Fic Reborn Yaoi Cruel รักลุ่มหลง X18 2718 D18

ตอนที่ 44 : Ep:38

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 688
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    16 ก.ย. 60




Ep:38





เป็นอีกหลายๆครั้งที่เจ้าสัตว์อีกหลายๆครั้ง 


ที่ตอนเช้าเจ้าสัตว์กินเนื้อมักจะมาหาผมเสมอ......


ปัง!


"คุณเคียวครับ!!!"


ผิดคาดที่วันนี้ คนที่มากลับเป็นเท็ตซึยะ


"มีอะไร"


ผมตอบรับ พลางจิบชาร้อนไปด้วย 


"เกิดเรื่องใหญ่เเล้วครับ!!!"


"........."


"ทางวองโกเล่พึ่งพบหลักฐาน


เกี่ยวกับเเฟมิลี่ที่คุณเคียวกับเเซนซัสไปถล่มมา 


เเละมัน........


คือจดหมายประจำตัวของผู้พิทักษ์เมฆาถึงเเฟมิลี่ทางนั้น


เป็นเเผนการถอนรากถอนโคนวองโกเล่ครับ!!!"


......จดหมายประจำตัวผู้พิทักษ์ของผม....


.


.


.


"ขอบคุณที่มานะ 


ผู้พิทักษ์เมฆา ฮิบาริ เคียวยะคุง"


"......"


ผมกำลังนั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อม


ของพวกผู้บริหารของเเฟมิลี่


อาจจะเพราะขึ้นชื่อว่าเป็นผู้พิทักษ์ที่เเข็งเเกร่งที่สุด


การป้องกันจึงเเน่นหนาที่สุด......


บุคคลที่อยู่ที่นี่ล้วนมีฝีมือขึ้นชื่อ 


ทั้งผู้พิทักษ์ของทั้งสองรุ่น


ผู้ดูเเลนอกเเก๊งหรือเเม้เเต่วาเรีย


นั่งกันให้เต็มไปหมด.....


"ฉันไม่อยากจะตัดสินเธอ


ทั้งๆที่เธอยังไม่ได้พูดอะไรหรอกนะ


เเต่หลักฐานมันเเน่นหนาเกินไป"


หน้าจอใหญ่ปรากฏภาพต่างๆมากมาย


ทั้งตัวผมที่กำลังนั่งเจรจากับฝ่ายศัตรู 


หรือเเม้เเต่จดหมายที่มีตราประจำตัวของผม


ทุกอย่างล้วนเเน่นหนาเกินไป....


"ผมไม่ได้ทำ"


ผมเปิดปากพูดออกเป็นครั้งเเรก


ท่าทางสงบนิ่ง


ราวกับไม่มีอะไรให้ต้องหวั่นเกรงถูกหยิบมาใช้ 


"เเล้วหลักฐานพวกนี้ล่ะ


เธอจะอธิบายฉันว่ายังไง"


"ผมไม่รู้"


....ใช่ ผมไม่รู้


ไม่รู้เลยสักนิด 


ใครกัน......


.....ทั้งตราสัญลักษณ์นั้น


ที่ผม.......


"รุ่นที่9


ผมไม่คิดว่าคุณฮิบาริจะทำนะครับ"


สัตว์กินพืชซาวาดะ 


สึนะโยชิพูดขึ้นมา 


สายตาสีน้ำตาลเข้มกำลังมองมาที่ผม


ด้วยสายตาที่ผมเเสนเกลียด 


....สงสาร เวทนา......


"สึนะโยชิคุง 


เธอมีอะไรมายืนยันล่ะ"


"คุณฮิบาริคือผู้พิทักษ์ที่ผมเชื่อใจมากที่สุดครับ"


รุ่นที่9พยักหน้าเล็กน้อย 


นั้นทำให้ใครหลายคนเเอบโล่งใจ


ยังไงซะ 


ฮิบาริก็คือกำลังหลัก


ถ้าต้องเสียไป 


วองโกเล่ต้องเสียศูนย์ไปอีกนานเเน่นอน


"เเต่สุดยอดลางสังหรณ์ของเธอ


ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของวองโกเล่ได้ 


ใช่ไหม? ซาวาดะ สึนะโยชิคุง"


"...อึก...."


