[Fic naruto]come back to me naruto! จบแล้ว

ตอนที่ 12 : หลงไหลในศัตรู

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    2 มี.ค. 58

ณ โคโนฮะงาคุเระ หลังจากที่เพนพาตัวนารูโตะไปแล้วหน่วยแพทย์จากแคว้นพันธมิตรทั้งหลายถูกสารด่วนจากโคโนะฮะขอร้องให้มาช่วยเหลือยังที่นี่ ผู้คนมากมายที่บาดเจ็บสาหัสรอการรักษา คาเงะทรงโตที่ได้รับการรักษาเป็นคนแรกเมื่อฟื้นขึ้นมาก็สั่งการให้ยามาโตะใช้คาถาไม้ปลูกบ้านและที่อยู่อาศัยให้ผู้คน นินจาที่ออกไปทำภาระกิจนอกหมู่บ้านกลับมาก็ช่วยเหลือกันอย่างเต็มที่


เช้าวันรุ่งขึ้น

"เยี่ยมมากยามาโตะ...นี่ก็สร้างได้เกือบครึ่งหมู่บ้านแล้ว..คงจะเปลืองจักระน่าดู...ไปพักได้"ชาวบ้านที่เหลือก็เริ่มปลูกสิ่งก่อสร้างกันเพิ่มขึ้น


"ท่านโฮคาเงะครับ!!แฮ่กๆ..แย่แล้วครับ..คุณคาคาชิกับคุณชิกามารุหนีออกจากโรงพยาบาลไปแล้วครับ!!"หน่วยแพทย์โคโนฮะที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามารายงาน


"ว่าไงนะ!!!..ฟื้นขึ้นมาก็ทำซ่ากันเลยรึไง!!..."



ร่างสองร่างที่วิ่งอย่างรีบเร่งกับสุนัขนินจาอีกหนึ่งตัวภายในป่าทางทิศเหนือของโคโนะฮะ ชิกามารุที่ไปเฝ้าคาคาชิพอเห็นอีกคนรู้สึกตัวจึงรีบบอกทันที แล้วก็อย่างที่คิดทันทีที่โจนินผมเงินรู้ก็รับวิ่งออกมา


"คาคาชิเริ่มครึ้มฟ้าครึ้มฝนแล้วนะ...ถ้าฝนตกล่ะยุ่งแน่"สุนัขนินจาเอ่ยใบหน้าภายใต้หน้ากากเริ่มเคร่งเครียด มือหนาหยิบสร้อยอัปมงคลที่ร่างเล็กลืมถอดไว้บนหัวเตียงห้องของตนออกจากกระเป๋าแล้วยื่นให้สุนัขนินจาดม ฟุดฟิดๆ


"ช่วยหน่อยนะ...ปั๊กคุง"มือหนากำสร้อยแน่นแล้ววิ่งเร็วขึ้น


"เอาจริงสินะ....คาคาชิ..เรื่องนารูโตะน่ะ"สุนัขนินจาเอ่ยกับอีกคน โจนินผมเงินพยักหน้าพลางมองไปที่สร้อยในมือ


"จะว่าสมกับเป็นคาคาชิก็ใช่ล่ะนะ....ก็เห็นชอบตั้งแต่เห็นใบประวัติเลยนี่นา"ร่างสูงเพรียวที่ได้ยินดังนั้นก็หันมาทันที


"ห๊ะ?...ผมควรจะฝากฝังนารูโตะไว้กับคุณดีไหมเนี่ย..ชอบคนเพราะเห็นแค่รูปเนี่ยนะ?"สุนัขนินจาพยักหน้า

"นั่นน่ะสิชิกามารุ"ร่างสูงผมเงินปรายตามามองทั้งคู่แล้วเอ่ยต่อ


"ก็ตอนนั้นแค่เห็นว่าคล้ายๆกับท่านโฮคาเงะรุ่นที่4ที่เป็นครูของชั้น...แต่ตอนที่ถูกใจน่ะ....ครั้งแรกที่เจอต่างหากล่ะ"คาคาชิเอ่ยพลางนึกไปถึงวันนั้น...วันแรกที่ได้เจอกับนารูโตะ



