เมฆา ชุดแผนการรัก

ตอนที่ 7 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    17 ก.ค. 60

               "ทิวา..." ติณญ์นรีออกปากทัก

                แปลกใจที่เห็นเพื่อนอยู่ตรงนี้ ซ้ำทิวาก็กำลังดึงชายเสื้อยืดซึ่งเป็นชุดพละประจำโรงเรียนอยู่ ชายเสื้อนั้นถูกดึงขึ้นสูงจนเปิดเห็นหน้าท้องนวลเนียนสีน้ำผึ้ง เพื่อเช็ดเสื้อหนังที่เมฆาสวมใหญ่อยู่ และเมฆาที่โบกไม้โบกคล้ายจะปฏิเสธ ค่าที่ร่างสูงถอยหลัง ทิวาจึงเซล้มเข้าอ้อมแขนกว้างนั้น แถมมือเมฆาก็โอบถูกเอวคอดกิ่วของสาวรุ่นตรงส่วนที่เสื้อเปิดขึ้นมาเสียด้วย มือไม้จับเอวคอดกิ่วกันอยู่สักครู่เมฆาถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเธอเดินมาถึงรถแล้ว

                "เอ้า ทอฟฟี่มาแล้ว ไอ้ข้างในขยับให้พี่เราเร็ว" เหอ...ต่อหน้าคนอื่นเป็นทอฟฟี่ พอคนในล่ะเป็นพะยูนเผือก

                "ทิวาออกมาได้ไงอ่ะ"

                "อ้อ...เค้าไปยืมหนังสือที่ทำรายงานกลุ่มจากห้องสมุดมาให้ พอดีเห็นพี่เมฆมาเลยคิดว่ายังไงก็คงมารับพวกทอฟฟี่น่ะ เค้าเลยขอเอาหนังสือมาไว้ที่พี่เมฆ"

                "ขอบคุณเพื่อนหรือยัง ยัยคนหน้าตูม"

                "ขอโทษพี่เมฆด้วยนะคะ ที่ทำน้ำหกไปโดนเสื้อ ซักออกมั้ยคะ ท่าทางจะแพง..."

                "ไม่เป็นไรๆ เอาทิชชู่เช็ดก็ออกแล้วไม่ต้องห่วง ขอบใจทิวามากจ้ะ" เห็นหน้ากากเทพบุตรส่งยิ้มหวาน ติณญ์นรีก็ลอบเบ้ปาก

                "แล้วเราหอบอะไรมาเยอะแยะ จะยืนแบกทำไมอ่ะ เข้าไปในรถสิ"

                "เรากลับก่อนนะทิวา" ติณญ์นรีไม่ตอบคนพูดมาก หันไปลาเพื่อนแทน สาวน้อยเข้าไปนั่งในรถแล้วก็ยังเห็นคนนอกรถร่ำลากันอีกเป็นครู่ ก่อนที่ใบหน้ายิ้มหวานสดใสจากนอกรถ จะเปลี่ยนฉับขมวดคิ้วเมื่อเข้ามานั่งที่คนขับ

                "หอบอะไรมาน่ะเรา ข้าวของเยอะขนาดนี้ทำไมไม่ลงมาพร้อมไอ้พวกนี้ จะได้ให้น้องช่วยถือของ"

                "ไม่ถืออ่ะ ของใครก็ของใครสิ" ตติภพกับตติภาครีบแสดงตัว

                "สุ ภาพ บุ รุษ" พี่คนโตในรถ หันไปโบกแฝดคนละสองที

                "เฮียเมฆสุภาพบุรุษเองก็ไม่ฉวยโอกาสแตะต้องผู้หญิงแบบนั้นเหมือนกันนะคะ" ติณญ์นรีตัดบท แต่ก็เกิดเสียงเงียบกริบทั้งรถ ก่อนที่แฝดจะแย่งขึ้นโวยวายขึ้นมาพร้อมกัน

                "ไอ้พี่เมฆ เจ๊ทิวาอ่ะเค้าจองแล้วๆ ทำไมทำแบบนี้ อย่าแย่งสิครับ น้องเล็งไว้ตั้งแต่ป.6 เลยนะ" ไม่รู้เสียงพูดของแฝดคนไหน แต่เมฆาเหมารวมเคาะกบาลทั้งสองคน

                "อุบัติเหตุหรอก เจ๊เค้าเซมาเอง" กริชออกความคิดเห็น

                "มาตรา 277 ผู้ใดกระทำชำเราเด็กอายุยังไม่เกินสิบห้าปีซึ่งมิใช่ภริยาหรือสามีของตน โดยเด็กนั้นจะยินยอมหรือไม่ก็ตาม ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่สี่ปีถึงยี่สิบปี และปรับตั้งแต่แปดพันบาทถึงสี่หมื่นบาท...."