สึนะสะอึกกับคำพูดของชายชราตรงหน้า 


เเม้เค้าจะรับรองด้วยตัวเอง 


เเต่...


.ไม่มีอะไรที่เป็นรูปประธรรมในคำพูดของเค้าเลย


"นี่ ไอเเก่"


"หืม?"


ซันซัสลืมเปลืกตาที่ปิดมานานนับตั้งเเต่เริ่มประชุม 


.......เค้าคิดดีเเล้ว.......


ปัง!


ลูกกระสุนเพลิงถูกยิงตรงไปที่ใบหน้าของรุ่นที่


เเละอีกเพียงนิดที่ใกล้จะถึงนั้น


กระสุนลูกนั้นก็ถูกหยุดเอาไว้เสียก่อน


"เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดเเปลง!"


ท่ามกลางเขม่าควัน


ยังมีความนิ่งอึ้งของใครหลายๆคน ไม่มีใครคาดคิด


ว่าจู่ๆซันซัสจะทำร้ายรุ่นที่9.......


"เจ้าคิดจะทำอะไรซันซัส"


"ฆ่าเเกไง พวกเเกคิดจริงๆหรอ


ว่าฉันจะล้มเลิกเเผนการยึดครองวองโกเล่"


"หนอย ซันซัส! นี่เเก!!!!!"


เสียงเซ็งเเซ่ดังรอบห้องประชุม 


สบถกันเป็นพันวัน 


ส่วนหนึ่งล้อมซันซัสเอาไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน


ในขณะที่อีกส่วน กำลังปกป้องรุ่นที่9อยู่ 


ดูเหมือนฮิบาริในตอนนี้จะถูกลืมไปเสียเเล้ว


เมื่อราชสีห์ที่ทุกคนคิดว่าเคยสิ้นฤทธิ์


จะกลับมาทำลายวองโกเล่อีกครั้ง


"เงียบก่อน"


ฉับพลันเสียงทั่วห้องกลับเงียบสนิท


ตามคำสั่งของรุ่นที่


เเต่ถึงอย่างนั้น


ทุกคนก็ยังคงกระชับอาวุธของตนเเน่นขึ้น 


เมื่อซันซัสเริ่มขยับตัวหาวออกมาเบาๆ


"ที่พูดมา เจ้ากำลังจะบอกอะไรฉัน ซันซัส"


"ไอเด็กเมฆาน่ะ 


ก็เเค่หมากที่ฉันหลอกใช้ 


ไอเด็กนั้นโดนฉันบังคับให้ทำเเบบนั้นเอง


มันก็สนุกดีใช่ไหมล่ะ


ที่จะได้เห็นพวกเเกทำอะไรไม่ถูกกันเเบบนี้


ฮ่าๆๆ"


เสียหัวเราะอย่างสะใจของซันซัส 


ทำให้ใครหลายคนสะดุ้ง


หลายคนยังจำการก่อกบฏของซันซัสได้


เหตุการณ์สองครั้งนั้นทำคนหลายคนตายไปมากมาย


สึนะมองซันซัสอย่างสงสัย


ทำไมถึงรู้สึกเเปลกๆกัน......


"ทุกคนจับซันซัสข้อหากบฏเร็ว!


ก่อนที่มันจะทำร้ายรุ่นที่9กับรุ่นที่10!!!"


โกคุเดระรีบบอกผู้บริหารทุกคนที่อยู่ภายในห้องอย่างเร่งด่วน 


รีบทำตั้งเเต่ยังมีเวลา


ยิ่งซันซัสเป็นบุคคลที่คาดเดาความคิดไม่ได้เเล้ว


ยิ่งต้องรีบจัดการ.....


