นางร้ายผู้เปลี่ยนไป ภาค2

ตอนที่ 69 : หากไม่ใช่เรื่องเมียก็ไม่สน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 529 ครั้ง
    27 พ.ย. 61

ร่างบางลืมตาขึ้นก่อนจะมองหน้าต่างที่พระอาทิตย์เคลื่อนตัวขึ้นแล้วตามหน้าที่

ร่างบางหยัดตัวขึ้นแล้วเดินไปอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จก่อนจะนั่งรอพวกนางกำนัล

"องค์หญิงเพคะ จะทรงเสวยสำรับตอนนี้เลยหรือไม่เพคะ"ถิงถิงถาม

"ไม่ล่ะ เจ้าไปเตรียมเกี้ยวให้เปิ่นกงที เปิ่นกงอยากไปทานสำรับข้างนอก"ข้าบอกความต้องการ

"เพคะ"ถิงถิงย่อตัวทำความเคารพก่อนจะจัดการตามคำสั่ง

ไม่นานร่างบางก็เคลื่อนตัวขึ้นเกี้ยวทันที

ออกมาได้ไม่นานก็พบกับตลาดที่เสียงดังเซ็งแซไปทั่วในการจับจ่ายซื้อของ

"หยุด"ข้าบอกให้พวกข้างนอกให้หยุดก่อนจะลงจากเกี้ยว แล้วมองพวกวัตถุดิบตรงหน้า

ร่างบางเคลื่อนกายไปตามด้วนนางกำนัลทั้งสอง

"เปิ่นกงจะทำอาหารเอง"ร่างบางพูดก่อนจะเดินเลือกของ

ข้ามองดูพวกข้าวสาร พวกเครื่องปรุง และวัตถุดิบต่างๆตาประกาย

นางกำนัลทั้งสองต่างยิ้มดีใจที่องค์หญิงของตนยิ้มร่าเริงสดใสอีกครั้งด้วยตาประกาย

หลังจากเลือกวัตถุดิบเสร็จร่างบางก็ขึ้นเกี้ยวและไปโรงเตี้ยมมังกรทองที่ติดอันดับ1ตรงหน้า

"เชิญพะยะค่ะองค์หญิง"เสี่ยวเอ้อร์เข้ามาเชิญข้าไปบนชั้นพิเศษ

"เอาอาหารที่ขึ้นชื่อของที่นี่มา3-4อย่าง"ข้าสั่งเสียงเรียบ

"พะยะค่ะ"เสี่ยวเอ้อร์รีบทำตามคำสั่งทันที

ไม่ถึง1เค่อ(15นาที)

อาหารต่างลำเลียงเข้ามาก่อนทุกคนจะออกไป

ร่างบางนั่งทานอาหารตรงหน้าอย่างงามสง่าดั่งเทพเซียนมาโปรดเหล่ายุทธภพให้สั่นสะเทือน

ถิงถิงและว่านว่านมององค์หญิงตนแล้วน้ำตาไหล ที่องค์หญิงตนเปลี่ยนไปมาก แต่ไม่ว่าองค์หญิงจะดีจะเลวทั้งสองก็จะรับใช้องค์หญิงชั่วชีวิต

ร่างบางมองนางกำนัลคนสนิทที่มองนางด้วยสายเคารพนับถือมาก

เสวี่ยเหมยถอนหายใจเฮือกใหญ่

"ถิงถิง ว่านว่าน มาทานอาหารกับเปิ่นกงมา ห้ามมีแต่นะ"ร่างบางดักคอไว้

"พะ...เพคะ"นางกำนัลทั้งสองรับคำอย่างช่วยไม่ได้

"มานั่งตรงข้ามเปิ่นกง"ข้าบอกแกมบังคับ

"เพคะ"นางกำนัลทั้งสองนั่งลง

"ดี!  ทานเสีย ถือสะว่าเป็นการขอบคุณที่พวกเจ้าทั้งสองอยู่เคียงข้างเปิ่นกงเสมอ"เสวี่ยเหมยระบายยิ้มอ่อนโยนให้ทั้งสอง