                "เดี๋ยวๆ ไอ้เกรท น้องมันเซมา พวกมึงจะให้เฮียหลบปล่อยเขาหน้ากระแทกรถเหรอมึง"

                "กระแทกก็ไม่เป็นไรมั้ง แอร์แบ๊คเจ๊เค้าก็เยอะอยู่" ตติภาคออกความเห็น พร้อมทั้งยกการ์ดขึ้นป้องกันใบหน้า จากรอยเล็บของพี่สาวตัวเอง

                "แต่พี่ทิวาสิบห้าแล้วนะ คดีเฮียต้องเป็นผู้เยาว์ที่อายุไม่เกินสิบแปดปีป่ะวะ" กริชออกความเห็นตามประสาคนชอบมีข้อมูลในมือและท่องจำได้แม่นยำ สามหนุ่มน้อยที่เหลือพยักหน้ารับ

                "ฟังดูเฮียเหมือนไอ้หื่นทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยเว้ย" เมฆาสตาร์ทรถไม่สนใจคำพูดเพ้อเจ้อของเด็กๆ

                "เฮียเมฆ....เว้นเพื่อนของทอฟไว้สักคนเถอะ"

                "เอ้า ไอ้นี่ก็อีกคน" เมฆาใช้นิ้วชี้จิ้มหน้าผากน้องจนหงาย นี่ถ้าเป็นเด็กผู้ชายต้องโดนโบกกบาลเหมือนแฝดแน่ๆ

                "ให้ตายเถอะ พี่จะคบกับ 'ผู้หญิง' ไม่ใช่เด็ก พวกแกมโนอะไรเนี่ย คิดว่านางแบกกับนางเอกที่พี่เจออยู่ทุกวันนี่...จะเหนือกว่าเด็กหญิงเหรอวะ ปัญญาอ่อนมาก"

                "เออ ปัญญาอ่อนมาก นี่พากันพูดซะเฮียไม่มีอะไรดี" ตติภาคพยักหน้ารับ เปลี่ยนฝั่งหน้าตาเฉย ยังให้ผู้โดยสารในรถประเคนกระเป๋าโยนไปทับไอ้คนที่นั่งติดประตู

                "พี่ดีตั้งแต่หัวจรดเท้าเว้ย" คนอวยตัวเองหน้าตาเฉย

                "ยกตัวอย่างซิ?" ติณญ์นรีทำถามเสียงสูง

                "อย่างเช่นจะพาพวกแกไปกินบุฟเฟ่ห์นานาชาติก่อนกลับบ้านนี่แหละ"

                เท่านั้นเสียงเฮโห่ร้องก็ระงมรถ ทุกคนลืมสาวน้อยผิวสีน้ำผึ้งที่ร่างกายอวบอัดเกินอายุไปเสียสนิทใจ

 

                "ทำไมชอบกินชีส รู้มั้ยมันอ้วน" สำหรับเมฆานั่นไม่ใช่ประโยคคำถาม เป็นคำบ่น ว่าแล้วเขาก็หยิบปอเปี๊ยะห่อชีสทอดจากจานของติณญ์นรีเข้าปากตัวเอง ยอมรับว่าสมกับเป็นคนรักการกิน อะไรที่ติณญ์นรีหยิบเลือกใส่จานตัวเองมักจะรสชาตดีทั้งนั้น แม้ว่าเจ้าตัวจะมีโรคภูมิแพ้เป็นโรคประจำ แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นปัญหาในการกิน

                "เรื่องของหนูมั้ย?" เด็กอ้วนตอบกวน สายน้อยหงุดหงิดเป็นทุนอยู่แล้ว ยิ่งมาโดนขัดขวางเรื่องกินยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ ส่วนเด็กๆ ในโต๊ะเดียวกันทำหน้าเหวอ

                "ไม่ได้นะเจ้ เฮียเป็นคนจ่าย"

                "เฮียก็อย่าแขวะทอฟฟี่สิ บุฟเฟ่ห์มีเกือบร้อยอย่าง ทอฟฟี่กินได้แค่ไม่กี่อย่างเอง" กริชปรามคนแก่กว่าหลายปี ที่บ้านเขาถูกแด๊ดสอนว่า ผู้หญิงถูกต้องเสมอ โดยเฉพาะกับย่าอย่าคิดหือ....ดังนั้นด้วยวิสัยสุภาพบุรุษ (?) กริชเลยชอบเข้าข้างพี่สาวเสมอ ยิ่งเป็นพี่สาวที่เรียบร้อยน่ารักแบบพี่เฟื่องแล้ว กริชสู้ตายถวายหัว

                ทอฟฟี่พยักหน้าหงึกๆ ตามประสาคนชอบมีพวก ก่อนนะร้องโอด "อุ๊บ"

