Rich Guy ร้ายพ่ายรัก : My M [Yaoi]

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ส.ค. 63

“ไปให้พ้นเลย ไม่ได้เรื่อง!” เสียงหวานของเจ้าของร่างบางที่นอนอยู่บนเตียงตวาดเหว พร้อมกับเท้าขาวข้างหนึ่งยกขึ้นถีบร่างสูงเพรียวที่สวมแต่กางเกงในบ๊อกเซอร์จนเจ้าของร่างกระเด็นตกเตียงก้นกระแทกพื้นดังแอ๊ก

หญิงสาวที่เรือนร่างเปลือยเปล่าเหลือเพียงกางเกงชั้นในลายลูกไม้ คว้าเสื้อในลูกไม้ลายเดียวกันมาใส่ด้วยสีหน้าเดือดจัด ปากที่ฉาบด้วยลิปสติกสีพีชก็ยังคงก่นด่าเจ้าของร่างสูงอย่างไม่พอใจ “หน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดว่าจะไม่ได้เรื่องขนาดนี้”

ฟิวส์ที่ถูกถีบตกเตียงลุกขึ้นยืนพยายามปรับสีหน้ามองหญิงสาวที่กำลังสวมเสื้อผ้าด้วยสีหน้าร้อนรน “คุณโรสครับ ต้องขอโทษด้วยครับ นี่เพิ่งเป็นครั้งแรกของผม ก็เลยไม่มีประสบการณ์ แต่ผมคิดว่าอีกนิดก็คงจะดีขึ้นแล้วครับ”

“ฉันก็อยากจะเป็นคนช่วยเปิดบริสุทธิ์ให้หรอกนะ แต่นี้มันเกือบจะชั่วโมงแล้ว นอกจากทำฉันเจ็บไปทั้งตัวมันก็ไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกดีเลย เอาอย่างนี้ไว้มีประสบการณ์มากกว่านี้แล้วค่อยให้คนติดต่อฉันมาก็แล้วกัน คืนนี้ฉันยอมจ่ายค่าห้องให้ แต่ไม่จ่ายค่านอนให้คุณหรอกนะ” หลังจากใส่เสื้อผ้าจนเสร็จก็หยิบส้นสูงมาสวม ลุกขึ้นมาจัดทรงผมทาลิปสติกอีกเล็กน้อยก่อนจะคว้ากระเป๋าสะพายเตรียมตัวออกจากห้อง

“เดี๋ยวสิครับ ไม่จ่ายเต็มก็ไม่เป็นไรครับ ขอแค่ค่าเสียเวลาสักพันนึงก็ยังดีนะครับ”

“ค่าเสียเวลา” หญิงสาวมองเขาอย่างดูแคลน “นี่เสียเวลาเกือบชั่วโมงยังไม่ได้อะไรสักนิด ฉันไม่เรียกค่าเสียเวลากลับก็บุญแล้ว ถอย!”

เธอผลักหน้าอกเขาออกก่อนจะเดินออกจากห้อง

ฟิวส์รีบคว้ากางเกงมาสวมรีบใส่รองเท้า คว้าเสื้อเชิ้ตแล้ววิ่งตามออกไป “คุณครับ ห้าร้อยก็ได้ครับ ผมต้องเอาไปจ่ายค่านายหน้าให้เพื่อน”

“เธอก็ไปจ่ายของเธอเองสิ ที่จริงถ้าเธอทำให้ฉันพอใจได้อย่าว่าแต่ค่าตัวคืนนี้เลย ฉันจ่ายไม่อั้นอยู่แล้วถ้าพอใจ แต่นี่ไม่มีน้ำยายังจะมาขอโน่นขอนี่ หน้าไม่อายผู้ชายซะเปล่า ไอ้หน้าตัวเมีย” 

ถูกด่าเป็นชุดฟิวส์ก็ได้แต่อึ้งและปล่อยให้หญิงสาวหน้าที่เป็นลูกค้าคนแรกของเขาจากไป มองดูเธอเดินเข้าไปในลิฟต์ด้วยท่าทางไม่พอใจประตูลิฟต์ปิดสนิทก็กอดเสื้อเชิ้ตก้มหน้าคอตกถอนหายใจอย่างหมดหวัง

