● รักข้างเดียว ● [ One-side love] (yaoi) [END]

ตอนที่ 25 : ● รักข้างเดียว ● Side 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 327 ครั้ง
    19 ก.ย. 57

















 

รักข้างเดียว [ One-side love]



 








 -22-

 









        “ หึ”


       นั่นเป็นเสียงในลำคอของไอ้ภาสตอนที่มองไปเบื้องหน้าแล้วเห็นแฟนหนุ่มรุ่นน้องของตัวเองกำลังประคับประคองเพื่อนชายคนสนิทท่าทางเป็นห่วงเป็นใยชนิดที่ว่าทำเอาคนที่บังเอิญผ่านมาเห็นถึงกับคิ้วกระตุก กัปตันทีมฟุตบอลเม้มปากแน่นด้วยใบหน้าถมึงทึงหน้าตาท่าทางมันพยายามเก็บกดอารมณ์ที่กำลังประทุเต็มที่ก่อนที่มันจะเดินสะบัดหน้าหนีไปทางชมรม



        “ อ้าวเฮ้ย”


       วิทย์มองตามแผ่นหลังมันไปอย่างเห็นใจอย่างว่าแหละมันคงกำลังหึงก็จะอะไรซะอีกหล่ะถ้าไม่ใช่ว่าไอ้ต่อเพื่อนสนิทของน้องฝันเดินดันขาพลิกตอนซ้อมแบดฯเลยเดือนร้อนให้ทั้งน้องฝันและน้องไผ่ต้องดูแลประคบประหงม จนทำให้ไอ้ภาสมันเริ่มรู้สึกว่าเหมือนคนตัวน้อยนั่นจะใส่ใจเพื่อนตัวเองมากกว่าแฟน


       หึ ไอ้รุ่นน้องนั่นก็ตัวดีแกล้งอ้อนให้เพื่อนตัวเองดูแลจนน่าหมั่นไส้ ตัวน้องฝันเองก็ใสซื่อเหลือเกินดันไม่รู้ทันซะได้คงเพราะไม่คิดอะไรมากแค่คิดว่าช่วยเพื่อนตอนที่กำลังลำบาก แต่ดันไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังจะทุกข์ยากเพราะแรงหึงของแฟนตัวเอง  นั่นก็อีกไม่รู้ว่าตอนนี้น้องไผ่ไปไหนเพราะปกติเห็นเดินไปไหนมาไหนกันสามคนแต่วันนี้ดันมีแต่น้องฝันกับไอ้ตัวต้นเรื่องสร้างความร้าวฉานให้คนอื่น




     ...เดี๋ยวเจอกู ไอ้ตัวดี...




       “ ใกล้ตายแล้วรึยัง”



      วิทย์ทักหนุ่มรุ่นน้องที่เดินกระเผลกๆโดยมีเพื่อนตัวน้อยจับประคองอยู่ข้างๆมันเหลือบตามองเขาแวบนึงต่างจากน้องฝันที่หัวเราะคิกกับคำทักของเขา


       “ ไปไหนมาครับพี่วิทย์”


       “ เพิ่งเลิกเรียนหน่ะว่าจะไปหาน้ำใบบัวบกให้ไอ้ภาสมันสักหน่อย” พี่วิทย์ยักคิ้วยิ้มกริ่มต่างจากฝันที่หน้าตื่นด้วยความตกใจรีบละล้ำละลักถาม “ พี่ภาสเป็นอะไรเหรอครับ”


      “ มันกำลังจะช้ำในตายหน่ะสิ”


      “ หา”


      “ ไม่หาหล่ะเรื่องจริงเชียว” วิทย์กอดอกยิ้มๆ


      “ อะไรกับครับฝันไม่เข้าใจ...” ฝันเขย่าแขนวิทย์อย่างร้อนรน “...ตกลงพี่ภาสเป็นอะไรครับ เมื่อกลางวันก็ไม่เห็นลงมากินข้าวเลย”


      “ ห่วงมันเหรอ” แอบเหล่ตามองหน้าไอ้น้องต่อที่หน้าเผือดลงนิดนึงตอนที่เห็นฝันพยักหน้ารับอายๆ


      “ ถ้าห่วงนักก็รีบไปดูสิ ตอนนี้มันคงกำลังหัวหมุนอยู่ห้องชมรมโน่นแหละ"


     “ แต่ว่า..” ฝันเหลือบตามองต่อที่หน้าเสียนิดๆคล้ายคนถูกทิ้ง “...เอ่อ”


     “ ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยว‘น้องต่อ’นี่พี่ดูแลเอง” ต่อหันขวับมาใบหน้าทะเล้นของรุ่นพี่แล้วถอนหายใจเฮือกสีหน้าสีตาปิดไม่มิดเลยว่าไม่รู้สึกดีเลยที่จะได้รับความช่วยเหลือ


     “ เอ่อ งั้นๆ..” ฝันทำหน้าลังเลห่วงเพื่อนก็ห่วงเพราะต่อยังเดินไปไหนมาไหนคนเดียวลำบากต้องมีคนช่วยประคอง แต่คนตัวโตนั่นสิสองสามวันมานี้ดูเงียบๆไม่ค่อยพูดวันนี้ก็ไม่ยอมลงมากินข้าวด้วยยิ่งคิดฝันก็ยิ่งห่วง สุดท้ายฝ่ายที่ชนะคือความห่วงที่มีต่อภาสกรร่างบางจึงยิ้มบางๆให้เพื่อนแล้วพยักหน้าขอบคุณพี่วิทย์ที่อาสาดูแลเพื่อนเขาให้ ถึงสองคนนี่ดูจะไม่ลงรอยกันแปลกๆแต่ก็คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง เสียแต่วันนี้กิ่งไผ่ไม่มาเรียนไม่งั้นฝันคงไม่ทำตัวติดกับต่อเป็นเงาขนาดนี้หรอก


      “ งั้นรบกวนพี่วิทย์ด้วยนะครับ”


      “ อ่าหะ”


      “ เฮ้ย”


       ตอนที่ลับหลังฝันไปแล้วเสียงถอนหายใจอย่างหนักหน่วงของต่อพร้อมใบหน้ากึ่งยิ้มกึ่งบึ้งก็ปรากฎให้เห็นจนวิทย์ซึ่งยืนมองอยู่อดปากเสียใส่ไม่ได้



       “..เกิดมาก็เพิ่งเคยเห็นนี่หล่ะว่ะ..” ต่อหันมามองใบหน้าที่เคยมีแต่รอยยิ้มตอนนี้กำลังกดมุมปากมองเขาคล้ายสำรวจ “...พวกเหลือบไร”


       “ พี่พูดอย่างนี้หมายความว่าไง”


       “ มึงรู้จักพวกปรสิตป่ะ พวกนี้แม่งชอบอาศัยร่างกายคนอื่นคล้ายๆกับพวกมือที่สาม...” สายตาของวิทย์มองตรงๆ “...แล้วก็คอยหาโอกาสตอนที่เจ้าของร่างอ่อนแอเพื่อแทรกซึมเข้ามาทำร้ายเจ้าของร่างตอนที่เขากำลังเจ็บป่วย คงคล้ายกับพวกที่ชอบแทรกตัวเข้ามาก่อกวนความสัมพันธ์ของคนอื่นเขามั้ง”


