นางร้ายสายสตอ(ฮาเร็ม)ภาค3

ตอนที่ 55 : ไอ้พวกบ้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,251
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

박수 SEVENTEEN right here
พักซู SEVENTEEN right here
ปรบมือ SEVENTEEN อยู่ตรงนี้แล้ว

괜찮아 괜찮아 이런 일들 많잖아
คแวนชานา คแวนชานา อีรอน อิลดึล มันจานา
ไม่เป็นไรหรอกนะ ไม่เป็นไร มีตั้งหลายๆเรื่องที่เป็นแบบนี้
꼬일 대로 꼬인 일들
โคอิล แทโร โคอิน อิลดึล
เรื่องที่ถูกบิดเบือนไป
주머니 earphone인줄
ชูมอนี earphoneอิน จุล
เหมือนกับหูฟังที่อยู่ในกระเป๋า

ระดับ9ชุด

วิ้ง

เมื่อร่างบางตัดสินใจเลือกชุดได้แล้วทั้งตัวก็เปลี่ยนเป็นอีกชุดทันที

흰 티에 뭐 묻을 때 (그 담에)
ฮิน ทีเอ มวอ มูดึล แด (คือ ทาเม)
เหมือนกับตอนที่มีบางอย่างเลอะบนเสื้อเชิ้ตสีขาว และจากนั้น
교통카드 잔고가 없을 때 (이럴 때)
คโยดงกาดือ ชันโคกา ออบซึล แด (อีรอล แด)
เงินในบัตรก็ไม่มีอีก เรื่องเหล่านี้
Yeah 꼭 이런 날에만
Yeah กก อีรอน นาเรมัน
ใช่ มันเป็นแบบนี้ทั้งวันเลย
집 가기 전에 비 맞지
ชิบ คากี ชอเน พี มัดจี
ก่อนจะกลับบ้าน ฝนก็ดันตกลงมาอีก

왜 나한테만 이러나 싶고
แว นาฮันเดมัน อีรอนา ชิบโก
ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นแค่กับผมล่ะ
눈 깜빡하면 주말은 가고
นุน คัมบักฮามยอน ชูมารึน คาโก
กระพิบตาลงแปปเดียวก็ผ่านมาเป็นอีกอาทิตย์แล้ว
이거 왠지 나다 싶으면
อีกอ แวนจี นาดา ชีพือมยอน
หากคุณคิดว่านั่นคือผม
이리이리이리 모여 다
อีรีอีรีอีรี โมยอ ดา
ก็เดินเข้ามาตรงนี้ซิ

(얘들아) 지금부터
(แยดือรา) ชีกึมบูทอ
ทุกคน ต่อจากนี้ไป

손에 불 날 때까지 박수
โซเน พุล นัล แทกาจี พักซู
ปรบมือจนกว่ามือของคุณจะลุกเป็นไฟ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
이때다 싶으면 쳐 박수
อีแทดา ชีพือมยอน ชยอ พักซู
เมื่อถึงเวลาแล้วก็ปรบมือซะ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
저기 저기 이리 오지
ชอกี ชอกี อีรี โอจี
ตรงนี้ ตรงนี้ มาซิ
우리끼리 신이 나지
อูรีกีรี ชีนี นาจี
เรามาสนุกด้วยกันเถอะนะ
이 노래 끝까지 쳐 박수
อี โนแร คึดกาจี ชยอ พักซู
ปรบมือไปเลยจนกว่าเพลงนี้จะจบ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก

ระดับ10:สีชุด

ร่างบางตัดสินใจเปลี่ยนจากสีเมื่อครู่เป็นสีดำ


어차피 해도 해도 안돼
ออชาพี แฮโด แฮโด อันดแว
ยังไงซะมันก็ไม่สำเร็จหรอก
쟤도 걔도 얘도
ชแยโด คแยโด แยโด
ไม่ว่าจะเป็นใคร
안 되면은 아무 말도
อัน ทวีมยอนึน อามู มัลโด
ถึงจะเป็นคำสั่งจากคุณ
되지 않는 주문이라도
ทวีจี อันนึน ชูมุน อีราโด
ไม่ว่าคำพูดไหนก็ไม่สำเร็จหรอกนะ
김수한무 거북이와 두루미
คิมซูฮันมู คอบูกีวา ทูรูมี
คิมซูฮัน เต่าและนกกระสา
삼천갑자 동방삭 야야야야
ซัมชอนกับจา ทงบังจัก ยายายายา