                ชีสในแป้งเกี๊ยวยังร้อนระอุ เด็กช่างกินมัวแต่ฟังน้องเข้าข้างเลยเผลองับเข้าไปเต็มคำ ชีสร้อนหยดลงนาบผิวเนื้อบอบบางบนริมฝีปาก ติณญ์นรีน้ำตาร่วงแทบจะทำน้ำตาหยดแผละ เพราะผู้ชายที่นั่งตรงข้ามเธอบอก

                "สมน้ำหน้า" ขาขาวอวบพยายามตะกายใต้โต๊ะ พยายามจะเตะขาคนปากเสีย

                "เป็นอะไรมากมั้ยเนี่ย" เมฆาออกแล้วเขย่งตัว หยิบทิชชู่ซับปากแดงก่ำ ที่ตอนเพิ่มสีแดงจัดเพราะถูกร้อนลวก จะรอให้ไอ้น้องชายที่นั่งข้างๆ ทำให้หรือ น้องยังเด็กเกินกว่าจะเห็นพี่สาวดีกว่าของกิน

                "อุ๊บ ฮะ ฮะ" พี่ชายปาดทิชชู่บนแก้มของเธอ เศษชีสยังย้อยหยดติดบนปากและบนแก้ม และเพราะความร้อนนั้นทำเอาริมฝีปากแดงจัด บวมเห่อขึ้นมา ตัดกับวงหน้าขาวก็ทำเอาเมฆาอดหัวเราะไม่ได้

                "เจ็บมากมั้ยเนี่ย บวมหมดแล้ว" คนไม่รู้ว่าต้องเบามือกับเด็กผู้หญิง เผลอลูบลงไปบนริมฝีปากแดงก่ำนั้น เขากดนิ้วโป้งลงสำรวจเพราะรู้สึกว่ามันนุ่มนิ่มเกินเหตุ

                "อ๊าว!!"

                ติณญ์นรีอ้าปากงับเอาคนนิ้วสากเต็มแรง เจ็บจะตายแล้วยังมาบี้อยู่ได้ ก่อนจะรีบหยิบตักมูสบูลเบอร์รี่เย็นๆ บรรเทาอาการปวดแสบปวดร้อน เห็นเมฆาเลียนิ้วตัวเองแล้วใช้มือเปล่าฉีกพิซซ่ามากินหน้าตาเฉย

                คนสกปรก!! คู่กัดค่อนแคะในใจ

                เมฆาเห็นคนปากบวมกระเง้ากระงอดไม่ออกเสียง ก็อารมณ์ดีขึ้น ที่สำคัญแม่จอมตะกละลดการกินลงไปเยอะ เพราะเสียอารมณ์ในการกิน ติณญ์นรีไม่ออกไปเลือกอาหารอีก และเผลอจิ้มผักโขมอบชีส บรรดาสลัดที่น้องๆ หยิบมาฝากจนอิ่มแปล้ ส่วนคนจ่ายตังค์หยิบโทรศัพท์มาดูแล้วมาดูอีกจนแฝดต้องออกปาก

                "นัดสาวไว้หรือไงเฮีย อิ่มแล้วแหละ จ่ายตังค์แล้วไปส่งได้" ดูมันสั่ง

                "มีถ่าย MV อ่ะวันนี้ เค้าย้ายกองแล้วก็จะถ่ายต่อ มันต้องรอเค้าเซ็ตก่อนก็เลยแวะมาหาพวกเรานี่แหละ"

                "โห ใช้เราฆ่าเวลา..." ตติภพเบ้หน้าทำท่าจะร้องห่มร้องไห้

                "ไปกลับ คนขับรถมาถึงแล้ว ก่อนเฮียจะฆ่าพวกเอ็งต่อจากเวลา กินจนแทบคลาน หน็อย"

                เท่านั้นเด็กๆ กระวีกระวาดออกไปรอทางประตู แถมมือยังถือของหวานแบบแพคกลับบ้าน ซึ่งทำให้เขาต้องจ่ายเพิ่มอีก

                "งานยุ่งแท้ๆ แต่ก็ยังปลีกเวลามาเลี้ยง ขอบคุณครับ" กลินท์ยกมือไหว้ เป็นงานกว่าใครก็พ่อเด็กดีนี่แหละ

                "คราวหน้าไม่ว่างก็ไม่ต้องมานะคะ" นั่นไง พออิ่มแล้วเขาก็หมดประโยชน์ เมฆายิ้มแยกเขี้ยวแล้วเดินตรงเข้าไปบีบแก้มยัยเด็กช่างหาเรื่อง

                "ก็คิดถึงงาย....ไม่ได้เจอนานก็กลายร่างเป็นหมีขั้วโลกซะแล้ว แถม....แก้มย้อยๆ นี่ ถ้าไม่ได้ดึงเหงามือแย่เลย"

