[Chonnatee] ชลนที #Boy's Love #จบแล้ว

ตอนที่ 14 : บทที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,047
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 103 ครั้ง
    15 ก.ย. 59


บทที่ 12


สุดท้ายก็กลับมาจนได้ผมมองเหม่อแดนประหารด้วยความรู้สึกก่ำกึ่งระหว่างอยากหนีไปให้ไกลกับภาระหน้าที่ค้ำคอ


อย่าลีลา เปิดประตูเร็วๆ จะเปลี่ยนไหม เสื้อผ้าน่ะ


ผมถอนหายใจ ยกมือข้างที่ว่างผลักประตูโรงยิม


กึกกึกๆๆ


อ้าว? ไม่ขยับเลยครับ เหมือนล็อกจากข้างใน


เรามองหน้ากัน สุดท้ายก็โทรหาพี่นัน


อ้อ ไปเข้าประตูเล็กเมื่อเช้าเลย น้องทีจำได้ใช่ไหม


ประตูที่ราชินีเข้ามาเหรอครับ?”


ใช่ๆ


หลังวางสาย ผมลากพาร์ไปทางประตูลับ คลำทางจนเจอประตูไม้ที่ว่า ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นรุ่นพี่สองคนเมื่อบ่ายนั่งคุยเล่นกันอยู่บนม้วนพรมแดง (พรมแดงม้วนเก็บแล้วพี่เขาเอามานั่ง เหมือนนั่งบนขอนไม้น่ะ)


นี่พวกพี่ไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหนเลยเหรอครับ?


พอเห็นพวกผมเดินเข้าใกล้ก็รีบลุกขึ้นยืนประดุจทหารเฝ้าประตู มีธุระอะไรแถวนี้น้อง


พี่นันให้พวกเราเข้าทางนี้ครับผมบอกตามตรง ปล่อยให้พี่ๆ กวาดตาสำรวจ


น้องเมื่อตอนบ่าย ลูกสาวฝั่งเศรษฐศาสตร์นี่หว่า


แล้วนี่เด็กคณะเราเอง


น่าจะใช่นะ


อือ ไม่ผิดตัวแน่


สองรุ่นพี่ซุบซิบกันสักพัก ก็ยอมเปิดประตูปล่อยพวกผมเข้าไป


ทางนี้เข้าได้อย่างเดียว แต่ออกไม่ได้นะน้องพูดทิ้งท้ายแค่นั้นก็งับประตูปิด


ผมลากพาร์ที่ยืนขมวดคิ้วไปทิศตรงข้ามกับทางออกด้านนอก 


เฮ้ย จะไป…”


ชี่ อย่าเสียงดังสิ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนผมว่า


ไหนๆ ห้องน้ำก็อยู่แค่ตรงนั้น


ของกูน่ะได้ แต่ของมึงเปลี่ยนชุดได้แล้ว?”   


กูทนอายในโรงพยาบาลมากพอแล้ว เข้าใจนะ


พาร์ยอมหุบปากโดยดี


ผมก็แอบสงสัยว่า มันเอาของไปเก็บไว้ไหน เพราะห้องพักนักกีฬายังคล้องแม่กุญแจอยู่เลย จนเห็นพาร์เดินไปไขกุญแจช่องล็อกเกอร์ติดฝาผนังในห้องน้ำนั่นแหละ สิ่งที่ต่างจากห้องน้ำหญิงอีกอย่างคือไอ้ชั้นวางของ ฝั่งนู้นทำจากไม้แบ่งเป็นช่องๆ ทุกช่องมีตะกร้าสำหรับใส่ของ แต่ฝั่งนี้เป็นชั้นเหล็ก แต่ละช่องมีกุญแจพร้อม กว้างพอยัดเป้ทั้งใบเข้าไปได้ (เพราะเจ้านี่ล่ะมั้ง ห้องน้ำฝั่งนี้เลยดูแคบกว่า)   


เราใช้เวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าไม่นานครับ แต่มาเสียเวลาตรงล้างเครื่องสำอางไม่ออก!


พอๆ หน้าถลอกหมดแล้ว


ก็มัน…” คำพูดถูกขัดขวางเมื่อโดนผ้าขนหนูโบะหน้า ก็ได้แต่รับมาเช็ดน้ำออก


สงสัยเป็นแบบกันน้ำ


มึงรู้ได้ไง?”


แม่กูเคยใช้


พาร์บอกระหว่างเก็บของลงเป้ แถมยังช่วยเก็บเสื้อผ้าที่ผมถอดออกพับลงถุงให้ด้วย


ไปได้แล้วมั้ง นี่เกือบสิบสองนาทีแล้ว


ผมจำใจเดินตามหลังพาร์ที่คล้องเป้กับไหล่เดินนำหน้า เหยียบย่างเข้าสู่สนามบาสปุ๊บ พวกผมตกเป็นเป้าสายตาประชาชีทันที กลางสนามบาสมีหลายคนยืนอยู่โฆษก พี่นัน พี่ดิน พี่น้ำ ผู้ช่วยกรรมการทั้งสอง ไม่ค่อยคุ้นหน้าอีกสองสามคน ผมมองรอบๆ แปลกใจที่คนในโรงยิมไม่น้อยลงเลย


ไม่ใช่ว่ารอผมกลับมาหรอกนะ  


มากันแล้ว ใช้เวลานานจัง หลงทางหรือไง?” พี่นันเท้าเอวใส่


ขอโทษครับ พอดีพวกเรา…” พาร์กำลังจะพูด แต่โดนพี่โฆษกพูดขัด


เสียเวลามากพอแล้ว เริ่มทำพิธีมอบตัวต่อดีกว่า ใครโดนเลือกไว้ล่ะ?”