그럴 때가 있잖아
คือรอล แทกา อิดจานา
รู้มั้ยว่าช่วงเวลาเหล่านั้น
내가 작아지는 기분 말야
แนกา ชากาจีนึน คีบุน มารยา
ตอนที่รู้สึกเหมือนตัวเล็กลง
하라는 대로 했는데 난
ฮารานึน แทโร แฮดนึนเด นัน
ตอนที่ผมทำตามที่คุณบอก
눈치만 보고 있잖아
นุนชีมัน โพโก อิดจานา
ฉันเดินไปตามทางที่คุณบอกให้เดินอยู่ตลอด

การลอยตัวโดยใช้พลัง~

เธอเลือกใช้เวทย์แสงที่ได้ล่าสุดในการพยุงตัวเองก่อนจะเต้นต่อ

왜 나한테만 이러나 싶고
แว นาฮันเดมัน อีรอนา ชิบโก
ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นแค่กับผมล่ะ
눈 깜빡하면 주말은 가고
นุน คัมบักฮามยอน ชูมารึน คาโก
กระพิบตาลงแปปเดียวก็ผ่านมาเป็นอีกอาทิตย์แล้ว
이거 왠지 나다 싶으면
อีกอ แวนจี นาดา ชีพือมยอน
หากคุณคิดว่านั่นคือผม
이리이리이리 모여 다
อีรีอีรีอีรี โมยอ ดา
ก็เดินเข้ามาตรงนี้ซิ

(얘들아) 지금부터
(แยดือรา) ชีกึมบูทอ
ทุกคน ต่อจากนี้ไป

손에 불 날 때까지 박수
โซเน พุล นัล แทกาจี พักซู
ปรบมือจนกว่ามือของคุณจะลุกเป็นไฟ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
이때다 싶으면 쳐 박수
อีแทดา ชีพือมยอน ชยอ พักซู
เมื่อถึงเวลาแล้วก็ปรบมือซะ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
저기 저기 이리 오지
ชอกี ชอกี อีรี โอจี
ตรงนี้ ตรงนี้ มาซิ
우리끼리 신이 나지
อูรีกีรี ชีนี นาจี
เรามาสนุกด้วยกันเถอะนะ
이 노래 끝까지 쳐 박수
อี โนแร คึดกาจี ชยอ พักซู
ปรบมือไปเลยจนกว่าเพลงนี้จะจบ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก

ระดับ11:รองเท้า

เธอเปลี่ยนสีรองเท้าเป็นสีดำ


Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก
오늘만큼은 용기를 내서
โอนึลมันคือมึน ยงกีรึล แนซอ
วันนี้ผมได้รวบรวมความกล้าทั้งหมด
이불 덮고 소리질러
อีบุล ทอบโก โซรีจิลรอ
คลุมผ้าห่มแล้วร้องออกมา

다시 한번 더
ทาชี ฮันบอน ทอ
อีกสักครั้งหนึ่ง
손에 불 날 때까지 박수
โซเน พุล นัล แทกาจี พักซู
ปรบมือจนกว่ามือของคุณจะลุกเป็นไฟ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
이때다 싶으면 쳐 박수
อีแทดา ชีพือมยอน ชยอ พักซู
เมื่อถึงเวลาแล้วก็ปรบมือซะ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
저기 저기 이리 오지
ชอกี ชอกี อีรี โอจี
ตรงนี้ ตรงนี้ มาซิ
우리끼리 신이 나지
อูรีกีรี ชีนี นาจี
เรามาสนุกด้วยกันเถอะนะ
이 노래 끝까지 쳐 박수
อี โนแร คึดกาจี ชยอ พักซู
ปรบมือไปเลยจนกว่าเพลงนี้จะจบ
짝짝짝짝
จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก
Woo 짝짝짝짝
Woo จักจักจักจัก

ปล.เนื้อเพลงCLAP (박수) – SEVENTEEN

เฮ้!!!!!

