เมฆา ชุดแผนการรัก

ตอนที่ 49 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,386
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 85 ครั้ง
    29 ม.ค. 63

“ไม่คิดจะให้ทอฟมองหน้าพี่แทยอนตรงๆ ได้บ้างเรอะ รู้นะ คิดจะทำอะไร” คนนั่งงอเข่าบนพื้น ถึงกับฉุนตบเล่มบทใส่หน้าแข้งเมฆา ยิ่งเห็นแทยอนรีบทำตามคำสั่งหัวหน้าวง ก็ยิ่งหมั่นไส้ เมฆาช่างทำอะไรก็ได้ผลลัพภ์ตามใจฉันเสียเหลือเกิน

“แล้วจะไปมองหน้าไอ้แทมันทำไม ไม่เห็นต้องมีธุระปะปังอะไรกันเสียหน่อย ป่ะ...ทำงาน”

“งานของทอฟ เกี่ยวอะไรกับเฮียเมฆเล่า”

“คิดถึงนี่นา...อยากกอด....อยากจูบ”

ติณญ์นรีหน้าร้อนขึ้นมาอย่างห้ามตัวเองไม่ได้ กระนั้นก็ยังยื่นมือให้เขาดึงตัวลุกขึ้น และเดินตามเข้าไปในห้องอัดอย่างว่าง่าย นี่ไง...เมฆาน่าหมั่นไส้ตรงนี้แหละ ทำอะไรได้อย่างใจไปเสียหมด แม้กระทั่งตัวเธอเองยังไม่ขัดขืนเลย คนตัวสูงเดินไปหยุดที่หน้าไมค์ ดวงตาพราวนั้นดูถูกอกถูกใจที่หญิงสาวตามเข้ามาทั้งที่ยังทำแก้มป่อง เมื่อเขากางแขนออกรอ ร่างขาวจัดหอมกลิ่นนมก็เดินตรงมาพิงศีรษะ แนบหูไว้กับไหล่กว้าง ท่าทางหงอยๆ

“แค่นี้ต้องสลดด้วย ถึงไม่มีเสียงเราตรงนี้ เขาก็เปิดเสียงต้นฉบับไว้อยู่ดี”

“ทอฟอยากทำเองนี่นา รับงานมาทำแล้วก็ต้องพยายามให้ถึงที่สุดสิคะ”

“ไม่ได้ตังค์นี่” เมฆาหัวเราะ เพราะคนที่ยกแขนขึ้นมากอดเอวเขา กางมือตบหลังเขาด้วย ความที่จี้ใจดำ

“รับปากก็อยากทำให้เต็มที่...” เสียงใสบ่นอุบอิบ

“มา...ทำ...ให้เต็มที่...”

เสียงทุ้มกระซิบชักชวนที่ข้างหู ติณญ์นรีแอบย่นจมูกใส่ ทั้งที่รู้เจตนา แต่กลับไม่ขัดขืน เมฆาเหมือนขนมหวานที่รู้ทั้งรู้ว่าไม่มีประโยชน์กับร่างกาย แต่เธอก็ยังหยิบเข้าปากอยู่ได้ พอมือเรียวเชยคางของเธอขึ้นสบตากับเขา ดวงตาแวววาวนั้นคล้ายรู้ทัน คล้ายกำลังอารมณ์ดีกับการไม่เล่นตัวของเธอ

ชอบจัง...น่าดูกว่าคนที่ชอบทำหน้าบึ้งๆ บ่นนั่นบ่นนี่ตั้งเยอะ...

ทันทีที่ความคิดแบบนั้นผ่านเข้ามาในหัว ติณญ์นรีจึงเขย่งเท้าขึ้น ริมฝีปากแดงสดที่เผยอออกมาเพียงนิดนั่น ยังให้คนจ้องอยู่ต้องกลืนน้ำลาย ปากอิ่มชื้นที่เปิดขึ้นมองเห็นลิ้นสีสดน่ากินนั่น ยื่นออกมาแตะที่ไรฟันล่าง เมฆาเกี่ยวเอวคอดกิ่วแน่นเข้า สอดขาเข้ากลางสะโพกอวบอิ่ม ดันตัวขาวจัดกลิ่นนมยกให้ถึงปากเขา จะจับกินให้อิ่มหน่ำ