คณะนิติเงียบฉี่ พี่โฆษกเลยหันไปมองคนแต่งตั้ง


ใครวะดิน?”


เด็กปี1 ชื่อเมธิชัย แต่ไม่รู้หายหน้าไปไหน โทรไปก็ไม่รับสาย


อ้าว…”


เป็นพาร์ที่ตอบคำถาม ขี่มอเตอร์ไซค์ไปโรงพยาบาลแล้วครับ


เฮ้ย! ไอ้ยักษ์นั่นเรอะ?!


อ้าว งั้น…”


เอาพาร์แทนได้ไหมพี่!


ผมพูดโพล่งออกมา ไม่สนใจทุกสายตาที่หันมองผมเป็นตาเดียว นาทีนี้สมองคิดทำยังไงก็ได้ที่ผมไม่ต้องจับคู่ไอ้กับยักษ์นั้น! เมื่อรอบข้างยังเงียบ ผมเลยแจกแจงเหตุผลยาวเหยียด พูดโน้มน้าวเต็มที่ ผมสนิทกับพาร์มากกว่า น่าจะทำงานรวมกันได้ดีกว่าคนไม่รู้จัก อีกอย่างไม่ต้องเสียเวลาทำความรู้จักใหม่ด้วยครับ


นั่นสิๆพี่โฆษกพยักหน้ายิ้มๆ แววตาพราวระยับเหมือนขบขัน ทางนิติว่าไง


ด้วยอำนาจประธานปี4 ผมขอถอนคนเก่าออก และแต่งตั้งนายภควัติเป็นตัวแทนคณะตั้งแต่วินาทีนี้


คำตอบมายาวเหยียด แถมพี่ดินยังจับบ่าพาร์ พูดสั้นๆ พี่ขอฝากด้วยนะ


ผมเผลอถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอก เหลือบมองเพื่อนที่กำลังทำหน้านิ่ง แต่แววตาจ้องคาดโทษใส่ก็แอบรู้สึกผิดเอาไว้ผมจะชดเชยให้ทีหลังแล้วกัน


แล้วทางอีคอนขัดข้องไหมครับ?” พี่โฆษกถาม


ไม่ค่ะ


พี่นันยิ้มกว้างมากครับ


โอเค งั้นผมในฐานะประธานปี4 คณะรัฐศาสตร์ มาเพื่อเป็นพยานแต่งตั้งสามีและสะใภ้คณะ และเป็นตัวแทนส่งมอบลูกสาวจากคณะเศรษฐศาสตร์ให้แก่นิติศาสตร์


ผมสะดุ้งเมื่อโดนพี่โฆษกจับมือผมไปวางบนมือพาร์ที่โดนพี่เขายกขึ้นมาเหมือนกัน


หลังจากนี้พวกเธอจะเป็นตัวแทนผูกสัมพันธ์ระหว่างสองคณะ จะทำอะไรก็คิดถึงส่วนรวมเข้าไว้ล่ะ อย่าคิดว่าเป็นเรื่องของคนสองคนอีก แต่ถ้ามีปัญหาส่วนตัวก็เคลียร์กันดีๆ อย่าทำให้เสียไปถึงส่วนรวม แค่นี้แหละ


แปะๆๆ เสียงตบมือต่อเนื่องดังก้องทั่วโรงยิม


ผมขมวดคิ้วสงสัย คิดไปเองหรือเปล่าไม่รู้ แต่พิธีมันดูรวบรัดชอบกล รอจนเสียงตบมือเงียบลง รุ่นพี่รัฐศาสตร์ก็อ้าปากเอ่ยถาม


แหวน สร้อยคอ สร้อยข้อมือ ต่างหู อยากได้อะไร?”


ฮะ?


สมองเกิดอาการมึนงงกะทันหันหมายความว่าไงครับ?


แต่พาร์กลับตอบเสียงดังฟังชัด สร้อยข้อมือครับ”         


ได้ยินชัดแล้วใช่ไหม จัดการสั่งทำ แล้วส่งให้สองคนนี้ด้วย หมดหน้าที่ผมแล้ว ขอตัวล่ะ


พี่ปี 4 จากรัฐศาสตร์ ผู้มาเป็นโฆษกประจำงาน กรรมการการแข่งบาส พ่วงด้วยตำแหน่งพยานและแต่งตั้งสามีสะใภ้คณะ เดินจากไปอย่างเท่ ท่ามกลางเสียงตบมือของทุกคน


ผมมองตามแผ่นหลังเฮียแกไปด้วยอารมณ์บอกไม่ถูกโดนสองคณะใช้งานได้คุ้มค่ามากครับ


งานนี้พี่แกได้ค่าตัวหรือทำฟรีหว่า?


หมับ!


เฮ้ย!!


ผมถูกพี่ดินดึงตัวไปกอด!


ยินดีต้อนรับนะไอ้น้อง


ฮะ?


ครับผมตอบรับ หลังโดนปล่อยตัว แอบเหล่มองข้างๆ พาร์โดนพี่นันสวมกอดเหมือนกัน (มิน่า พี่นันถึงได้ยิ้มกว้าง) ผมเซถลาตามแรงดึงข้อมือ มองคนดึงงงๆ


พี่ดินจูงมือพาผมออกเดินไปเรื่อยๆ แรกๆ ไม่เข้าใจ จนสักพักถึงได้รู้


“…พี่ดิน


หือ?”


ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นสัตว์หายากที่ถูกพี่จูงออกมาโชว์ตัวเลยอ่ะ


พรืด…” พี่แกปล่อยหัวเราะ ฉีกยิ้มอารมณ์ดีมากกว่าเก่า เข้าใจปล่อยมุข


ผมพูดจริงจังต่างหาก!