อุตส่าห์คิดแล้วคิดอีกมาตั้งหลายวันกว่าจะตัดสินใจรับงานนี้มา แต่สุดท้ายก็ต้องผิดหวังไม่เป็นท่า ไม่ได้ค่าตัวแล้วยังต้องไปจ่ายค่านายหน้าที่เกมเพื่อนของเขาช่วยติดต่อให้

นี่เป็นครั้งแรกที่เขารับงานนอนกับผู้หญิง ที่ตัดสินใจทำเพราะเงินดี เพราะเขาหน้าตาดีทำให้เรียกเงินได้ตั้งสี่พัน หักค่านายหน้าห้าร้อยก็ยังได้อีกตั้งสามพันห้า นอนกับผู้หญิงสามคนเขาก็ได้เงินหมื่นแล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าอุปสรรคของเขาคือเวอร์จิ้นที่รักษาเอาไว้จนตอนนี้นั่นเอง

ตกลงเป็นความผิดของหรือ ทั้งที่แม่เป็นคนบอกเขาแท้ๆ ว่าผู้หญิงชอบผู้ชายรักนวลสงวนตัวไม่ต่างกับผู้หญิง เขาก็คิดจะเก็บความบริสุทธิ์เอาไว้ให้แก่หญิงสาวที่เขารัก แต่กลายเป็นว่าถูกไล่ให้ไปหาประสบการณ์ไม่เห็นจะดีใจที่เขารักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้เลยสักนิด

“เฮ้อ แล้วอย่างนี้จะทำยังไงกับเงินที่ฟลุ๊คติดเขาเอาไว้ล่ะ” เขายังไม่มีอารมณ์จะกลับบ้านในตอนนี้ จึงคิดจะไปนั่งอยู่ที่บันไดหนีไฟเพื่อคิดวางแผนเรื่องราวต่อไป

ที่จริงชีวิตเขาไม่ได้บัดซบขนาดนี้ ที่บ้านแม้ไม่ได้รวยแต่ก็พอมีพอกิน ครอบครัวก็อยู่พร้อมหน้า แต่เป็นเพราะเมื่อสามเดือนที่แล้วพ่อของเขาประสบอุบัติเหตุรถชนบาดเจ็บสาหัสทำให้ต้องออกจากงานมารักษาตัว และเพราะพ่อไม่มีงานเงินที่เก็บเอาไว้จึงลดน้อยลงเรื่อย ๆ ทั้งค่าใช้จ่ายในบ้าน ทั้งค่าเล่าเรียนของเขากับน้องชาย ค่ารักษาของพ่อที่บางส่วนต้องจ่ายเอง สรุปคือเริ่มนานเข้าเงินเก็บที่พ่อมีก็เริ่มร่อยหลอ ทำให้แม่ของเขาต้องทำขนมไปขายเพื่อหาเงินเข้าบ้าน ส่วนเขาเพื่อลดภาระที่บ้าน จากที่เรียนอย่างเดียวก็เปลี่ยนมาทำงานไปเรียนไป 

เขาทำงานเป็นพนักงานบริการที่ผับแห่งหนึ่ง ที่ผับเงินเดือนพอประมาณแต่ทิปดีมากทำให้มีเงินพอใช้จ่ายในแต่ละวันและหากทำไปเรื่อย ๆ และก็จะสามารถช่วยจุนเจือที่บ้านได้ 

