ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 จุดเปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    18 เม.ย. 61





ตอนที่ 5

จุดเปลี่ยน



ขอโทษงั้นรึ ขอโทษแล้วเปลี่ยนกระไรได้!


            เพี๊ยะ!


 รู้ตัวอีกที ใบหน้าของหลวงสรศักดิ์ก็สะบัดไปตามแรงตบของหญิงสาวเสียแล้ว แวบแรกที่รู้สึกคือความฉงนใจ นางตบเขาด้วยเหตุใดกันความรู้สึกเขาราวกับเจือความโกรธจางๆ หากแต่เมื่อเขาหันกลับมามองนัยน์ตาคู่นั้น มันไม่ได้นิ่งเฉยอีกต่อไป


 นางโมโห


 ไม่ใช่เพียงแค่นั้น ครานี้เขาเห็นแววตานางแสดงออกชัดเจน ลึกลงไป ความรู้สึกที่มากกว่าความโกรธ


 นางกำลังเสียใจ...


 สัมผัสที่ใบหน้าเมื่อครู่ยังไม่จางหาย แต่เขายอมรับมันแต่โดยดีแล้ว


สมควรแล้ว


เขาผิดเอง


ทั้งหมดเป็นความเห็นแก่ตัวของเขาเอง เรื่องนี้เป็นหน้าที่ที่เขาต้องรับผิดชอบ ส่วนนางเล่า นางเพียงแค่บังเอิญอยู่ในจังหวะนั้น ถ้าชายหนุ่มไตร่ตรองให้รอบคอบ คิดถึงความรู้สึกนาง ทบทวนว่ามันคุ้มที่จักเสียแน่หรือที่ให้นางผู้ซึ่งไม่รู้อีโหน่อีเหน่เข้ามายุ่งเรื่องการเมือง เขาก็คงตัดสินใจได้ดีกว่านี้


ตลอดชีวิตที่เติบโตมา เขายึดตัวเองเป็นศูนย์กลางมาโดยตลอด ใครที่มันขวางหูขวางตาก็กำจัดไปให้พ้นทาง แต่ก็คงมีบางครั้งที่รู้สึกว่าตนก็เข้าใจผู้อื่น 


หึ...อย่าหลอกตัวเองเลย 


เขามักมองเห็นปัญหาของตัวเองก่อนปัญหาของผู้อื่นเสมอ อย่างเดียวที่เขาคิดว่าควรให้ความสำคัญก่อนตัวเองคือแผ่นดินบ้านเกิด ที่เหลือนั้นล้วนเป็นเรื่องรองที่เขาไม่ได้ให้ความสำคัญเท่ากับตัวเอง แม้แต่เรื่องนั้น...


เรื่องพ่อของเขา


เหตุใดต้องยึดติดเหตุใดต้องน้อยเนื้อต่ำใจ?


คำตอบไม่ได้ยากเลย...


เพราะเขามองว่าตนควรได้ดีกว่านี้ ตนเป็นได้มากกว่านี้ ตนควรได้รับสิทธิในการเป็นโอรสอย่างเป็นธรรม


เขามองเห็นแต่ภาพของตัวเอง


หลวงสรศักดิ์กำมือแน่น มาคิดได้ตอนนี้จักมีประโยชน์อันใด


การะเกดล้มตัวลงนอนหันหลังให้เขาไปแล้ว สำหรับนางที่เกือบถูกพวกนั้นขืนใจได้สำเร็จ คงเป็นตราที่ติดตัวไปชั่วชีวิต


เขาทำกระไรลงไป...


