exo | daydream (ฝันเฟื่อง) .chanbaek ( e-book )

ตอนที่ 13 : - daydream : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    26 ก.ค. 58

Daydream

- ฝันเฟื่อง -

Chanyeol x Baekyhun by เจนจิรา.

 

 

CHAPTER 12

 

 

 

            วันนี้แบคฮยอนตื่นขึ้นมาช่วยคุณปาร์ครดน้ำต้นไม้...ถึงแม้คุณปาร์คจะบอกว่าแบคฮยอนนอนต่อเถอะๆ แต่คนตัวเล็กกว่าก็ดื้อที่จะมาช่วย เพราะเขารู้ดีว่าวันนี้อาจจะได้อยู่กับคุณปาร์คไม่นานนัก ต้องรีบไปโรงเรียนเพื่อประชุม เขาตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้เช้ากว่าปกติ เลยอยากจะใช้เวลากับคุณปาร์คในฝันให้นานๆ เสียหน่อย

            แบคฮยอนแปลกใจนิดหน่อยที่ตัวเองเริ่มแยกแยะโลกความจริงกับความฝันได้ดีขึ้นมาก...ทั้งเรื่องความคิด และสติที่ระลึกได้เสมอว่าตัวเองอยู่ในความฝันหรือความจริง เดาว่าคงเป็นเพราะในโลกความจริงมีชานยอลอีกคนที่ต่างกันลิบลับ ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าหากเขาเจอคุณปาร์ค นั่นหมายความว่าเขากำลังอยู่ในโลกความฝันแน่นอน  ถ้าตื่นมาอีกครั้งจึงจะกลับสู่โลกแห่งความจริง

            “ คุณปาร์ค...เล่นอะไรครับเนี่ย”  แบคฮยอนยู่หน้าเมื่อโดนคุณปาร์คแกล้งเบี่ยงสายฉีดน้ำให้เข้าใกล้แบคฮยอน จนละอองของน้ำกระเด็นโดนร่างบางเข้า...

            “ คุณปาร์คไม่ได้ตั้งใจ แบคฮยอนแหละยืนขวางทาง ฮ่าๆ”  ถึงจะดูกวนๆแต่มันกลับดูอบอุ่นไปพร้อมๆ กัน.. คงเพราะรอยยิ้มและน้ำเสียงที่อ่อนโยนนั้นแน่ๆ

            “ คุณปาร์คอ่า...เดี๋ยวผมก็ไม่สบายหรอก”

            “ ไม่สบายก็ไม่เห็นเป็นไรเลย... คุณปาร์คก็อยู่ทั้งคน”  คุณปาร์คส่งสายตาเจ้าชู้มาจนแบคฮยอนต้องหลบสายตา ส่วนคนตัวสูงก็ได้แต่ยิ้มอย่างพออกพอใจ แบคฮยอนที่ทำตัวไม่ถูกจึงคิดว่าควรจะเปลี่ยนเรื่องคุยดีกว่า

            “ คุณปาร์ค...คุณพ่อคุณแม่ของคุณปาร์คอยู่ที่ไหนเหรอครับ” คบกันมาได้สักพัก แต่แบคฮยอนแทบไม่ได้ถามถึงเรื่องส่วนตัวของคุณปาร์คเลย เพราะคิดไปเองว่าถ้าอีกฝ่ายไม่เล่าก็ไม่ควรจะถามถึงดีกว่า แต่พอมาวันนี้ ความอยากรู้ และความแคลงใจมันมีน้ำหนักมากกว่าความเกรงใจที่เคยมีมาเสียแล้ว

            คุณปาร์คได้ยินคำถามก็ชะงักไปเล็กน้อย... เพราะปกติแบคฮยอนไม่เคยถามถึงเรื่องครอบครัวของเขาเลย

            “ คุณพ่อเสียไปได้หลายปีแล้วแหละ... ส่วนคุณแม่อยู่ที่เมืองหลวง เดี๋ยวว่างๆ คุณปาร์คพาไปหาท่านเอาไหม ไปเปิดตัว” คุณปาร์คยังเอ่ยพร้อมรอยยิ้มหวานเหมือนเคย ดูเหมือนว่าจะทำใจเรื่องคุณพ่อได้นานแล้ว... แบคฮยอนเห็นดังนั้นก็โล่งใจ และกล้าที่จะถามคำถามต่อไป

            “ เสียใจด้วยนะครับคุณปาร์ค เรื่องคุณพ่อ... แล้ว คุณปาร์คมีพี่น้องไหมครับ...” 

