ฮูหยินของข้า (Romantic Publishing)

ตอนที่ 29 : ตอนที่ 27(70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,677 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

การเดินทางยังอยู่ในช่วงชายแดนแคว้นเจิ้ง ตลอดเส้นทางจึงยังทุรกันดานอยู่บ้าง นอกจากเมืองหน้าด่านที่พอจะเจริญรุ่งเรืองแล้วก็ผ่านเพียงหมู่บ้านเล็กๆ ไม่กี่หมู่บ้านเท่านั้น ดังนั้นคืนนี้จึงเป็นอีกคืนที่ต้องค้างแรมในป่าและคงเป็นเช่นนี้อีกหลายวัน

ตั้งแต่ที่เฟิงชิงถิงเอ่ยปากยอมรักษาอาการบาดเจ็บให้เจิ้งหลู่ สถานะในคณะเดินทางของนางก็ดูจะสูงส่งขึ้นไม่น้อย ดูได้จากคืนนี้ที่นางไม่ต้องนอนในรถม้า แต่มีคนมาเชิญนางไปนอนในกระโจมแทน

เจิ้งหลู่สั่งให้คนตั้งกระโจมหลังหนึ่งไว้ให้นาง ปีนี้ลมหนาวมาเร็วกว่าทุกปีทำให้อากาศเย็นจัดไม่ต่างช่วงเวลากลางฤดูหนาวมากกว่าปลายฤดูใบไม้ร่วง เพราะอากาศที่เย็นลงมากเจิ้งหลู่จึงให้คนจัดโต๊ะอาหารในกระโจมของเขา และเชิญให้นางไปนั่งร่วมด้วย

“เจ้าคาดว่าอาการบาดเจ็บของเจ้าจะหายเมื่อใด” เจิ้งหลู่เอ่ยถามหลังจากจิบสุราอุ่นๆ หมดจอก

“สิบถึงสิบห้าวัน” เฟิงชิงถิงตอบ

“นั่นแปลว่าอีกสิบถึงสิบห้าวันไม่เกินนี้เจ้าจะตรวจอาการของข้า”

เฟิงชิงถิงพยักหน้า

หลังจากคุยเรื่องอาการของนางจบ ทั้งนางและเจิ้งหลู่ต่างก็กินอาหารกันเงียบ ๆ แต่เฟิงชิงถิงกินอาหารไม่ใคร่ลงเท่าใด กินได้ไม่กี่คำก็ขอตัวโดยอ้างว่าจะไปดูแมวของนาง เจิ้งหลู่ก็ไม่ได้รั้งนางไว้ เขาปล่อยนางไปโดยมีองครักษ์สองคนพานางกลับไปที่กระโจม หากให้ดีต้องบอกว่าคุมตัวนางกลับกระโจมมากกว่า

เมื่อกลับเข้ามานางก็เห็นว่าแมวป่าของนางนั่งรออยู่ในกระโจมด้วยท่าทีตื่นๆ เฟิงชิงถิงกลัวว่ามันจะปล่อยเบาเรี่ยราดจึงคิดจะพามันออกไปด้านนอกเพื่อลองดูว่ามันจะทำธุระส่วนตัวของมันหรือไม่ เมื่ออุ้มแมวป่าออกไปแล้วก็ต้องเผชิญกับองครักษ์ที่ทำหน้าที่คุมนางอีกครั้ง

“ข้าจะพามันไปทำธุระ”

องครักษ์ทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนอีกคนหนึ่งจะพยักหน้า “เชิญ”

เฟิงชิงถิงเดินนำไปโดยมีองครักษ์ทั้งสองตามหลัง อากาศที่หนาวเหน็บทำให้นางต้องรีบยางก้าวไปทางพงหญ้าเตี้ยๆ ปล่อยให้แมวของนางเดินกระแผลกวนอยู่แถวนั้น

เฟิงชิงถิงเพิ่งปล่อยแมวของนางลงพื้นไปไม่เท่าใดก็ถูกองครักษ์คนหนึ่งเร่ง พลางลูบต้นแขนตนเองด้วยความหนาวเย็น

“เสร็จหรือยัง”

 “พวกท่านกลับไปก่อนก็ได้ ข้ารอดูอีกหน่อยแล้วจะกลับไป” เฟิงชิงถิงบอกอย่างไม่ใส่ใจนัก