คิดแล้วก็อยากถอนหายใจแรงๆ ไม่มีใครเข้าใจเลยวุ้ย


หลังเดินโชว์ตัวครบทุกด้าน พี่ดินก็พาไปส่งถึงด้านนอกอย่างดี พาร์ตามมาสมทบที่หลัง คนนี้ก็โดนพี่นันควงแขนเดินโชว์ตัวเหมือนกัน


ไว้เจอกันวันจันทร์นะน้องๆพี่ดินพูดลายิ้มๆ


ตามด้วยพี่นันที่โบกมือให้ บ๊ายบายจ๊ะ กลับบ้านกันดีๆ นะ


ยังไม่ทันขานรับ ประตูโรงยิมก็ดึงปิด ด้วยความสงสัยผมเลยเดินไปเปิดประตูดูล็อกครับ


แปลกวะมึงนี่เราโดนไล่ออกมาก่อนใช่ปะ?”


เห็นๆ อยู่


ทำไมวะ?”


ถ้ารู้กูคงไม่ทำหน้างงแข่งกับมึง


ผมย่นคิ้วมองพาร์พึ่งสังเกตว่าในมือเพื่อนหิ้วถุงใส่เสื้อคลุมอาบน้ำอยู่


มึงไม่ได้ทิ้งไว้ในห้องน้ำ?”


ไม่ใช่ต้องเอาไปคืนรุ่นพี่มึงเรอะ?”


ผมเงียบ พาร์เงียบ


“…เอาไปโยนทิ้งไว้ท้ายรถก่อนแล้วกัน


พาร์ผงกหัว ความคิดดีแล้วมึงควรไปเปลี่ยนรองเท้าที่รถด้วย


ผมก้มมองอวัยวะส่วนล่างสุด สลิปเปอร์สภาพเยิ่นๆ กระแทกเข้าตาเป็นอย่างแรก


เออวะ ผมใส่ติดเท้าเดินไปเดินมาเฉย


ก็นุ่มสบายเท้าดีนะครับ


ระหว่างเดินกลับไปที่รถ ผมโดนคนข้างๆ โบกหัวจนเจ็บจี๊ด


อะไรวะ?!”


ทำโทษมึง


หน้าพาร์ทะมึนมาก ผมเลยสงบเสงี่ยมอย่างยอมรับผิด นี่มันพึ่งหายมึนงง แล้วนึกขึ้นได้ใช่ไหม?


กุญแจรถยังอยู่ที่พาร์ ผมเลยเปิดประตูข้างคนขับขึ้นไปนั่ง พาร์ออกรถตามปกติ ต้องมารอลุ้นหลังออกนอกมหาลัย ผมค้นพบว่าพาร์จะขับรถเร็วสองกรณีคือ รีบมากกับอารมณ์หงุดหงิดสุดขีด หลังลุ้นตัวเกร็ง ผมก็ผ่อนลมหายใจออกเฮือกใหญ่


ไม่เร็วท้านรก แต่แผ่รังสีบ่งบอกอารณ์ไม่ค่อยดี จนในรถบรรยากาศอึกครึ้มพอประมาณ


ผมทนอยู่สักพักใหญ่ๆ ก็เอ่ยชวนหลังนึกอะไรบางอย่างขึ้นได้


“…ไปวัดกันไหม?”


รถเบรกเอี๊ยดกะทันหัน ดีที่ว่ารถกำลังจะติดพอดี คือมึงค่อยๆ เหยียบเบรกได้ไหมวะ  


มึงว่าอะไรนะ!


กูชวนไปวัดผมมองพาร์มึนๆ มันตกใจอะไร?


มึงจะวัด?”


ผมงงหนักกว่าเก่า จะเว้นช่องไฟทำเผื่อ แต่ก็ตอบไป เออ


พาร์ทำหน้าปั้นยาก คือกูเข้าใจมึงนะ แต่ถึงทำอย่างนั้นก็ไม่ช่วยให้มึงรอดพ้นคำว่าสะใภ้คณะหรอก


ผมถอนหายใจ กูรู้ แต่กูก็อยากไปวัดอยู่ดี


พาร์เลียริมฝีปาก ทำหน้าลำบากใจยิ่งกว่าเก่า งั้นรอกลับบ้านก่อนแล้วกัน


ผมมองหน้าพาร์งุนงงสุดขีด ทำไมต้องรอกลับบ้าน? ให้คำตอบตอนนี้ไม่ได้เรอะ?...นี่ผมชวนมันไปทำบุญนะ ไม่ได้ชวนไปเล่นอะไรโลดโผน มันเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าเนี่ย?


แต่ดีอย่างครับ พาร์ไม่แผ่รังสีไม่สบอารมณ์ใส่ผมแล้ว


ผมทำหน้างง เมื่อพาร์เลี้ยวรถเข้าห้างสรรพสินค้าใกล้โรงเรียนของสองสาว


ไหนว่าจะไปรับน้อง


เด็กพวกนั้นมาเดินเที่ยวที่นี่


อ้อ สงสัยทนอุดอู้ในโรงเรียนต่อไม่ไหว


หลังหาที่จอดได้เรียบร้อย ผมก็คว้ากระเป๋าตังค์กับมือถือติดตัวลงมา พาร์ก็เหมือนกัน หยิบแค่สองอย่าง แล้วทิ้งเป้ไว้ในรถ อ้อ ผมเปลี่ยนรองเท้าแล้วนะ อย่าคิดว่าผมจะกล้าใส่สลิปเปอร์เดินเข้าห้าง หน้ายังไม่หนาพอครับ


