ฮูหยินของข้า (Romantic Publishing)

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 28(50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,668
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 581 ครั้ง
    23 ก.ย. 62

ในกระโจมหลังใหญ่อันอบอุ่น เจิ้งหลู่เอนหลังพิงตั่งที่ปูด้วยขนสัตว์ชั้นดีบนตัวเขามีผ้าขนสัตว์อีกชิ้นคลุมอยู่ มือข้างหนึ่งถือจอกสุราจิบทีละน้อยเพื่อเพิ่มความอบอุ่นให้แก่ร่างกาย

“ท่านอ๋อง แม่นางเฟิงมาแล้วพ่ะย่ะค่ะ” ซ่วนจื่อตะโกนอยู่หน้ากระโจมชั้นใน เจิ่งหลู่ขานรับอย่างเกียจคร้าน ซ่วนจื่อก็พาคนเข้ามา

เจิ้งหลู่วางจอกสุรามองไปทางเฟิงชิงถิง เพราะโดนความเย็นนานใบหน้าเล็กของสตรีตรงหน้าจึงเป็นสีชมพูระเรื่อ โดยเฉพาะพวงแก้มทั้งสองที่เป็นสีชมพูเข้มไม่ต่างกับผลมะเขือเทศสด ส่งผลให้ใบหน้าหวานยิ่งงดงามโดยไม่ต้องเสริมเติมแต่ง แต่เจิ้งหลู่หาได้สนใจความงดงามตรงหน้าไม่ หลังจากมีคนมารายงานว่านางไปรักษาอาการป่วยของเหล่าทหารเขาก็บันดาลโทสะจนเนื้อในกายสั่นระริก เค้นเสียงต่ำดวงหน้าดุดัน

“เจ้าช่างขวัญกล้านัก ไม่ได้รับคำสั่งจากข้า กล้าไปรักษาอาการป่วยของคนอื่นได้อย่างไร หรือว่ายามนี้เจ้าหายดีแล้ว หากหายดีก็จงมาตรวจและรักษาอาการบาดเจ็บให้ข้า!

 “อาการบาดเจ็บของข้ายังไม่หายดี และที่ออกไปตรวจทหารเหล่านั้นก็แค่ไปดูคร่าวๆ เท่านั้น เพราะรู้อยู่แล้วว่าพวกเขาป่วยด้วยสาเหตุใด ข้าดูแค่ว่าผู้ใดมีใบหน้าแดง ตัวร้อน หรือไอแห้งๆ หรือไม่โดยไม่ได้ตรวจชีพจรพวกเขา แต่สำหรับอาการบาดเจ็บของท่านที่อยู่ในจุดอ่อนไหว อย่างไรก็ต้องรอให้หายก่อน ไม่เช่นนั้นอาจจะผิดพลาดได้” เฟิงชิงถิงตอบเสียงราบเรียบ

คำตอบนั้นคือความจริง แม้บาดแผลของนางจะไม่เจ็บมาก แต่หัวไหล่ที่โดนทำร้ายนั้นอยู่ข้างขวายามนี้มือขาวของนางยังสั่นเป็นบางครั้งเมื่อใช้งาน ดังนั้นจึงต้องรอต่อไป

“แล้วเหตุใดไปตรวจอาการทหารจึงไม่ขออนุญาตข้าก่อน!” เจิ้งหลู่ตวาดลั่น เขาไม่ได้ชิงตัวนางมาเพื่อให้นางมารักษาทหารเหล่านี้

“เป็นข้าให้นางทำเอง” เสียงทุ้มดังเข้ามาจากหน้าประตูกระโจมชั้นนอก ก่อนที่มือใหญ่จะแหวกม่านกระโจมเดินเข้ามา

ซ่วนจื่อเห็นเฮ๋ออาตันเข้ามาในกระโจมโดยไม่ได้รับอนุญาตก็รีบใช้ร่างกายอันผอมบางมาขวางเจิ้งหลู่เอาไว้จากร่างสูงใหญ่ทันที “บังอาจ ผู้ใดสั่งให้เจ้าเข้ามา องครักษ์!

