exo | daydream (ฝันเฟื่อง) .chanbaek ( e-book )

ตอนที่ 9 : - daydream : 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,086
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    4 ก.ค. 58

Daydream

- ฝันเฟื่อง -

Chanyeol x Baekyhun by เจนจิรา.

 

 

CHAPTER 08

 

 

 

            แบคฮยอนขยับตัวเพื่อควานหาคนที่ควรจะอยู่ข้างๆ เขาอย่างคุณปาร์ค... แต่กลับว่างเปล่า เขาจึงต้องจำใจลุกขึ้นมานั่งแล้วพยายามจะมองหา  คุณปาร์คอยู่ไหนกันนะ ? ก็เขาจำได้ว่าเขาเข้านอนไปแล้วนี่ พอตื่นขึ้นมาแบบนี้ก็ต้องเจอคุณปาร์คอยู่ข้างๆ ไม่ใช่เหรอ

            ฉับพลัน... ใจของเขาก็หล่นลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อคิดถึงคำพูดของคยองซูเมื่อตอนเย็น

 

            แล้วนายจะแน่ใจได้ยังไง ว่าจะฝันดีได้ตลอดไป...

 

            ไวเท่าความคิด แบคฮยอนพาตัวเองลงจากเตียงแล้วผลักตูห้องออกไปเพื่อตามหาคุณปาร์คทันที ปากก็พร่ำพรรณนาว่าอย่าให้เป็นอย่างที่เขาคิดเอาไว้เลย... เขายังไม่พร้อมถ้าอยู่ๆ คุณปาร์คจะหายไปตอนนี้  ไม่เอานะ...อย่าเป็นแบบนั้น

 

            “ คุณปาร์ค!”  แบคฮยอนเรียกชื่ออีกฝ่ายลั่น...พร้อมทั้งถอนหายใจอย่างแรงด้วยความโล่งอก เมื่อเห็นว่าคนรักของเขากำลังนั่งดูโทรทัศน์อย่างสบายใจบริเวณห้องนั่งเล่น

            “ อ้าว...ตื่นแล้วเหรอครับ  คุณปาร์คเห็นแบคฮยอนบ่นว่าเหนื่อยๆ เลยไม่อยากปลุก”  รอยยิ้มอ่อนโยนที่คุ้นเคย ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่านี่เป็นคุณปาร์คแน่ๆ รอยยิ้มนั้นถูกมอบให้แบคฮยอนเพียงคนเดียว

            “ เฮ้อ...ตกใจหมดเลย”

            “ หืม...ตกใจอะไร  มาๆ...มานั่งตรงนี้มา”  คุณปาร์คเลิกคิ้วถามเป็นเชิงสงสัย ก่อนจะตบที่นั่งข้างๆ เรียกให้แบคฮยอนมานั่งด้วยกัน ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำตามแต่โดยดี

            พอได้ที่นั่ง...คนตัวเล็กกว่าก็เอนหัวพิงไหล่คนตัวสูงกว่าทันทีอย่างออดอ้อน

            “ โอ๋ๆ...แบคฮยอนของคุณปาร์คเป็นอะไรครับ หน้ามุ่ยเชียว”  มือใหญ่เอื้อมไปลูบศีรษะกลมเล็กนั้นอย่างเอ็นดู แฟนคุณปาร์คเวลาอ้อนนี่ยิ่งกว่าลูกแมวที่ไหนเสียอีก

            “ ฮื้อ...ก็นึกว่าคุณปาร์คหายไปไหนนี่ ตื่นมาแล้วไม่เจอ ผมตกใจหมดเลย”  กลัวจริงๆ นะ...แบคฮยอนไม่เคยนึกกลัวอะไรเท่านี้มาก่อนเลย 

            “ ฮ่าๆ...เด็กน้อย แล้วคุณปาร์คจะไปไหนได้ล่ะครับ บ้านคุณปาร์คก็อยู่นี่ แฟนคุณปาร์คก็อยู่นี่”  พูดแล้วก็เอาปลายจมูกโด่งถูกับกลุ่มผมนุ่มนิ่มที่ยังมีกลิ่นชมพูจางๆ ติดอยู่  กลิ่นที่คุณปาร์คคุ้นเคยและหลงใหลเอามากๆ

