นางร้ายผู้เปลี่ยนไป ภาค2

ตอนที่ 74 : หากรักแล้วเจ็บข้าจะสะบั้นรักของเสวี่ยเหมยคนเก่าให้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,760
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 528 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

ตุบ

"อ่ะ ฮือๆๆๆ"เสียงชนกระทบระหว่างสองเด็กชายและเด็กหญิง ทำให้เด็กหญิงล้มลงแล้วนั่งร้องไห้หนัก

"ขออภัยพะยะค่ะองค์หญิง"เด็กชายขอโทษด้วยความรู้สึกผิดก่อนเช็ดน้ำตาให้เด็กสาวอย่างอ่อนโยน

"ฮึก ข้าเจ็บ"เด็กสาวยังคงพยายามฝืนหยุดร้องไห้

เด็กชายประคองเด็กหญิงฐานะเจ้าหญิงขึ้นอย่างอ่อนโยน

"ขอบใจ"เด็กสาวพูด

"หามิได้พะยะค่ะ กระหม่อมชนองค์หญิงเอง กระหม่อมมีชื่อว่าหยางหลงเซิงพะยะค่ะ"เด็กชายแนะนำตัว

"ข้าชื่อเสวี่ยเหมย"เด็กสาวระบายยิ้มให้เด็กชาย

นั่นเป็นการพบกันครั้งแรกของทั้งสอง

วันเวลาผ่านไปเพียง1เดือนก็ทำให้เด็กชายและเด็กหญิงสนมชิดเชื้อมากขึ้น

"เหมยเอ๋อร์ อย่าซนสิ"หลงเซิงปรามเพราะตนได้มาเป็นเพื่อนเล่นให้องค์หญิงน้อย

เขานั้นทั้งรำคาญและเบื่อแต่พอนานวันเข้ากับเคยชินแล้วเอ็นดูองค์หญิงตรงหน้าอย่างห้ามไม่ได้

"โธ่ พี่หลงข้าเพียงวิ่งเล่นไม่สะดุดหรอกน่า เหวอ!!"เด็กสาวยังพูดไม่ขาดคำก็ล้มหน้าคะมำ

"ฮืออออออ"เด็กหญิงร้องไห้หนักขึ้น

"เหมยเอ๋อร์"หลงเซิงตื่นตะหนกก่อนจะเข้ามาปลอบเด็กสาว

"โอ๋ ไม่ร้องนะใครทำอะไรเหมยเอ๋อร์คนน่ารักของพี่หลงร้องไห้กัน พี่หลงจะทำโทษ"หลงเซิงพูดอย่างอ่อนโยนและปลอบประโลม

"ฮือ พื้นนี่ทำร้ายข้า"เสวี่ยเหมยพูดจบก็ชี้ลงพื้น

"โอ๋ พื้นนี่สินะ พี่หลงจะตีมันเองที่บังอาจทำเหมยเอ๋อร์ของพี่หลงเจ็บตัว"

แปะๆๆๆๆๆ

หลงเซิงพูดจบก็ตีพื้นแรงๆ

"ฮ่าๆๆๆ พี่หลงมือเปื้อนหมดแล้ว"เสวี่ยเหมยยิ้มร่าก่อนจะเช็ดมือพี่ชายแสนดีตรงหน้า

นี่เป็นเพียงความทรงจำที่เคยมีความสุข

ผ่านไป3เดือน

"ข้าไม่ผิด"เด็กสาวเถียง

"ผิดสิเหมยเอ๋อร์ผิด ผิดเต็มๆ"หลงเซิงบอก

"ข้าไม่ผิด"หญิงสาวยังดื้อรั้นเพื่อเถียง

"เฮ้อ ไม่ผิดก็ไม่ผิด"หลงเซิงยกมือยอมแพ้

"เย้!!!ข้าเถียงพี่หลงชนะครั้งที่15ติดต่อกัน"เด็กสาวกระโดดดีใจไปมา

เด็กชายเพียงส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู

เวลาผ่านไป1ปีเต็ม

ความสัมพันธ์ของทั้งสองดีเป็นไปได้สวยมากแต่แล้วทุกอย่างจะเปลี่ยนไปเพราะวันนี้

"เหมยเอ๋อร์พี่ต้องไปเรียนวิชานะ ดูแลตัวเองด้วย"หลงเซิงพูดจบก็โบกมือลาแล้วจากไปไม่ให้นางได้เอื้อนเอ่ยบอกลาสักคำ

"พี่หลง!!!"เด็กสาววิ่งตามแต่กลับไปไม่ทัน

"ฮึก ท่านจะทิ้งข้าไปหรือ? ไม่เอานะ สัญญานะ ห้ามลืมข้า"เด็กสาวตะโกนไล่รถม้าที่บึ่งออกไปทั้งน้ำตา

