ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 แดนศัตรู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 189 ครั้ง
    16 เม.ย. 61





ตอนที่ 4

แดนศัตรู

           


            ไม่รู้ว่าคำโกหกแสนพิสดารที่ไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวความเป็นจริงนั่นจักทำให้อีกฝ่ายเชื่อได้ฤาไม่ พวกมันทุกคนล้วนนิ่งไป ก่อนที่ตัวหัวหน้าจักเข้ามาบีบไหล่หลวงสรศักดิ์อย่างเห็นใจ สีหน้าเคลือบแคลงยังมีอยู่ ไม่รู้ว่ามันเห็นใจเพราะเชื่อคำโกหก หรือเห็นใจที่ออกหลวงหนุ่มพยายามสร้างเรื่องถึงเพียงนี้


            แต่หลวงสรศักดิ์เองก็ไม่สนใจว่ามันจักเชื่อฤาไม่ คำโกหกนั่นก็ไม่ได้มีเป้าหมายเพื่อให้มันเชื่อ แต่เพื่อให้มันพาตัวเขาไปต่างหาก ไม่ว่าจักไปไหนก็ตาม เพื่อเก็บเบาะแส แลสังเกตการณ์ เพราะฉะนั้นยิ่งมันไม่เชื่อ ยิ่งเป็นผลดี


            เท่าที่พินิจดู มันไม่เชื่อ


            รอยยิ้มเป็นมิตรจางหาย สายตาคมกริบพร้อมจักสังหารผู้ใดก็ตามที่สบตาไม่ถูกเก็บซ่อนอีกต่อไป


            “ตามมา” มันออกคำสั่ง


            ชายหนุ่มก้าวตามด้วยความเต็มใจ หากแต่เมื่อนึกถึงแม่หญิงที่อยู่ข้างหลัง เขาก็ชะงักไป แสดงว่านางต้องไปเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายกับเขางั้นฤา?


          การะเกดก้าวมาประชิดตัวหลวงสรศักดิ์ กระซิบเสียงเบา


            “คิดจักทำกระไร...”


            นางกำลังไม่พอใจ ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดออกหลวงนี่ต้องทำท่าทางราวกับต้องการไปกับพวกมัน


            “ทำกิจสำคัญ” เขาตอบตามตรง “ไม่ต้องกลัว ออเจ้าต้องปลอดภัย”


            ชายหนุ่มตอบหนักแน่น


            การะเกดพ่นลมหายใจใส่


“ข้าดูแลตัวเองได้ ถ้ามันคิดจักทำกระไร จักตบให้คอหลุดเลยเทียว”


เรื่องรับมือกับคน นางไม่กลัวสักนิด


หลวงสรศักดิ์พยักหน้า นางพอจักมีฤทธิ์ต่อกรพวกมันอยู่บ้าง คงไม่เป็นไร แต่ก็ประมาทไม่ได้ งานนี้คงต้องเปลืองแรงหน่อย อย่างไรเสียก็ถอยหลังไม่ทันแล้ว


ทั้งสองก้าวตามพวกมันไปไม่ห่าง จนมาถึงที่พำนัก


ไม่ใหญ่ ไม่สะดุดตา แต่มีปราการมั่นคงกั้นรอบทิศ ราวกับสร้างมาหลายปี


พวกมันกระแทกไหล่ทั้งคู่ให้เดินเข้าไป สร้างความบาดหมางชัดเจน หลวงสรศักดิ์ต้องข่มอารมณ์ไม่ให้ตอบโต้พวกมัน แต่การะเกดไม่ได้มีความคิดจักสืบหากระไร นางไม่มีความจำเป็นต้องควบคุมอารมณ์ หญิงสาวหันไปตวาดด่าใส่หน้ามันทันที


“อ้ายพวกสถุล! กูเดินอยู่! แหกตาดูด้วย!


อีกฝ่ายได้ยินดังนั้นก็แทบจักสะบัดด้ามดาบใส่หน้านาง ถ้าไม่ถูกปรามด้วยสายตาของหัวหน้าเสียก่อน





 

เมื่อหลวงสรศักดิ์แลการะเกดเดินเข้าสู่ที่พำนักของพวกมัน ซึ่งแลดูเป็นกองทัพรักษาการ ก็ต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น


ที่แห่งนี้


คนพวกนี้


วิปลาส...


ป่าเถื่อน...


ฤาถูกผีร้ายสิงกัน...


