END อวี้หลัน สุดยอดมารดา

ตอนที่ 7 : แฝดที่ 7 เดินเล่นผ่านมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 33,699
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,225 ครั้ง
    11 มิ.ย. 63

 แฝดที่ 7 เดินเล่นผ่านมา




“ท่างแม่ๆ ข้าเจอเห็ด มันกินได้หรือไม่”อวี้เอ๋อร์ส่งเสียงเจื้อยแจ้วถามมารดาพร้อมกับชูเห็ดในมือให้ดู


“กินได้สิเก็บใส่ตระกร้าเลยจ้ะ เสี่ยวเป่าอย่าไปไกลจากแม่นะ” บอกอวี้เอ๋อร์นำเห็ดใส่ตระกร้าแล้วก็หันไปบอกเสี่ยวเป่า ที่มัวแต่เก็บฟืนจนเริ่มเดินห่างอวี้หลันไปเรื่อยๆ พอเสี่ยวเป่าได้ยินเสียงมารดาก็รีบนำฟืนมารวมไว้ที่กอง ก่อนอวี้หลันจะมัดเชือกให้แน่นเพื่อจะได้ง่ายเวลาขนฟืนลงจากเขา


“น่าเสียดายที่เราเก็บได้แต่ฟืนอันเล็กๆ ถ้าเสี่ยวเป่าสามารถแบกฟืนใหญ่ๆกลับบ้านได้ก็ดีสิขอรับ” ผู้ชายเพียงคนเดียวในบ้านเอ่ยขึ้น


“ไม่ต้องห่วงฟืนใหญ่แม่ก็มีวิธีนำมันกลับบ้านได้”


“นั้นเสี่ยวเป่านิ”


ระหว่างที่สามคนแม่ลูกกำลังช่วยกันเก็บฟืนและหาของเป่าก็มีเสียงคนเรียกชื่อเสี่ยวเป่าขึ้นมา เมื่อหันไปมองทางต้นเสียงอวี้หลันก็พบเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่อายุน่าจะเยอะกว่าเสี่ยวเป่าประมาณหนึ่งถึงสองปี


“พี่เสี่ยวเหวิน มาเก็บของป่าหรือขอรับ”


“ใช่แล้ว สวัสดีครับท่านน้าอวี้หลัน” ตอบคำถามเสี่ยวเป่าแล้วเด็กที่ชื่อเสี่ยวเหวินก็หันมาโค้งทักทายอวี้หลัน นางยิ้มรับพร้อมกับทักทายตอบกลับ


“สวัสดีจ้ะ เสี่ยวเหวินมาเก็บของป่ากับมารดาหรือจ้ะ”


“เปล่าขอรับ เมื่อวันก่อนมีลูกค้าตีกันในร้านท่านพ่อของข้าเข้าไปห้าม เลยโดนลูกหลงจนได้รับบาดเจ็บ ท่านแม่ต้องอยู่เฝ้าท่านพ่อ ข้าเลยขึ้นเขามาหาของป่าไปขายเผื่อจะได้เงินไปซื้อยา”


“อ่าว! เป็นอะไรมากรึเปล่าจ้ะ”


“หมอบอกท่านพ่อขาหักขอรับ แต่เพราะอายุมากแล้วถึงรักษาหายก็ไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิม จึงโดนเจ้าของร้านไล่ออกขอรับ”


“ตายจริง! แล้วคนที่ทำร้ายพ่อของเสี่ยวเหวินไม่ชดใช้เงินค่าหมอค่ายาให้เลยหรือจ้ะ”