"องค์หญิง"ทั้งสองพูดเสียงสั่น ใครจะว่าองค์หญิงร้ายก็ชั่ง สำหรับพวกนางองค์หญิงคือนางฟ้าน้อยที่จะเป็นเทพเซียนในวันหน้า เป็นที่รักของสรรพสิ่ง

"อะไรเล่า ทานได้แล้วเดี๋ยวอาหารเย็นหมด"ข้าส่ายหน้าระอากับทั้งสอง

"เพคะ"ทั้งสองรับคำก่อนจะทานอาหารตรงหน้าทั้งน้ำตา

ข้ามองอย่างเหนื่อยใจก่อนจะนั่งทานอาหารเงียบๆ

หลังจากทานอาหารเสร็จข้าก็ขึ้นเกี้ยวกลับวังทันที

ร่างบางเดินลงจากเกี้ยวก่อนจะมองทุกอย่างที่เงียบสงบก่อนจะพูดขึ้น

"พรุ่งนี้เปิดตำหนักข้าไม่ปิดแล้ว"ข้าบอกเหล่านางกำนัล

"เพคะ"นางกำนัลต่างยิ้มแย้มใหญ่

"ว่านว่าน นำวัตถุดิบทุกอย่างไปเก็บเสียพรุ่งนี้เปิ่นกงจะลงครัวเอง"ข้าบอกก่อนจะเดินเข้าไปตำหนัก

เมื่อเดินเข้าเรือนก็นั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือก่อนมือเรียวจะตวัดเขียนจดหมายเวทย์จนเสร็จแล้วส่งไปหาคนรักตน

"เฮ้อ ริชาร์ทจะเป็นใครนะ?"ร่างบางพูดจบก็ล้มตัวนอนบนเตียงอย่างหมดสภาพ

สภาพที่ไม่ได้กอดผัวแก้เหงาน่ะสิ!!

"องค์หญิงเพคะ ได้เวลาเสวยสำรับยามอู่แล้วเพคะ"ถิงถิงพูดหลังประตู

"อือ เปิ่นกงจะออกไป"ร่างบางขยี้ตาหลังจากการเผลอหลับไปก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินไปห้องอาหาร

หลังจากทานอาหารเสร็จร่างบางก็นั่งอาหารหนังสือที่เอามาจากห้องหนังสือราชวงศ์ทันที

เวลาล่วงเข้ายามอิ่ว เท่ากับเวลา 17.00 น.จนถึง 18.59 น.

ร่างบางล้มตัวนอนทันทีแต่ระหว่างนั้นจดหมายก็ตอบกลับมา

'พรุ่งนี้เจอกันที่โรงเตี้ยมมังกรทองนะที่รัก ทุกคนจะรออยู่ ยามอู่นะ'

จดหมายตอบกลับทำให้ร่างบางยิ้มออกมาอย่างสดใสก่อนจะเข้าสู่นินทราไปทันที

................

ร่างบางลืมตาขึ้นก่อนจะจัดการอาบน้ำแต่งตัวเมื่อรู้ว่าเช้าแล้วก่อนจะเดินไปทานอาหารในห้องอาหารก่อนจะขึ้นเกี้ยวไปที่โรงเตี้ยมมังกรทอง

"องค์หญิงเพคะ พระองค์ชอบที่นี่หรือเพคะ"ถิงถิงถาม 

เพราะจากที่ดูองค์หญิงของตนมาที่นี่ถึง2ครั้งด้วยกัน

"ไม่รู้"ร่างบางตอบหน้าตาย

นางกำนัลงงกันหมดเพราะสถานที่แห่งนี้พึ่งเปิดใหม่แล้วมาถึง2ครั้งนั่นแปลว่าองค์หญิงต้องชอบแต่นี่องค์หญิงตอบไม่รู้?