            “ ก็ไม่รู้สิครับ...ผมกลัวอ่ะ”  พูดไปคุณปาร์คก็ไม่เข้าใจหรอก... คุณปาร์คไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นแค่คนในความฝันของผมเท่านั้น  แบคฮยอนได้แต่คิดแล้วก็ถอนหายใจกับตัวเองเบาๆ เท่านั้น

            “ โอเคๆ...มาๆ ดูหนังกันดีกว่า” 

            “ ดูเรื่องอะไรอยู่เหรอครับ ?”  แบคฮยอนมองไปที่จอ LCD ก็พบว่าหนังมันเล่นไปได้สักพักหนึ่งแล้ว สงสัยต้องอาศัยถามจากคุณปาร์คเอาถึงจะดูต่อไปรู้เรื่อง

            “ The Vow ...ครับ” 

            “ มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไรอ่ะคุณปาร์ค...หนังรักเหรอ” 

            “ ใช่แล้ว... เป็นเรื่องของคู่รักคู่หนึ่ง ที่รักกันมากๆ เลย  แต่อยู่มาวันหนึ่ง...ทั้งคู่ก็ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตัวพระเอกอ่ะรอดมาได้ แต่นางเอกอาการโคม่า แล้วพอเริ่มหายดีก็ปรากฏว่านางเอกอ่ะ ความจำเสื่อม จำไม่ได้ว่าเป็นแฟนกัน รักกัน....”

            “ โห...งั้นก็เป็นหนังเศร้าสิครับ ไม่เอาอ่ะ ไม่ดูดีกว่าเดี๋ยวผมร้องไห้” แบคฮยอนตั้งท่าจะลุกขึ้นแต่ก็โดนคนรักรั้งให้กลับมานั่งลงตามเดิม

            “ เดี๋ยวสิ...ก็นี่ไงๆ เดี๋ยวพระเอกจะพยายามทำให้นางเอกกลับมาตกหลุมรักตัวเองอีกครั้ง  หนังเศร้าอะไร ไม่เศร้าหรอก โรแมนติกจะตาย ดูด้วยกันๆ” 

 
 

            หลังจากนั้นทั้งคู่จึงจมอยู่กับภาพยนตร์รักโรแมนติกเรื่องนี้อยู่เป็นนาน...ถึงแม้คุณปาร์คจะย้ำนักย้ำหนาว่ามันไม่เศร้าๆ แต่สุดท้ายแบคฮยอนก็พ่ายแพ้และปล่อยน้ำตาจนแทบหมดตัวเพราะความซาบซึ้งกับคู่รักในเรื่อง  ส่วนคุณปาร์คก็เอาแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่เห็นแฟนตัวเองร้องไห้เพราะอินกับหนังขนาดนั้น

            “ คุณปาร์ค...ถ้าผมความจำเสื่อมคุณปาร์คจะทำยังไง”

            “ ก็ดีสิ...คุณปาร์คจะได้มีกิ๊กได้”  คุณปาร์คพูดทีเล่นทีจริง จนโดนฝ่ามือพิฆาตฟาดเข้าให้เต็มแรง พร้อมทั้งสายตาดุๆ ที่ส่งมาอย่างเอาเรื่อง....

            “ นี่คุณปาร์คคิดจะมีคนอื่นเหรอ!

            “ บ้าน่า...ใครจะไปนอกใจแฟนน่ารักๆ แบบแบคฮยอนได้ลงคอ  ถ้าแบคฮยอนความจำเสื่อมจริง คุณปาร์คก็จะพยายามทำทุกทางให้แบคฮยอนจำคุณปาร์คได้”

            “ แล้วถ้าผมก็ยังจำไม่ได้อยู่ดีล่ะ...”

            “ ก็จีบใหม่เลย...เคยจีบติดครั้งนึงแล้ว ทำไมจีบอีกทีจะไม่ติดล่ะ เนอะ!” คุณปาร์คพูดแล้วก็ยิ้มกว้าง ก่อนจะดึงคนรักเข้ามากอดไว้แน่น...

            “ ก็ไม่แน่นะ...”

            “ ยังไงคุณปาร์คก็จะพยายาม เหมือนที่เคยพยายามมาแล้ว...”  แบคฮยอนหลับตานิ่ง ซึมซับความอบอุ่นจากอ้อมอกของคุณปาร์คเอาไว้ให้ได้มากที่สุด...

            “ แบคฮยอนรู้ไหม... มีคนเคยบอกไว้ว่า ถ้าเราดูหนังรักกับคนที่เรารัก เราจะรักกันมากขึ้น”

            “ จริงเหรอครับ...”