คาร์มินัส

คาร์มินัส

คาร์มินัส

เสียงแฟนคลับต่างร้องดังขึ้น

ตอนนี้เธออยู่ที่ดินแดนปีศาจแล้วและพึ่งเปิดตัวด้วยเพลงเมื่อครู่ไป

เธอส่งยิ้มให้ทุกคนก่อนจะโบกมือลา

"ขอบคุณค่ะ ขอให้ทุกคนกลับบ้านโดยสวัสดิภาพนะคะ"เธอโบกมือลาทุกคนก่อนจะเดินลงมาจากเวที

"เหนื่อยมั้ยจ๊ะ"ทุกคนต่างกรูเข้ามาซึ่งทุกคนรู้หน้าที่ตนดีบางคนก็ซับเหงื่อ บางคนก็ยื่นน้ำมาให้

"ไม่ค่ะ สนุกมาก"เธอส่ายหน้าปฏิเสธก่อนจะดื่มน้ำที่ผู้จัดการฟลาวเวอร์นำมาให้

หลังจากที่นั้นทุกคนก็ตกลงกันว่าจะพักที่ดินแดนปีศาจกันวันหนึ่งก่อนกลับซึ่งก็ไม่มีปัญหาสักคน

"เดี๋ยวฉันไปเดินเล่นนะ"เธอบอกกับผู้จัดการฟลาวเวอร์

"ได้ แต่ใส่หมวกด้วย อ่ะแว่น"ผู้จัดการฟลาวเวอร์จัดการให้ทุกอย่างเสร็จสัพ

"ไปละค่ะ"เธอบอกจบก็เดินออกจากโรงเเรมก่อนจะขึ้นรถม้า

"ไปไหนดีครับ?"

"ไปห้างแล้วกัน"คาร์มินัสบอกเสียงเรียบ

"ครับ"

30นาที

เธอก็มาถึงห้าง

คาร์มินัสจ่ายเงินก่อนจะเดินเข้ามาในห้างก่อนจะไปหาอะไรทานรองท้องก่อนจะไปเข้าห้องน้ำ

ตุบ

"อ่ะ"หญิงสาวผมสีเขียวอุทานก่อนคาร์มินัสจะมองคนที่ชนตนก่อนจะถอนแว่นออก

"เดินยังไงห๊ะ มารยาทน่ะมีมั้ย"คาร์มินัสพูดเสียงเรียบ

คนที่ชนเธอคือเลล่า

"เฟริต้า"เลล่าพึมพำอย่างตกตะลึงก่อนหน้าจะซีดเผือด

"อะไรของเธอกัน ฉันคือคาร์มินัส"เธอบอกตามจริงเพราะนั่นเป็นชื่อเธอแค่ชาติที่10

"อ่ะ ขอโทษทีจ๊ะ ฉันคงสับสน"เลล่าก้มหัวขอโทษอย่างร้อนรนก่อนจะเดินออกไป

แปลก!

หน้าเธอไม่เหมือนชาติที่แล้วสักหน่อย ทำไมถึงยังจำได้กัน?

ร่างบางขมวดคิ้วแต่เมื่อคิดอะไรไม่ได้ก็เข้าห้องน้ำทันที

หลังจากนั้นคาร์มินัสก็เดินต่อไปครั้งนี้เป็นโซนเสื้อผ้า

กริ๊ง! 

"ยินดีต้อนรับคะ...ครับ"ออไรต์พูดเสียงแผ่วเมื่อพบหน้าเธอ

เธอพยักหน้าก่อนจะเดินดูเสื้อผ้าต่อ

ถึงจะมีคนตัดให้ก็ใช่ว่าจะมานั่งรอนะเออ

มือเรียวเลื่อนเเว่นขึ้นศีรษะก่อนจะหยิบชุดมาทาบตนเอง

"องค์ราชินี"

ตุบ

ออไรต์คุกเข่าลงเสียงดัง

เธอมองคนตรงหน้ายังจำได้ไม่ลืมเพราะคนตรงหน้าทรมานเธอที่ห้องขังทรมาน

"คุณคงจำคนผิด"เธอบอกเสียงเรียบ

หมับ

ออไรต์เข้ากอดขาคาร์มินัส

"องค์ราชินี เหตุใดกระหม่อมจะจำพระองค์ไม่ได้ ถึงพระองค์จะเกิดใหม่ก็เถอะ แต่สัญลักษณ์ในดวงตาพระองค์คือข้อพิสูจน์"ออไรต์พูดเสียงดัง

ตุบ

เธอจัดการเตะออไรต์ออกจากขาก่อนจะมองดวงตาตนเองที่มีสัญลักษณ์ในดวงตาแตกต่างจากคนอื่นแต่ถ้าไม่สังเกตุก็จะไม่มีใครเห็นสักคน

นี่สินะคือสิ่งที่ทุกคนรู้ว่าเธอคือใคร? 