ฉัวะ!


โลหิตแดงคล้ำกระเซ็นเปรอะเปื้อนใบหน้าทั้งสอง ร่างบิดเบี้ยวของคนผู้หนึ่งล้มกองลงกงหน้า ดวงตาเบิกโพลง ลิ้นจุกปาก ร่างไร้วิญญาณกระตุกครั้งหนึ่งแลดับสิ้น ในขณะที่มัจจุราชผู้ลงดาบกลับระบายยิ้มแห่งชัยชนะ อีกทั้งอ้ายตัวหัวหน้าที่เดินนำทั้งสองอยู่ก็เข้าไปกล่าวชมเชย


ไม่เพียงแค่คราเดียว แต่เป็นเช่นนี้ตลอดทาง


ร่างหนึ่งล้ม อีกร่างถูกโยนออกมาจากกรงขัง ปลดโซ่ตรวนแลหยิบดาบ เข้าสู้กันอีกครา


เห็นได้ว่านี่คงเป็นเรื่องธรรมดาสามัญของที่นี่ไปเสียแล้ว


เข่นฆ่ากันราวกับเห็นชีวิตคนเป็นผักปลา


ราวกับเป็นสถานที่ปล่อยความดิบเถื่อนที่ซ่อนเร้น ความดุร้ายราวกับสัตว์ป่าที่ปล่อยออกตามสัญชาตญาณ


การะเกดหอบหายใจถี่ มวลท้อง รู้สึกราวกับจักอาเจียน นางไม่เคยขยะแขยงสิ่งใดเท่านี้มาก่อน มือสองข้างเช็ดเลือดที่กระเซ็นมาถูกใบหน้านางครั้งแล้วครั้งเล่า หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มที่มาด้วยกัน เขาเองก็เคยพบเห็น แลเคยเข่นฆ่าผู้คนมาไม่น้อย ย่อมไม่ได้ขยะแขยงมากเท่านาง แต่การเข่นฆ่าที่ไร้เหตุผล ราวกับฝึกซ้อมประจำวันเช่นนี้ต่างหากที่น่าขยะแขยงเหลือทน


หลวงสรศักดิ์รับรู้สายตาของนาง เขาสบกลับ แลกระซิบ


“อย่ามอง”


เขาทำได้เพียงเท่านี้

 





ไม่นาน ทั้งสองก็ถูกพามาถึงใจกลางของที่แห่งนี้ พรรคพวกกว่าสิบคนนั้นแยกย้ายกันไปประจำจุดยืนคุมเชิง หัวหน้าก้าวไปนั่งบนแคร่ไม้ไผ่ผู้เดียว ก่อนส่งสายตาให้ผู้คุมคนหนึ่ง คนผู้นั้นพยักหน้ารับ แลก้าวมาดึงตัวการะเกด หญิงสาวตกใจ สะบัดตัวออกจากการเกาะกุมสุดแรง


“ปล่อยกู!


“จักทำกระไร!” หลวงสรศักดิ์ตะโกนถาม


อ้ายพวกป่าเถื่อนนี่ คงไม่คิดจักฆ่าแกงกันง่ายๆ ใช่ไหม


“ข้าไม่มีกงการใดจักพูดกับนาง” หัวหน้ากล่าวเรียบๆ ยกน้ำขึ้นจิบด้วยสบายอารมณ์ “ให้นางอยู่กงนี้ไร้ประโยชน์”


“จักทำกระไร” ชายหนุ่มถามย้ำเสียงต่ำ แววตาแข็งกร้าว มือจับดาบแน่น


ถ้าไม่ได้การ...คงต้องพานางหนี อ้ายพวกนี้ไม่คณามือกูดอก


อ้ายตัวหัวหน้าหัวร่อ


“อย่ากังวลไปเลย เรื่องทั่วไปนั่นแล” มันยกมือลูบคาง “สนองความใคร่ชายอย่างไร”


“อ้ายระยำ!” หลวงสรศักดิ์สบถด่าทันที “อย่าแม้แต่จักคิด! นางต้องอยู่กงนี้ กูไม่ให้พาไปไหนทั้งนั้น!


“เอ็งเห็นฤาไม่ว่านี่ถิ่นกู กูจักทำกระไรก็ได้” มันเลิกคิ้วเยาะเย้ย


หลวงสรศักดิ์กำหมัดแน่น


“มึงต้องการกระไร!