            “ ไม่รู้สิ...คุณปาร์คก็อยากลอง เลยชวนแบคฮยอนมาดูด้วยกันไงครับ”

            “ ตอนแรกก็ตั้งใจจะดูคนเดียวไม่ใช่เหรอ...”  แบคฮยอนทำหน้างอนๆ ใส่คุณปาร์คอีกครั้ง ก็เห็นๆ อยู่ว่าแอบหนีมาดูคนเดียว  เจ้าเล่ห์จริงๆ เลยนะคุณปาร์ค

            “ ก็คิดไว้ว่าจะชวนดูวันหลัง แต่ไหนๆ วันนี้ก็ได้ดูด้วยกันพอดี...เลยลองวันนี้เลยละกัน”  คุณปาร์คหัวเราะแห้งๆ เมื่อโดนสายตาคาดโทษจากคนรัก

            “ .....”

            “ แล้วตกลงรู้สึกรักคุณปาร์คมากขึ้นบ้างไหม...”  คุณปาร์คเปลี่ยนเรื่อง ก่อนจะกอดแบคฮยอนไว้แนบอกตามเดิม ซึ่งแบคฮยอนเองก็เบียดตัวเข้าหาคนรักมากขึ้น...ก่อนจะตอบออกไปอย่างที่ตัวเองคิด

            “ มากๆ เลยครับ...รู้สึกว่าช่วงเวลาที่เราอยู่ด้วยกันมันมีค่าจัง”  มันมีค่ามากเสียจนเขากลัวว่าวันนึงเขาทั้งสองจะไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันแบบนี้อีก... ถ้าเป็นอย่างนั้นเขาจะทำยังไง

            “ น่ารักจัง...”

            “ แล้วคุณปาร์คล่ะครับ...รักผมมากขึ้นด้วยหรือเปล่า”

          “ คุณปาร์ครักแบคฮยอนมากเลยนะ...มากจนคิดว่าคงรักมากกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ” 

           

            .................................................................... .. ... .

 

            ด้วยความที่วันนี้เป็นวันเสาร์...วันที่ไม่ต้องไปโรงเรียน นาฬิกาของแบคฮยอนจึงไม่ได้ตั้งปลุกเอาไว้แต่เช้าจนขัดจังหวะความสุขระหว่างเขากับคุณปาร์คดังเช่นทุกๆ วันให้เสียอารมณ์  ซึ่งปกติการนอนในวันหยุดของแบคฮยอนนั้นยาวนานจนเกือบจะเลยไปถึงช่วงเย็นเลยก็ว่าได้  ถ้าไม่มีนาฬิกาปลุกก็อย่าหวังว่าเขาจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ ก็วันหยุดทั้งที...เขามีไว้ให้พักผ่อน แล้วการพักผ่อนที่ดีที่สุดก็คือการนอน

            แต่กระนั้นแล้ว...วันหยุดวันนี้ของแบคฮยอนกลับไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เมื่อในบ้านหลังนี้ไม่ได้มีเขาอยู่เพียงลำพังเหมือนช่วงแรกแล้ว ชานยอลที่ตื่นสายเช่นเดียวกัน แต่ก็ยังเช้ากว่าแบคฮยอน  ด้วยความที่ไม่อยากจะปลุกคนพี่เช่นเคย จึงออกไปทำอาหารเช้าเอาไว้รอ... คิดว่าเดี๋ยวก็คงจะตื่นขึ้นมาเองเหมือนคราวก่อน เขาคิดทบทวนกว่าก่อนจะเข้านอนเขาคงพูดจาแย่ๆ ไว้กับแบคฮยอนจริงๆ นั่นแหละ

            เขาคงเด็กเกินไป...เลยพูดอะไรไม่ค่อยคิดอย่างที่พี่แกว่านั่นแหละ  เอาเป็นว่าจะง้อด้วยการทำอาหารเช้าอร่อยๆ ให้ทานแล้วกันนะครับพี่แบคฮยอน!

            แต่จนแล้วจนรอด...ชานยอลทำอาหารเช้าไปตั้งสองสามอย่างจนเสร็จแล้ว แต่แบคฮยอนก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่น มองดูนาฬิกาก็ใกล้จะสิบเอ็ดโมงแล้ว ชานยอลแอบนึกสงสัยว่าคนเป็นครูอย่างแบคฮยอนนี่จะตื่นสายขนาดนั้นเชียวเหรอ...

