ลำนำดอกเหมย (จบแล้ว)

ตอนที่ 3 : ภาคยุทธภพ :1 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    14 ก.ค. 61

เขาไท่หย่งซาน...

หานหนิงเซียน ลงมาเดี๋ยวนี้นะ ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่บนนั้น หากไม่ยอมลงมาและข้าจับได้เมื่อใด ข้าจะตีเจ้าให้ตายหานตงเเหงนหน้าตะโกนขึ้นไปยังต้นไม้สูงต้นหนึ่งที่มีอาภรณ์สีขาวปลิวไสวอยู่รำไรที่ยอดต้นไม้ต้นนั้น

ไม่!ท่านพ่อ ต่อให้ท่านตีลูกให้ตายลูกก็จะไม่ลงไป ลูกจะไม่ยอมลงจากเขาไท่หย่งซานแห่งนี้แน่เสียงหวานใสดังระฆังกังวานเอ่ยตอบมาจากยอดไม้

แต่นี้เป็นคำสั่งของท่านเจ้าสำนัก หากเจ้าไม่ปฏิบัติตาม โทษสถานเบาคือกักบริเวณ

ลูกยอม ยอมถูกกักบริเวณนางรีบเอ่ยหลังจากได้ยินโทษทัณฑ์อันแสนอภิรมย์ ก็นางไม่อยากลงจากเขานี่นา

แต่ท่านเจ้าสำนักสั่งไว้แล้ว เนื่องด้วยภารกิจครั้งนี้สำคัญนัก หากเข้าไม่ยอมปฏิบัติตามให้ขับออกจากสำนักขับออกจากเขาไท่หย่งซาน

แต่ท่านพ่อ ข้าเป็นลูกของท่านนะ ท่านจะไม่ขับลูกออกจากสำนักใช่หรือไม่

ถึงแม้ว่าเจ้าจะเป็นลูกข้า แต่ข้าคือผู้คุมกฎซ้ายของสำนัก ไม่อาจจะละเลยหน้าที่ได้ หากเจ้าไม่ลงเขาไปทำตามคำสั่งของท่านเจ้าสำนัก ก็อย่ามาว่าพ่อของเจ้าใจร้ายหานตงเอ่ยเฉียบขาด

ท่านพ่อ!” หานหนิงเซียนทะยานลงมาจากยอดไม้ อาภรณ์สีขาวสะบัดพลิ้วไสวตามลงมาไม่ต่างกับยามเทพธิดาลงมาจากสวรรค์ ดวงหน้างามดั่งเทพธิดาบ่งบอกว่ากำลังไม่ได้รับความเป็นธรรม เอ่ยด้วยเสียงออดอ้อนคล้องแขนบิดา ท่านพ่อ ข้าไม่อยากลงไปจริงๆ จะขับข้าออกจากสำนักก็ได้แต่อย่าให้ข้าลงไปด้านล่ะเลยนะ

หานตงสะบัดแขนออกอย่างไม่ไยดี ไม่ได้ เจ้าต้องลงเขาไป นี่เป็นคำสั่งของท่านเจ้าสำนัก อีกอย่างหากแม้แต่บุตรี ข้าก็ยังสั่งการไม่ได้ แล้วจะให้ข้าเป็นผู้คุมกฎต่อผู้ใดได้กัน

ทำอย่างอื่นไม่ได้หรือนางออดอ้อนอีกครั้ง

ไม่ได้ รีบลงเขาไปทำงานที่ท่านเจ้าสำนักสั่ง ท่านเจ้าสำนักยังบอกอีกว่าหากเจ้าทำงานนี้สำเร็จเจ้าจะอยู่บนเขาไท่หย่งซานไม่ต้องลงไปอีกชั่วชีวิตก็ได้

จริงเหรอท่านพ่อดวงตาสุกสกาวมีประกายงดงามในทันที

จริงหานตงพยักหน้าแข็งขัน

จริงหรือท่านพ่อ หากลงเขาไปครั้งนี้เสร็จงานลูกไม่ต้องลงอีกแล้วชั่วชีวิตนางเขย่าแขนของหานตงด้วยความดีใจ

เอ๊ะ ลูกคนนี้ก็ข้าบอกแล้วอย่างไรว่าท่านเจ้าสำนักบอกไว้แล้ว ถึงตอนนั้นเจ้าจะอยู่บนเขาไปจนแก่ตายก็ไม่มีผู้ใดห้าม

ได้ ถ้าเช่นนั้นลูกจะรีบลงเขาไปทำงานให้เสร็จจะได้รีบกลับขึ้นมาใบหน้าโฉมสะคราญยิ้มกว้าง

เก็บของหรือยัง

ยังท่านพ่อ

เช่นนั้นรีบไปเก็บเสีย มีอวิ๋นมู่และไป่หลาง อิงเอ๋อร์รอเจ้าอยู่ที่ประตูใหญ่หน้าสำนัก

