exo | daydream (ฝันเฟื่อง) .chanbaek ( e-book )

ตอนที่ 4 : - daydream : 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    27 ก.ย. 58

Daydream

- ฝันเฟื่อง -

Chanyeol x Baekyhun by เจนจิรา.

 

 

CHAPTER 03

 

 

               Daydream

- ฝันเฟื่อง -

Chanyeol x Baekyhun by เจนจิรา.

 

 

CHAPTER 03

 

 

                คุณปาร์ค...ผมกลุ้มใจจัง ”  แบคฮยอนทำหน้ามุ่ย ก่อนจะเดินไปเข้าไปกอดเอวคุณปาร์คจากด้านหลัง  ทำเอาคนตัวสูงกว่าเผยรอยยิ้มกว้างทันที  คุณปาร์คกำลังยืนมองวิวทะเลจากทางผนังในส่วนที่เป็นกระจกใสของห้องนอน เขามักจะยืนมองทะเลนิ่งๆ นานๆ เกือบจะทุกครั้งที่มีเวลาว่าง...คล้ายๆ กับว่ามีความผูกพันกับทะเลแห่งนี้เหลือเกิน

“ เป็นอะไรครับแบคฮยอนคนเก่ง” คุณปาร์คหันหน้ามาหาคนกลุ้มใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปบิดปลายจมูกรั้นเบาๆ ด้วยความหมันเขี้ยว  นอกจากทะเลแล้วก็มีแบคฮยอนนี่แหละที่ดึงความสนใจจากคุณปาร์คได้ตลอด

“ ฮื้อ! คุณปาร์ค...เจ็บนะ”

“ โอ๋ๆ คุณปาร์คขอโทษ... ไหนเป็นอะไรครับคนเก่ง กลุ้มใจเรื่องอะไรบอกคุณปาร์คมาสิครับคนดี” คุณปาร์ครีบโอ๋เด็กน้อยของเขาทันที พวกเขาไม่เคยถามกันเรื่องอายุเลย... แต่ความรู้สึกมันบอกว่า แบคฮยอนต้องเด็กกว่าคุณปาร์คแน่ๆ ดูสิ...ตัวก็เล็กนิดเดียว แถมยังงอแงเหมือนเด็กๆ

“ ก็ป้าซังมีบอกว่า...ผมจะต้องย้ายออกจากบ้านนี้ เจ้าของบ้านจะขายบ้านหลังนี้ ผมจะทำยังไงดีอ่ะคุณปาร์ค” แบคฮยอนเอ่ยพร้อมทำท่าทีงอแง แล้วโผเข้าซุกอกคุณปาร์คอีกที  ปกติแล้วแบคฮยอนไม่ใช่คนขี้อ้อนนักหรอก  แต่เวลานี้มันรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ อยากงอแง อยากอ้อนใครสักคน ถ้าอยู่ที่บ้านคงเป็นพ่อแม่ แต่ตอนนี้มีแค่คุณปาร์ค งั้นขออ้อนคุณปาร์คก่อนก็แล้วกัน...

“ ขายได้ยังไง...บ้านหลังนี้มันเป็นของคุณปาร์คนะ ใครอนุญาตให้ขายกันล่ะ” คุณปาร์คเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยอย่างสงสัย ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ อย่างจะบอกว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก

“ ฮื้อ! ถ้าอย่างนั้นคุณปาร์คก็ออกมาช่วยผมที ผมจะโดนไล่ออกจากบ้านหลังนี้แล้ว” ออกที่ว่าเนี่ย...หมายถึงออกมาจากความฝันทีได้ไหม มาช่วยแบคฮยอนในโลกความจริงสักทีสิคุณปาร์ค...

“ ใครก็ไล่แบคฮยอนของคุณปาร์คไปไม่ได้หรอกครับ”  แบคฮยอนก็ได้แต่ถอนหายใจ เพราะรู้ดีว่าถึงคุณปาร์คจะพูดแบบนั้น แต่สุดท้ายตอนนี้มันก็เป็นแค่ความฝันอยู่ดีนั่นแหละ... คุณปาร์คช่วยอะไรเขาไม่ได้เลยในชีวิตจริง

“ คุณปาร์ค...ผมอยากอยู่กับคุณปาร์คไปนานๆ เลยอ่ะ”

“ คุณปาร์คก็ไม่ได้หายไปไหนซะหน่อย...”