            “ มีพี่สาวคนนึงครับ ตอนนี้ทำงานอยู่ในเมือง แต่งงานแล้วด้วย แล้วก็เป็นคนดูแลคุณแม่ อีกสักพักคงได้อุ้มหลานแน่ๆ เลย”  แบคฮยอนพยักหน้ารับเบาๆ กับตัวเอง  รู้สึกดีที่ได้รู้เรื่องของคนรักมากขึ้น ไม่คิดว่าการได้รับรู้เรื่องส่วนตัวของอีกคนจะทำให้เขารู้สึกดีได้ขนาดนี้


            “ ทำไมอยู่ๆ ก็ถามล่ะ...ปกติแบคฮยอนไม่เห็นจะอยากรู้เรื่องคุณปาร์คเลยสักนิด มีแต่คุณปาร์คถามแบคฮยอนอยู่ฝ่ายเดียว”  คุณปาร์คพูดเป็นเชิงตัดพ้อเล็กๆ จนแบคฮยอนต้องเดินเข้าไปกอดจากด้านหลังเพื่อเอาอกเอาใจ

            “ ก็ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวของคุณปาร์คนี่ครับ กลัวว่าถ้าคุณปาร์คไม่อยากเล่าแล้วมันจะเป็นการเสียมารยาทซะเปล่าๆ”  แบคฮยอนพูดออกไปอย่างที่เขาคิด คุณปาร์คนึกเอ็นดูจนต้องหันมาลูบหัวคนรักเบาๆ

            “ เราเป็นแฟนกันนะ...ไม่ใช่คนอื่นซะหน่อย” 

            “ ก็...ผมเกรงใจนี่ครับ กลัวถามนั่นถามนี่แล้วคุณปาร์คจะรำคาญ”


            “ ทำไมถึงได้เป็นคนชอบคิดแทนคนอื่นแบบนี้ล่ะครับ... เรื่องบางเรื่องถ้าเราไม่กล้าถามก็ไม่ควรจะคิดไปเองนะ อย่าคิดแทนคนอื่นสิครับ  มีอะไรต้องถามนะ  ถ้ายิ่งเป็นเรื่องคุณปาร์คด้วยแล้วเนี่ย ห้ามคิดเองเด็ดขาดเลย”  แบคฮยอนกอดคนตัวสูงกว่าให้แน่นขึ้นไปอีก...  ความรู้สึกตอนนี้มันอบอุ่นใจอย่างบอกไม่ถูก

            “ เข้าใจแล้วครับคุณปาร์ค”

            “ เอาไว้เดี๋ยวคุณปาร์คชวนคุณแม่มาที่บ้านเราดีกว่า... ท่านไม่ได้มานานแล้วเหมือนกัน” 

            “ ครับคุณปาร์ค ” 

 

          คงไม่น่ากลัวเท่าไหร่หรอกมั้งกับการจะต้องเจอหน้าพ่อแม่แฟน...

ถ้านี่เป็นความจริงเขาคงจะกลัวและกังวลมากแน่ๆ แต่ว่านี่มันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น

 

 

            ........................................................................... .. .

 

แบคฮยอนตื่นเช้ากว่าปกติเพราะนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้... พอลุกขึ้นมาปิดก็เห็นว่าสิ่งมีชีวิตที่นอนร่วมห้องกับเขายังไม่ตื่นขึ้นมาเลย ทั้งที่ปกติอีกฝ่ายจะตื่นก่อนเขาด้วยซ้ำไป แต่ถ้าให้เดา แบคฮยอนก็คิดว่าคงเป็นเพราะตอนนี้ยังเช้ามากแน่ๆ อีกฝ่ายเลยยังนอนอยู่...

