ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 ปะทะอารมณ์ครั้งแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3197
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 161 ครั้ง
    11 เม.ย. 61





ตอนที่ 2

ปะทะอารมณ์ครั้งแรก

 


            รุ่งสางมาเยือน


            หลวงสรศักดิ์ นายฉัตรและนายเชิดยังมีภารกิจที่ได้รับมอบหมายต้องทำ ได้หลับนอนไม่กี่ยามก็จักต้องตื่นมาวางแผน


            ทั้งสามใช้เวลาไม่นานจึงสรุปได้ว่าในเมืองคงเป็นแหล่งข่าวที่ดีที่สุด นายฉัตรและนายเชิดอาสาเข้าไปสืบข่าวในเมือง ส่วนออกหลวงสรศักดิ์จักทะเวนตามชายขอบเมืองเชียงใหม่ที่อยู่ใกล้ฝั่งพม่า หรือก็คือในป่านี้นั่นแล


            “เกียมข้าวของไปให้ดีหนา ต้องใช้เวลาถึงสามวัน หากขาดสิ่งใดจักลำบาก”


            “ขอบใจพ่อเดื่อ”

           


            กว่าจักตรวจตราเรียบร้อยดีก็เป็นเพลาสายมากแล้ว ควรรีบออกเดินทาง


            แต่เสียงโหวกเหวกจากกระโจมหลังหนึ่งก็เรียกให้นายฉัตร นายเชิดอดเหลียวมามองไม่ได้ 


            “พวกมึงออกไป!


            พลั่ก! พลั่ก!


            ผินกับแย้มถูกยันออกมานอกกระโจม ล้มลุกคลุกคลาน


            การะเกดก้าวตามออกมาชี้หน้า


            “กูสั่ง ก็ทำตามสิวะ!


            “แม่นายเจ้าขา น้ำแลเสบียง บ่าวขอจากพวกท่านๆ วางไว้กงนั้นแล้วอย่างไรเจ้าคะ” ผินชี้แจง


            “มึงคิดว่ากูจักยอมดื่มกินของจากอ้ายพวกนั้นอยู่อีกรึอีผิน! ไปหามาใหม่! หรืออยากโดนตีนกูอีก”


            ได้ฟังคำหญิงสาว อ้ายพวกนั้นที่ถูกกล่าวถึงก็มองหน้ากัน ความไม่พอใจฉายชัดเจน นายฉัตร นายเชิดที่ก่อนหน้ายังมีแววเข้าใจหญิงสาว ก็ชักจักฟังไม่รื่นหูขึ้นทุกที


            “แต่แม่นาย---”


            พลั่ก!


            “หุบปากอีแย้ม! ออกไปหามาให้กูเดี๋ยวนี้!


            ผินกับแย้มพยักหน้ารัว ก่อนจะคลานหนีออกมาโดยเร็ว


            ร่างเงาหนึ่งทาบทับลงมาที่บ่าวทั้งสอง ผินกับแย้มเงยหน้ามอง


            “ท่าน...”


            “ออกหลวงสรศักดิ์”


            “ท่านออกหลวงสรศักดิ์...”


            “ชื่อผินกับแย้มงั้นฤา?


            สองบ่าวพยักหน้า


            “ตามนายฉัตร นายเชิดไปในเมืองดีฤาไม่ จักได้ซื้อข้าวของมาบรรณาการคนมากความได้หลากหลาย”


            บ่าวทั้งสองกลืนน้ำลายดังเอื้อก เหลียวมองว่าแม่นายได้ยินฤาไม่ แต่ดูท่าแล้วคงจักไม่ได้ยิน


            “ว่าอย่างไร?” หลวงสรศักดิ์ถามย้ำ ผินกับแย้มอึกอัก


            “ฤาจักพาแม่นายเอ็งไปอยู่ในเมืองก่อนก็ย่อมได้ ถ้ามีเบี้ยมากพอ”


            แย้มถอนใจ


            “ไม่มีดอกเจ้าค่ะ เบี้ยที่เกียมมาจมน้ำหายไปโขเจ้าค่ะ”


            “ถ้าเช่นนั้นก็ไปซื้อเพียงข้าวของที่จำเป็นเสีย”


            สองบ่าวยังมีท่าทีลังเล


            “ไม่ต้องห่วงกงนี้ดอก ข้าจักดูแลให้”   


            “เป็นพระคุณเจ้าค่ะ”


