากสัมผัสใช่ไหมล่ะ ไม่ก็ต้องมีสายตาโลมเลียลามกบ้างแหละ แต่นี่เปลือยท่อนบนให้ดูยังเฉย แถมยังออกอาการสับสนว่าจะเอายังไงกันแน่ ครึ่งๆ กลางๆ จนผมไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี”


“เอ่อ เดี๋ยวนะ ฝ่ายนั้นเป็นผู้ชาย?”


ผมชะงัก เม้มปากครุ่นคิด ก่อนผงกหัวว่าใช่


พี่ดินเผยปากอ้าค้าง “เอ่อ แล้วสถานการณ์ตอนนี้ของเรากับเพื่อนคนนั้นเป็นยังไงบ้าง?”


“ก็ยังพออยู่ด้วยกันได้ แต่มันไม่เหมือนเดิม”


“พาร์รู้เรื่องนี้ด้วยสินะ”


ผมพยักหน้า


“ลำบากใจกันเพราะเรื่องนี้?”


ผมชะงัก แต่ก็ตอบแบบกลางๆ ไป “ประมาณนั้นครับ”


พี่ดินประสานมือเข้าหากัน สีหน้าเคร่งเครียดกว่าเดิม


“จะว่ายังไงดี พี่คิดว่าเป็นปัญหานะ เพราะนี่มันไม่ใช่เรื่องส่วนตัวของเราอีกแล้ว แต่มันส่งผลกระทบถึงคณะด้วย พี่ไม่แน่ใจว่ามีใครบอกเราหรือยัง แต่สามีกับสะใภ้คณะมีกฎว่าห้ามมีแฟน”


“อ้อ ผมรู้แล้วครับ พี่นันเคยพูดแบบผ่านๆ”


“พี่ไม่รู้ว่ามีที่มายังไง หรือมาจากไหน แต่มีบังคับใช้เรื่อยมาหลายปี พวกสามีกับสะใภ้เลยได้คบคบกันเองเป็นส่วนใหญ่จนเหมือนเป็นคำสาปเลยล่ะ”


“คำสาป?”


“ถ้าดูจากสถิติคบกันเองที่ผ่านมามีเปอร์เซ็นต์สูงถึง98% คนอื่นเลยมองว่าเป็นคำสาป มีส่วนน้อยที่ไปคบกับคนอื่น ก็ได้คนที่จับคู่ด้วยช่วยกันปกปิด แต่ก็ไม่รอดกลายเป็นเรื่องฉาวมีประเด็นให้โดนโจมตีตลอด ที่สำคัญทำให้คณะฝ่ายสามีกับฝ่ายสะใภ้แตกหักกันอีก มันเลยยิ่งส่งเสริมประเด็นคำสาปเข้าไปใหญ่ จนเกิดเรื่องเล่าลือต่อๆ กันมาว่า ถ้าสามีสะใภ้ไม่คู่กันเอง จะเกิดหายนะ”


ผมเงียบด้วยความอึ้ง


“ถ้าให้พี่เดา เพื่อนของเราคงกลัวว่าจะโดนแย่งเราไปล่ะมั้ง เลยเริ่มออกอาการ ส่วนพาร์คงกังวลไม่อยากให้เกิดปัญหาในอนาคต”


พี่ดินเดาเป็นฉากๆ สมจริงยิ่งกว่าที่ผมคิดไว้สำหรับแถอีกครับ


“งั้นพี่ขอถามหน่อย เราชอบเพื่อนในแง่คนรักหรือเปล่า”


ผมส่ายหน้า  


“งั้นเราต้องแสดงออกให้ชัดเจนว่าเห็นเป็นแค่เพื่อน อย่าไปให้ความหวัง ในฐานะที่พี่เป็นประธานนิติปี4 พี่ก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องเหมือนกัน เข้าใจไหม”


เล่นโดนจ้องให้รับปากอย่างเดียวแบบนี้ ผมเลยต้องรับปาก


“ดูเหมือนเรายังข้องใจนะ?”


ผมชะงัก “กะก็”


ความจริงมันไม่ได้เป็นอย่างที่พี่คิดไง ผมเลยรู้สึกเหมือนคำตอบยังไม่โดนใจยังไงไม่รู้


ในใจคิดอย่าง ปากพูดอีกอย่าง “แล้วถ้าฝ่ายนั้นยังไม่ยอมหยุดล่ะครับ?”


พี่ดินนิ่วหน้า ครุ่นคิดเงียบๆ พักใหญ่ก็ดีดนิ้ว “ง่าย จับพาร์ทำแฟนซะ”


“ฮะ!!


“ที่เพื่อนเราไม่ยอมหยุด อาจเพราะเห็นว่าเรายังไม่มีใคร เพราะงั้นไปทำให้เห็นว่าคำสาปเป็นจริงซะ คบกับพาร์ไปเลย เอาแบบหลอกๆ ก็ได้ ยังไงตอนนี้ทั่วทั้งมหาลัยก็คิดว่าเรากับพาร์คบกันเองอยู่แล้ว อ้อ เพราะเรื่องนี้ด้วยล่ะมั้ง เพื่อนเราถึงได้รีบร้อนมาบอกขอดูใจ แบบนี้ต้องรีบตัดไฟตั้งแต่ต้นลม”


พี่แกดึงลิ้นชัก หยิบกระดาษเอสี่ออกมาวางบนโต๊ะ คว้าปากกาจดยิกๆ


“เดี๋ยวพี่เพิ่มแผนการให้ เอาแบบที่ฝ่ายนู้นรับรู้แล้วต้องขอถอยกลับไปเป็นแค่เพื่อนอย่างเดิมเลย”


พี่ดินครับ เดี๋ยวก่อนนนน!