องครักษ์ที่อยู่ด้านนอกกระโจมรีบเข้ามาด้านใน แต่สภาพที่สะบักสะบอม ทำให้ทุกคนรู้ว่าองครักษ์เหล่านั้นถูกทำร้ายมา ใบหน้าของพวกเขาเหยเยเพราะกำลังข่มความเจ็บปวดตามร่างกายที่ถูกทำร้าย จะเป็นฝีมือผู้ใดไปได้เล่าหากไม่ใช่เฮ่ออาตัน

ว่าแต่...ก่อนหน้านี้ว่าเฮ่ออาตันเก่งกาจในสนามรบนั่นก็เรื่องหนึ่ง แต่เหตุใดไม่มีผู้ใดรู้ว่าฝีมือของเขาจะเก่งกาจขนาดสามารถล้มเหล่าองครักษ์ของหลู่ชินอ๋องได้เพียงใช้ไม่กี่กระบวนท่า

“นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับทหารในกองร้อยของข้า ดังนั้นข้าจึงเข้ามารายงานให้เจ้าทราบ” เฮ่ออาตันบอกด้วยวาจาสามหาวเช่นเดิม ไม่สนใจองครักษ์สี่นายที่เข้ามาด้านใน

เจิ้งหลู่เห็นสภาพองครักษ์ของตนเองก็ได้แต่ถอนใจ โบกมือให้พวกเขาออกไปก่อนจะมองเฮ่ออันตันอีกครั้ง

“แล้วเจ้ามีสิทธิ์ใดมาสั่งคนของข้า นางเป็นหมอของข้า”

ยังไม่ทันที่เฮ่ออาตันจะตอบ เฟิงชิงถิงก็ก้าวขึ้นหน้าไปก้าวหนึ่งเอ่ยวาจาที่เจิ้งหลู่ไม่คิดว่านางจะเอ่ยออกมา

“ข้าไม่ใช่คนของท่าน ข้าไม่ใช่คนแคว้นเจิ้ง ทหารด้านนอกต่างหากเล่าเป็นคนของท่าน เป็นคนแคว้นเจิ้งเช่นเดียวกับท่านและกำลังทำหน้าที่ปกป้องท่าน แล้วท่านจะไม่สนใจเลยหรือไร และข้าเองก็ไม่ได้ทำเพราะผู้ใดสั่ง ข้าทำเพราะข้าอยากทำ”

เฮ่ออาตันหัวเราะหึหึ “ดูท่าว่าสตรีนางนี้ยังห่วงใยทหารแคว้นเจิ้งมากกว่าคนเจิ้งเองเสียอีก ทหารแคว้นเจิ้งช่างน่าสงสารยิ่งนัก”

เจิ้งหลู่หน้าคล้ำไปทั้งแถบ “เฟิงชิงถิงเจ้าก็รู้ว่าข้าพาตัวเจ้ามาด้วยเหตุใด ครานี้ข้าจะปล่อยไป แต่ต่อไปอย่าทำเกินกว่าเหตุหากข้าไม่ได้อนุญาต จบเรื่องก็กลับไปที่กระโจมของเจ้าเสีย”

“แต่ข้ายังมีเรื่องที่ยังทำไม่เสร็จ” เฟิงชิงถิงโพล่งออกมา

“เรื่องใด” เจิ้งหลู่หาใช่คนมีความอดทนมากนัก จึงถามออกไปด้วยความรำคาญ

“ไม่ทราบว่าเสบียงส่วนของท่านมีขิงเยอะหรือไม่”

เจิ้งหลู่ไม่เข้าใจว่าขิงเกี่ยวอะไรด้วย แต่เขาก็หันไปทางซ่วนจื่อที่ยามนี้ยืนค้อมกายอยู่ใกล้ๆ

“ทูลท่านอ๋อง มีอยู่จำนวนหนึ่ง จากที่พ่อครัวรายงานน่าจะประมาณยี่สิบชั่งพ่ะย่ะค่ะ” เพราะเป็นเสบียงของชินอ๋อง ดังนั้นทุกอย่างจึงมีเยอะมากกว่ามีน้อย

“เช่นนั้นข้าขอปันส่วนหนึ่งได้หรือไม่”