ได้ท่านพ่อ ลูกเก็บของไม่นาน บอกพวกศิษย์พี่แทนลูกทีว่าลูกจะรีบไป

ครั้นหานหนิงเซียนเก็บของเสร็จก็มาสมทบอยู่ที่หน้าประตูใหญ่ มีอวิ๋นมู่ยืนเด่นรออยู่ พร้อมกับไป่หลาง และเหยาอิงเอ๋อร์ เมื่อหานตงเห็นหานหนิงเซียนเดินมารวมกลุ่มก็กำชับภารกิจให้รับรู้อีกครั้ง

ภารกิจครั้งนี้ท่านเจ้าสำนักให้พวกเจ้าไปคุ้มครองนายท่านท่านหนึ่ง สถานที่นัดพบคือโรงเตี๊ยมตามที่ข้าได้บอกกับไป่หลางเอาไว้ สิ่งที่พวกเจ้าต้องทำคือ คุ้มครองนายท่านท่านนั้นให้เดินทางกลับเมืองหลวงโดยปลอดภัย

เรื่องแค่นี้ให้เหล่าศิษย์พี่ไปทำก็ได้ ไยต้องเป็นข้าไปทำด้วยหานหนิงเซียนทำหน้ายู่ เมื่อรู้ว่าต้องลงเขานานแรมเดือน อีกทั้งวิทยายุทธของเหล่าศิษย์พี่ทั้งสามนั้นก็หาด้อยไม่ แล้วจะเอานางไปเป็นตัวถ่วงเพื่อสิ่งใดกัน กำลังลอบคิดว่าหากนางแอบหนีกลับมาก่อน แต่ถูกหานตงดักคอเอาไว้อย่างรู้ทัน

คำสั่งเจ้าสำนักห้ามฝ่าฝืนหนีกลับมาโดยพลการ ต้องอยู่คุ้มครองนายท่านท่านนั้นจนกว่าจะพาเขากลับไปส่งยังเมืองหลวงโดยปลอดภัยจึงจะถือว่าภารกิจสำเร็จลุล่วง เข้าใจหรือไม่

เข้าใจแล้วท่านผู้คุมกฎศิษย์ทั้งสามประสานมือคำนับพร้อมเอ่ยรับสีหน้าจริงจัง มีเพียงหานหนิงเซียนนางเดียวที่มีสีหน้าไม่พอใจ

 

เจ้าจะทำหน้าบูดบึ้งไปไยศิษย์น้อง เพียงอีกแค่ไม่กี่วันก็จะได้กลับขึ้นเขาแล้วอวิ๋นมู่ถามเมื่อเห็นตลอดทางลงเขาหานหนิงเซียนศิษย์น้องของเขาหน้าบึ้งตลอด

ไม่กี่วันที่ใดกันเล่า ดูจากระยะทางแล้วคงจะแรมเดือน ข้าจึงจะได้กลับขึ้นเขาได้ ลงมาแค่สองวันข้าก็อยากจะรีบกลับขึ้นเขาแล้ว แต่นี่ไม่รู้ว่าจะต้องลงไปนานเท่าใดหานหนิงเซียนเอ่ยตอบใบหน้างดงามยังคงบูดบึ้ง

เจ้าอย่ามาทำให้เสียงานได้หรือไม่ศิษย์น้อง ถือว่าตนเองเป็นลูกสาวของผู้คุมกฎแล้วจะทำอะไรก็ได้เอาแต่ใจจนผู้คนในสำนักต่างระอาเหยาอิงเอ๋อร์ศิษย์พี่หญิงเอ่ยตำหนิ

ข้าไม่ได้เอาแต่ใจ อีกทั้งไม่เคยใช้ฐานะลูกสาวผู้คุมกฎมาทำเรื่องใดผิดต่อสำนัก ผิดอยู่แค่สองสามเรื่องที่ข้าไม่ยอมลงเขา กับที่ข้าไม่ชอบไปกินข้าวร่วมกับผู้อื่น ไม่ได้ผิดร้ายแรงเสียหน่อยหานหนิงเซียนเอ่ยตอบ นางไม่เข้าใจว่าเหตุใดศิษย์พี่เหยาอิงเอ๋อร์จึงไม่ค่อยขี้หน้านาง ทั้งๆที่นางไม่เคยไปทำสิ่งใดให้ศิษย์พี่ผิดใจสักนิด

พอๆ อย่าทะเลาะกัน เราต้องร่วมทางกันอีกนาน ศิษย์น้องหนิงเซียนก็เหมือนกัน เราเป็นศิษย์สำนักวิหคสวรรค์ก็ต้องทำตามกฎ หน้าที่ก็คือหน้าที่เข้าใจหรือไม่ไป่หลางกล่าว เขาเป็นศิษย์พี่ที่เข้มงวดที่สุดในสำนัก

เช่นนี้ดีหรือไม่ ในเมื่อฝืนคำสั่งไม่ได้เจ้าก็ถือว่ามาฝึกยุทธละกัน ดูว่าเจ้าฝีมือรุดหน้าไปเพียงใดแล้วอวิ๋นมู่เอ่ยเพราะรู้ว่าศิษย์น้องมีเรื่องที่ชอบอยู่ไม่กี่เรื่อง