พอเดินเข้าตัวห้างปุ๊บ สายตามากมายต่างจ้องตรงมา ผมชินนะ เจอบ่อยๆ เวลามากับคนหน้าตาดีผมยังไม่ได้บอกใช่ไหมครับ กลุ่มเพื่อนเก่าแก่ของผมมีคนหน้าตาดีมากอยู่ถึงสี่คน (ทั้งที่ตอนเด็กๆ ไม่เห็นฉายแววว่าจะหล่อ) ผมเลยไม่เกร็ง หันไปคุยกับพาร์ตามปกติ


นัดน้องไว้ที่ไหน


มันกดพิมพ์ไลน์พักหนึ่งก็ตอบ กินไก่ทอดอยู่ ขึ้นไปหาได้เลย


ผมชะโงกดูหน้าจอ กะแล้ว ยัยน้ำบอกชื่อร้านกับชั้นมา ตามด้วยรูปไก่ทอดของผู้พัน แต่น้องสาวบอกชั้นผิดครับ เล่นบอกชั้นสูงสุดที่เป็นโรงหนัง สงสัยเจ้าตัวจะลงไปแถวใต้ดินมา แล้วขึ้นบันไดเลื่อนไปร้านอาหาร เลยนับชั้นเกินไปสองชั้น เบอร์ดี้ก็ไม่แย้ง สมแล้วที่เป็นพวกหลงทางในห้างเหมือนกันทั้งคู่


ชักอยากพาน้องมาปล่อยทิ้งในห้างสักครึ่งวัน...


พาร์ดีดนิ้วใส่หน้าผากผม โทษฐานคิดแกล้งน้อง


ได้ร้องไห้กันพอดี


เพื่อจะจำทางอะไรขึ้นมาได้บ้าง


เดี๋ยวโตกว่านี้ก็เริ่มหัดจำทางเองแหละ


ผมหัวเราะในคอ ระหว่างเดินข้างพาร์ขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นบน กลัวว่าสิบเจ็ดแล้วก็ยังหลงในห้างถ้าเป็นงั้นจริง ความผิดมึงเลยนะ


พาร์มองผม สายตาสงสัย ผมเฉลยให้


เพราะมึงขัดขวางกู น้องเลยไม่ได้เรียนรู้ทิศทางด้วยตัวเอง


งั้นรออายุสิบห้าก่อน ถ้ายังจำทางไม่ได้ ค่อยใช้แผนของมึง


อีกสามปีน่าจะไม่สนุกแล้ว


เหอะ หางโผล่แล้วมึง


ผมหัวเราะ ก็ได้ๆ กูอยากแกล้งด้วยส่วนหนึ่ง อีกส่วนก็อยากให้หัดจำทางไว้ เผื่อไม่มีเรา น้องจะได้ดูแลตัวเองได้บ้าง ไม่ใช่ อะไรๆ ก็พี่ชายเหมือนทุกวันนี้


กูชอบแบบตอนนี้มากกว่า เพราะถ้าเป็นอย่างที่มึงว่า กูคงบ่นเหงา


เดี๋ยวมึงมีแฟนขึ้นมา กูจะหัวเราะให้


ทำไม?”


ผมเลิกคิ้ว ไม่เคยมีแฟน?”


พาร์ส่ายหัว ไม่น่าเชื่อว่าจะครองตัวโสดจนถึงตอนนี้ ผมนึกว่าอาจเคยมีแล้วสักคนหรือสองคนซะอีก เพราะประเภทแบบพาร์ จะคบใครสักคนใช้เวลาคิดนานแน่ๆ พอคบแล้วก็คงนานเป็นปีๆ และคงไม่น่าบอกเลิกก่อน นอกจากฝ่ายหญิงทนไม่ไหวบอกเลิกเอง


มึงติดน้อง?”


ก็เหมือนมึง


ผมหัวเราะ กูห่างจากน้องได้ เดี๋ยวช่วงใกล้สอบ กูจะทิ้งน้องไปนอนบ้านย่า มึงล่ะจะเอาไง?”


หมายความว่า มึงจะอยู่บ้านแค่อาทิตย์หน้า แล้วจะหายหน้าไปเลยจนกว่าจะสอบเสร็จ


อาจนานกว่านั้น เป็นเดือน ไม่ก็เดือนนิดๆ เพราะกูกะหนีเที่ยวต่อผมยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำตัวอิสระทั้งทีต้องเอาให้คุ้ม เพราะกลับไปให้เห็นหน้าปุ๊บ จะโดนเกาะเป็นตังเมปั๊บ หนีเที่ยวไม่ได้อีกแล้ว นอกจากขนน้องไปด้วย


ช่วงปีใหม่มึงจะไม่อยู่กับครอบครัว?”


แล้วแต่ บางปีก็อยู่ บางปีก็ไม่แต่ปีนี้จะไม่อยู่ กูไม่ได้เจอเพื่อนเก่าแก่สมัยมัธยมนานแล้ว เลยว่าจะไปกับพวกนั้น ส่วนมึง ถ้าอยากใช้ชีวิตวัยรุ่นก็ตามกูไป แต่ถ้าอยากอยู่กับน้องก็ไม่ต้อง กูบอกมึงแค่นี้แหละ อ้อ นี่เป็นความลับ ห้ามหลุดให้คนที่บ้านรู้เด็ดขาด


มึงจะหนีเที่ยวไม่บอกพ่อแม่ด้วย?”


เปล่า รอออกมาก่อน ค่อยโทรไปบอกพ่อทีหลัง ขืนบอกที่บ้านเดี๋ยวน้องรู้ น้องๆ เราหูดีจะตาย ความรู้สึกไวด้วย


ผมกับพาร์เงียบ จนถึงบันไดเลื่อนเพื่อขึ้นไปชั้นสาม


กูไปด้วย


หือ?”