“เริ่มจากให้นางไปทำประโยชน์ก็แล้วกัน” มันยิ้มเยาะ


การะเกดทนฟังไม่ไหวอีกต่อไป


“อ้ายชาติไพร่!” นางด่าทั้งสะบัดหนีออกมาได้


หลวงสรศักดิ์ดึงตัวนางมาชิดตนไว้ จ้องตาพวกมันอย่างไม่ยอมลงให้ไม่ว่ามันจักทำกระไรก็ตาม


พวกชาติชั่วพวกนี้ไม่ตายดีแน่ กูเป็นคนตัดสินใจให้นางมาเสี่ยง กูจักไม่ยอมให้พวกมึงแตะต้องนางได้


เห็นทีท่าของทั้งสอง อ้ายตัวหัวหน้าก็หัวเราะร่าอีกครา


“กูเชื่อแล้วๆ” มันมองทั้งคู่สลับไปมา “ว่าพวกเอ็งเป็นผัวเมียกัน”


นั่นทำให้หลวงสรศักดิ์ขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม ชายหนุ่มมองร่างบางที่ยืนแนบชิดกับตนอยู่ทันที การะเกดเองก็สีหน้าไม่ต่างกัน เมื่อรู้สึกตัวก็ขยับออกจากกันอย่างไว้ที


“มึงต้องการกระไรกันแน่...” หลวงสรศักดิ์ยังเคลือบแคลง


เห็นพวกมันฆ่าแกงกันเป็นจริงเป็นจัง ก็นึกว่ามันจักเอาตัวแม่หญิงไปจริง


            “กูไม่ได้จักพรากผัวพรากเมียหรอกหนา กูสนใจฝีมือของเอ็งจึงลองเชิงดูเสียหน่อย ดูท่าแล้วเรื่องที่เอ็งเล่าคงจักจริง”


            เชื่อง่ายๆ แบบนี้ก็ได้ฤา... หลวงสรศักดิ์อดคิดไม่ได้


            “ให้แม่หญิงไปพักก่อนเถิด แล้วกูค่อยคุย”


            หลวงสรศักดิ์ยังไม่วางใจนัก


            “ไม่เป็นไร ให้นางฟังอยู่กงนี้แล”


            อ้ายตัวหัวหน้าลอบยิ้ม


“ก็ได้ งั้นก่อนอื่น เอ็งชื่อกระไร ไยมีวิชาดาบติดตัว”


หลวงสรศักดิ์ถอนใจ


“กูชื่อเดื่อ เป็นศิษย์อาจารย์ชีปะขาวจึงมีวิชาดาบติดตัว” ชายหนุ่มเลือกบอกความจริงกึ่งหนึ่ง เพราะการโกหกแค่เรื่องเดียวก็ลำบากแล้ว หากต้องโกหกซ้ำซ้อนจักยิ่งลำบากหนัก


โดยชายหนุ่มไม่รู้เลยว่าขณะพูดนั้น การะเกดเหลือบมองเขาอย่างตกใจ ก่อนก้มหน้าลงราวกับคิดถึงบางสิ่ง


“แล้วมึงเล่า ไม่คิดจักแนะนำตัวบ้างฤา?” ออกหลวงหนุ่มย้อนถาม


“กูคือออกพระทีปต์นฤเทพ อีกไม่นาน จักเป็นผู้ครองเมืองเชียงใหม่” มันมองไปยังเหล่าชายฉกรรจ์ที่ฝึกซ้อม “ไม่นาน เมื่อมีกำลังเพียงพอ”


อ้ายนี่ เป็นกบฏอย่างที่คิด แม่งไม่ใช่แม้แต่สายเลือดของพระยาท่านเจ้าเมืองเชียงใหม่ อวยยศเป็นขุนนางตั้งแต่สมัยไหน ไม่คุ้นชื่อ


แต่มันคิดกระไรอยู่ บอกออกมาเสียโจ่งแจ้ง


“ร่วมมือกับกู ฝีมืออย่างเอ็ง เมื่อไรที่กูได้ครองเมือง จักอวยยศให้อย่างงาม” มันเหลือบมองการะเกด “แลเมื่อเอ็งยศสูง มีรึ ที่พ่อแม่นางจักไม่ยินยอมให้พวกเอ็งตบแต่งกัน”