พออวี้หลันถามมาถึงตรงนี้ขอบตาของเสี่ยวเหวินก็แดงจากการกลั้นน้ำตาทันที ในความทรงจำของอวี้หลันครอบครัวของเสี่ยวเหวินถือว่าเป็นเพื่อนบ้านที่ดี พวกเค้าเคยแบ่งฟืนให้อวี้หลันอยู่หลายครั้ง ตอนที่อวี้หลันท้องก็ได้แม่ของเสี่ยวเหวินให้คำแนะนำ  ทั้งช่วยดูแลจนนางคลอดสองแฝด กระทั่งช่วยเลี้ยงเสี่ยวเป่ากับอวี้เอ๋อร์ในตอนที่ยังเป็นทารกอีกด้วย เพราะแม่ของเสี่ยวเหวินเห็นว่าอวี้หลันไม่เคยเลี้ยงลูกมาก่อนซ้ำยังเป็นแม่หม้ายตัวคนเดียวอีกด้วย


ครอบครัวของเสี่ยวเหวินมีกันสี่คนมีอาชีพทำนา  ช่วงที่ว่างจากการทำนาหยูไห่ที่เป็นหัวหน้าครอบครัวจะเข้าไปรับจ้างล้างจานที่เหลาอาหารในเมือง  ส่วนหยูเสี่ยวเหลียนลูกสาวคนโตก็ไปเป็นสาวใช้ในจวนเศรษฐี  หยูเหวินห่าวลูกคนเล็กพึ่งจะอายุหกขวบแต่ต้องขึ้นเขามาตามลำพังเพื่อหาของป่าไปขาย อวี้หลันมองเลยไปในตะกร้าบนหลังของเสี่ยวเหวินเห็นตะกร้ายังว่างเปล่าก็อดสงสารไม่ได้


“คนที่ทำร้ายท่านพ่อเป็นลูกคนมีเงิน  พวกเขาข่มขู่ว่าถ้าแจ้งทางการพวกเขาจะมาเผาบ้านของเรา...และ...และยังจะจับพี่สาวไปขายที่หอโคมเขียวด้วย แง๊!...”


อวี้หลันยกมือทาบอกด้วยความตกใจ  หลังจากได้ฟังสิ่งที่เสี่ยวเหวินเล่ามา ความสงสารก็ตีขึ้นมาจุกแน่นในอก อวี้หลันเอื้อมมือไปกอดปลอบเสี่ยวเหวิน  บิดาก็บาดเจ็บและได้รับความอยุติธรรม  อีกทั้งยังโดนข่มขู่อีก  เสี่ยวเหวินอายุเพียงหกขวบแต่ต้องฝืนทำตัวเข้มแข็ง  ตอนแรกที่พบกันอวี้หลันมองไม่ออกเลยว่าเด็กตัวเล็กๆเพียงเท่านี้ต้องพบกับความกดดันรอบด้านขนาดนี้ เสี่ยวเหวินคงจะเก็บกดจนถึงที่สุดแล้วพอโดนถามเรื่องราวถึงได้ร้องไห้เป็นเขื่อนแตกแบบนี้


“เสี่ยวเหวินเด็กดี ไม่ร้องนะจ้ะ ไม่ร้อง ถ้าเสี่ยวเหวินไม่หยุดร้อง  เดียวเสี่ยวเป่ากับอวี้เอ๋อร์ต้องร้องไห้ตามพี่เสี่ยวเหวินแน่ๆเลย”


“.....ฮึก...ข้า ข้าไม่ร้อง ไม่ร้องแล้วขอรับ” เสี่ยวเหวินที่ได้ยินว่าน้องจะร้องไห้ตามก็รีบยกมือปาดน้ำตาทิ้ง


“เอาอย่างนี้ดีไหม เดียวเสี่ยวเหวินก็ไปเก็บของป่ากับน้าและน้องๆ ดีไหมจ้ะ” 


“ดะ...ดีขอรับ”


ทั้งสี่คนเดินหาของป่ามาเรื่อยๆ  จนมาถึงบริเวณใกล้น้ำตก พื้นดินบริเวณนี้ทั้งชื้นและแฉะ  ทันใดนั้นอวี้หลันก็หันไปเห็นบางอย่างลักษณะคล้ายวัชพืชมีดอกสีขาว ส่วนใบก็คล้ายใบบัวแต่มีขนาดเล็กกว่าหลายเท่า นั้นมัน...นั้นมันต้นใบบัวบก!