ถ้ากูไม่อยู่ เบอร์ดี้ก็ต้องอยู่คนเดียว สมัยก่อนกูเลยไม่ได้ทำอะไรแบบที่เพื่อนๆ ทำกัน ยกเว้นตอนไปเรียนต่างประเทศ บอกตามตรง ตอนนี้คิดถึงช่วงเวลาอิสระนั่นเหมือนกัน เพราะงั้นกูจะไปกับมึงด้วย


อ้อ เพราะเบอร์ดี้อยู่บ้านผมแล้ว พาร์เลยไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลอีก


ผมพยักหน้าหงึกๆ ลดเสียงลง งั้นศุกร์หน้าแอบกลับมาเก็บเสื้อผ้าตอนเที่ยงที่บ้าน แวะไปดูน้องอันเล่นละคร แล้วค่อยไปบ้านย่ากู


นี่มึงจะไม่อยู่บอกรักพ่อเรอะ


กูทำการ์ดทิ้งไว้ให้พ่อทุกปี เพราะตอนเด็กๆ กูไม่ได้อยู่กับพ่อ โตมาแล้วกูเลยไม่สะดวกใจถ้าจะอยู่ให้การ์ดกับมือในวันพ่อวะ เลยชอบแอบหนีไปนู้นนี่ในวันพ่อประจำ อีกอย่างพ่อทำหน้าเศร้าตอนกูไม่ให้การ์ด ทั้งที่ปีนั้นกูอยู่ตรงหน้าเขาแท้ๆ หลังจากนั้นกูเลยทิ้งการ์ดให้ตลอด แต่ตัวกูไม่เคยอยู่ ก็เห็นพ่อดูมีความสุขดีนี่


“…มึงเสียใจใช่ไหม


ก็นิดหน่อยผมยิ้ม แต่ก็เข้าใจ เขาได้แบบนั้นทุกปีเลยชิน พอไม่ได้เลยเศร้า กูเลยถือว่าวันนั้นเป็นวันอิสระ ให้น้องๆ อยู่อ้อนพ่อซะให้พอ เพราะถ้ากูอยู่ด้วย บางทีน้องก็มาขลุกอยู่กับกูมากกว่าเขา


แล้วมึงไม่อยากอ้อนพ่อหรือไง?”


ไม่นะ มันเลยวัยนั้นมาแล้ววะผมหยุดคิดสักพักก็บอกพาร์ วันพ่อน่ะ ไม่ใช่สื่อถึงผู้ให้กำเนิดอย่างเดียว แต่ความหมายลึกกว่านั้น มันหมายถึงผู้เลี้ยงดูเรามาด้วย เพราะงั้นวันพ่อหรือวันแม่กูจะไปอยู่บ้านย่ามากกว่า


แล้วมึงก็ทิ้งแค่การ์ดให้พ่อกับแม่แค่นั้น?”


อย่าทำหน้านิ่วคิ้วขมวดสิผมลากพาร์มานั่งตรงที่เขาจัดไว้ให้ ไม่ไกลจากบันไดเลื่อนเท่าไหร่ คืองี้กูจะเขียนถ้อยคำจากใจลงการ์ดประจำ แต่กูไม่เคยพูดออกมา ถ้าเขาได้ตัวกู เขาจะไม่ได้ถ้อยคำพวกนั้น เพราะกูจะไม่เขียนลงการ์ดส่งให้แน่ๆ มันน่าอายออก ส่วนบ้านย่า พวกเขาอยากได้ตัวกูมาอยู่ข้างๆ มากกว่าถ้อยคำจากใจในการ์ด อธิบายแบบนี้มึงเข้าใจยัง?”


ก็พอเข้าใจ แต่ก็…”


ผมยิ้มให้เพื่อนที่ดูจะสับสน อธิบายเพิ่มอย่างใจเย็น


บ้านย่าได้กอดกูตั้งแต่เด็ก แต่พ่อกับแม่ไม่ เขาได้ถ้อยคำประโลมจิตใจจากกูมาตลอดเลยรอคอยมันทุกๆ ปี เพราะมีกูแค่คนเดียวที่เขียนให้แบบนั้น แล้วถ้าเขาอยากได้ความอบอุ่นก็กอดน้องๆ แทนได้ ตรงข้ามกับบ้านย่าที่มีแค่กู เขาเลยอยากได้ตัวกูไปอยู่ข้างๆ พูดคุย กอดกัน กินข้าวด้วยกัน มากกว่าอยากได้การ์ดที่มีถ้อยคำในใจเพียงใบเดียว


แต่ปู่ย่ามึงอยู่ต่างประเทศ


อือ


“…จะกลับมา?”


เปล่า แต่กูก็จะไปที่นั่นเหมือนทุกปี มันเป็นความเคยชินของกูเหมือนกัน


พาร์พ่นลมหายใจ บ้านมึงเข้าใจยากวะ


ก็นะผมยักไหล่  ไปเถอะ น้องบ่นแย่แล้วมั้ง” 


ผมกับพาร์เดินอ้อมไปอีกฝั่ง เตรียมขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นสี่


“…ถ้ากูจะไปกับมึง กูต้องเตรียมของให้พ่อล่วงหน้าใช่ไหม


ทุกทีทำอะไรให้ลุงแทนล่ะ?”


ผมถาม อยากรู้ว่าบ้านอื่นเป็นแบบไหน


ส่วนใหญ่ก็ทำขนมเค้กไว้ฉลองกันน่ะ


งั้นเหรอ ต้องกินข้าวพร้อมหน้าด้วยไหม?”


