นางร้ายผู้เปลี่ยนไป ภาค2

ตอนที่ 6 : นางร้าย...กับความผิดพลาดของดยุก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 753 ครั้ง
    14 เม.ย. 61

วัลโด้ พาสน์

ผมวัลโด้หรือดยุกวัลโด้ รอริแกร์น ผมมีลูกสาวและแล้วชายรวม4คนผมมีภรรยาที่รักมากแต่เธอหายไป

จนวันหนึ่งผมเอาเด็กธาตุแสงมาเลี้ยง....เธอเป็นเด็กน่ารักแต่ผมก็ไม่ได้เอ็นดูขนาดนั้น...ส่วนลูกสาว ผมก็เมินเพราะว่าเธอหน้าเหมือนคนรักมากหลายส่วนผมทำใจไม่ได้

แล้วลูกสาวผมก็มีนิสัยแย่เอามากๆที่เด็กธาตุแสงเข้ามาคนในครอบครัวก็รักเด็กธาตุแสงมากกว่า...ผมก็แอบเอียงเอนไปบ้าง

จนลูกสาวผมมีเรื่องหนักมากจริงๆเธอโดนตบโดยพี่เธอทั้ง3ผมก็โกธรไปด้วยเหมือนกันเลยตบลูกผมไปพอเธอพูดว่าเด็กอย่างเธอไร้พลังสามารถทำให้ธาตุแสงอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรอผมก็คิดตาม

จริง!!ถ้าธาตุอ่อนแอขนาดนั้นได้ไงผมคิดตามไปแปบเดียวลูกผมก็หายไปผมคิดว่าเธอขึ้นห้องเลยไม่สนใจอะไรมากผมเลยเดินขึ้นห้องทำงานมาแล้วเรียกเงาที่ติดตามลูกสาวตลอด

"ออกมาสิ"

"ครับ"

"เรื่องเป็นไงกันแน่"ใช่ทุกครั้งผมฟังรายงานไม่จบสักครั้งเพราะคิดแค่ว่าเป็นการทะเลาะของเด็กๆผมเลยไม่สนแต่อยากรู้ทั้งหมด

"ครับ"จากนั้นเงาก็รายงานมาทั้งหมดที่ติดตามลูกผม1ปีเต็มอะไรหนะหรอ

~ท่านหญิงนั่งอยู่เฉยๆแต่คุณโนร่าก็เดินมาแล้วล้มเองทั้งที่ท่านหญิงไม่ได้ทำอะไรเลย~

~คุณโนร่าหยิบมีดกรีดแขนตัวเองแล้วบอกพวกองค์รัชทายาทว่าท่านหญิงทำ~

~งานวันเกิดท่านทุกปีท่านหญิงจัดงานให้ด้วยตนเองแต่คุณโนร่าบอกว่าตนเป็นทำ~

~วันนี้คุณโนร่าคุยกับท่านหญิงว่าจะแย่งทุกสิ่งทุกอย่างของท่านหญิงมาให้หมดท่านหญิงยอมไม่ได้เลยตบหน้าคุณหนูพอพวกคุณชายมาคุณหนูบอกว่าท่านหญิงด่าว่าตนยศต่ำทั้งที่ไม่ใช่~

~ท่านหญิงตั้งใจทำเค้กให้นายท่านแต่คุณหนูมาแย่งไปแล้วบอกว่าตนเองเป็นคนทำ~

~วันนี้ท่านหญิงใส่สร้อยที่นายหญิงมอบให้แต่คุณหนูก็ดึงไปแล้วเหยียบซ้ำท่านหญิงเลยพลักคุณหนูออกพอท่านพ่อบ้านมาเห็นก็ให้ท่านหญิงนั่งคุกเข่าข้างนอกเป็นเวลา1ชม.~

~ท่านหญิงร้องไห้แล้วหยิบมีดกรีดข้อมือตนเองแล้วบอกว่าถ้าตนตายไปได้ก็ดีอยู่ไปใครก็ไม่รัก~

~วันนี้ท่านหญิงไปที่ตลาดแต่สิ่งที่ท่านหญิงเจอคือคุณหนูจูบกับองค์รัชทายาท~

และอื่นๆ

ผมที่ได้ฟังน้ำตาผมอาบแก้มลูกทำเพื่อผมเพื่อทุกคนขนาดนี้แต่ผมกับตบหน้าเธอ

มือคู่นี้..มือข้างนี้ที่ตบลูกผม...