“เสบียงส่วนนี้เป็นของท่านอ๋องเจ้าจะนำไปทำสิ่งใด” ซ่วนจื่อถาม

“จะให้พ่อครัวนำไปต้มและแจกให้เหล่าทหารและทุกคนในคณะเดินทาง”

ทุกคนต่างรู้ว่าน้ำขิงนั้นมีฤทธิ์ร้อน สรรพคุณช่วยขับไล่ความเย็นในร่างกาย การดื่มน้ำขิงในสภาพอากาศที่หนาวเย็นเช่นนี้จึงเป็นการทำให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นอีกทั้งยังช่วยลดจำนวนคนป่วยได้อีกด้วย สิ่งนี้เป็นเรื่องพื้นฐานแต่ทุกคนลืมคิด

เห็นเจิ้งหลู่ยังไม่เอ่ยสิ่งใด เฟิงชิงถิงจึงเอ่ยต่อ “หากท่านประทานน้ำขิงให้เหล่าทหารและคณะเดินทาง เหล่าทหารก็จะเห็นว่าท่านยังห่วงใยสภาพความเป็นอยู่ของเขา คนเราเมื่อได้รับน้ำใจเพียงเล็กน้อยในยามที่ขาดแคลนย่อมเห็นว่าน้ำใจนั้นยิ่งใหญ่ยิ่ง นี่ถือว่าเป็นการเสริมบารมีให้แต่ตัวท่านเอง อีกทั้งทหารเหล่านั้นก็จะทำหน้าที่เพื่อปกป้องท่านได้อย่างเต็มที่”

เฟิงชิงถิงเอ่ยแล้วก็อยากจะแขกหัวตัวเองเสียเหลือเกิน ทุกอย่างที่นางพูดนั้นเป็นเรื่องจริง แต่นั่นก็ยิ่งปิดหนทางการหลบหนีของตนเองด้วย เหตุใดนางจึงโง่ถึงเพียงนี้นะ

“ท่านอ๋อง” ซ่วนจื่อมองใบหน้าที่ราบเรียบของเจิ้งหลู่

“ให้พ่อครัวต้มน้ำขิงแจกทหารและคนในคณะเดินทางทุกคน ทำให้เพียงพออย่าได้มีขาดเหลือ”

เฟิงชิงถิงได้ยินก็เบิกบานใจรีบเอ่ยว่า “เท้าของพวกเขายังโดนหิมะกัดด้วย”

“ให้หมอหลวงและหมอหญิงไปดู หากยาไม่เพียงพอก็ให้คนไปจัดหา”

“พ่ะย่ะค่ะ” ซ่วนจื่อโค้งเอวแล้วถอยออกไปสั่งงาน

“ขอบพระทัยท่านอ๋อง” นางย่อกายยิ้มกว้างเมื่อทุกอย่างเป็นไปตามที่นางหวัง และเป็นครั้งแรกที่นางเอ่ยกับเขาอย่างนอบน้อม

เจิ้งหลู่ตะลึงค้างอยู่ชั่วครู่ก่อนจะโบกมือไล่นางออกไป โดยไม่สังเกตว่าเมื่อครู่นั้นเฮ่ออาตันจับสังเกตเจิ้งหลู่อยู่ตลอดเวลา

เฮ่ออาตันคุมเฟิงชิงถิงกลับไปที่กระโจมของนางโดยไม่ได้ปริปากเอ่ยเรื่องใด จนใกล้ถึงกระโจมเขาก็เอ่ยแค่คำเดียว “อย่ายิ้มให้ผู้อื่น” ก่อนจะหมุนตัวออกไป

เฟิงชิงถิงที่ถูกคำสั่งเผด็จการหันไปมองเฮ่ออาตันด้วยสีหน้างงงวย เมื่อครู่นางยังคิดด้วยซ้ำว่านางฟังผิด เมื่อคิดไม่ออกว่าคำพูดนั้นมีความหมายอย่างไร นางก็ได้แต่ส่ายหน้าแล้วเดินเข้ากระโจมของตนเอง