“อ้อ เรื่องเครื่องประดับ พี่ไม่ให้เลือกสร้อยข้อมือแล้ว เอาเป็นกำไลแทน จะได้พลิกไปมาไม่ได้ ข้อความที่ต้องสลักลงตามธรรมเนียมก็ย้ายไปสลักด้านในกำไลแทน ส่วนด้านนอกทำให้เห็นเป็นกำไลคู่รักซะ เวลาเพื่อนเราเห็นจะได้ใช้เตือนสติว่า ทีมีคนรักแล้ว”


“เอ่อ พี่ครับ คือว่า


“ไหนๆ ก็ไปกลับด้วยกันอยู่แล้ว งั้นเพิ่มช่วงพักเที่ยงไปกินข้าวพร้อมกันด้วย อ้อ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเรียน งั้นใครว่างแล้วก็ให้ไปคอยอีกคนที่ใต้ตึกเรียน ไม่สิ เสียเวลาเกิน


พี่ดินเอาแต่พึมพำกับตัวเอง ยอมเงยหน้ามองผมจนได้ กำลังโล่งใจอย่างน้อยพี่แกก็ยังฟังผม  


“บอกพี่สิ อีกสามวันที่เหลือเรามีเรียนที่ไหน เริ่มกับเลิกกี่โมง”


ผมอ้าปากหวอ “คือว่า พี่


“อย่ามาอึกอัก พูดมาเร็วๆ”


แววตาพี่ดินโคตรดุ ผมเลยต้องบอก แต่เล่นซักถามรีดข้อมูลซะตัวผมแห้งกรอบ แม้แต่เวลาสอบยังต้องบอกพี่แก


“เดี๋ยวพี่ไปถามพวกปีหนึ่งแปบ แล้วจะจัดตารางเวลามาให้ เสร็จแล้วพี่จะเอามาให้ท่องจำ”


“ท่องจำ?”


“ใช่ จดจำไว้ในหัวก็ไม่ต้องกลัวคนอื่นรู้ ความก็ไม่แตก เดี๋ยวพี่ทดสอบเรากับพาร์เอง ถ้าจำไม่ได้ วันนี้ไม่ต้องกลับบ้าน!


ผมอ้าปากกำลังจะพูด แต่โดนพี่แกโบกมือไล่


“ดูปืนฉีดน้ำฆ่าเวลาก่อนไป๊ เดี๋ยวพี่กลับมา”


ปึง


ประตูปิดไปแล้ว ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด ผมทิ้งหัวตัวเองวางแปะกับโต๊ะญี่ปุ่นทันที 


พี่ประธานนิติที่เคารพไม่ฟังผมเลยยย!! (นึกเสียใจอย่างรุนแรงที่เอาเรื่องนี้ไปปรึกษาพี่แก)


ไอ้ทีหนอไอ้ที


ผมขยี้หัวตัวเองระบายความเครียด


มึงจะขุดหลุมฝังตัวเองทำบ้าอะไรวะ!

 



พี่ดินพูดจริงทำจริง ทุ่มหนึ่งแล้ว พวกผมก็ยังไม่ได้กลับบ้าน


กว่าพาร์จะกลับมาก็ปาไปห้าโมงครึ่งแล้ว ผมกำลังสอบปากเปล่ากับพี่ดินพอดี โชคดีที่ผ่านมาได้ในรอบนั้น (หลังพยายามแล้วล้มเหลวถึงสี่ครั้ง) ตอนแรกพาร์งงว่าพวกผมกำลังเล่นอะไรกัน (ถึงได้ดูซีเรียส) แต่เมื่อได้ฟังคำอธิบายจากพี่ดิน สีหน้ากับแววตาก็เปลี่ยนไป พาร์มีอาการนิ่งเงียบอย่างตรึกตรอง พี่ดินให้ท่องจำก็ยอมท่องอย่างว่าง่ายเกินคาด


โชคดีที่พี่ดินเล่าแค่คร่าวๆ พาร์เลยไม่รู้ว่าเป็นเรื่องของมันล้วนๆ (ไม่งั้นผมจะเอาหัวมุดลงไปซ่อนใต้โต๊ะญี่ปุ่นให้ดู) ส่วนเรื่องปืน ผมคงมาสั่งกับทางฝั่งนิติแทน  เพราะเท่าที่เห็นจากคณะตัวเอง แล้วมาเห็นจากนิติอีก ผมไม่เห็นความแตกต่างเลยครับ 


กลับสู่ปัจจุบัน ผมหาวใส่แฟ้มตรงหน้า ชักอยากเลื้อยฟุบนอนตรงนี้ถ้าอีกสิบนาที พาร์ยังไม่ผ่านอีก ผมหลับแน่


“ผ่าน”


ดุจถ้อยคำจากสรวงสวรรค์ พาร์ถอนหายใจ ส่วนผมโคตรดีใจ ก่อนสะดุ้งเมื่อพี่แกเตะกระถางดินเผาออกจากใต้โต๊ะประธาน ดูจากรูปทรงน่าจะเป็นกระถางปลูกต้นไม้


แชะ!