ใบหน้ายามหลับใหลที่นิ่งสนิทของคนที่นอนอยู่บนโซฟา มองยังไงก็อดใจเต้นแรงไม่ได้จริงๆ เหมือนคนในฝันของเขาขนาดนี้จะไม่ให้รู้สึกอะไรเลยยังไงไหว ยิ่งพออีกฝ่ายไม่พูดอะไรเลยยิ่งเหมือนอย่างกับร่างโคลนนิ่ง แบคฮยอนได้แต่สะบัดหัวไล่ความคิดตัวเอง และความคิดถึงคุณปาร์คออกไป ก่อนจะเดินไปอาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วออกไปโรงเรียน

แบคฮยอนที่มาถึงโรงเรียนแต่เช้าก็ไปรอเข้าประชุมทันที...  ซึ่งการประชุมก็เป็นไปตามที่คาดไว้ คือเกี่ยวกับเรื่องที่จะพาเด็กระดับประถมศึกษาออกไปทัศนศึกษานอกสถานที่ ซึ่งคยองซูและจงอินได้รับหน้าที่ให้เป็นครูพี่เลี้ยงคอยดูแลเด็กๆ พอเรื่องนี้จบไป ก็ต่อด้วยประเด็นเรื่องที่จะพานักเรียนระดับมัธยมปลายไปเข้าค่ายติวพิเศษเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัย ซึ่งได้ทำการประชาสัมพันธ์ผ่านเว็บไซต์ของโรงเรียนไปแล้วเรียบร้อย และจะเริ่มรับสมัครในวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เห็นว่าปีนี้ค่าสมัครแพงขึ้นกว่าปีก่อนๆ ถึงสองเท่า

และนี่คือสิ่งที่ต่างจากที่แบคฮยอนคิดเอาไว้... เขาได้รับหน้าที่เป็นครูพี่เลี้ยงพาเด็กมัธยมไปเข้าค่ายติวพิเศษในครั่งนี้ ซึ่งจัดถึงสามวันสองคืน  แบคฮยอนหน้าซีดเผือดทันทีที่ได้ฟังคำสั่งจากท่านผู้อำนวยการ เพราะเขาไม่สามารถปฏิเสธอะไรได้เลย


สิ่งที่เขากังวลไม่ใช่ว่ากลัวเหนื่อย หรือเกลียดความวุ่นวาย  แต่เป็นเพราะเขาต้องไปนอนค้างที่อื่นต่างหาก เพราะเขายังไม่เคยต้องนอนที่อื่นที่ไม่ใช่บ้านหลังนั้นเลยสักครั้ง

 

กลัว...ว่าคุณปาร์คจะหายไป 

 

“ ถ้านายไม่โอเคก็น่าจะไปคุยกับ ผอ. ตรงๆ นะ  ไม่ใช่มานั่งทำหน้าเครียดขนาดนี้”  ออกจากห้องประชุมมา แบคฮยอนก็สีหน้าเปลี่ยน จนคยองซูต้องเอ่ยทักเมื่ออยู่ในห้องพักครูเรียบร้อยแล้ว

“ ปฏิเสธได้ที่ไหนล่ะ... ฉันเพิ่งเข้ามาสอน ขืนเรื่องมากขนาดนั้นก็ดูแย่ในสายตาทุกคนพอดี อีกอย่าง ฉันก็ควรจะไปหาประสบการณ์อย่างที่ท่าน ผอ. บอกเอาไว้จริงๆ นั่นแหละ” ถึงจะรู้เหตุผลทุกอย่างเป็นอย่างดี แต่ก็เป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะไม่รู้สึกห่อเหี่ยวใจขนาดนี้