       “ พี่จะพูดอะไร” ต่อเสียงแข็งหน้าแดงก่ำถามเสียงห้วน


      “ แล้วมึงกำลังทำเหี้ยอะไรอยู่หล่ะ”


      “ ไอ้พี่วิทย์” ต่อกระโจนเข้าใส่รุ่นพี่ที่กำลังยิ้มมุมปากแต่แววตานิ่ง มือหนากระชากคอเสื้อจนร่างที่เตี้ยกว่าแทบจะปลิวแต่เพราะขาที่ยังเจ็บอยู่ทำให้ทรงตัวลำบากขยับทีหน้าเกือบทิ่มยังดีว่าไอ้รุ่นพี่ที่ถูกเขากำคอเสื้อมันยังมีแก่ใจคว้าเอวเขาเอาไว้ทัน  เหตุการณ์มันคล้ายกับนิยายน้ำเน่าละครหลังข่าวเพราะใบหน้าของเขาทั้งคู่ใกล้กันเพียงคืบเดียว หน้าขาวๆของไอ้รุ่นพี่ใกล้เขาจนสะท้อนเห็นว่านัยน์ตาคู่นั้นเห็นภาพเขาชัดเจน ไอ้พี่วิทย์มีสีหน้าตกใจกับท่าทางของเขาแต่มันยังคงนิ่งไม่ผลักมือทั้งสองข้างที่กำเสื้อมันอยู่



        “ หึ จะต่อยกูเหรอ” วิทย์ยิ้มเหยียดๆ “..ทำไมกูพูดแทงใจดำมึงรึไง”


        “ เหอะ” ต่อทำเสียงในลำคอแววตานิ่งดูเย็นเฉียบ “..นอกจากจะขี้เสือกแล้วยังเป็นพวกฟังไม่ได้สับคิดเองเออเองอีกเนอะ”


       “ แล้วที่มึงทำทุกวันนี้หมายความว่ายังไงหล่ะ”


       “ ผมทำอะไร”


       “ ไอ้เหี้ย...” วิทย์ชกไหล่มันไปทีนึงคงจะแรงน่าดูเพราะอีกฝ่ายดูหน้าเสียไปเหมือนกัน “...ที่มึงทำตัวสนิทสนมออเซาะน้องฝันทั้งๆที่ก็รู้ว่าเขามีเจ้าของนี่หมายความว่าไงหล่ะ”


      “ ทำแล้วยังไง” ไอ้เด็กต่อเลิกคิ้วมอง


      “ มึงมันเหี้ยไง..” วิทย์ด่ากลับพร้อมกับผลักอกอีกฝ่ายแรงๆจนต่อถลาลงพื้นไปแต่มันยังอุตส่าห์ดึงเขาตามลงไปด้วยสุดท้ายวิทย์จึงล้มทับอยู่บนตัวของต่อ



      “ โอ้ย”


      “ สมน้ำหน้า” วิทย์ทำหน้าเยาะเย้ย “ กรรมมันคงตามสนองพวกชอบแย่งของชาวบ้านไง”


      “ พูดพอรึยัง” ต่อพูดนิ่งๆ


      “ ทำไมกูจะพูด”


      “ ....”


       “ มึงมัน เหี้ย อะ อื้ม” วิทย์ตาเบิกโพรงตอนที่ริมฝีปากคนตรงหน้ากำลังบดจูบปากตัวเองด้วยกิริยากระแทกกระทั้น นัยน์ตาที่ดูเรียบเฉยบัดนี้เต็มไปด้วยเพลิงอารมณ์ที่ลุกโชน เขาทั้งทุบทั้งผลักคนใต้ร่างที่กำลังช่วงชิงลมหายใจของตัวเองอย่างไม่ลดละ




      “ อื้อ”


      “ พี่แม่ง...” ต่อพูดชิดริมฝีปาก “...ชอบคิดเองเออเอง”


      “...ผมมันดูเหี้ยขนาดจะแย่งฝันมาจากเพื่อนของพี่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ”


      “ ก็เออซิวะ”


      “ งั้นพี่รู้ไว้เลยนะว่า ถ้าพี่ภาสเผลอเมื่อไหร่ผมจะเอาฝันคืนแน่”


      “ ฝันไปเถอะมึง” วิทย์ชกอกอีกฝ่ายแรงๆ


     “ ก็ลองดูพูดไปก็กัดขอบปากวิทย์เบาๆก่อนจะอาศัยจังหวะเผลอสอดลิ้นของตัวเองเข้าไป คราวนี้วิทย์ตาเหลือกตกใจหอบหายใจฮักๆพยายามจะเบี่ยงตัวหนี


      “ อื้อ”


      ไม่ใช่การตอบรับประโยคที่เหมือนคำถามแต่วิทย์กำลังกลั้นเสียงตัวเองที่ดูอ่อนแรงเหลือเกินตอนที่ลิ้นร้อนๆนั่นเกี่ยวกระหวัดรัดไปทั่วปลายลิ้นเขา



      “ อื้อ ปล่อย ปล่อยกู”

       ต่อถอนริมฝีปากหนาออกจากกลีบปากตรงหน้าและจ้องเข้าไปในดวงตาที่กำลังสั่นระริก “ ไม่” เขาประกาศกร้าวก่อนจะกระโจนเข้าหาความนุ่มนิ่มในโพรงปากนั้นอีกครั้ง



       “ โอ้ย”


      “.....”


      “ ไอ้เหี้ย”


      ต่อกุมข้อเท้าตัวเองที่ถูกอีกฝ่ายเหยียบเน้นๆด้วยใบหน้าเหยเก ใบหน้าขาวๆของไอ้หนุ่มรุ่นน้องดูซีดขาวเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าไม่เท่ากับริมฝีปากของมันที่กำลังซี๊ดขอบปากเพราะถูกเขากัดเต็มๆ


      “ ไง...ยังจะซ่าส์อีกมั้ย”

      “....”