“ คุณปาร์ค แล้วถ้าผมต้องย้ายออกจากที่นี่จริงๆ เราจะได้เจอกันไหมครับคุณปาร์ค”

“ แบคฮยอนจะไปไหน ? ไม่ได้นะ...แบคฮยอนต้องอยู่กับคุณปาร์คที่นี่สิ ก็เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอครับ”

“ มันก็ใช่ครับคุณปาร์ค... แต่ว่า” จะให้พูดยังไงดีล่ะ สำหรับคุณปาร์คแล้วมันคือโลกแห่งความจริง แต่สำหรับแบคฮยอนนั้นเขารู้ตัวดีว่ามันคือความฝัน

“ แต่ว่าอะไร...จะหนีคุณปาร์คไปไหนเหรอ”

“ เปล่านะครับ...ผมก็แค่กลัวเฉยๆ”

“ กลัวอะไรครับ”

“ กลัวว่าจะไม่ได้อยู่กับคุณปาร์คไงครับ”  

“ ปากหวานจัง...อยากได้รางวัลใช่ไหมครับพูดแบบนี้”

 

ไม่ต้องรอคำตอบ...คุณปาร์คก็โน้มตัวลงมากดจูบให้กับแบคฮยอนเพื่อนเป็นรางวัล วงแขนแกร่งที่โอบรอบเอวเล็กบางไว้ รั้งให้ร่างทั้งสองแนบชิดกันมายิ่งขึ้น ใบหน้าที่เอียงองศาอย่างพอดิบพอดีเพื่อรับจูบของกันและกัน ลมหายใจประสานกันจนเป็นหนึ่งเดียว ช่วงเวลานี้คือช่วงเวลาที่ผ่อนคลายที่สุดแล้วก็ว่าได้....

คุณปาร์ค...ผมอยากให้คุณปาร์คมีตัวตนเหลือเกิน 

แบคฮยอนหลับตาพริ้มลงพร้อมกับหยดน้ำที่ไหลออกจากตาโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ว่ามันไหลออกมาด้วยความรู้สึกอย่างไร  ผิดหวังเหรอ...เสียใจเหรอ  หรือร้องไห้เพราะรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้กันนะ...

 

“ แบคฮยอน...ร้องไห้ทำไมครับ”  คุณปาร์คผละจูบออกมาด้วยความตกใจทันที เมื่อสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นจากหยดน้ำตาของแบคฮยอน  ตั้งแต่รู้จักกันมาแบคฮยอนไม่เคยร้องไห้ให้เขาเห็นเลยสักครั้ง...

“ ปะ..เปล่าครับ ผมไม่ได้ร้องไห้  อยู่ๆ น้ำตามันก็ไหลออกมาเอง คุณปาร์คไม่เคยเป็นเหรอครับ” แบคฮยอนยิ้มกว้างเพื่อยืนยันอีกครั้งว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรจริงๆ และก็ไม่อยากให้คุณปาร์คคิดมาก

“ อืม...จริงๆ ก็เคยนะ เวลาหั่นหอมหัวใหญ่เยอะๆ ช่วยคุณแม่ น้ำตามันก็ไหลออกมาเฉยๆ เหมือนกัน ฮ่าๆ” คุณปาร์คพูดแล้วก็หัวเราะ ทำเอาแบคฮยอนยิ้มตาม

อยู่กับคุณปาร์คก็สบายใจอย่างนี้ทุกครั้งไป...สบายใจจนแบคฮยอนแอบคิดอยู่เสมอว่าไม่อยากตื่นไปเจอกับความจริงเลย แต่มันบังคับได้ที่ไหน... ขนาดเคยลองไม่ตั้งนาฬิกาปลุก สุดท้ายก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาเองอยู่ดี