            คิดแล้วก็เข้าไปดูหน่อยแล้วกัน...ชานยอลเปิดประตูห้องนอนเข้าไปเบาๆ และพบว่าร่างเล็กๆ ก็ยังนอนขดเป็นกุ้งอยู่บนเตียงเช่นเคย  ชานยอลเดินเข้าไปดูใกล้ๆ ก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

            ...น่ารัก...

 

            ความจริง...เขาอุทานคำนี้ในใจตั้งแต่เห็นแบคฮยอนครั้งแรกที่โรงเรียนแล้ว แต่ครั้นจะให้พูดออกไปก็คงโดนดุแน่ๆ เลยได้แต่เก็บไว้ในใจ  แบคฮยอนตรงสเปคเขาแทบจะทุกอย่าง ตัวเล็ก ผิวขาว ปากแดง แล้วก็ผมสั้น  เขาชอบผู้หญิงผมสั้น  แอบเสียดายเล็กน้อยที่แบคฮยอนไม่ใช่เด็กผู้หญิง

            แต่ก็มีอีกคนในห้องที่ตรงสเปคของเขาเหมือนกันนะ  มินอา ที่อยู่ๆ ก็ขอเปลี่ยนที่นั่งกับคนข้างผม โดยให้เหตุผลว่าเธอสายตาสั้นลงนิดหน่อย เลยอยากขยับมานั่งแถวหน้าขึ้น ซึ่งชานยอลเองก็ไม่มีปัญหาอะไร  ดีด้วยซ้ำที่มีคนมาชวนคุย เพราะก่อนหน้านั้นเจ้าแว่นมันไม่ยอมคุยกับเขาเลย


            มินอาก็น่ารักดี... 

 

          “ อื้อ...”  แบคฮยอนพลิกตัวเล็กน้อยพร้อมทั้งครางอื้ออึงในลำคอคล้ายว่าไม่สบายตัว... เรียกชานยอลให้หลุดออกจากภวังค์ความคิดของตนเองได้เป็นอย่างดี  ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางแบบเด็กๆ ของแบคฮยอน


            “ อ๊ะ...อื้อ...อืมมมม...”  มันเริ่มจะไม่ใช่แล้วนะ...ชานยอลขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อเห็นสีหน้าแปลกๆ ของคนที่นอนอยู่บนเตียง...

 

 

            ฝันอะไรของเขาวะ...

 

            “ อา...คุณ..อึก! คุณปาร์ค...”   น้ำเสียงกระเส่าที่ทำเอาคนฟังร้อนๆ หนาวๆ...และตัดสินใจได้ว่าควรจะปลุกขึ้นมาดีกว่า! ไม่อย่างนั้นก็เห็นจะเป็นเขานี่แหละที่ไม่ไหว...


            ถึงผมจะเด็ก...แต่ผมก็ผู้ชายนะพี่ มาครางแบบนี้อดทนไม่ไหวหรอก

 

            “ พี่! พี่...พี่ครับ  ตื่นเถอะครับพี่” ชานยอลนั่งลงข้างๆ ก่อนจะออกแรงเขย่าคนตัวเล็ก จนอีกฝ่ายสะดุ้งเฮือกรุนแรง! ลืมตาขึ้นมาก็จ้องหน้าคนปลุกนิ่ง คล้ายว่าสมองกำลังประมวลผลอย่างหนัก

            “ ชะ...ชานยอล”  แบคฮยอนรู้ดีว่าคนตรงหน้าไม่ใช่คุณปาร์ค...ก็เพราะว่าเขาเพิ่งเจอคุณปาร์คมาเมื่อครู่ แล้วตอนนี้เขาเพิ่งถูกปลุกให้ตื่น แสดงว่าคนตรงหน้านี้ก็น่าจะเป็นชานยอล

            ใครไม่มาเป็นแบคฮยอนก็คงไม่เข้าใจว่าเขาต้องใช้ชีวิตด้วยความสับสนขนาดไหน...

            “ พี่เป็นไรหรือเปล่า...ฝันร้ายเหรอ”  ชานยอลถือวิสาสะเอื้อมมือไปแตะแก้มขาวนวลที่ตอนนี้ชื้นไปด้วยเหงื่อเบาๆ ซึ่งแบคฮยอนก็เบี่ยงหน้าหนีฝ่ามือนั้นทันทีด้วยความตกใจ...