ลมหนาวที่กรูเข้ามารอบทิศทางทำให้องครักษ์สองคนนี้แทบไม่อยากออกห่างจากหน้ากระโจม เพราะอย่างน้อยแถวนั้นก็ยังมีคบไฟที่จุดอยู่ ชายร่างกายกำยังยังหนาวแล้วคิดว่าเฟิงชิงถิงจะไม่หนาวหรือไร

“จะทำเช่นนั้นได้อย่างไรเล่า” พวกเขาถูกสั่งให้จับตาดูหมอเทวดานางนี้ตลอดเวลา แล้วจะยอมปล่อยให้นางอยู่ลำพังได้อย่างไร หากนางหนีไปเล่า

“ข้าบาดเจ็บเช่นนี้ ตัวคนเดียว ท่ามกลางป่า อากาศก็หนาว ข้ายังไม่คิดจะวิ่งไปตาย” เฟิงชิงถิงบอกตามความสัตย์จริง

ขณะที่องครักษ์ทั้งสองแลกสายตาปรึกษากันอยู่นั้น เสียงห้าวเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา

“มีสิ่งใดกัน” ร่างใหญ่ก้าวเข้ามา มองสตรีร่างบางก่อนจะมององครักษ์ทั้งสอง

“เฮ่ออาตัน” องครักษ์เอ่ยชื่อผู้มาใหม่ ก่อนจะอธิบายเรื่องราวต่อ “นางพาสัตว์เลี้ยงออกมาทำธุระ พวกข้าเลยมาเฝ้า”

เฮ่ออาตันพยักหน้าก่อนจะมองร่างเล็กอีกครั้ง “เสร็จแล้วหรือไม่”

“ยัง” เฟิงชิงถิงบอกเสียงห้วน นางไม่พอใจทหารนายนี้ตั้งแต่เมื่อเที่ยงแล้ว บอกจบก็เลิกสนใจเขา มองแมวของนางที่ยามนี้คล้ายจะหาที่เหมาะได้

“ที่นี่อากาศเย็นพวกเจ้าเข้าไปก่อน ข้าจะดูให้แล้วพานางไปส่ง” เฮ่ออาตันบอกกับองครักษ์

“เช่นนั้นก็ฝากด้วย” องครักษ์เห็นว่ายามนี้มีคนช่วยดูแทนแล้วก็ดีใจ อีกทั้งหากเทียบยศกันแล้วอย่างไรเฮ่ออาตันก็มีตำยศน้อยกว่าพวกตนจึงไม่คิดจะรีรอสักนิด หลังจากฝากฝังจบทั้งสองก็หมุนกายกลับไปยังจุดค้างแรมทันที

เฟิงชิงถิงเห็นองครักษ์ทั้งสองเดินจากไปแล้วนางก็เค้นเสียงฮึไม่พอใจคำหนึ่ง ก่อนจะบอกกับเฮ่ออาตันที่ยืนกอดอกมองนางอยู่เงียบๆ “ไม่ต้องจับตาดูข้ามากเพียงนั้นก็ได้ ข้าไม่หนีหรอก”

เมื่อเอ่ยจบนางก็หันไปมองแมวของนางต่อ ลมเย็นระรอกหนึ่งพัดกรูมาจากด้านหลัง ทำเอานางต้องกอดอกสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ชุดหนาที่ใส่มาไม่ได้ช่วยให้อบอุ่นขึ้นสักนิด แต่ไม่นานลมเย็นที่พัดกรูใส่ด้านหลังกลับหยุดเอาดื้อๆ  แต่บนพื้นกลับมีเงาร่างใหญ่ที่ทับเงาร่างเล็กของนางเข้ามาแทนที่

แม้จะเห็นว่าเขาไม่ได้อยู่ใกล้นางนัก แต่นางก็คิดว่ายังใกล้เกินไป บุรุษสตรีไม่ควรใกล้ชิด คิดจะขยับแต่เสียงห้าวกลับเอ่ยขึ้นมาเสียก่อนที่ข้างหูของนาง

“อย่าขยับ หากเจ้าขยับยามนี้เจ้านั่นจะตกใจ จนทำธุระไม่เสร็จกันพอดี”

เขาไม่ได้ขยับเท้าเข้าใกล้ เพียงแค่โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เท่านั้น ไอความร้อนจากปากของเขาเป่ารดใบหูเล็กที่เย็นเฉียบเพราะโดนความเย็นมานาน ทำให้ขนในกายของนางลุกชัน อดไม่ได้ที่จะต้องลูบใบหูเล็กข้างนั้นของตนเอง

