END อวี้หลัน สุดยอดมารดา

ตอนที่ 4 : แฝดที่ 4 ความช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,423 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63

แฝดที่ 4 ความช่วยเหลือ








     อวี้หลันโดนจางซื่อทั้งลาก ทั้งฉุดมาที่ว่าการอำเภอ ระหว่างทางจางซื่อก็ตะโกนด่านางปาวๆ บางครั้งก็ตะโกนร้องหาความยุติธรรม ชาวบ้านที่ยืนดูเหตุการณ์ตั้งแต่ต้นที่ร้านข้าวสาร หรือแม้แต่ชาวบ้านที่จางซื่อเดินผ่านต่างก็พากันแห่ตามมาที่ว่าการอำเภอด้วย



“ใต้ท้าว ท่านได้โปรดให้ความเป็นธรรมกับข้าน้อยด้วย ฮื้อออ ข้าน้อยอดสูใจเหลือเกิน” พอมาถึงที่ว่าการอำเภอ จางซื่อก็รีบชิงฟ้องนายอำเภอทันที นางถือคติว่าลงมือก่อนได้เปรียบ



“เจ้าต้องการขอความเป็นธรรมกับข้าเรื่องใด” พอนายอำเภอถามออกไป จางซื่อก็เริ่มอึกอัก นั้นสิ...นางมาฟ้องทางการด้วยเรื่องใดกัน เมื่อกี้มัวแต่โมโหจนลืมคิด




     อวี้หลันเห็นจางซื่ออึกอักก็แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ




“หึ! จางซื่อ! ท่านนึกไม่ออกใช่หรือไม่ว่าต้องการความเป็นธรรมเรื่องใด....ไม่เป็นไรท่านนึกไม่ออกแต่ข้านึกออก!” อวี้หลันเห็นจางซื่ออึกอักนางก็นึกหัวเราะในใจ จางซื่อคนนี้ไม่ฉลาดแต่กลับชอบเอาเปรียบผู้อื่น



“....”



“คาระวะใต้เท้าเจ้าค่ะ ข้าน้อยมีนามว่าอวี้หลันเป็นเจ้าของที่นาที่ครอบครัวจางเช่าอยู่ วันนี้ข้าได้พาลูกๆเข้าเมืองมาซื้อข้าวสาร....ระหว่างที่รอให้เถ้าแก่จัดของให้นั้น ก็ได้พบกับจางซื่อที่นำข้าวซึ้งเป็นผลผลิตของปีนี้มาขาย....ถ้าหากนางมาขายข้าวเฉยๆ ข้าคงจะไม่มีปัญหา...แต่นางต้องการให้เถ้าแก่ร้านข้าวเพิ่มราคาให้นาง นางจึงได้สร้างโกหกและใส่ร้ายข้าน้อยให้เถ้าแก่ฟังว่า ข้าน้อยเป็นคนโฉดชั่ว! ใจคอคับแคบเห็นนางเก็บเกี่ยวผลผลิตดี จึงขึ้นค่าเช่านาอย่างกระทันหัน โดยไม่สนใจว่านางและครอบครัวจะลำบากรึเปล่า ข้าน้อยที่รออยู่ในร้านพอได้ยินจางซื่อพูดเช่นนั้น จึงทนไม่ไหวเลยติดสินใจเดินออกมาหานาง หมายจะถามให้กระจ่างว่าข้านั้นจิตใจอำมหิต เก็บเงินเกินกว่าที่ตกลงทำสัญญากันตอนไหน”



     เล่าเรื่องมาถึงตรงนี้อวี้หลันก็หยุด เพื่อให้ทุกคนได้ทำความเข้าใจกับสิ่งที่นางเล่ามา อวี้หลันมองสีหน้านายอำเภอเล็กน้อย สิ่งที่นางเล่านั้นผ่านการใส่สีตีไข่นิดหน่อยเพื่อเพิ่มรสชาติ เมื่อเห็นนายอำเภอยังนิ่งนางก็เริ่มเล่าต่อ



“ตัวข้าน้อยนั้นเป็นหม้ายสามีตาย ครอบครัวสามีไม่อยากรับภาระเลี้ยงดูจึงได้ขับไล่ข้าออกจากบ้าน หนำซ้ำยังมีลูกน้อยต้องเลี้ยงดูถึงสองคน” ว่าแล้วก็ยกมือเช็นน้ำตาที่กำลังจะไหล... การพยายามร้องไห้นี้ทำให้เสียพลังงานมากจริงๆ!