ใบหน้าบึ้งตึงเผยรอยยิ้มงดงามในทันที ได้ เช่นนั้นข้าจะถือว่ามาฝึกยุทธก็ได้ ในเมื่อต้องคุ้มครองคุณชายท่านหนึ่งแสดงว่าต้องมีโอกาสได้ประยุทธกันบ้าง

ดี คิดได้เช่นนั้นก็รีบรุดหน้าไปกัน อย่าให้ผู้ที่เราต้องไปคุ้มครองนั้นรอนาน

ไป่หลางเอ่ยยิ้มพอใจเมื่อเห็นว่าศิษย์น้องเผยรอยยิ้มงดงามออกมา มีเพียงเหยาอิงเอ๋อร์เท่านั้นที่ยังคงชักสีหน้าอึมครึม เพราะทุกครั้งที่ลงเขาไปทำงาน นางไม่เคยได้รับความใส่ใจจากศิษย์พี่ทั้งสองถึงเพียงนี้ แต่เมื่อเป็นหานหนิงเซียนกลับได้รับการเอาใจใส่แม้กระทั่งความรู้สึก คิดแล้วทำให้เหยาอิงเอ๋อร์อดริษยาไม่ได้แต่ก็ทนเก็บเอาไว้

เหยาอิงเอ๋อร์นั้น อายุมากกว่าหานหนิงเซียนสองปี นางจึงเป็นศิษย์พี่ แต่การเป็นศิษย์พี่ของนางนั้นไม่ได้ทำให้นางมีสิ่งใดที่ดูเหนือกว่าหานหนิงเซียน รูปโฉมนางก็สู้หานหนิงเซียนไม่ได้ ความรักใคร่ของบรรดาอาจารย์นั้นทุกคนล้วนรักใคร่หานหนิงเซียนมากกว่านางเพราะนางมาทีหลัง ความโดดเด่นของนางก็เช่นเดียวกัน เมื่อหานหนิงเซียนมาปรากฏอยู่ที่ใด นางมักจะเป็นผู้ที่ถูกลืมแทบทุกครั้ง

แม้กระทั่งเรื่องตำแหน่งเจ้าสำนักที่นางคาดว่าจะเป็นนางผู้ที่ได้สืบทอดตำแหน่งคนต่อไป แต่กลับผิดคาดเมื่อนางแอบไปได้ยินอาจารย์อาปรึกษากันว่า ตำแหน่งเจ้าสำนักรุ่นต่อไปหานหนิงเซียนเป็นศิษย์ที่มีโอกาสที่จะสืบทอดตำแหน่งสูง ยิ่งได้ยินเหยาอิงเอ๋อร์ก็ยิ่งริษยาในตัวหานหนิงเซียน นางจะไม่ยอมให้หานหนิงเซียนแย่งทุกสิ่งทุกอย่างจากนางไป ดังนั้นลงเขาครั้งนี้นางจะทำให้ดีที่สุด เพื่อให้ศิษย์พี่ทั้งสองได้เห็นว่าที่จริงนางดีกว่าหานหนิงเซียน และตำแหน่งเจ้าสำนักควรจะเป็นของนางมากกว่าหานหนิงเซียน

 

แผ่นดินตอนเหนือ...

หนานฝูเป็นเมืองสำคัญอีกเมืองหนึ่งในแคว้นเทียนฝู เพราะเป็นเมืองติดกับด่านชายแดน หนานฝูจึงเป็นแหล่งซื้อขายแลกเปลี่ยนสินค้าจากนอกแคว้นหลายอย่างและยังเป็นแหล่งกระจายสินค้าของเทียนฝูไปยังแคว้นอีกด้วย

โรงเตี๊ยมหมื่นลี้...

เชิญขอรับนายท่านสี่ที่นะขอรับเสี่ยวเอ๋อร์หน้าตายิ้มแย้มเดินนำทางคนทั้งสี่ไปยังโต๊ะที่เพิ่งมีลูกค้าลุกออกไปจัดแจงเก็บจานยกกาน้ำชาออกไปก่อนจะกลับมาเช็ดโต๊ะพร้อมกับยกน้ำชากาใหม่มาด้วยความคล่องแคล่ว ก่อนจะเอ่ยถาม จะรับอะไรดีขอรับ

ไป่หลางสั่งผักผัดน้ำมัน น้ำแกง ไก่ผัดน้ำพริกเผา หมั่นโถว ข้าวเปล่า สำหรับทั้งสี่คน เมื่ออาหารมาครบจึงบอกให้เสี่ยวเอ้อเปิดห้องพักให้สองห้องแต่กลับถูกเสี่ยวเอ้อปฏิเสธด้วยสีหน้าจนใจ

“ยามนี้ห้องพักของร้านเราเต็มหมดแล้วขอรับนายท่าน

ไม่มีเหลือเลยเหรอไป่หลางเอ่ยถามอีกครั้ง

ไม่มีขอรับ อย่างที่เห็นแหละขอรับช่วงนี้เป็นช่วงที่เหล่าพ่อค้าวาณิชต่างมาแลกเปลี่ยนซื้อขายสินค้ากัน ดังนั้นห้องว่างของโรงเตี๊ยมจึงไม่เหลือว่างเลยขอรับ