จริงอย่างที่เขาเตือน เมื่อบ่ายนี้เพราะนางไปขัดจังหวะมัน พอพามันออกไปทำธุระที่ข้างทาง เพราะเสียงโวยวายของนางทำให้มันตกใจปลดทุกข์ออกมาได้นิดเดียว เย็นนี้นางจึงต้องมาลองใหม่ คิดว่าหากนางขยับในช่วงที่มันกำลังอยู่ในภาระกิจการปลดทุกข์ครั้งนี้ก็คงไม่สำเร็จอีก นางจึงไม่ขยับทำให้มันตกใจ

“ถอยออกห่างข้าหน่อย” ตอนนี้มีกำแพงมนุษย์ช่วยกันลมให้นางจึงไม่หนาวเท่าคราแรก แต่อย่างไรนางก็ไม่ชอบอยู่ดี

“หากข้าขยับเจ้านั่นก็ตกใจพอดี” เจ้าของเสียงทุ้มตอบ

เห็นว่าอย่างไรเสียก็รออีกไม่นานก็คงเสร็จเฟิงชิงถิงจึงได้แต่นิ่งเงียบมองดูเจ้าแมวป่าของนางที่ยามนี้หลับตานิ่งขาหลังสองข้างเกร็งโหย่ง คล้ายกำลังมีสมาธิอย่างสูง

“มันไม่ใช่แมวป่า” เสียงห้าวไม่ดังนักบอกจากด้านหลัง

เฟิงชิงถิงทบทวนคำพูดก่อนจะเหลียวไปทางด้านหลัง เห็นเขายังกอดอกมองนางไม่วางตาก็ไม่ค่อยชอบใจ แต่นางมีเรื่องอื่นน่าสนใจกว่า “ท่านหมายความว่าอย่างไร ไม่ใช่แมวป่า”

ใบหน้าดุดันคล้ายจะยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม พยักเพยิดไปทางสัตว์เลี้ยงที่นางเข้าใจว่าเป็นแมวป่า “นั่นเป็นลูกเสือดาว ไม่ใช่แมวป่าอย่างที่เจ้าเข้าใจ”

เฟิงชิงถิงรีบหันกลับไปทางร่างสี่ข้าที่อยู่ในพงหญ้าเตี้ยๆ อีกครั้งด้วยไม่เชื่อสายตา เป็นเวลาที่เจ้าแมวป่า เอ่อ...ลูกเสือดาวเสร็จกิจของมันพอดี มันใช้ขาหน้าข้างที่ไม่เจ็บเขี่ยๆ พื้นก่อนจะเดินกระเพลกมาหานางด้วยท่าทางเชื่องๆ ไม่ต่างกับแมวน้อยจริงๆ

ร่างใหญ่อ้อมเฟิงชิงถิงไปหาแต่ลูกเสือดาวตัวนั้น ทำให้เจ้าสี่ขาขนเหลืองลายจุดหยุดเดินและเปลี่ยนเป็นขู่ฟ่อใส่แทน เฟิงชิงถิงจึงรีบเข้าไปขวางและอุ้มมันขึ้นมาแทน

“อย่ามายุ่งกับสัตว์เลี้ยงของข้า”  เฟิงชิงถิงเกรงว่าเขาจะฆ่ามัน

เฮ่ออาตันมองนางอุ้มลูกเสือครู่หนึ่งก่อนจะถาม “ไม่กลัวมันทำร้ายหรือ”

“ถึงอย่างไรมันก็แค่ลูกเสือ ยังเล็ก ทำได้อย่างมากก็กัดจนเลือดออก อย่างน้อยก็ไม่ทำให้ถึงตาย”

เฮ่ออาตันแค่นเสียงฮึออกมาคราหนึ่ง “ชอบเก็บของข้างทางมากหรือไร”

เขาหมุนตัวเดินกลับไปที่จุดพักแรมโดยที่เฟิงชิงถิงอุ้มเจ้าเสือน้อยเดินตาม “ข้าไม่ได้ชอบเก็บของข้างทางเสียหน่อย เป็นเพราะอ๋องแคว้นท่านทำร้ายมันต่างหาก”

“เขาไม่ใช่อ๋องแคว้นของข้า” คำตอบมาจากคนที่เดินนำนางมา

นางลืมไปว่าเขาน่าจะเป็นคนต่างเผ่า เงยหน้ามองก็เห็นแต่แผ่นหลังของเขา นางเดิมตามพลางจ้องแผ่นหลังกว้างด้วยใจที่เริ่มเหม่อลอย