หลวงสรศักดิ์ยอมรับในฝีปากของออกพระผู้นี้ น่าเสียดายที่เขาก็มียศอยู่แล้ว อีกทั้งเขาก็ไม่ได้อยากตบแต่งกับแม่การะเกด ที่สำคัญเขามาเพื่อเก็บข้อมูลแลส่งข่าว การโน้มน้าวนี้จึงไม่มีผลใดๆ


“ถ้าเป็นเช่นนั้น จักเป็นพระคุณ” แต่ก็ต้องแสร้งตบตาเสียหน่อย


ออกพระทีปต์นฤเทพพยักหน้าอย่างพอใจ แจ้งเกี่ยวกับการฝึกแลเรื่องสัพเพเหระทั่วไป ก่อนจักให้ทั้งสองไปพักผ่อนในกระโจมได้





 

ตกดึก


การะเกดนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาหลายครั้งหลายคราก็ข่มตานอนไม่ได้เสียที ผู้ใดจักไปนอนได้กัน ที่นี่มีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปหมด น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก


นางได้ยินเสียงฝีเท้าคนผู้หนึ่ง จึงลุกขึ้นนั่ง


หลวงสรศักดิ์แหวกผ้ากั้นเข้ามา


“ยังไม่นอนอีกรึ”


“ใครจักไปนอนลง”


ชายหนุ่มยิ้มเฝื่อน พยักหน้าอย่างเข้าใจ


เขาเพิ่งกลับมาจากการฝึกเช่นเดียวกับที่ชายฉกรรจ์คนอื่นทำ เลี่ยงไม่ได้ดอก หากจักทำให้มันไว้ใจ แต่เขาก็ไม่ได้ฆ่าใครทิ้ง แจงเหตุผลไปว่าพวกนี้ยังมีฝีมือ ฝึกปรือเสียหน่อยจักเป็นกำลังสำคัญ


คืนแรก เคลื่อนไหวไม่ได้มากนัก รอเพลาที่เหมาะที่ควรกว่านี้ จักลงมือจัดการโดยเร็ว


“ออเจ้าควรนอนได้แล้ว” เขาเตือน


“ท่านไม่คิดจักบอกกระไรข้าหน่อยฤา...ท่านกำลังจักทำกระไรกันแน่”


หญิงสาวที่เออออกับเขามาตลอด ไม่โวยวายจนเสียการก็นับว่าน่าทึ่งมากโข ขณะนี้นางเองก็ไม่อยากอยู่อย่างคนที่เข้าใจสิ่งใดครึ่งๆ กลางๆ


หลวงสรศักดิ์เหลือบมองนาง


“พรุ่งนี้มันจักทำกระไรออเจ้าฤาไม่ ข้าไม่อาจรู้ นอนพักเสีย”


ว่าจบ หลวงสรศักดิ์ก็ปูผ้าผืนหนึ่ง แลล้มตัวลงนอนบนพื้น ข้างแคร่ไม่ไผ่ของนาง


การะเกดไม่ปล่อยผ่านง่ายๆ นางไม่ได้ข้องใจเฉพาะเรื่องที่เขากำลังจักทำสิ่งใด แต่นางยังข้องใจอีกเรื่อง...ตั้งแต่ที่เขาแนะนำตัวกับออกพระนั่น


“ท่านชื่อเดื่องั้นฤา?


คำถามที่กล่าวออกมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เรียกให้หลวงสรศักดิ์พลิกตัวมามองแม่หญิงพลางเลิกคิ้ว


“ใช่ เหตุใดจึงถาม?


การะเกดหลบตาเขา ก่อนกลอกตาไปมา จริงสิหนา ข้าจักถามให้ได้กระไรขึ้นมา เรื่องมันผ่านมานานเพียงนั้น คงจักไม่ใช่...


  “ข้าก็ถามไปอย่างนั้น ข้าแค่ยังนอนไม่หลับ จึงหาเรื่องคุย”


หญิงสาวพยายามกลบเกลื่อน หลวงสรศักดิ์เลิกคิ้วซ้ำ การะเกดจึงเร่งหาเรื่องอื่นมาพูดแทน


“แต่ท่านนี่ก็กระไร ไปบอกพวกมันว่าจักตบแต่งกับข้า วิปลาสไปแล้วรึ?