            “ข้ามีกิจอื่นต้องทำอีก รีบกลับก็แล้วกัน แต่พวกเอ็งต้องจำทางกลับมาเองหนา นายฉัตร นายเชิดจักต้องทำธุระในเมืองอีกสองสามวัน”


            “เจ้าค่ะออกหลวงท่าน”


            “เช่นนั้นก็รีบไป”


            ผินกับแย้มลุกขึ้น ก้าวตามสหายของออกหลวงหนุ่มที่ยืนรออยู่ เข้าเมืองด้วยกัน


 

            เดิมที หลวงสรศักดิ์ก็ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของนายของบ่าว แต่เห็นกิริยาเช่นนั้นแล้วคันมือคันตีนชอบกล อยากรู้นักว่าถ้าไม่มีบ่าวอยู่สักคน นางจักทำกระไรได้


            “มองกระไร!” การะเกดตวาดเมื่อเห็นสายตาของเขา


            “มองว่าออเจ้าหายดีแล้วฤา เมื่อวานก็เพิ่งถูกล่มเรือ มาวันนี้ยืนพูดฉอดๆ”


            “เรื่องของข้า”


            ว่าจบ หญิงสาวก็กลับเข้ากระโจมไป


 

            หลวงสรศักดิ์ส่ายหน้า ไม่สนใจอีก หันมาจัดการอาวุธ ลับคมดาบคมมีด เกียมไปทะเวนรอบป่าดูสักครั้ง อีกทั้งคงต้องวางกับดักรอบค่ายเสียหน่อย เมื่อคืนได้ยินเสียงเสือสิงห์คำรามอยู่แว่วๆ หากไม่รู้จักป้องกันไว้แต่เนิ่นๆ อาจเป็นอันตรายได้


            เกียมอาวุธเรียบร้อย ก็ออกสำรวจโดยรอบคร่าวๆ ทีหนึ่ง เพื่อหาจุดวางกับดักที่เหมาะสม ก่อนจักกลับมาหยิบกริช มีด จอบแลเชือก เขาเลือกไปวางกับดักรอบค่ายก่อน รอให้นางผิน นางแย้มกลับมาดูแลแม่หญิง แล้วตนค่อยออกทะเวนตามภารกิจอีกที


            แต่จนตะวันเคลื่อนมาตรงหัว ก็ยังไม่เห็นวี่แววของสองบ่าว


            คนในกระโจมทนไม่ไหวอีกต่อไป มีเสียงร้องเรียกให้หาสิ่งใดใส่ท้องไส้เสียที ช่างใจดูหลายครั้งหลายครา เหลือบมองข้าวปลาที่วางไว้ในกระโจมว่าควรกินดีฤาไม่ ก็ตอบตัวเองได้อย่างเดียวว่าไม่อยากกินของพวกนั้น


            ครั้นจักโผล่หน้ามาให้ออกหลวงนั่นช่วยก็ใช่เรื่อง


            “ไยมาช้ากันนักวะ”


            แต่บ่นไปก็เท่านั้น สองบ่าวยังคงไม่กลับมา สุดท้ายนางก็จำต้องกินจากเสบียงที่ผินเกียมไว้ให้ตั้งแต่เช้า


           


            ซึ่งแท้จริง เหตุที่มาช้า ไม่เกินคาดนักดอก


            หลงป่านั่นปะไร


            ให้หญิงมาเดินป่า ไม่หลงก็คงเทียบชายได้แล้วกระมัง รอบด้านเดินผ่านก็เจอแต่ต้นไม้ แถบนี้ผ่านมาหรือยังก็ไม่รู้ ทั้งที่นายฉัตร นายเชิดก็สอนทำเครื่องหมายให้ไม่หลงแล้วแท้ๆ แต่ก็ยังหลงอยู่ดี ผินกับแย้มแทบจักน้ำตานองแล้วหนา


            “พักก่อนดีไหมอีแย้ม”


            “ก็ดี เดินมานานก็เจอแต่ต้นไม้ กูเมื่อยไปหมดแล้ว”


            สองบ่าวทรุดนั่งใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งอย่างเหนื่อยอ่อน


            “จักว่าไป...กูสงสัยตั้งแต่เช้าแล้ว นึกอย่างไรก็นึกไม่ออก”


            “เรื่องกระไรวะ”


            “เรื่องออกหลวงสรศักดิ์น่ะซี เอ็งคุ้นชื่อนี้บ้างไหมวะอีแย้ม”


            “หลวงสรศักดิ์...อืม...นึกไม่ออก มึงคุ้นรึ”


            “คุ้นมาก” ผินเน้นเสียง แย้มเห็นดังนั้นจึงลองนึกดูใหม่


            “หรือว่าคราวก่อนนั้น....” แย้มเหมือนจะคลับคล้ายคลับคลา


            “กระไรวะ? มึงนึกกระไรได้?