“เงินที่มีติดตัวมาข้าก็นำไปซื้อที่นาเพื่อให้คนเช่า เนื่องจากข้าเป็นสตรีบอบบาง ซ้ำตอนนั้นยังตั้งครรภ์อ่อนๆจึงไม่สามารถทำงานหนักได้ ต่อมาครอบครัวจางได้มาขอเช่าที่นา ซึ่งข้าเห็นว่าครอบครัวจางเองก็ลำบากและมีลูกเล็กๆต้องดูแลเช่นเดียวกับข้า แต่ยังดีที่ครอบครัวของจางซื่อยังมีหัวหน้าครอบครัวอยู่ ซึ่งต่างจากข้าที่เป็นเพียงแม่หม้ายหัวเดียวกระเทียมลีบ ข้าจึงตกลงให้เช่าที่นาจำนวนห้าหมู่ ในราคาหมู่ละห้าตำลึงต่อปี แต่...”



     พออวี้หลันบอกว่านางให้เช่าที่นาแค่หมู่ละห้าตำลึงต่อปี ก็เกิดเสียงวิจารณ์ขึ้นทันที ก็แน่ละสิการเช่าที่นาได้ในราคาหมู่ละห้าตำลึง ก็ไม่ต่างจากการได้ที่นามาฟรีๆ



“แต่อะไร เจ้าพูดมาให้หมด”



“....แต่ นอกจากปีแรกที่ข้าได้ค่าเช่านาครบตามจำนวนแล้ว ปีต่อๆมาจางซื่อก็จ่ายค่าเช่านาให้ข้าไม่ครบ! โดยนางอ้างว่าผลผลิตไม่ดีบ้าง ครอบครัวลำบากบ้าง ด้วยความสงสารข้าจึงเก็บค่าเช่าเท่าจำนวนที่นางจ่ายไหว ซึ่งในทุกๆปี นางจะลดค่าเช่านาลงเรื่อยๆ จนกระทั่งปีที่แล้วข้าจำได้ว่าฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล พืชผลจะต้องอุดมสมบูรณ์มากแน่ แต่จางซื่อกลับจ่ายค่าเช่านาข้ามาเพียงสิบตำลึง! นางบอกว่าปีนี้แล้งหนักข้าวจึงเก็บเกี่ยวได้น้อย พอนำไปขายก็ถูกกดราคาจนต่ำ! ใต้ท้าวท่านก็เห็นว่าแม่แต่เสื้อผ้าของจางซื่อเพียวชุดเดียวที่นางสวมอยู่ ก็สามารถจ่ายค่าเช่านาให้บ้านข้าได้มากกว่าสองปี!!!”




“ใต้เท้า...จางซื่อคนนี้ชอบใส่ร้ายป้ายสีคนอื่น ไปขายข้าวก็ใส่ร้ายข้าให้เถ้าแก่ร้านข้าวฟัง พอถึงเวลามาจ่ายค่าเช่าก็ใส่ร้ายว่าถูกร้านข้าวกดราคาต่ำ! เห็นได้ชัดว่านางเป็นคนชั่วร้ายมากเพียงใด!”




“ถุยๆๆๆ หญิงหน้าไม่อาย! กล้าโกหกต่อหน้าใต้เท้า ใต้เท้าได้โปรดให้ความเป็นธรรมกับข้าด้วย ค่าเช่านาข้าน้อยเป็นคนนำเงินไปจ่ายเองกับมือ จ่ายเต็มจำนวนทุกปี อีกอย่างที่นาของนางความจริงแล้วแพงกว่าของคนอื่นมากนัก ใต้เท้าได้โปรดให้ความเป็นธรรมด้วย”



“จางซื่อ! ในเมื่อท่านบอกว่าข้าเก็บค่าเช่าแพง เช่นนั้นเอาแบบนี้ดีหรือไม่ ท่านก็จ่ายค่าเช่าของปีนี้ยี่สิบห้าตำลึง แล้วปีหน้าท่านก็ไม่ต้องเช่าที่นาข้าอีก! อีกอย่างเผื่อว่าท่านจะลืมไปแล้ว...ทุกครั้งที่ท่านมาจ่ายค่าเช่าข้าเขียนใบรับเงินและให้ท่านพิมพ์ลายนิ้วมือไว้ตลอดท่านจำได้หรือไม่?”