“อื๊ม...เดี๋ยว” หญิงสาวตั้งใจจะจูบก่อน กลับโดนริมฝีปากรุมร้อน นาบแน่นลงมาเสียก่อน เมฆาขบริมฝีปากล่างของเธอ ได้ยินเสียงหายใจหอบชัด เขาบดเคล้า งับสลับไปมา ลมหายใจร้อนรินรดทั้งปากทั้งแก้ม รู้ทั้งรู้ว่าจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอยู่แล้ว แต่จิตใจกลับหวิวไหวจนห้ามตัวเองไม่อยู่

ติณญ์นรีโต้จูบร้อนด้วยการเขย่งเท้าขึ้นอีก เสียงหัวเราะในลำคอนั้นฟังสนิทเสน่หา เขาดันขายกตัวเธอขึ้นแนบชิดเกี่ยวกอดเอวคอดจนเนื้อแนบชิด หญิงสาวยกแขนขึ้นคล้องท้ายทอยเขาไว้ สอดมือไล้กลุ่มผมลื่นให้แตะเกลี่ยไปทุกนิ้วมือ เบี่ยงศีรษะแล้วสอดลิ้นเข้าหยอกเอินก่อน เมฆาโต้ความเร่าร้อนนั้นด้วยการกอบกุมบั้นท้ายงามงอน เบียดส่วนที่ความรู้สึกไวเข้าหา เนื้อตัวหอมนมสั่นอย่างรู้สึกได้ ในเมื่อเนื้อตัวของน้องอยู่ในกำมือของเขาแทบทุกส่วน เสียงหวานอุทานออกมาไม่เป็นภาษา แต่ก็สร้างปฏิกิริยาจูบให้ร้อนแรงขึ้น ติณญนรีงับฟันลงลิ้นเขาบ้าง คนเชี่ยวชาญกว่าก็กดจูบดูดดุนหนักกว่า อ้างับสูบกลืนเอาทุกสิ่งทุกอย่างเข้าไป กดจูบซ้ำแล้วซ้ำอีก เน้นทุกที่ให้สมกับที่กระหายอยากมาทั้งวัน สอดลิ้นดันเพดานให้หญิงสาวแหงนเงยแตะไล้เย้ายั่วจนลมหายใจคนในอ้อมแขนสะดุด เมฆาจำต้องยอมปล่อยให้หายใจ

ติณญ์นรีเกยคางลงบนไหล่กว้าง หอบหายใจเข้าออกจนตัวโยน แต่ความรู้สึกแรกที่แทรกเข้ามาในจูบนี้ คือ

เสียดาย...อยากใกล้ชิดมากขึ้นอีก....อยากสัมผัสให้ทุกอณูผิว ทอฟฟี่เธอกำลังกลายเป็นคนบ้ากามแล้วแน่ๆ

“โอ๊ย...ไม่พอ...ทำไงดี พี่อยากจูบไปทั้งตัวเลย” เมฆาครางเรียกสติคนที่กำลังคิดว่าตัวเองบ้ากาม อ่า...ดีจังมีคนกามมากกว่าแล้ว อยู่ตรงนี้นี่เอง

“ตรงนี้นิ่มจัง...” ตรงนี้ที่ว่าคือเนื้อสะโพกที่ถูกมือเขานวดคลึง จนหญิงสาวเผลอคราง

“อยากลองงับสักคำ...” เสียงทุ้มเบาลงแล้วแนบใบหูเล็ก กระซิบแผ่ว...

“อยาก...เลียไปทั้งตัว” คนฟังหน้าแดงก่ำ ก่อนจะซุกหน้าลงอกเมฆา

“ซกมก”

เขาหัวเราะจนตัวกระเพื่อม สั่นไปทั้งตัวจนคนที่เกยสะโพกบนต้นขาของเขาพลอยตัวโยนไปด้วย ก่อนจะชวนออกจากห้องง่ายๆ “ไปเถอะ กลับบ้านกัน”

“เอ๋...คิดว่าอัดพอแล้วเหรอคะ”

“ไม่พอหรอก โอย...มากกว่านี้พี่เนี่ย จะไม่ไหว เดี๋ยวได้ทำเต็มบทให้สตูฯ อัดเสียงจริงหรอก” ติณญ์นรีนิ่งคิดตามอยู่เป็นครู่