คงเป็นเพราะเขารูปร่างสูงใหญ่ ทำให้นางรู้สึกว่าแผ่นหลังของเขานั้นช่างคุ้นเคยเหมือนกับคนผู้หนึ่ง เมื่อกลับเข้าไปในกระโจมแล้วเฟิงชิงถิงก็นั่งเหม่อลอยอยู่บนที่นอน เมื่อใจพาลคิดไปถึงคนผู้หนึ่งแล้วนางก็แทบจะไม่มีจิตใจจะทำสิ่งใด

เพียงจากสือซานเหลียงมาไม่นาน ความคำนึงหานั้นกลับรุนแรงคล้ายจากกันแรมปี นางขำกับความอ่อนไหวของตนเอง ไม่เข้าใจว่าเป็นเพราะเหตุใด แต่ก็ให้เหตุผลกับตนเองว่ายามจากเขามานั้น เขายังไม่หายดี ยามนี้จึงห่วงหา หากรู้ว่าเขาหายดีเมื่อใด นางก็คงไม่คิดถึงเขา

ใช่ มันต้องเป็นเช่นนั้นเป็นแน่

เมื่อให้เหตุผลกับตนเองได้ เฟิงชิงถิงจึงกลับมาสนใจลูกเสือดาวอีกครั้ง เพราะตัวที่ใหญ่กว่าแมวทั่วไปนางจึงคิดมาตลอดว่ามันคือแมวป่า ขนของมันเป็นสีเหลืองและเป็นจุดสีน้ำตาลเข้มทั้งตัวนางกลับไม่คิดว่ามันเป็นลูกเสือดาว ช่างโง่งมนัก ต้องให้ผู้อื่นมาไขความให้

เจ้าเสือน้อยคล้ายรู้ว่านางสนใจมันอยู่ มันขยับจากปลายเตียงเดินกระเพลกมาถูต้นขาของนางก่อนจะขยับมาขดตัวเอาหัวฟาดบนขาของนาง ก็ท่าทีออดอ้อนคลอเคลียเช่นนี้อีกต่างหากที่ทำให้นางคิดว่ามันเป็นเพียงแมวตัวหนึ่ง อดไม่ได้ที่จะลูบหัวทุยของมัน

“เจ้าเป็นเสือจริงๆ หรือ จะกัดข้าหรือไม่” นางถามมันไปอย่างนั้นเอง คิดว่าหากแผลมันหายดีแล้วนางก็จะปล่อยมันไว้ในป่าเช่นเดิม จะได้ไม่ขวัญผวากลัวมันกินตอนที่มันโตใหญ่

คืนนั้นหิมะแรกได้โปรยปรายสู่แผ่นดินแคว้นเจิ้ง เฟิงชิงถิงนอนหลับสบายอยู่ภายใต้ผ้าห่มขนสัตว์ในกระโจมจึงไม่รู้ว่าหิมะได้ตกลงมาแล้ว

ไม่ไกลออกไปเท่าใดนัก ร่างหนาที่นั่งหลับตากอดดาบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่สัมผัสได้ถึงละอองความเย็นที่กระทบใบหน้า เปลือกตาที่ปิดอยู่จึงขยับเปิดขึ้นมาอีกครั้ง ครั้นเห็นเกล็ดสีขาวลอยม้วนอยู่ในอากาศอย่างร่าเริงก็อดไม่ได้จะยื่นมือออกไปรับเกล็ดหิมะเกร็ดหนึ่งที่ปลิวมาใกล้ เกล็ดน้ำแข็งสีขาวส่องประกายวาววามตัดกับม่านราตรีสีดำดั่งหยดหมึก เผยให้เห็นความงดงามอันล้ำลึกเพียงครู่ก่อนจะละลายไปเพราะไออุ่นจากมือใหญ่

ดวงตาคู่คมเลื่อนจากกลางฝ่ามือไปที่กระโจมหลังหนึ่ง นัยน์ตาสีดำขลับดั่งไร้ก้นบึ้งจับจ้องอยู่ที่กระโจมนั้นไม่ได้ละไปไหน คล้ายกำลังจะใช้กระแสจิตสื่อให้รู้ถึงความในใจบางอย่างให้คนในกระโจมนั้นได้รับรู้

 