คิดว่าตนช่วยได้ทันแล้วนางจักไม่รู้สึกกระไรงั้นฤา


คิดตื้นๆ






เหตุการณ์รวบตัวกบฏผ่านพ้นไป เร็วจนไม่รู้สึกตัว ทั้งหลวงสรศักดิ์แลการะเกดราวกับทิ้งจิตวิญญาณของตนไว้ที่นั่นหมดสิ้น ทั้งที่ทุกอย่างจบลงด้วยดี แต่กลับไร้ซึ่งความยินดีในใจ กว่าจักตั้งสติได้ ตัวก็กลับมาอยู่ที่ค่ายเก่าพระยาสีหราชเดโชชัยเสียแล้ว


“แม่นายแม่นายเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ!? เหตุใดดูซูบผอมไปโข เนื้อตัวฟกช้ำเช่นนี้...”


ผินกับแย้มเข้ามากอดแข้งกอดขาหญิงสาวด้วยความคะนึงหาเป็นที่สุด ใจแทบสลายเมื่อกลับมาถึงค่ายแลไม่พบแม่นาย น้ำตาไหลเป็นสายก็ไม่คิดจักเช็ดออก


การะเกดเหลือบมองหลวงสรศักดิ์ด้วยสายตาว่างเปล่า


ไยกูถึงเป็นเช่นนี้รึ อีผิน อีแย้ม นั่นอย่างไร ตัวการยืนทนโท่อยู่นั่น


“พากูไปพัก กูเหนื่อยเต็มที”


ได้ยินคำแม่นาย บ่าวทั้งสองก็ลุกขึ้นประคองหญิงสาวเข้ากระโจมไปโดยไม่รีรอ






เวลาล่วงเลยพ้นไปถึงสามวันเต็ม ควรแก่กาลที่คณะเดินทางของหลวงสรศักดิ์จักกลับละโว้เพื่อทูลต่อขุนหลวงนารายณ์ถึงความเป็นไปทั้งหมดที่เกิดขึ้น หากแต่ช่วงสามวันมานี้อาการของการะเกดไม่สู้ดีนัก กลับมาได้ไม่ทันไรก็ป่วยไข้ นายเชิดจึงแจ้งแก่พระยาท่านเจ้าเมืองเชียงใหม่ให้ส่งความแจ้งแก่ขุนหลวงแทน ด้วยพวกเขาคงจักไม่สะดวกเดินทางในเร็ววัน


ผินกับแย้มบอกว่าแม่นายร่างกายไม่แข็งแรงเป็นทุนเดิม ไม่เคยตกระกำลำบากที่ไหน ครั้งอยู่เมืองสองแควก็อยู่แต่ในเรือน มีบ่าวทั้งสองปรนนิบัติไม่ขาด มาบัดนี้ แม่นายต้องเผชิญกับทุกสิ่งที่ไม่เคยประสบมาก่อน ย่อมอาการทรุดเป็นธรรมดา


หลวงสรศักดิ์พยายามจักเข้าไปดูอาการนาง แต่ก็ไม่มีความกล้าที่จักสู้หน้าพอ


เขาไม่เข้าใจว่าตัวเองเป็นกระไรไป


รู้สึกผิด


ไม่ใช่...มันมากกว่านั้น


มันร้อนรน ขัดเคือง ไม่สบายใจ


สามวันมานี้ ชายหนุ่มได้ใช้เวลาอยู่กับตัวเองมากเป็นพิเศษ ใคร่ครวญทุกสิ่งอย่างถี่ถ้วน แต่เขาก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ เขารู้แต่ว่าบางสิ่งในตัวเขามันเปลี่ยนไป แลอีกหนึ่งอย่างที่เขารู้คือ


เขาอยากพบหน้านาง ไม่อยากให้มันค้างคาอยู่แบบนี้


ตั้งแต่เกิดเรื่อง เขากับนางยังไม่ได้พูดจากันแม้เพียงนิด เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ แต่พอจักก้าวเท้าเข้าไปในกระโจมนั้น ก็เหมือนมีแรงที่มองไม่เห็นดึงออกมาให้ห่าง ความขัดแย้ง สับสนในตัวเช่นนี้ทำให้ชายหนุ่มเริ่มหงุดหงิด


“เดื่อ---พ่อดะ---พ่อเดื่อ!