“ เอาน่า...ปีนี้ค่าสมัครค่ายมันขึ้นราคาตั้งเท่าตัวแน่ะ ไม่แน่นะ...อาจจะไม่มีคนสมัครก็ได้ แล้วถ้าไม่มีคนสมัคร นายก็อาจจะไม่ต้องไปก็ได้นะแบคฮยอน”  แบคฮยอนเริ่มคิดตามคำพูดของเพื่อน... ก็จริงอย่างที่คยองซูว่า อาจจะไม่มีคนสมัครก็ได้ เพราะทุกปีก็มีน้อยอยู่แล้ว ยิ่งมาขึ้นค่าสมัครแบบนี้ก็อาจจะไม่มีคนไป แล้วเขาก็อาจจะไม่ต้องทำหน้าที่นี้จริงๆ


“ ขอให้เป็นอย่างนั้นทีเหอะ...” 

 

            ........................................................................... .. .

 

            วันนี้แบคฮยอนไม่ได้เข้าไปที่ห้องศิลปะ...เพราะว่าชานยอลจะออกไปสังสรรค์กับเพื่อน เขาเลยขอร้องแบคฮยอนว่าวันนี้ไม่ต้องไปทำงานได้ไหม กลับบ้านดึกแล้วเขาจะไม่อยู่อีกต่างหาก เกิดเป็นอะไรขึ้นมาคงช่วยไม่ทันแน่ๆ ซึ่งแบคฮยอนก็ยอมเพราะขี้เกียจจะเถียง

            พอกลับมาถึงบ้านก็เลยนั่งๆ นอนๆ เพราะไม่มีอะไรทำ... นั่งมองชานยอลเลือกเสื้อผ้าที่จะใส่ไปงานวันเกิดมินอาแล้วก็ส่ายหัวไปมาอย่างหมันไส้

            “ พี่...ผมใส่ตัวนี้ดีไหมอ่ะ”  แบคฮยอนที่ไม่ค่อยได้เห็นชานยอลใส่ชุดอื่นนอกจากเครื่องแบบนักเรียน ก็รู้สึกแปลกๆ อยู่นิดหน่อย 

            พอใส่เสื้อเชิ้ตแบบนี้แล้วมันเหมือนคุณปาร์คไม่มีผิด...

            “ ก็...ก็ดีนี่”  แบคฮยอนมองด้วยหางตาก่อนจะพยักหน้าส่งๆ

            “ ไม่จริงใจเลยอ่ะพี่...ตั้งใจดูช่วยผมหน่อยสิ ผมหล่อหรือยัง ดูทางการไปไหม”  เสื้อเชิ้ตสีกรมท่ากับกางเกงยีนส์สีดำเข้ารูป เอาเสื้อเข้าในกางเกงลวกๆ  ฟังดูอาจจะเป็นชุดธรรมดาๆ แต่ด้วยความสูงและรูปร่างของชานยอลแล้ว  มันเป็นชุดที่ดูดีเอามากๆ

            มากเกินไปจนแบคฮยอนไม่อยากจะหันไปมอง...

            “ เออ... ไม่ทางการหรอก ธรรมดาแหละ”

            “ ธรรมดาเหรอ...ตกลงไม่หล่อใช่ป่ะ”  ชานยอลเริ่มจะกวนตีนแบคฮยอนด้วยการเซ้าซี้ถาม เหมือนอยากให้แบคฮยอนพูดออกมาให้ได้ว่าเขาหล่อหรือยัง

            “ หล่อแล้ว...พอใจหรือยัง” 

            “ ไม่จริงจังใจเล้ย...พี่เนี่ยน้า  แค่พูดความจริงออกมามันยากตรงไหน”  ชานยอลยักไหล่กวนๆ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ซึ่งนั่นแหละที่ทำให้แบคฮยอนยิ่งหมันไส้เข้าไปใหญ่

            หล่อก็หล่อจริงอยู่หรอก...แต่ปากแบบนี้ใครจะไปอยากชมกันล่ะ

 