ออไรต์ลุกขึ้นขณะที่มือกุมท้องก่อนจะมองเธออย่างสำนึกผิด

"อย่ามายุ่งกับฉัน"เธอบอกเสียงเย็นเหยียบก่อนจะเดินออกจากร้าน

"องค์ราชินี"ออไรต์พูดเสียงแผ่วเบาก่อนจะมองร่างบางที่หายลับไป

เธอเดินออกจากร้านก่อนจะตรงไปที่ร้านหนังสือต่อเพื่อคลายเครียด

"อ่ะ เจอกันอีกแล้วนะคะ"เลล่าเข้ามาทักเธอ

"ค่ะ"เธอส่งยิ้มกลับไปให้

เห็นหน้ายัยนี่ทีไรเธอล่ะอยากจะกระชากยัยนี่ให้ตายทั้งเป็นให้เหมือนกับตัวเธอที่เคยเจ็บปวดครั้งนั้น

เธอเบี่ยงตัวไปอีกทางหนึ่งก่อนจะเลือกหนังสือมา10กว่าเล่ม

พอเลือกเสร็จเธอก็จ่ายเงินก่อนจะเอาพวกหนังสือใส่ในมิติก่อนจะมองดูยัยเลล่าที่เหมือนกำลังยืนคอยใครอยู่

เธอมองดูตามต้นทางก่อนจะเจอกับไดม่อนที่เดินมากับแบล็คที่เป็นมือขวา

"หึ"คาร์มินัสแสยะยิ้มก่อนจะรอจังหวะให้ไดม่อนเดินผ่านมา

เธอเดินตัดหน้าไดม่อนทันทีทำให้จังหวะเราชนกัน

ตุบ

"อ่ะ"เธอแสร้งอุทานก่อนจะช้อนตามองไดม่อนแล้วแสร้งตกใจ

"เป็นอะไรหรือเปล่าเฟียร์"ไดม่อนถึงกลับผงะเพราะตนกำลังหาคนตรงหน้าพอดีเพราะได้รับรายงานจากออไรต์

"ไม่เป็นไรค่ะ"เธอถอยห่างมาสามก้าวก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธ

"เฟียร์ อย่าทำห่างเหินแบบนั้น"ไดม่อนพูดเสียงแผ่วเบา

"ฉันกับคุณเราจบกันแล้ว"เธอบอกเสียงเรียบก่อนจะเสตาไปมองเลล่าที่กำมือแน่น

หึ!

"ข้าขอโทษ"ไดม่อนพูดเสียงเศร้าทั้งที่รู้ว่าขอโทษไปยังไงร่างบางก็ไม่ให้อภัยตนแน่

"ค่ะ"เธอพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ไดม่อน

ไดม่อนผงะแต่ก็ยอมนิ่งโดยดี

"ถ้าฉันให้อภัยคุณง่ายๆฉันก็ควายแล้ว"เธอใช้มือลูบไปตามใบหน้าของไดม่อนก่อนจะจับปรายคางไว้แน่น

"ถูกมั้ย"คาร์มินัสถามเสียงเรียบ

ไดม่อนมองดวงตาของคาร์มินัสด้วยความน้อยใจปนเสียใจที่ในดวงตานั้นมันไม่สะท้อนใครเลยในดวงตา เห็นแต่ความเจ็บปวดและแค้นใจในดวงตาคู่นั้น

แต่แล้วยังไงล่ะ เขาจะทำให้คาร์มินัสกลับมารักตนให้ได้

หมับ

ไดม่อนเข้ากอดคาร์มินัสที่เอวอย่างแนบเนียน

"ถูก เจ้าอยากจะแก้แค้นข้าอย่างไรก็ทำ ข้าจะยอมรับผลนั้นเอง แล้วเจ้าก็เตรียมใจให้ดีเพราะข้าจะทำให้เจ้ากลับมารักข้าอีกครั้ง"ไดม่อนยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์

คาร์มินัสผลักไดม่อนออกก่อนจะตบหน้าไดม่อนอย่างแรง

เพียะ!!