เขาที่แอบดูสามคนที่เหลือกำลังรอตนอยู่ภายในห้องเนื่องจากกลุ่มอื่นมีอาจารย์มารับไปแล้ว จะเหลือก็แต่ทีม7 ร่างเล็กที่อยู่ไม่เฉยยุกๆยิกๆกำลังคิดแผนการอะไรบางอย่าง เด็กสาวผมชมพูที่เอาแต่มองเด็กหนุ่มขี้เก็กผมสีน้ำเงิน ส่วนเด็กหนุ่มผมสีน้ำเงินก็นั่งเท้าคางมองร่างเล็กแล้วหัวเราะนิดๆ นั่นเป็นเหตุให้ร่างเล็กถูกสาวผมชมพูไม่ชอบใจ ร่างเล็กวิ่งไปยังหน้าห้องมือน้อยหยิบแปรงลบกระดานขึ้นมาตรงไปยังหน้าประตูแล้วลงมือทำกับดักทันที


"โจนินเขาคงไม่โดนกับดักกระจอกๆแบบนั้นหรอกมั้ง"เด็กชายผมน้ำเงินเอ่ยขึ้น แต่คนตัวเล็กก็ยังทำต่อไป


"นั่นน่ะสินะ...ซาซึเกะคุงเนี่ยฉลาดจังเลย"เด็กสาวผมชมพูยกยอปอปั้นอีกคน


"เชอะ...ไม่ลองแล้วจะไปรู้ได้ยังไง"เมื่อเสร็จคนตัวเล็กก็เดินมานั่งที่เดิมข้างๆเด็กหนุ่มผมสีน้ำเงิน


"เรามาพนันกันไหมนารูโตะ...ถ้าโจนินที่เข้ามาโดนกับดักนายชั้นจะยอมให้นายขออะไรก็ได้อย่างนึง....แต่ถ้าเกิดว่าไม่โดน..นายจะต้องทำตามคำขอของชั้น"ใบหน้าหวานฉงนนิดหน่อย


"อะไรของนายน่ะซาซึเกะ...เอางั้นก็ได้"โจนินที่เฝ้ามองอยู่เห็นรอยยิ้มอันร้ายกาจของเด็กชายผมน้ำเงินนั่น'ไปตกปากรับคำง่ายๆแบบนั้น...เจ้านั่นคงคิดอะไรอยู่แน่ๆ'ว่าแล้วก็เดินตรงเข้าไปในห้องทันที


ครืดดดด...ปึก!!ทันทีที่เปิดประตูแปรงลบกระดานก็ล่วงลงใส่หัวโจนินผมเงิน


"ฮ่าๆๆๆๆ..โดนเข้าให้แล้ว..จั๋งบะเร่อเลย"มือน้อยชี้มายังคนที่โดนกับดัก(จงใจ)


"เจ้าเบ๊อะเซอะคนที่สองเหรอเนี่ย"ซาซึเกะส่ายหน้าพลางปรายตามามองแต่ก็เห็นเข้ากับสายตาของครูโจนินที่มองร่างเล็กหัวเราะ 'ชิ...เจ้าครูจอมเซ่อนั่น'


กลับมายังสถานะการ์ณปัจจุบัน


ปากเรียวคลี่ยิ้มแล้วเก็บสร้อยใส่กระเป๋าทันที


"ขอให้ทันด้วยเถอะ...รอก่อนนะนารูโตะ!"




ตัดมาทางรังลับของแสงอุษา

ร่างเล็กที่เดินตามเพนมายังแท่นทำพิธี


"ขึ้นไปนอนบนแท่นนั่น...ชั้นจะดึงเก้าหางออกมาจากตัวเธอ....จะใช้เวลาสักสองชั่วโมง....อาจเจ็บนิดหน่อย"เพนวิถีสวรรค์เอ่ยขึ้นพลางเดินออกมาให้ได้ระยะ คนตัวเล็กค่อยๆก้าวขึ้นไปแล้วนอนลงอย่างว่าง่าย มือน้อยกำชายเสื้อของตนแน่น ดวงตาสีม่วงที่มองการกระทำนั้น

'อีกไม่นานเธอก็จะเป็น
ของชั้น..นารูโตะ' ขายาวก้าวไปหาร่างน้อยที่สั่นเกร็งบนแท่นด้วยความกลัว


"ไม่ต้องกลัวไป...เจ็บนิดเดียว...แล้วเธอจะได้เป็นอิสระ"มือหนาเอื้อมไปปัดไรผมสีทองส่องสว่างดุจอรุณยามเช้า ขายาวก้าวกลับไปให้ได้ระยะ มือหนาทั้งสองประสานกัน แล้วพิธีก็เริ่มขึ้น



ผ่านไป10นาที

"อึก.....อื๊อออ...."คนตัวเล็กที่นอนทรมานแดดิ้นอยู่กับที่ ความรู้สึกที่เหมือนมีอะไรมาดึงวิญญาณของตนให้ออกจากร่าง ความร้อนเหมือนถูกไฟเผาทำให้ร่างเล็กยิ่งทรมาน เพนที่เลือดกำเดาไหลเพราะสูญเสียจักระไปมากพอสมควร'ทนหน่อยนะนารูโตะ'


ทันใดนั้นเอง
"พันปักษาหลั่งไหล!!"