            “คราวก่อนที่พระยาราชบังสันมาเยือนเมืองสองแคว กูได้ยินพวกบ่าวมันคุยกัน มันหัวร่อ วางเบี้ยกันใหญ่ เรื่องที่ว่าหลวงสรศักดิ์จักตามมาหาลูกสาวพระยาราชบังสันฤาไม่ เห็นจักมาเอาแหวนดรรชนีของแม่หญิงให้ได้ตามคำท้าอย่างไรเล่า”


            ผินตบเข่าฉาด


            “นั่นแลที่กูว่า! ชื่อเสียงเรื่องเกี่ยวกับแม่หญิงของออกหลวงท่านไม่เป็นรองใครเลยหนา”


            “แล้วตอนนี้...”


            “ออกหลวงท่านอยู่กับแม่นาย!


            ผินกับแย้มผุดลุกขึ้นด้วยเป็นห่วงแม่นายของตน โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้หลวงสรศักดิ์ไม่ได้มีความคิดเสน่หาใดๆ กับแม่หญิงการะเกด อาจจักเผลอคิดแวบหนึ่งเมื่อครั้งช่วยจากน้ำ แต่บัดนี้ไม่เหลือแม้เพียงเศษเสี้ยว เห็นชื่อเสียงเช่นนั้น เขาก็เลือกหนา    


 


            ย้อนกลับมาที่ค่ายเก่าพระยาสีหราชเดโชชัย


            สีหน้ายับย่นบอกอารมณ์การะเกดได้ดี นางทนไม่ไหวจริงๆ แล้ว! พวกบ่าวโง่นั่นมัวทำกระไรอยู่ ไยถึงช้าเพียงนี้ หญิงสาวออกมาจากกระโจมด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ


            หลวงสรศักดิ์ที่ทนรอสองบ่าวไม่ไหวเช่นกัน ก็เกียมตัวออกทะเวน จักให้แม่หญิงคนเดียวมาทำให้ภารกิจเสียการไม่ได้ นางจักเป็นจักอยู่อย่างไรก็เรื่องของนางแล้ว


            ทว่าเพลานี้ นางกลับออกมาจากกระโจมอย่างพอดิบพอดี


            “จักไปไหน?” นางถาม


            “เรื่องของข้า”


            ชายหนุ่มตอบด้วยคำพูดเดียวกับที่นางตอบเขาเมื่อเช้า การะเกดได้แต่กำมือแน่น เค้นเสียงถามอย่างใจเย็น


            “ไยบ่าวของข้ายังไม่กลับมา จนป่านนี้แล้ว”


            “ข้าไม่รู้ บ่าวของออเจ้า ก็ลองคิดเอาเอง”


            “อย่ามาเล่นลิ้นกับข้า” การะเกดสาวเท้าเข้าใกล้ เชิดหน้าจ้องตาชายหนุ่มอย่างเอาเรื่อง


            หลวงสรศักดิ์กลอกตา เดินหนี เกียมออกทะเวน


“ไปตามมาให้ข้า”


“ออเจ้าว่ากระไรหนา?” ชายหนุ่มชะงักทันทีที่ได้ยิน หันกลับมาถามด้วยไม่เชื่อหูตัวเอง


“กูบอกให้ไปตามบ่าวให้กู”


ความอดทนหญิงสาวมีต่ำเหลือเกิน พูดดีได้ถึงเพียงนี้ก็น่าหลากใจยิ่งแล้ว


หลวงสรศักดิ์หันกลับมาจ้องหน้านางอย่างขุ่นเคือง คิ้วขมวดเป็นปม


“อย่ากำเริบให้มาก ข้าไม่ใช่บ่าวของออเจ้า จักได้สั่งให้ไปทำกระไรก็ได้ แลระวังคำพูดด้วย อย่าริอาจขึ้นมึงขึ้นกู”


“แล้วมึงจะทำกระไรกูได้ อ้ายออกหลวง”


ผัวะ!