                จากนั้นรุ่นเล็กสี่ยอดกุมาร ก็ต้องกระโดดแยกมวยคู่เอกกันจ้าละหวั่น



 ตินตินแคนดี้ตอนพิเศษ ยังไม่ทันได้อัพเมพ เครื่องพังงานหายค่ะ เลยต้องเขียนใหม่ T T


ปุกาด 1 พี่สายรีไร้ท์แยกเล่มคา สายฟ้า จาเร็ท ชุดแผนการรัก ค่ะ อันจะมีลูกเฮียไช้เป็นพระเอก สายฟ้า เมฆา พายุ  จาเร็ทห้อยมาด้วยใในฐานะเพื่อนเขยของศิริเลิศวิทยาผลก็แล้วกันนะคะ

ปุกาด 2 ตัวเล่มเหลือแค่ 2 เรื่องนะคะ ตินติน กับดักรัก จอมมาร และ เฮียไช้ ทำนองรัก จอมมาร นะคะ 


ตินติน กับดักรักจอมมาร จะลงให้โหลดฟรี 5 วันเหมือนพี่กันนะคะ ขอเวลากู้ข้อมูลเขียนใหม่ก่อนค่า





งานอีบุ้คที่ลงขายใน MEB ค่า

พี่กาย น้องพรีม ค่า ผู้ชายวายร้ายที่แสนจะซื่อตรง

พี่กัน ฟางฟาง อาจารย์จอมเนิร์ดที่โคตร...ตอแหล....

น้องดิน แองจี้/พี่อาร์ต น้ำ /หนุ่มน้อยช่างตื๊อที่อ่อนกว่าสาวเจ้า 5 ปี /พี่ใหญ่เพลย์บอยที่เสียรู้เด็กสาวที่อ่อนกว่า 15 ปี เคยเปิดให้ดหลดฟรีใน MEB ไปแล้ว เลยตั้งราคาหวานๆ ไว้ 99 บาทค่ะ ต่อไปจะมีฉบับรีไร้ท์ ฮอตกว่านี้ 


ติณนท์ ตินติน อดีตคาสโนว่าตัวแสบ / มธุรส แคนดี้ สาวน้อยที่ระบุคำบรรยายไม่ได้


ผลงานล่าสุดค่า 
แพรวพัฒน์ ขาซิ่ง เด็กแว้น (สมัยสาวๆ) ที่กลับมาเมืองไทยอีกครั้ง ด้วยการพยายามลบอดีตอันเปรี้ยวซ่า ด้วยการชุบตัวเป็นลูกคุณหนู 

ชัยวัฒน์ ร็อคเกอร์ชื่อดัง ที่ถูกลูบคมโดยสาวอึ๋ม ถูกฟันแล้วทิ้ง แผลทางใจใหญ่หลวงนี้ จึงต้องเอาคืนให้สาแก่ใจ

ปฏิบัติการทุ่มเท ทุ่มทุน ทุ่มเพื่อนๆ เพื่อให้สาวรักสาวหลง จึงเกิดขึ้น ขอรับประกัน....เฮียเปย์ระดับเอาชีวิตเข้าแลก เพื่อการอึ๊บ!!










 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

397 ความคิดเห็น

  1. #108 noodao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 23:18
    พี่ก็ยังชอบว่าน้องเค้าอยู่เหมือนเดิม
    #108
    0
  2. #33 Nuy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 09:36
    เค้ารอ ตั้งแต่สายฟ้า

    จาเรทแล้วน้า

    เฮียเมฆนี่สายฮาใช่มั้ยคะ

    รอทุกเรื่องด้วยใจจดจ่อ
    #33
    0
  3. #32 Nim (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 01:02
    อ่านเรื่องเฮียเมฆ แต่ใจนี่เอนเอียงไปหากลินท์ อยากอ่านเรื่องของลูกพี่กายหนูพรีม 555555555
    #32
    0
  4. วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 22:16
    น่าร๊ากกกกกกกกอ่ะ ><
    #31
    0
  5. #30 fsn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 13:29
    5555555555555555555 ท่าจะคิดถึงจริงๆ อะ มีเวลาแพล้บก็รีบมาเชียว หุๆ เฮียเค้าจริงจังแต่ไม่รู้ตัวเน๊อะ

    ว่าแต่ว่า สิบห้าแต่อ่อยเป็นเนี้ย มีมาตราไหนกำกับมั้ยคะ

    แล้วก็เจ้าแฝด โคลนนิ่ง พ่อติณณ์มาเลยนะ เนี้ย
    #30
    0
  6. #28 E_eSpresSo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2560 / 08:16
    รอวันหนูน้อยตัวโตเลยค่ะ
    #28
    0