“ คุณปาร์คชอบให้แบคฮยอนยิ้มนะ...แบคฮยอนยิ้มแล้วน่ารักที่สุดเลย”

“ คุณปาร์คก็หล่อมากเหมือนกัน...ไม่ยิ้มก็หล่อ ยิ้มก็หล่อ” คุณปาร์คเป็นคนในฝันที่ยิ่งกว่าภาพวาดไหนๆ ที่เขาเคยจินตนาการเอาไว้ ทั้งรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเรียวยาว ดวงตากลมโต จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม กล้ามเนื้อที่ไม่มากไม่น้อยจนเกินไป น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังแล้วรื่นหู...

ในชีวิตจริงคงไม่มีคนแบบคุณปาร์คหลงเหลืออยู่แน่ๆ... และต่อให้มีจริง คุณปาร์คคนนั้นก็คงไม่มีทางมารักเขาได้แน่นอน ก็เขามันเป็นคนไม่มีเสน่ห์อะไรเลยนี่นา...

“ ปากหวานอีกแล้ว...”

                “ อ๊ะ! คุณปาร์ค....”  แบคฮยอนร้องเหวอทันทีเมื่ออยู่ๆ ก็ถูกอุ้มขึ้นจนตัวลอย ก่อนจะถูกวางลงบนเตียงนอนนี่ยังคงยับยู่ยี่... แล้วถอดเสื้อยืดตัวเก่งของแบคฮยอนออกอย่างไม่บอกไม่กล่าว ไม่พูดไม่จาอะไรทั้งนั้น

 

-  CUT  -

( on bio twitter @chococreammm )

         

 

            “ คุณปาร์ค...พูดอะไรออกมาครับ ลามกจริงๆ เลย!”  แบคฮยอนเหวี่ยงใส่อย่างหน้าดำหน้าแดง... ทำไมถึงกล้าเอาหน้าหล่อๆ มาพูดลามกแบบนี้ใส่เขาได้นะ ให้ตายเถอะคุณปาร์ค

                “ ไม่เห็นเป็นไรเลย....อยู่กันสองคน ไม่มีใครได้หรอก” 

                “ แล้วนี่...คุณปาร์ค จะไม่ทำต่อเหรอครับ ”   เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเองก็ตื่นตัวคับแน่นกางเกงไปหมดแบบนั้น...แบคฮยอนเลยเอ่ยถามว่า อีกฝ่ายไม่อยากจะปลดปล่อยบ้างเหรอ... เขาไม่เห็นแก่ตัวถึงขนาดจะเสร็จแค่คนเดียวหรอกนะ

                “ แบคฮยอนพูดอะไรอ่ะ...ลามกจัง  แอบมองเป้าคุณปาร์คด้วย”  คุณปาร์คพูดยิ้มๆ ก่อนจะเอามือสองข้างของตัวเองมากุมเป้าเอาไว้ ... แกล้งแฟนกวนแฟนนี่แหละงานถนัดของเขาเลย

                “ กวนเหรอคุณปาร์ค! งั้นไม่ทำให้แล้ว...” 

                “ อ่า...แบคฮยอนใจร้ายที่สุดเลย” 

                “ ไม่ให้คุณปาร์คทำอะไรหรอก...แบร่! อ๊ะ! อย่า...อย่านะคุณปาร์ค!” 

 

                ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ...แต่สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการนอนแผ่หลาหมดสภาพกันทั้งคู่ทุกที

 

                ...............................................................................

 

                เฮือก!

 

                ผมตื่นขึ้นมาในสภาพที่เหงื่อท่วมร่าง...แน่นอนว่ากางเกงนอนของผมก็เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเหนียวเนอะ อยากจะบ้าตาย! บางทีผมก็เหนื่อยนะครับ กับการนอนแต่เหมือนไม่ได้นอนแบบนี้  แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันมีความสุขมากจริงๆ  ขอบคุณนะครับคุณปาร์ค....

                ผมลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปทำงานเหมือนทุกๆ วัน   แต่วันนี้อาจจะต่างออกไปหน่อยตรงที่ว่า ต้องเตรียมรับมือกับอะไรหลายๆ อย่างซึ่งไม่รู้ว่าจะรอด หรือจะล่มกันแน่... และที่กังวลใจที่สุดก็เห็นจะหนีไม่พ้นเรื่องบ้านหลังนี้นี่แหละครับ  ยังไงวันนี้ก็ต้องขอต่อรองกับเจ้าของบ้านให้ได้ ไม่อย่างนั้นล่ะก็...เขาคงไม่มีที่ซุกหัวนอนแน่ๆ 

                คุณปาร์คช่วยผมทีนะครับ... 

 

            ผมมาโรงเรียนด้วยจิตใจไม่ค่อยปกติ...และคงเหม่อมากไปหน่อย  นักเรียนเลยพากันเป็นห่วงใหญ่เลย โดยเฉพาะมินอาตัวน้อย เธอเข้ามาถามผมตั้งแต่เดินเข้าโรงเรียนว่าคุณครูแบคฮยอนไม่สบายหรือเปล่าคะ  มินอามียาพาราแบบน้ำนะคะ คุณแม่เอาใส่กระเป๋าไว้ให้  ผมรีบยิ้มและขอบคุณเธอทันที... นักเรียนของผมนี่น่ารักจริงๆ

                และเวลาที่ผมกังวลก็มาถึง... วันนี้คาบแรกเป็นคาบโฮมรูม แต่ก่อนอื่นผมต้องรอนักเรียนใหม่ที่จะเข้ามาเรียนวันนี้เป็นวันแรกเสียก่อน แล้วจะได้พาเขาไปแนะนำให้เพื่อนๆ รู้จักด้วยเลย  ผมนั่งรออยู่โต๊ะประจำตัวของตัวเอง ระหว่างรอก็เปิดดูรายขื่อนักเรียนห้อง A ไปพลางๆ ด้วย...  แต่ละคนนี่ระดับหัวกะทิทั้งนั้น 

                บอกตามตรงว่าก็แอบหวั่นใจ...เพราะตั้งแต่จำความได้ ผมไม่เคยเฉียดเข้าไปใกล้เด็กที่เรียนเก่งๆ เลย  ผมเองเป็นเรียนไม่ค่อยเก่ง คุยกับคนพวกนั้นไม่ค่อยรู้เรื่อง  ชอบวาดรูปอยู่เงียบๆ คนเดียวมากกว่า  แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีคนคบนะครับ ก็มีบ้างที่เข้ามาคุยด้วย เข้ามาชมเรื่องที่ผมวาดรูปเก่ง... ผมก็ยิ้มรับขอบคุณไป             

                ว่าแต่... ผมเอาประวัติของเด็กคนนั้นไปไว้ไหนนะ  เด็กที่จะเข้ามาใหม่เนี่ย เหมือนวางไว้แถวๆ นี้ตั้งแต่เมื่อวาน แต่ยังไม่ได้เปิดดูเลย  อ๊ะ! เจอแล้ว....  ผมหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่จำได้ว่าคุณจุนโฮยื่นให้เมื่อวานนี้  ก่อนจะหยิบเอกสารในนั้นออกมาเปิดอ่าน... น่าแปลกที่ประวัติของเด็กคนนี้ไม่เรียบร้อยอย่างที่ควรจะเป็น

                ไม่มีรูปถ่าย... 

 

                ย้ายมาจากโรงเรียนดังในเมืองหลวง... 

 

                ผลการเรียนปานกลาง... แต่มาจากโรงเรียนดังขนาดนี้ ก็คงเก่งอยู่พอสมควร แล้วทำไมถึงย้ายมาอยู่เมืองเล็กๆ แบบนี้กันนะ จริงอยู่ว่าที่นี่ก็เป็นโรงเรียนประจำจังหวัด มีแต่เด็กเก่งๆ แถมโรงเรียนนี้ยังได้รับรางวัลหลายอย่างอีกด้วย แต่ยังไงซะก็คงสู้โรงเรียนอันดับหนึ่งของประเทศแบบนั้นไม่ได้หรอก... 