หลังมือของหลวงสรศักดิ์ตวัดฟาดเข้าที่แก้มหญิงสาวเต็มแรงจนเซ


การะเกดอึ้งไปชั่วอึดใจ นางไม่รู้เลยว่าแรงของชายจักมากถึงเพียงนี้ เพียงตวัดนิดก็ทำให้หน้านางเจ็บจนชา


“กูเตือนมึงแล้ว! ถ้ายังกำเริบกับกูอีก จักโดนมากกว่านี้!


การะเกดนิ่งไป กี่ครั้งที่นางตบ นางถีบบ่าวในเรือนก็ไม่เคยมีใครกล้าหือกับนาง ในเรือนเองก็ไม่ค่อยจักมีชายใด ถึงมีบ้างก็ไม่เคยลงไม้ลงมือกับนางเลยสักครั้ง...นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ลิ้มรสเลือดในปากจากการตวัดมือครั้งเดียวของชายคนนี้


หลวงสรศักดิ์เห็นแม่หญิงนิ่งไปก็ผ่อนอารมณ์ลงมา หันหลังเดินไปอีกครั้ง


“คิดว่ากูจักกลัวรึ!


หญิงสาวพูดตามหลัง ด้วยไม่อยากตกเป็นเบี้ยล่างของอ้ายออกหลวงนั่น อย่างน้อยตะโกนไล่หลังก็ยังดี แต่น่าเสียดายที่เขาได้ยินเต็มสองรูหู


หลวงสรศักดิ์สูดลมหายใจเฮือกใหญ่ เม้มปากกัดฟัน ไม่อยากให้อารมณ์ตนระเบิดออกมา ชายหนุ่มสาวเท้ากลับมาหานางเป็นรอบที่สอง บีบคางนางแน่น


“ไม่กลัวก็ดี! อยากจักรู้นักว่าถ้ากูเอามึงไปโยนทิ้งกลางป่า ให้เสือทึ้งกินยังจักปากดีอยู่อีกไหม!


แววตาหญิงสาวเริ่มสั่น ลึกลงในใจนางรู้สึกกลัวขึ้นมา ชายผู้นี้พูดจริงทำจริงแน่


“นี่กูเมตตามึงมากแล้ว ด้วยเห็นว่าเป็นแม่หญิง หุบปากมึงไว้เถิด กล่าวออกมาทีไรเป็นเสนียดหูกูนัก!


ชายหนุ่มปล่อยคางออก จ้องหน้านางด้วยแววตาแข็งกร้าว แล้วเขาก็หมุนตัวเดินออกอีกครั้ง แลหวังว่าครั้งนี้จักไม่ต้องเดินกลับมาอีก


การะเกดเองก็ใช่ว่าอยากยอมอ่อนให้ มือนางคว้าฉวยสิ่งใดใกล้มือได้ก็คว้า ก่อนจักขว้างปาตามหลังออกหลวงนั่นไปเพื่อระบายอารมณ์ แม้มันจักแค่เฉียดๆ หลังก็ตาม


ชายหนุ่มได้ยินเสียงโคร้งเคร้งข้างหลังตนก็หลับตาด้วยความเหนื่อยหน่าย กระไรของนางนักหนาวะ! จับเชือดได้เขาคงทำแล้ว นางช่างน่ารำคาญเหลือทน


หลวงสรศักดิ์คร้านจักสนใจอีก


“อยากขว้างปาของทั้งค่ายก็เชิญ! ระวังเสียงเคร้งคร้างนั่นจักเรียกสัตว์ป่าแถวนี้มาหาเพราะนึกว่าเป็นพวกเดียวกันก็แล้วกัน!


“อ้ายออกหลวง!” การะเกดขว้างของใส่เขาครั้งสุดท้าย ก่อนชายหนุ่มจะเดินลับไป


 

หญิงสาวกระทืบเท้า ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างไม่สบอารมณ์ จักเอาคืนอย่างไรดีถึงจักสาสม


กูไม่ยอมให้ตบกูฝ่ายเดียวแน่


การะเกดยกมือขึ้นลูบแก้มตนที่ยังรู้สึกชาอยู่นั้นแผ่วเบา


แซ่ก แซ่ก แซ่ก


เสียงเหมือนมีคนเดินใกล้เข้ามา เรียกให้ร่างระหงหันมอง แต่ก็ยังไม่เห็นใคร


“อีผิน! อีแย้ม! พวกมึงรึ”


การะเกดเดินไปทางต้นเสียงนั้น ยิ่งเดินก็ยิ่งได้ยินชัด


            “อีผิน! อีแย้ม!