ปาก...ปากนี่...ที่ด่า..ด่าลูกผม

สายตา...สายตาที่เย็นชา...เมินรอยยิ้มเธอมาตลอด...

นิสัย...นิสัยที่ผม...ทำใส่ลูก..นิสัยที่ห่างเหินใส่ลูก...เธอต้องร้องไห้มากแค่ไหน...

ผมลุกออกแล้ววิ่งไปห้องลูกแต่ผลปรากฎเธอไม่อยู่ผมรีบไปสั่งให้ทุกคนตามหาลูกผมแต่ไม่เจอ

1อาทิตย์ผ่านไป

เกิดคดีฆาตกรรมขึ้นคือการฆ่าแบบทรมานเลือดสาดกระเส็นทั่วห้องไม่มีชิ้นดี

ต่อมามีคดีอีกการฆ่าแบบเลือดสาดแต่ครั้งนี่มีดอกฮิกันบานะ

ทางผู้คนเลยตั้งฉายาใช้บุคคน2คนนี้คือ"ปีศาจสีเลือดแห่งรัตติกาล"และ"ฮิกันบานะแห่งความตาย"

จากนั้นก็มีคดีแบบนี้ซ้ำๆกันไปคือเราตามสืบไม่ได้

2อาทิตย์ต่อมา

ผมยังให้คนตามสืบแล้วก็ให้ตามยัยเด็กธาตุแสงนั้นผลออกมายัยนี่ร่านใช่เล่นใครหมดประโยชน์ก็ฆ่าคนนั้นทิ้งแล้วตัวเองก็บริสุทธิ์

ลูกผมโง่ทุกคน..ผมก็โง่

3เดือนผ่านไป

ตอนนี้ลูกสาวผมอายุคง14บริบูรณ์แล้วแหละแต่ยังตามหาไม่เจอผมว่าควรหยุดแล้วให้เงาตามแทน

ผมต้องรู้ให้ได้ว่าใครเป็นคนเอาลูกผมไปหรือลูกผมไปไหน

สักพักก็มีคำสั่งให้ผมเข้าเฝ้าราชา

ห้องประชุม

"ที่ข้าเรียกพวกเจ้ามาครั้งนี้เรามีจักพรรดินีเพิ่มมาแล้วนะ"ราชากล่าวหรือลุงริฮานน่า

"งั้นแสดงว่ามีราชาและราชินีรวมทั้งหมด15คนใช่หรือไม่พะยะค่ะฝ่าบาท"

"ใช่!!"

"แล้วที่ครอบครองดินแดนนี่คือที่ใดฝ่าบาท"

"ดินแดนลับ"

"ดินแดนที่สาบสูญไปหนะหรือ"

"ใช่"

หลังจากนั้นเราก็คุยกันไปเรื่อยจนผมกลับมาก็เช้า..

ผมเดินไปห้องลูกแล้วหลับลงไป...เมื่อไหร่นะลูกจะกลับมาหาพ่อริฮานน่า....พ่อรักลูกกลับมาให้พ่อได้บอกรักหนูก่อนนะลูก

ความฝัน

ผมเดินมาในห้องสีขาวหมดเจอเด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งร้องไห้อย่างทุกทรมาณแต่ผมจำได้ว่าใครเธอคือ

"ริ..ริฮานน่า"เธอหันมาตามเสียงผมแล้วร้องไห้หนัก

"ฮือ!!....ท่านมาที่นี่ทำไม"

"ฮาน่า...ไม่ร้องนะลูกโอ๋!!"ผมวิ่งไปกอดลูดแต่มือผมผ่านลูกไป

"ไม่ได้หรอกค่ะ"

"ทำไมละคะ...พ่อรู้ความจริงแล้วนะพ่อขอโทษนะลูก"ผมพูดแล้วน้ำตาอาบแก้ม

"ค่ะ..มีคนเชื่อฉันสักคนแล้วละ..แล้วมันก็สายเกินไปด้วย"เธอยิ้มออกมารอยยิ้มเธอช่างงดงามเหมือนแม่ไม่มีผิดแต่แฝงไปด้วยความเศร้า

"กลับกันเถอะลูก"ผมบอกด้วยเสียงอ่อนโยน

"ขอบคุณนะค่ะที่ชวน...หนูรอคำนี้มานานแล้ว...แต่ก็สายเกินไปเช่นกัน"เธอพูดทั้งน้ำตาก่อนจะหายไปแตกสลายเหมือนกลับกระจก

ใจผมโหวงหมดผมจะเสียลูกไปอีกแล้วหรอไม่นะ..ไม่ได้

"ไม่!!!"