            “ ปะ...เปล่า”  อ้ำอึ้งเพราะกำลังเขินกับฝันเมื่อครู่นี้อยู่...มันไม่ใช่ฝันร้าย แต่มันออกจะเป็นฝันที่ลามกอยู่หน่อยๆ ถ้าเป็นทุกทีเขาก็คงแค่เขินกับตัวเอง  แต่ตอนนี้มีคนที่หน้าเหมือนคุณปาร์คอย่างกับแกะมานั่งจ้อง...แล้วถามว่าฝันร้ายเหรอ


            แบคฮยอนเลยหน้าแดงประหนึ่งว่ามีรถบรรทุกมะเขือเทศมาคว่ำที่หน้าอย่างนั้นแหละ... 

 

            “ ฮั่นแน่ะ...ฝันลามกเหรอพี่! หน้าแดงเป็นมะเขือเทศเลย ฮ่าๆ ไปต่อห้องน้ำไหมครับ”  พอเริ่มจะนึกอะไรออก ชานยอลก็เปลี่ยนความเป็นห่วงเป็นความกวนตีนในทันที จนได้รางวัลเป็นฝ่ามือพิฆาตที่ฟาดลงเต็มแขนอย่างไม่ปราณี 

            “ โอ๊ยๆ...พี่ๆ ผมเจ็บนะ! มือหรือเท้าเนี่ย...ตัวเล็กนิดเดียวแรงเยอะชะมัดเลย” ลูบแขนตัวเองตรงบริเวณที่โดนตีแล้วก็มองคนตีอย่างน้อยใจ

            “ ฝันลามกบ้าอะไร! นายสิลามก...”  แบคฮยอนพูดพลางกระชับผ้าห่มไว้กับตัวให้แน่นขึ้น... เพราะถ้าชานยอลเห็นท่อนล่างของเขานี่จบเห่แน่ๆ ทั้งหน้าแตกทั้งอาย เขาคงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ก็ในฝันเขากะคุณปาร์คกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มแท้ๆ ไอ้เด็กนี่ก็ดันมาปลุกเสียก่อน

            “ ไม่ลามกจริงเหรอ...ละเมอซะผมตกใจเลย นึกว่ามีใครเปิดหนังโป๊ทิ้งไว้”  ชานยอลพูดแล้วก็กลั้นยิ้มจนแก้มแทบแตก  แบคฮยอนยิ่งหน้าแดงขึ้นไปอีกด้วยความอายเมื่อรู้ว่าตัวเองละเมอออกไปด้วย  แบบนี้ก็แย่น่ะสิ  เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าละเมอออกไป...

            “ มั่วแล้ว!...หูฟาดหรือเปล่า”   ขอให้ได้แก้ต่างให้ตัวเองหน่อยเถอะ...ไม่มีหลักฐานอะไรมาพูดลอยๆ เขาไม่เชื่อหรอกนะ

            “ เดี๋ยวคราวหน้าอัดเสียงไว้ให้ฟัง...”

            “ เฮ้ย! อย่านะ...ห้ามเด็ดขาด” แบคฮยอนชี้นิ้วคาดโทษจริงจัง...ถ้ามันทำนี่เขาจะไล่มันออกจากบ้านแน่ๆ  ไม่สิ...โอ๊ย! เขาไล่ลูกเจ้าของบ้านออกจากบ้านไม่ได้นี่นา 

            “ อ่าๆ...ไม่ก็ไม่  ถ้าอย่างนั้นไปกินข้าวได้แล้วพี่ จะนอนยันบ่ายเลยเหรอ...” พูดแล้วก็จับแขนคนเป็นพี่ไว้แล้วตั้งท่าจะลากไปกินข้าวให้ได้ แต่แบคฮยอนก็ยื้อไว้สุดตัว

            “ เดี๋ยวฉันตามออกไป...ไปก่อนเลย ขอเข้าห้องน้ำก่อนๆ” 

            “ ฮั่นแน่ะ!...”

            “ ฮั่นแน่ะบ้าอะไร! ปวดขี้เว้ย! ตื่นมานายไม่ขี้หรือไง...ไปๆ ออกไปเลย กินก่อนเลยก็ได้เดี๋ยวฉันตามออกไปกิน”  ชานยอลหัวเราะเบาๆ ก่อนจะออกจากห้องไปแต่โดยดี...