หญิงสาวเริ่มเดินออกห่างตัวค่ายโดยไม่รู้ตัว


ลึกเข้าไปในแมกไม้ทุกทีๆ 


หูยังได้ยินเสียงนั้นอยู่ ความจริงนางไม่ได้มีความกล้าถึงขนาดเดินลึกเข้าไปในป่าผู้เดียวได้ แต่การนั่งในกระโจมผู้เดียวมาค่อนวัน ออกมาเจอหลวงสรศักดิ์นั่นก็เพียงชั่วครู่ นางก็ต้องอยู่ผู้เดียวอีก นางสุดจะทน ความคิดหนึ่งเดียวตอนนี้คือเสียงนั่นต้องเป็นอีผิน อีแย้มเป็นแน่


กว่าจักรู้ตัว ก็เมื่อเสียงนั้นเงียบไป รอบด้านก็เต็มไปด้วยต้นไม้สูงทั้งสิ้น


การะเกดตกใจ ก้าวถอยหลัง มองรอบกาย


หญิงสาวเริ่มหลงทิศ ไม่รู้ว่าตนเองเดินมาจากทางไหน


ทำอย่างไรดี

 

 

 

 

 



ตอนที่ 2 มาแล้วค่ะะะ เฮ้! ด้วยความพยายามขั้นสูงมาก

แต่งนิยายนี่ยากจริงๆ ค่ะ นับถือไรเตอร์ทุกคนขึ้นมาจริงๆ /ก้มกราบ

แอบมึนกับภาษาด้วย จะใช้ หรือ/ฤา ไหม/ฤาไม่ อะไรแบบนี้ 555555

เรื่องออกจะเนือยๆ เฉื่อยๆ ไปหน่อย ต้องขอโทษจริงๆค่ะ

เรากะจำนวนหน้าตอนที่ 2 พลาดไป ทำให้เหตุการณ์เลื่อนหมดเลย 555

 

วันนี้มีบุพเพตอนจบค่ะ เร็วเหลือเกิน /ซรับนั้มตา

มีความสุขทุกครั้งที่ดูเลย เหลืออีกแค่จึ๋งนึงจะจบแล้ว แอบใจหาย

คุยกันได้เหมือนเดิมนะคะ ^^

 

ปลื้มใจที่เห็นคนติดตามตั้ง 40 คนแน่ะ! เยอะมากจริงๆ สำหรับเราค่ะ

แถมเม้นอีก 5 เม้น กดให้กำลังใจอีก 10

ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ เป็นกำลังใจมากเลยจริงๆ /กอดทุกคน

 

เจอกันตอนต่อไปนะคะ

คิดว่าเราน่าจะอัพทุกๆ วันจันทร์กับพุธ

ถ้าสปีดหน่อยก็อาจจะอัพวันอื่นอีกค่ะ

เพราะเราใช้เวลาในการเขียนตอนหนึ่งนานมากเลย อย่าโกรธกันเลยหนา

 

พูดยาวจัง...ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ ^^







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 161 ครั้ง

326 ความคิดเห็น

  1. #295 ไข่เค็ม 🐹 (@ch_hyojin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 08:43
    งืออ แม่นายโดนตบง่ะ
    #295
    0
  2. #287 _winterwind (@_winterwind) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 16:21