นายฉัตรเรียกให้ออกหลวงหนุ่มรู้สึกตัว


“มีกระไรรึ?” หลวงสรศักดิ์หันมาเลิกคิ้ว


“นั่นเป็นคำถามที่ข้าอยากถามต่างหาก ช่วงนี้เป็นกระไรไป ไยสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่?


หลวงสรศักดิ์ไม่ได้ตอบ สายตาเหลือบมองไปยังกระโจมหนึ่ง ก่อนถอนใจ


“ข้าควรทำอย่างไรดี พ่อฉัตร” ชายหนุ่มหลับตาลงทั้งมุ่นคิ้ว


“ทำอย่างไรคือกระไรช่วยพูดให้ข้าเข้าใจทีเถิด”


ไม่มีคำตอบให้นายฉัตร มีเพียงเสียงถอนใจเป็นรอบที่เท่าไรก็ไม่อาจรู้






ภายในกระโจม


การะเกดนอนซมด้วยพิษไข้ แม้อาการจักทุเลาจากวันแรก แต่ก็ยังไม่มีเรี่ยวแรงจักลุก นางมีผินกับแย้มคอยดูแลไม่ห่าง แต่กระนั้น บ่าวทั้งสองก็ไม่รู้เลยว่าแม่นายได้เจอกับสิ่งใดมาบ้าง เท่าที่รู้เพียงแค่คำกล่าวของนายฉัตร นายเชิดที่ว่าแม่นายได้เข้าไปเสี่ยงอันตรายเท่านั้น


แลดูท่า อันตรายที่ว่าคงจักโหดร้ายเหลือทน แม่นายกระสับกระส่ายทุกครายามหลับตา เหลือกาฬไหลตั้งแต่ไรผมจนถึงคาง พึมพำไม่เป็นภาษา ราวกับฝันร้ายแลหวาดกลัวสิ่งใดอยู่ตลอด 


หญิงสาวเห็นภาพนั้นตามหลอกหลอนไม่จางหายเสียที ทั้งที่คิดว่าจักทิ้งความทรงจำทุกสิ่งอย่างไว้ที่นั่น แต่เหตุใดมันต้องตามมาไม่จบไม่สิ้นเช่นนี้ นางไม่คิดจักบอกผินกับแย้มด้วยซ้ำ เพียงแค่ออกหลวงนั่นคนเดียวที่รู้ ก็เกินพอ


ลึกลงไปในห้วงนิทรา 


ย้อนลงไปแลคล้ายความฝัน แต่กลับเป็นความจริง

 

ภาพความทรงจำที่ฉายวนภายในห้วงความคิดแปรเปลี่ยนสับไปมาจับความไม่ได้ ทุกคราที่หลับตาช่วงนี้ หนีไม่พ้นเหตุการณ์ที่ค่ายศัตรูนั่นเลย...แต่ครานี้ภาพความทรงจำกลับย้อนความไปไกลกว่านั้น


“อีการะเกดมึงสมควรโดนแล้ว!” เสียงหัวร่อดังระงมไปทั่วบริเวณ


ร่างของเด็กหญิงวัยไม่ถึงห้าขวบปีเปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลนชื้นแฉะ รอบด้านล้อมด้วยเด็กน้อยอีกหลายต่อหลายคน ทุกคนล้วนเป็นลูกพี่เรียงน้องกับนางทั้งสิ้น


“แม่กูบอกว่า อีนี่จักทำให้พวกเราล่มจม อีนี่เป็นตัวกาลกิณี!


“พ่อกูก็พูด สาดขี้ไก่ใส่นางอีกสิยืนรอกระไรกัน”


“กูก็รู้มาว่าถ้าทำให้อีนี่ไม่มีความสุขได้เท่าไร เราจักยิ่งมีความสุข เร็วๆ ไปหาขี้ไก่ ขี้วัวมาเพิ่ม!


