[Fic naruto]come back to me naruto! จบแล้ว

ตอนที่ 6 : กันท่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,016
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    22 ก.พ. 58

ณ รังลับอุจิวะ


ร่างแกร่งที่เข้าไปภายในคนเดียวเนื่องจากด้านนอกมีแสงอุษาอีกคนเฝ้าอยู่แล้วอนุญาตให้เข้าไปคนเดียวเท่านั้นแต่ก็ไม่มีปัญหาในเมื่อร่างแกร่งก็คิดจะต่อสู้เพียงคนเดียวตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

เมื่อก้าวเข้าไปก็พบกับบุคคลที่ตนจะสู้มา
ตลอด ความเครียดแค้น ความอัปยศที่เคยมี ชายผู้ที่อยู่ตรงหน้าณตอนนี้ เวลานี้ คือคนที่ทำให้เขาต้องทนทุกข์ทรมาณมามากกว่าสิบปี ชายผู้ฆ่าพ่อแม่ของตน รวมทั้งพวกพ้องในตระกูลเดียวกัน นั่นคืออุจิวะ อิทาจิพี่ชายแท้ๆของตนนั่นเอง


"ไม่เจอกันซะนานนะ....ซาซึเกะ!!"ชายชุดคลุมสีดำลายเมฆสีแดงเอ่ยพลางนั่งในท่าทีสบายบนเก้าอี้ประจำตระกูล ทันใดนั้นเอง พันปักษาหลั่งไหลพรุ่งตรงไปที่ร่างของคนที่นั่งอยู่เก้าอี้


"อึก...."เลือดกระอั่กออกจากปากร่างที่นั่งอยู่ทันที


"หึ"ซาซึเกะยกยิ้มอย่างเหนือกว่าแล้วก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อร่างที่นั่งอยู่สลายกลายเป็นอีกาฝูงหนึ่งกาๆๆๆ!!'คาถาลวงตา?'


"ยังใจร้อนเหมือนเดิมเลยนะซาซึเกะ"จู่ๆร่างนั้นก็มายืนอยู่ข้างๆ'คาถาลงตางั้นรึ'


แล้วการต่อสู้อันดุเดือดก็เริ่มขึ้น..ยาวนานหลายชั่วโมงติดต่อกัน ใครจะรู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันจะเป็นสิ่งที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต ในสายตาของเขา อิทาจิซึ่งเป็นพี่ชายของตนเป็นคนที่ฆ่าล้างตระกูล คนทรยศต่อครอบครัวของตัวเอง รวมทั้งทำให้ตนต้องใช้ชีวิตอยู่อย่างอัปยศในตระกูลต้องคำสาป ใครจะรู้.


..... หลายชั่วโมงต่อมา.....

"อุจิวะ...มาดาระ"นั่นเป็นคำพูดสุดท้ายพร้อมรอยยิ้มของพี่ชายที่กำลังจะหมดลมหายใจสุซาโนะโอะสีส้มเพลิงที่ค่อยๆหายไป การต่อสู้จบลงแต่ซาซึเกะยังคงเดินทางต่อไปเพื่อไปหาคนที่ชื่อมาดาระ


ตัดมาทางการต่อสู้ของอีกฟากฝั่งหนึ่ง

ตู้ม!!!!

เสียงระเบิดดังสะนั่นในเขตป่าของตระกูลนารา ดินที่พื้นพากันถล่มลงไปในหลุมแล้วฝังร่างอมตะของชายที่ชื่อฮิดัน


"ผมทำได้แล้วนะ...ครู"ร่างสูงเพรียวเอ่ยขึ้นพลางหยิบไฟแช็คของครูผู้จากไปขึ้นมา ทันทีที่ก้าวออกมาจากป่าก็เห็นสองร่างที่ยืนรออยู่ด้านนอก