                นี่ก็จะถึงเวลาคาบโฮมรูมแล้วนะ...ทำไมเด็กคนนั้นยังไม่มาสักทีล่ะ

 

                “ คุณครูครับ...”  

 

                พูดยังไม่ทันขาดคำก็มาพอดี... ผมเห็นเงาตะคุ่มๆ มายืนอยู่เสียชิดโต๊ะทำงานของผม จึงรีบปั้นหน้ายิ้มแย้มสดใสทันที เพื่อสร้างความเป็นมิตรกับนักเรียนที่จะเจอกันเป็นครั้งแรก  แต่เมื่อผมเงยหน้าขึ้นมองเข้าเท่านั้น...

            หัวใจของผมก็เหมือนหยุดเต้นไปในทันที....

            นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน มันไม่จริงใช่ไหม

            พระเจ้า...ใครก็ได้บอกทีว่าตอนนี้ผมกำลังฝันอยู่

            เพราะถ้ามันไม่ใช่ความฝัน...

 

ก็คงไม่มีทางที่คุณปาร์คจะมายืนอยู่ตรงหน้าผมแบบนี้ได้หรอก!

 

“ ปะ...ปาร์ค  ชานยอล...ใช่ไหม ?”  ผมทวนชื่อของเขาที่ผมเพิ่งอ่านในประวัติที่ผมถืออยู่อีกครั้งเพื่อความแน่ใจ... นี่คุณปาร์คมีตัวตนอยู่จริงๆ งั้นเหรอ

                “ ใช่ครับ...ผมปาร์ค ชานยอล ที่เพิ่งย้ายเข้ามาใหม่”  อีกฝ่ายยิ้มร่าเริงตอบมา...

               

                ไม่ใช่...คนๆ นี้ไม่ใช่คุณปาร์ค  ถึงหน้าตาจะเหมือนกันราวกับเป็นร่างโคลนนิ่ง แต่ความรู้สึกของผมมันบอกว่าคนตรงหน้านี้ไม่ใช่คุณปาร์ค  นี่มันเรื่องอะไรกัน...นี่ผมฝันเห็นคนนี้มาตลอดระยะเวลาหลายเดือนได้ยังไง

                เราไม่เคยเจอกันมาก่อน...ไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง 

                “ ครูเป็นอะไรหรือเปล่า...ไม่สบายหรือเปล่าครับ”  ปาร์ค ชานยอล เอียงคอถามผมไม่ต่างจากหนูน้อยมินอาก่อนหน้านี้สักเท่าไหร่ เดาได้ว่าหน้าผมตอนนี้คงซีดเผือดเหมือนคนเห็นผีแน่ๆ...

                “ ปะ...เปล่า  ผมไม่ได้เป็นอะไร” 

                “ ทำไมครูต้องทำหน้าเหมือนตกใจมากที่เห็นหน้าผมล่ะครับ... ผมหล่อมากเลยเหรอ ฮ่าๆ”  ไอ้เด็กนี่มันหลงตัวเองจริงๆ แต่ยอมรับก็ได้ว่าหน้ามันหล่อเหมือนคุณปาร์คเป๊ะๆ! แต่นิสัย...ไม่ผ่าน  หลงตัวเองเกินไป

                “ เข้าห้องเรียนเถอะ...จะถึงเวลาแล้ว”  ผมพูดแล้วก็เก็บเอกสารที่จะต้องเตรียมไปสอนมาถือไว้

                “ ให้ผมช่วยถือนะ...”  นายชานยอลทำท่าจะแย่งเอกสารเหล่านี้ไปถือไว้เสียเอง...แต่ผมเบี่ยงตัวหลบได้ทัน

                “ ไม่เป็นไร...แค่นี้ผมถือเองได้  รีบตามมาได้แล้ว” 

                “ ครูตัวนิดเดียวทำไมเดินเร็วจัง!”  