เราไปค้างโรงเตี๊ยมอื่นดีหรือไม่ศิษย์พี่ แล้วพรุ่งนี้ค่อยกลับมาที่นี่เพราะวันนัดหมายเจอนายท่านผู้นั้นเป็นวันพรุ่งนี้ อวิ๋นมู่จึงออกความเห็น

โรงเตี๊ยมอื่นก็น่าจะไม่มีห้องว่างเหมือนกันขอรับ โรงเตี๊ยมเราใหญ่ที่สุดในเมืองแล้วยังไม่เหลือ ที่อื่นก็น่าจะไม่เหลือเช่นกันขอรับเสี่ยวเอ้อมีน้ำใจตอบ

ข้าไม่ค้างวัดร้างนะศิษย์พี่เหยาอิงเอ๋อร์เอ่ยทันที

ไม่ค้างแล้วจะให้ข้าทำอย่างไร ในเมื่อห้องมันเต็ม

ไม่รู้แหละ ข้าไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันแล้ว

เช่นนั้นก็ไม่ต้องอาบน้ำอีกสักวันจะเป็นไรไป่หลางเอ่ยหงุดหงิด ไม่คิดว่าเหยาอิงเอ๋อร์จะเรื่องมากอย่างนี้ ขนาดหานหนิงเซียนที่ไม่ค่อยได้ไปไหนยังไม่เรื่องมากเท่านาง

เอ่อ...ลูกค้าขอรับ ข้าขอแนะนำนะขอรับ มีลูกค้าอยู่กลุ่มหนึ่งเข้ามาค้างที่โรงเตี๊ยมเราหลายวันแล้ว มากันห้าท่าน เปิดห้องพิเศษสามห้อง ข้าว่าหากท่านไปขอร้องให้เขาคืนห้องพิเศษสักห้อง ศิษย์น้องของท่านคงค้างได้สบายเสี่ยวเอ้อ แนะนำ

กลุ่มใดกันเหยาอิงเอ๋อร์เอ่ยถามทันที

ออ...กำลังกินอาหารอยู่ห้องอาหารพิเศษชั้นบนขอรับ

พาข้าไปเหยาอิงเอ๋อร์สั่ง

ได้ขอครับ

ศิษย์พี่ข้าจะไปขอร้องเขาเองเหยาอิงเอ๋อร์เอ่ย อย่างไรวันนี้นางก็ต้องอาบน้ำให้ได้ เดินทางหลายร้อยลี้ไม่ได้อาบน้ำนางคงเหม็นแย่แล้ว

แล้วแต่เจ้าก็แล้วกันไป่หลางเอ่ย นางอยากค้างก็ให้นางไปขอร้องเองก็แล้วกัน สำหรับเขานั้นไม่คิดจะขอร้องผู้ใดด้วยเรื่องแค่นี้ หมั่นโถวและผัดผักถูกนำมาส่งแล้ว จึงบอกกับศิษย์น้องทั้งสอง เรากินข้าวกัน ไม่ต้องสนใจอิงเอ๋อร์

แล้วทั้งสามคนที่เริ่มกินข้าว หานหนิงเซียนก็ได้ยินเสียงบุรุษเอ่ยขอร้องกับเสี่ยวเอ้อ ขอร้องล่ะ ให้ข้าจ่ายเงินเท่าใดก็ได้ ขอแค่มีห้องพักเท่านั้น เมียข้าท้องแก่มากแล้วเกรงว่าคืนนี้คงจะนอนที่วัดร้างไม่ได้นางเจ็บท้องเตือนด้วย วัดร้างไกลเกินไป

เอ่อ...ลูกค้าขอรับ ข้าขอแนะนำนะขอรับ มีลูกค้าอยู่กลุ่มหนึ่งเข้ามาค้างที่โรงเตี๊ยมเราหลายวันแล้ว มากันห้าท่าน เปิดห้องพิเศษสามห้อง ข้าว่าหากท่านไปขอร้องให้เขาคืนห้องพิเศษสักห้อง ท่านและภรรยาของท่านคงค้างได้สบายเสี่ยวเอ้อแนะนำคำเดียวกับที่แนะนำให้กลุ่มของหานหนิงเซียนฟัง คาดว่าคงแนะนำเช่นนี้กับลูกค้าทุกกลุ่ม

สองสามีภรรยาได้ยินเช่นนั้นก็มีสีหน้ายินดี ประคองกันขึ้นไปชั้นบนเพื่อขอร้องเจ้าของห้องพิเศษสามห้องนั้น

ห้องอาหารชั้นสอง...