“เสี่ยวเหวินสิ่งนั้นคืออะไรหรือ” อวี้หลันหันไปถามเสี่ยวเหวินพร้อมกับชี้ไปยังทุ่งใบบัวบก


“เพียงเป็นวัชพืชชนิดหนึ่งเท่านั้นเองขอรับ”


“ห๊ะ? หญ้า? เสี่ยวเหวินไม่รู้จักตัวบัวบกหรือจ้ะ”


“ต้นบัวบก มันคืออะไรหรือขอรับ?”


“ต้นบัวบกมันคือพืชชนิดหนึ่ง มีสรรพคุณทางยาสูงมาก ทั้งแก้ร้อนใน แก้ช้ำใน รักษาแผลสด แผลเปื่อย แผลเป็นน้ำหนอง หรือแม้แต่ทำให้รอยแผลเป็นจางลงได้อีกด้วย เสี่ยวเหวินบิดาของเจ้าบาดเจ็บอยู่ไม่ใช่เหรอ งั้นเราช่วยกันเก็บไปทำยาให้บิดาของเจ้ากัน”


หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็ช่วยกันเก็บต้นบัวบกจนเต็มตะกร้าแล้วจึงเดินลงเขามาจุดที่อวี้หลันกองฟืนไว้


“ท่านแม่ ฟืนเยอะแบบนี้เราจะขนไปยังไงขอรับ”เสี่ยวเป่าก็ยังคงสงสัยว่าพวกเขาจะขนฟืนเยอะแยะแบบนี้กลับไปได้ยังไง  โดยมีอวี้เอ๋อร์ยื่นอยู่ข้างๆคอยพยักหน้าเห็นด้วยกับพี่ชาย


อวี้หลันยิ้มให้ลูกชายหนึ่งทีก่อนจะวางตะกร้าที่สะพายอยู่แล้วหยิบขวานขึ้นมา  เดินไปยังต้นไม่ที่มีขนาดเล็ก ลำต้นประมาณเท่าแขนของนาง จากนั้นก็ลงมือตัดไม้โดยการใช้ขวานฟันไปประมานแปดเก้าครั้ง  ต้นไม้ต้นนั้นก็โค่นล้ม ไม่ใช่แค่เด็กๆ เท่านั้นที่ตกตะลึง  ผู้ใหญ่สองคนที่แอบซุ่มดูอยู่ก็ตกใจเช่นกัน


พอฉินอ๋องได้สติก็กระแอมไอทีนึงแล้วแกล้งเดินชมนก ชมไม้ไปทางที่หนึ่งสตรีและเด็กอีกสามคนยืนอยู่


“ธรรมชาติที่นี้ช่างสวยงามจริงๆ เจ้าว่าไหมหวังฉี”


“....ชะ ใช่ ขอรับ”


“อ่าว! นั้นแม่นางที่เราพบในตลาดเมื่อวันก่อนนี้”


ความในใจหวังฉี : หวางเย่ทรงทำเสียงสูงเช่นนั้น  แม่นางอวี้หลันก็จับได้นะสิขอรับ


“อ้ออออ คนชายหน้ามนคนนั้น” อวี้หลันชี้ไปที่ชายหนุ่มพลางร้องอ้ออย่างนึกขึ้นได้


ความในใจหวังฉี : ....หรือจริงๆแล้วข้าจะประเมินความฉลาดของแม่นางคนนี้สูงเกินไป


“บังเอิญจังนะ! ข้าเดินเล่นผ่านมาทางนี้  เลยบังเอิญพบเจ้าอีกแล้ว...ว่าแต่แม่นางกำลังทำอันใดอยู่หรือ”


ความในใจหวังฉี : หวางเย่รีบร้อนแก้ตัวขนาดนี้แม้แต่เด็กสามขวบก็ดูออกว่ากำลังโกหก


“อ้อ พอดีข้ากำลังตัดต้นไม้นี้เพื่อใช้เป็นฐานเลื่อนสำหรับรองลากฟืนลงเขานะเจ้าคะ”