หลังจากสั่งการพ่อครัว หมอหลวงและหมอหญิงเสร็จ ซ่วนจื่อก็กลับมาที่กระโจมของเจิ้งหลู่อีกครั้ง เห็นเจ้าชีวิตกำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ เขาจึงไม่รบกวนเพียงแต่ไปยืนอยู่แถวประตูชั้นในของกระโจมเผื่อมีสิ่งใดที่เขาต้องทำ ไม่นานนักเจิ้งหลู่ก็เอ่ยขึ้น

“ด้านนอกเป็นอย่างไรบ้าง”

ซ่วนจื่อรีบก้าวเข้าไปหาเจิ้งหลู่ค้อมกายรายงาน “ทูลท่านอ๋อง เหล่าทหารพอรู้ว่าน้ำขิงที่พ่อครัวหลวงต้มไปแจกเป็นเสบียงส่วนของท่านที่ประทานให้ อีกทั้งยังทรงสั่งให้หมอหลวงและหมอหญิงไปตรวจอาการป่วยให้ พวกเขาต่างก็ยินดีและซาบซึ้งในน้ำพระทัยที่ท่านอ๋องห่วงใยพ่ะย่ะค่ะ”

เจิ้งหลู่พยักหน้า หยิบกระบอกเข็มที่พบจากตัวเฟิงชิงถิงตั้งแต่วันแรกที่นางถูกจับตัวขึ้นมามองดู “เจ้าว่าหมอมีนิสัยเช่นนี้ทุกคนหนึ่งไม่ หรือนางคิดวางแผนใด ข้าคิดแล้วคิดอีกก็ไม่เข้าใจว่านางคิดอย่างไร”

เมื่อท่านอ๋องเป็นผู้เปิดประเด็นก่อน ซ่วนจื่อจึงตอบตามความคิดของตนเองด้วยความยินดี “บ่าวว่านางไม่ได้มีแผนพ่ะย่ะค่ะ แต่หมอทุกคนก็ไม่ใช่จะเป็นเช่นนี้ และที่นางดีกับทุกคนเพราะนางจิตใจดีต่างหากพ่ะย่ะค่ะ”

“แต่นางไม่ดีกับข้า ทุกคนที่นางเห็นว่าบาดเจ็บหรือป่วยไข้ นางยินดีรักษา แต่กับข้านางหลบหนี ยามนี้ยังคล้ายเหมือนบ่ายเบี่ยง” เจิ้งหลู่เอ่ยสิ่งที่คาใจตนเองออกมา

“อาจจะเป็นเพราะนางเป็นสตรีจึงกระดากที่จะรักษาให้ท่านอ๋องก็เป็นได้”

“ตั้งแต่วันแรกที่ข้าได้คุยกับนาง ดูเหมือนนางจะรู้มาก่อนแล้วว่าข้าบาดเจ็บที่ใด อีกทั้งยังมองข้าอย่างรังเกียจและปฏิเสธที่จะรักษาข้า เจ้าว่าเพราะอะไร”

“ใจสตรีนั้น กระหม่อมหาได้ล่วงรู้ไม่” จ้วนซื่อยิ้มก่อนจะรีบเอ่ยต่อ “แต่ครั้งนี้เป็นแม่นางเฟิงทำให้ท่านอ๋องได้หน้าแท้ๆ”

“เฮอะ” เจิ้งหลู่คล้ายจะไม่ใส่ใจแต่ใบหน้ากลับผุดรอยยิ้ม เขาวางกระบอกเข็มลง “เช่นนั้นก็ประธานรางวัลให้นางหน่อยเป็นไร อย่างน้อยอาจจะทำให้นางมีใจคิดจะรักษาอาการบาดเจ็บข้ามาขึ้น เสื้อคลุมผืนนั้นเป็นอย่างไรช่วงนี้หนาวจัด ช่างตัดเย็บตัดเสร็จแล้วหรือไม่ รีบไปสั่งให้พวกเขาแก้เป็นขนาดของสตรีแล้วนำมาให้ข้า”