เธอมองเลล่าที่กำมือเเน่นจนเลือดออก สายตามองเธออย่างเคียดแค้น

"หึ ถ้ามีวันนั้นล่ะนะ"เธอเค้นเสียงใส่ก่อนจะหันหลังหนี

"หึหึ"ไดม่อนหัวเราะสมเพชตนเองก่อนจะมองเลล่าด้วยสายตาอ่านไม่ออกแต่ที่แน่ๆมีความแค้นคุกกรุ่นไว้ด้วย

"กลับ"ไดม่อนพูดจบทั้งสองก็หายไปทันที

แง๊ว~

เสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์ทำให้ร่างบางชะงักก่อนจะมองที่ต้นเสียง

"โรส"ซีโน่เรียกเธอ

"ซีโน่"เธอเรียกเจ้าแมวง่าวก่อนจะอุ้มมันขึ้นมา

"มียัง.. ผมเบื่อ"ซีโน่พูดเสียงออดอ้อนซึ่งมีก็คงจะเป็นเหยื่อนั่นแหละ

"หึ มีแล้ว หนี้เลือดแบบยัยนั่นฉันจะทวงครบต้นครบดอกเลย"ร่างบางพูดจบก็มองร้านหนังสือที่มีหญิงสาวผมสีเขียวยืนอยู่

"เป็นหนี้เลือดเลยหรอ?"

"อือ กลับกัน"เธอพยักหน้าก่อนจะเทเลพอทไปที่โรงแรมแทนนั่งรถม้า

...........

2วันผ่านไป

"คามิจ๋า มีเทียบเชิญจากวังจ่ะ"ผู้จัดการฟลาวเวอร์บอก

"วังอะไรคะ"คาร์มินัสที่กำลังซ้อมเต้นอยู่ก็หยุดลงก่อนจะเดินเข้ามาถาม

"วังของพวกปีศาจน่ะ เห็นว่าชวนพวกราชาอีริคด้วยนะ"

"เพราะอะไรคะ"

"ก็นะ.... ราชาปีศาจจะเซ็นสัญญาเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรเราน่ะ"

"อ้อ แล้วฉันเกี่ยวอะไรด้วยอ่ะ? "

"เห็นว่าชอบการแสดงเธอเลยจะให้ไปร้องเพลงเปิดงานน่ะ เงินดีมากเลย"

"ค่ะ"เธอพยักหน้ารับก่อนจะเอาใบเทียบเชิญไปเก็บไว้ที่ห้อง

"อารมณ์ดีจังนะโรส"ซีโน่แซว

"หึ หนี้เลือดจะได้ชำระกันเร็ววันแล้วน่ะ"คาร์มินัสแสยะยิ้ม

ซีโน่ยิ้มอย่างตื่นเต้นก่อนจะลุกขึ้น

"เตรียมอะไรมั้ย?"

"เตรียมหรอ?หึ แน่นอนเอาตามนี้นะ"

ซุบซิบๆๆๆๆๆๆๆ

ว่าแล้วคาร์มินัสก็จัดการแผนการที่จะดำเนินต่อไปนี้

30นาที

"เอาตามนี้สินะโรส"ซีโน่แสยะยิ้ม

"หึ แน่นอน เอาตามนี้"คาร์มินัสแสยะยิ้มอย่างชอบใจ

ก๊อกๆๆๆ

"ใครคะ"เธอถามไปตามมารยาท

"ผมเองลีโอ"

"เข้ามาสิ"