"จะจัดการได้แล้วนะ....ชิกามารุ"สาวผมชมพูเอ่ยพลางวิ่งเข้ามา


"แล้วเธอกับซาอิมาทำอะไรกันที่นี่?..รีบไปช่วยทางนู้นกันเถอะ!"แล้วทั้งสามก็วิ่งตามกันไป ขณะที่วิ่งอยู่นั่นเอง


"แล้วมีใครมาเป็นหน่วยเสริมบ้างล่ะเนี่ย"ร่างสูงเพรียวเอ่ยถามทันทีเพระเริ่มตะหงิดๆ


"ก็มีผม....ซากุระ...แล้วก็นารูโตะคุง"ชายหนุ่มผิวซูบซีดเอ่ยพลางวาดรูปนกยักษ์ในกระดาษแล้วอัญเชิญออกมา


"เดี๋ยวผมไปดูลาดราวก่อน"เอ่ยจบก็กระโดดขึ้นไปบนนกยักษ์แล้วมันก็บินขึ้นไป


"เจ้านารูโตะนะนารูโตะ...ก็บอกว่าไม่ให้ตามมายังไงเล่า"เสียงทุ้มเอ่ยเครียดๆพลางเร่งฝีเท้าวิ่งให้เร็วขึ้น


"ก็เพราะว่าเจ้านั่นคืออุสึมากินารูโตะยังไงล่ะ..เรื่องดื้อรั้นก็ไม่มีใครเกินอยู่แล้วล่ะ..รีบไปกันเถอะ...ป่านนี้นารูโตะคงเป็นห่วงนายอยู่แน่ๆ..ชิกามารุ"ร่างสูงเพรียวที่ได้ยินดังนั้น


'ชิ....เป็นห่วงเจ้าคาคาชิล่ะสิไม่ว่า..ถึงได้รออยู่ทางนั้น!'


ตัดมาที่การต่อสู้ที่ยังคงไม่จบสื้น

ตอนนี้ศัตรูที่เหลือหัวใจอีกเพียง2ดวง คาคาชิก็เริ่มอ่อนแรงอีกสองคนที่เหลือก็ช่วยเหลือไม่ค่อยได้เท่าไร คาคุสึที่จักระใกล้จะหมดแถมเริ่มจนมุมจึงกลายร่างสุดท้ายที่เป็นเหมือนไม้ตาย 'สถานการ์ณคับขันแบบนี้...เราจะต้องทำยังไง..อีกอย่างจักระก็จะหมดแล้วด้วย..มีหวัง...'


ตุบๆๆๆเสียงฝีเท้าวิ่งมาทางนินจาโคโนฮะทั้งสาม สองร่างที่ยืนอยู่เบื้องหน้า


"มาได้ทันเวลาพอดีเลยนะ....ยามาโตะ!...ชั้นรู้อยู่แล้วถึงจะห้ามไปก็ไม่มีความหมายกลับไปโดนทำโทษแน่ เตรียมใจไว้แล้วสินะ..นารูโตะ"ร่างสูงผมเงินเอ่ยกับคนตัวเล็กเบื้องหน้


"ทำโทษอะไรกันผมไม่รู้ด้วยแล้ว!"จบคำมือเล็กก็ปั้นกระสุนวงจักรแล้วแปลคุณสมบัติลมเข้าไปจนเป็นดาวกระจายวงจักรแล้ววิ่งใส่ศัตรูทันที


"นารูโตะ!!"ทุกคนต่างร้องเป็นเสียงเดียวกันที่คนตัวเล็กบู่มบ่ามเข้าไปโดยไม่รู้ข้อมูลศัตรู คาคาชิเห็นดังนั้นจึงรีบวิ่งตามไปด้วยความเป็นห่วง คาถาไม้พวยพรุ่งไปทางคนตัวเล็กแล้วล้อมไว้เพื่อกันการปะทะที่ศัตรูโจมตีใส่นารูโตะได้ทันท่วงที