“แต่กระหม่อมว่าไม่เหมาะนะพ่ะย่ะค่ะ” ซ่วนจื่อค้านเสียงอ่อย

“ไม่เหมาะอย่างไร ไม่ต้องพูดแล้วรีบไปแจ้งกับพวกเขาให้แก้ให้เสร็จ พรุ่งนี้ข้าต้องได้เสื้อคลุมตัวนั้น อย่าลืมกำชับให้พวกเข้าตัดเย็นให้ดี อีกอย่างตามหมอหญิงมาให้ข้าด้วย”

ซ่วนจื่อ ได้ยินว่าให้ตามหมอ เขาจึงลืมทัดทานเรื่องเสื้อคลุมขนสัตว์ อยากจะมองสำรวจร่างกายของผู้เป็นนายแต่ติดที่ไม่กล้าจึงได้แต่ถาม

“ท่านอ๋อง ท่านทรงประชวรตรงที่ใดพ่ะย่ะค่ะ”

“ข้าไม่ได้ป่วย แต่จะถามอาการบาดเจ็บของเฟิงชิงถิงนางนั้นต่างหาก”

“อ่อ” ซ่วนจื่อระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก

“รู้แล้วก็รีบไปสิ อย่าลืมเรื่องเสื้อคลุมด้วย”

“ท่านอ๋องเรื่องเสื้อคลุม” กำลังจะท้วงเรื่องเสื้อคลุมอีกครา แต่ก็ต้องสะดุ้งโหยงเมื่อเจิ้งหลู่ตวาดเสียงดัง

“ยังไม่ไปอีก”

เห็นท่านอ๋องเริ่มกริ้วซ่วนจื่อจึงไม่กล้าขัด รีบโค้งเอวออกไปจากกระโจมเพื่อสั่งคนอย่างรวดเร็ว

แม้สิ่งที่เฟิงชิงถิงทำลงไปจะเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ก็มีหลายคนที่รู้ว่าเป็นเพราะนางไปทูลต่อท่านอ๋อง ทุกคนจึงได้ดื่มน้ำขิงร้อนๆ ในคืนที่หนาวเหน็บเช่นนี้ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่านั่งผิงไฟและดื่มน้ำขิงร้อนๆ อีกแล้ว ทุกคนที่รู้เรื่องจึงดีกับเฟิงชิงถิงมากขึ้นอีกหลายส่วน ไม่เว้นแม้แต่องครักษ์ที่ทำหน้าที่คุมตัวนาง

ด้วยความดีที่เฟิงชิงถิงทำไว้ ยังสามารถใช้ช่วงที่หยุดพักการเดินทาง เดินไปที่ใดก็ได้ตามอำเภอใจโดยมีองครักษ์สองคนตามประกบ และที่เฟิงชิงถิงไปบ่อยที่สุดคือรถม้าของหมอหญิง

บางทีเฟิงชิงถิงก็หาข้ออ้างว่ามาให้หมอหญิงเปลี่ยนผ้าพันแผลที่รถม้าของหมอหญิง นางมักชวนหมอหญิงคุยเรื่องการแพทย์และในช่วงเวลาที่หมอหญิงเผลอ เฟิงชิงถิงก็มักจะแอบหยิบยาบางอย่างจากล่วมยาของหมอหญิงออกมา แล้วนำมาเก็บไว้ที่กระโจมนางแทน

ตั้งแต่ถูกจับตัวทุกอย่างในตัวนางก็ถูกยึดไปหมด แต่ดีที่นอกจากกระบอกเข็มที่พกติดตัวตลอดแล้ว ถ้าจำไม่ผิดอย่างอื่นของนางยังคงอยู่กับคนพรรคโลหิตอัคคี ยามนี้หากคิดจะหลบหนีนางจึงต้องขโมยยามาจากหมอหญิงโดยไม่ให้ผู้อื่นล่วงรู้ ซึ่งยาที่นางแอบหยิบมาก็มีจำนวนไม่มาก กระสายยาอย่างอื่นก็ไม่มี นอกจากได้ยานอนหลับมาไม่เท่าใดนางก็ยังไม่มีอย่างอื่นติดมาเลย อีกทั้งกันไม่ให้หมอหญิงสงสัย เฟิงชิงถิงจึงได้แต่ลอบหยิบมาทีละน้อยเท่านั้น 