มีคนมาขอให้เราคืนห้องอีกแล้วเหรอเสียงทุ้มเอ่ยเนิบนาบคาดไม่ได้ว่ายามนี้อารมณ์ของเขายังดีอยู่หรือขุ่นมัวแล้ว

ในห้องอาหารพิเศษ มีบุรุษสามคนอยู่ในนั้นสองคนนั่งกินอาหารอยู่ อีกคนยืนอยู่ด้านหลังชายหนุ่มชุดดำขลิบดิ้นทอง หน้าห้องอาหารมีบุรุษสองคนยื่นเฝ้าหน้าประตู

ขอรับนายท่าน เอาอย่างไรกับหญิงสาวหน้าห้องดีบุรุษที่ยืนอยู่หลังบุรุษชุดดำขลิบดิ้นทองเอ่ยถาม

ก็คงเหมือนกับทุกคนนั่นแหละ หลิ่วเย่ท่านจะถามให้มากความไปไยครั้งนี้บุรุษชุดขาวลายเมฆสีฟ้ากล่าว

เช่นนั้นข้าจะให้ไป๋เฉิงออกไปบอกก็แล้วกันนะขอรับหลิ่วเย่เอ่ยก่อนจะหันไปทางไป๋เฉิงที่ยืนอยู่หน้าประตู ไป๋เฉิงพยักหน้ารับเปิดประตูออกไปแล้วปิดลงอย่างรวดเร็ว

เหยาอิงเอ๋อร์กลับมาที่โต๊ะด้วยสีหน้าไม่พอใจ พวกเขาไม่แม้จะเอ่ยกับข้าด้วยซ้ำ ข้าเรียกพวกเขาตั้งนาน

เช่นนั้นก็ค้างวัดร้างไป่หลางรวบรัดก่อนจะคีบผัดผักเข้าปากไม่สนใจท่าทางไม่พอใจของเหยาอิงเอ๋อร์

หานหนิงเซียนมองสองสามีภรรยาที่ประคองกันลงมาจากชั้นสอง เห็นสีหน้าของคนทั้งสองก็รู้คำตอบคงไม่ต่างกับเหยาอิงเอ๋อร์

หานหนิงเซียนลุกขึ้นไปคุยกับสองสามีภรรยาที่กำลังจะออกจากโรงเตี๊ยมแล้วจึงเดินขึ้นไปชั้นสอง

นางจะขึ้นไปเพื่อเหตุใดเหยาอิงเอ๋อร์เอ่ยถามเมื่อเห็นนางเดินขึ้นบันได

ข้าว่านางขึ้นไปขอร้องให้แขกห้องพิเศษยกคืนห้องอวิ๋นมู่เอ่ยตอบ

เฮอะ! ขนาดข้ายังขอร้องไม่ได้ แล้วอย่างนางจะได้อย่างไรกันด้วยความงามของนาง นางขอร้องอยู่นาน บุรุษที่อยู่หน้าห้องยังไม่ยอมให้นางเข้าไปคุยกับนายของเขา แล้วหานหนิงเซียนที่แปลงโฉมหน้าตาเป็นหญิงสาวหน้าตาแสนธรรมดายังจะกล้าหวังหรือ

หน้าห้องอาหารพิเศษไป๋เฉิงยืนกรานปฏิเสธการคืนห้องอีกครั้ง

นายท่าน โปรดเห็นใจ ครั้งนี้ข้าไม่ได้มาขอเพื่อจะค้างเอง แต่ท่านก็น่าจะรู้เมื่อครู่นี้มีสองสามีภรรยามาขอร้องท่าน ท่านเห็นท้องของนางหรือไม่ ท้องนางใหญ่มากแต่ท่านกลับใจดำปฏิเสธนาง ไม่คิดถึงมารดาของท่านยามท้องแก่หรือไรหานหนิงเซียนเอ่ยใช้เหตุผล

แม่นางโปรดเห็นใจ ข้านั้นไม่สามารถตัดสินใจเรื่องนี้ได้ เป็นนายของข้าเท่านั้นที่ตัดสินใจได้ไป๋เฉิงเอ่ยสีหน้าลำบากใจ หากเป็นเรื่องอื่นแล้วเขาคงมีสีหน้าเรียบเฉยหน้าไม่เปลี่ยนสี แต่นี่ถูกให้คิดถึงมารดาไม่ต่างกับตำหนิว่าอกตัญญูจึงไม่สบายใจ

ถ้าเช่นนั้นท่านก็ไปขอร้องนายของท่านได้หรือไม่

เรื่องนั้นมันเกินความสามารถข้าเช่นกันจะให้เขาไปขอร้องนายท่านเนี่ยนะ ยังคิดที่จะมีหัวติดอยู่บนบ่าอีกหรือ

ถ้าอย่างนั้นข้าขอร้องเอง ท่านไม่ต้องลำบากใจ ขอให้ข้าได้เข้าไปคุยกับนายของท่านด้วยเถิด

ไป๋เฉิงคิดสักพักก่อนจะเอ่ย โปรดรอข้าสักครู่

ไป๋เฉิงเข้าไปในห้องเพียงครู่และออกมาอีกครั้ง ครั้งนี้ประตูห้องเปิดกว้าง เชิญแม่นาง

ขอบคุณท่านมากนางยิ้มขอบคุณให้ไป๋เฉิงดวงตาเป็นประกาย

ไป๋เฉิงยืนนิ่งงันไปสักพักเหมือนถูกผู้ใดจี้สกัดจุด เพียงแค่เห็นรอยยิ้มของนางไยเขาต้องรู้สึกแปลกๆด้วย นางนั้นหน้าตาออกจะธรรมดาแต่แววตานางกลับเปล่งประกายจนเขาต้องนิ่งค้าง