"เฮ้อออ..โล่งอกไปที"ยามาโตะถอนหายใจ อิโนะกับโจจิที่เห็นดังนั้นก็นึกในใจ'เจ้านารูโตะจะมาช่วยรึจะมาเป็นตัวป่วนกันแน่ล่ะเนี่ย'หลังจากฟังข้อมูลของศัตรู


"นั้นผมขออีกรอบ..คราวนี้ไม่พลาดแน่ๆ"


"นารูโตะ.."ยังไม่ทันที่ยามาโตะจะเอ่ยจบ


"จัดการเลยนารูโตะ"โจนินผมเงินพยักหน้า


นารูโตะแยกร่าง3ร่าง มือเล็กปั้นดาวกระจายกระสุนวงจักรเพิ่มเป็นสองอันแล้ววิ่งเข้าไปตรงๆเหมือนเดิม แต่คราวนี้คนตัวเล็กใช้ร่างที่วิ่งเข้าไปเป็นตัวล่อ ร่างแยกอีกหนึ่งที่อยู่ด้านบนปั้นดาวกระจายกระสุนวงจักรมาใหม่ทั้งสองวงแล้วโค่นศัตรูในทีเดียว


"สะสุดยอด"อิโนะกับโจจิตะโกนพร้อมกัน


"ผมทำได้แล้ว!!!"ร่างเล็กตะโกนกระโดดโลดเต้นพลางหันมามองทางทุกคน ตาสีฟ้าเริ่มพล่ามัว ดวงตากลมโตปรือและค่อยๆปิดลงคาคาชิที่เห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งเข้าไปรับร่างเล็กได้ทันท่วงที


"ยังคงทำอะไรเกินตัวเหมือนเดิมสินะ.."ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้หน้ากากแสดงสีหน้าเป็นห่วงแล้วฝีเท้าของกลุ่มคนที่เพิ่งเข้ามาใหม่ก็วิ่งตรงมาทางโจนินผมเงินทันที


"นารูโตะเป็นอะไรน่ะ"ร่างสูงเพรียวที่หน้าถอดสีเอ่ยขึ้น


"เจ้านั่นน่ะเก่งมากเลยนะชิกามารุ โค่นศัตรูได้ในทีเดียวเลยล่ะ...เนอะครูคาคาชิ"อิโนะวิ่งเข้ามาหาชิกามารุแล้วเล่ารายละเอียดให้ฟัง มือเรียวที่กำลังจะเอื้อมไปหาร่างน้อยในอ้อมกอดของอีกคนก็ต้องหยุดลง


"ไม่ต้อง!....ชั้นจะพานารูโตะกลับเอง....กลับบ้านเราเถอะ..นารูโตะ"ร่างสูงผมเงินเอ่ยพลางมองคนตัวเล็กที่สลบไสลอย่างเป็นห่วงแล้ววิ่งนำไปทันที

ยามาโตะที่ยืนมองเหตุการณ์
อยู่ตลอดก็ส่ายหัวอย่างปรงๆ
'นี่สินะที่เขาเรียกว่าหวงก้าง...
แถมไม่ใช่ก้างของตัวเองอีกต่างหาก..จะเรียกว่ากันท่าก็ได้ล่ะนะ...เฮ้ออออ'

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

148 ความคิดเห็น

  1. #134 liveingalaxy (@reborn-lucky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 21:30
    โถ่ชิกามารุ ถือป้ายคาคานารุค่ะะะ
    #134
    0
  2. #71 จีจี้ซัง (@jiji-love) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 เมษายน 2558 / 21:13
    คาคาชิ..คะแนนนำ 555+
    #71
    0
  3. #40 yoo jae suk (@maijibi1234) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 23:06
    ศึกนี้คัยจะชนะ
    #40
    0
  4. #15 moon-night (@moon-night) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:04
    ศึกชิงนาย เอ๊ย นายเกิดขค้นแล้ว มาต่อไวๆยะคะ
    #15
    0
  5. #14 NaTSekiJanG (@emils-wowwa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 06:18
    มาต่อเร็วๆน่ะ
    #14
    0