วารีสงบนิ่งกับน้ำแข็งที่ไม่ละลาย

ตอนที่ 1 : เด็กหญิงที่ไม่รู้ความ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    24 ส.ค. 63

ชายคนหนึ่งได้ฆ่าอสูรระหว่างเดินทางไปประชุมเสาหลักราชการลับหน่วยพิฆาตอสูรวันนี้ก็อีกวันหนึ่งที่แสนจะปกติของชายผู้นิ่งเฉยไปเสียทุกอย่างโทมิโอกะกิยู

"แกมาสายน่ะโทมิโอกะคิดว่าแกวิเศษวิโสมากกว่าคนอื่นรึไงฮ่ะ!!!"ชายผมขาวบาดแผลเต็มตัวเจ้าอารมณ์คนนี้คือชิซึนากาวะซาเนมิเจ้าของตำแหน่งเสาหลักวายุได้ตะคอกใส่กิยูชายผู้เป็นเสาหลักวารี

กิยูได้กล่าวกับคู่สนทนาของตนว่า"ข้าเองก็รีบมาให้เร็วที่สุดแล้วแต่ข้าติดธุระกับยูกิ"ไม่ทันจะได้อธิบายจนจบก็มีผู้หญิงที่มีหน้าอกหน้าใจไซส์ค่อนข้างใหญ่เจ้าของเสาหลักแห่งรักเอ่ยแทรกว่า

"ว้าวคุณโทมิโอกะยอมติดธุระกับคนที่คาดว่าจะเป็นผู้หญิงจนมาประชุมเสาหลักสายต้องเป็นผู้หญิงของคุณโทมิโอกะแน่ๆค่า"คันโรจิมิซึริได้เอ่ยสิ่งที่คิดเพราะว่าคนอย่างเสาหลักวารีที่ไม่มีใครคบจะมีคนรักสักคนมาเป็นคนรักคงจะดีไม่น้อยเลยที่มีหญิงสาวมารักษาจิตใจ

กิยูผู้ไม่ชอบคุยกับคนอื่นเพราะไม่เก่งด้านการสื่อสารโดยเฉพาะกับคนที่พูดเร็วนี่แถบจะไม่รู้เรื่องเลยเอ่ยว่า"ไม่ใช่คนรักแต่เป็นคนสำคัญ"ความที่ไม่อยากพูดเยอะจึงสรุปออกมาแบบสั้นมากเลยทำให้คนอื่นเข้าใจผิดหนักกว่าเดิม

"แสดงว่ากำลังคบกันอยู่สินะคนที่ไม่ฉูดฉาดอย่างนายเนี่ยก็แอบร้ายน่ะเนี้ย"ชายร่างใหญ่ร่างกายประดับด้วยเครื่องประดับมากมายเสาหลักเสียงอูชุยเท็นเง็นก็เข้าใจผิดอีกคน

กิยูผู้ที่เอือละอากับทุกคนที่ถามเลยทำตัวเงียบไปแทนประจวบเหมาะกับท่านเจ้าของคฤหาสน์อูบูยาชิกิฮากายะได้มาถึงแล้วจึงเริ่มประชุม


เวลาของการประชุมเสาหลักก็เริ่มจากช่วงเช้าแล้วจบลงในช่วงเย็น


          กิยูรีบลุกกลับบ้านทันทีด้วยความเป็นห่วงถึงคนที่อยู่ที่บ้านแต่กลับโดนเพื่อนร่วมงานที่อยากรู้อยากเห็นเสียทุกเรื่องจะได้ขุดเรื่องเหล่านั้นมากลั่นแกล้งเสาหลักแมลงโคโจชิโนบุ


            "เจ้าต้องการอะไรโคโจข้ากำลังรีบ"กิยูได้เอ่ยถามด้วยความใจร้อนรนอยากกลับไปหาคนที่อยู่บ้าน


            "คุณโทมิโอกะค่าขออนุญาติตามไปด้วยน่ะค่ะ"ชิโนบุหญิงสาววัยแรกแย้มปราดเปรื่องด้านการแพทย์ได้ตอบกลับ

   

          "ตามใจแล้วกัน"กิยูรีบวิ่งกลับไปถึงบ้านให้เร็วที่สุดเพราะคนที่รอคงหิวจะแย่อยู่แล้วเป็นแน่


         เมื่อมาถึงดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างเมื่อเห็นภาพตรงหน้าคือเด็กสาวที่โดนโซ่ล่ามไว้กับเสากลางบ้าน"คุณโทมิโอกะ!!!นี้คุณทรามเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆแบบนี้หรอค่ะ!?"ชิโนบุโวยวายขึ้นมา


         "ข้าไม่ได้รังแกนางแต่จำเป็นต้องมัดด้วยโซ่"กิยูเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพลางปลดกุญแจให้สาวน้อย"ข้ากลับมาแล้วยูกิ"กิยูลูบหัวเด็กน้อยอย่างแผ่วเบา


     "ย....ยิน...ยินดี......ต้อนรับ...กลับค่ะ"เด็กหญิงได้พยายามเอ่ยออกมาอย่างฝืนตนเอง


          กิยูผู้ดูแลเด็กคนนี้ก็แอบอดยิ้มไม่ได้ที่เด็กคนนี้พยายามที่จะพูดกับเค้าแบบปกติ"เก่งมากยูกิ"

           