อื้อ บางทีทำกินเองที่บ้าน ไม่ก็ไปกินข้าวนอกบ้าน


แบบนี้ก็แย่สิ มึงพึ่งกลับประเทศมาด้วย ค่อยตามกูไปทีหลังก็ได้นะ


ไม่ล่ะ เดี๋ยวน้องร้องตามไปด้วย อีกอย่าง กูว่าปีนี้จะทำอะไรใหม่ๆ ให้พ่อบ้าง ทำแบบเดิมๆ ซ้ำพ่อก็รู้ทันหมดแล้ว พ่อกูชอบอะไรที่มันคาดไม่ถึงน่ะ


อ้อ งั้นก็ตามใจ


เราหยุดคุยเรื่องของอนาคตไว้แค่นั้น ร้านจุดหมายอยู่ข้างหน้า ช่วงเย็นๆ ในร้านคนเริ่มเยอะ มองหาไม่นานก็ต้องผงะ รีบสะกิดคนข้างๆ อย่างไว


อะไร?”


เอ่อ กลุ่มตรงนั่น น้องเรา?”


เออ นั่นแหละ


กี่คนวะนั่น?”


แปด ไม่รวมน้องก็หก มึงนับเองไม่เป็นหรือไง


กูนึกว่าตาฝาดถอยก่อนได้มะ


ทำไมวะ?”


กูขอไลน์ถามน้องก่อนว่าต้องจ่ายให้หรือเปล่า เผื่อตังค์ไม่พอ จะได้ไปเบิกทัน


พาร์ตบหัวผมครับ แหกตาดูดีๆ น้องสั่งมานั่งกินกันแล้ว มึงไม่พร้อมเจอเพื่อนน้องก็บอกมา


ก็มึงเคยบอกว่า เป็นสาววายทั้งกลุ่ม


ใช่ แล้วใครบางคนแถวนี้ก็บอกว่าไม่ควรหลบหน้า


เฮ้ย ไม่เคยพูด


มึงไม่พูดประโยคแบบกู แต่มึงเคยพูดแนวๆ นั้น


และกูจำได้ว่ามึงบรรยายกลุ่มน้องได้น่ากลัวโคตร ถึงกูจำไม่ได้แล้วว่ามึงพูดอะไรไปบ้างก็เถอะ


นั่น น้องโบกมือให้แล้ว มึงหมดสิทธิ์หนีแล้ว

 

---------------------------------------- 

Talk:

เข้ามาปุบตกใจมากค่ะ ไม่คิดว่านิยายเรื่องนี้จะได้รับการตอบรับดีขนาดนี้

ขอบคุณมากนะคะ (โค้งๆ)

เลยมีของเล็กๆ น้อยๆ มาฝาก (อยู่ด้านล่างค่ะ เลื่อนลงไปนิดเดียว) หวังว่าจะชอบกันนะคะ

เจอกันใหม่สัปดาห์หน้าค่ะ

.ที่ลงสองตอน เพราะทดแทนกลางสัปดาห์ที่ไม่ว่างมาลงให้ค่ะ 

----------------------------------------

                                                                      

ฉบับพิเศษ (นึกภาพตามแบบการ์ตูนสามช่อง)

 

Part 1: ใครเลือกใคร?

 

     โฆษก: “เลือกใครไว้ล่ะ?”

     

     ดิน: “เด็กชื่อเมธิชัย ไม่รู้หายหน้าไปไหน โทรไปก็ไม่รับ


     พาร์: “ขี่มอเตอร์ไซค์ไปโรงพยาบาลแล้วครับ


     โฆษก: “อ้าว งั้น…”


     ที: “เอาพาร์แทนได้ไหมพี่!


แอบส่องความในใจโฆษก >>> สุดท้ายสะใภ้ก็เป็นคนเลือกสามีเองสินะ 555+

 

 

Part 2: ผิดที่

 

     ที: “เอาพาร์แทนได้ไหมพี่!


     โฆษก: “ทางนิติว่าไง


     ดิน(บีบบ่าน้องเบาๆ) พี่ขอฝากด้วยนะ” 


แอบส่องความในใจดิน >>> เพราะนอกจากเอ็งแล้ว ตอนนี้ไม่เหลือนักกีฬาคนอื่นให้พี่เลือกสักคน

 

 

Part 3: น่าอิจฉา

 

     โฆษก: “แล้วทางอีคอนขัดข้องไหมครับ?”


     นัน: “ไม่ค่ะ


แอบส่องความในใจนัน >>>  ฉันกำลังจะได้ลูกเขยคณะสุดหล่อ ฉันกำลังจะได้กอดคนหล่อ

                                                กรี๊ดดดด...กำไรชีวิต!

 

 

Part 4: พยัญชนะไทยน่ารู้

 

     แมวพีทำไมไปว่าเพื่อนโง่ล่ะคะ?


     นนท์: ก็มันโง่จริงๆ นี่ครับ ผมบอกใบ้อยู่โต้งๆ มันดันทำหน้างงใส่

     

     แมวพี: อ้อ ที่เล่นมุขพยัญชนะไทยนั่นเหรอ แล้วถ้าทีถามถึง จะตอบไปยังไงคะ?


     นนท์ผมจะพูดกระแทกใส่หน้ามันเลยว่า กูเป็น กขคของพวกมึงชัดๆ!’    