"อย่างงี้ก็สวยซี่ 


เข้ามาเลยเจ้าชายจะเก็บให้หมดเลย 


ชิชิชิชิชิ"


"เฮ้อๆ~ บอสนี่ล่ะก็ 


หาเรื่องใส่ตัวจริงๆเลยนะคร้าบบบ~"


"เข้ามาเลยค้าาา


เจ้จะมอบความอบอุ่นให้กับผู้ชายทุกคนเองงงง"


"ไม่ว่าบอสจะทำอะไร


ผมจะติดตามบอสไปชั่วชีวิต


คอยดูการต่อสู้ของผมให้ดีนะครับ


บอส!"


วาเรียต่างลุกขึ้นมาจากที่นั่งเตรียมพร้อมสู้ 


อยู่กับบอสน่ะ


สนุกกว่าการต้องไปนั่งให้พวกวองโกเล่กดหัวใช้เป็นไหนๆ


เเม้หนทางข้างหน้าในตอนนี้จะมืดมิดก็ตาม........


"ถอยไปซะ ไอพวกสวะ นี่มันเรื่องของฉัน"


"เฮ้ยๆ บอส อย่าบอกนะว่าจะสู้คนเดียวน่ะ"


เบลเฟกอลถามอย่างงุนงง


ซันซัสเอง ไม่คิดที่จะตอบในคำถามนั้น 


ร่างสูงลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างนิ่งสงบ 


ดวงตาสีเลือดเยือกเย็นกว่าทุกครั้ง


"ซันซัส ฉันเชื่อว่าเจ้าไม่ได้คะ......"


"เหอะ ไอเเก่


รู้รึเปล่าว่าเเกกำลังพูดอะไรออกมา


ลืมไปเเล้วหรอ สุดยอดลางสังหรณ์น่ะ


ไม่มีน้ำหนักพอหรอกนะ 


เเม้มันจะเป็นคำพูดของเเกก็ตาม"


รุ่นที่9สะอึกกับถ้อยคำเสียดสีนั้น


มันคือคำพูดของตัวเค้าเอง.......


"ซันซัส....."


"รุ่นที่9ถอยไปก่อนครับ"


สึนะพูดขึ้นตัดบท


เเม้จะมีข้อสงสัยหลายอย่าง


เเต่ตอนนี้สิ่งที่ควรทำที่สุด 


คือการจัดการกับซันซัส 


ปังๆๆ!


การต่อสู้ของสึนะเเละซันซัสเริ่มทวีความรุนเเรง


จนผนังห้องเเตกออก


สนามประลองจึงถูกเปลี่ยนที่ 


ฮิบาริเองก็ถูกเบลเฟกอลที่รอจังหวะอยู่ 


พาออกมาจากที่ตรงนั้นด้วยเช่นกัน


โดยการอำพรางของฟราน


ทำให้คนอื่นๆไม่สามารถมองเห็นการหลบหนีในครั้งนี้



เพราะถูกพาตัวไปกลับไปที่โรงเเรมของวาเรียซะเเล้ว


จึงไม่รู้เลยว่าเหตุการณ์นั้นจะจบลงอย่างไร........


.


.


.


พอรู้เรื่องอีกที ก็ตกเย็นลงไปเเล้ว 


ลุซซูเรียเเละเลวี่ต่างกลับมาที่โรงเเรมอย่างสะบัดสะบอม 


"บอสโดนจับไปสอบสวนเเล้ว


ไม่รู้ทำไมถึงยอมให้จับกันเเน่


เเต่บอสไม่ให้เจ้กับเลวี่เข้าไปยุ่งวุ่นวาย 


ความผิดถึงตกอยู่ที่บอสเพียงคนเดียว


เเละดูเหมือนเรื่องของเจ้าหนูเมฆา


จะโดนเลื่อนออกไปเเล้วด้วย"


ลุซซูเรียเล่าออกมาในขณะที่กำลังให้คูจังรักษาเเผลให้


เหล่าวาเรียมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก 


"ฮ่าๆ งี้ตำเเหน่งบอสก็เป็นของเจ้าชายเเล้วล่ะสิ"


เบลเฟกอลหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง


ผัวะ!!!!!