เปลวไฟเล็กๆ จุดติดกระดาษปุ๊บ พี่ดินก็ทิ้งกระดาษที่พวกผมถือท่องจำสองใบลงในกระถางปั๊บ ปล่อยเปลวไฟลามเลียกระดาษทั้งใบจนเหลือแค่ขี้เถ้า  


พวกผมอึ้งนานจนพี่แกสังเกตเห็น เลยยิ้มปลอบ “ไม่มีอะไรหรอก พี่แค่ทำลายหลักฐานนะ เผื่อเราไม่รู้ ห้องสโมฯเองก็เป็นจุดที่คนต่างคณะชอบลอบเข้ามาหาข้อมูล”


งะ งั้นเหรอครับ


“พี่ขอพูดสรุปหน่อย ทั้งคู่ทำตามที่ท่องจำให้เรียบร้อย แล้วมะรืนนี้ค่อยมาเลือกปืนกับกำไลข้อมือต่อ”


“แต่มะรืนผมไม่ได้มา


พี่ดินตวัดสายตามองผมทันที


“พาร์เรียนแค่ช่วงเช้าสองชั่วโมงครึ่ง เที่ยงก็เลิกแล้ว ค่อยกลับด้วยกัน เวลามากพอให้เราเลือกทั้งปืนฉีดน้ำทั้งกำไล เอ่อ พาร์ ให้ทีเลือกของแทนได้ไหม”


พาร์พยักหน้าทันที


“งั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว เรื่องกำไลพี่คงไม่ช่วย แต่เรื่องปืนฉีดน้ำพี่ช่วยทีเลือกแน่ มะรืนพาร์ก็ไปเรียนให้สบายใจ เลิกแล้วค่อยมารับทีกลับ ใครมีปัญหาอะไรไหม?”


พวกผมเงียบ


“งั้นก็แยกย้าย พี่จะปิดห้อง กลับบ้านแล้วเหมือนกัน”


เมื่อโดนไล่ก็ต้องรีบเก็บของออกจากห้อง ตอนแรกว่าจะรอพี่ดินปิดประตู แต่พี่แกโบกมือว่าไม่ต้องรอ เลยเดินออกมาก่อน


“ใครจะขับ?”


“มึง”


ผมพยักหน้ารับรู้ มาถึงรถก็ไปขึ้นฝั่งคนขับ หลังจากนั้นคือความเงียบตลอดทาง ขับจะถึงบ้านก็ไม่มีใครพูดอะไรสักคำ แต่กลับไม่อึดอัดเท่าช่วงหลังเที่ยง ก็ดีครับ เพราะผมก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับพาร์ดี แต่ช่วงที่รถเลี้ยวเข้าหมู่บ้าน เสียงพาร์แทรกความเงียบขึ้นมา น้ำเสียงเนิบนาบมาก


“สรุปว่ามีเพื่อนผู้ชายมาจีบมึงจริงๆ?”


“เอ่อ” ผมพูดแค่นั้นก็หยุดเงียบ นานจนพาร์ทนไม่ไหว


“ไม่อยากพูดก็ช่างเถอะ แต่กูต้องทำตามแผนพี่ดิน มึงเข้าใจใช่ไหม”


ผมย่นหัวคิ้วเข้าหากัน “กูก็ต้องทำเหมือนกัน”


หลังจากนั้นคือความเงียบ แต่ปนมากับความอึดอัด จนผมต้องเหยียบเบรกก่อนเลี้ยวเข้าซอยบ้าน หันไปมองคนข้างๆ ที่หันมองเหมือนกัน แววตาพาร์สงสัยว่าผมจอดรถทำไม  


“มึงเป็นอะไร?” ผมยิงคำถามใส่


“ฮะ? ไม่เป็นก็แค่เหนื่อย”


อ้อ จะว่าไปมันพึ่งไปโดนยัดความรู้มาตั้งหลายชั่วโมง กลับมาก็เจอพี่ดินบังคับให้ท่องจำอีก สมองคงล้าเกินอัตราแล้วมั้ง


ผมเลี้ยวรถเข้าซอยบ้าน พึมพำเสียงแผ่ว “นึกว่างอนกันซะอีก”


“อะไรนะ?”


“กูบอกว่าหิวข้าว”


“แล้วทำไมไม่แวะกินก่อนกลับบ้าน”


ผมเหยียบเบรกหน้าบ้านพอดี “กูลืม มึงลงไปเปิดประตูรั้วดิ”


เอารถไปจอดเรียบร้อย ก็พากันเดินเข้าบ้าน แค่เปิดประตูก็ได้ยินเสียงหัวเราะใสๆ มีความสุขของสองสาวกับแม่ มีเสียงน้องอันแทรกมาด้วย พวกผมมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ ก่อนรีบถอดรองเท้า เข้าไปดูด้านใน เจอเซอร์ไพส์ครับ น้องๆ กำลังแต่งคอสเพลย์กันอยู่ แถมพื้นหน้าโซฟาเต็มไปด้วยของมากมายที่ดูคุ้นตาผมมาก


“กลับมาแล้วเหรอลูก เป็นไงน้องๆ น่ารักไหม?”