       ต่อไม่พูดแต่ก้มหน้านิ่งกุมข้อเท้าตัวเอง วิทย์เห็นสภาพมันแล้วเดาได้ไม่ยากว่ามันคงเจ็บน่าดูเห็นแอบหน้านิ่วคิ้วขมวดไปหมด หึ รุ่นพี่หนุ่มแค่นยิ้มสาวเท้ามาหยุดยืนตรงหน้ามันเพราะก่อนหน้าที่ประทุษร้ายร่างกายมันสำเร็จแล้วเขาก็วิ่งไปตั้งหลักเสียไกล


      “ เป็นเหี้ยอะไร”


      “ เรื่องของผม” มันทำหน้ายู่สะบัดพรืดไปทางอื่น


      “ อย่ากวนตีน”


      “ โอ้ย” คราวนี้มันหันมาทำตาเขียวใส่ตอนที่เขาโบกมือใส่มันจนเซไปอีกด้าน ไอ้ต่อจ้องหน้าเขาแปบนึงก่อนจะค่อยๆขยับตูดไปชิดผนังกำแพงแล้วใช้มือทั้งสองข้างดันตัวเองให้ลุกขึ้น แต่เพราะเสียการทรงตัวทำเอาลุกขึ้นได้ยากเกือบจะล้มไปอีกรอบดีว่าวิทย์คว้าเอวเขาไว้ทันอีกครั้งหนึ่ง ต่อมองอีกฝ่ายนิ่งๆก่อนจะพยายามขยับตัวหนีไปอีกด้าน


      “ ถ้ามึงล้มไปอีกครั้งนี้...กูจะซ้ำนะ”


      “ แม่ง” มันสถบเบาๆ


      “ หึ” วิทย์แสยะยิ้มก่อนจะถูปากตัวเองแรงๆตอนที่มองใบหน้าอีกฝ่าย “...มึงมองอะไร”


      “ ถูให้ตายก็ลบไม่ออกหรอก...” ไอ้ต่อยิ้มกวนตีน “...ถึงยังไงพี่ก็เสียจูบให้ผมอยู่ดี”


       “ ถือซะว่าหมามันเลียปาก”


       “ ระวังมันอยากเลียอย่างอื่นด้วยนะ” ไม่พูดเปล่ามือที่วางอยู่ตรงบ่าไล่ลงเรื่อยๆสุดท้ายมือไอ้ต่อหยุดที่เอวเขาแล้วคลึงเบาๆท่าทางมันดูเจ้าเล่ห์ไม่ต่างจากแววตา  วิทย์ชะงักไปพักนึงก่อนจะมองสบตาสายตาหนุ่มรุ่นน้อง


       “ งั้นเหรอ”


       “....” วิทย์ชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆมันจนอีกฝ่ายเอียงหลบ


       “ โอ๊ย”


       “ ไอ้เหี้ยพี่วิทย์”


        วิทย์ยืนขำเสียงดังตอนที่มันกุมคอตัวเองหน้าแดงก่ำ มันกำลังโมโหสุดเหวี่ยงเรียกได้ว่าถ้ามันขยับตัวได้สะดวกกว่าคงมีเสียเลือดกันบ้าง



       ...หึ หนึ่งจูบแลกกับหนึ่งคิสมาร์ค...



       ต่อนึกแค้นใจรีบรวบคอเสื้อขึ้นสูงเพื่อปิดบังรอยที่อีกฝ่ายจงใจทิ้งไว้บนต้นคอในบริเวณที่เห็นชัดขนาดนี้ ขนาดมองไกลๆยังเห็นเลย แม่งเอ้ย ถ้าใครเห็นเขาจะเอาหน้าไปไว้หน้า ทั้งรอยบนต้นคอทั้งสภาพเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ใครเห็นคงนึกว่าเขาไปฟัดกับใครมา แม่งเอ้ย ...ฝากไว้ก่อนเถอะ... ครั้งหน้าผมจะทำให้พี่ร้องไม่ออกแน่ร่างสูงนึกหมายมาดในใจ






   ..........

   ..........






        ฝันยืนละล้ำละลักอยู่หน้าห้องชมรมฟุตบอลซึ่งตอนนี้นอกจากจะมีเด็กในชมรมกำลังเลี้ยงลูกบอลไปมาในห้องพร้อมกับส่งเสียงดัง  แต่อีกมุมหนึ่งก็เห็นคนตัวโตที่นั่งหันหลังให้ประตูกำลังจดจ้องอยู่หน้าโน๊ตบุ๊คด้วยใบหน้าเคร่งขรึม คงเพราะช่วงนี้ต้องทำเรื่องของบชมรมกีฬาจึงไม่แปลกที่ประธานชมรมกำลังนั่งหลังขดหลังแข็งจ้องจอคอมฯดังนั้นช่วงนี้ชมรมกีฬาต่างๆจึงงดซ้อมกันด้วยเพราะใกล้สอบปลายภาคแล้วด้วย


       “ ไอ้เหี้ยจอมมึงส่งบอลให้ใครเนี่ย”


       “ โทษๆ ก็ที่แม่งแคบนี่หว่า”


       “ แล้วใครเสือกให้มาเล่นในห้องวะ” เพื่อนคนหนึ่งตะโกนจากอีกฟากของห้อง


       “ พอๆ ส่งบอลเร็วไอ้ห่า”


       เสียงทะเลาะกันล้งเล้งดูเป็นกันเองทำเอาฝันอดยิ้มนิดๆ แต่ถึงเสียงจะดังเท่าไหร่คนตัวโตที่ก้มหน้าอยู่กับคอมฯก็ไม่หันมามองสักที ฝันจึงกลั้นใจเดินเข้าไปในห้องชมรมและปฎิกิริยานั้นก็สร้างความสนใจให้กับรุ่นน้องที่กำลังสนุกต่างพร้อมเพียงกันหันมามองฝันโดยมิได้นัดหมาย


      “ อ้าวพี่ฝัน”


      “ หวัดดีพี่...” น้องจอมคนที่กำลังเลี้ยงบอลอยู่เอ่ยทักเขา “...มาหาพี่ภาสเหรอครับ”


      “ เอ่อ ครับ” เท่านั้นแหล่ะเสียงโห่แซวก็ดังขึ้นรอบทิศและครั้งนี้พี่ภาสก็หันมามองทางฝันแวบนึงก่อนจะหันกลับไป ท่าทางแบบนั้นทำเอาฝันใจเสีย


      “ รีบไปง้อเลยพี่ฝัน...” รุ่นน้องคนนึงกระซิบบอก “...ไม่รู้เป็นไรกระแทกแป้นพิมพ์จนจะพังแล้วนั่น”


     “ เอ่อ” ฝันขมวดคิ้วแปลกใจปกติพี่ภาสออกจะใจดีทำไมวันนี้ถึงดูแปลกๆไป


     “ ไปเลยพี่”


      “ ให้พี่ภาสแกหอมแก้มพี่สักทีผมว่าก็คงหายแล้วมั้ง” น้องจอมทายาทขาเสือกของพี่วิทย์พูดเสียงดังเรียกได้ว่าจงใจพูดให้ใครบางคนที่อยู่หน้าคอมฯได้ยิน


      “ ไอ้พวกเหี้ย  เสียงดังอะไรนักหนา กูจะทำงาน”


       เสียงดังราวกัมปนาทแหวกอากาศมาอย่างรวดเร็วทำเอาขนหัวลุกกันยกทีม แต่เหมือนพวกน้องๆจะมีภูมิคุ้มกันเพราะแต่ละคนแค่ยักไหล่ยิ้มๆก่อนจะหันไปสนใจลูกกลมๆตรงหน้า  ส่วนฝันที่ยืนอึ้งอยู่ถึงกับไปไม่เป็นจำต้องค่อยๆเคลื่อนกายไปหยุดอยู่ตรงแผ่นหลังกว้าง


      “ พี่ภาส”


      “....”