แต่เรื่องไม่ได้เรียบง่ายอย่างนั้น เพราะหลังจากที่แม่ทำขนมขายไปพลางดูแลพ่อที่บาดเจ็บไปพลางสุดท้ายก็ล้มป่วยลง ส่วนน้องชายของเขาที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมสี่ กำลังอยู่ในวัยคึกคะนองก็ไปมีเรื่องกับเด็กโรงเรียนอื่นในห้างสรรพสินค้าจนถูกตำรวจจับ และถูกสั่งให้จ่ายค่าเสียหายให้กับเจ้าของร้านค้าในห้างสรรพสินค้าที่ทำเสียหาย หากไม่จ่ายเงินหมื่นนึงให้ น้องชายของเขาจะถูกเจ้าของร้านแจ้งจับ แต่เขาไม่มีเงินมากขนานนั้น เงินเดือนก็ยังไม่ออก ให้ยืนเพื่อน... เงินเยอะขนาดนั้นเขาก็ไม่กล้ายืม สุดท้ายจึงรับงานที่เกม เพื่อนที่ผับแนะนำ แต่ผลสุดท้ายก็ล้มไม่เป็นท่า

“เฮ้อ...” เขากลัดกระดุมเสื้อพลางเดินไปที่ประตูหนีไป ขณะกำลังเดินผ่านห้องที่เพิ่งออกมาไม่นาน ที่ประตูโรงแรมห้องตรงกันข้ามก็มีควันสีขาวขุ่นลอยอวลออกมาทำให้

เขามองตามควันสีขาวไปตามสัญชาตญาณก็เห็นว่าประตูนั้นเปิดอยู่ ส่วนควันสีขาวนั้นคือควันบุหรี่ที่ชายคนหนึ่งพ่นออกมา

ร่างสูงใหญ่ยืนกอดอกเปลือยเปล่าพิงประตูห้อง เจ้าของสายตารีเรียวมองตรงมายังเขา ปากยังคาบบุหรี่ที่ยับสูบไม่เสร็จ มุมปากของเขายกขึ้นมาข้างหนึ่ง

ขณะที่ฟิวส์กำลังคิดว่าควรจะทำเป็นมองไม่เห็นแล้วเดินต่อไปดี หรือควรจะยิ้มให้เขาแล้วค่อยเดินต่อไปดี ผู้ชายคนนั้นก็คีบบุหรี่ออกจากปากก่อนจะพ่นออกมาด้วยท่าทีเกียจคร้าน แววตาที่มองมาก็ดูแปลกๆ พิกล เขาจึงตัดสินใจคิดจะหมุนตัวกลับแล้วเดินเข้าลิฟต์กลับบ้านดีกว่า

แต่ตอนที่เขาหมุนตัวกลับ คนที่กำลังสูบบุหรี่อย่างสบายอุราก็พูดขึ้นมาว่า “มาเป็นคู่นอนของฉันหรือเปล่าล่ะ เดือนละห้าหมื่น จะให้จ่ายเป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือนก็ได้”

“ครับ?” ฟิวส์หันกลับไปถามเขาเสียงสูง

ร่างสูงใหญ่ที่เรือนกายส่วนบนเปลือยเปล่าส่วนด้านล่างมีกางเกงขาวยาวสวมอยู่ขยับกายเดินมาตรงหน้าฟิวส์ มองเจ้าของร่างสูงเพรียวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าอย่างไม่เกรงใจพลางเอ่ยว่า “ทำงานขายบริการไม่ใช่หรือ มาขายกับฉัน ไม่ต้องมีประสบการณ์ เดือนละห้าหมื่น สนมั้ย”

ครั้งนี้เป็นฟิวส์ที่ทำหน้าไม่ถูก เมื่อกี้นี้ผู้ชายคนนี้คงเห็นเขาถูกลูกค้าด่าจนเสียหมาไปแล้ว ถึงรู้ว่าเขามาที่นี่เพราะอะไร หน้าเขาร้อนผ่าวทั้งอายที่คนอื่นรู้ว่ามาทำงานแบบนี้แถมคนตรงหน้ายังรู้ความลับเขาอีกว่ายังซิง

“คุณเข้าใจผิดหรือเปล่าครับ ผมเป็นผู้ชายนะครับ”