หิมะแรกโปรยปรายลงมาจนฟ้าสางก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุด ทำให้อากาศที่หนาวยิ่งหนาวเหน็บยิ่งขึ้น การเดินทางก็ลำบากมากขึ้น กว่าหิมะจะหยุดตกก็เป็นเวลาที่ตั้งค่ายพักแรมพอดี และเพื่อไม่ให้เฟิงชิงถิงเจอกับลมหนาวเจิ้งหลู่จึงอนุญาตให้นางกินอาหารในกระโจมของนาง แต่ถึงจะเป็นเช่นนั้นเฟิงชิงถิงก็ยังต้องออกมาโต้ลมหนาวอยู่ดี เพื่อเจ้าเสือดาวน้อยของนาง

ด้วยอากาศที่หนาวเย็นทำให้แผลที่แผ่นหลังของนางตึงจนแทบจะปริ ยิ่งยามที่นางอุ้มเจ้าเสือดาวน้อยออกมาทำธุระยิ่งแล้วใหญ่ ถึงเช่นนั้นเฟิงชิงถิงก็กัดฟันทน แต่ผู้ที่ไม่ทนคือองครักษ์ที่หน้าม่านกระโจมของนาง

“อากาศเย็นเช่นนี้เจ้าจะออกไปไกลเพื่อเหตุใด” องครักษ์หนึ่งในสองเอ่ยกับนางอย่างไม่พอใจเมื่อรู้ว่านางต้องพาเจ้าเสือดาวไปทำธุระ

“พวกท่านก็เห็นว่าที่นี่ทหารเดินไปมาตลอด แล้วจะให้ข้าพามันไปทำธุระที่ใด”

“ก็ในกระโจมอย่างไรเล่า”

“ข้าพยายามแล้วแต่มันตะกุยจะออกมาด้านนอก” เพราะอากาศเย็นจัดนางจึงพยายามให้เจ้าเสือดาวน้อยทำธุระในกระโจมแต่มันไม่ยอม ตะกุยม่านกระโจมจะออกไปท่าเดียว นางกลัวมันจะบาดเจ็บจึงต้องอุ้มออกมา “หากพวกท่านไม่ไป ข้าไปคนเดียวก็ได้”

เฟิงชิงถิงจะเดินออกไปก็ถูกดาบเล่มใหญ่ขวางเอาไว้ นางเองก็เริ่มไม่พอใจเช่นกัน จึงใช้การข่มขู่แทน “หรือจะให้ข้าบอกกับซ่วนจื่อ ให้เขารายงานต่อท่านอ๋องว่าพวกท่านไม่ยอมให้ข้าพาสัตว์เลี้ยงออกไป พวกท่านก็รู้ว่าสัตว์ตัวนี้ท่านอ๋องเป็นคนประทานให้”

องครักษ์ทั้งสองอึกอัก แต่ก่อนที่พวกเขาจะเอ่ยสิ่งใดออกมาเฮ่ออาตันก็เดินเข้ามาเสียก่อน

“ข้าพาไปเอง” เฮ่าอาตันบอก

“เจ้าจะพาไป เช่นนั้นพาไปแล้วรีบพานางกลับมา” องครักษ์ทั้งสองอดยินดีไม่ได้ ยามนี้อากาศเย็นจัด อยู่แถวที่ค้างแรมยังพออุ่นเพราะมีไฟกองใหญ่ที่จุดสุมเอาไว้ อากาศเย็นจนเสียดกระดูกเช่นนี้ผู้ใดอยากจะออกห่างจากความอบอุ่นกัน

เฮ่ออาตันพยักหน้า หันไปมองเฟิงชิงถิง

เฟิงชิงถิงมองสององครักษ์ด้วยแววตาไม่ใคร่พอใจเท่าใดก่อนจะเดินออกมา

“บาดแผลหายแล้วหรือ” เฮออาตันที่เดิมตามมาเอ่ยถาม

เฟิงชิงถิงไม่ตอบเพราะคิดว่าไม่เกี่ยวอะไรกับเขา ลมเย็นและหิมะพัดมาโดนใบหน้าจนคล้ายว่าความเย็นจะกรีดผิวเข้าไปทำให้นางรีบเดินเร็วกว่าเดิม พอหาที่เหมาะๆ ได้นางก็วางเจ้าเสือดาวน้อยลง มันเองก็รู้หน้าที่เดินกระเพลกไปอย่างรวดเร็วเพื่อหาที่เหมาะๆ

เฟิงชิงถิงกอดอกถูแขนไปมาด้วยความหนาว เงาดำปกคลุมสายตานางวูบหนึ่งก่อนความอบอุ่นจะแผ่ซ่านมายังร่างของนาง