ความในใจหวังฉี : หรือความจริงสติปัญญานางจะน้อยกว่าเด็กสามขวบ


“งั้นเช่นนี้ดีหรือไม่ให้ข้าช่วยนำฟืนพวกนี้ไปส่ง เจ้าจะได้ไม่ต้องเสียเวลาตัดไม้”


“เช่นนั้นก็ดียิ่งเจ้าค่ะ บ้านข้าอยู่ตรงตีนเขานี้เอง” 


อวี้หลันรับคำพร้อมกับจูงมือลูกๆ และเสี่ยวเหวินเดินนำหน้าไปก่อน ไม่แม้แต่จะหันมามองผู้หวังดีที่อาสาช่วยเหลือ


“หวังฉี” เรียกคนสนิทแล้วฉินอ๋องก็รีบเดินตามทั้งสี่คนลงเขาไปติดๆ


“......”


ความในใจหวังฉี : ไหนท่านอ๋องบอกสนใจแค่ลูกไม่ได้สนใจแม่ไงพ่ะย่ะค่ะ!  แล้วที่รีบเดินตามนางไปคืออะไร ส่วนเจ้าแม่นางอวี้หลันบ้านเจ้าถึงจะอยู่ท้ายหมู่บ้านแต่มันก็อยู่ห่างจากคำว่าตีนเขามากนะ!


อนิจจาเรื่องพวกนี้คิดได้แต่พูดไม่ได้  ไม่เห็นด้วยได้แต่มิอาจไม่ทำตามได้




———TALK———


ฉินอ๋อง : ไม่น่าตกลงรับบทพระเอกในนิยายเรื่องนี้เลย

ไรท์ : อ่าว ทำไมง่ะ

ฉินอ๋อง : ขนาดตัวประกอบบทยังเยอะกว่าพระเอกเลยนะสิ!

ไรท์ : ก็ถ้าฉินอ๋องลดค่าตัวลงซักครึ่งหนึ่ง รับรองบทเยอะขึ้นแน่นอน

ฉินอ๋อง : ดูปากเปิ่นหวางนะคะ....ไม่!!!!!

ค่ะก็อย่างที่เห็น ตัวประกอบบางคนบทยังเด่นกว่าพระเอกจริงๆนั้นและค่ะ ยกตัวอย่างเช่นบทของหวังฉี

หวังฉี : .......


หมายเหตุ : ข้อมูลเรื่องบัวบกหามาจากgoogle เป็นข้อมูลจริงที่มีผลการวิจัยรับรอง



( องครักษ์หวังฉี ผู้ที่มีบทเยอะกว่าพระเอก )

คือต้องเข้าใจนะคะว่านิยายเรื่องนี้แต่งโดยทีมติ่ง มนุษย์ติ่ง ผู้ในเรื่องก็จะงานดี๊จ งานละเอียด ตั้งแต่พระเอกยันขอทาน5555 ส่วนนางเอกน้านนนนนใครที่ได้อ่านก็ให้จิตนาการว่าเป็นตัวเราเองนะคะ ด้วยรัก.

จากทีมติ่ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.225K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,438 ความคิดเห็น

  1. #1389 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 02:03
    เฮ้อ อ่านแล้วมันไม่สมูทเลยค่ะ ขาดความต่อเรื่อง และสมจริง
    #1,389
    0
  2. #1342 LENG555* (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 14:04

    ทำไมยังเปิดอ่านไม่ได้ล่ะ

    #1,342
    1
    • #1342-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 7)
      29 พฤษภาคม 2563 / 15:11
      เป็นแบบติดเหรียญจ้า
      #1342-1
  3. #1171 wilawan7012 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 23:12
    ตลก หวังฉีอ่ะ 😄😄😄
    #1,171
    0
  4. #1169 miyumiyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:39
    จองค่ะ จองท่านองครักษ์ให้จ้านเกออ 😆😆😆
    #1,169
    0
  5. #1029 Dame_SD (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:01
    หวังฉีน่ารักกก
    #1,029
    0
  6. #980 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:33
    กนี้ดดดดดด อี้ป๋อ เอาพระเอกไปเลยค่าองค์ตักษ์ขอๆ
    #980
    0
  7. #960 chalalaiale (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:47