 

            ทิ้งให้แบคฮยอนทึ้งหัวตัวเองอย่างเหนื่อยใจ...กับชีวิตที่วุ่นวายและสับสนของเขา

 

            .................................................................... .. ... .

           

            “ นี่ทำเองหมดเลยเหรอ ?”  แบคฮยอนมองอาหารบนโต๊ะแล้วอึ้งไปเล็กน้อย...ก่อนจะขยับเก้าอี้แล้วนั่งลงเตรียมทานอาหาร...

            “ ครับ...น่ากินล่ะสิ”  ชานยอลยิ้มอย่างภาคภูมิใจทันที... แบคฮยอนคิดในใจว่าถ้ามันไม่ชมตัวเองอยู่ตลอดนี่เขาก็คงจะชื่นชมมากกว่านี้อยู่หรอก

            “ ชอบทำอาหารเหรอ...” 

            “ ก็...ไม่เท่าไหร่หรอกครับ ชอบกินมากกว่า” 

            “ แล้วทำให้ยุ่งยากทำไมอ่ะ...ซื้อมากินก็ได้นี่”  แบคฮยอนเอ่ยก่อนจะตักอาหารคำแรกเข้าปาก... แบคฮยอนพยักหน้ากับตัวเองเมื่อเห็นว่ารสชาติมันใช้ได้

            “ ก็ผมชอบแบบที่ทำเองมากกว่านี่...ในเมื่อพี่ไม่ทำ งั้นผมทำก็ได้”  ชานยอลพูดแล้วก็ยิ้มๆ เหมือนเดิม  กินไปมองหน้าแบคฮยอนไป จนคนโดนมองเริ่มจะมีปัญหา

            “ แล้วจะมองหน้าฉันทำไมนักหนา...ก็กินข้าวไปดิ” 

            “ โธ่...มองแค่นี้ก็ไม่ได้” 

            “ กินๆ เข้าไปเลย...”  แบคฮยอนเองก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าทำไมถึงไม่อยากให้อีกฝ่ายมอง...

 

            ตึ๊ง!

 

            เสียงโปรแกรมแชทแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้า....ชานยอลคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดตอบทันที มือหนึ่งกินข้าว มือหนึ่งถือโทรศัพท์เพื่อตอบแชท  แบคฮยอนเห็นแล้วก็รำคาญตา สงสัยว่าเขาจะแก่แล้วจริงๆ ล่ะมั้ง ถึงรู้สึกขัดใจกับนิสัยที่ไร้มารยาทบนโต๊ะอาหารแบบนี้

            “ กินข้าวอยู่...ใครเขาเล่นโทรศัพท์กัน  มันเสียมารยาทไม่รู้เหรอ” 

            “ อ่า...ก็แค่ตอบแชทเองพี่ ไม่เห็นต้องดุเลย”  ชานยอลทำหน้าหงอยก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงไปไว้ที่หน้าตัก เพราะไม่อยากโดนดุอีก

            “ กินเสร็จแล้วค่อยตอบก็ได้นี่...” 

            “ ก็กลัวเขารอนาน...” 

            “ งั้นก็ไปตอบเลยไป...คุยกันเสร็จแล้วค่อยกลับมากินข้าว”  แบคฮยอนพูดแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวต่อไป คล้ายว่าอยากจะเมินชานยอลไปเลย

            “ ขอโทษครับ...ไม่เล่นแล้วก็ได้” 

            “ ถ้าสำคัญมากก็ตอบไปเหอะ...ฉันผิดเองแหละที่ไปยุ่งเรื่องของนาย”

            “ หืม...พูดเหมือนน้อยใจผมอย่างนั้นแหละ”

            “ ฉันจะไปน้อยใจนายทำไมมิทราย...”

            “ ก็...นั่นสินะ ฮ่าๆ  จะน้อยใจทำไม”  ชานยอลพูดแล้วก็หัวเราะเบาๆ กลบเกลื่อน...

            “ .......” 

 

            ต่างคนต่างกินข้าวไม่พูดไม่จากันอีกเลยจนแบคฮยอนเริ่มอิ่ม... แต่ด้วยมารยาทแบคฮยอนจึงยังไม่ลุกออกไปไหน นั่งมองชานยอลกินต่อไป...

            “ พี่มองไรอ่ะ...”