ผมละสายตาจากข้าวของบนพื้น มามองน้องสาวสองสาวกำลังโพสท่าแมวเหมียวใส่พวกผมซะน่ารัก ยัยน้ำเป็นแมวขาว เบอร์ดี้เป็นแมวดำ ส่วนเจ้าตัวเล็กวิ่งมาหาถึงที่ น่ารักสมเป็นลูกหมาป่าน้อยขนเทา


“แฮ่!


มีร้องขู่ด้วยครับ ผมหัวเราะขำ “หมาป่าไม่ได้ร้องขู่อย่างเดียว แต่ร้องเหมือนหมาทั่วไปด้วย”


เจ้าตัวเล็กเอียงคอ ทำท่าคิดตาม ก่อนจะเปล่งเสียงเลียนแบบ


“โฮ่งๆ” แถมพวงหางสีเทาๆ ยังขยับส่ายไปมาอย่างน่าเอ็นดู


น่ารักวุ้ย!


ผมลูบหัวน้องอย่างอดใจไม่อยู่ แต่ต้องความระวังไม่ให้มือไปโดนกิ๊ปติดผมรูปหูหมาป่าเข้า 


เจ้าหางสีเทาปุกปุยเป็นแบบพิเศษหน่อยครับ เพราะสามารถขยับตามอารมณ์คนใส่ได้ บ้านผมมีอยู่สามสี เทา ดำ และน้ำตาล (เมื่อสามปีก่อนลุงนิกส่งมาให้จากญี่ปุ่น)


ผมจูงมือน้องเดินไปทางโซฟา เอ่ยชมมารดาที่เคารพทันที


“แม่เก่งชะมัด หาเจอไวมาก”


เมื่อเช้าผมกระซิบบอกแม่ว่าช่วยหาให้หน่อย เพราะกะให้เจ้าตัวเล็กใส่ไปแสดงละครที่โรงเรียนครับ ตอนแรกผมว่าจะหาเองตั้งแต่คืนงานลอยกระทง แต่จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้ไปหา เลยต้องรบกวนมารดาที่เคารพแทน


“แน่นอน เพราะแม่ก็คิดถึงเหมือนกัน ไม่ได้เอามาเล่นตั้งสามปีแล้วนี่ แม่ยังเจอชุดคอสเพลย์กับพวกอุปกรณ์ทั้งหลายด้วยนะ เลยยกลงมาหมดเลย” แววตาแม่เปล่งประกายมีความสุขสุดๆ


อ่า แม่ผมเขาชอบจับลูกๆ เล่นแต่งตัวครับ โดยเฉพาะผมโดนไปเยอะสุด มีน้องๆ ดีนะครับ ช่วยดึงความสนใจจากแม่ไปได้เยอะ โดยเฉพาะเรื่องจับลูกคนโตมาเล่นแต่งคอสเพลย์ แล้วถ่ายรูปเก็บไว้เป็นกะตั้ก (ที่จริงก็เป็นความผิดผมด้วยที่ยอมแม่มาตั้งแต่เด็ก น้องผมเลยโดนตาม)  


“ทำไมไม่ให้น้องอันใส่เนโกะมิมิล่ะครับ” ผมถามถึงหูขยับได้


“แม่กลัวน้องทำพัง เลยยกให้สองสาวไปใช้แทน”


อ้อ


นอกจากหูแมวขยับได้ สองสาวยังสวมหางแมวด้วยครับ (ขยับไม่ได้) ตรงปลายผูกริบบิ้นติดกระดิ่ง เวลาเดินจะได้ยินเสียงกรุ๊งกริ๊ง ยังมีถุงเท้ายาวถึงต้นขาเป็นอุ้งเท้าแมว ถุงมือถึงศอกเป็นอุ้งเท้าแมวเหมือนกัน ส่วนชุดเป็นกระโปรงลูกไม้ สั้นและพลิ้วได้ใจมาก แต่น้องสาวทั้งสองใส่ขาสั้นกุดอีกตัวไว้ข้างในกันโป๊เรียบร้อย      


“พี่ทีมาใส่บ้างเลย”


ยัยน้ำถอดถุงมือแมวเหมียวออก ก้มหยิบของ ก่อนชูเข็มขัดพวงหางสีน้ำตาลขึ้นเหนือหัว เบอร์ดี้ทำตามก้มหยิบวิกผมสีน้ำตาลทอง เป็นลอนๆ แสนคุ้นตาขึ้นมา


“เบอร์ก็อยากเห็นค่ะ”


ผมเบ้ปาก อยากบอกสองสาวใจจะขาด ไอ้ของบนตัวเรากับเบอร์ดี้ รวมไปถึงของสารพัดที่วางอยู่บนพื้น ไม่ว่าจะเสื้อผ้า วิกผม ของตกแต่งเสริมสารพัด พี่ได้ลองใช้มาหมดแล้วครับ


“นะๆ ใส่ให้ดูหน่อย”  


“ไม่เอา” ผมส่ายหน้าปฏิเสธแบบไม่ต้องคิด


“แต่น้ำอยากเห็น”


แววตายัยน้ำวิบวับสุดๆ เหมือนแม่ไม่มีผิด


“ขอขึ้นไปเก็บของก่อนนะครับ”


ผมเดินเลี่ยงหนีจากโซนอันตรายทันที และอาจอยู่เก็บตัวในห้องยาวจนกว่าคนข้างล่างจะเล่นแต่งตัวกันจนพอใจ แต่เดินไม่กี่ก้าวก็โดนมารดาจับคล้องแขนล็อกตัวเรียบร้อย  


“มา เดี๋ยวแม่จับทีใส่เอง”


เฮ้ย!