     พอได้หยินอวี้หลันพูดแบบนั้น จางซื่อที่ร้องไห้คร่ำครัวญอยู่ก็ชะงักทันที นางมองอวี้หลันหน้าตาตื่นหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเริ่มคร่ำครัวญใหม่อีกครั้ง



“ฮื่อออ....ข้ามันคนอาภัพ! ขอให้ท่านนายอำเภอเห็นแก่ที่ข้า เคยมอบของขวัญให้ท่านหลายครั้ง ช่วยให้ความเป็นธรรมแก่ข้าด้วย”



“บังอาจ! จางซื่อเจ้าอย่าพูดจาเหลวไหล! ข้าเคยรับอะไรจากเจ้าที่ไหนกัน!!”



     อวี้หลันแอบยิ้มในใจแบบนี้เองสินะ จางซื่อถึงได้กล้าประกาศปาวๆว่าจะจับนางเข้าตาราง จะว่าไปแล้วเหมือนเคยได้ยินคนพูดกันว่า ครอบครัวจางอยากส่งลูกสาวไปเป็นอนุให้กับลูกชายนายอำเภอ เห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของนายอำเภออวี้ก็พอจะเดาได้ ว่าครั้งนี้ตนเองคงได้รับความอยุติธรรมเป็นแน่



“เกิดอะไรขึ้น! จางซื่อมีคนวิ่งไปบอกข้าว่าเจ้ามีเรื่องถึงขนาดต้องขึ้นที่ว่าการ”



     บุรุษสูงใหญ่ ผิวคล้ำปรี่เข้าไปหานางจาง เอ่ยถามไถ่เสียงดังเหมือนกับกำลังตะโกนอยู่ ชายคนนี้ก็คือจางหย่งสามีของจางซื่อนั้นเอง อวี้หลันจำชายคนนี้ได้จากความทรงจำ จางหย่งเป็นคนดีมีน้ำใจและซื่อสัตย์ ชอบช่วยเหลือเพื่อนบ้านเป็นประจำ เขายังเคยแบ่งฟืนให้กับอวี้หลันหลายครั้ง เพราะเห็นนางเป็นแม่หม้ายต้องดูแลลูกเพียงลำพัง จึงรู้สึกสงสารเพราะเวลาอวี้หลันไปเก็บฟืนก็จะได้แค่เศษไม้มา พอจางซื่อเห็นจางหยงแทนที่จะดีใจกลับมีท่าทีอ้ำอึ้ง เหมือนคนทำความผิดแล้วกลัวถูกจับได้



“จางเก่อ* วันนี้ข้าไปซื้อข้าวสารและบังเอิญเจอภรรยาของท่านกำลังขายข้าวอยู่ นางอยากให้เถ้าแก่ขึ้นราคาข้าวให้จึงโกหกเถ้าแก่ว่าข้าขึ้นค่าเช่า ทั้งที่ความจริงข้าไม่เคยขึ้นราคา แต่กลับเป็นตัวนางเองที่ไม่เคยจ่ายค่าเช่าครบตามจำนวนซักปี!”



“หยุดนะ! หญิงหม้ายไร้ยางอาย อย่ามาใส่ร้ายข้า!!”




      จางซื่อที่เห็นอวี้หลันเล่าความจริงให้สามีฟังก็สติแตก จะปรี่เข้าไปทำร้ายอวี้หลันแต่จางหย่งสามีของนางดึงตัวไว้ทัน




     ระหว่างความชุลมุน อวี้หลันเห็นว่ามีทหารคนหนึ่งวิ่งเข้าไปกระซิบบางอย่างกับนายอำเภอ จากนั้นนายอำเภอก็หน้าซีดราวกับเจอผี



“...นังหม้ายหน้าด้าน วันนี้ข้าจะตีเจ้า!!!”