ร่างบางเดินขึ้นไปบนชั้นพิเศษทันทีตรงที่จองไว้

"อิงอิง ว่านว่าน พวกเจ้าจะไปไหนก็ไป ข้าคงจะอยู่ที่นี่อีกนานเพราะว่าข้ามีนัด"เสวี่ยเหมยพูดจบก็สะบัดชายเสื้อเข้าด้านใน

นางกำนัลทั้งสองต่างงงงวย

องค์หญิงมีคนนัดด้วยหรือ แล้วไปรู้จักใครกัน

นางกำนัลได้แต่งงงวยแต่ไม่กล้าที่จะสืบดูเพราะหวั่นใจอยู่บ้างหากคนพวกนั้นเป็นยอดยุทธแล้วพวกตนจะถูกจับได้

นางกำนัลเลือกที่จะยืนรออยู่ที่หน้าประตู

เวลาผ่านไป1ชั่วยามก็มีคนหลั่งไหลเข้ามาในห้องซึ่งพวกนางก็รู้จักบ้างก็ไม่รู้จัก

เวลาผ่านไปอีก1ชั่วยามก็มีคนหลั่งเข้ามาอีกจนหมดทุกคน

เสวี่ยเหมยที่เห็นทุกคนมาครบก็นั่งเงียบลง

"ข้าว่าแนะนำตัวก่อนเลย"เสวี่ยเหมยเปรยขึ้นก่อนจะจิบชา

"ข้าสวี่เพ่นซานหรือฟาฟา"เพ่นซานแนะนำเป็นคนแรก

"ข้าประมุขมารอสูร เยี่ยหยางเซิงหรือริอ่อน"หยางเซิงกล่าว

"ข้ายินเพ่นอินหรือเชอร์รี่"เพ่นอินบอก

"ข้าประมุขมารอสูรฟ้า เฉินอวิ้นหยางหรือซีโน่"อวิ้นหยางพูดก่อนจะจิบชาแล้วมองเพ่นอินด้วยความรักใคร่

และแล้วทุกคนก็แนะนำตัวกันพวกยัยรินด้าแล้วก็พวกจีจี้

"ข้าจิงเสวี่ยเหมย เจ้าหญิงสวะ"ข้าแนะนำเสียงเรียบ

"ข้าประมุขมาร พรรคมารหมื่นพิษ ซือซานเย่หรือริชาร์ท"ริชาร์ทพูดจบก็มองคนรักด้วยแววตาห่วงใย

"เอาล่ะแนะนำตัวแล้วก็จำชื่อแต่ละคนไว้เลยนะ ว่าแต่อีเหมย มึงใช่เจ้าหญิงที่ร้ายกาจป่ะ?"เพ่นซานถาม

"อือ ใช่"ข้าพยักหน้า

"โห่!! ไม่ว่าที่ไหนมึงก็เป็นสวะกับนางร้าย มึงนี้เกิดมาเพื่อแก้ไขตัวเองในแต่ละมิติโดยเฉพาะเลยนะ"เพ่นซานพูดอย่างอึ้งๆ

"เออ แล้วไงว่ะ น่ารำคาญ นี่ล่าสุดเอากูไปขังคุกวันหนึ่งเต็มๆกูเบื่อเลยไปอยู่ในมิติเล่น3ปี"ร่างบางพูดอย่างไม่สบอารมณ์

"แล้วนี่มึงจะแก้แค้นหรืออะไรมั้ย?"เพ่ยอินถาม

"ไม่รู้ว่ะ ขี้เกียจ ถ้ากูไม่ชอบนั้นก็อีกเรื่อง"ร่างบางพูดอย่างไม่ใส่ใจ

"เฮ้อ กูเบื่อว่ะแล้วจะอยู่ที่นี่กี่เดือนกี่วันกี่ปี?"หนิงเหวินซานหรือรินด้าถาม

"ไม่รู้ ดาร์ลิ้งจะอยู่กี่ปีเอ่ย?"เสวี่ยเหมยพูดเสียงเรียบก่อนจะปรับเสียงอ่อนลงเมื่อพูดกับคนรัก

"ที่รัก ข้าอยากอยู่ที่นี่สัก3ปี เพราะยังสนุกกับที่นี่อยู่เลย"ริชาร์ทหรือซานเย่อ้อนคนรักกลับ

"ได้อยู่แล้วเพื่อสามี แต่...ห้ามยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นเด็ดขาด"ร่างบางขู่เสียงเข้ม

"ข้าไม่ยุ่งหรอกข้าไม่ชอบหญิงอื่นนอกจากเจ้า"