“ผมไม่เล่นนะแม่ โตขนาดนี้แล้ว ใส่ไปก็ไม่เหมาะ”


“ทียังไม่ได้ลองเลย แล้วรู้ได้ไงว่าไม่เหมาะ?”


แม่โต้มาซะผมเถียงไม่ออก


กระเป๋าเป้โดนแม่ดึงออกจากตัว “พาร์จ๊ะ น้าฝากเอากระเป๋าทีขึ้นไปเก็บบนห้องให้หน่อย”


“เดี๋ยวน้ำเอาไปให้พี่พาร์เอง”


น้องสาวมารับเป้จากมือแม่ ส่วนท่านแม่ที่เคารพของผมหรือ ลากตัวผมไปหยุดหน้าโซฟา แถมสั่งให้นั่งลงอีกต่างหาก พอผมต่อต้านไม่ทำตาม แม่ก็ไม่แคร์ พูดต่อหน้าตาย


“ถ้าไม่นั่งก็ยืนเฉยๆ แม่ใส่หางให้ก่อนก็ได้”


คุณนายของบ้านจัดการคล้องเข็มขัดหางหมาป่าให้ผมเรียบร้อย หมดสิทธิ์ขัดขืน ได้แต่กรอกตามองเพดานด้วยความเหนื่อยใจ


“พี่พาร์!” 


ผมหันมองต้นเสียงเมื่อครู่ น้ำเสียงน้องเบอร์ดุชะมัด เจอสองสาวกำลังช่วยกันดุนหลังพาร์ไปทางบันได แต่คนโดนดันกลับหันมองทางผมด้วยแววตาสนอกสนใจสุดๆ


“พี่พาร์อ่ะ ขึ้นไปเก็บของก่อนเลย”


“ใช่ๆ พี่ขึ้นไปรอบนห้องดีกว่า อยู่อาบน้ำก่อนเลยก็ได้ เดี๋ยวค่อยลงมา”


เมื่อโดนดันถึงหน้าบันได พาร์จำต้องก้าวเท้าขึ้นไปก่อนสะดุดล้ม แต่ขึ้นโคตรช้า ท่าทางเหมือนไม่อยากไปสักนิดเดียว จนโดนน้องๆ เอ่ยเร่งเสียงดุอีกรอบ ถึงยอมขึ้นบันไดโดยดี


“ห้ามแอบมองลงมานะ ถ้าพวกน้ำรู้ จะโป้งพี่พาร์จริงๆ ด้วย”


“เบอร์ขึ้นไปคุมที่พาร์ดีกว่า”


แมวดำวิ่งพรวดตามพี่ชายขึ้นไป ผมเห็นแค่นั้น เพราะโดนมารดาจับหมุนตัวกะทันหัน แถมผลักให้นั่งโซฟาตอนไม่ทันตั้งตัว หูยังแว่วเสียงพาร์กับเบอร์ดี้ถกเถียงกันจากชั้นบน ก่อนเงียบไปหลังได้ยินเสียงประตูปิด พร้อมกับที่หัวผมโดนสวมวิก


“น้ำ มาช่วยแม่จัดเส้นผมให้เข้าที่ก่อนเร็ว”


“ค่ะ”


ผมทำหน้าเซ็ง เหลือบไปเห็นพ่อเดินลงมาจากชั้นสองพร้อมกล้องถ่ายรูปในมือ


เอาแล้วครับ โดนจับถ่ายรูปแน่ๆ


“อ๊ะ จริงด้วย แม่มีเสื้อผ้าชุดใหม่มาให้ทีด้วยนะ ใส่ตอนนี้น่าจะเหมาะ”


เริ่มเหงื่อแตกพลั่กๆ “ทีไม่เอากระโปรงนะแม่!


“ไม่ต้องห่วง กางเกงแน่นอน”


กางเกงก็โอเค แต่


“เดี๋ยวน้ำติดกิ๊ปรูปหูหมาป่าให้เอง หรือพี่จะใช้เนโกะมิมิ?”


ผมถอนหายใจเฮือกหนึ่ง “เอาแค่กิ๊ปก็พอ”


“ได้เลย”


อย่างที่คิด คุณนายไม่ได้เอาแค่เสื้อผ้าลงมา ยังหอบเครื่องสำอางลงมาด้วย เห็นแล้วผมผวา


“ทีไม่เอาเครื่องสำอาง!


“ไม่ได้!” แม่ปฏิเสธเสียงแข็ง ก่อนจะอ่อนลง ส่งแววตาออดอ้อนอนุภาครุ่นแรงสมเป็นต้นฉบับ “แม่ไม่ได้จับลูกชายเล่นแต่งตัวนานแล้ว ตามใจแม่สักหน่อยเถอะ นะๆ”


ผมจะพูดอะไรได้ล่ะ!


“เดี๋ยวน้ำเป็นลูกมือให้แม่เอง”


อย่าถามถึงทางรอด เอี้ยวมองซ้ายเจอพ่อยืนยิ้มขำ มือนี่รัวชัตเตอร์เป็นระยะ เอี้ยวมองขวาเจอน้องอันเกาะที่เท้าแขนมองมาตาปริบๆ ด้านหน้าทั้งซ้ายขวาโดนผู้หญิงเพียงสองคนในครอบครัวประกบระยะประชิด หมดหนทาง จำต้องยอมให้แม่จับหน้าไปละเลงให้พอใจคนเกือบแก่


เมื่อเช้ายังห่วงผมอยู่แท้ๆ แต่ไหงหลังฟ้ามืดถึงได้มารังแกกันล่ะครับแม่!