“เจ้ากล้าใส่ร้ายข้า!!!” จางซื่อยังคงตะโกนด่าทออวี้หลันไม่หยุด ราวกับคนบ้า



“หยุด!! พวกเจ้าเห็นที่ว่าการอำเภอของข้าเป็นอะไร!! ถึงได้นึกจะทำอะไรก็ได้!” นายอำเภอที่เห็นจางซื่อตะโกนด่าผู้อื่นโดยไม่เกรงใจตนเองที่เป็นนายอำเภอเลย ก็เกิดโมโหขึ้นมา



“ท่านนายอำเภอ ข้าคือสามีของจางซื่อ ชื่อจางหยงอยากขออนุญาตให้แม่นางอวี้หลันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้ข้าฟัง”



“อนุญาต”



     สิ้นเสียงอนุญาตของนายอำเภอ อวี้หลันก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้จางหย่งฟังทันที ใส่สีตีไข่นิดหน่อยพอหอมปากหอมคอ และไม่ลืมบอกว่าวันนี้จางซื่อขายข้าวได้เงินถึงร้อยกว่าตำลึง โดยมีเถ้าแก่ร้านข้าวช่วยยืนยันว่าซื้อข้าวจากจางซื่อในราคานั้นจริง และตบท้ายด้วยหลักฐานสัญญาเช่านาที่ระบุค่าเช่า และหลักฐานการจ่ายค่าเช่าทุกปีของจางซื่อ 



“เจ้านำสัญญาเช่ากับใบจ่ายค่าเช่าติดตัวไปด้วยทุกที่หรือ” นายอำเภอที่เห็นอวี้หลันเอาสัญญาเช่าออกมาก็สงสัย จะมีกี่คนที่พกสัญญาเดินไปไหนมาไหนด้วย




“เรียนใต้เท้าทั้งบ้านของข้าน้อยนอกจากเงินร้อยอีแปะแล้ว ก็มีเพียงสัญญาเหล่านี้ที่เป็นของมีค่าเจ้าค่ะ”




     จางหย่งยิ่งฟังยิ่งโมโห เพราะจางซื่อหลอกสามีและลูกๆว่าอวี้หลันขึ้นค่าเช่านาทุกปี และยังโกหกเรื่องจำนวนเงินที่ขายข้าวได้ สุดท้ายความก็แตกว่าจางซื้อนำเงินส่วนต่างจากการขายข้าวและที่โกงอวี้หลันไปเล่นการพนัน นั้นทำให้จางหยงโมโหจนแทบจะตบเมียกลางที่ว่าการอำเภอ ถ้าไม่ใช่เพราะนายอำเภอห้ามไว้ป่านนี้จางซื่อคงสลบคาตีนผัวแน่แล้ว



“ข้าต้องขอโทษแม่นางอวี้หลันด้วย ค่าเช่าปีนี้ข้าจะจ่ายเต็มจำนวน รวมทั้งค่าเช่าของปีก่อนๆด้วย”



“ข้าขอแค่ค่าเช่าของปีนี้ยี่สิบห้าตำลึงกับส่วนที่ขาดของปีที่แล้วอีกสิบห้าตำลึงรวมเป็นสี่สิบตำลึงก็พอ...เพียงแต่...ข้าคงไม่สามารถให้ครอบครัวท่านเช่าที่นาต่อได้ หวังว่าจางเก่อคงจะเข้าใจข้า”



“ข้าเข้าใจแม่นาง ภรรยาข้าทำเรื่องขาดนี้ท่านไม่เอาเรื่องก็นับว่าขอบคุณมากแล้ว ส่วนเรื่องค่าเช่าท่านรับไปห้าสิบตำลึงเถอะ ถือว่าเห็นแก่ความสะบายใจของข้า หากรับเงินไปน้อยกว่านี้ข้าคงละอายแก่ใจ”



     อวี้หลันกล่าวขอบคุณและรับเงินห้าสิบตำลึงมา จางหยงคนนี้เป็นคนซื่อสัตย์ ขยันทำงาน ทั้งลูกๆแต่ละคนก็ได้นิสัยของบิดามา จางซื่อนับว่าทำบุญมาดีที่มีสามีและลูกดีขนาดนี้