      “ พี่ภาส” ยังคงนิ่ง


      “พี่ภาสครับ” คราวนี้ฝันทำใจกล้าสะกิดบ่ากว้างเบาๆซึ่งมันได้ผลเพราะคนตัวโตถอนหายใจเฮือกๆก่อนจะหันมามอง


      “ ครับฝัน”


      “ เป็นอะไรครับ” ฝันเอื้อมไปกุมมือหนาแล้วเขย่าเบาๆพร้อมกับทำหน้าออดอ้อนด้วย


      “ เปล่านี่”


      “ไม่จริงหรอก...” ฝันทำหน้าเป็นห่วงมือบางเลื่อนไปคลี่หัวคิ้วทั้งสองข้างที่กำลังขมวดมุ่น “...ไม่สบายรึเปล่าครับ พี่ภาสดูเพลียๆนะเป็นอะไรรึเปล่า  บอกฝันเถอะครับฝันห่วงพี่ภาสนะ”


       “ แค่ปวดหัวนิดหน่อย”


       แค่บอกว่าปวดหัวร่างบางก็รีบกระวีกระวาดไปค้นตู้ยาในห้องชมรมเพื่อหายาแก้ปวด พร้อมกับวิ่งไปกดน้ำตรงหน้าห้องให้อย่างเร่งด่วน  กิริยาที่แสดงออกของฝันทำเอาภาสกรเผลอยิ้มนิดๆ จริงสินะ ถึงยังไงเขาก็ยังคงเป็นคนสำคัญของฝันอยู่เสมอ




       “ พี่ภาส”


       “ พี่ภาส”


       “ ครับ” ภาสกรเหมือนได้สติตอนที่นิ่งไปพอเงยหน้าขึ้นจึงเห็นใบหน้าร้อนรนของฝันที่ยื่นเม็ดยากับน้ำมาให้


       “ เป็นอะไรครับ ทำไมนิ่งไปเฉยเลย”ฝันลูบเนื้อลูบตัวเขาอย่างห่วงใย “...ไปหาหมอมั้ยครับเดี๋ยวฝันพาไป พี่ภาสดูอาการไม่ค่อยดีเลยนะ  นะครับไปหาหมอกัน เดี๋ยวฝันพาไป”


       “ ไม่ต้องหรอก”


       “ แต่ว่า...” ฝันทำหน้ายุ่ง


       “ แค่พี่นอนสักตื่นก็หายแล้ว”


       “ จริงเหรอครับ” ฝันคิดตาม


       “ พี่ขอนอนตักฝันได้มั้ย”


        “ เอ่อ ครับ”

 
        “แล้วแบบนี้พี่ภาสนอนสบายเหรอครับ”
ยังไม่ทันที่ฝันจะตอบตกลงภาสกรก็ล้มลงลงนอนเอาศีรษะวางบนตักฝันแล้วนอนเหยียดยาวไปกับพื้น  ฝันจึงยิ้มอ่อนๆก่อนจะขยับตัวเอาเสื้อคลุมที่วางไว้ใกล้ๆเอามารองศีรษะให้คนตัวโต




        “ ฝัน”


       “ ครับ”


       “....” พี่ภาสไม่พูดอะไรต่อเพียงแค่ยิ้มมุมปาก ก่อนจะค่อยๆปิดเปลือกตาลงโดยไม่ลืมที่จะคว้ามือฝันมากุมไว้ตรงหน้าอก ฝันเห็นกิริยาราวกับเด็กน้อยนั่นแล้วก็นึกขำ พี่ภาสจึงหรี่ตาอย่างงอนๆที่เห็นฝันขำก่อนจะสะบัดหน้าหนีไปอีกทางแต่ไม่ลืมยึดมือฝันไปดมด้วย


       “ พี่ภาสครับ”


      “ หืม”


      “ พี่ภาส”


        ฝันอมยิ้มก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆใบหน้าคมคายจนช่องว่างระหว่างเราห่างกันแค่คืบ ถึงแม้ว่าคนตัวโตจะไม่พูดอะไรแต่ฝันก็รู้สึกได้ว่าพี่ภาสมีเรื่องบางอย่างในใจ เรื่องบางเรื่องที่ทำให้พี่ภาสดูแปลกๆไป คนตัวโตนั่นพูดน้อยลงและชอบคิดอะไรเงียบๆพี่ภาสเปลี่ยนไปตั้งแต่วันที่ต่อขาเจ็บ ตอนแรกฝันก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกและเพราะการที่ตัวเองไม่นึกอะไรนี่แหละถึงต้องมานั่งเสียใจที่เผลอทำอะไรไปให้พี่ภาสน้อยใจ  ใช่ พี่ภาสกำลังน้อยใจ


       ถึงแม้คนตัวโตจะไม่พูดแต่ฝันก็รู้สึกได้แล้วมันจะแปลกอะไรถ้าฝันจะง้อพี่ภาสและใส่ใจคนรักตัวเองให้มากกว่านี้เหมือนที่พี่ภาสเคยบอกและแสดงออกว่ารักและห่วงใยฝันมาตลอด ในวันที่ฝันทุกข์ใจก็มีพี่ภาสที่อยู่เคียงข้างกัน บางครั้งเรื่องบางเรื่องเราบอกกันยากเพราะยิ่งใกล้ชิดก็ยิ่งยากที่จะเอ่ยออกไป แต่ฝันก็เรียนรู้ที่จะปรับตัวเหมือนที่เราสองคนเคยให้สัญญากันว่าจะจับมือกันไปเรื่อยๆ ในเมื่ออยากให้ความรักของเราได้ก้าวต่อไปจึงไม่แปลกที่เราต้องหันหน้ามาคุยกันและพร้อมที่จะเรียนรู้กันไป


        “..ฝันไม่ได้คิดอะไรกับต่อนะครับ..” กระซิบเบาๆข้างหูภาสกร “...เราสองคนเป็นแค่เพื่อนกัน” ดวงตาที่ปิดสนิทของพี่ภาสเปิดขึ้นทันใดจนฝันแอบสะดุ้ง นัยน์ตาคู่คมจ้องตรงมาแววตาที่ทอดมองมาเต็มไปด้วยประกายบางอย่าง



       “ จริงเหรอ”


       “ ก็...” ฝันสูดหายใจลึกๆทำใจกล้ามองตอบไปอย่างอายๆ “...ฝันมีแฟนแล้วนะจะนอกใจแฟนได้ยังไง”


      “ ยิ่งขี้งอนแบบนี้” เอื้อมมือไปบิดจมูกภาสกรเบาๆ “...ตัวโตซะเปล่าขี้งอนจังนะครับ”


      “ หึ”


      “ ที่บอกว่าไม่คิดนอกใจแฟนเนี่ย...” ภาสกรหรี่ตามองใบหน้ายิ้มกริ่ม “...แสดงว่ารักแฟนมากเหรอครับ”


       “ ไม่รักจะยอมขนาดนี้เหรอ”


       “ อะไรนะ” พี่ภาสผุดลุกขึ้นแล้วทำท่าเขี่ยขี้หูด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์


       “ ก็ เอ่อ รักครับ”


       “ รักมากมั้ยครับ” ภาสกรถามยิ้มๆ


       “ ก็ เอ่อ รัก...รักมากครับ”


        “ จุ๊บ”








       ...โห่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ...