------------------------------------------------------

Talk: 29/12/2015

เอาบทใหม่มาส่งค่ะ 

ก็ไม่รู้ว่าจะมีใครผิดหวังกับบทนี้ไหม แต่เราอยากไปกอดท่านประธานปี4 จริงๆ (ทำได้ดีมาก!)

เจอกันใหม่...ช่วงปีใหม่กับบทพิเศษค่ะ   

------------------------------------------------------

ช่วงตอบคอมเม้น 


เกริด้า(๐-*-๐)v - เราก็ชอบสองคนนี้ค่ะ / ปักป้าย 'ถูกใจ' คาดเดาเรื่องรับไม่รับได้ใกล้เคียงความเป็นจริงมากค่ะ (แต่มันก็ยังเป็นเรื่องของอนาคต)

 

FF_mama_wiwi - (24/12) ดีใจที่ชอบค่ะ เราจะพยายามนะ /  (28/12) เอาตอนนี้ไปอ่านก่อนนะ ช่วงปีใหม่เจอกันค่ะ (แต่ไม่ได้มาลงเนื้อหาหลักนะ แต่จะเป็นอะไร ขออุบไว้ก่อนค่ะ)

 

Plankton J - (พยักหน้ารับฟัง) / เราก็ชอบน้องอันค่ะ / ส่วนส่วนใหญ่เชียร์พาร์ทีกันค่ะ / คุณพ่อแทนยืดอกรับคำชมแน่นอน / 555+

 

Renga - (24) ดีใจที่ชอบค่ะ / ปักป้าย 'ถูกใจ' (ใช่เลยค่ะ คนหนึ่งจำคนลืมจริงๆ แต่พาร์ก็ไม่ได้จำได้หมดนะ555) / เอ เชียร์ พาร์ที หรือทีพาร์คะ?

 

( . * M o O Y o N g * . ) - (23) สำหรับเรื่องนี้จินตนาการค่ะ แต่เราอ้างอิงจากเกมบีบีกัน ต้นแบบความคิดมาจากอนิเมะเรื่อง Aoharu x Kikanjuu ค่ะ / (24) 555+ 

 

สิมิชิกิ บาโท - (24) ค่ะ / ขอบคุณค่ะ / ได้ค่ะ เราไม่ซีเรียสเรื่องเม้นอยู่แล้ว / ขอบคุณสำหรับความลับค่ะ (เราขอถือเป็นของขวัญปีใหม่นะ) / ขอบคุณเหมือนกันค่ะ ทั้งกำลังใจและคำแนะนำเลย // ค่ะ 555+

 

dlky - ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ (หัวเราะ) ดีใจที่ชอบเรื่องนี้นะคะ /  ยกป้ายแฟนคลับน้องอันให้เลยค่ะ 555 / กว่าจะครามจะเริ่มก็ปลายเดือนมีนา ไม่ก็ต้นเมษา อีกนานเลยค่ะ / ทีเปรยบอกว่าได้ของฝากจากลุงนิก ซึ่งส่วนใหญ่ส่งมาจากญี่ปุ่นค่ะ (ฮา)

 

pppp - 555+

 

KillerKill - (23) แต่หลังเจอเดตฉบับพาร์เข้าไปอาจมีเงิบเล็กๆ นะคะ 555+ / (24) 555+

 

PreawMaKa - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย' / (24) แถมถ่ายทอดบางส่วนให้ลูกกับหลานด้วย (ขำ)

 

Tari - (23) ชมแบบไม่กลัวโดนทีถีบเลย (นับถือๆ) / (24) ลุงนิกกลัวอธิบายไปแล้วทีไม่เข้าใจ

 

Ladyyaoi211945 - (23) 555+ / (24) 555+ (แต่บทนี้อาจไม่ค่อยปลื้ม)

 

Duangkamon PL - 555+

 

Everything is YAOI - (24) 555+

 

ZiDEXiDE - (23) เนอะ (แอบมองอิจฉาที) / (24) 555+

 

หมวยตัวกลม - (23) จะตามไปแอบซุ่มดูใช่ไหมคะ (เราไปด้วย) / (24) นั่นสิๆ / ค่ะ  

 

NeNe - ขอบคุณที่ไล่ตอบคอมเม้นตั้งแต่ต้นค่ะ / ยังอยู่รอดปลอดภัยดีค่ะ / 555+ / น้องน้ำตั้งใจสุดๆ เลยนะ สงสัยกลัวจะไม่อร่อย (ฮา) / แม่ทั้งสองจริงจังกันมาก 555  

 

May.pT - (23) มาเป็นแนวเพลงเชียร์สุดๆ (ปักป้าย 'ถูกใจ' ) / (24) (ยิ้มเห็นด้วย)

 

เนรุ - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย' เลย / (24) ขอบคุณค่ะ / สำหรับทีที่ช่วงหนึ่งไม่ได้ไปโรงเรียน เพื่อนที่มีทุกคนพิเศษหมดค่ะ แต่พิเศษกว่าคนอื่น เพราะลึกลับเกิ๊น 555

 

cuteymummy - (24) 555+

 