แอ็ด

"คามิ คุณได้เทียบเชิญมั้ย"ลีโอรีบถามทันทีที่เปิดประตู

"ได้สิ พวกนายก็ได้หรอ"เธอถามพลางนั่งลง

"ใช่น่ะสิ"ลีโอพยักหน้า

"ช่างเถอะ เทียบเชิญก็อีก2วันเองนะ เตรียมการแสดงตัวเองเถอะ"เธอบอกไป

"เข้าใจละ"ลีโอพยักหน้าก่อนจะเอาเค้กมาตั้งตรงหน้าเธอ

"ทานเถอะ ผมรู้ว่าคุณหิว"ลีโอบอกกับเธออย่างอ่อนโยน

เธอพยักหน้าก่อนจะทานเค้กตรงหน้าจนหมด

"อร่อยมาก"คาร์มินัสเอ่ยปากชม

"อือ ผมทำสุดความสามารถเลยนะ"ลีโอยิ้มรับคำชม

เธอพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นยืนแต่ก็ถูกลีโอฉุดมือไว้

ฟอด

"ขอกำลังใจ ไปละ"ลีโอแสดงสีหน้าเจ้าเล่ห์ก่อนจะเดินออกไป

คาร์มินัสยังตกตะลึงไม่หายก่อนจะมองร่างสูงที่เดินออกไปด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์

"ไอ้คนบ้า"ร่างบางอุบอิบก่อนจะจับแก้มตนไว้แล้วเลือกที่จะเดินไปอาบน้ำแล้วเข้านอนทันที

....

..

10:00 น. 

คาร์มินัสเลือกที่จะมาที่โรงเรียนวันนี้เพราะงานที่สภานักเรียนยังทำไม่เสร็จ

พอเข้าห้องมาก็ไม่พบเมสัน

'สงสัยคงไม่เข้าห้องวันนี้'

คาร์มินัสคิดเสร็จก็เร่งทำงานต่ออย่างรวดเร็วเพื่อที่จะได้ไปทานอาหารเที่ยงต่อ

แกร๊ก

เสียงเปิดประตูเข้ามาทำให้เมสันผงะ จากที่ไม่มีชีวิตชีวาก็ยิ้มขึ้นมาอย่างสว่างไสวก่อนจะเดินไปออกไปอีกทางก่อนจะชงกาแฟให้คาร์มินัสอย่างเอาใจ

"กุหลาบน้อย ดื่มกาแฟก่อนเถอะ"เมสันบอกเสียงอบอุ่น

คาร์มินัสพยักหน้าขณะที่สายตายังไม่ละจากกองงานจนเมสันอารมณ์เสีย

ตุบๆๆๆๆ

เมสันกวาดทุกอย่างบนโต๊ะลงหมดทุกอย่าง

คาร์มินัสเงยหน้ามองเมสันอย่างขุ่นเคืองทำให้เมสันน้อยใจ

"กุหลาบน้อยไม่สนใจผมสักนิด"ว่าแล้วเมสันก็เดินออกไปทิ้งให้คาร์มินัสยังงงอยู่

อะไรของเขาวะนั่น?

"ว๊าาาา นัสจังถูกบอสงอนแล้ว ไปอ้อนไป"ฟูยุที่มาจากไหนไม่รู้พูดขึ้นเหมือนเจอเรื่องสนุกซึ่งเธอก็บ้าจี้ตามไปง้อ

หมับ

เธอใช้กำลังการวิ่งของเธอออกมาก่อนจะจับมือเมสันไว้

"เป็นอะไร?"เธอขมวดคิ้ว

"เหอะ"เมสันสะบัดหน้าหนี

"เมสัน"

"........"

"เมสันคะ"

"......."เหล่ตามอง

เธอกรอกตาไปมาก่อนจะจับหน้าเมสันหันมามองกัน

"หายโกรธนะคะ"ร่างบางทำหน้าอ้อนที่เคยดูในหนังมา

อึก

เมสันผงะก่อนหน้าจะแดงไปหมดแล้วหันหน้าหนี

"เมสัน ดีกันนะ"เธอชูนิ้วก้อยไปให้

เมสันระบายยิ้มออกมาก่อนจะเกี่ยวก้อยกับเธอ

"ผมหายโกรธก็ได้ แต่ต้องไปเที่ยวกับผมวันนี้นะ"เมสันบอกขณะยกข้อต่อรองกับเธอ

"เอาสิคะ"ร่างบางพยักหน้ายอมแพ้

"งั้นไปกัน"เมสันเปลี่ยนสีหน้าเป็นเจ้าเล่ห์ทันทีก่อนจะอุ้มคาร์มินัสในท่าเจ้าสาวก่อนจะเทเลพอทหายไป