            “ ไม่อยากชม...จบไหม”  แบคฮยอนเริ่มคิดว่าตั้งแต่เด็กคนนี้มาอยู่ด้วย สกิลความกวนของเขาก็เริ่มเพิ่มขึ้นทีละน้อยเหมือนกัน สงสัยคำกล่าวที่บอกว่าเราอยู่ใกล้ใครมากๆ ก็มักจะติดนิสัยหรือคำพูดของคนๆ นั้นมาคงจะเป็นเรื่องจริงล่ะมั้ง

            “ โหย...พี่อ่า  ใจร้ายจัง”

            “ แล้วนัดเพื่อนให้มารับกี่โมง...นี่หกโมงครึ่งแล้วนะ”  ไม่อยากคิดว่าถ้าไปดึกกว่านี้แล้วจะกลับมาตอนไหน  เด็กสมัยนี้นี่มันต่างกับเมื่อก่อนจริงๆ อิสระสังสรรค์กันเต็มที่มากๆ

            “ ทุ่มนึงอ่ะพี่...เดี๋ยวมินอามารับ”  นี่มันถึงยุคที่ผู้ชายมารับผู้หญิงไปบ้านตัวเองแล้วเหรอ... อา นี่เขาคงหัวโบราณเกิดไปหรือเปล่า  นี่เขาห่างกับชานยอลไม่ถึงสิบปีเสียหน่อย ทำไมโลกมันเปลี่ยนไปไวขนาดนี้ล่ะ 

            “ ไม่รู้สึกอะไรหรือไง...ให้ผู้หญิงมารับเนี่ย มันไม่แปลกๆ เหรอ”  แบคฮยอนไม่ได้จะอคติอะไรนะสาบานได้ ก็แค่ถามเฉยๆ ว่ารู้สึกยังไง...

            “ แปลกยังไงอ่ะพี่...เขาไม่ได้มารับผมคนเดียวซะหน่อย รับคนอื่นๆ ด้วยเหมือนกัน  อีกอย่างถ้าผมมีรถคงไปเองแล้ว  นี่มีแต่จักรยาน แล้วมันมืดมาก...คงไม่คิดจะให้ผมปั่นไปใช่ไหม”  ชานยอลสวนกลับมาเป็นชุดจนแบคฮยอนได้แต่อ้าปากพะงาบๆ เพราะเถียงไม่ทัน

            รู้สึกเสียหน้ายังไงบอกไม่ถูก...

          “ เดทกันอยู่เหรอ...”    ไม่รู้ว่าเป็นสมองส่วนไหนที่สั่งให้แบคฮยอนถามออกไปแบบนั้น... เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่านิสัยตัวเองเริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย จากที่ไม่เคยจะสนใจเรื่องคนอื่นเลยสักนิด กลับเป็นคนช่างสงสัย แถมยังคิดก่อนพูดน้อยลงอีกต่างหาก

            บอกแล้วว่าอยู่กับใครมากๆ นิสัยมันจะถูกถ่ายทอดมาทีละน้อยจริงๆ...

            “ หืม...สนใจด้วยเหรอ”   ชานยอลควรได้รับรางวัลถามแทงใจดำไปครอบครอง...โดยเฉพาะกับแบคฮยอนด้วยแล้ว พูดออกมาแต่ละคำเหมือนโยนมีดมาปักที่กลางใจเลยทีเดียว

            “ ก็...ถามดูเฉยๆ ก็เห็นนั่งข้างกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน ไม่ได้อยากรู้หรอก แค่ถามไปตามมารยาทเท่านั้นแหละ”  มารยาทที่ว่านี่...แบคฮยอนคงจะเพิ่งคิดมันขึ้นมาเองสดๆ ร้อนๆ

            “ นึกว่าพี่ไม่เคยสังเกตไม่เคยสนใจซะอีก...”