หานหนิงเซียนเมื่อก้าวเข้าห้องไปแล้วก็พุ่งสายตาไปยังบุรุษทั้งสองที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ชายทั้งสองมองนางด้วยแววตาเรียบเฉย

ไม่พูดพร่ำทำเพลง นางเข้าประเด็นทันที นายท่านได้โปรดสละห้องให้สามีภรรยาคู่นั้นสักห้องเถิด

บุรุษชุดขาวลายเมฆาคลี่ยิ้มกระจ่างคลี่พัดออกมาพัดเบาๆ หันไปทางบุรุษชุดดำที่นิ่งขรึม

ไยข้าต้องสละห้องให้สองสามีภรรยาคู่นั้นบุรุษชุดดำขลิบดิ้นทองเอ่ยถาม

หมายความว่าบุรุษชุดดำผู้นั้นคือนายท่านที่สามารถตัดสินใจคืนห้องได้ นางพุ่งเป้าไปทางเขาทันที

ท่านไม่เห็น ภรรยาของชายผู้นั้นท้องแก่มากแล้ว ยามนี้โรงเตี๊ยมที่อื่นก็เต็มแล้ว ท่านจะให้สตรีที่ท้องแก่ไปนอนในสถานที่แห้งและเย็นเช่นนั้นได้อย่างไร อีกทั้งสามีของนางก็บอกว่านางเริ่มเจ็บท้องเตือนแล้วด้วย

ไม่ใช่เรื่องของข้า อีกอย่างก็ไม่ใช่เรื่องของเจ้าเสียหน่อย เจ้าได้ค่าจ้างหรือค่านายหน้าหรือไรดวงตาคู่คมปรายมามุมปากยกยิ้มน้อยๆ

ท่าน!” นางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยออกมาโดยพยายามใจเย็น ข้าไม่ได้สิ่งใดทั้งสิ้น ข้าแค่เป็นห่วงสตรีท้องแก่กลัวว่าการของนางคลอดจะไม่ราบรื่น

ที่นางเอ่ยมาก็น่าเห็นใจเช่นกันบุรุษชุดขาวเอ่ย

ไม่ผิด หากนางคลอดปลอดภัยผลบุญต้องตกเป็นของท่านแน่ๆ ช่วยคนได้บุญมากกว่าสร้างเจดีย์สิบชั้น

ข้าไม่ได้ต้องการบุญ ส่วนเจดีย์ข้าก็สร้าง...รวมๆ กันแล้วมากกว่าพันชั้นด้วยซ้ำ ใช่หรือไม่หลันเทียนบุรุษชุดดำหันไปเอ่ยถามบุรุษชุดขาว

หากนับสามปีที่ผ่านมานายท่านสร้างรวมแค่...แปดร้อยแปดสิบแปดชั้น ยังไม่ถึงพัน เฉินหลันเทียนเอ่ย

แล้วท่านจะเอายังไงหานหนิงเซียนเริ่มทนไม่ไหว เพราะเอ่ยอย่างไรบุรุษผู้นี้ก็ไม่คล้อยตาม

บุรุษชุดดำเคาะนิ้วสักพักก่อนจะเอ่ย ข้าเป็นประเภทหากช่วยเหลือผู้ใด คนผู้นั้นต้องตอบแทนข้า ดังนั้นเจ้าคิดจะตอบแทนสิ่งใดให้ข้า

ข้าไม่ใช่สองสามีภรรยาคู่นั้น ข้าจะบอกพวกเขาให้ตอบแทนท่านหานหนิงเซียนคลี่ยิ้มเบิกบาน

เจ้าเป็นคนมาขอร้องข้า ย่อมต้องเป็นเจ้าที่ตอบแทนเขามองแววตากระจ่างของนางครู่หนึ่งก่อนจะหันไปทางอื่น

ข้า...

หรือหากไม่ตกลงก็ถือว่าแล้วไปเถอะบุรุษชุดดำเอ่ยเสียงราบเรียบก่อนจะจิบน้ำชา

ก็ได้ๆ ข้าตอบแทนท่านเอง แต่ข้ามีเงินไม่มาก

ข้ามีเงินมากพอแล้ว

แล้วท่านต้องการสิ่งใด

ยังคิดไม่ออก

หากคิดออกท่านก็บอกก็แล้วกัน แต่ต้องก่อนพรุ่งนี้ตอนสายนะ เพราะข้าจะออกจากเมืองนี้ตอนสาย

พรุ่งนี้เป็นวันนัดพบผู้ครอบครองป้ายหยกของสำนัก หากเจอกันแล้วก็จะออกเดินทางทันที สถานที่นัดพบคือโรงเตี๊ยมแห่งนี้

เช่นนั้น พรุ่งนี้ข้าจะรออยู่ที่โรงเตี๊ยมแห่งนี้ หวังว่าเจ้าจะไม่ผิดคำพูด ผิดสัญญา

ข้าไม่เคยผิดสัญญา ขอบคุณท่านมากนางยิ้มยินดี

 