“น้ำหน้าอย่างมึง อยู่กับขี้กับโคลนก็เหมาะสมแล้ว!” เด็กคนหนึ่งว่า พลางละเลงโคลนยีหัวการะเกด


เสียงหัวร่อดังขึ้นอีกครา วาจาไม่สมกับอายุของเด็กพวกนี้ หากพระยารามณรงค์ ฤาแม่นายพุดจีบ บิดามารดาของการะเกดมาได้ยินเข้าคงจับไปโบยเสียให้เข็ด ไม่รู้ว่าพ่อแม่เด็กพวกนี้อบรมลูกอย่างไร ไร้ซึ่งจริยธรรมความรับผิดชอบทั้งสิ้น


การะเกดร้องไห้ น้ำหูน้ำตาไหลปะปนจนหน้าจักไม่เป็นหน้า มือก็ยกขึ้นเช็ดไม่ได้ เจ้าพวกนี้จับตัวนางให้นิ่ง ขุดหลุมบ่อโคลน ก่อนจักโยนนางเข้าไปฝังเหลือแค่คอ น้ำตาเด็กหญิงหยดลงดินหยดแล้วหยดเล่า ร้องขอให้พี่ๆ น้องๆ ช่วยเมตตานางทีก็ไม่เป็นผล


การะเกดที่ถูกกลั่นแกล้งเช่นนี้มาตลอด เข้าใจว่าเด็กทุกคนมีนิสัยเช่นพี่น้องของนาง เด็กหญิงจึงไม่เคยคบหาเพื่อนวัยใกล้เคียงกันแม้แต่คนเดียว นางได้แต่หวังว่าจักได้กลับเมืองสองแควโดยเร็ว เพราะที่นั่นพี่น้องจักไม่รวมตัวมากมายเช่นวันนี้


ใช่แล้ว ที่แห่งนี้ไม่ใช่เมืองสองแคว หากแต่เป็นเมืองล้านนา พวกญาติสามารวมตัวกันเพื่อเยี่ยมเยียนแม่นายใหญ่ หรือคุณย่าของการะเกด รวมตัวญาติทีไร นางจักต้องโดนเช่นนี้ทุกที นางไม่เคยบอกพ่อแม่ เพราะเจ้าพวกนี้ขู่ว่าถ้าริอาจไปบอก คราวหน้าจักเจอหนักกว่านี้ มีครั้งหนึ่งที่นางรวบรวมความกล้าไปบอกเล็กน้อย หลังจากนั้น นางก็โดนรุมหนักกว่าเก่า อีกทั้งเจ้าพวกนั้นยังกลบเกลื่อนเสียดิบดี จนพ่อแม่นางไม่ติดใจ


วันนี้ ลูกพี่เรียงน้องของนางต่างขออนุญาตผู้หลักผู้ใหญ่ออกมาเล่นกันตามประสาเด็ก ห่างไกลจากตัวเรือนโข ไม่มีทางที่พ่อแม่นางจักรู้ได้เลยว่านางเจอกระไรบ้าง


ทว่า


คราวนี้นางกลับได้พบคนผู้หนึ่งที่เปลี่ยนชีวิตของนางไปตลอดกาล

 

 

 

 

 

ไม่ต้องเดาค่ะ ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าใครเนอะ 55555555

ขอโทษที่มาช้าค่ะ TT รถติดเวอร์วังมากวันนี้ กว่าจะถึงบ้าน

ไปดูบุพเพ Special Edition แล้วค่อยมาอ่านก็ได้นะ 55555555

 

ใครคาดหวังให้พระนางไฝว้กัน ต้องขอโทษด้วยนะคะ

คงจะมีน้อยหน่อย เพราะเราคิดว่าฟิคนี้คงไม่ยาวมาก 

เลยไม่ได้แพลนให้พระนางไฝว้กันเยอะขนาดนั้นค่ะ 5555

 

ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่ติดตาม ขอบคุณทุกเม้น ทุกกำลังใจนะคะ

เจอกันตอนต่อไปค่ะรักทุกคน <3

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #290 _winterwind (@_winterwind) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:44