ชายหนุ่มเห็นทีท่าของนางที่คงไม่ยอมนอนง่ายๆ จึงลุกขึ้นนั่ง


“แม่หญิงอย่างออเจ้า ชาตินี้คงไม่มีผัว ข้ายอมเป็นให้สักครั้งควรจักนับเป็นน้ำใจ”


อ้าว อ้ายออกหลวงนี่! วอนตีนรึ พูดด้วยดีๆ แท้ๆ เทียว


“ท่านคงลืมไปว่าข้าก็มีคู่หมาย อยู่ที่อโยธยาอย่างไร” นางเชิดหน้าว่าอย่างเหนือกว่า


“คู่หมาย มิได้หมายความว่าจักได้เป็นผัว ถ้าเขาไม่รักใคร่ชอบพอออเจ้า เขาไม่ตบแต่งก็ได้” เขาว่าอย่างเหนือกว่านางอีกขั้น


“อย่างไรก็ต้องตบแต่ง!” การะเกดคิดคำต่อกรไม่ออก ว่าจบก็ล้มตัวนอนหันหลังให้ออกหลวงหนุ่มทันที


“อย่ามั่นใจนักเลย” หลวงสรศักดิ์ทิ้งท้าย แลล้มตัวนอนเช่นกัน

 





หลายวันผ่านไป


ออกพระทีปต์นฤเทพวางใจในตัวออกหลวงหนุ่มมากโข ด้วยทักษะที่มีก็ซื้อใจได้ไม่ยากเย็นเป็นทุนเดิม ขณะที่ช่วงเพลาเป็นตัวช่วยให้ออกพระยิ่งสนิทใจ


หลวงสรศักดิ์ใช้ช่วงเพลายามดึกสงัด พรางกายหนีจากค่ายเพื่อส่งข่าวให้นายฉัตร นายเชิด ซึ่งอันที่จริงจากการสืบข่าวในเมือง นายฉัตร นายเชิดก็ได้เบาะแสแหล่งกบดานปริศนานี่เช่นกัน ก่อนหน้ามีการลอบติดต่อกันเป็นครั้งคราวแล้ว เกือบถูกจับได้ ทั้งสามจึงต้องรอจังหวะใหม่ แลครานี้เป็นจังหวะที่เหมาะสม ออกพระเป็นผู้ออกปากให้ชายหนุ่มไปจัดหาอาวุธมาเสริมกำลัง แต่ต้องมิให้ใครเห็นจึงต้องออกมายามดึก


ช่างเหมาะเจาะเสียจริง


เมื่อทั้งสามปะหน้า ก็แลกเปลี่ยนข้อมูล จัดการวางแผนอย่างเรียบร้อย หลวงสรศักดิ์ก็หมดหน้าที่ กิจที่เหลือนายฉัตร นายเชิดจักจัดการ ไม่นานเกินรอดอก กบฏพวกนี้จักถูกรวบหัวรวบหาง





 

โดยออกหลวงหนุ่มไม่รู้เลยว่าโอกาสของเขา ก็เป็นโอกาสของคนอีกคน ไม่สิ สองคนเช่นกัน พวกมันหวังตีชิงตามไฟมาเนิ่นนาน


ร่างเงาสองร่างปรากฏรางๆ คนหนึ่งตัวผอมสูง อีกคนอ้วนเตี้ย ทั้งสองกระหยิ่มยิ้มย่อง เยื้องย่างอย่างเงียบเชียบไปยังกระโจมหลังหนึ่ง


เจ้าคนผอมแหวกผ้ากั้นกระโจมออกช้าๆ ก่อนก้าวเข้าไป เจ้าอ้วนก็ตามไม่ห่าง แต่กลับถูกเอ็ดเสียได้


“มึงจักตามเข้ามาหากระไรวะ ดูต้นทางไป!


“อ้าวก็...”


“เดี๋ยวกูเสร็จ มึงก็มาต่อสิวะ อ้ายโง่”


เจ้าอ้วนพยักหน้า ก่อนออกมาเฝ้าต้นทางตามที่สหายบอก


เจ้าคนผอมปิดผ้ากั้นแผ่วเบา สายตาพินิจมองร่างอรชรที่หลับใหลไม่ได้สติ  


นางช่างงามเกินจักห้ามใจ


หารู้ไม่ หญิงสาวไม่ได้ตกอยู่ห้วงนิทราแต่อย่างใด นางถูกออกหลวงนั่นกำชับนักกำชับหนาว่าคืนนี้เขาจักไปทำธุระ ห้ามนางหลับเป็นอันขาด จนกว่าเขาจักกลับมา นางเพียงพักสายตาเท่านั้น


อ้ายผู้บุกรุกนั่นก้าวมาประชิดนาง ลมหายใจถี่แรง แลดูหื่นกระหาย สายตาไล่พินิจตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของนาง มือเอื้อมสัมผัสผิวกายนวลเนียน


หญิงสาวรู้สึกตัว ผุดลุกนั่ง


“อ้ายเวรตะไล!