เจ้าว่าสตรีนางนี้มีน้ำใจเกินไปหรือไม่เฟยหลงซ่างเอ่ยขึ้นหลังจากหานหนิงเซียนออกจากห้องไปแล้ว

ข้าก็คิดเช่นนั้น ดูนางใจกว้างอย่างโง่งม ขนาดท่านเอ่ยว่าต้องมีสิ่งตอบแทน ไม่ได้รู้เงื่อนไขเกี่ยวกับสิ่งตอบแทนนางก็ยังตอบรับเฉินหลันเทียนวิเคราะห์ อีกทั้งนางยัง...ไม่สนใจเครื่องหน้าอันหล่อเหลาของนายท่านสักนิด

เรื่องนั้นข้าไม่ได้ถามแม้จะไม่พอใจที่หญิงสาวเมินใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแต่หากไม่เอ่ยก็ไม่มีใครรู้ แต่ยามนี้เฉินหลันเทียนกลับสะกิดให้ทุกคนในห้องรับรู้เสียแล้ว อดที่จะหงุดหงิดไม่ได้บ่นออกมาเสียงไม่พอใจ นางก็ไม่ได้สนใจเครื่องหน้าของเจ้าเช่นกัน

ผู้ใดจะกล้าเทียบเคียงกับนายท่านกันเฉินหลันเทียนเอ่ยโบกพัดไปมาอย่างอารมณ์ดี

เจ้าว่านางเป็นสตรีที่เสด็จแม่ส่งมาหรือไม่

เหตุที่นางดูตอบตกลงนายท่านง่ายไปนะหรือ ที่จริงนางอาจจะตกหลุมรักนายท่านแล้วก็ได้จึงตอบรับนายท่านอย่างง่ายดาย อาจจะไม่เกี่ยวกับเรื่องสตรีที่นายหญิงส่งมา อีกทั้งหน้าตานางก็ธรรมดา มีเพียงดวงตาของนางที่ดูกระจ่างใสไม่ต่างกับน้ำค้างยามเช้าในฤดูวสันต์

ถูกต้องนางหน้าตาธรรมดา ที่หน้าตาธรรมดาเพราะหานหนิงเซียนแปลงโฉมใบหน้าของนาง จากใบหน้าที่สวยงามดั่งเทพธิดากลายเป็นใบหน้าของหญิงสาวธรรมดาไม่มีสิ่งใดน่าสนใจยกเว้นเพียงดวงตาของนางที่ปกปิดไม่ได้

เจ้าก็รู้สตรีใต้หล้า ข้าเห็นมาหมดแล้ว หญิงใดจะงามกว่าสตรีในรั้วบ้านข้ากัน ข้าเลิกสนใจความงามจอมปลอมพวกนั้นแล้ว

แล้วนายท่านจะให้นางตอบแทนด้วยสิ่งใด

เรื่องนั้นข้ายังไม่ได้คิด

เช่นนั้นก็รีบหน่อยนะนายท่าน นางจะอยู่เมืองนี้จนถึงพรุ่งนี้เช้าเท่านั้น

เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าเป็นพวกทวงไม่เลิก หากนางยังไม่ตอบแทนข้า แม้จะไปไกลสุดหล้าข้าก็ตามนางได้

นายท่านสนใจนางหรือ

นางแค่น่าสนใจดี

อืม...น่าสนใจเฉินหลันเทียนทวนคำไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ

เช่นนั้นข้าจะไปบอกกับเสี่ยวเอ้อว่าเราคืนห้องหนึ่งห้องนะขอรับหลิวเย่เอ่ยออกมาในที่สุด

อืม คืนนี้พวกเจ้านอนสามคนในห้องเดียวก็แล้วกันเอ่ยจบก็หันไปทางองครักษ์หน้าห้อง บอกไป๋เฉิงตามไปดูว่านางพักที่ใดแล้วมารายงานข้า

ขอรับนายท่านหลิ่วเย่คำนับแล้วเดินถอยหลังออกจากห้องไป

บุรุษทั้งสองเริ่มกินอาหารต่อด้วยท่าทางสบายใจ

 

ได้เรื่องหรือไม่เหยาอิงเอ๋อร์เอ่ยถามหานหนิงเซียนเมื่อนางกลับมาที่โต๊ะ

ได้ พวกเขายอมสละห้องให้หนึ่งห้องนางยิ้มภูมิใจ

แม้ในใจเหยาอิงเอ๋อร์จะไม่พอใจ แต่เมื่อคิดว่านางได้อาบน้ำแล้วความหงุดหงิดก็หายไปเป็นปลิดทิ้ง เช่นนั้นข้าจะขึ้นไปอาบน้ำ

หานหนิงเซียนจับตะเกียบลงมือกินอาหารต่อ แต่เอ่ยออกมาก่อน คงไม่ได้เพราะข้ายกห้องให้คู่ภรรยาที่ท้องแก่ไปแล้ว