"อย่าตลกสิยะ! (ดูหน้าเจ้าหนูเมฆาสิ)"


ลุซซูเรียตบเกรียนเบลเฟกอลเล็กน้อย


ก่อนจะกระซิบเบาๆ


เเละพยักเพยิดไปทางร่างโปร่ง


ที่นั่งเงียบมาตั้งเเต่โดนพาตัวมา


ใบหน้านิ่งสนิทราวกับคิดอะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา 


เเม้จะพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นยังไง


เเต่ร่างโปร่งนั้นก็ยังคงนิ่งสนิท


เบลเฟกอลเเละคนอื่นๆ


จึงพากันออกจากห้องใหญ่


เพื่อให้ฮิบาริได้อยู่คนเดียว


ในห้องของบอสเเห่งวาเรีย...........


ฮิบารินั่งคิดทบทวนอะไรหลายๆอย่าง


สายตาเเน่วเเน่ที่ทำราวกับเรื่องโกหกนั้นคือเรื่องจริง


ทำให้ใครหลงเชื่อไปไม่น้อย เเต่ฮิบาริรู้ดี


เรื่องที่เจ้าตัวพูดล้วนปั้นเเต่งมาทั้งสิ้น


เพราะอะไรทำไมถึงทำเเบบนั้นกัน.....


คิ้วเรียวขมวดหมุนนิ่งคิด


ก่อนจะตัดสินใจอะไรบางอย่าง


ปัง!


"อ้าวๆ จะไปไหนฮะ น้องชายอาจารย์~"


ฟรานที่นั่งเล่นอยู่คนเดียวในห้องโถงเอ่ยทัก


เมื่อเห็นร่างของผู้พิทักษ์เมฆาเดินออกมาจากห้อง

 

"ผมจะกลับฐานของผม"


ฮิบาริเดินออกมาจากชั้นบนสุดของโรงเเรมหรู


ในขณะที่ในมือก็ต่อสายหาใครบางคน


"เท็ตซึยะ เอารถมอเตอร์ไซค์มาให้ผมที"


เพียงไม่นาน


มอเตอร์ไซค์คันใหญ่สีดำก็ถูกนำมาส่งตามที่หมาย 


ไม่ว่าจะเอ่ยถามหรือบอกให้กลับฐานยังไง


ฮิบาริก็ยังคงนิ่งเงียบ


คุซาคาเบะทำได้เเค่มองเเผ่นหลังโปร่ง


ที่ขับมอเตอร์ไซค์ห่างออกไป


จากเส้นทางกลับสู่ฐานทัพ


ของผู้พิทักษ์เเห่งเมฆามากขึ้นเรื่อยๆเท่านั้น


ถึงจะพูดออกไปว่าจะกลับฐานทัพ


เเต่เส้นทางนั้นเป็นตัวบอกชี้ชัด


ถึงสิ่งที่ร่างโปร่งนั้นกำลังมุ่งหน้าไปอยู่ดี


......ฐานทัพหลักวองโกเล่..... 


ที่ๆตัวของเค้าเองพึ่งจากมา


ภายในใจยังคงครุ่นคิดอยู่เสมอ


......ทำไมต้องช่วยผม........


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

338 ความคิดเห็น

  1. #223 Hiba-chan (@JaruwAnKonkAew) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 11:54
    เพราะซันซัสรักนายไงเลยช่วยเอิ้กๆ//ทอนฟาเสย
    #223
    1
    • #223-1 29603426 (@29603426) (จากตอนที่ 44)
      16 กันยายน 2560 / 15:44
      ใช่ค่ะ ท่านเคียว^_^
      #223-1