    การะเกด......ฮืออ สงสาร ชอบสตอรี่ที่ไรท์วางมาจัง ตอนแรกเราคิดว่าคู่นี้ยังไงก็ต้องร้ายใส่กันแบบสุดๆ อ่านละหัวร้อนตาม แต่ว่าไรท์สร้างมุมมองที่ละลายพฤติกรรมตัวละครขึ้นมา อธิบายไม่ถูกง่ะ แต่เราชอบค่ะๆ

    #290
    0
  2. #136 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:46
    สงสารนางอ่าา อดีตทำให้นางหวาดกลัว จนคิดว่าถ้านางอ่อนแอ นางก็จะถูกทำร้าย นางจึงต้องเข้มแข็ง เพราะรู้ว่าอ้อนวอนก็ไม่มีประโยชน์ เลยกลายเป็นคนพูดจาร้ายกาจนี่เองง แต่เราคิดว่าพ่อเดื่อผิดเต็มๆเลยหนาา คือต่อให้นางร้ายกาจยังไง เก่งขนาดไหน แต่นางก็เป็นหญิงตัวเล็กๆคนเดียวอ่ะ แล้วอยู่ในป้อมศัตรูที่เห็นคนฆ่ากันเป็นผักปลาครั้งแรก ผู้ชายมากมาย แต่ปล่อยนางไว้โดยไม่มีแม้แต่อาวุธอ่ะ ผิดมากเลยพ่อเดื่อเอ้ยย รับผิดชอบนางทั้งชีวิตเลยหนาาา
    #136
    2
    • #136-1 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 5)
      23 เมษายน 2561 / 00:46
      รอไรท์หนาาา
      #136-1
    • #136-2 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      23 เมษายน 2561 / 15:46
      หูยยย อ่านแล้วเป็นปลื้มมากเลย เหมือนเข้าใจที่เราต้องการจะสื่อจริงๆ ขอบคุณนะคะะะ
      #136-2
  3. #109 misaga (@nongmac001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 12:09
    <p>ข้าจะรอนะเจ้าค่ะ ฟินเว่อร์เลยเจ้าค่ะ</p>
    #109
    0
  4. #96 ผู้เห็นพื่อน (@pkmy200) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 00:04
    รอนะเจ้าคะ
    #96
    0
  5. #94 AnPanatda (@AnPanatda) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:31
    เข้าใจที่นางต้องร้ายเลยสงสาร
    #94
    0
  6. #92 ijppk_ (@ijppk_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 21:07
    รออ่านนะคะ
    #92
    0
  7. #90 Nawarat W. (@gkitar) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:51
    รออ่านนะ
    #90
    0
  8. #88 รัตติกาณจน์ (@14492) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 12:58
    รอหนาเจ้าคะ
    #88
    0
  9. #86 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 09:17
    นางร้ายเพราะอดีต&#8203; #ขอบคุณค่ะ&#8203; สนุกมาก&#8203; รออ่านต่อนะคะ
    #86
    0
  10. วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:26
    เห็นใจเเม่นาย โธ่ เพราะงี้นี่เอง
    #85
    0
  11. #84 ` TOY . (@may726567) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:04
    รอออออ
    #84
    0
  12. #81 ArunAunairak (@ArunAunairak) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 12:24
    ต่อเร็วๆๆ
    #81
    0
  13. วันที่ 20 เมษายน 2561 / 01:14
    แม่การะเกดของบ่าวววววว โอ้ยยยย สงสาร /น้าำตามา
    #80
    0
  14. #79 PonyPxny (@PonyPxny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 23:28
    โง้ยยยยย สงสารแม่การะเกด มาต่อไวๆนะคะไรท์ขา/ปาดนั้มตา
    #79
    0
  15. #78 Worapz (@WarpZ) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 15:02
    มาต่อไวๆนะคะ
    #78
    1
    • #78-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:40
      จะพยายามให้ไวนะคะะ <3
      #78-1
  16. #77 Mayyongchy (@Mayyongchy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 06:12
    งืออออิ สงสารแม่การะเกด พ่อเดื่อช่วยนางที
    #77
    1
    • #77-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:40
      พ่อเดื่อต้องออกโรงแล้วค่ะงานนี้!
      #77-1
  17. #76 CL@M (@cl-357) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 02:39
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #76
    1
    • #76-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:39
      ขอบคุณค่า ^^ <3
      #76-1
  18. #74 junthip2547 (@junthip2547) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 23:19
    ฮือออ สงสารแม่นายมากเจ้าค่ะ สนุกมากกกเลยค่าา รอต่อน้าา
    #74
    1
    • #74-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:38
      ขอบคุณน้าาา /โป้งชี้ก้อย <3
      #74-1
  19. #73 MadGuin (@panguin24) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 23:00
    เขียนดีมากเลยค่ะ มีstory อ่านลื่นไหลมาก ชอบบ
    #73
    1
    • #73-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:37
      ขอบคุณมากเลยนะคะะะ <3
      #73-1
  20. #72 parkhunny (@parkhunny) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 22:21
    สงสารแม่นายจังเจ้าคะ
    #72
    1
    • #72-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:37
      ช่วยกันโอ๋ๆ ;w;
      #72-1
  21. #71 LAMABUAD (@LAMABUAD) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:44
    อ่านแล้วเห็นใจการะเกดมากๆเลยค่ะ ._.
    #71
    1
    • #71-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:36
      มากอดๆหนูน้อยการะเกด ;_;
      #71-1
  22. #70 Poshii (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:27
    คุณพี่เดื่อโคตรเท่ห์อ่ะค่ะ แล้วก็เท่ห์มาตั้งแต่เล็กแต่น้อยด้วยใช่มั้ยเนี่ย โอ้ยยยย พ่อคุณ