"พี่สัญญา"หลงเซิงยื่นหน้าออกมาทางหน้าต่างก่อนจะตอบกลับ

เด็กสาวพยักหน้ารับรู้ก่อนจะโบกมือลา

วันเวลาผ่านไปจนนางอายุได้15หนาว

ข่าวที่ว่าหลงเซิงกลับมาทำให้นางอยู่ไม่เป็นสุข

"องค์หญิงเพคะ ท่านหยางหลงเซิงมาแล้วเพคะ"ว่านว่านเข้ามาบอก

ข้าพยักหน้าด้วยความดีใจก่อนจะรีบวิ่งออกมา

แต่ภาพตรงหน้าทำให้นางตกใจ

หลงเซิงแสดงความอ่อนโยนให้เสวี่ยฉุนทั้งที่ไม่ใช่นาง

ชายหนุ่มโอบกอดเสวี่ยฉุนก่อนจะปล่อยด้วยท่าทีเขินอาย

"ขออภัยองค์หญิงพะยะค่ะ กระหม่อม....."

"พี่หลง!!"ข้ารีบวิ่งออกมาทันทีเพราะรับไม่ได้หากเสวี่ยฉุนชอบคนรักของนาง

"เหมยเอ๋อร์ ดูสิเจ้าโตแล้วงดงามนัก"หลงเซิงชมเด็กตรงหน้าที่รักดั่งน้องสาวที่ไม่ได้เห็นกันหลายปี

"ขอบคุณเจ้าค่ะ ข้าว่าไปคุยกันที่ศาลากันเถอะ"นางพูดก่อนจะจูงมือคนที่นางแอบบรักไปที่ศาลา

นี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้นางความรักไม่สมหวัง

วันเวลาผ่านไป2เดือนหลงเซิงเข้าออกวังไม่ได้มาหานางแต่มาหาแต่เสวี่ยฉุน

นางทั้งโกรธและเกลียดเสวี่ยฉุนเลยทำร้ายร่างกายนางทุกครั้งที่เจอและเริ่มอาละวาดขึ้นหนัก

และคนที่นางรักกลับตีตัวออกห่างเสมอ

ตีตัวออกห่างไปเรื่อยๆจนคำเรียกเดี๋ยวนี้มีเพียงองค์หญิง ไม่มีอีกแล้วเหมยเอ๋อร์ที่คนรักนางพูด

สายตาที่อ่อนโยนเดี๋ยวนี้เหลือเพียงความรำคาญไว้ให้นางช้ำใจเล่น

ไม่มีอีกแล้วความามพันธ์ดั่งกาลก่อน

ท่านมอบให้เพียงแต่คนรัก แต่ไม่มีสำหรับข้า

ข้าเจ็บทุกครั้งที่พี่หลงไปมาหาสู่เสวี่ยฉุนตลอดไหนจะดวงตานั่นที่แสดงถึงความรักล้นเปี่ยม

มันไม่มีที่ว่างให้ข้าเลยหรือ?

ข้ามองดูคนรักที่เดินออกไปในใจเจ็บเหลือเกิน

เฮือก!!!

ร่างบางลืมตาตื่นขึ้น

ความฝันบ้านี่มันเป็นความจำสมัยเด็กของเสวี่ยเหมยนิ เฮ้อ มันก็ตัวข้าในมิตินี้ละว้า

"เหมยเหมย ฝันร้ายหรอ"ซานเย่ร้อนรน

"เปล่าค่ะ มันเป็นความทรงจำสมัยเด็กน่ะของเสวี่ยเหมย"ข้าบอกก่อนถอนหายใจ

"อะไรหรอ?"ซานเย่ถามก่อนจะสวมกอดเอวบาง

"ความรักสมัยเด็กค่ะ มันเป็นความรักที่สดใสก่อนจะกลายเป็นสีเทา"นางบอก

"หืม แล้วเหมยเหมยตัวเจ้าอีกคนนี่รักใครล่ะ?"ซานเย่ถาม

"เป็นแม่ทัพหยางหลงเซิงน่ะ ชั่งเถอะข้าไม่อยากที่จะทำอะไรมากมาย เพราะแม่ทัพก็รักน้องสาวข้า"ข้าพูดอย่างไม่จริงจัง

"อ้อ ช่างเถอะนอนกัน"ซานเย่พูดก่อนจะกอดคนรักด้วยความถนุถนอม

แต่ในใจกลับกู่ร้อง

'หากมันผู้นั้นหันมารักเมียเขาคงไม่ดีแน่ หากมองก็ไม่ได้ ไม่ได้การต้องให้พวกลูกพรรคอารักขานายหญิงของพวกมันไว้ หากไอ้บุรุษมันสนใจในตัวเมียเขา เขานี้เเหละจะชำแหละมัน แล้วเอาไปต้มจนเปื่อยให้สุกรกิน'