"นายท่านเป็นอะไรขอรับ"

"ฝันไปหรอ"

"ฝันอะไรครับ"

"ฝันว่าริฮานน่ามาหา...เหมือนฉันจะเสียเธอไป"

"โธ่!!นายท่านคิดมากขอรับท่านหญิงอาจจะไปอยู่ที่ทวีปอื่นก็ได้นะขอรับ"

"นั้นสินะ"

จากนั้นผมก็กลับไปทำงานที่ห้องทำงาน..ผมไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานเพราะฝันนั้นเป็นจริงมาก...เหมือนจริงๆ..ลูกหายไปไหนนะ..ริฮานน่าลูกอยู่ไหน?



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 753 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,743 ความคิดเห็น

  1. #1731 Fametic (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 00:20
    ไรรรรรท์ เร่งดำเนินเรื่องไปมั้ยคะ ทำแบบนี้คนอ่านจะไม่ค่อยอินเท่าไหร่น้า

    แต่สนุกดีค่ะรอติดตามนะคะ
    #1,731
    0
  2. #1674 Ninja004 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 09:21
    ไรต์คะ​ ตรงแนะนำเหนบอกว่าทะลุในโลกจีนโบราณทำไมกลายเป็นแฟนตาซีอ่ะคะ
    #1,674
    2
    • #1674-1 Fuyuki 098(จากตอนที่ 6)
      16 มกราคม 2562 / 09:22
      ภาค2นะคะ
      #1674-1
  3. #1248 Davil Zero (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 01:14
    เป๊ะเลย
    #1,248
    1
    • #1248-1 NoTTo5549porgtbs(จากตอนที่ 6)
      29 กันยายน 2561 / 13:50
      เนอะ มันคุ้นๆอ่ะ55
      #1248-1
  4. #1153 aa0908346037 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 09:45
    พ่อบ้านสั่งลงโทษท่านหญิงก็ได้หรอ
    #1,153
    2
    • #1153-1 โฮคาบากิ(จากตอนที่ 6)
      2 สิงหาคม 2561 / 07:29
      นั่นสิคะ ทำไมพ่อบ้านดูกล้าหาญจัง หรือเพราะรู้ว่านางเอกเราไม่มีพลังแล้วก็ดยุกไม่สนใจรึเปล่าคะ เลยกล้าทำ
      #1153-1
    • #1153-2 Fuyuki 098(จากตอนที่ 6)
      2 สิงหาคม 2561 / 09:37
      ใช่จ้า
      #1153-2
  5. #1120 Ladda Aew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 22:17
    สมน้ำหน้าท่านดยุก ให้เงาตามลูกสาวแต่ไม่เคยเรียกถามหาความจริง จนเขาไปแล้วพึ่งจะเรียกมาถาม
    #1,120
    0
  6. #684 Myumisama-chan (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 14:33
    เอิ่ม...ขอยูถามนิสนึงนะคะ พวกพระเอกนี่...แดรกหญ้าเป็นอาหารเหรอคะ? มารยาหญิงเท่านี้ดูไม่ออก//อินหนัก
    #684
    0
  7. #501 maymtw (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 01:24
    รู้คามจริงเมื่อสายเกินไป
    #501
    0
  8. #176 นักโทษหมายเลข0 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 08:24
    หานไปเลยยย
    #176
    0
  9. #169 ~ จะคอยเป็นกำลังใจ ~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 00:47
    ทำไมเงาไม่ช่วยนางเลยหละ
    #169
    0
  10. #73 Bee-Phinixo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 13:26
    ไม่ฝันหรอกความจริง
    #73
    0
  11. #66 ดิเดียร์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 15:43
    แล้วทำไมดงาไม่รายงานแต่แรกงง
    #66
    0
  12. #7 mity1632 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 21:16
    เพิ่งมาอ่านสนุกมากก รอนะ
    #7
    0
  13. #6 ์light (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 20:53
    รอออออออ
    #6
    0
  14. #4 984704135 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 18:36
    รอน่าาาาาา
    #4
    0