คัดลอกลิงก์เเล้ว

แมวสีแดงผู้น่าหลงใหล( yaoi )

เมื่อแมวสีแดงผู้น่าหลงใหลอย่าง คารุมะ เกิดป่วย(การเมือง)ขึ้นมา อย่างงี้!! คุณหมอนางิสะก็ต้องมารักษาหัวใจให้หายแล้วสินะ

ยอดวิวรวม

334

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


334

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


6
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  25 ต.ค. 60 / 03:04 น.
นิยาย ᴧŧ( yaoi ) แมวสีแดงผู้น่าหลงใหล( yaoi ) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
สวีดัด ค่า~~~ หวังว่าจะชอบนะคะพอดีโน๊ตบุค(เขียนถูกไหม?) ของเรามันมีแต่ภาษาปะกิดเราเลยเอารูปลงไม่เป็น//เตะแม่ง!

โอเคเลิกบ้า หวังว่าจะชอบนะคะมีอะไรผิดติได้แต่ขอร้อง (นี่ไมค์//เฮ้ยไม่ไช่แล้ว!) แม่ยกนางิสะเคะอย่ากระโดดเตะเราเลย!!!!
                    


                       ที่สำคัญโปรดอย่าทำตัวเป็นนักอ่านเงา!



เนื้อเรื่อง อัปเดต 25 ต.ค. 60 / 03:04


เนื้องเรื่อง  ..แมวแสนเศร้า(ชื่อเราจะเปลี่ยนเรื่อยๆ)..
เสนอ         ..ต่อนักอ่านที่น่าร้าก..
วันที่ทำ        ..26/9/2560..
วันที่เสร็จ        ..15/10/2560..
คำเตือน            .. 1ไรท์ค่อนค่างอินดี้(?) และกวนเท้าเล็กน้อย
                            2ตัวละครนิสัยอาจไม่เหมือนในอนิเมะเป๊ะๆ
                              3 เราไม่ได้ขยันมากที่สำคัญช่วงนี้ใกล้สอบอาจมาช้าบ้างไรบ้าง

                                                              .
                                                .
                                                .
                                                .
                                                .
"โหล อาจารย์หมึก"              น้ำเสียงกวนประสาทนี้ไม่ไช่ใครที่ไหนแต่เป็น อาคาบาเนะ คารุมะ จอมแสบตัวอู้นั่นเองงงงงง

 "นุรุฟุฟุฟุ มีอะไรครับคุณคารุมะ"   อาจารย์หมึก(?)ตอบด้วยน้ำเสียง งงงวยเพราะตอนนี้เวลาปาเข้าไป 4 ทุ่มแล้ว

 "พอดีวันนี้ผมค่อนค่างไม่สบายอาทิตย์นี้ขอหยุดนะ โอ้ย เจ็บคอจัง แค่กๆ " เจ้าของเสียงตอบด้วยเสียงที่น่าถีบและไม่มีความเจ็บสักนิด!

 " เดี๊ยวก่อนสิครับคุณคารุม-"

 " ตื๊ดดดดด"
 
 "เฮ่อ" อาจารย์โคโระได้แต่ถอนหายใจ กับความขี้เกียจเรียนของคารุมะ  
               
     เอ.....    ...แต่ถ้าไม่สบายก็ต้องการคุณหมอสินะครับ ...
                        .. ได้เวลาสนุกแล้วสิ นุรุฟุฟุ ..
.....
....
...
..
.
.
.
.
.
.
.
.
วันต่อมา(ต่อมา! วิ่งหนี//แอ้กโดนเตะ)

นางิสะ พรรณนาโวหาร(เว่อไปแล้วครับ//นางิสะ)

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมต้องมาเรียน แต่ที่สำคัญ! คารุมะไม่ยอมมาโรงเรียนถึงจะไม่ชอบเรียนแค่ไหนแต่ว่า... ผมคิดถึงนะคนบ้า!