 

                ผมถอนหายใจแรงก่อนจะก้าวฉับๆ โดยมีจุดหมายปลายทางอยู่ที่ห้องโฮมรูมของนักเรียนชั้น ม.6 ห้อง A ซึ่งตลอดทางก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ของนักเรียนร่างยักษ์ที่เดินตามผมมาติดๆ  ตอนนี้เหมือนมีเซนส์พิเศษบางอย่างของผมกำลังร้องเตือนว่าให้อยู่ห่างๆ เด็กผู้ชายคนนี้เอาไว้ให้มากๆ ไม่อย่างนั้นความวุ่นวายจะเข้ามาเยือนชีวิตผมแน่ๆ

                คุณปาร์คครับ...ผมคิดถึงคุณปาร์คอีกแล้ว 

 

                น่าแปลก...ผมที่จะภาวนาอยู่เสมอว่าอยากเจอคุณปาร์คตัวเป็นๆ พอเจอคนที่หน้าเหมือนคุณปาร์คเป๊ะๆ! อย่างนายปาร์ค ชานยอลแล้ว  กลับมารู้สึกดีใจอย่างที่ควรจะเป็น   อาจเป็นเพราะว่าเขาแค่หน้าเหมือนคุณปาร์คของผมเท่านั้น ผมหลงรักคุณปาร์คที่แสนดีคนนั้น  ไม่ใช่เด็กกวนๆ คนนี้....

 

                และผมไม่มีทางจะมองว่าเด็กคนนี้เป็นคุณปาร์คไปได้แน่นอน...

 

            TBC.

 

 

Let’s  talk : เป็น Cut ที่เล็กๆ น้อยๆ พอหอมปากหอมคอ ฮ่าๆ (ไม่ค่อยถนัดเท่าไหร่) แต่เรื่องนี้มันก็มาแนวโรแมนติกปนอีโรติกหน่อยๆ อยู่แล้ว เลยเลี่ยงไม่ได้จริงๆ  ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกทวิตติดแท็ก #ฟิคฝันเฟื่อง มากค่ะ 

                เรื่องนี้เป็นเรื่องที่คิดเอาไว้นานแล้วว่าอยากเขียนให้จบ  จะคนละแนวกับ taxi แล้วก็ yiwha เลยค่ะ ใครชอบไม่ชอบก็ไม่ว่ากันเนอะ ฮ่าๆ 