     แมวพี: (ขำก๊าก)


     นอกจาก กขค. แล้วยังมียัง ช.ชัดๆ มาด้วยนะ 555+

                                                                           

------------------------------------------------------

 

ช่วงตอบคอมเม้น


แนะนำให้อ่านเนื้อเรื่องทั้งสองบทที่ลงใหม่ก่อนนะคะ (เตือนแล้วนะ เพราะอาจมีสปอยค่ะ)

เราไล่ตอบจากล่าสุดลงไปเรื่อยๆ จนถึงคอมเม้นแรกของบทที่แล้วนะคะ (น่าจะช่วยให้หาชื่อง่ายขึ้นล่ะมั้ง)

ขอเลือกตอบคอมเม้นแค่ในบทที่10 นะคะ ที่คอมเม้นก่อนหน้านั้นก็อย่าน้อยใจน้า เราอ่านหมดแหละ แต่พอดีพึ่งได้ทางสว่างในการตอบคอมเม้นของทุกคนมาค่ะ ต่อไปจะพยายามคุยกับนักอ่านให้มากขึ้นนะคะ 

- คอนเม้นหลังบทที่10 ขอรวบยอดตอบครั้งหน้านะคะ  

 

The Black Knight – ค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ


สิมิชิกิ บาโท - ขอบคุณมากค่ะ หลายเรื่องเลย โดยเฉพาะคำแนะนำ (ผู้ชี้ทางโดยแท้)


KillerKill - 555 ตอนท้ายชุลมุนจริงๆ นั่นแหละ (คนอ่านมีความสุข คนเขียนก็มีความสุขค่ะ)


ลีลีข้าวสาร - เดาผิดนะคะ 555+


Bks Bongkiz - คิดว่าน่าจะมีหลายคนเขินเป็นเพื่อนค่ะ (คนเขียนยังแอบเขินเลยนะ)


rinnarinrin - ลงแล้วนะคะ ส่วนรถน่าจะได้คำตอบแล้ว ช่วงต่อบทคนเขียนก็ฟินค่ะ


Beaoutwy – น่ารู้คำตอบแล้ว ป.ล. ขอเดาว่าไล่อ่านตั้งแต่แรก แถมคอมเม้นให้ก่อนอ่านบทต่อไปอีก ขอบคุณมากนะคะ


ZiDEXiDE - ได้คำตอบแล้วเนอะ ^_^


คิมดงจุน – น่าจะได้คำตอบแล้ว ส่วนตรงบทสนทนา คนเขียนก็ฟินเหมือนกันค่ะ


เรนนี่ - บทสรุปออกมาแล้ว ไม่ค้างแล้วเนอะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ


อิงะเดะมอ - คำตอบออกมาแล้วนะคะ 555 (คนเขียนก็ฟินเหมือนกัน)


MiChiiz – ขอบคุณค่ะ (ถ้าทีรู้ คงดีใจแน่ๆ ค่ะ เดี๋ยวฝากบอกให้นะ 555) 


PRF •_• - ขอบคุณสำหรับคำชมนะ แต่เรายังไม่เก่งหรอก ยังอยู่ในช่วงฝึกหัดอยู่เลยค่ะ ป.ล. นั่งเงียบๆ น่าจะเหงา ลุกขึ้นมาโวยวายใส่ก็ได้ค่ะ (ช่วงแรกๆ ของแบบซอฟท์ก่อนนะคะ ยังอยู่ในช่วงตกใจง่าย แต่ต่อไปจะเป็นแบบสีทนได้ค่ะ 555)


อวยพร รักจิงไม่ติงนัง - ถ้าหายจริงๆ คงโหนรถเมล์มั้งค่ะ ไม่ก็พาร์คงพาทีไปสะเดาะแม่กุญแจแอบเอามอเตอร์ไซค์ออกมาใช้ชั่วคราว (พ่อไม่อยู่นี่น่า ไม่รู้หรอก) แต่ตอนนี้หาเจอแล้วก็ใช้รถทีต่อไปนั่นแหละ 555


------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 103 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,841 ความคิดเห็น

  1. #2776 KiHaE*129 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 23:53

    รอความอิสระของพี่ชายทั้งสอง

    #2,776
    0
  2. #2625 Mistyblack (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 03:41
    งานฟินของสาววาย
    #2,625
    0
  3. #2544 FairyP718 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:11
    อุ้ย เจอแก๊งสาววาย ทีจะไหวมั้ย พาร์ต้องช่วยทีนะ
    #2,544
    0
  4. #2173 shshshx (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:46
    ตามติดเลยน๊าา่พาร์
    #2,173
    0
  5. #2125 Verde pop (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2559 / 19:51
    เป็นเรื่องที่อ่านแล้วน่ารักอ่ะ คู่พระ-นาง(?) ไม่จำเป็นต้องทะเลาะกัน เกลียดกันเหมือนเรื่องอื่นๆ แต่ให้อารมณ์แบบเพื่อนที่เจอกันปุ๊บคุยถูกคอปั๊บก็คบกันยาวววว ส่วนคนอื่นจะมองยังไงก็อีกเรื่องหนึ่ง/// อ่านเพลินจริงๆ เผลอไม่ได้จิ้มตอนต่อไปตลอด # ชอบที ีี#ชอบพาร์
    #2,125
    0
  6. #1955 baekbow (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 20:18
    แหม วางแผนหนีตามกันซะดิบดีเลย ห๊ะ! ไม่ใช่หรอ ท่ดๆ 555
    #1,955
    0
  7. #1848 161149381 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 02:36
    น้องสาวน่ากลัวมีแผนมาด้วยหึๆ
    #1,848
    0
  8. #1385 Dark Diamond (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 12:53
    งุดงง-งุนงง
    พราง-พลาง
    เน็ท-เน็ต
    "หวงพี่ชายไว้ให้เพื่อนพี่ชาย" หมายถึง "หวงพี่ชายไว้ให้พี่ชายเพื่อน" หรือเปล่าคะ
    #1,385
    0
  9. #1336 Thedrm. (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2559 / 22:22
    ตกลงใครรุกใครรับคะ อยากให้เปนพาร์ที ให้ทีรับ ผิดไหม ._. 55555
    #1,336
    0
  10. #1009 Mammy Sentereza (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 01:45
    ขอเข้ากลุ่มด้วยคนได้มั้ยคะ 555555
    #1,009
    0
  11. #971 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 21:31
    อ่านแล้วนึกถึงตัวเอง
    #971
    0
  12. #837 Jeefuu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 05:10
    สนุกมากๆ..น้องสาวขาวาย
    #837
    0
  13. #713 Dairy-nana (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 มกราคม 2559 / 17:07
    ขอเข้าแก๊งค์ด้วยคนค่ะ 55555
    #713
    0
  14. #232 nam3 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2558 / 18:54
    จะทำอะไรกันน่ะสาวๆ อยากรู้ด้วยคนนน