            “ เออ...ไม่อยากตอบก็ช่างมันเหอะ  ลืมๆ ไปเลยก็ได้”  แบคฮยอนบอกปัดๆ อย่างหวังจะลบสิ่งที่ตัวเองพูดไปเมื่อครู่  แต่มันทำได้ซะทีไหนกันล่ะ

            “ ก็คุยๆ กันอยู่อ่ะพี่... ดูๆ กันไปก่อน ผมยังไม่รีบเท่าไหร่ แต่เขาก็น่ารักดี”  ชานยอลยิ้มพร้อมยกคิ้วขึ้นสูง... ใบหน้ากวนๆ แบบที่ชอบทำอยู่บ่อยๆ

            แต่ไม่รู้ทำไมแบคฮยอนถึงรู้สึกชาแปลกๆ...

            เขาไม่ใช่คุณปาร์คซะหน่อย แบคฮยอนไม่มีสิทธิ์จะไปหวงไปหึงด้วยซ้ำ เขาเป็นคนละคนกับคุณปาร์ค ถ้าจะไปชอบหรือไปเดทกับใครมันก็เป็นสิทธิ์ของเขาไม่ใช่หรือไง  แบคฮยอนตบตีกับตัวเองไปมาอยู่อย่างนั้นคล้ายคนไม่มีสติ...

            “ เป็นอะไรหรือเปล่าพี่...หึงผมเหรอ ฮ่าๆ” 

            “ หึงบ้าอะไรเล่า!”  แบคฮยอนแว๊ดใส่ทันทีเมื่อโดนกวนด้วยสีหน้าทะเล้น... ชานยอลที่พยายามจะทำให้มันดูตลกคงไม่รู้ตัวเลยว่ามันเป็นตลกร้ายเสียแล้ว

            “ นั่นสิเนอะ...แฟนพี่ก็มีนี่นา  แล้วนี่เลิกกันยัง ฮ่าๆ”  ชานยอลก็ยังกวนไม่เลิก... แต่มือก็เริ่มหยิบโทรศัพท์มากดแชทกับใครบางคนอีกตามเคย

            “ ยังไม่เลิก...รักกันดี รักมากด้วย”  แบคฮยอนบึนปากใส่คนที่เอาแต่ก้มหน้ากดโทรศัพท์... ก่อนจะกระโดดลงเตียงนอนด้วยความเบื่อหน่าย ปล่อยให้ชานยอลนั่งเล่นมือถืออยู่ตรงโซฟาที่เป็นที่นอนของเจ้าตัวต่อไป คงจะนัดแนะเรื่องที่จะมารับ เพราะดูเวลาก็ใกล้จะทุ่มนึงแล้ว...

            “ แฟนพี่เนี่ย...เขาอายุมากกว่าพี่หรือเปล่าอะ”  ชานยอลเงยหน้าจากโทรศัพท์ขึ้นมาถามคนที่นอนเล่นอยู่บนเตียง...


            แบคฮยอนชะงักไปเล็กน้อย... เขาเพิ่งนึกได้ว่าเขาไม่เคยถามถึงอายุคุณปาร์คเลยสักครั้ง แต่ด้วยท่าทางสุภาพ และบุคลิกที่ดูเป็นผู้ใหญ่แบบนั้น ทำให้เขาคิดว่าคุณปาร์คคงอายุมากกว่ามาตลอด

            “ อืม...อายุมากกว่า  ถามทำไม”   แบคฮยอนหยิบเอาหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงขึ้นมาเปิดแก้เก้อ... ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดี ทั้งที่เจ้าเล่มนี้ก็อ่านจบไปสองรอบแล้ว

            “ ก็เคยบอกแล้วไง...ว่าอยากรู้ว่าคนแบบพี่นี่แฟนจะเป็นแบบไหน   พี่ชอบคนอายุมากกว่าเหรอ” บางทีแบคฮยอนก็ไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายต้องอยากรู้เรื่องเขาขนาดนั้น โดยเฉพาะเรื่องแฟนเนี่ย... ถึงหลังๆ จะเพลาๆ ความเซ้าซี้ลงบ้างแล้วก็เถอะ  แต่ก็ไม่เลิกถามไปซะทีเดียว

            “ ก็...คงอย่างนั้นแหละมั้ง” 

            “ ไม่สนใจคบเด็กดูบ้างเหรอพี่...กินเด็กจะเป็นอมตะนะรู้ป่าว ฮ่าๆ”  สุดท้ายมันก็มักจะจบที่ชานยอลพูดวกเข้าหาตนเองทุกครั้งไปสิน่า...