มือข้างหนึ่งตวัดเข้าไปที่ใบหน้าอีกฝ่ายเต็มแรง ก่อนยกเท้าถีบยอดดวงใจมันทันที ชายผู้นั้นทรุดลงกุมยอดดวงใจด้วยสีหน้าเจ็บช้ำเจียนตาย พยายามยันตัวลุกขึ้น


“ออกไปให้พ้น!


พูดไปเช่นนั้น แต่นางรู้ดีว่ามันไม่ออกไปแน่ นางจึงต้องหนีออกไปเสียเอง


การะเกดเร่งรุดออกไปนอกกระโจม แต่ก็เจอกับพวกของมันอีกคนดักทางไว้ หญิงสาวชกเข้าที่ลูกตามันอย่างไม่กลัวเกรง แลออกวิ่ง แต่กลับถูกมันกระชากกลับมา นางสะบัด เตะ ถีบ กระทืบ ทำทุกอย่างที่ทำได้ ก่อนจักแผดเสียงกรี๊ดลั่นป่า


“กรี๊ดดดดดดดด ออกไป!! อ้ายชาติชั่ว!!


มือของอ้ายคนผอมรีบเข้ามาอุดปากนางไว้ แลลากกลับเข้าไปในกระโจม


การะเกดยังไม่ยอมแพ้ มีมือมีตีนอยู่ทั้งทีต้องใช้ให้คุ้ม มีโอกาสตบ เตะ นางก็ทำทันที เรี่ยวแรงไม่ได้หมดง่ายๆ


แต่ขณะนี้มันสองตัวร่วมมือกัน แรงชายถึงสอง นางจักไปสู้ไหวได้อย่างไร


ไม่นานเกินรอ ร่างบางถูกกดให้นิ่งสนิทบนแคร่ ทั้งยังถูกอุดปากไว้ ไม่ว่าจักดิ้นรนขัดขืนเท่าใดก็ไม่เป็นผล


น้ำใสๆ รื้นขึ้นที่ขอบตาหญิงสาว ดวงตาแข็งกร้าวลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะ นางโกรธ...แลขณะเดียวกัน นางกลัว...


อ้ายออกหลวงนั่น! รีบๆ กลับมาเสียที!


            ไวเท่าความคิด ร่างเงาที่คุ้มหัวหญิงสาวอยู่ถูกเหวี่ยงกระเด็นไปทั้งสอง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไม่ขาดสาย


            “อ้ายพวกบัดซบ! มึงกล้ามาก มาเจอกูนี่!” หมัดหนักๆ กระแทกหน้าพวกมันซ้ำไม่ยั้ง พวกมันไม่มีโอกาสตอบโต้แม้แต่น้อย หลวงสรศักดิ์เหวี่ยงหมัดกระทบคนหนึ่ง ศอกใส่หน้าอีกคน เชิงมวยที่หมั่นฝึกได้ใช้เต็มสูบก็วันนี้ กระทืบมันให้จมดิน จิกหัวมันสองคนกระแทกพื้นจนพวกมันร้องโอดโอยอย่างทรมาน


            ยังไม่พอ มันต้องเจอมากกว่านี้


ออกหลวงหนุ่มคว้ามีดสั้นออกมา แทงลูกตามันสักข้างคงจักดี!


“ได้โปรดเถิด อย่าทำพวกเราเลย...”


มันร้องขอ น้ำตาไหลพราก


น่าสมเพช


หลวงสรศักดิ์ไม่ปรานี กูไม่แทงลูกตา แต่ขอเรียกเลือดมาล้างเท้าหน่อยเถิด! ชายหนุ่มแทงเข้าที่มือเจ้าคนผอม ขยี้ซ้ำให้มันเจ็บไปถึงขั้วหัวใจก่อนกระชากออก เลือดไหล แผลเหวอะ น่ารังเกียจ ชายหนุ่มไม่ลืม กลับมาแทงมือเจ้าคนอ้วนเช่นกัน พวกมันร้องลั่น ขอชีวิต


“พวกมึงอย่าริอาจเอามือโสโครกนั่นมาแตะต้องนางอีก! มิเช่นนั้นกูจักตัดมือมึงทิ้งให้หมด!