รอยพิมพ์ - (23) รออีกนานเลย (ทนไหวไหมนี่) / พาร์ยืนยันแล้วว่าไม่ใช่เดตค่ะ / (24) เปิดตัวอาจจะง่าย (รึเปล่า) แต่กว่าคบท่าจะยากน่ะเนี่ย  

 

PRF •_• - (23) ขอบคุณค่ะ สมัยมัธยมได้เพื่อนช่วยสอนเยอะเลย ก็ลองขอแนะนำจากเพื่อนที่วาดรูปเก่งๆ ดูนะ (ช่วยได้จริงๆ) / (24) ปักป้าย 'เห็นด้วย

 

Keen Alexis - (24) เนอะ

 

ลีลีข้าวสาร - (23) ดูเหมือนทีจะเลือกอย่างหลังนะคะ (ขำ) / (24) คำตอบจากทีออกมาแล้ว

 

Zuba1234  - (23) จากบทล่าสุด น่าจะตอบคำถามตรงนี้ได้นะ / 555+  / (24) ใช่ๆ 555+

 

อิงะเดะมอ  - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย' (เราอยากรู้แหล่งเหมือนกันค่ะ) / (24) ใช่แล้วค่ะ แต่จำได้ไหมนี่อีกเรื่องนะ (ฮา)

 

Dark Mask - (23) นั่นสิเนอะ / (24) ชูป้าย 'ช่าย

 

Antisa Prasertkiaw - (23) อ่า ถือว่าช้าไปไหมนะ

 

PuiPui - (23) ปักป้าย 'ถูกใจ'

 

spy_5555+ - (23) ค่ะ ขอบคุณค่ะ

 

Bks Bongkiz - (23) เนอะ

 

อวยพร รักจิงไม่ติงนัง - (23) โอ้ เชียร์สุดๆ

 

Pattisia22 - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย' (เราก็ฟิน)

 

DAlSY - (23) จากบทล่าสุด พาร์ไม่ได้เนียนนะ (เจ้าตัวยืนยันแล้ว) ส่วนที...รายนี้กำลังมึนกับพาร์อยู่เช่นกัน

 

katsu win - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย'

 

ยัยตัวเล็ก  - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย'

 

The Black Knight  - (23) (ยิ้ม)

 

คิมดงจุน - (23) 555+ คุณคิมดงจุนไป แต่ทีเรายังไม่ตกลงเลยค่ะ

 

illlua - (23) กลับมาก่อนนนน! อย่าพึ่งไปไกล ทียังไม่ตกลงเลย หลังเจอเดตฉบับพาร์เข้า 555

 

nong2547 - (23) เดาแม่นมากค่ะ ทำเราเงิบเลยทีเดียว (รู้ได้ไงว่าทีจะได้คอสเพลย์!)

 

BlackCat [Disappear!!] - (23) 555+

 

นี่เฮียไงจำไม่ได้หรอ? - (23) น้องแมวดำก็น่ารัก คราวนี้มีสมุนเพิ่มตั้งสองตัว 555

 

Dark Diamond - (23) ปักป้าย 'เห็นด้วย'

 

นพวรรณ ไทยเจริญ - (23) 555+ / อย่างพาร์คงไม่ให้ใครจับ นอกจากทีล่ะมั้ง (ฮิ้ว)

------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2786 KiHaE*129 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:38