“เทปน่าจะขายได้ราคานะคะ โอ๊ย!! ดีดทำไมอ้ะ” เด็กหน้าขาวลูกหน้าผากป้อยๆ เพราะอยู่ๆ เมฆาหันหลังมาดีดนิ้วใส่หน้าผากเพี้ยะใหญ่

“รักนวลสงวนตัว รู้จักมั้ย”

“เฮียเมฆอยากให้ทอฟทำเหรอ รักนวลสงวนตัวเนี่ย”

“ใช้กับคนอื่นทั้งโลกเลย ไม่ต้องทำกับพี่คนเดียวพอ”

“ยี้ ย้องแย้งโคตรๆ” เบะปากใส่ด้วยแต่ก็ยอมเดิมตามออกไปเก็บของแต่โดยดี “แล้วงานอ่ะ ยังไงดีค่ะ ที่อัดเมื่อกี้จะใช้ได้สักเท่าไหร่เชียว”

“ก็คงไม่ได้สักเท่าไหร่หรอก” เมฆาตอบเฉยๆ เล่นเอาคนตั้งใจทำงานมองค้อน ชายหนุ่มเลยผายมือออก

“ก็เห็นๆ อยู่ พี่แค่หาเรื่องจูบ มันได้งานเสียที่ไหนเล่า”

“ไอ้ เฮีย เมฆ!

“เอ้า...แล้วทำเองได้มั้ย?” ขโมยจูบเขาแล้วยังลอยหน้าลอยตาเอาบุญคุณ ติณญ์นรีถึงกับกระทืบเท้า

“ช่างเถอะ เดี๋ยวไอ้แทก็มาตัดให้เอง พี่เขาบอกแล้วแค่ไหนก็แค่นั้น ความหมายจริงๆ เขาหมายถึงเรานะ ทำได้แค่นี้ก็พอแล้ว แล้วรีบไสหัวออกไปจากสตูฯ เสียที คนทำงานจะได้เก็บเทปแล้วเอาไปเรียบเรียง งานจะได้เสร็จๆ เสียที กูจะกลับบ้าน.... คงฟีลประมาณนี้....” ติณญ์นรีหน้าคว่ำเมื่อฟังจบ

“แวะไปกินข้าวร้านเสวยเปล่า ขนมจีนน้ำยาปู นั่งเรือข้ามฟากไปซื้อขนมก่อนแล้วค่อยกลับบ้านก็ได้นะ”

นั่นแหละ คนทำท่ากระเง้ากระงอด เก็บของลงกระเป๋าเสียรวดเร็ว เดินตามเมฆาไปเฉยเลย

 

ห้องออดิชั่นของสหภาพยนตร์ยังทำงานกันอีกยาวนาน ทิวานั่งทำสมาธิอยู่เพียงครู่ก่อนจะเริ่มอ่านบท เสียงหวานใสมีพลัง ดังก้องไปทั่วห้อง

“เก่งเนอะ....มิน่าทาง ST ถึงพยายามจะปั้น” สตาฟของงานเข้ามาเก็บอุปกรณ์ พากันซุบซิบห่างจากคณะกรรมการ

“อ้าว...คนของ ST เหรอ นึกว่าบทนั่นของลูกสาวสปอนเซอร์ ไม่ใช่หรอกเหรอ”

“โอ๋ย นั่นน้องทอฟฟี่ เอ้อ ก็น่าสับสนหรอก น้องทอฟฟี่ก็หุ่นแบบนี้แหละ แต่รายนั้นเธอจ๋า ขาวออร่าอย่างกับแม่แพ้ท้องกินโอโม่เถอะ”

“สวยมั้ย?

“สวยโคตร!!! ตาโตขนตาเป็นแพ คิ้วดก ปากแดง มึงเอ๊ย...จิ้มลิ้มน่ากินเป็นที่สุด” เพื่อนสตาฟเลยขยับเข้ามาใกล้ เมื่อเห็นว่าข้อมูลน่าสนใจ

“เดี๋ยวจะได้เจอใช่มั้ย ก็นี่บทน้องเขานี่”

“อ้อ ไม่ว่ะ น้องเค้าอ่านบทแมรี่ ผ่านฉลุยกลับบ้านไปแล้ว พี่ชัยที่คุมอุปกรณ์ชมเปาะเลย แบบว่างานเสร็จก่อนใคร”

“เอ๋า...ไหง ให้ลูกสาวสปอนเซอร์พากย์แม่รี่วะ?” สตาฟอีกคนขยับเข้ามาใกล้สุมหัวนินทาด้วย

“เห็นเดินมาด้อมๆ มองๆ กับเพื่อนเค้า น้องทิวานี่แหละ ทิวาว่าไม่มีมั่นใจไม่อยากออดิชั่นบทนี้ คนอื่นก็ไม่ค่อยอยากหยิบ มันก็บทเหลือๆ เนอะยังคิดจะจ้างมืออาชีพอยู่เลย น้องเขาก็หยิบแม่รี่มา แล้วบอกคุณสหภาคเลย ว่าเอาอันนี้ ท่านก็ค้านแหละทีแรก เด็กก็บอกไม่เป็นไร ไม่ถือ จะได้ไม่เสียเวลาทำงาน”

“เฮ้อ....คือดี อยากร่วมงานกับคนอย่างนี้สักร้อยชาติ”

“เอ...ไม่รู้ว่าใจดี หรืออยากไปสายเซ็กซี่นะ บ้านเขาขายชุดชั้นในนี่นา” วงสนทนากว้างขึ้น แม้กระทั่งกรรมการหนึ่งในนั้นก็เดินมายืนสนทนาด้วย เมื่อการออดิชั่นเพิ่งพักไป

“เชิญน้องเค้ามาออกรายการเราสักรายการบ้างดีมั้ย นี่ไงๆ เปิดรูปในพี่เกิ้ลมีเยอะมาก”

“โห...หน้าตาน่ารักโคตรๆ โอ๊ย แต่หุ่น โอ๊ย บรรยายไม่ถูก”

“พี่ชัยๆ เชิญมารายการแกล้งจุ๊บมั้ย ไอ้รายการตั้งกล้องแกล้งกันอ่ะ พี่จะใช้มุกอะไรก็ได้ หลอกให้น้องเขาใส่บิกินี่ให้พวกผมดูทีเถอะครับ กราบ ได้แค่นี้จะตั้งใจทำงานให้พี่ทั้งปี”

“เฮ้ยๆ อย่าลามปาม พ่อแม่เขาจะได้เด้งพวกเอ็งยกกระบิ” คนที่ถูกเรียกรีบปรามความหื่นของคณะทำงาน

“เอ๊ะ...คุณพ่อคุณแม่ของทอฟฟี่ไม่ดุหรอกนะคะ จะชวนทอฟฟี่ทำอะไรหรือคะ ทิวาติดต่อให้ได้นะคะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 85 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

397 ความคิดเห็น

  1. #386 fsn (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 17:44

    ดูยัยเนี้ย ไม่ออกกันเลยเหรอคะ กลุ่มหนุ่มๆ ผู้ชำนาญการด้านสตรี ฮึมๆ

    #386
    0
  2. #376 ดานิตา จตุศาสตร์ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 10:19
    ทิวา ชักแปลกๆนะ
    #376
    0
  3. วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 00:59
    ก่อนจะถึงพ่อแม่ เจอเฮียเมฆก่อนม่ะ
    #375
    0
  4. #374 satamsomtua (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 22:44
    ทิวาแอบร้ายใช่ไหม
    #374
    0
  5. #373 y_ying29 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 22:29
    ทิวาลูกหนูแอ๊บร้ายนะคะ ดีออก
    #373
    0
  6. #372 munoiAomsin (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:55
    ให้ทิวาออกลายเร็วๆ สิ จิได้แพ้ภัยตัวเองตายไปเลย แลจะร้ายลึกนะนางอ่ะ
    #372
    0
  7. #371 Aimmy_ka (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 21:13
    เมื่อไหร่จะรู้ทันทิวาสายแอ๊บ
    #371
    0
  8. #369 sawang123 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 18:16
    ยัยทิวานี่เมื่อไรจะออกลาย ดูท่าทางไม่น่าไว้ใจ
    #369
    0