    หยางหยางมา อี้ป๋อมา คนแรกจำไม่ได้ 5555

    #960
    0
  8. #937 Airzaa1810 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:37
    ฉินอ๋องท่านมาเดินเล่นอะไรตอนนี้
    #937
    0
  9. #861 monthason (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 08:40
    หวังฉี น่าเอฌนดู เจ้านัก 5555
    #861
    0
  10. #852 foreverafter (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 06:48
    ไม่ได้เข้ามาแสดงความเห็นเกี่ยวกับนิยาย แต่มาขำให้กับนักเขียนกับการต่อรองบทของท่านอ๋อง 555 ขอบคุณมากค่ะ
    #852
    0
  11. #846 Lucy Air (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 22:45
    เอ๋ใครน่าาาาคุ้นๆจังเลยหุหุ
    #846
    0
  12. #744 pui_songsri (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 15:02
    ขนาดองครักษ์ยังหน้าตาดีขนาดนี้ แล้วพระเอกหล่ะ.......(งานมโนต้องมา)
    #744
    0
  13. #741 SanruthaiPh (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 13:04
    หวังฉีงานดีเว่อร์ ฟินสุดคร้าาาาาาาาา
    #741
    0
  14. #738 Kob Sampan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 08:49
    ลงให้ยาวกว่านี้อีกนิดนุงได้มั้ยเจ้าคะ. น้าาาาาาาา
    #738
    0
  15. #733 Meladatim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 22:48
    หวังฉีหล่อขนาดนี้ 55555 นี่ก็ติ่ง
    #733
    0
  16. #703 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 08:39
    วงวารหวังฉี
    #703
    0
  17. #676 Xialyu (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:17
    องค์รักสุดหล่อ
    #676
    0
  18. #632 oilywish (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 22:47
    ขอบคุณค่ะ
    #632
    0
  19. #619 nongluckgingsang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 16:25

    ปักหมุด📌องค์รักษ์หวัง

    #619
    0
  20. วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:09
    เปล่า เขียนแบบนี้ค่ะ
    ว่างเปล่า ก็เขียนเหมือนกัน
    คำว่า 'เค้า' พอจะเปลี่ยนเป็น 'เขา' ได้ไหมคะ มันดูเป็นคำของเด็กยุคปัจจุบัน ไม่ค่อยเข้าเท่าไหร่นะ
    #528
    0
  21. #508 mollow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 22:23
    เอาองครักษ์หวังออกมาบ่อยไปนะคะ พระเอกค่าตัวแพงนานๆค่อยมาก็ได้ 5555555
    #508
    0
  22. #500 Oam_on (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 18:25
    ปักป้ายจององครักษ์หวังค่ะ 🥰
    #500
    0
  23. #494 KHANTHNU (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 15:23
    อ้าว ท่านหวัง เดี๋ยวนี้รับบทองครักษ์ด้วยรึ หยอกๆนะคะ
    #494
    0
  24. #488 olahe (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 13:05
    ตะกร้า สะกดแบบนี้นะคะ

    "ไม่เห็นด้วยได้แต่มิอาจไม่ทำไม่ได้"

    งง ๆ นะคะ

    "ไม่" ซ้อน "ไม่" จนไม่แน่ใจว่าความหมายผิดหรือเปล่า รวมถึงเรื่องการเว้นวรรคด้วยค่ะ น่าจะเป็น
    "ไม่เห็นด้วยได้ แต่มิอาจไม่ทำตามได้"
    #488
    0
  25. #416 mvpkamphon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 12:10

    เหยๆๆๆๆๆ หวังฉีหล่อกว่าอ๋อง

    เอาไปกุดหัว

    #416
    0