ว่าจบ ชายหนุ่มก็เตะร่างทั้งคู่ออกไปให้พ้นตา ก่อนเช็ดเลือดโสมมของอ้ายพวกนั้นทิ้ง

 





หลวงสรศักดิ์หันกลับมามองการะเกดที่นั่งก้มหน้านิ่งบนแคร่ไม้ไผ่ ชายหนุ่มเดินมาคุกเข่าลงกงหน้าหญิงสาว เงยสบตานาง


ไยไม่มีน้ำตาสักหยด ทั้งที่เมื่อครู่ยัง...


ทั้งคู่สบตากันเนิ่นนาน แววตาของการะเกดนิ่งเสียจนชายหนุ่มอ่านไม่ออกว่านางคิดสิ่งใดอยู่ เขาเอื้อมมือมากุมมือนางแผ่วเบา รับรู้ถึงแรงสะดุ้งจากการขยาดสัมผัสของนาง ก่อนเขาจะกล่าว


“ข้าขอโทษ...”


น้ำเสียงชายหนุ่มวันนี้ ช่างอ่อนโยนกว่าที่เคย

 

 

 

 

 

มาตามสัญญาเด้อ วันนี้วันจันทร์ ^^

ตอนนี้ยาวกว่าเดิมหน่อยนะคะ 555

อาจจะดูรวบรัดไปหน่อย ต้องขอโทษจริงๆ ค่ะ

สำหรับ “ออกพระทีปต์นฤเทพ” เป็นเพียงตัวละครสมมติเท่านั้นนะคะ 555

คุยกันได้เหมือนเดิมค่ะ!

 

ขอบคุณแฟนคลับทุกคนที่ติดตาม ขอบคุณทุกเม้น ทุกกำลังใจนะคะ

โดยเฉพาะคอมเม้น ทำให้เรารู้ว่ายังมีคนอ่านอยู่นะ

เป็นกำลังใจให้เขียนต่อจริงๆ ค่ะ

 

ปล. พ่อเดื่อโหดไหมตอนนี้ 5555

แล้วก็ยังค่ะ นี่ไม่ใช่ความรัก ความห่วงใย แต่เป็นความรับผิดชอบ 

และความโกรธที่มันกล้าหยามกู คิดว่ากูไม่อยู่แล้วจักทำกระไรก็ได้งั้นรึ 


เจอกันตอนต่อไปนะคะ! รักทุกคน <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 189 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #297 ไข่เค็ม 🐹 (@ch_hyojin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 09:02
    โอยยย ความสุภาพบุรุษนี้
    #297
    0
  2. #289 _winterwind (@_winterwind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:33