หลังจากข้านอนหลับก็ตื่นอีกทีก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวแล้วทานอาหารตรงหน้า

"เหมยเหมย นี่เป็นพัดพิเศษข้าให้"ซานเย่พูดเสียงอ่อนโยนก่อนมอบให้นาง

นางเปิดออกมาดูก็เห็นพัด1ด้ามและหนังสือยุทธ

"พัดนี่คือ?"ข้าถาม

"พัดนี่เป็นสิ่งวิเศษคือตัดผ่านทุกอย่างได้หมดไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีกายาแข็งแกร่งแค่ไหนก็ขาดและสามารถใส่พลังเจ้าในพัดในการโจมตีได้ด้วย ไม่มีใครจับผิดได้แน่ ส่วนวิชานี่คือเทพฝ่ามืออสรพิษ เพียงแตะต้องคนนั้นก็ต้องพิษที่เราปล่อยไป ข้ารู้ว่าเจ้ามีพิษในร่างกายนับไม่ถ้วน หากขี้เกียจปรุงก็ใช้พิษในกายเจ้า แต่ถ้ามีวันที่เจ้าจะใช้วิชานี้ล่ะนะ"ซานเย่บอกจนหมดก่อนจะพึมพำคำสุดท้ายแต่นางได้ยิน

"ขอบคุณนะดาร์ลิ้ง"ข้าสวมกอด

ซานเย่กอดตอบ หากเมียเขาได้ใช้คงจะเป็นงานประลองอะไรล่ะมั้งเพราะเขารู้ดีว่านางอันเป็นที่รักจะใช้เวทย์แน่ แทนการใช้อย่างอื่นจึงทำพัดให้ อีกอย่างเงาที่ตามไปอยู่กับเมียก็มีอยู่5คนหากมีใครเมียงมองก็ตาย พูดคุยก็ตาย ใครทำอะไรหากเป็นชายต้องตาย!!

ข้ามองดูสิ่งของในมืออย่างชอบใจก่อนจะขอตัวไปฝึก

ข้าใช้เวลาฝึกจนชำนาญใช้เวลาเพียง2ชั่วยามก็บรรลุขั้นสุดก่อนจะเดินไปอาบน้ำ

ที่นี่ไม่มีหญิงมีเพียงชาย

และคนที่นี่ก็เคารพนางมากที่สุดเพราะเชื่อว่าหากประมุขใหญ่ที่สุดในยุทธภพว่าที่ฮูหยินก็ใหญ่ทั่วโลกาเพราะซานเย่ตามใจนางมาก

"เคารพว่าที่ฮูหยิน"ทุกคนคุกเข่าตามทางที่นางเดิน

ข้าเดินผ่านอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวใหม่

"จริงสิเจ้าลูกหมา ใครก็ได้ไปเอาของที่ร้านไม้ให้ข้าที ข้าสั่งทำของ"ข้าเดินออกมานอกห้องก่อนจะพูดเสียงเบาแต่ใช้ปราณเร่งเอาทำให้เสียงดังก้อง

"ข้าน้อยเองขอรับ"ลูกพรรคต่างกรูเข้ามาไม่หวาดไม่ไหว

"ไฮ่!!บิดามันเถิด เอาคนเดียวก็พอ พวกเจ้าจะไปหมดพรรครึ?"ร่างบางสบถด่า

ลูกพรรคต่างยิ้มร่า

วันนี้ดวงดีแท้ถูกว่าที่ฮูหยินด่าเป็นสิริมงคลยิ่งนักถึงจะยามเย็นแล้วก็เถอะ

"ข้าน้อยขอรับ ข้าน้อย ข้าน้อย"ทุกคนต่างเอ่ยปากอาสา

"เพ้ย หยุดเจ้าพวกลูกหมา เอาเจ้าแล้วกัน"ข้าบอกทุกคนเสียงเรียบก่อนจะชี้คนใกล้ตัว

"ขอรับ"คนที่ข้าชี้ขานรับก่อนจะคุกเข่าด้านหน้า

"นี่เงิน ส่วนร้านที่ไปเอาก็เป็นร้านไม้ในเมืองแคว้นมังกรทอง"ข้าบอกก่อนจะยื่นเงินให้

"ขอรับ ข้าน้อยจะรีบไปให้เร็วที่สุด"ไม่นานคนที่นางใช้ก็ทะยานตัวออกไป

"ไม่มีอะไรทำรึเจ้าพวกลูกหมา?"ข้าถามเสียงเรียบ

พึบ

ทุกอย่างเป็นอันตธานหายไปรวดเร็ว ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว

ข้าเดินมาที่ศาลาก่อนจะมองดูท้องนภา

ข้ายังคงคิดถึงเรื่องอดีต

หากเสวี่ยเหมยคนเก่ายังปักใจรักมั่นและทรมาน

ข้าจะขอสะบั้นความรู้สึกนี้ให้หายขาดไปเอง

ร่างบางคิดเรื่อยเปื่อยทำให้ซานเย่เดินมาก่อนจะสวมกอดร่างบางอย่างรักใคร่

"คิดอะไรน่ะหืม?"ร่างสูงกอดพร้อมกับคลอเคลียแก้มบาง

"ข้าจะสะบั้นความรู้สึกของร่างเก่าน่ะ ดาร์ลิ้งคิดว่างั้นสินะ"นางหันถาม

"ดีอยู่แล้ว"ร่างสูงพยักหน้ารัวๆเห็นด้วย

"หึ"

ฟอด

ร่างบางหัวเราะในลำคอก่อนจะหอมแก้มคนรัก

รู้หรอกว่าหึง ไม่ว่าตัวนางเป็นใครในโลกต้องคู่กับเขาอยู่แล้วอย่าให้ห่าง

"ฮ่าๆๆๆ"ซานเย่หัวเราะชอบใจก่อนจะหอมแก้มร่างบางตอบ

พวกลูกพรรคต่างมองอย่างตะลึงที่ประมุขหัวเราะได้ขนาดนี้ก่อนจะมองว่าที่ฮูหยินด้วยความเทิดทูล

ที่ทำให้มารไร้หัวใจหัวเราะได้ร่าเริงไหนจะความรักใคร่ปานจะกลืนกินของทั้งสองอีก

ถึงไม่รู้ว่าไปรักกันได้ยังไงแต่ทุกคนไม่คิดจะซักไซร้ถามเพราะความสุขนายเหนือหัว แต่หากใครจะยุ่งกับความรักนี้ทุกคนในพรรคก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อให้ทั้งคู่รักกกันโดยไม่ต้องรู้อย่างอื่นเลย เพราะที่เหลือพวกลูกพรรคจะจัดการแทนนายเหนือหัวเอง แต่ถ้านายเหนือหัวรู้ก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างตามเดิม หากใครมันกล้าแยกหยวนหยางออกจากกันให้มันรู้ไป

ว่ามันจะเป็นศัตรูกับพรรคมารแบบพวกมันทั้งหมดและต้องตกตายทั้งเป็น!!!!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 528 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,743 ความคิดเห็น

  1. #1699 PPruedee (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 02:22
    พวกลูกหมาน่ารักกก55555555
    #1,699
    0
  2. #1154 Machiro Chan (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 15:31
    โอ้ยชอบพวกลูกหมา555
    #1,154
    0
  3. #823 Zero.pan (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 09:17
    รอนะคะ ชอบพวกลูกหมาจริงๆ
    #823
    0
  4. #822 Little Kratae (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 17:16
    รอฉากวะบั้นรัก
    #822
    0
  5. #821 Ponglamyai (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 12:32
    ลูกหมาเต็มไปหมดเลย
    #821
    0
  6. #820 Dize Ŕeriattă (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 11:48
    น่อวววว เจ้าพวกลูกหมาที่แสนน่ารัก5555 ช่างน่าเอ็นดูเสียจริง5555
    #820
    0
  7. #819 ในวันที่ฝนตก (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 11:15
    ชอบลูกพรรคว่ะ ตัวสนับสนุนความรักสินะ รอจ้า สู้ๆ
    #819
    0
  8. #818 faii0987654321 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:36
    โอ้ พวกลูกหมาข้าจะเป็นกำใจให้
    #818
    0
  9. #817 emmie060705 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:05
    รอฉันรอเธออยู่~
    #817
    0
  10. #816 Dar699699 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 10:02
    เอาเลยเอาเลย!!! รีบๆมาต่อนะคะ
    #816
    0
  11. #815 nuann7608 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:44
    สะบั้นรักไปเลย5555
    #815
    0
  12. #814 Matchima123 (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:41
    หากมีใครมาแยกหยวนหยางออกจากกันนี้ คงโดนลูกพรรคขย้ำตั้งแต่เริ่มคิดละ
    #814
    0
  13. #813 minttesa (จากตอนที่ 74)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 09:31
    ความหนาวนี้ ท่านได้มาเเต่ใด?????//รอออออ
    #813
    1
    • #813-1 minttesa(จากตอนที่ 74)
      27 เมษายน 2561 / 09:32
      หวาน//ผิดๆ
      #813-1