     พอหมดเรื่องจากที่ว่าการอำเภอแล้ว อวี้หลันก็จูงมือลูกๆออกมาเดินซื้อของต่อ ตอนนี้นางมีเงินห้าสิบตำลึงในมือ น่าจะพอซื้อไก่ไข่ซักคู่ไปเลี้ยงกับเมล็ดผักไปปลูก แค่นี้นางกับลูกๆก็จะได้ทานอาหารดีๆขึ้นมาอีกหน่อย ผักที่เหลือยังนำมาขายได้อีกด้วย! ได้เงินมาเล็กๆน้อยๆก็ยังดี ส่วนที่นานางก็จะขึ้นค่าเช่าเป็นสามสิบตำลึงต่อปี ก็ยังถือว่าถูกกว่าของคนอื่นมากนัก พอมีเงินเพิ่มนางจะซื้อหมูมาเลี้ยง แล้ว แล้ว



โคร่กกกกก~



     อวี้หลันก้มมองลูกๆที่นางจูงมืออยู่ เห็นอวี้เอ๋อร์ยืนบิดไป บิดมามีท่าทางเอียงอาย อีกมือลูบท้องปอยๆ



“ท่างแม่...หิวจังเจ้าค่ะ”







———TALK———



วรั๊ยยยยยย ยัยจางซื่อความแตกว่าหล่อนแอบจิ๊กเงินไปเล่นการพนัน เป็นไงละ?เกือบสลบคาตรีนผรัวแล๊นนนน

น้องหลันก่อนจะไปซื้อเป็นซื้อไก่ แม่ว่าต้องไปซื้อข้าวให้ลูกกินก่อนนะ

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นกำลังใจนะคะไรท์อ่านทุกคอมเม้นแล้วมีกำลังใจและฮึกเฮิมมากเพื่อเป็นการยืนยันพรุ่งนี้ไรท์จะเปย์อีก 3 ตอนจุกๆไปเลยจ้าาาาาา ใครพบคำผิดพิมพ์บอกไรท์ด้วยนะคะ ไรท์พิมพ์กับมือถืออาจไม่ดีเหมือนพิมพ์กับคอม


หมายเหตุ * พี่ชายจาง (ในที่นี้หมายถึงพี่ชายแซ่จาง )
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.423K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,438 ความคิดเห็น

  1. #1436 Pookie67up (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:49
    สบายใจ ไม่ใช่สะบายใจนะคะ
    #1,436
    0
  2. #1396 Freesmale (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 18:55

    😃😃สะใจน่าจะโดนทรีนผัวซะหน่อยเผื่อความสะตอจะลดhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-04.png

    #1,396
    0
  3. #1390 Mimee-Mookky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2563 / 02:07
    ไม่อยากด่าแต่ ยิ่งอ่ายิ่งรู้สึกว่า ไรท์เพิ่งแต่งเรื่องแรกใช่ไหมนะ เข้าใจได้ค่ะ
    #1,390
    0
  4. #1386 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:58
    สะบายใจ
    ซื้อเป็นซื้อไก่
    #1,386
    1
    • #1386-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 4)
      2 กรกฎาคม 2563 / 12:19
      ขอบพระคุณมากค่ะไรท์เห็นคอมเม้นของรีดนะคะและอ่านทุกคอมเม้น ช่วงนี้ไรท์ติดงานประจำไว้ว่างไรท์จะตามแก้นะคะ. ขอบคุณมากๆเลยที่ช่วยดู รีดน่ารักทุกคนเลยค่ะ
      #1386-1
  5. #1385 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:54
    ความแตกว่าจางซื้อ

    ทำเรื่องขาดนี้
    #1,385
    0
  6. #1384 Nattiya Bursnachaitavee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2563 / 10:50
    ที่ต้องแก้
    เพียวชุดเดียว
    คร่ำครัวญ
    #1,384
    0
  7. #1336 Poonchanit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 07:19
    _ในยาอหน้าที่นางเอกบอกให้จางซื่อจ่ายเงินยี่สิบห้าอีแปะ_ 25 ตำลึง
    _น่าจะเกริ่นในบทก่อนเข้าเมืองว่าเหตุใดต้องพกสัญญาเช่า/เอกสารจ่ายเงินที่ติดตัว
    _บวกเลขผิดนะ 25 ตล ของปีนี้ รวมกับ 15 ตล ปีที่แล้ว เป็น 40 ตำลึงนะ ในเรื่องคิดได้ 45 เด้อ
    #1,336
    1
    • #1336-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 4)
      29 พฤษภาคม 2563 / 07:24
      ขอบคุณค่ะ ไรต์กำลังรีไรท์อยู่ ขอบคุณที่แนะนำนะคะ
      #1336-1
  8. #1300 Maoyu-i (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 19:45
    เด็กๆ น่ารักมากค่ะ การเล่าเรื่องก็โอเคเลย
    #1,300
    0
  9. #1184 นิยาย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 10:14