เพราะแบบนี้วันนี้ผมเลยไม่ได้ตั้งใจเรียนเท่าไหร่นัก
"นางิสะคุง นางิสะคุง นางิสะ!   (ยัยหัวเขียว) " 

" หวา ! มะ มีอะไรครับคุณคายาโนะ (นางิสะจังแสนตะมุตะมิอุคุ อิคริ)" 

"เฮ่อ นี่ตกลงไม่ได้ฟังเลยใช่ไหมคะ  คืออาจารย์โคโระจะไห้เราส่งตัวแทนไปเยี่ยมคารุมะสักหน่อยเพราะว่าไม่สบายแต่บังเอิญทุกคนไม่ว่างเลยจะขอให้นางิสะคุงไปแทนได้ไหมคะ (ยัยหัวเขียว)"

 "แหม~ ที่ไม่ฟังนี่แอบคิดถึงใครอยู่รึป่าว (นาคามูระ)"

 "ไม่ไช่นะครับ! คุณนาคามูระผมไม่ได้คิดถึงคะ.ใคร (นางิสะ)"
 
 "พอเถอะค่ะ ตกลงนางิสะไปได้ไหมจ๊ะ(ยัยหัวเขียว)"

 "ไปได้ครับ (นางิสะ)"




  ติ๊งหน่อง ดองทิ้ง ดิ่งดิงดิงด้อง!(สาบานได้ไหมคะนี่คือเสียงกริ่ง (" = - =)//คายาโนะ)
  
  หลังจากจบคาบเรียนของวันนี้ ผมรีบวิ่งไปที่บ้านของคารุมะเพื่อไปดูอาการของเขา
  " แฮ่ก แฮ่ก ถึงซัก-"  ยังไม่ทันจะกล่าวจบบานประตูก็ถูกเปิดออกโดยคารุมะ

  " เอ๋!  นี่นางิสะมานี่ทำไม่หรอ" เจ้าตัวพูดออกมาพร้อมรอยยิ้มมีเลศนัย

  " คารุมะคุง" รางบางโผลกอดคารุมะ
 
   "(//-/./-/) " อึก ทะ ทำไมวันนี้นางิสะถึงน่ารักมากกว่าปกติขนาดนี้เนี่ย
 
   " ผมเป็นห่วงคารุมะมากนะครับ " ตัวของคารุมะนี่นุ่มจัง~~

   " นายเข้ามาในบ้านนี้ก่อนเถอะพอ(โชค)ดี คุณพ่อกับคุณแม่ไม่อยู่น่ะ"

   " ครับ " (ทำไมหนูชวนเมะเข้าบ้านคะเนี่ยรู้หมไม่มันไม่ปลอดภัยต่อ...นะ// แมวน้อย
    เองกั๊บ!) (แล้วเธอจะจุดให้คนเค้าคิดลึกทำไมหะ!//คารุมะ) (หุ หุ//แมวน้อย)

    "นี่น้ำน-"

    พรึ่บ! 

    เหมือนสวรรค์เป็นใจ(ให้สาววาย)จู่ๆไฟก็ดับลง

     "เหวอ!"

     "โอ้ย!"

     " อะไรเปียกๆเนี่ย"

     "อ๊ะ!! อะไรเนี่ย หนักนะ" (อุแหม่! เสียงใครบ้างเนี่ยไรท์ไม่รู้เบย~~//แมวน้อย) 

     พรึ่บ!!

     จู่ๆไฟเจ้ากรรมก็ติดขึ้นมาทั้งๆที่มันน่าจะดับต่อไป//กัดผ้าเช็ดหน้า่
      แต่เมื่อไฟติดก็ทำให้ทั้งคู่ได้มองเห็นบางอย่าง!!