    งานนี้มีคนสับสนหนักกว่าเดิมแน่

    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #2,786
    0
  2. #2653 @Yupina (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 19:27
    เครื่องสำอาง ไม่มี ค์ น้า >^<
    #2,653
    1
    • #2653-1 KatzeP(จากตอนที่ 25)
      11 กรกฎาคม 2560 / 13:44
      เราแก้ไขแล้วนะ
      ขอบคุณมากค่ะ ^^
      #2653-1
  3. #2636 Mistyblack (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 20:26
    อยากเห็นนนน
    #2,636
    0
  4. #2555 FairyP718 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 01:56
    จับแต่งหญิงอีกแล้ว ทีไม่รู้สึกแย่เหรอ อาการจะไม่กำเริบใช่มั้ย
    #2,555
    0
  5. #2181 shshshx (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:36
    พาร์ตกหลุมรักแน่ๆๆ
    #2,181
    0
  6. #1968 baekbow (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 11:23
    ถ้าพาร์เห็นจะเป็นไงนะ
    #1,968
    0
  7. #1823 milkc (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2559 / 15:43
    ร่วมมือกันเป็นอย่างดี ครอบครัวนี้
    สามัคคีกันมาก 5555555555555555
    #1,823
    0
  8. #729 Dairy-nana (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มกราคม 2559 / 12:24
    พาร์เห็นนี่ต้องหลงทีหัวปลักหัวปลำแน่ๆ คึคึ
    #729
    0
  9. #463 Zuba1234 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 มกราคม 2559 / 18:46
    พาร์จะได้เห็นกับตาตัวเองล่ะน่ะ หลังจากที่ดูผ่านรูปมาตลอด เจ้าแม่คอสเพลยของเรา 555555 แค่คิดก็น่ารักแระ
    #463
    0
  10. #421 Renga (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มกราคม 2559 / 03:16
    โอ้วววว ชอบมากเลยค่ะ
    สวัสดีปีใหม่นะคะ
    รออ่านต่อนะคะ
    สนุกมากค่ะ
    #421
    0
  11. #414 Ladyyaoi211945 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 14:03
    อยากเห็นนนนนนนน
    #414
    0
  12. #413 ลีลีข้าวสาร- (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2558 / 12:41
    โอ๊ยยยยยยย เราอยากเห็นนนน >_<
    #413
    0
  13. #410 dlky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 18:27
    โอยยย กว่าสงครามจะเริ่มนานขนาดนั้นเลยเหรอคะ จะอดใจรอไม่ไหวแล้วนา (แต่ก็ต้องรอ กระซิกๆ ) มิน่าแต่ละอย่างที่ลุงนิกซื้อฝากมีแต่ของจากญี่ปุ่น เพราะคุณทากะล่ะสิ หึหึหึ แต่ตอนนี้ชักสับสนตามสองสาวแล้วค่ะว่าใครรุกใครรับ? แต่เชียร์พาร์ทีนะคะ //ถ้านายโดนทีกดเราแอบไปเชือดนายแน่!
    ปล.น้องอันเป็นลูกหมาป่าน้อย! หางส่ายได้ด้วย น่าร้ากกกกกก
    #410
    0
  14. #409 คิมดงจุน (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 09:12
    พาร์คงเสียเซลฟ์มาก ก็เขารักมานานจนไม่สนใครเลย5555
    #409
    0
  15. #408 emuuchi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 02:41
    สนุกมากเลยค่ะ ><
    #408
    0
  16. #407 NeNe (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 00:27
    พาร์คงคิดใช้ประโยชน์จากแผนพี่ดินรุกทีใช่มั้ย /ทีแต่งคอสสส อ่าาาา-//-ยากรู้จังว่าถ้าพาร์ลงมาเห็นจะเป็นยังไง
    /เราเชียร์พาร์ทีนะ แต่ทำไมดูทีจะโชกโชนกว่า?? 555 /ไอ ้'หึ' ของพาร์เนี่ย ถ้าเป็นการประชดแสดงว่าพาร์น่าจะเคยจีบทีมาก่อน แต่ทีไม่รู้ตัว หรือจำไม่ได้เพราะตอนนั้นยังอยู่ในช่วงวัยเตาะแตะ 555
    #พาร์คือมือใหม่แกะกล่อง
    #407
    0
  17. #406 NeNe (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 00:27
    พาร์คงคิดใช้ประโยชน์จากแผนพี่ดินรุกทีใช่มั้ย /ทีแต่งคอสสส อ่าาาา-//-ยากรู้จังว่าถ้าพาร์ลงมาเห็นจะเป็นยังไง
    /เราเชียร์พาร์ทีนะ แต่ทำไมดูทีจะโชกโชนกว่า?? 555 /ไอ ้'หึ' ของพาร์เนี่ย ถ้าเป็นการประชดแสดงว่าพาร์น่าจะเคยจีบทีมาก่อน แต่ทีไม่รู้ตัว หรือจำไม่ได้เพราะตอนนั้นยังอยู่ในช่วงวัยเตาะแตะ 555
    #พาร์คือมือใหม่แกะกล่อง
    #406
    0
  18. #405 PuiPui (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 00:01
    คู่นี้มันอึนมันซึนทั้งคู่เลย จ้ะแต่ละคนไม่คิดอะไรเลยจ้ะแต่ตัวติดกันตลอดทำนู้นนั่นนี่ด้วยกันตลอดคิดถึงกันตลอด จะบอกอะไรดีๆให้นะกับเพื่อนสนิทเจ้ที่คบกันมาจะยี่สิบปีละยังไม่หนึบติดกันขนาดหนูสองคนเลยนะยะ
    #405
    0
  19. #403 FF_mama_wiwi (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 22:01
    โอ๊ยยยยยย อยากเห็นพาร์ตลึงงงงงงงงง หลง_ ใจเต้นแรง หน้าแดงทุกที งืออออ ชอบบบบ
    #403
    0
  20. #402 Dark Mask (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 21:48
    ทีต้องมีใจให้พาร์มั่งเเหละหน่าา ผู้ชายที่ไหนจะโอเคยอมใกล้กับผู้ชายที่ชอบตัวเองทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกอะไร ถึงจะเป็นเพื่อนกันก็เหอะ5555555555
    #402
    0
  21. วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 21:45
    ไรต์จ๋าาา เค้าอยากเห็นทีคอสเพลย์เร็วๆอ่ะ งื้อออ!
    #401
    0
  22. #400 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 21:09
    อ๊ากกกก ทำไมตัดจบเยี่ยงนี้ ยังอยสกเห็นพาร์ตะลึงทีก่อนอะ งืออออ
    #400
    0
  23. #399 รอยพิมพ์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:50
    ประธานทำดีมาก(กระโดดกอด) //เดี๋ยวพาร์ตะลึงแน่นอน อร้ายยยย รอตอนต่อไปแบบจดจ่อ 555
    #399
    0
  24. #398 อิงะเดะมอ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:03
    สุดท้ายทีก็เป็นคนกระโดดลงหลุมแถมกลบฝังตัวเองเองทั้ง2งานเลย 5555555 งานนี้พาร์เห็นแล้วจะว่าไงนะ ตื่นเต้นอ่ะๆ
    #398
    0
  25. #397 KillerKill (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 20:00
    ปรึกษาไปปรึกษามาซวยเข้าตัวเองเฉยเลยนะที 5555

    อยากเห็นทีเป็นแมวเหมียวแล้ววววววว
    #397
    0