    (เลสนัย เขียนผิดค่ะ ต้อง เลศนัย อ่านเจอ แหะๆ ไม่ว่างแก้ไม่ต้องแก้น้า เอาไปแต่งตอนใหม่ แอร๊ว >w<)
    #232
    0
  15. #156 คิเซริ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2558 / 20:23
    แผนสูงกันจริงๆเลยนะคะเนี่ยยยย
    555555
    ทำไมเราไม่มีพี่ชายให้จิ้นบ้างน้าาาาา
    ชักเริ่มอิจฉาน้ำกับเบอร์ดี้ซะแล้วสิ
    555555
    ^0^
    #156
    0
  16. #122 คิมดงจุน (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 10:24
    พาร์ทีสิ! ขำเพื่อนๆน้องๆน้ำมาก55555555
    #122
    0
  17. #121 รอยพิมพ์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 09:23
    ตั้งแตอ่านมาเข้าใจมาตลอดว่าคู่นี้ต้อง พาร์ที แน่ๆ พาร์รุกทีอย่างด่วนๆเดี๋ยวโดนความแมนของทีกลบน้าาาาา ปอลอ. คนเขียนหายไปนานมากเค้ารออ่านทุกวันเลยอ่า~ขออีกสักตอนค่ะวันนี้หรือพรุ่งนี้ดีน้า 555 มาไวๆค่ะ เดี๋ยวรากเรางอก
    #121
    0
  18. #120 PRF •_• (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2558 / 08:03
    ขอเข้ากลุ่มร่วมจิ้นด้วยหน่อยสิ ~~ พี่ทีต้องเคะสิๆ ไม่ยอมๆ พี่พาร์กดพี่ทีเซ่! (ถ้ามันตรงข้ามจริงๆค่อยคิดต่อว่าจะอ่านไหม55 ก็มันไม่ตรงกะที่จิ้น อ่านแล้วเซ็งไง~) พี่ทีเป็นภรรยาคณะนี่นา !! รอฉากมุ้งมิ้งที่คณะๆๆ*^* อยากจับพี่ทีคอสเพลย์จัง *^* ถ้าวาดรูปสวยจะวาดแฟนอาร์ตให้ไปละ ==" น่าเสียดายจริงๆ
    #120
    0
  19. #119 KillerKill (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 23:51
    ไม่ใช่แค่สาวๆที่ฟิน เราก็ฟินด้วยค่ะ! >///< อย่าพูดชวนคิดงั้นสิ~~~ //สองสาวมีแผนอะไรน้อ
    #119
    0
  20. #118 Bks Bongkiz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 23:32
    น่ารักอ่าาาา อ่านแล้วฟินนน><
    #118
    0
  21. #116 DAlSY (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 23:09
    หนูน้ำหนูเบอร์ทำไมไม่ดึงเจ้เข้ากลุ่มด้วยล่ะคะ ไตร้าย
    #116
    0
  22. #115 MiChiiz (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:56
    ฮืออ ชอบแก๊งค์เพื่อนน้ำกับเบอร์ คือน่ารักค่ะ555555
    เหมือนเห็นภาพซ้อนเรากับเพื่อนๆ เล้ยยย //7//
    อยากเห็นน้องอันบรรยายค่ะ! เราตกหลุมรักความโมเอ้แรงมากจริงๆ ค่ะ!
    #115
    0
  23. #114 สิมิชิกิ บาโท (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:53
    นิสัยของพาร์แนกว่าแล้วน้องน้ำเอ๋ย
    ตอนนี้งดคำแนะนำที่ใช้อะไรมากมายกลัวคุณแมวจะเครียดเอาก็เป็นได้~~้(?)
    แต่รู้ว่าคนที่่มาคอมเม้นต์
    ชื่อเนี่ยน่าจะชื่อ. Kasira_VJR. เม้นต์ว่า(อาจไม่ตรงคอมเม้นต์นี้)
    มโนไม่ออกว่าหน้าตาเป็นอย่างไร. (เม้นต์แค่ที(ธีร์)กับพาร์)
    อธิบายอย่างละเอียดตามที่เม้นต์นี้บอก หรือหาอิจเมจ(หายากมาก. ถ้าใส่ชื่อน่ะ. ไม่ใส่ก็ง่าย)
    #114
    0
  24. #113 ZiDEXiDE (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:45
    แผนที่ว่าคืออะไร หุหุ รอค่าาาาาาาาาาาา
    #113
    0
  25. #111 rinnarinrin (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 22:12
    คู่พี่ไปสายวายแล้ว คู่น้องจะสายยูริป่ะเนี่ย

    55555 อิจฉา2สาวนานๆ อยากมีพี่ชายบ้างจุง

    ถ้ามีพี่ชายแบบพาร์กับทีก็ฟินไปสิ จิกหมอนขาดหมดบ้านชัวร์
    #111
    0