“ท่านทำสิ่งใด” นางถามด้วยความตกใจ

“ก็เห็นอยู่” เขานำเสื้อคลุมของตนมาคลุมให้นางอีกทั้งยังผูกสายเสื้อคลุมให้นางด้วย นางพยายามถอยออกห่างแต่เพราะมือที่รั้งสายเสื้อคลุมเอาไว้ทำให้นางถอยออกไปไม่ได้

“ข้าไม่ต้องการของท่าน เอาไปเสีย” นางบอกยังไม่เลิกขัดขืน

“ไม่ใช่เจ้ามีอภิสิทธิ์พิเศษหรือ หากข้าทำให้เจ้าไม่สบายขึ้นมาอ๋องผู้นั้นคงมาเอาผิดกับข้า” เขาผูกสายเสื้อคลุมให้นางเสร็จก็เอามือออก

“หากข้าไม่สบายก็ไม่โทษพวกท่าน”

เฟิงชิงถิงคิดจะแกะปมสายเสื้อคลุมออกเพื่อถอดเสื้อคลุมคืนเขา แต่มือหนากลับคว้ามือของนางไว้ พร้อมกับเสียงห้าวบอกอย่างเผด็จการ

“ใส่ไว้เสีย ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เสือตัวนี้ไม่ต้องออกมาทำธุระพวกนี้อีกเลย”

ทั้งคำพูดและแววตานั้นบ่งบอกว่าวิธีที่เขาคิดนั้นคงไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าใด เฟิงชิงถิงจึงได้แต่บิดมืออกจากมือหนาและยอมให้เสื้อคลุมตัวนั้นอยู่บนตัวนางต่อไป

หลังจากเสือดาวน้อยจัดการธุระของตนเองเสร็จมันก็วิ่งกลับมาหานาง ขณะที่นางจะเดินไปอุ้มมัน ร่างสูงใหญ่ก็เคลื่อนมาขวางและอุ้มมันขึ้นมาเสียก่อน

“แหง่ว!” เจ้าเสือดาวน้อยดิ้นรนอยู่ในมือใหญ่อย่างไม่เป็นมิตร

“ปล่อยมันเดี๋ยวนี้นะ” เฟิงชิงถิงตวาดด้วยความตกใจ

เฮ่ออาตันอุ้มเสือดาวตัวนั้นกลับไปที่กระโจมของเฟิงชิงถิง ไม่สนใจว่ามันจะข่วนหรือกัดมือของตน เมื่อถึงหน้าประตูกระโจมเขาก็ยัดเสือดาวกลับสู่อ้อมอกของนาง ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

“เดี๋ยว!” เฟิงชิงถิงคิดจะคืนเสื้อคลุมให้เขา แต่เพียงเดินไปแค่ก้าวเดียว องครักษ์ที่คุมตัวนางก็รีบขวางนางไว้ นางจึงให้องครักษ์นำเสื้อคลุมไปคืนเฮ่ออาตันแทน

--------------------



 

(นอกเรื่องขำ ๆ)

คืนนั้นหิมะแรกได้โปรยปรายสู่แผ่นดินแคว้นเจิ้ง เฟิงชิงถิงนอนหลับสบายอยู่ภายใต้ผ้าห่มขนสัตว์ในกระโจมจึงไม่รู้ว่าหิมะได้ตกลงมาแล้ว

ไม่ไกลออกไปเท่าใดนัก ร่างใหญ่ที่นั่งหลับตากอดดาบอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ก็ลืมตาขึ้น เขามองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมา อดไม่ได้จะยื่นมือออกไปรับเกล็ดหิมะเกล็ดหนึ่งที่ปลิวมาใกล้ เกล็ดหิมะสีขาวส่องประกายวาววามตัดกับม่านราตรีสีดำดั่งหยดหมึก เผยให้เห็นความงดงามอันล้ำลึกเพียงครู่ก่อนจะละลายไปเพราะไออุ่นจากมือใหญ่

ดวงตาคู่คมเลื่อนจากกลางฝ่ามือไปที่กระโจมหลังหนึ่ง นัยน์ตาสีดำขลับดั่งไร้ก้นบึ้งจับจ้องอยู่ที่กระโจมนั้นไม่ได้ละไปไหน คล้ายกำลังจะใช้กระแสจิตสื่อให้รู้ถึงความในใจบางอย่างให้คนในกระโจมนั้นได้รับรู้

ในกระโจม

เจิ้งหลู่ “ซ่วนจื่อ ไปเอาเตาพกมาเอาผ้าห่มมาเพิ่มให้ข้าที ข้าหนาวแปลกๆ”

ซ่วนจื่อ “ท่านอ๋องท่านถูกลมเย็นจนไม่สบายหรือพ่ะย่ะค่ะ”

เจิ้งหลู่ “ไม่รู้ หนาวสันหลังแปลกๆ คล้ายมีผู้ใดส่งจิตอาฆาตมาให้”

ซ่วนจื่อ “กระหม่อมจะไปเอามาเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ กลับถึงเมืองหลวงเห็นทีคงต้องให้เทพพยากรณ์ทำนายดวงท่านเสียแล้ว”

ผู้ที่อยู่นอกกระโจมจะรู้หรือไม่ว่าเขามองผิดกระโจม...