    ก็อชชชช ชอบ!! ชอบมากกก ใจข้าา ไรท์แต่งดีจังง

    #289
    0
  3. #254 hanawinwin (@hanawinwin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 13:10
    แต่งดีมากเลย ละมุนเหลือเกินพ่อเดื่อ
    #254
    0
  4. #231 lolitaxxxMJ (@lolitaxxxMJ) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 19:40
    แต่งดีมาก ชอบบ พ่อเดื่อในมุทอ่อนโยน อยากจะกอดสักที
    #231
    0
  5. #211 --Seichan-- (@--Seichan--) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 23:38
    เเต่งดีมั่กก พิชอบ
    #211
    0
  6. #196 มะตูมเเช่เย็น (@toei2548) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:04
    พ่อเดื่อ อ่อนโยนเกินไปเเย้วววว ใจพรี่บางงง
    #196
    0
  7. #181 sun02060062 (@sun02060062) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 เมษายน 2561 / 20:15
    <p>ขข้าอยากอ่านอีกยิ่งนัก</p>
    #181
    0
  8. #127 pofaiwipada (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:11
    แหมมมมมม~
    #127
    0
  9. #123 Fa Far Fah (@seoul-fa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:56
    ข้าชอบเรื่องนี้ยิ่งนัก
    #123
    0
  10. #61 super moon (@kiwitae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 19:26
    แหมพ่อเดื่อ อ่อนโยนจริงหนา โอ้ยย เขินเจ้าค่ะ มาต่อไวเลยย
    #61
    1
    • #61-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:55
      มาต่อแล้วน้าา ขอบคุณมากค่ะะ
      #61-1
  11. #59 อนุตรา สุวรรณ (@aunspy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 15:50
    พ่อเดื่อมาอย่างหล่อมีการจ้องตากันด้วยยยยย><
    #59
    2
    • #59-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:54
      ง่อวววว ชมพ่อเดื่อแบบนี้ เดี๋ยวพ่อส่งมินิฮาร์ทให้ /ผิดๆ 55555
      #59-1
  12. #57 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:27
    การะเกดนางต้องสตรองขนาดไหนถึงไม่ร้องไห้
    #57
    1
    • #57-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:53
      สตรองมากจริงๆค่ะ...
      #57-1
  13. #53 Spbeliveinjb (@Spbeliveinjb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:46
    สนุกมากค่า ไรท์สู้ๆน้า
    #53
    1
    • #53-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:50
      ขอบคุณมากเลยน้าา รักกกก <3
      #53-1
  14. #51 parkhunny (@parkhunny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 22:37
    ต่อนะเจ้าคะ
    #51
    1
    • #51-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:49
      ต่อแล้วเจ้าค่ะะะ <3
      #51-1
  15. #50 Red Lepus (@BloodRed_Bunny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 22:11
    ตอนท้ายดูละมุน เมื่อไหร่เขาจะรักกันน้อ55555
    #50
    1
    • #50-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:49
      นั่นสิคะ 55555555 /อ้าว 5555
      #50-1
  16. #49 pppng_ (@pppng_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 19:09
    การะเกดมีอะไรกับคนชื่อเดื่อน้ออออ รอติดตามนะคะ
    #49
    1
    • #49-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:48
      ขอบคุณนะคะะ ^^ <3
      #49-1
  17. #47 แม่ยกเดื่อเกด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 17:54
    รักฟิคเรื่องนี้จัง ภาษาสวย พล็อตเข้มข้น ยังไงติดตามอยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอ สู้ๆน้า
    #47
    1
    • #47-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:46
      อหห กราบงามมๆ ขอบคุณมากเลยนะคะะะ <3
      #47-1
  18. #46 Alljae (@Alljae) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 15:33
    สู้ๆๆนะคะ
    #46
    1
    • #46-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:45
      ขอบคุณค่าา ^^ <3
      #46-1
  19. #45 junthip2547 (@junthip2547) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 15:01
    สนุกมากค่ะ รอต่อนะค้าา เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #45
    1
    • #45-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:45
      ขอบคุณนะคะะะ เจอตลอดเลยย รักก <3
      #45-1
  20. #44 FlySkyway (@FlySkyway) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 14:49
    มาต่อไวๆน้าา
    #44
    1
    • #44-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:45
      ต่อแล้วน้าาา ^^ <3
      #44-1
  21. #43 TJ.Jasmine (@beitoey_za) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 14:00
    <p>ชอบมากเลย เป็นกำลังใจให้ไรท์น้า มาต่อไวๆ</p>
    #43
    1
    • #43-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:44
      ขอบคุณมากเลยค่าา มาต่อแว้วว <3
      #43-1
  22. #42 Mayyongchy (@Mayyongchy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 12:25
    สนุกอ่าาาาา รออ่านนะออเจ้า ชอบมากเลย
    #42
    1
    • #42-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:44
      เราขอบคุณกี่ครั้งแล้วนะ ขอบคุณอีกครั้งค่าา รักนะะ
      #42-1
  23. #40 น้ำส้มจันทรา (@somoh49) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 10:54
    สายบวกมันดีต่อใจอย่างนี้นี่เอง^//^
    #40
    1
    • #40-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:43
      ง่อวว ////////// 5555555
      #40-1
  24. #37 frungmtd_ (@frungmtd_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 10:01
    ฟินจริงๆค่ะ ตอนนี้มันดีมากสำหรับเรา แต่ว่าพระนางยังไม่ค่อยแตะเนื้อต้องตัวกันเท่าไหร่ แต่แค่สบตาเราก็าวสกอาบยเเะะะแล้ว ฮื่อออ555555
    #37
    1
    • #37-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:40
      ขอบคุณนะคะะะ ฮือออ อ่านเม้นนี้ละยิ้มแรงมาก 55555
      #37-1
  25. #36 sandy5689 (@sandy5689) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 09:07
    <p>เหตุใด อิชั้นฟิน ???? รอต่อนะค้าา การะเกดมีอะไรกับชื่อพ่อเดื่อป่าวน้อ</p>
    #36
    1
    • #36-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 4)
      18 เมษายน 2561 / 20:40
      ง่อววว รออ่านนะะ 555555
      #36-1