ฟอด

ซานเย่พูดจบก็เข้ามาหอมแก้มร่างบางทันที

ทุกคนในห้องต่างเบะปากกับคู่รักตรงหน้าที่หวานตั้งแต่แต่งงานยันปัจจุบัน ไม่สิ ตั้งแต่จีบกับยันปัจจุบัน

"อิจฉาหรอ?"ข้าถามอย่างกวนๆ

"ไม่หรอกพวกกูก็มีผัวแล้ว ใช่มั้ยหยางหมิ่น"เฟ่ยเหวินอี้หรือวีวี่อ้อนถังหยางหมิ่นหรืออเล็กที่มันเปิดฮาเร็ม

"หึ อ้อนแต่หยางหมิ่นข้าเล่า?"เฟิ่งลู่เสียนหรือเรนพูดอย่างน้อยใจ

"โอ้ ข้ารักพวกท่านด้วยเช่นกัน ลู่เสียน ลู่เจียว"เหวินอี้รีบอ้อนสามีทั้งสอง

เฟิ่งลู่เจียวหรือเรย์แฝดเรน ถ้าทุกคนยังจำได้

"พอละๆ ข้ารำคาญ ว่าแต่จะทำอะไรต่อใน3ปี?"ซวีเหยียนไฉหรือจีจี้ถาม

"หาเรื่องไงล่ะ หาเรื่องเข้าตัวเองแล้วก็หาปั่นป่วนยุทธภพ"เพ่นซานพูดอย่างตื่นเต้น

"ข้าเห็นด้วยแต่ข้าคงต้องขอราชโองการเลือกคู่เองได้ก่อนเพราะข้าไม่อยากแต่งงานกับคนอื่น"เสวี่ยเหมยบอกอย่างร่าเริงก่อนจะพูดจริงจังคำสุดท้าย

"หากฮ่องเต้ออกราชโองการข้าจะบั่นคอฮ่องเต้เสีย มีอย่างที่ไหนเอาเมียข้าไปแต่งกับคนอื่น"ซานเย่พูดเสียงเหี้ยม

"ฮ่าๆๆๆ ข้ายอมใจจริงๆ หากไม่ใช่เรื่องของเสวี่ยเหมยมีหรือคนอย่างเจ้าจะโมโห"อวิ้นหยางหัวเราะชอบใจ

"เจ้าก็ไม่ต่างกับข้านักหรอกหากไม่ใช่เรื่องเมีย"ซานเย่สวนกลับ

"จริงด้วย หากไม่ใช่เรื่องเมียพวกเจ้าก็คงไม่สนอะไรเลยนอกจากฆ่า"ลี่กุ้ยจือหรือเหมยลี่เย้ยกลับ

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆ"แล้วทุกคนก็ประสานเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนานลั่นห้อง

นางกำนัลทั้งสองต่างยิ้มแย้มเมื่อองค์หญิงตนหัวเราะอย่างมีความสุข




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 529 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,743 ความคิดเห็น

  1. #1136 chanapornsithide (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 17:36
    แก็งป่วนตลอดกาล
    #1,136
    0
  2. #756 Dar699699 (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 12:16
    เย้เจอพวกแล้วงานนี้มีป่วน
    #756
    0
  3. #755 ในวันที่ฝนตก (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:27
    รอค้า และทุกคนก็ยังหลงเมียเหมือนเดิมเลย หวังว่าคงไม่มีใครมาหาเรื่ิองอีกหรอกนะ สู้ๆค่ะไรท์ รอนะ
    #755
    0
  4. #754 Matchima123 (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:17
    อยากอ่านอีกกกกกกก โอ้ยย~รอออ~
    #754
    0
  5. #753 Mring.M (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 11:02
    รอออออ
    #753
    0
  6. #752 Zero.pan (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 10:55
    รออออออน้าาาาาา~~~~~~~
    โอ๊ย~~~รักเลย~~~~~
    #752
    0
  7. #751 phomtao (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 09:57
    รอนร้า
    #751
    0
  8. #750 ThanidaThongjai (จากตอนที่ 69)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 09:38
    รอค้าาา
    #750
    0