โปรดติดตามตอนต่อไป...

ขอต้อนรับเข้าสู่โลกแห่งความเวิ่นเว้อของเราค่ะ 

....Welcome to my WorlD...


https://web.facebook.com/Writer.SummerNight/


กดแฟนเพจตรงนี้จ้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.677K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,452 ความคิดเห็น

  1. #2402 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 14:10
    ทำไมไม่บอกน้องไปว่านี่พระเอก!!!!
    #2,402
    0
  2. #2218 ปุยฝ้ายค่ะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 21:00

    ดีใจจังที่กลับมาอัปต่อ
    #2,218
    1
    • #2218-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 29)
      20 กันยายน 2562 / 23:08
      อัพได้อีกน ิดนึงค่ะ
      #2218-1
  3. #2202 Nannygt (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 05:10
    รูปเล่มจะออกทันงานหนังสือเดือนตุลามั้ยคะะะะ? อยากเก็บบบบ
    #2,202
    2
    • #2202-1 (จากตอนที่ 29)
      13 กันยายน 2562 / 13:01
      น่าจะช่วงสัปดาห์หนังสือค่ะ. มีช่วงพรีด้วย. ถ้ามีข่าวจะแจ้งเพิ่มเติมค่ะ
      #2202-1
  4. #2196 JunJaoKratae (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2562 / 11:29
    เรือมาอีกลำแล้วใช่ไหม
    เฮ่ออาตัน (^v^)
    #2,196
    1
    • #2196-1 (จากตอนที่ 29)
      14 สิงหาคม 2562 / 22:04
      เรื่องนี้เรือน้อยค่ะ
      #2196-1
  5. #2195 sorachang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2562 / 11:31
    เขาคือเขาคนนั้น555งง
    #2,195
    1
    • #2195-1 (จากตอนที่ 29)
      11 สิงหาคม 2562 / 21:01
      นั่นจิ เขาคือคนนั้น
      #2195-1
  6. #2194 น้องกก (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 19:56

    รออ่านอยู่น่ะค่ะ

    #2,194
    1
    • #2194-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:27
      ขอบคุณนะคะ
      #2194-1
  7. #2193 ออย"มินิ"เลิฟ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2562 / 09:59
    กำลังคิดว่าเฮ่อฮาตันน่าจะเป็นท่านประมุขใส่หน้ากากแปลงโฉมปลอมตัวมา
    #2,193
    1
    • #2193-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:27
      ถูกมั้ยเอ่ย
      #2193-1
  8. #2191 0958613778 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 05:46
    รอจ้าา
    #2,191
    1
    • #2191-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:27
      ขอบคุณจ้า
      #2191-1
  9. #2190 minimafia (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 08:17
    เกล็ดหิมะ
    #2,190
    2
    • #2190-1 minimafia(จากตอนที่ 29)
      2 สิงหาคม 2562 / 08:18
      ตอนพาร์ทก่อนนอกเรื่องเป็นเกร็ด
      #2190-1
    • #2190-2 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:26
      ขอบคุณนะคะ ลืมไปแก้เลย
      #2190-2
  10. #2189 kulyasalin2 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 01:15
    มาให้หยากแล้วจากไป...หยอดไว้แบบนี้กันเลยทีเดียว 555
    #2,189
    1
    • #2189-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:26
      ค่ะ อิอิ
      #2189-1
  11. #2187 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 16:46
    แฮ่..อยากกัดไรท์ให้จมเขี้ยวมาให้อยากแบบนี้โดดกัดซะดีมั้ย
    #2,187
    1
    • #2187-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:26
      ให้กัดคำหนึ่งจ้า อิอิ
      #2187-1
  12. #2186 สุดย0ด (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 09:28
    รอข่าวเรื่องรูปเล่มอยู่นะค้า อยากเห็นตอนท่านประมุขกับหมั่นโถวคุยกันดีๆแบบไม่ใช่ปลอมตัวหรือบ้า ฮืออออ
    #2,186
    1
    • #2186-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:26
      ค่ะขอบคุณนะคะ
      #2186-1
  13. #2185 Beaw12 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 08:16
    อาเหลียงอย่าน้อยใจฮูหยินนะ
    #2,185
    1
    • #2185-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:25
      ไม่หรอกๆ
      #2185-1
  14. #2184 Airika_Catcha (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 07:37
    สงสารอาเหลียง โดนเฉยเมยใส่ ถอดหน้ากากเร็ว
    #2,184
    1
    • #2184-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:25
      เกือบแล้วนะคะ มาลุ้นกันอีกทีในหนังสือ
      #2184-1
  15. #2183 Nantanat_neung (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 07:25
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #2,183
    1
    • #2183-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:25
      ขอบคุณจ้า
      #2183-1
  16. #2182 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 07:23
    แง๊ๆๆๆ ไมปิดเร็วจังอ่า งือกำลังสนุกเชียว
    #2,182
    1
    • #2182-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:25
      เค้าปิดเลยวันที่กำหนดไปตั้งนานนะ
      #2182-1
  17. #2181 ~•BalabalabellE•~ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:52