          เมื่อหญิงสาวได้เห็นท่าทีของเด็กสาวก็คิดว่ากิยูบังคับให้พูดร่างกายผอมบางราวกับขาดสารอาหารศีษะมีเหายั้วเยี้ยเสื้อผ้าหลวมโคร่งจึงคิดว่าเสาหลักวารีผู้นี้ได้รังแกเด็กคนนี้เยี่ยงทาสเลยเอ่ยว่า"ดิฉันจะรับเด็กคนนี้ไปเลี้ยงค่ะ"ด้วยความที่ตนเองก็เป็นหมอเลยมิอาจทนเฉยต่อภาพตรงหน้าได้จึกได้ดึงแขนเด็กคนนี้ไปเพื่อจะพาเด็กคนนี้ไปจากที่แห่งนี้แต่ทว่า"เจ็บ!?"ไม่คิดเลยว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็กคนนี้ที่เธอจะช่วยกลับทำให้จนล้มคว่ำกับพื้นและพยายามที่จะหักแขนและบีบคอของตนจนจะขาดอากาศ


          "ฆ่า"เด็กหญิงที่ดูท่าทางเหมือนติดอ่างแต่กลับพูดคำนี้ได้อย่างชัดถ้อยชัดคำและไม่ติดขัดแม้แต่น้อยเลย


           กิยูที่พึ่งหลุดออกจากภวังค์แห่งความตกใจก็ได้เอ่ย"อย่านะยูกิเธอคนนั้นเป็นเพื่อนฉัน!!!"กิยูตะคอกออกมาเพื่อสั่งให้หยุดการพยายามฆ่าเสาหลักแมลง


         "เพื่อน?"เด็กสาวสะดุดใจกับคำว่าเพื่อนแต่มือก็ยังไม่วายจะปล่อยออกจากเสาหลักแมลงผู้บอบบาง


        "ข้าจะสอนให้แต่ต้องปล่อยโคโจก่อนเธอเป็นหมอรักษานักล่าอสูรปราบอสูรยศเดียวกับข้าดูกระดุมสิ"กิยูเอ่ยด้วยน้ำเสียงใจเย็นไม่ช้าไม่นานเด็กสาวก็ยอมปล่อยมือแล้วก็กลับมาอยู่ในท่ายืนนิ่งๆ

   

        ชิโนบุเองไม่วายก็กระโดดถอยห่างออกไป"นี้มันหมายความว่าไงกันค่ะคุณโทมิโอกะเด็กคนนี้น่ะ"ชิโนบุได้เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แสนจะรำคาญใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น


          กิยูถอนหายก่อนเอ่ยว่า"ข้าเก็บนางมาเลี้ยงเมื่อ2วันก่อนที่ป่าเหมันต์ข้าเห็นนางสลบบนพื้นหิมะท่ามกลางอสูรรายล้อมพร้อมรุมยูกิ"กิยูได้วางคากิโกริลงเบื้องหน้าเด็กสาวแล้วพยายามที่จะสอนการใช้ช้อน"ตอนที่ช่วยมาก็ไม่คิดอะไรมากแค่จะช่วยให้รอดแล้วพากลับไปหมู่บ้านแถวนั้นแต่เป็นว่าแม่เธอเสียไปตั้งแต่เกิดพ่อเป็นนักล่าอสูรเลยจับเธอฝึกอบรมให้กระหายเลือดอย่างรุนแรงถ้าถามว่าทำไมข้าถึงรอดเพราะนางแค่ทำตามคำสั่งคือฆ่าอสูรใครขวางการสังหารอสูรต้องฆ่าทิ้งหรือเป็นเพราะพ่อเธอโดนอสูรฆ่าเลยไม่มีใครออกคำสั่งก็ไม่รู้"กิยูนั่งมองเด็กสาวที่พยายามจะเอาช้อนตักขนมเข้าปากแถบไม่ต่างจากเด็กเล็กพึ่งตักอาหารกินทั้งที่เด็กน้อยอายุ10ขวบแล้ว


           ชิโนบุได้รู้สึกแปลกใจที่กิยูที่ไม่มีนิสัยชอบเข้าสังคมหรือมีภาระติดตัวซึ่งสิ่งที่กระทำอยู่มันย้อนแย้งอย่างมากจึงเอ่ยถาม"แล้วทำไม่ถึงยังเลี้ยงอยู่ละ"คำถามที่ขัดกับเรื่องเล่าของชายหนุ่มทำให้เขามีอาการสะอึกเล็กน้อย


        ชายหนุ่มไม่คลายยิ้มที่หาได้ยากให้เล็กน้อยก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า"ข้าเองอาจจะสงสารนางจนรักแล้วล่ะมั้ง"ว่าจบก็ลูบหัวยูกิที่พึ่งตักคากิโกริกินได้คำแรกหลังจากที่มันเกือบละลายเพราะสภาพอากาศอบอ้าว

 

           ยูกิมองหน้ากิยูด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าคำพูดที่นั้งฟังตลอดนั้นมีความหมายว่าอะไรกันแน่น่ะ


*****โปรดติดตามตอนต่อไป*****

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #3 Ally Jang (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 12:10

    กิยูคุกๆๆๆ

    #3
    1
    • #3-1 katanayuki(จากตอนที่ 1)
      6 พฤศจิกายน 2563 / 16:13
      ตอนที่2ว้อนเข้าคุกมาก
      #3-1