    เขียนดีมากเลยค่ะแบบว่าดูสมเหตุสมผลดีค่ะ ภาษาก็อ่านลื่นดี

    นี่คือก่อนที่การะเกดจะไปหาพี่หมื่นที่อโยธยาใช่มั้ยค่ะ ฮืออออออออ อยากรู้ตอนจบเร็วๆแต่ก็ไม่อยากให้จบอ่ะค่ะ คือแบบถ้าเอาตามละครแม่การะเกดก็คง-- ฮือออออ แต่ก็อยากรู้ว่าจะจบยังไง จะเป็นบุพเพกันมั้ยน้อออ

    สู้ค่ะไรท์ เรารอติดตามอย่างตั้งใจมากๆ 5555555555555

    #70
    1
    • #70-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:35
      โอ้โหหห ขอบคุณมากเลยนะคะ อ่านวนสักสิบรอบได้แล้วค่ะ ขอบคุณจริงๆ <3
      ใช่แล้วค่ะ นี่คือก่อนไปอโยธยา เม้นนี้ดูตั้งใจอ่านจริงๆเลย ขอบคุณอีกครั้งนะคะ รักนะ
      #70-1
  23. #69 Spbeliveinjb (@Spbeliveinjb) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:07
    เกลียดเด็กผีพวกนั้นค่ะฮึ่ย! 555555
    #69
    1
    • #69-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:33
      เกลียดเหมือนกันค่ะ จับไปโบยๆ 5555555
      #69-1
  24. #68 jsxmp (@jsxmp) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 21:06
    อร๋ายยยย
    #68
    1
    • #68-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:32
      วรั้ยยย (?) 5555
      #68-1
  25. #67 super moon (@kiwitae) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 20:59
    พ่อเดื่อไปช่วยแน่เลยยยย งื้ออ แม่การะเกดน่าสงสารร รีบมาต่อน้าาา
    #67
    1
    • #67-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 5)
      19 เมษายน 2561 / 20:32
      ฮันน่อวว 55555 จะพยายามรีบนะคะะ 555
      #67-1