    โอ๊ยไรท์ มาต่อไวไวเด้อ
    #2,181
    1
    • #2181-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:25
      ขอบคุณนะคะ
      #2181-1
  18. #2180 kamlaipetch (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:51

    นิดๆหน่อยๆ มาให้อยากแล้วจากไป

    งืออออ ไรท์ ไม่ต้องเกรงใจ ใส่มาเยอะก็ได้ค่ะ
    #2,180
    1
    • #2180-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:24
      ขออภัยจ้า อิอิ
      #2180-1
  19. #2179 wanwansweety (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:41
    แอบมาอีกแล้วนะไรท์
    #2,179
    1
    • #2179-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:24
      555 จ้า
      #2179-1
  20. #2178 pukpui55 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 06:40
    ไม่แน่ใจว่าเคยถามหรือไรต์ประกาศไปหรือยัง ยังไงขอรบกวนสอบถามอีกรอบนะคะว่าเล่มจะออกประมาณเดือนไหนเหรอคะ? พี่จะได้เตรียมตัวถูก กลัวตกรถ 555
    #2,178
    2
    • #2178-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:24
      น่าจะประมาณงานหนังสือที่จะถึงนี้แหละค่ะ ยังไงถ้ารูปเล่มออกเมื่อไหร่ หรือมีพรีจะแจ้งในหน้านิยายและหน้าเพจให้ทราบอีกทีนะคะ ขอบคุณมากนะคะที่สนใจ
      #2178-1
  21. #2177 star3421 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 01:03
    รู้สักที! เราลุ้นนะ
    #2,177
    1
    • #2177-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:23
      ขอบคุณนะคะ ลุ้นอีกสักพักหนังสือก็จะออกแล้ว
      #2177-1
  22. #2176 _jh408 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:53
    รอซื้อเลยแล้วกันนะคะน้ำตาจะไหลกัดฟันรอจนหนังสือจะออก5555555
    #2,176
    1
    • #2176-1 (จากตอนที่ 29)
      5 สิงหาคม 2562 / 23:23
      ขอบคุณนะคะ รอหน่อยนะ
      #2176-1
  23. #2175 Puig (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 00:11
    ฮือ .. กว่าเล่มจะออกก็คงลืมเนื้อหาไปหมดแล้วแหละ อารมณ์อยากได้ก็คงไม่มีแล้ว
    #2,175
    1
    • #2175-1 (จากตอนที่ 29)
      1 สิงหาคม 2562 / 00:12
      ไม่เป็นไรจ้า เอาไว้บิ้วใหม่ อิอิ
      #2175-1
  24. #2174 nongkhamkhonkao (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 23:13

    อยากให้ไรท์ลงจนจบ
    #2,174
    1
    • #2174-1 (จากตอนที่ 29)
      31 กรกฎาคม 2562 / 23:23
      เราตกลงกับสำนักพิมพ์ไปแล้วค่ะ ลงจบไม่ได้ค่ะ หวังว่าจะเข้าใจ ขอบคุณที่ติดตามนะคะ
      #2174-1
  25. #2173 mewmew8361 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 00:22
    อีบุ๊คออกเมื่อไหร่คะ
    #2,173
    1
    • #2173-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 29)
      29 กรกฎาคม 2562 / 00:23
      น่าจะหลังจากเล่มออกขายเดือนหนึ่งค่ะ
      #2173-1