ตู้ม!!!!

เพนที่โดนการปะทะเข้าตรงๆเนื่องจากทำพิธีอยู่กระเด็นไปอีกฝากฝั่งของถ้ำ ร่างแกร่งที่อยู่ในมุมมืดเดินออกมา


"อึก!!..ดูเหมือนมาดาระจะไว้ใจคนผิดสินะ"โครงกระดูกยักษ์เพลิงสีม่วงผุดขึ้นด้านหลังของร่างแกร่งแล้วค่อยๆประกอบเป็นชุดเกราะ ร่างของเพนค่อยๆลุกขึ้นมา


"สุซาโนะโอะ?...."ตาคู่สีม่วงมองไปยังโครงกระดูกยักษ์ที่กำลังง้างคันศรมาทางตน'ขืนโดนเข้าไป...ทั้งร่างของยาฮิโกะแล้วก็ร่างต้น..คงจะ...'แล้วชั่วครู่ตาสีม่วงของเพนก็มองไปยังคนตัวเล็กที่นอนสลบสไลอยู่บนแท่นหิน

'เราไม่น่าเจอกันตั้งแต่แรก..........ลาก่อน..แสงสว่างและสันติภาพของชั้น'


"นารูโตะ...."ปากเรียวเผยออย่างยากลำบาก จบคำคันศรที่ง้างอยู่ถูกปล่อยออกมาแล้วพลุ่งตรงไปยังเพนหมายเอาชีวิต ตู้มมมมม!! เสียงลูกศรยักษ์ที่ทะลุผ่านร่างของเพนไปยังถ้ำหินดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับพรากลมหายใจของเพนไป

ด้วยแล้วสุซาโนะโอะก็หายไปขายาวก้าวมายังร่างเล็กที่นอนตัวงอยู่บนแท่นหิน


"นารูโตะจะไม่เป็นไรแน่นะ...คาริน"ใบหน้าคมคายมองร่างน้อยด้วยความเป็นห่วง แล้วสามร่างที่หลบอยู่ในมุมมืดก็พากันเดินออกมา


"ไม่น่าจะมีปัญหา...เป็นไปตามที่คาด...สัตว์หางยังไม่ถูกดึงออกไป..แต่ตัวร้อนแหะ...คงจะเป็นเพราะตอนดึงสัตว์หาง...คงจะเจ็บมาก"หญิงสาวผมแดงเอ่ยพลางคลำไปที่หน้าผากเล็ก

'ถ้าไม่รอให้เพนอ่อนกำลัง...ก็คงจะช่วยเจ้านี่ไม่ได้สินะ'


"แล้วจะเอายังไงกับเจ้าเปี๊ยกนี่ดี?"ซุยเงสึกอดอกถาม แขนแกร่งช้อนร่างเล็กที่นอนไร้ซึ่งเรี่ยวแรงขึ้นมา


"ชั้นจะพาตัวนารูโตะไปอยู่ด้วย..."แล้วทั้งสี่คนก็หายไปจากตรงนั้น ชายสวมหน้ากากชุดคลุมลายเมฆสีแดงปรากฏตัวขึ้น เนตรวงแหวนสีแดงฉานมองไปยังร่างไร้วิญญาณของเพนที่นอนแน่นิ่ง


"น่าสมเพช!...หลงไหลในศัตรูแบบนั้นตายๆไปซะได้ก็ดี......นายก็คงจะคิดเหมือนกับเจ้านี่ใช่ไหมล่ะ...ซาซึเกะ!!"





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

148 ความคิดเห็น

  1. #137 ❥GoTTiS (@sagotzaa4810) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:10
    แหม  อุตส่าห์ชูป้ายไฟ นางา(เพน)นารู

    เชอะ  กลับไปชูป้ายไฟ ซาสึนารูต่อก็ได้(ทำหน้าหื่น)

    ซาสึนารู ไฟวติ้งงงงง




    #137
    0
  2. #46 yoo jae suk (@maijibi1234) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 23:26
    โอยยย เพนนทำไมมีบทแค่นี้อะ อุตส่าห์เชียร์ง่า
    #46
    0
  3. #31 moon-night (@moon-night) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 11:44
    เพนนนนายมีบทแค่นี้หรอ แต่ทำไมน่าสงสารนัก
    #31
    0
  4. วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 07:18
    สนุกมากค่า
    #30
    0