     นั่นก็คือ ภาพที่คารุมะถูกนางิสะคร่อมไว้อยู่ ที่โซฟาโดยสภาที่ทั้งคู่เปียกปอนไปด้วย
     น้ำที่คารุมะนำมาให้!มันคงจะดีถ้านี่ไม่ใช่ในบ้านที่เปิดแอร์เอาไว้  น่าแปลกที่อากาศ       นั้นเย็นแต่ร่างกายของทั้งสองต่างร้อนรุ่ม

     "เอ่อ นางิสะช่วยลุกขึ้นไปได้ไหม"

     "ไม่ชอบหรอครับ" นางิสะถามพร้อมแววตาออดอ้อน แต่ถ้ามองดูดีดีจะเห็นแววตาเจ้า
     เล่ห์อยู่ในนั้น

     "ป่าวหรอกนะ แต่มันรู้สึกแปลกๆเวลาที่ต้องถูกคร่อม" ก็แหมตนเองนั้นเป็นฝ่ายรุกนี่
     ให้มาถูกคร่อมแบบนี้มัน

     "งั้นหรอครับไม่ชอบจริงๆสินะ" นางิสะทำท่าทางเสียดาย และค่อยๆผละออก

     "ปะ ป่าวนะ"
     
     "งั้นหรอครับ"นางิสะคลี่ยิ้ม พร้อมกลับมาคร่อมท่าเดิมแต่ที่เปลี่ยนไปคือมือที่อยู่ไม่สุข

     "อึก" นี่มันอันตรายมากๆเลยนี่!!! คารุมะคิด

     " ไหนๆ ก็ไม่มีใครอยู่แล้วนี่ครับ"

     "เราควรใช้เวลาว่างอย่างเกิดประโยชน์สินะ"นางิสะนึกถึงคำที่คารุมะเคยสอนเขา

     "คงถึงเวลาที่ผมต้องถอดหน้ากากลูกแมวที่อ่อนโยนออกแล้วสินะ" ก็นะจริงๆแล้วคน
      เป็นลูกแมวน่ะคือคารุมะนี่นา 


     เมื่อพูดเสร็จนางิสะก็เริ่มทำการจูบอย่างช้าๆ ช่างเป็นริมฝีปากที่หวานละมุนคง ต้องสั่ง

     สอน หน่อยแล้วสินะว่าการไม่สบายของจริง น่ะเป็นอย่างไร...











  










                                                     

                                                                                               จบ 

    กรีดร้องไร้เสียง 555  ในที่สุดก็จบหวังว่าจะชอบนะคะ
มีข่าวจะบอกงับ!
 ถ้าใครต้องการให้เขียนฟิคเรื่องที่อยากได้(แค่วายนะจ้ะ คุคุ)ก็เม้นมานะแล้วบอกด้วยว่า
ใครเคะเมะ 
ชื่อของเรื่องนั้น
  
แมวน้อยจะเขียนให้ ที่สำคัญคือถ้าแมวน้อยรู้จักเรื่องนั้นอาจเขียนให้เร็วๆ
 (ถ้าเป็นเพศหญิงแล้วให้มโนว่าเป็นเพศชายก็ได้นะ//สรุปทำให้มันเป็นวายซะแล้วจะแต่งให้!! อุวะฮ่ะฮ่ะฮ่ะฮ่า) 
 จะให้มีชะนีมาโผล่บ้างไรบ้างก็ได้//แมวน้อยก็เป็นหญิงนี่หว่า(ช่างแมร่ง~~)
 อาจเขียนบ้างดองบ้าง
  อยากได้แนวใสใส(จุ๊บ กอด หวานๆ) หรือเสียตัว(อย่างที่คิดนั่นแหละ) ก็บอกด้วยน้า ฝันดีงับ

ถ้าอ่านแล้วงงนะคะ ก็กลับไปอ่านใหม่เสีย//หลบเท้า

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ แมวแสนเศร้า จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 1 เมษายน 2561 / 11:55
    โย่ๆในที่สุดก็หาเจอแล้ว ^ ^
    #2
    0
  2. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(