--------------------

เรื่องนี้มีเปิดพรีค่ะ น่าจะประมาณปลายเดือนนี้ ทราบกำหนดหรือมีข่าวแน่นอนจะแจ้งให้ทราบอีกทีค่ะ

ส่วนใครรออีบุ๊ครอหน่อยนะคะ น่าจะหลังวางจำหน่ายประมาณเดือนหนึ่ง 

ใครรอเล่มแนะนำให้สั่งซื้อผ่านทางสำนักพิมพ์นะคะ 

เพราะตอนพรีมีของพรีเมี่ยมด้วย ราคาก็น่าจะถูกกว่าไปซื้อตามร้านหนังสือค่ะ




-----------------------------


https://web.facebook.com/Writer.SummerNight/


กดแฟนเพจตรงนี้จ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 581 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,452 ความคิดเห็น

  1. #2250 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กันยายน 2562 / 22:02

    หวงกระทั่งรอยยิ้ม

    อ๋องนี่ก็เริ่มไม่น่าไว้ใจ

    #2,250
    1
    • #2250-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      24 กันยายน 2562 / 11:59
      ไม่น่าไว้ใจจริงๆ ค่ะ
      #2250-1
  2. #2249 LoveSatang (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 23:34
    ฉันจะไปรอที่ท่าน้ำทุกวัน
    #2,249
    1
    • #2249-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:50
      รอหน่อยเน้อ
      #2249-1
  3. #2248 ธัญปวัสฌ์ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 กันยายน 2562 / 11:43

    โอ้ย! มีหวง ห้ามยิ้ม กลัวท่านอ๋องจะตกหลุมรักอ่ะสิ

    #2,248
    1
    • #2248-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:50
      นั่นน่ะจิ อิอิ
      #2248-1
  4. #2247 Nut42 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 17:49
    รอเล่มเลยจ้า
    #2,247
    1
    • #2247-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:49
      อีกไม่นานแล้ว
      #2247-1
  5. #2246 Datarin (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 09:22

    สาย e book ค่าาาา รักแล้วรอได้

    #2,246
    1
    • #2246-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:49
      ดีใจจัง ขอบคุณค่ะ
      #2246-1
  6. #2245 wanwansweety (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:56

    จะเอาเล่มจะเอาเล่มมมมมมมมมม
    #2,245
    1
    • #2245-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:49
      อีกไม่นานค่ะ
      #2245-1
  7. #2244 สุดย0ด (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 08:10
    รอเล่มอยู่ตลอดเลยค่ะ เอ็นดูหมั่นโถจนตั้งใจเลยว่าจะต้องซื้อเล่มนี้ให้ได้
    #2,244
    1
    • #2244-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:49
      ขอบคุณนะคะ
      #2244-1
  8. #2243 ปุยฝ้ายค่ะ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 06:08

    กราบงามๆเลยจ้า
    #2,243
    1
  9. #2242 jaja03020 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 03:08
    มี E -book ไหมค่ะ
    #2,242
    1
  10. #2241 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 02:57
    พี่แกเริ่มหึงหวงแล้วน่ะนางเล่นยิ้มให้อ๋องแบบนั้น เดียวพี่แกก็แอบไปเชือดคอหอยอ๋องหรอก
    #2,241
    1
    • #2241-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:48
      นั่นนะจิ 555
      #2241-1
  11. #2240 usaonly (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 02:18

    ขอบคุณค่ะไรท์ คิดถึงพี่เหลียงเหมือนกันนะ เดินทางมาตามหาน้องรึยัง

    #2,240
    1
    • #2240-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      23 กันยายน 2562 / 21:48
      ยินดีจ้า เดี๋ยวพี่เหลียงก็มา
      #2240-1
  12. #2239 fernThitikan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 00:09
    ส่งไปงานหนังสือไหมคะ
    #2,239
    3
    • #2239-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      21 กันยายน 2562 / 00:13
      ส่งคะ.
      #2239-1
    • #2239-3 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 31)
      24 กันยายน 2562 / 12:00
      รายละเอียดบูทถ้ามีจะแจ้งให้ทราบในเพจนะคะ
      #2239-3