            “ ฉันไม่ได้อยากเป็นอมตะซะหน่อย...ไปๆ ไปไหนก็ไปเลย  โน่น...เขามารับนายแล้วมั้ง”  พอดีกับที่ได้ยินเสียงรถมาจอดที่หน้าบ้าน เดาได้ว่าคงเป็นคนที่ชานยอลรอให้มารับอยู่นั่นแหละ...

            “ งั้นผมไปก่อนนะพี่...เดี๋ยวรีบกลับ” 


            ชานยอลโบกมือให้แล้วเดินออกไปอย่างเร่งรีบ...  ทิ้งให้แบคฮยอนถอนหายใจทิ้งอย่างอ่อนแรง มือข้างขวาถูกยกขึ้นมาทาบที่หน้าอกข้างซ้ายตัวเอง.. .

 

            ตึกตัก...ตึกตัก

           

            มันเป็นเรื่องยากเหลือเกินที่จะห้ามไม่ให้หัวใจมันเต้นแรงขนาดนี้...

 

            TBC.

 

            #ฟิคฝันเฟื่อง

 

            หายไปเป็นอาทิตย์เลย...กลับมาแล้วค่ะ  *โค้ง 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,027 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 กันยายน 2562 / 19:19
    ปริศนาเนอะจริง