                ปล. เฝ้ารอทุกคอมเม้นจากคนอ่านเสมอ  รักคนอ่านค่ะ จุ๊บๆ 






O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

1,027 ความคิดเห็น

  1. #1017 Me_onyourmind (@Me_onyourmind) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 14:19
    ว่าแล้ววววว
    #1017
    0
  2. #1011 Mintnanti (@Mintnanti) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 14:27
    เอาแล้ววววววววว
    #1011
    0
  3. #998 c9us6n4 (@ninnnmheefan_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:34
    แงงงง ยังไงง่าาฮือ
    #998
    0
  4. #919 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 มกราคม 2560 / 15:02
    เอาแล่วววๆๆ
    #919
    0
  5. #893 riddle_girl (@riddle_girl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 / 10:43
    ขอหยาบ เ-้ยยแล้วว
    #893
    0
  6. #875 เจ้าครีม (@z-1036-none) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 21:46
    เป็นเราเราก้กลัวนะ ถ้าเจอแบบนี้มันดูลึกลับ ดูมีพลังงานบางอย่าง
    #875
    0
  7. #860 yu-na (@yu-na) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2559 / 22:16
    หลอนเหมือนกันนะ เหมือนบรรยากาศรอบๆตัวแบคฮยอนดูฟุ้งๆ ลอยๆ เหมือนหนังผี ชอบแนวฟิคนะคะ กำลังตามอ่าน คือจริงๆเห็นมาซักพักแล้วคิดว่าเอาไว้จบก่อนละกัน เพราะไม่ชอบอ่านเวลาฟิคค้าง ต้องบอกว่าน่าติดตามมากๆ พลอตนี้ไม่เคยเจอที่ไหนอ่ะแล้วส่วนตัวเราก็เคยเจอฝันแบบนี้เหมือนกันค่ะ แหะๆ เคยฝันว่ามีแฟนในฝัน แล้วฝันติดต่อกันด้วย (แต่วันไม่ติดกัน เช่นคืนนี้ฝัน อีก1อาทิตฝันถึงคนเดิมอีก ผ่านไปอีกเดือนสองเดือนค่อยฝันถึงเขาใหม่) ไว้ถ้าว่างๆ จะมาแชร์รายละเอียดให้ฟังนะคะ ขอบอกว่าไม่ได้แต่งเรื่องแต่อย่างใด ตัวเองก็สงสัยเหมือนกันว่าทำไม
    #860
    0
  8. #621 Lamiaceae (@mintpatwee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 กันยายน 2558 / 10:27
    อะไรยังไง น่าติดตามเกินไปแล้วฟิคเรื่องนี้ =[]=
    #621
    0
  9. #589 shadow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 03:23
    หือออออออ ยังไง?? แล้วปาร์ชานยอลที่อยู่ในอินโทรเรื่องนี่.. ยังไง??
    #589
    0
  10. #466 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 22:24
    พี่ครีมมาสายอีโรติค55555555555
    #466
    0
  11. #465 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 22:23
    พี่ครีมมาสายอีโรติคล่ะ555555
    #465
    0
  12. #394 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 01:12
    ยังไง ยังไง เนี้ยยยย แล้วยังจะฝันอยุ่ไหม ได้ย้ายบ้านป่ะ
    #394
    0
  13. #318 Koapai44 (@Koapai44) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 08:08
    โอ้ยยยย รอเรื่องนี้มานานมากตอนม.3ตอนนี้ม.4แล้ว555 ได้อ่านซักที โอ้ยคุณปาร์คกับนายปาร์คนี่คนเดียวกันไหมเอ่ยยย
    #318
    0
  14. #285 rabbit_yeol (@rabbit_yeol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 14:45
    คิดหนัก
    #285
    0
  15. #273 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 12:00
    ปาร์ค ชานยอลกับคุณปาร์ค เป็นคนๆคนเดียวกันหรือเปล่า
    #273
    0
  16. #226 `พ่อตาสระอิ:') (@yayie1210) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2558 / 20:49
    จะได้เจอคุณปาร์คอีกมั้ยยยยย
    #226
    0
  17. #182 Meanwoo (@mareenmeanwoo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2558 / 21:08
    รอลุ้นนะคะ ว่าจะคู่กับชานยอลคนไหน
    #182
    0
  18. #160 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 13:13
    เอาละไง คุณปาร์คภาคเด็กกะโปกเผยตัวตนออกมาแว๊วววว.....หูยตื่ยเต้น
    #160
    0
  19. #125 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 01:56
    ปาร์คชานยอลตัวจริงกับในฝันนี่คนละแบบเลย ถถถถถถถถถ
    #125
    0
  20. #115 0506_B (@19920506b) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2558 / 16:17
    ชานยอลจริงๆด้วย
    #115
    0
  21. #62 mamama (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2558 / 20:14
    คุณปาร์คเป็นผีหรือเปล่า
    #62
    0
  22. #46 SophJee (@soya12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2558 / 01:24
    ตกกะใจเบาๆกับคัท 555555 นี่เดาไม่ถูกเลยว่าเรื่องจะดำเนินยังไง ตอนแรกนึกว่าชานยอลในโลกจริงจะนิ่งๆเย็นชา แต่ป่าวเลยยย ดูกะล่อนแท้
    #46
    0
  23. #44 วายอิ้ง (@themilinosehun88) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 22:02
    เจ้าของบ้านนี่ชานยอลใช่ไหม ยังไงน้าา ชอบภาษาพี่มากๆเลยยย ขอบคุณที่เเต่งให้อ่านนะคะะะ
    #44
    0
  24. #43 kwan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 20:41
    อยากให้ชานยอลก็ฝันเหมือนแบคแล้วก็มาเจอกัน><

    แต่ชานยอลดูไม่ตกใจเลยอ่ะ คงเป็นแบคที่ัฝันคนเดียวT^T
    #43
    0
  25. #42 thanhang (@natchapa12) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2558 / 19:35
    อ้าว ยังไง แบคฝันจริงป้ะเนี่ย
    #42
    0