          ฝันนั่งหน้าแดงแปร๊ดเพิ่งนึกขึ้นได้ว่านอกจากเขาทั้งคู่แล้วยังมีน้องๆในชมรมอีกตั้งหลายคนที่เล่นเตะบอลอยู่ซึ่งตอนนี้เด็กเหล่านั้นกำลังพร้อมใจกันโห่แซวเขาทันทีที่พี่ภาสจุ๊บแก้มฝันเบาๆ  ฝันอ้าปากค้างตกใจรีบมุดหน้าอยู่กับอกพี่ภาสที่รวบฝันไปกอดเสียแน่นตรงกันข้ามกับเจ้าตัวที่เพียงยิ้มกริ่มให้น้องๆ


       “ โหพี่ เห็นเก็กหน้านิ่งอยู่ตั้งนาน พอพี่ฝันมานี่เอาเลยนะ”


       “ ฮ่าๆๆ แม่งพี่ภาสนี่ร้ายหว่ะ เห็นนิ่งๆพอเขาเผลอแล้วหอมแก้มเขาเลยเนอะ”


      “ หวานเว่อร์”


      “ พวกผมฟินนะเนี่ยพี่”

        และอีกสารพัดจนคนในอ้อมแขนแทบจะสุกไปทั้งตัวเขาไม่เห็นหน้าฝันหรอกว่าเป็นยังไงแต่ให้เดาตอนนี้คงแดงก่ำเป็นแน่ยิ่งชอบขี้เขินอยู่ด้วย



        “ พอๆพวกมึง เห็นมั้ยเนี่ยฝันอายจนไปไม่ถูกแล้ว”


        “ ฮ่าๆๆๆ”


       “ ยังมีหน้ามาหัวเราะไปเลยพวกมึงไปเล่นที่สนามเลย”


        “ นั่นๆ อยากสวีทสองต่อสองก็บอกดีๆพี่”


      “ เออ กูอยากอยู่กับแฟนสองคนพวกมึงมีปัญหาม่ะ




        ...จบกัน...ฝันอายแทบจะแทรกแผ่นดินหนีตอนที่พวกนั้นเฮโลเดินออกไปแต่ไมวายทิ้งประโยคเด็ดให้คนฟังแทบมุดดินหนี  “ เพลาๆบ้างนะพี่ภาส พี่ฝันตัวเล็กนิดเดียวเดี๋ยวได้ช้ำคาอกพี่แน่ ฮ่าๆๆ”

          ฝันค่อยๆเงยหน้าจากอกพี่ภาสแล้วก้มหน้าซ่อนแก้มสีแดงปลั่งท่าทางแบบนี้คนมองนึกอยากแกล้ง




        “ ฝัน”


       “ ฮือ พี่ภาส” ฝันทำหน้าแดงสลับซีด “..ฝันอาย” ภาสกรจึงอดเกลี่ยแก้มขาวซึ่งกำลังขึ้นสีหน้ามองอย่างหมั่นเขี้ยวไม่ได้

 
      “ ฮ่าๆๆๆ”


      “ พี่ภาสอ่ะ” ฝันทำหน้าง้อก่อนจะทุบบ่ากว้างไปทีนึง หึ ยังจะมายิ้มอีก


       “ เปล่าซะหน่อยครับ”


       “ คนเจ้าเล่ห์”


       “หึ แต่ฝันไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลย เรื่องเก่ายังไม่เคลียร์นะ”


       “ อะไรกันครับ” ฝันทำหน้าตกใจตอนที่คนตัวโตยื่นหน้าเข้าใกล้ๆ ไม่พอยังกระซิบข้างหูสุดสยิว “...รู้รึเปล่าว่าพี่เป็นคนขี้หึง”


       “.....”


      “...เอ่อ พี่ภาส” ฝันดันอกแกร่งที่โน้มเข้ามาใกล้จนได้ยินเสียงลมหายใจกัน “..ไม่เล่นนะครับ”


      “ ใครบอกพี่เล่นๆ นี่กำลังเอาจริงนะเนี่ย”


      “ พี่ภาสอ่ะ”


       “ คนทำผิดต้องโดนทำโทษ”


       “ หืม ฝันทำผิดอะไรกันครับ ไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย”


       “งั้นเหรอ”


       “ อ่ะ อื้อ” ฝันหน้าตาตื่นตอนที่จมูกคมไล่สูดดมความหอมจากซอกคอขาว นอกจากดมดอมแล้วยังซุกไซร้ชวนจั๊กจี้ริมฝีปากหนาค่อยๆเลื่อนไปแตะตามซอกหูและใบหน้าขาว ภาสกรหรี่ตามองความงดงามตรงหน้าแล้วแตะปากคู่คมตั้งแต่หน้าผากไล่ลงมาเรื่อยๆ  ฝันที่เบือนหน้าหนีก็เพียงแต่เบี่ยงกายไปนิดๆเท่านั้นเพราะคนตัวโตจับล็อคไว้ไม่ให้ขยับ



       “ พี่ภาส”


      “ ครับ”


       “ อื้อ” ปากหนาค่อยกดจูบและบดคลึงขอบปากของฝันก่อนจะค่อยๆใช้ปลายลิ้นแทรกไปตามโพรงปากนุ่มแล้วไล่ต้อนเรียวลิ้มนุ่มนิ่มอย่างย่ามใจ ซ้ำยังเกี่ยวรัดหยอกเอินจนร่างบางแทบจะอ่อนระทวยหลอม
ละลายจนสุดท้ายต้องอาศัยแผ่นอกกว้างในการพำนักเพราะตอนนี้เรี่ยงแรงที่มีแทบจะหายไปจนหมด



       “ อ่ะ”


       ฝันซึ่งเพิ่งมีโอกาสจะกอบโกยลมหายใจของตัวเองหลังจากที่คนตัวโตปากนุ่มให้เป็นอิสระได้ไม่นาน ตอนนี้กำลังเอนแผ่นหลังบางให้ราบไปกับพื้นจากการชักนำของคนตัวโต กระดุมเสื้อนักเรียนของฝันหลุดออกจากกันไปทั้งแผงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ครันจะรวบปิดด้วยความอายก็ไม่ทันเสียแล้วเพราะมือหนาจับแขนทั้งสองข้างของฝันเลื่อนขึ้นเหนือศีรษะแล้วโน้มกายลงมาทาบทับ


       “ พี่เป็นคนหวงแฟนมากนะรู้มั้ย”



       พี่ภาสมองสำรวจอกเปล่าเปลือยของฝันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยประกายท่าทางของคนตรงหน้าทำเอาฝันสะท้านไปทั้งตัว ยิ่งตอนนี้ตำแหน่งของฝันกับพี่ภาสมันล่อแหลมชวนคิดซะเหลือเกิน


      “ พี่ภาส..” ริมฝีปากน้อยๆที่บวมเจ่อขยับเบาๆ “...อย่าทำนะครับ นะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”



     “ อ่ะ”