    สับสนแทนแบค
    #1026
    0
  2. #994 Sunshineshy (@yellyjuppy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 13:08
    ถ้าแบคฮยอนชอบชานยอลจริงๆก็อาจจะคิดว่าตัวเองชอบชานยอลหน้าเหมือนคุณปาร์คมั้ย;-;
    #994
    0
  3. #952 Tipphy_614 (@Tipphy_614) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 21:52
    งงนิดหน่อยแต่ไม่เข้าใจมากๆ???? แต่ชอบอะ
    #952
    0
  4. #928 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มกราคม 2560 / 07:58
    ยังคงข้องใจคุณปาร์คต่อไปป
    #928
    0
  5. #839 ๐Cullen๐ (@pcy614) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 11:48
    มินอานี่ร้ายป้ะเนี่ย ทำไมรู้สึกว่าคุณปาร์คเหมือนไม่ใช่คนอะ......
    #839
    0
  6. วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 18:01
    คนอื่นไม่สงสัยหรอว่าชานยอลมันอยู่กับใคร ทำไมเปิดบ้านทิ้ง 5555
    #640
    0
  7. #601 shadow (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 12:28
    เด็กปาร์คมันร้ายอีกแล้วค่ะคุณครู 55555555 อยู่กับเด็กปาร์คบ่อยๆเนี่ยไม่ดีเลยน้าคุณครู หัวใจทำงานหนักใช่เล่น คึคึคึคึ
    #601
    0
  8. #592 fatymi (@fatymi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กันยายน 2558 / 06:29
    แอบหวั่นไหวกับเด็กกะโปกชานยอลเพราะหน้าเหมือนคุณปาร์ค สงแบค แลดูสับสนในชีวิต55555555
    #592
    0
  9. #481 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 23:31
    หลงคาแรกเตอร์คุณปาร์คในเรื่องนี้มากกกกก
    #481
    0
  10. #480 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 23:31
    คุณปาร์คคคคคค ของน้อง
    #480
    0
  11. #479 monikaka (@monicacaca) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 กันยายน 2558 / 23:30
    อยากเป็นอมตะบ้างจัง แต่ถ้ามีแฟนแก่กว่าแบบชานยอล ยอมอายุสั้นลง10ปีคร่าาาาาา
    #479
    0
  12. #403 veszhezaa (@veszhezaa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2558 / 03:00
    ก้เหมือนกันอย่างกะแกะ ไม่รุ้สึกอัลไรก้แปลกแล้วค้าบบบบ แล้วคุนปาร์คจะหายไปไหมอ่าาาา ม๊ายยยน้าาาาา
    #403
    0
  13. #309 bigbadbgirl (@-axxvvxx95) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2558 / 02:35
    แบคฮยอนควรถามเรื่องเดียวกันกับทั้งคุณปาร์คและชานยอล แบบว่าถ้าข้อมูลมันตรงกัน .. เป้ะเลยคนเดียวกัน ><
    #309
    0
  14. #291 rabbit_yeol (@rabbit_yeol) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2558 / 19:23
    รอค่ะ เดาทางไม่ถูก จิตใจซับซ้อนเกินไป55
    #291
    0
  15. #282 BACON_BAEK (@khainoy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2558 / 15:04
    คุณปาร์คในฝันนี่หน้าเหมือนชานยอล ชื่อก็เหมือนแล้วดูท่าว่าครอบครัวก็เหมือนชานยอลนะ จริงๆแล้วมันคือจิตใต้สำนึกของชานยอลกับแบคฮยอนป่ะ แบบว่าแบคเหงา ชานยอลก็อาจจะเหงา ชานก็เลยเข้าไปอยู่ในฝันของแบค แบบต่างคนต่างเหงาไรแบบนี้เลยเกิดเป็นความฝันแต่แบคฝันคนเดียว เพราะชานบอกว่าไม่เคยฝัน อ่านไปอ่านมาจากฝันเฟื่อง กลายเป็นเพ้อเจ้อแล้วมั้งตู 555555
    #282
    0
  16. #268 SophJee (@soya12) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2558 / 01:59
    นี่ยังเดาไม่ถูกอะว่ามันจะเป็นไงต่อ ตกลงคุณปาร์คเป็นแค่ความฝันจริงหรอ แล้วหมั่นไส้ชานยอลมาก เดี๋ยวก็หยอดแบคแต่ก็คุยกับอีกคนอยู่ ชิชะ
    #268
    0
  17. #267 Ploy Thanaporn (@baekhyun_ploy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 21:27
    เห้อ. รู้สึกอึดอัดแทนยังไม่รู้ แบคฮยอนอ่าาาาา
    #267
    0
  18. #266 kwan (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 18:51
    มีใจเต้นนะค้าาคุณบยอนนนน เริ่มอยากเป็นอมตะแล้วอ่ะดิ-..-
    #266
    0
  19. #265 cblyx (@tenly0627) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 13:11
    หวั่นไหวล่ะสิ~~~~
    #265
    0
  20. #262 bouiii (@numklueaii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 02:58
    คุณปาร์คนี่มีตัวตนจริงๆ ใช่ไหม ไม่ใช่ชานยอลเป็นลูกของพี่สาวคุณปาร์คหรอ ชานยอลห้ามคบกับมินอานะ
    #262
    0
  21. #261 phakh (@nu_phakh) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 00:56
    ตื่นเต้นอะ....อยากอ่านต่อ555
    #261
    0
  22. #260 Be_goong (@be-gong) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 00:40
    ชานยอลนี่ก้อขยันหยอดเนอะ คิดไรกะพี่แบคป่าวเนี้ย
    #260
    0
  23. #259 เดียย (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 22:14
    ฮิ้ววววววววว. อิ่ชันยอลกดูๆมินอาหรอ กริ้วค่ะกริ้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #259
    0
  24. #258 Oh Garfield (@garfield1998) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 22:04
    ชานยอลแม่งน่ารักอ่ะ55555
    #258
    0
  25. #257 Sepaihun🎈 (@08402193241) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2558 / 21:10
    หือออออ ๆๆๆๆๆ หวั่นไหวอะเด้ๆๆๆ คบเด็กดีกว่าน้าๆๆๆๆ
    #257
    0