            “ ฉันรอนายกินข้าวเสร็จ เดี๋ยวจะเอาจานไปล้าง”

            “ เฮ้ย! ไม่เป็นไรพี่...เดี๋ยวผมล้างเอง”

            “ ไม่เอา...นายทำอาหารแล้ว ฉันก็ต้องเป็นคนล้างสิ”

            “ รีบไปอาบน้ำเหอะพี่....แต่งตัวน่ารักๆ นะ”  แบคฮยอนขมวดคิ้วทันทีที่ได้ฟัง... เห็นหน้ายิ้มๆ ของชานยอลแล้วก็ไม่เข้าใจว่าจะบอกให้แต่งตัวน่ารักๆ เพื่ออะไร

            “ ทำไมต้องแต่งตัวน่ารัก...”

            “ ไปถ่ายรูปกัน”

            “ ถ่ายรูปฉันเนี่ยเหรอ ?” แบคฮยอนถามย้ำอีกทีเพื่อความแน่ใจ... เกิดมาไม่เคยเป็นแบบถ่ายรูปให้ใครหรอกนะ ก็เขาขี้อายนี่...จะให้ไปโพสท่าถ่ายรูปไม่ไหวหรอกนะ

            “ อื้อ...เป็นแบบให้หน่อยนะ”

            “ เฮ้ย! ไม่เอาด้วยหรอก...ฉันไม่ชอบถ่ายรูป”

            “ ก็มีกันอยู่แค่สองคน...ไม่ให้ถ่ายพี่แล้วจะให้ไปถ่ายใครอ่ะ”

            “ แต่ฉันไม่เคยนี่หว่า...ไม่เอาหรอก”

            “ พี่อ่ะ...ถือว่าผมขอร้องนะ  เนี่ย...อุตส่าห์ทำอาหารให้กินตั้งเยอะ นะๆ”  สุดท้ายมันก็เอาเรื่องอาหารมาอ้างจนได้  จะปฏิเสธก็อยากด้วย เพราะกินไปจนอิ่มแล้ว

            “ อืมๆ...จะพยายามละกัน”  

           

            ถ่ายรูปงั้นเหรอ...

          ไม่ยักรู้ว่าคนแบบชานยอลจะมีงานอดิเรกแบบนี้...

 

 

            TBC. 

 

            #ฟิคฝันเฟื่อง

 

            คอมเม้นคือแรงผลักดันให้เขียนต่อค่ะ ฮ่าๆ ( นี่ไม่ได้กดดันเลยนะจริงๆ)

            ไม่เข้มข้นเราไม่อัพ นี่แน่ะ! 5555 ล้อเล่น เดี๋ยวรีบมาต่อนะคะ จุ๊บๆ รักคนอ่าน

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

1,027 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 กันยายน 2562 / 18:48
    กลัวใจไร้เตอร์จริงๆ

    กลัวจะดราม่า หลังจากที่อ่าน ตินที่คุณปาร์คชวนดูหนัง

    คือเนื้อหาของหนังมันชวนให้คิด
    #1022
    0
  2. #1002 c9us6n4 (@ninnnmheefan_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:58
    หรือว่าแบคตายแล้ว คุณปาร์คเลยขอย้อนจากอนาคตมาหา.. แล้วก็กลายเป็นเด็กด้วย แงะ อ่านแค่ไม่กี่ตอนยังคิดมากขนาดนี้เลยฮื่อ กุว่าเส้าแน่ๆ แน่ๆ
    #1002
    0
  3. #986 conysuho (@049910bxl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 13:34
    แล้วชานยอลสรุปจะชอบมินอาว่างั้น? แล้วจะมาอ่อยแบคทำไม งง
    #986
    0
  4. #924 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 16:41
    แบคๆ เราขอปาร์คคนนึง -.-
    #924
    0
  5. #898 riddle_girl (@riddle_girl) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 12:39
    คือขำอะที่แบคละเมอ แบบละเมอเรียกคุณปาร์คด้วยไง ดีนะชานมันไม่ตะงิดใจอะ555
    #898
    0
  6. #880 เจ้าครีม (@z-1036-none) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 21:50
    เอิ่มชานยอลชมว่าแบคน่ารัก แล้วก้บอกว่าอีกคนก้น่ารักเนี่ยนะ - - แต่ชอบปาร์คทั้งสองเลย น่าดึงดูดทั้งคู่
    #880
    0
  7. #835 ๐Cullen๐ (@pcy614) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 11:25
    คุณปาร์ค ดีทั้งสองแบบเลยอะ งานดี เลือกไม่ถูก555555555
    #835
    0
  8. วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 07:33
    ดีนะที่มาแค่เสียง ถ้าการกระทำด้วยนะชานยอลมันคงจะไม่ทน 55555
    #634
    0
  9. #562 Lovely_Luhan (@mindsa123) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กันยายน 2558 / 23:34
    สงสัยอย่างนึงว่าตอนแบคละเมอ แบคพูดว่า'คุณปาร์ค'ออกมาด้วยนะ แล้วชานยอลได้ยินมั้ยละเนี่ย?? >//<
    #562
    0
  10. #475 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 23:08
    ฝันไรว่ะ พอดีเป็นคนใสๆอะค่ะ
    #475
    0
  11. #474 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 23:08
    ชานยอลลลลลลคือผชในฝันจริงนะเว้ย
    #474
    0
  12. #399 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 02:17
    กะลังเคลิ้มเลย อิชายยอล มาปลุกไมเนี้ยยยย ม๊างงงคอดเกรียนเลย 
    #399
    0
  13. #288 rabbit_yeol (@rabbit_yeol) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 15:38
    คุณปาร์คในฝันนี่ น่ารักเนอะ
    #288
    0
  14. #278 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 13:38
    ถ้าเกิดชานยอลคบกับมินอา คุณปาร์คในฝันจะหายไปไหม จะยังรักแบคอยู่รึป่าว