      นอกจากไม่ฟังแล้วยังเอาแต่ใจโน้มตัวลงมาจูบแผ่นอกของฝันอย่างเอาแต่ใจ ท่าทางพี่ภาสเหมือนเห็นฝันเป็นของหวานเพราะเขากำลังดูดเลียไปทั่วซอกคอขาวแล้วค่อยๆไล่ลงมาเรื่อยๆ จนถึงเม็ดสีทับทิมเป็นตุ่มทั้งสองข้างกำลังชูชันตามแรงอารมณ์คนตัวเล็ก ไม่รอช้าปากหนาก็บรรจงจูบซับพร้อมกับดูดดุนหัวนมสีสวยข้างหนึ่งแรงๆก่อนจะค่อยผ่อนลงเพราะเห็นกิริยาบิดเร่าๆของฝัน


       “ พะ พี่ภาส อื้อ”


       “ อย่าให้ใครจับเนื้อจับตัวฝันแบบวันนี้อีกนะ” แล้วไล่ปากไปดูดหัวนมสวยอีกข้างคราวนี้แอบกัดเบาๆพร้อมกับลูบกระโพกบางไปหลายที


       “ อ่ะ” ฝันครางตัวสั่นสะท้านพยายามขยับตัวหนี ทั้งที่นัยน์ตาคู่หวานเอ่อคลอไปด้วยน้ำตาซ้ำปากนุ่มยังแดงแจ๋เป็นภาพที่ทำเอาภาสกรหายใจติดๆขัดๆนึกอยากจะกระโจนเข้าใส่


        “ อึก สะ สัญญา ฮื้อ ฝันสัญญา...” ฝันพยักหน้าอ้อนออนขอความเห็นใจ “...จะไม่ให้ใครใกล้ชิดอีก อ่ะ”


       ภาสกรทำสีหน้าพอใจแต่มือยังไล่ไปตามต้นขาขาวแล้วสะกิดเบาๆจนร่างบางควรญครางไม่เป็นภาษา แรกๆเขาก็นึกแค่อยากจะแกล้งร่างบางให้รู้สึกระวังเนื้อระวังตัวเวลาอยู่กับเพื่อนสนิทเลยหาวิธีแกล้งให้ฝันยอมตกลงด้วยวิธีนี้ แต่ใครจะคิดว่ากิริยาไร้เดียงสานั้นปลุกอารมณ์ดิบในกายเข้าอย่างคาดไม่ถึง



       “ พี่ภาส..” มือบางพยายามยึดต้นแขนเขาไว้แล้วเรียกเสียงแผ่ว นัยน์ตาหวานปรือปรอยแต่มีกระแสขอความเห็นใจ “ ตรงนี้ไม่ได้นะครับ นะ”



        “ ฝันรู้มั้ย...” ภาสกรกระซิบชิดริมฝีปากบางพร้อมกับกดจูบเบาๆ “...ถ้าที่นี่ไม่ใช่ห้องชมรมพี่ไม่มีทางหยุดอยู่แค่นี้แน่” แววตาที่ฉายความปรารถนาของภาสกรทำเอาฝันพยักหน้ารับรู้อย่างอายๆ แต่ถึงอยากจะสัมผัสร่างกายของฝันขนาดไหนพี่ภาสก็ยังอุตส่าห์หักห้ามใจ โดยปากหนายังคงวนเวียนอยู่แถวใบหน้าและซอกคอหอมกรุ่นอยู่นานสองนานซึ่งฝันก็ยิยมยอมให้คนตัวโตเอาแต่ใจเพราะกลัวว่าพี่ภาสเกิดอารมณ์นึกอยากกอดฝันจริงๆซะตรงนี้ 

        สุดท้ายเหมือนภาสกรจะพยายามห้ามอารมณ์ของตนเองได้จึงค่อยๆผละออกจากตัวฝัน คนร่างบางจึงได้โอกาสรีบติดกระดุมเสื้อนักเรียนทั้งที่มือยังสั่นๆ จะไม่ให้สั่นยังไงไหวเมื่อคนตัวโตจ้องมองทุกอิริยาบถของฝันด้วยแววตาหยาดเยิ้ม



       “ พี่ภาส”


       ฝันแกล้งหยิกเบาๆตรงข้อมือหนาที่กำลังลูบต้นขาฝันเล่นอยู่แรกๆก็ลูบต้นขาแต่หลังๆเริ่มไล่จนจะถึงโคนขาเกือบใกล้กับจุดกึ่งกลางลำตัว


      “ อะไรครับ”


      “ ปล่อยเลยนะ”


      ภาสกรกดยิ้มมุมปากก่อนจะช้อนร่างบางมานั่งทับบนตักตัวเองจึงเหมือนคนตัวโตนั่งซ้อนหลังอยู่ ภาสกรจึงได้โอกาสวางคางไว้บนไหล่เล็กแล้วหันริมฝีปากไปขบติ่งหูอย่างหมั่นเขี้ยว


       “ ก็น่ารักอย่างนี้สินะ...” ภาสกรพึมพำเบาๆ “...พวกริ้นไรถึงเยอะเหลือเกิน”


       “ พูดอะไรครับ ฝันไม่เห็นเข้าใจเลย” ฝันกุมมือทับมือหนาที่รัดเอวฝันอยู่แล้วลูบเบาๆ “..ถ้าเป็นเรื่องต่อ พี่ภาสสบายใจเถอะครับนะ อย่าคิดมากเลย ขึ้หึงขนาดนี้ใครจะกล้านอกใจ” ท้ายประโยคแอบกัดภาสกร


       “ ก็ลองดูสิ เดี๋ยวรู้เลย” พูดไม่พอยังลูบสะโพกแล้วบีบก้นฝันซะเต็มมือ


       “ เพี๊ยะ”


       “ เจ็บนะครับ”


       “ ก็พี่ภาสอ่ะ...” ฝันทำตาเขียวใส่แต่ภาสกรก็ชิงโกรธโดยการสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง ร่างบางจึงต้องถอนหายใจเบาๆแล้วมือทั้งสองก็จับประคองใบหน้าคมให้หันมามองตรงๆ พี่ภาสเลิกคิ้วมองเหมือนจะถามว่าจะง้อยังไง


       “ จุ๊บ” ฝันทำใจกล้าเอาปากแตกปากพี่ภาสเบาๆ


       “ อีกทีสิเมื่อกี้ไม่เห็นรู้สึกเลย”


       “ พอแล้วครับ..” ก้มหน้าอายๆแต่มือหนายังเขย่ามือบางเบาๆเป็นกิริยาที่เรียกร้องและเอาแต่ใจราวกับเด็กน้อยๆ


       “ นะฝันนะ”


      “ เอ่อ”


      ...จุ๊บ...

       สุดท้ายฝันก็ทนรบเร้าไม่ไหวแตะปากพี่ภาสเบาๆอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้คนตัวโตเหมือนค่อยโอกาสอยู่แล้วจึงกดจูบตอบฝันอยู่นานสองนาน





       “ เฮ้ย”

........

........