วิ้ง

ไม่นานทั้งสองก็มาอยู่หอคอย

ใช่ฟังไม่ผิด หอคอย

"มาทำไม?"เธอขมวดคิ้ว

"มองดูนั้น"เมสันยิ้มร่าเริงก่อนจะจับตัวเธอหันไปทางหน้าต่างหอคอยแล้วพบกับทุ่งดอกไม้ทุกชนิดที่จัดตกแต่งได้ดีอย่างลงตัว

น้ำพุต่างพุ่งขึ้นมาก่อนจะเกิดสายรุ้งสวยงามข้างหน้า

ด้านข้างมีต้นไม้และผลไม้เรียงรายโดยรอบ

"สวยมั้ย นี่สวนผมเอง"เมสันส่งยิ้มมาให้เธอ

"สวยค่ะ สวยมาก"เธอพยักหน้าก่อนจะมองดูหลายๆที่ด้วยดวงตาแห่งการมอง ดูไปได้ไกลสุดลูกหูลูกตา

พอดูหนำใจเธอก็หันหน้าไปหาเมสันแต่ใครจะรู้ว่าว่าเมสันเข้ามาใกล้เธอจนจมูกเราเฉี่ยวกัน

จุ๊บ

เมสันได้โอกาสก็เคลื่อนริมฝีปากไปแนบกับริมฝีปากบางของคาร์มินัสแต่ไม่มีการลุกล้ำใดๆทั้งสิ้นก่อนเมสันจะถอดริมฝีปากออกมา

คาร์มินัสตั้งสติก่อนจะก้มหน้าต่ำเพื่อซ่อนใบหน้าที่แดงซ่านก่อนจะตั้งสติแล้วมองเมสัน

"กลับเถอะ"คาร์มินัสบอกเสียงเบาก่อนจะเทเลพอทกลับไปที่ห้องตนทันที

"ไอ้พวกบ้าเอ้ย!!"คาร์มินัสสบถก่อนจะทิ้งตัวลงบนเตียงทั้งที่ใบหน้าตอนนี้อมยิ้มแค่ไหน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,416 ความคิดเห็น

  1. #1919 sevenroses (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 21:26

    ยิ้มมมมฟินนนน

    #1,919
    0
  2. #1918 Pim&Nancy (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 22:34
    สุดยอดดดดดไรท์จ๋าต่อไปการแสดงของคามิน่ะเอาเพลงGashinaมาหน่อยจิ
    #1,918
    0
  3. #1917 CarelyPaweena (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 20:16
    ชอบๆเมสัน อิอิ
    #1,917
    0
  4. #1916 ModenGrif (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 16:32
    รักเเท้ เเพ้ไกล้ชิด5555
    #1,916
    0
  5. #1915 ♥ Ray ♥ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 14:29
    ฟิน~~~~~~~~~~~รอคร้าาา
    #1,915
    0
  6. #1914 minmime (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 14:11
    รีออออออออคะ
    #1,914
    0
  7. #1913 MHEEPQ12 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 11:41
    ฟินนนนน
    #1,913
    1
    • #1913-1 Fuyuki 098(จากตอนที่ 55)
      7 มิถุนายน 2561 / 12:57
      เล็กๆน้อยค่ะความฟิน อิอิ
      #1913-1
  8. #1912 Dar699699 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 11:15
    มีความฟินเล็กๆ
    #1,912
    1
    • #1912-1 Fuyuki 098(จากตอนที่ 55)
      7 มิถุนายน 2561 / 11:26
      อย่าฟินเยอะเลยอิอิ
      #1912-1
  9. #1911 sosnon0505 (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 10:32
    นึกว่าจะไม่ได้อ่านต่อละ
    #1,911
    1
    • #1911-1 Fuyuki 098(จากตอนที่ 55)
      7 มิถุนายน 2561 / 10:49
      ได้อ่านต่อสิคะ555+
      #1911-1
  10. #1910 TT ♡♤ (จากตอนที่ 55)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 10:17
    น่ารัก
    #1,910
    1
    • #1910-1 Fuyuki 098(จากตอนที่ 55)
      7 มิถุนายน 2561 / 10:21
      ไรท์ใช่ป่ะ 5555//หลบตีนแปบ
      #1910-1