    หม้าย สะกดแบบนี้

    #1,184
    0
  10. #1028 Dame_SD (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 22:52
    ผัวดีขนาดนี้ เมียเลวได้ไง หนอยยยย นังจางซื่อ!
    #1,028
    0
  11. #934 Airzaa1810 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:14
    เด็กๆหิวแล้ววววว น้องเก่งมาก
    #934
    0
  12. #926 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 15:37
    เริ่ดเก็บทุกเม็ด
    #926
    0
  13. #892 nott299 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 01:09
    ทำขาดนี้ =ทำขนาดนี้ ใช่มั้ยครับ
    #892
    0
  14. #875 Airika_Catcha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 22:20
    อวี้เอ๋อลูกกกก หิวซะน่าเอ็นดูเลย
    #875
    0
  15. #674 Xialyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 14:05
    ดีมาก^^
    #674
    0
  16. #630 oilywish (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 22:07
    ขอบคุณค่ะ
    #630
    0
  17. #543 srisupanuch (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 08:13
    ถ้าจะเขียนแบบจีน ภรรยาไม่ใช้แซ่ของสามีหรอกนะ เช่นสามีแซ่จางเมียต้องแซ่อื่นเช่นแซ่หลี่ เวลาเรียกเรียกหลี่ซื่อ ถ้าจะเรียกแบบเจาะจงว่าเป็นเมียของแซ่จาง ให้เรียก"จางหลี่ซื่อ"คือใช้แซ่สามีต่อด้วยแซ่ตัว
    #543
    1
    • #543-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 4)
      7 พฤษภาคม 2563 / 08:42
      ขอบคุณสำหรับข้อมูลค่ะ
      #543-1
  18. #386 icu-mumu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:58
    สบาย เขียนแบบนี้ค่ะ ไม่ใช่ สะบาย
    #386
    0
  19. #334 Sureepond9585 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 01:25

    สนุกมากค่ะ แต่คำผิดเยอะไปหน่อย ไม่เป็นไรให้อภัยได้ค่ะเพราะเรื่องมันสนุก 555
    #334
    0
  20. #287 Lomruc (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 16:27

    อวี้เอ๋อน่ารัก ชอบเจ้าแฝดแล้วสิ

    #287
    0
  21. #241 kteelee (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:52

    เจ้าตัวน้อยน่ารักจังเลยยยย
    #241
    0
  22. #237 benjama1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:12

    เมียแย่แต่สามีนางจางนิสัยซื่อตรงดีไม่นาเลยอดเช่าที่นาทำกินเลยพังเพราะเมียแท้ๆสนุกมากกกกก
    #237
    0
  23. #236 benjama1 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:05

    ไรท์จ๋า ค่าเช่า5หมู่หมู่ละ 5ตำลึง นะรวม ก็ 25ตำลึงเด้อไม่ใช่ 25 อิแปะ.อย่าพลาดนะไม่ได้เลยจำนวนเงินเดี๋ยวนางจางซื่อมันได้ใจ555555หยอกๆๆ
    #236
    1
    • #236-1 ทีมติ่ง(จากตอนที่ 4)
      3 พฤษภาคม 2563 / 03:58
      ตัวจริงไรท์ก็ค่อนข้างจะคิดช้าค่ะ555 กำลังทยอยแก้ไขอยู่ ขอบคุณมากๆนะคะ
      #236-1
  24. #227 wadeenarak (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 01:07
    หม้าย เขียนแบบนี้นะคะ
    #227
    0
  25. #223 Veggie23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 00:44
    สนุกมากค่ะ
    #223
    0