“ก็ผู้ชายน่ะสิ” เขาตอบยิ้มๆ

ฟิวส์มองคนตรงหน้าด้วยสายตาระแวง แต่ก็อดมองประเมินเขาไม่ได้ ผมสีดำขลับของเขายุ่งนิดๆ ดวงตาคมเข้ม จมูกโด่งเป็นสันรับกับกรามแกร่ง ปากได้รูปเป็นสีแดงคล้ำนิดๆ ผิวของเขาไม่ได้เป็นสีขาวแต่ก็ไม่คล้ำ ผิวของเป็นผิวสีแทนอ่อนๆ คล้ายดั่งคนสุขภาพดี ลำคอแกร่ง แผงอกกว้าง หัวไหล่ผึ่งผาย หน้าท้องแบนราบมีกล้ามเนื้อเป็นลอน แค่เห็นแค่ช่วงบนฟิวส์ก็อดอิจฉาคนตรงข้ามไม่ได้ อยากได้หุ่นอย่างนี้บ้าง 

โดยรวมแล้วถือว่าคนตรงหน้าเป็นคนหน้าตาดีและหุ่นดีอย่างหาตัวจับยาก แต่เพราะท่าทางเย่อหยิ่งและสายตาที่ดูไม่ค่อยจะเป็นมิตร ทำให้ลดทอนความดูดีนี้ไปหลายส่วน

เห็นฟิวส์เอาแต่มอง ชายตรงหน้าจึงเปลี่ยนมือคีบบุหรี่เป็นข้างไม่ถนัดแล้วถามว่า “มีปากกามั้ย”

ฟิวส์ที่ยังเอ๋อๆ อยู่หยิบปากกาจากกระเป๋าเสื้อ ยื่นให้เขา 

คนตรงหน้ารับไป เดินกลับเข้าไปครู่หนึ่งก่อนจะยื่นกระดาษทิชชู่และปากกาคืนมาให้

“อะไรครับ” ฟิวส์รับปากกากับกระดาษมา

“เบอร์ฉัน ตัดสินใจได้ก็โทรมา ให้เวลาไม่เกินสามวัน” เขาทิ้งบุหรี่แล้วใช้รองเท้าหนังอย่างดีขยี้โดยไม่สนใจว่าพื้นที่เขาทิ้งบุหรี่จะเป็นพื้นพรม

“คุณทำพรมเขาเสียนะครับ”

เขาไม่ได้ตอบแต่ส่งยิ้มให้อย่างยียวน เหมือนจะบอกว่า “ก็เรื่องของฉัน”

“พี่เอ็มครับ ทำอะไรอยู่ครับ” เสียงทุ้มที่อยู่ในห้องดังออกมา ฟังดูออดอ้อนไม่น้อย แต่สำหรับฟิวส์แล้วผู้ชายทำเสียงแบบนี้มันน่าขนลุกชะมัด

เขาไม่ได้ตอบคนด้านในแต่บอกกับฟิวส์ว่า “สามวันฉันให้เวลาสามวัน ตัดสินใจได้ก็โทรมา” หลังจากบอกจบก็หมุนตัวกลับเข้าห้องได้ยินเขาบอกว่า “เอาเสื้อมาฉันจะกลับแล้ว”

“แต่คืนนี้เพิ่งจะครั้งเดียวเองนะครับ” ได้ยินบทสนทนาแค่นั้นประตูก็ปิดลง

ฟิวส์มองประตูที่ปิดลงด้วยอาการคล้ายคนสมองบวมอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหายใจถี่ด้วยความตกใจ “เมื่อกี้นี้ผู้ชายซื้อบริการฉันเหรอ เชี่ย! ขายตัวกับผู้หญิงก็ว่าสุดทนแล้ว ดันมีผู้ชายจะมาให้นอนด้วย บ้านพ่อแกสิ” ชูนิ้วกลางให้ประตูอย่างกล้าหาญ ก่อนจะรีบเผ่นออกมา 

ต่อให้ขัดสนยังไงเขาก็ไม่ยอมขายตัวกับผู้ชายเด็ดขาด!

-----------------------

 

#Rich Guy ร้ายพ่ายรัก #My M

 

つづく...

--------------------------------------------

ขอต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งความเวิ่นเว้อของเราค่ะ 

....Welcome to my WorlD...

ด้านล่างเป็นลิ้งค์เพจนะคะ 

https://web.facebook.com/Writer.SummerNight/

------------------------------------

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น