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 30 กรกฎาคม 2558 / 14:00
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 30 กรกฎาคม 2558 / 14:25
    #278
    0
  15. #196 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2558 / 04:30
    อหแบคฝันถึงคุณปาร์คแล้วกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันแต่ชานยอลมาได้ยินโอ๊ยยย5555555555555 แถมปลุกให้ตื่นอีกแบคไม่สับสนแย่หรอ เผื่อวันนึงคิดว่าชานยอลเป็นคุณปาร์คงี้...
    #196
    0
  16. #179 Meanwoo (@mareenmeanwoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 21:02
    ให้ตาย อ่านไปเขินไป อยากรู้จัง ว่าสุดท้ายจะลงเอยยังไง คุณปาร์คก็อบอุ่น ชานยอลก็กวนโอ๊ย น่ารักทั้งสองแบบเลยอ่ะ >< #สู้ๆค่ะพี่ครีม
    #179
    0
  17. #177 ♥kaejaa♥ (@ilove-kz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 22:57
    สับสนแทนแบคอันไหนโลกจริงอันไหนความฝันก็คนที่อยู่ด้วยดันหน้าตาดหมือนกันชื่อเหมือนกัน
    #177
    0
  18. #176 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 21:08
    เจอทั่งยามหลับยามตื่น ฟินๆๆ
    #176
    0
  19. #175 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 21:07
    เป็นเราก็สับสน เจอทั้งคุณปาร์คในฝัน เจอชานยอลในชีวิตจริง แต่เรายอม ยามหลับยามตื่น ก็มีแต่ปาร์คชานยอล งื้อๆๆ
    #175
    0
  20. #174 farchan (@farbaekhyun4) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 14:28
    แบค(เกือบ) ฝันเปียก 5555555555555
    #174
    0
  21. #173 milk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 07:15
    หลงคุณปาร์คมากกกกกก

    รักมากกกกกก ฮือออ

    อย่าไปไหนเลยน้าาาา
    #173
    0
  22. #172 bigbadbgirl (@-axxvvxx95) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 02:34
    คือขำมากตอนชานยอลได้ยินเสียงแบคฝัน.. 
    5555 คือถ้ามันรู้ความฝันมันล้อแน่อ่ะ 
    ชานยอลนี่ชอบแบคใช่ไหม .. คุณปาร์คกับชานยอลเกี่ยวกันยังไง ..
    #172
    0
  23. #170 Pii Ploywoii (@piiploywoii) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 20:53
    ใครเปิดหนังโป๊? 555
    #170
    0
  24. #169 kwan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 19:18
    ถ่ายเล่นๆเก็บไว้ดูเองหรือถ่ายไปทำProjectที่แบคฮยอนสั่ง? -..- #มโนคือที่สุด

    ส่วนชานก็อย่าไปคุยกับมินอาเยอะสิ! เฟรนลี่เกินนนนนนน
    #169
    0
  25. #168 AingByun96 (@aiing961228) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 16:40
    แอบเขินตอนชานยอลได้ยินเสียงแบคนะ 5555555555555555555
    #168
    0