    โอ้วววว พ่อเดื่ออออ กลัวแร้ว

    #287
    0
  3. #230 lolitaxxxMJ (@lolitaxxxMJ) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 19:20
    ว้าว เก่งมากเลย
    #230
    0
  4. #176 aquxmbx (@aquxmbx) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 13:45
    สาย sm ไปอี้กกกกก กลัวแล้วพ่อเดื่อ อย่ารุนแรงกับน้องนัก ฮรึกกกกกก
    #176
    0
  5. #138 Qeendrak (@Qeendrak) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 13:44
    ไรท์อย่าเทหนาออเจ้า
    #138
    0
  6. #132 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 00:16
    ชอบบบคู่นี้ มีความฮาร์ดคอดี555
    #132
    0
  7. #124 pofaiwipada (@pofaiwipada) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 19:57
    คู่นี้มันจะsmมั้ยวะ555
    #124
    0
  8. #55 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 22:14
    ลุ้นๆ นางน่าสงสารนะ แต่ตอนนางร้าก็ดี ปะทะคารมกับออกหลวง หุๆ
    #55
    1
    • #55-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      18 เมษายน 2561 / 20:52
      จริงๆ นางเป็นคนน่าสงสารค่ะ TT ขอบคุณที่ติดตามนะคะะ <3
      #55-1
  9. #39 Mayyongchy (@Mayyongchy) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 10:38
    คือสนุกอ่ะ อ่านไปลุ้นไป จะปะทะกันแบบไหน
    #39
    1
    • #39-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      18 เมษายน 2561 / 20:42
      ขอบคุณอีกครั้งค่ะะะ <33
      #39-1
  10. #18 pariyagorn (@pariyagorn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 13:32
    ฮือออ ไรท์อย่าเทนะคะ น้าาาา สู้ๆ><
    #18
    1
    • #18-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:45
      ไม่เทค่ะะะ จะพยายามให้จบน้า แต่อาจจะช้าหน่อย 55555 ขอบคุณนะคะะะ
      #18-1
  11. #17 FlySkyway (@FlySkyway) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 12:04
    ต่ออีกๆ
    #17
    1
    • #17-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:45
      มาต่อแล้วน้า ^^ <3
      #17-1
  12. #16 เต่าเอ๋อ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 10:22
    ตบจูบๆๆๆๆๆ
    #16
    1
    • #16-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:46
      กี๊ดดด เราก็อยากแต่งตบจูบ 5555555 รอจังหวะก่อนค่ะ 555
      #16-1
  13. #15 Red Lepus (@BloodRed_Bunny) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 09:59
    สู้ๆน้าาาา เราชอบคู่นี้ ชอบที่ไรท์เขียน ดูกึ่งเรียลนิดนึง 55555
    #15
    1
    • #15-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:47
      ขอบคุณมากเลยค่ะะะ ฮืออ ปลื้มมากๆ ไม่รู้จะบอกยังไงดี 555
      #15-1
  14. #13 Lapiss (@Awa2003) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 21:58
    กี๊ดดดดดรอติดตามค่าาาชอบมากๆฮอลลล แล้วแม่การะเกดจักเป็นคนโก๊ะๆหรือไม่เจ้าคะ555555555555555
    #13
    1
    • #13-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:49
      ขอบคุณที่ชอบค่าาา ดีใจมากเวอร์ /////// โก๊ะๆสไตล์การะเกดมั้งคะ 5555555555 คืออะไรก็ไม่รู้ 55555
      #13-1
  15. #12 junthip2547 (@junthip2547) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:26
    ชอบคู่นี้รอติดตามค่าาา
    #12
    1
    • #12-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:49
      ขอบคุณน้าาา ตอนที่ 3 มาแว้ววว
      #12-1
  16. #11 MIKAN_MIKAN (@MIKAN_MIKAN) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 23:09
    หลงป่าเสียแล้วแม่นาง
    #11
    1
    • #11-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:51
      แย่เลยเนอะ 555555 ดูท่าจะหลงวนไป ถ้าไม่มีคนช่วย ;D 5555
      #11-1
  17. #10 Lazylazy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 22:07
    <p>รอติดตามอยู่นะคะ ว่าแม่การะเกดกับคุณหลวงจะรักกันยังไง</p>
    #10
    1
    • #10-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:51
      ขอบคุณนะคะะะ ค่อยเป็นค่อยไปเนอะะ 555
      #10-1
  18. #9 biwola (@biwola) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:24
    สนุกมากๆๆเลย!! ดุเดือดเลือดพล่านขนาดนี้คู่นี้จักลงเอยกันได้อย่างไรหน่อ55555// สู้ๆนะไรท์ เป็นกำลังใจให้เด้อ&#10084;
    #9
    1
    • #9-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:52
      ขอบคุณมากค่าาาา ดีใจที่ชอบบ กอดที <3
      #9-1
  19. #8 TobiraSenju (@TobiraSenju) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 20:06
    ออกหลวงเจ้าคะรุนแรงเกินไปแล้วน~~~~ การะเกดตบกลับเรยจ้าเด่วๆๆ//หลบตรีน~~
    #8
    1
    • #8-1 smokysun (@katto-wiroon) (จากตอนที่ 2)
      13 เมษายน 2561 / 19:52
      รอจังหวะตบคืนอยู่ค่ะ 5555555
      #8-1
  20. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(