         ฝุ่นกำลังกลั้นขำตอนที่เห็นพี่ชายตัวน้อยซึ่งอยู่ในอ้อมแขนของภาสกรกำลังพยายามตระกายหนีออกจากตักด้วยความเขิยอาย ตรงข้ามกับคนตัวโตที่ยักคิ้วทักทายเขาอย่างไม่แคร์เรื่องใดๆแล้วมือหนายังรัดเอวฝันไว้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


       “ โทษๆพี่ไม่นึกว่า..” ยังพูดไม่ทันจบปั้นซึ่งมาพบเจอเหตุการณ์พร้อมกันก็เขย่าแขนเสื้อเขาด้วยใบหน้าแดงก่ำ ริมฝีปากขบเม้มหูเหอแดงไปหมด หึ น่ารักซะไม่มี



        “ เออมาก็ดีเลยน้องปั้น...” ภาสกรที่ดูไม่ตระหนกตกใจเอ่ยทักไปมือก็ลูบบ่าเล็กของฝันซึ่งเจ้าตัวตอนนี้กำลังหน้าแดงแข่งกับน้องปั้น  “...วานช่วยดูเรื่องงบชมรมต่อทีนะ”


      “ คะ ครับ”


      “.....”


      ฝันก้มหน้างุดๆตอนที่พี่ภาสจูงมือฝันผ่านคนทั้งคู่ไปยังอีกมุมหนึ่งของห้อง ตอนสวนกันทันได้เห็นแววตาล้อเลียนของเจ้าน้องชายซึ่งยิ้มกริ่มดูเจ้าเล่ห์ไม่แพ้เจ้าของมือหนานี้เลย



     ...ตายๆๆๆ ฮือ ฝันจะเอาหน้าไปไว้ไหน...


     ...สองครั้งแล้วนะวันนี้ โอ้ยๆๆ...


       ฝันทำหน้าเหมือนจะตายให้ได้จนภาสกรต้องขยี้กระหม่อมบางแล้วยิ้มให้ “...ไม่ต้องอายหรอกคนกันเองทั้งนั้น”



       “ โอ้ย”


       พี่ภาสโอดครวญทั้งทีที่ฝันหยิบเอาลูกบอลซึ่งเป็นอุปกรณ์กีฬาที่กำลังช่วยพี่ภาสเก็บอยู่อีกมุมหนึ่งของห้องโยนกระแทกใส่อกคนตัวโตเต็มๆ นอกจากจะดูไม่มีท่าทีว่าจะเจ็บแล้วยังหัวเราะอย่างอารมณ์ ฝันจึงทำหน้ายู่ใส่การจะหันไปอีกมุมหนึ่งตรงหน้าโน็ตบุ๊คซึ่งมีเจ้าฝุ่นกับปั้นกำลังก้มดูอะไรบางอย่าง  ทันได้เห็นนแววตาของปั้นซึ่งลอบมองอยู่พอสบตากันเท่านั้นแหละก็ออกอาการแก้มแดงหันหน้าหนีกันไปทั้งคู่



      .........




     “ คู่นี้เขาหวานเนอะ”



      “....”


      “...อยากเห็นพี่ปั้นเขินแบบฝันบ้างจัง” ปั้นซึ่งกำลังรัวคีย์บอร์ดพิมพ์เอกสารเรื่องงบชมรมโดยมีรุ่นน้องหนุ่มนั่งอยู่ใกล้ๆจนแทบไม่มีช่องว่างแกล้งทำหน้าดุใส่ ก่อนจะหันไปสนใจงานตรงหน้าต่อถ้าไม่ติดว่ามือหนาคว้าข้อมือเขาเอาไว้


      “ อะ อะไร”


      “ อุ้ย” ยิ่งตกใจมือฝุ่นรวบมือเขาไปจูบเบาๆตรงหลังมือ


      “ รักฝุ่นรึยังไงครับ”


       ปั้นนึกอยากจะกรี๊ด เจ้านี่มันถามคำถามนี้เขามาตั้งแต่หลังเหตุการณ์ที่เขาไปหาที่สวนสาธารณะเมื่อวันก่อนเพราะเห็นว่าเขาอ่อนให้ก็ดูเหมือนเจ้านี่จะรุกคืบมากขึ้น มากเกินไปจนปั้นใจสั่นทุกครั้งเพียงแค่เห็นหน้ากัน


      “ บ้า”


      “ อะไรครับ ฝุ่นถามจริงๆนะ”


      “ ก็...” ปั้นหน้าแดงยิ่งเห็นแววตาวิบวับของคนตรงหน้า “ ก็เดาเอาเองสิ”


      “ หืม” ฝุ่นใกล้ยื่นหน้าไปใกล้ๆ


       “ ปล่อยนะ จะทำงาน” ปั้นแกล้งเปลี่ยนเรื่องๆแล้วหลับหูหลับตาแกะมือหนาออกจากข้อมือตัวเอง


       “ ไม่...”ฝุ่นพูดเสียงนิ่ง ตรงข้ามกับใบหน้าซึ่งฉายแววถูกใจ “...ไม่ปล่อยจนกว่าพี่ปั้นจะตอบคำถามฝุ่น”


       “ คิดเอาเองไม่เป็นรึไงเล่า”


       “ แล้วพี่ปั้นไม่คิดว่าฝุ่นจะคิดเข้าข้างตัวบ้างเหรอครับ”


       “ อะไรเล่า” ตอนนี้ปฎิกิริยาร่างกายคือหลบหน้าหลบตาหน้าแดงก่ำไปหมด


       “ รักฝุ่นแล้วสิ”


      “ ขี้ตู่”


      “ พูดเรื่องจริ๊ง” เจ้าฝุ่นทำเสียงสูงนัยน์ตาวิบวับ “..ไม่งั้นพี่ปั้นไม่หน้าแดงแบบนี้หรอก”


      “ ก็มันร้อนอ่ะ”


      “ อะไรแอร์ในห้องออกจะเย็น” เจ้าฝุ่นพยายามไล่ต้อนปั้นไปทุกทางจนเจ้าตัวก้มหน้านิ่ง


      “ รักฝุ่นรึยังครับ”


       “ เอ่อ”


      “ พี่ปั้นรักน้องฝุ่นบ้างรึยังครับ”


       “....”


       “ พี่ปั้นครับ...รักฝุ่นซะทีเถ๊อะ”


      “ อืม” ฝุ่นหันขวับเมื่อได้ยินเสียงตอบรับเสียงแผ่วจากริมฝีปากบาง  จนอดที่จะรวบตัวร่างบางให้เข้ามาแนบชิดแล้วถามออกไปอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ


      “ พี่ปั้น”


      “ อื้อ..” ปั้นยิ้มน้อยๆ “..รัก”


      “ รักใคร”


      “ รัก-ฝุ่น”


       “ เยสสสส”

 
        ดีใจเฉยๆก็ได้ทำไมต้องหอมแก้มกันด้วย ปั้นนั่งกุมแก้มข้างที่เพิ่งถูกประทุษร้ายด้วยใบหน้าแดงก่ำ


        เจ้าฝุ่นกระโดดโลดเต้นแสดงความดีใจจนสองคนที่อยู่อีกมุมหนึ่งของห้องหันมามองด้วยความสนใจแกมประหลาดใจอะไรไม่เท่ากับเมื่อเจ้าหนุ่มรุ่นน้องดีใจแล้วกอดรัดปั้นเสียแน่นพร้อมกับกดจูบตรงแก้มขาวเบาๆอีกครั้ง โดยที่คนถูกขโมยหอมถึงกับอ้าปากค้าง  ส่วนสองคนนั้นกำลังทำหน้าล้อเลียนปั้นจนแทบทำอะไรไม่ถูก















        ...Rrrrrrrrr....



        ความดีใจของเจ้าฝุ่นถูกยุติด้วยเสียงเรียกเข้าจากมือถือของฝันซึ่งกำลังแผดร้องอยู่ในขณะนี้ ทั้งสี่จึงหันไปมองเจ้าวัตถุที่กำลังส่งเสียงรบกวนอย่างพร้อมเพียงกันโดยที่ฝันเป็นคนเดินไปรับสายโทรศัพท์เครื่องน้อยที่วางอยู่บนโต๊ะวางของ


       “ ครับน้าอร”


       ฝันกรอกเสียงตามสายไปแล้วยิ้มๆเมื่อเห็นว่าเป็นน้าอรที่โทรมา  ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขของฝันพลันสลายไปในปริบตาเมื่อได้ยินในสิ่งที่ปลายสายกำลังบอก ฝันรู้ตัวเลยว่ามือชาจนเย็นวาบไปทั้งตัว แข้งขาอ่อนแรงเนื้อตัวสั่น ท่าทางที่ผิดปกติของฝันทำเอาทั้งสามคนที่เฝ้ามองอยู่เกิดสงสัย


       “ เกิดอะไรขึ้นฝัน” เจ้าฝุ่นเป็นคนแรกที่วิ่งมาเขย่าแขนถามอย่างร้อนรน


      “ ฝุ่น”


       “ ทำไม..เกิดอะไรขึ้น”


       “ ฝุ่น...” ฝันพยายามกลั้นเสียงสะอื้นที่ตอนนี้กำลังเล่นงาน “..น้าอรบอกว่า พ่อรถคว่ำ”


         พูดจบฝันก็แทบจะทรุดไปกับพื้นดีว่าพี่ภาสรีบวิ่งมาโอบเอวฝันเอาไว้ ไม่ต่างจากเจ้าฝุ่นที่เซถอยหลังไปโดยมีปั้นยึดบ่ากว้างเอาไว้









 

***แหะๆ หายหัวไปนานค่ะ หึหึ เป็นยังไงบ้างตอนนี้ อิอิ  กรี๊ดอิพี่วิทย์เสียจูบให้น้องแล้วนะ ไม่รู้ว่าครั้งหน้าคู่นี้ใครจะเสียอะไรอีก ว้ายๆๆๆ // ส่วนอิตาพี่ภาสนี่หื่นขึ้นสมองจริงๆอ่ะ คาดว่าอีกไม่ร้อกที่หนูฝันเสร็จเค้าแน่ กร้ากๆๆๆ // ฝุ่นปั้นเค้าบอกรักกันแล้วนะตัวเอง หึหึ

*** ปริศนาเรื่องอิพ่อที่ยังคลุมเครือเนอะ ตอนหน้าจะมาเฉลยจ๊ะแอบบอกว่ามีม่ามาด้วยนะเออ ว้ายๆๆๆ เผยอะไรออกไป ฮ่าๆๆ เจอกันตอนหน้าจ๊ะ ชุ๊บๆ

  ปล. อยากทราบว่าเรื่องมันไม่ค่อยสนุกแล้วเหรอค่ะ (ถามดูเฉยๆนะ) แบบว่าไม่เห็นค่อยมีคนเม้นท์เลยอ่ะ คืออยากรู้ว่ามันสนุกหรือมีข้อติชมอะไรบ้างหน่ะจ้า                               





                                                สนใจพูดคุยและทำความรู้จักกันได้ที่นี่นะจ๊ะ

                                                       KARNSAII-NOVEL

 

 

 

 

                                                   


                                                            ...KARNSAII...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 327 ครั้ง

879 ความคิดเห็น

  1. #840 BYBLS (@0900636598) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 14:02
    พึ่งหานิยายแบบนี้เจอ น่ารักอะเขินเว่ออ555 ชอบตรงเปิดมาแล้วเสียตัวเลย อิอิ5555
    #840
    0
  2. #825 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 21:15
    เอ้าาาาาา กำลังหวาน
    #825
    0
  3. #780 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:28
    เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
    #780
    0
  4. #699 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 11:10
    ชอบทุกคู่เลยย เหลือแทนกับไผ่สินะ
    #699
    0
  5. #670 ppppjih (@ppppjih) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 22:36
    กลัวว่าพ่อของฝันจะเป็นพ่อของพี่ภาสอีกคนอ่ะ
    #670
    0
  6. #649 bingso (@bingso) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 13:03
    จะดีอยู่แล้วเชียว มีเรื่องเข้ามาอีก
    #649
    0
  7. #627 Jutharat Junklub (@jm_monkey) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:14
    สนุกมากๆค่ะ
    #627
    0
  8. #578 popeyeee2 (@POPEYEEE) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:29
    สนุกๆๆๆ
    #578
    0
  9. #563 NETWORKKK (@NETWORKKK) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 23:03
    รอบนี้เล่นงานคนพ่อแทน?
    #563
    0
  10. #508 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 12:17
    พี่สิทย์แซ่บนะเออ
    #508
    0
  11. #373 kuroko("- -")&kagami(*-*) (@30092002) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 11:20
    สนุกมากๆ
    #373
    0
  12. #325 kaewkarn501 (@kaewkarn501) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 20:45
    น่ารักนะ  สนุกดี  มุ้งมิ้งฟุ้งฟิ้งดีจ๊ะ  ใสใสน่ารัก  ชอบจ๊ะ
    #325
    0
  13. #324 X_XIII (@moo-m) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 19:17
    เขินๆ >_<

    #324
    0
  14. #323 ทวิต_y dao (@starry1991) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 18:39
    น่ารักอ่ะ ยังติดตามอยู่จ้าชอบมากสนุก


    #323
    0
  15. #322 Kanny_Jang (@kanny-jang) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 18:12
    อ๊ากกกกกก ฟินหวานเวอร์ อ่านีวดเดียวจบ ชอบมากๆเลยค่ะ ติดตามน้า~
    #322
    0
  16. #321 beautiful sunset (@beautifulsunset) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 23:04
    โอ้ยยยยยยย รออ่านต่อค่ะะ อ่านไปเขินไป กร๊ากกกกกกกก

    คุณพ่อนี่ยังไงๆ
    #321
    0
  17. #320 pooddleboy (@pooddleboy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 22:07
    อีพ่อนี่มันเอาปัญหามาให้ลูกไม่จักจบจักสิ้นนะ ทำเค้าเกิดมาลำบากไม่ดูแลปกป้อง
    มีแต่สร้างปัญหาให้ลูกอยู่ได้ เหนื่อยหน่ายกับพ่อคนนี้จริงๆ
    #320
    0
  18. #319 s_d&d (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 22:05
    น่ารักจังตอนนี้ ถ้าไม่มีเรื่องพ่อตอนท้าย อยากให้ไรท์ลงบ่อยