END อวี้หลัน สุดยอดมารดา

ตอนที่ 6 : แฝดที่ 6 ชีวิตเรียบง่ายตามสไตล์แม่ม่ายลูกแฝด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,533
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,225 ครั้ง
    24 ธ.ค. 63


แฝดที่ 6 ชีวิตเรียบง่ายตามสไตล์แม่ม่ายลูกแฝด




กว่าจะกลับจากตลาดมาถึงบ้านก็ยามเซิน*(15:00-16:59 น.) แล้วอวี้หลันเอาข้าวสารและอาหารที่ซื้อมาไปเก็บไว้ในครัว จากนั้นก็ออกมาทำเล้าไก่แบบง่ายๆที่ข้างแปลงผัก วันนี้อวี้หลันพยายามเดินหาซื้อสุ่มมไก่ปรากฎว่าไม่มีขาย พอถามคนขายก็บอกไม่รู้จักหรือว่าในยุคนี้ยังไม่มีสุ่มไก่ จะว่าไปแล้วเครื่องจักสานที่วางขายก็มีอยู่ไม่กี่แบบเอง ถ้าเช่นนั้นอวี้หลันทำพวกเครื่องจักสานขายหารายได้เสริมก็ก็น่าจะดีแฮะ


จัดการทำเล้าไก่และให้อาหารไก่เสร็จแล้ว อวี้หลันก็มาทำกับข้าวให้เด็กๆ ซึ่งเด็กทั้งสองเรียกร้องหาไข่ตุ๋นอีกครั้ง  ดูเหมือนว่าลูกๆของนางไม่รู้จักไข่ตุ๋น ไม่รู้ว่าเพราะไม่เคยกินหรือที่นี่ยังไม่มีกันนะ อวี้หลันหลับตาพยายามค้นหาความทรงจำเกี่ยวกับไข่ตุ๋น ก็พบว่าสมัยนี้ยังไม่มีใครทำไข่ตุ๋น อาจจะเอาไว้หารายได้เพิ่มอีกทาง


อวี้หลันทำไข่ตุ๋นกับแกงผักเป็นอาหารเย็น กับข้าวสองอย่างกับข้าวสวยร้อนๆ แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับพวกเราสามคนแม่ลูกแล้ว กินข้าวเสร็จเสี่ยวเป๋ากับอวี้เอ๋อก็นำกระดาษกับพู่กันออกมาฝึกเขียนอักษร นั้นทำให้ข้าวฟ่างในร่างอวี้หลันรู้สึกทึ่งมาก เครื่องเขียนในสมัยนี้ราคาสูงมากถึงจะเป็นกระดาษหยาบๆที่ไม่มีคุณภาพ ก็ยังราคาแพงแต่อวี้หลันก็ยังซื้อมาไว้ให้ลูกๆของนางฝึกคัดอักษร โดยมีนางเป็นคนสอนอ่านเขียน


อวี้หลันยอมอดมื้อกินมื้อ เพื่อให้ลูกๆได้กินอิ่มและยังนำเงินมาซื้อเครื่องเขียนกับหนังสือ เพื่อให้ลูกๆของนางได้มีวิชาความรู้ติดตัว ความรักของแม่เท่าแผ่นฟ้า มหาสมุทรจริงๆ สินะ


เช้าของวันใหม่อวี้หลันตื่นแต่เช้า เพราะบ้านของนางอยู่ท้ายหมู่บ้านเกือบติดเขา อากาศตอนเช้าจึงค่อนข้างเย็น อวี้หลันเดินออกมาที่ลานหน้าบ้านแล้วเริ่มต้นออกกำลังกายด้วยการเล่นโยคะ โดยนำเสื่อมาปูที่ลานหน้าบ้านสมมุดว่านี้คือเสื่อโยคะ ก็นะตอนเป็นข้าวฟ่างเธอเป็นพวกขี้เกียจและไม่ชอบออกแรง ยิ่งไม่ถูกกับการออกกำลังกาย แต่สุขภาพที่ดีก็เป็นสิ่งจำเป็นเพราะเธอทำงานหนักมาก 


หากไม่ดูแลสุขภาพเกรงว่าคงจะอยู่ไม่ถึงอายุสี่สิบกว่าปีแบบนี้ ข้าวฟ่างเลยตัดสินใจซื้อคอร์สเรียนโยคะ และก็พบว่ามันดีและมีประโยชน์มากจริงๆ การเล่นโยคะใช้แรงน้อยก็จริงแต่ช่วยในเรื่องการไหลเวียนของโลหิต ปรับสมดุลให้กับร่างกายทำให้สุขภาพแข็งแรง


ตอนนี้เธอกลายเป็นอวี้หลัน ถึงร่างกายจะไม่ได้เจ็บป่วยแต่ก็ใช่ว่าจะแข็งแรง ยังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากมายเพื่อปากท้องของตัวเองและลูกๆ เพราะฉะนั้นการทำให้สุขภาพร่างกายแข็งแรงจึงเป็นเรื่องที่จำเป็นอันดับต้นๆ ข้าวฟ่างไม่ได้กลัวการทำงานหนักเพราะสมัยเด็กๆข้าวฟ่างอาศัยอยู่กับตา ยาย เนื่องจากพ่อแม่ตายจากอุบัติเหตุ ฐานะทางบ้านยากจนอะไรประหยัดได้ต้องประหยัด ต้องเรียนรู้การทำทุกอย่างด้วยตัวเอง อะไรที่ทำเองได้ต้องทำเองเพื่อเป็นการประหยัดเงิน ทำเองได้ชนิดที่ว่าซ่อมท่อ ต่อสายไฟเองได้เลยทีเดียว เก่งจนผู้ชายยังอายเลยไม่มีผู้ชายคนไหนอยากรับไปดูแล เพราะข้าวฟ่างดูแลตัวเองได้ดีจนเกินไป


หลังจากออกกำลังกายไปราวชั่วโมงกว่าๆ อวี้หลันก็เข้าครัวทำอาหารแล้วไปอาบน้ำบริเวณหลังบ้าน ก่อนจะเดินเข้าไปปลุกเด็กๆในบ้าน ให้ไปอาบน้ำแล้วจึงทานอาหารเช้าพร้อมกัน


ทานอาหารเสร็จเรียบร้อยอวี้หลันก็มานั่งทำบัญชีรายรับ รายจ่ายเพื่อวางแผนทางการเงินต่อเดิมทีมีเงินหนึ่งร้อยอีแปะ ได้ค่าเช่าจาครอบครัวจางอีกห้าสิบตำลึง ชื้อข้าวสารไปสิบชั่ง ซื้อแป้งธัญพืชและเครื่องปรุง ซื้อเม็ดผักมาปลูก ซื้อไก่ไข่ไปหนึ่งคู่ ซื้อผ้านวมหนึ่งผืน และซื้อของใช้ภายในบ้านอีกเล็กน้อย รวมค่าอาหารและค่าเกวียนที่จ้างให้มาส่งอีก รวมใช้จ่ายทั้งสิ้นสิบสี่ตำลึงห้าร้อยห้าสิบห้าอีแปะ เหลือเงินประมาณสามสิบห้าตำลึงกับห้าร้อยกว่าอีแปะ


ทำบัญชีเสร็จอวี้หลันก็ถือจอบเดินออกมายังแปลงผัก  เริ่มต้นขุดแปลงผักเพิ่มโดยมีแฝดน้อยคอยวิ่งวนไปมาอยู่ใกล้ๆ ขุดดินไปฟังเสียงหยอกล้อและหัวเราะของลูกๆ ไปก็รู้ว่าเพลินดีเหมือนกัน เพราะข้าวฟ่างเป็นลูกคนเดียวไม่มีพี่น้อง อาศัยอยู่กับตาและยาย ในชีวิตจึงไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับเด็กมากนัก การมาที่นี้และมีเด็กๆอยู่ด้วยก็มีความสุขดีเหมือนกัน แท้จริงแล้วความสุขมันก็เรียบง่ายแบบนี้แหละ


“ท่างแม่ๆ ท่างแม่จะปูกผักเพิ่มหรือเจ้าคะ”อวี้เอ๋อร์เห็นมารดาก้มหน้าก้มตาขุดดินก็ร้องถามเสียงใส


“ใช่แล้วอวี้เอ๋อร์ของแม่ เราจะได้มีผักสดๆกินยังไงละ”


“แต่แปลงผักเราก็มีแล้วนิขอรับ ปลูกเพิ่มเกิดพวกเรากินไม่ทันผักเน่า เสี่ยวเป่าเสียดายขอรับ” เสี่ยวเป่าบอกมารดา 


ผักที่ท่านแม่ปลูกไม่รู้ว่าทำไมมันถึงไม่สวยและไม่อร่อย เหมือนผักที่ซื้อมาจากตลาด หรือเพราะผักพวกนั้นต้องใช้เงินซื้อมันเลยอร่อย....อืมมม คงจะเป็นเช่นนั้นแน่!


“ใช่ๆ เสียดายเงินซื้อผักมาปูก” อวี้เอ๋อร์ส่งเสียงสนับสนุนพี่ชาย 


อวี้เอ๋องไม่ชอบกิงผัก เพาะผักมันขม แทนที่จะเอาเงินซื้อผักมาปูก เอาเงินไปซื้อเนื้อมาให้อวี้เอ๋อร์กิงดีกว่า!


ต่างคนก็ต่างความคิด...ในขณะที่ลูกๆต่างคิดไปคนละทาง อวี้หลันก็ยังตั้งอกตั้งใจขุนแปลงผักต่อไป


“กินไม่ทันเราก็แบ่งไปขายไงจ้ะ จะได้มีเงินเพิ่มด้วยดีไหม”


“ดีๆขอรับ...แต่ผักพวกนี้ต้นเล็ก ใบก็สีเหลืองจะขายได้หรือขอรับ”เสี่ยวเป่าที่ตอนแรกดีใจเพราะจะนำผักไปขายหาเงินเพิ่ม ก็ห่อเหี่ยวลงเมื่อมองต้นผักในแปลงที่ทั้งต้นเล็กและใบเหลือง มองยังไงก็ไม่น่ากินซักนิดแล้วมันจะขายได้ยังไง


“ไม่ต้องห่วงหรอกจ้ะ แม่มีวิธีปลูกผักให้สวยและรับรองว่ารสชาติอร่อยกว่าผักแปลงเดิมแน่นอน”


เด็กๆพอได้ยินมารดาบอกแบบนั้นก็กระโดดโลดเต้นอย่างดีใจ ไม่ใช่ดีใจเพราะจะได้กินผักแต่ดีใจที่เห็นท่านแม่ดูมีความสุขเวลาขุดแปลงผัก จากนั้นสองแสบก็รีบช่วยมารดาขุดแปลงผักทันที ท่านแม่พูดอะไรพวกเค้าล้วนเชื่อทั้งนั้นถึงผักที่ปลูกจะไม่สวยและรสชาติไม่ดี ถึงจะขายไม่ได้พวกเค้าก็จะกินให้หมดเอง!


การมีสองแสบช่วยขุดแปลงผัก ทำให้การทำงานของอวี้หลันล่าช้าไปมาก เพราะจากเดิมที่อวี้หลันตั้งหน้าตั้งตาขุดแปลงผัก พอมีเด็กๆอยู่ด้วยอวี้หลันต้องคอยดูไม่ให้ลูกๆได้รับอันตราย และสองพี่น้องยังคอยวิ่งไล่จับรอบๆตัวอวี้หลัน ทำให้อวี้หลันต้องคอยระวังอยู่ตลอด แต่เห็นลูกๆเล่นกันอย่างสนุกสนาน ส่งเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขทำให้อวี้หลันพลอดหัวเราะตามไปด้วย


เสียงหัวเราะของสามแม่ลูกดังลอดออกมา ทำให้คนที่ยืนแอบอยู่บนต้นไม้ไม่ไกลจากบ้านหลังน้อยนักรู้สึกฉงนใจ เหตุใดพวกเขาจึงดูมีความสุขนัก? ทั้งที่ความเป็นอยู่ก็แสนอัตคัด สตรีที่เค้าพบเจอมาตลอดชีวิตพวกนางล้วนมีความสุขกับเสื้อผ้าแพรพรรณ และเครื่องประดับมากมาย ยิ่งของเหล่านี้เป็นของมีค่าและหายาก พวกนางจะยิ่งทวีสุขและความพอใจเมื่อได้รับ


ฝ่ายอวี้หลันที่ขุดแปลงผักจนดวงตะวันตรงหัว ได้แปลงผักใหม่จำนวนสามแปลง และมีขนาดใหญ่กว่าแปลงผักเดิมค่อนข้างมากก็หยุดมือ อวี้หลันวางจอบแล้วพาลูกๆไปล้างมือ นำหัวมันที่เผาไว้เมื่อเช้าออกมากินกับลูกๆคนละหัว


“ท่านแม่เรากินหัวมันได้หรือขอรับ เก็บไว้กินเป็นอาหารเย็นดีหรือไม่” เสี่ยวเป่าที่เห็นมารดายื้นมันเผาให้ก็ไม่กล้ารับมากินเพราะกลัวจะสิ้นเปลือง


อวี้หลันเห็นเสี่ยวเป่าไม่กล้ารับมันเผาไปกินนางก็ยิ้มแล้วบอกกับเสี่ยวเป่าว่า


“เดี่ยวแม่จะพาพวกเจ้าขึ้นเขาไปเก็บฟืน หากไม่กินมันเผารองท้องก่อน แล้วเสี่ยวเป่าจะเอาแรงที่ไหนช่วยแม่เก็บฟืนล่ะจ้ะ?” เสี่ยวเป่าได้ยินมารดาพูดแบบนั้นเขาจึงตัดสินใจรับมันเผามากิน


เติมพลังกันด้วยมันเผาเสร็จแล้วอวี้หลันก็จูงมือลูกๆขึ้นเขาไปเก็บฟืน เสี่ยวเป่ากับอวี้เอ๋อร์สะพายกระบอกน้ำคนละกระบอก ส่วนอวี้หลันสะพายตระกร้าสานไปด้วยเผื่อได้ผักป่า หรือของป่าอย่างอื่นติดไม้ติดมือกลับมาด้วย คล้อยหลังสามแม่ลูกชายสองคนที่ซุ้มดูอยู่ตั้งแต่เช้าก็ออกมาจากที่ซ่อน


“หวังฉี เหลือเมืองที่ต้องไปตรวจอีกกี่เมือง”


“เรียนนายท่าน มีเมืองใหญ่สองแห่งกับเมื่องเล็กๆทางตะวันออกอีกประมาณหกแห่งขอรับ เสร็จแล้วนายท่านสามารถใช้เส้นทางลัดเพื่อกลับเมืองหลวงได้เลยขอรับ”


“ก่อนจะถึงเมืองต่อไป ข้าต้องรู้เรื่องของเด็กสองคนนั้นอย่างละเอียด”


ฉินอ๋องสั่งเสร็จก็เดินขึ้นเขาไป หวังฉีได้แต่น้ำตาตกใน จากเมืองนี้ไปถึงเมืองข้างหน้าใช้เวลาเดินทางเพียงสามวันการสือหาความเป็นมาของคนที่ไม่รู้แซ่ แม้ชื่อที่นางใช้ก็ไม่รู้ว่าเป็นชื่อจริงรึปล่าว ท่านอ๋องท่านจงใจกลั่นแกล้งหวังฉีคนนี้ใช่หรือไม่!




———TALK———


เอะๆๆ มันยังไงกันคะท่านฉินอ๋องบอกไม่ได้สนใจคนแม่แต่มาแอบมองเค้าตั้งเช้ายันบ่าย ปากบอกไม่สนใจแต่อยากรู้ข้อมูลเค้า งุ้ยอยากรู้เรื่องลูกก็เท่ากับอยากรู้เรื่องแม่อ่ะแหละจ้าาา ฉินอ๋องคลบร้าาาาปากไม่ตรงกับใจ


เรื่องตัวเลขการเงินไรท์ไม่เปะเด้อจ้าาาา ข้อมูลไม่ค่อยแน่นผิดพลาดประการใดก็บอกกล่าว ตักเตือนกันด้วยน้าาาา


นิยายเรื่องก็ฟรีกู๊ดดดดนะคะคุณปู้โช้มมมมม มีดราม่าเล็กน้อยแต่ไม่ถึงกับเครียดเนาะอ่านชิวๆ สบายๆ ตามพล็อตเรื่องที่วางไว้จะจบที่ประมาณ11-12ตอน แต่นี้ก็ปาไปตอนที่หกแล้วเค้ายังได้แต่แอบมองกันอยู่เลยค่ะคู๊ณณณ


หมายเหตุ* ยามเซิน = 15.00-16.59 น.


( ท่าด๊าาาาาเปิดตัว ฉินอ๋องจ้าว ไป๋หลง พ่อของสองแฝดจ้าาา )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.225K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,438 ความคิดเห็น

  1. #1419 Iynew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2563 / 11:03
    ขอน้อยใจในนามคนอายุ 40 ได้มั้ย อายุเฉลี่ยคนททุกวันนี้คือ 80 ถ้า 40 แก่ แล้ว 60 ไม่หง่อมเลยหรือ
    #1,419
    0
  2. #1398 Freesmale (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 19:09

    ท่านอ๋องถ้าท่านเจ๋งจริงไปช่วยนางและเด็กขนฝืนจากภูเขาเลย

    #1,398
    0
  3. #1245 AomeNeW (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:31

    แพ้ทางหยางหยาง

    ตกลง ฉินอ๋อง หรือ จวิ๋นอ๋อง ที่เป็นพ่อเด็กแน่คะ


    #1,245
    0
  4. #1071 tuktana7ka4 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:53
    ขอบคุณคะที่แต่งนิยายดีดีให้อ่านอ่านสนุกมากคะอ่านเพลินมากเนื้อเรื่องดีไม่มีที่ติจริงๆ
    #1,071
    0
  5. #1045 hunnist (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 01:43
    เนื้อเรื่องปูมาดีแล้วค่ะ อ่านไหลรื่น แต่อยากให้แก้ไขเรื่องการใช้สรรพนาม คำว่า 'เค้า' เป็น 'เขา' แทน พออ่านแล้วมันรู้สึกขัด ๆ
    #1,045
    0
  6. #996 nannaphattay (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 01:06
    เป็นฉิมอ๋องหรอที่เป็นพ่อเด็ก ไปไข่ทิ้งไว้ตอนไหนทำไมไม่รู้ตัว ยังจะไปโทษคนอื่นอีก5555
    #996
    0
  7. #979 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:30
    หยางหยางนิ55555
    #979
    0
  8. #959 chalalaiale (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:39

    หล่อวัวตายควายล้มจ้าฟูจวินของสองแฝด

    #959
    0
  9. #936 Airzaa1810 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:27
    ชอบน้องและลูกมากเลยยยย
    #936
    0
  10. #889 Lydelia_lill (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 22:13
    ถ้าเปลี่ยนจาก 'เค้า' เป็น 'เขา' จะลื่นไหลกว่าเดิมมากเลยค่ะ
    #889
    0
  11. #708 AsClub (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2563 / 10:10
    คืออ่านมาหลายเรื่องแล้วที่จะมาประมาณตอนคนหลุดเข้ามาแทน คือก็จะมาตามหา คือแบบเจ้าของจริงอยู่ตั้งนานไม่มาหา คืองงนิดหน่อยเจ้าเขอร่างจริงๆคือชีวิตอะ
    #708
    1
    • #708-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 6)
      10 พฤษภาคม 2563 / 10:29
      บางครั้งมันก็เป็นเรื่องของวาสนาค่ะ อ่านไปเรื่อยๆจะรู้เหตุผล
      #708-1
  12. #675 happy_morning (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:08

    ซุ่มไก่ > สุ่มไก่

    กับสาว > กับข้าว

    เพียวพอ >เพียงพอ

    ค่าเช่าจา > ค่าเช่าจาก

    เมาเผา > มันเผา

    #675
    1
    • #675-1 happy_morning(จากตอนที่ 6)
      9 พฤษภาคม 2563 / 14:09
      อีกคำ
      การสือหา > การสืบหา
      #675-1
  13. #657 ujasaai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 11:43
    เป็นผู้ชายสาธารณะอีกแล้วว เซงง
    #657
    0
  14. #631 oilywish (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 22:39
    ขอบคุณค่ะ
    #631
    0
  15. #559 Euretrit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 23:18
    ลูกสาวพูดไม่ชัดเหรอคะ

    เพราะคำผิดจะไปอยู่บทพูดนางหมดเลยค่ะ
    #559
    1
    • #559-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 6)
      7 พฤษภาคม 2563 / 23:24
      ใช่ค่ะ ช่วงแรกน้องพูดไม่ชัด
      #559-1
  16. วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 02:01
    แม่หม้าย ค่ะ
    ขอร้องล่ะ
    #526
    0
  17. #492 catza lee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 14:53

    ตอนก่อนหน้า พ่อของเด็ก อีกคนไม่ใช่รึ

    #492
    0
  18. #487 olahe (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:52
    เล่นโยคะบนแคร่ อันตรายกว่าเล่นบนพื้นธรรมดาแบบไม่มีเสื่ออีกนะคะ
    #487
    0
  19. #454 narai (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 01:51
    กับข้าวไม่ใช่กับสาวคะ
    #454
    0
  20. #402 Sudrarat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 04:04

    สนุกมากค่ะแต่อยากได้ยาวๆทำไงดี

    #402
    0
  21. #385 Tanphat (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:44
    คำผิดหลายคำมากค่ะ ขัดใจ ใช้แทนคำว่าเค้า เราว่ามันไม่เข้าค่ะ มีโอกาสรองปรับเป็นเขา หรือเรียกชื่อ หรืออื่นๆทีนะคะ
    #385
    0
  22. #384 Millions.mk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 22:51
    สุ่มไก่ เขียนแบบนี้ค่าาา
    #384
    0
  23. #320 PuiPui--r (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 23:22
    ท่างป้อเจ้าแฝดหล่อมั่กๆ
    #320
    0
  24. #305 1988yongsi (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:17
    ดีใจที่ฉินอ๋องคือพ่อเด็กๆนึกว่าจะเป็นจวิ่นอ๋องช่ะแล้ว
    #305
    0
  25. #289 Lomruc (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:52

    พ่อเจ่าแฝดคือฉินอ๋องใช่มั้ยคะฉินอ๋องคือคนที่สืบเรื่องราวอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่จวิ๋นอ๋อง อ่านเพลินดีค่ะชอบสามแม่ลูกที่สุด

    #289
    0