เจ้าว่าอย่างไรนะ!” เหยาอิงเอ๋อร์เอ่ยถามเสียงดังทันที

หานหนิงเซียนเงยหน้าตอบ สองสามีภรรยาคู่นั้นภรรยาท้องแก่มากแล้ว ข้ากลัวว่านางจะเจ็บท้องคืนนี้ก็เลยขึ้นไปขอร้องให้ชายกลุ่มนั้นสละห้อง

นี่เจ้า!” คิดว่าเรื่องนี้ไม่สมควรจึงหันไปทางไป่หลาง ศิษย์พี่ นางทำเกินหน้าที่

ทำดีแล้วเซียนเอ๋อร์ไป่หลางเอ่ยยิ้มให้กับหานหนิงเซียนแถมคีบไก่ให้นางด้วยต่างหาก เราควรเสียสละให้ผู้คนที่ต้องการมากกว่า

ข้าก็ว่าอย่างนั้นนางยิ้มกินไก่อย่างสบายใจ

เหยาอิงเอ๋อร์หันไปมองอวิ๋นมู่ เขาเพียงแต่ยิ้มให้นางแต่ก็ไม่ได้เอ่ยค้านอะไรเพราะเขาเดาได้ตั้งแต่แรกแล้วว่าหานหนิงเซียนต้องขึ้นไปขอร้องแทนสองสามีภรรยาคู่นั้นเอง

สรุปคืนนี้พวกนางต้องไปค้างวัดร้าง แถมยังต้องตัวเหม็นต่อไปอย่างนั้นหรือ!

สองสามีภรรยาเมื่อรู้ว่าได้ค้างห้องพิเศษทั้งคู่ต่างมาขอบคุณหานหนิงเซียนกันใหญ่ แถมชวนให้พวกนางค้างด้วยก็ได้เพราะห้องพิเศษนั้นกว้างขวางมากสามารถนอนรวมกันได้ห้าคนอย่างสบาย แต่หานหนิงเซียนปฏิเสธแล้วออกเดินทางไปค้างที่วัดร้างตามที่ไป่หลางสรุป



------------------



ตามกันต่อไปช่วงแรกมาเยอะหน่อย ต่อไปก็มาน้อยปกติ



---


ส่วนใหญ่จะแจ้งข่าวสารทางเพจ ฝากกดถูกใจไว้ด้วยนะคะ
กดแฟนเพจตรงนี้จ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,060 ความคิดเห็น

  1. #1534 fahrugnam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 21:09
    โอยเจอกันแบบนี้ต่างคนต่างตะลึงเลย
    #1,534
    1
    • #1534-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 3)
      22 ธันวาคม 2560 / 21:49
      ลุ้นกันไปค่ะ
      #1534-1
  2. #1432 Aonprpat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 15:20
    โอ้ยยยยยยย
    #1,432
    1
  3. #612 Spicule (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 13:50
    สนุกมากค่า เขินแทนนางงเอกกกก
    #612
    1
  4. #447 MuM_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 14:57
    ต๊ายยยย เห็นหมดเลยท่านต้องรับผิดชอบบบบ
    #447
    1
    • #447-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 3)
      28 พฤศจิกายน 2560 / 17:58
      ไม่รับอิอิ
      #447-1
  5. #7 Loukwah (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 22:24
    สนุกนะคะ... แต่เหมือนยังบรรยายได้ไม่ดีเท่าไหร่ มันอ่านแล้วนึกภาพไม่ออก เหมือนรวบรัดเกินไปในบางจุด แล้วก็ดูขาดๆด้วยค่ะ (แต่อาจจะเป็นที่เราคนเดียว แหะๆ)
    ยังไงก็ขอบคุณมากนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 เวิ่นเว้อ(จากตอนที่ 3)
      22 ตุลาคม 2560 / 09:26
      ขอบคุณสำหรับคำติดชมนะคะ จะลองไปแก้ไขดูค่ะ ตั้งแต่บทต่อไปแต่หากบรรยาแล้วยังไม่เข้าใจ คอมเมนต์เข้ามานะคะ เพราะการบรรยายนิยายเป็นเรื่องสำคัญที่สุดถ้าคนอ่านไม่เข้าใจมันก็ไม่อิน แสดงว่าคนเขียนยังเขียนไม่ดีพอ อย่าลืมนะคะ ถ้าไม่ดีก็บอกกันได้ค่ะ เพราะต้องการเอาไปปรับปรุง เช่นกันค่ะ
      #7-1
  6. #6 YamParis (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 15:55
    น่าจะสนุก 555 //เริ่มไม่ชอบศิษย์พี่หญิงละ เหมาะแล้วแหละที่ชายผู้ร่วมงานทั้งสองไม่คิดที่จะรักหรือให้ความสำคัญมากไปกว่าเพื่อนร่วมสำนัก แต่ขออย่างเดียวอย่าให้ศิษย์พี่ผู้ชายที่เล่าเรื่องแมวให้นางเอกฟัง ชอบนางเอกเลย เดี๋ยวพระเอกเราจะแห้วเมื่อครั้งแรก..
    #6
    1
  7. #5 Nao Ng Sverige (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 12:31
    ขอบคุณคะ
    #5
    1
  8. #4 ป้าปู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 11:28
    น่าจะสนุกนะ รอๆ
    #4
    1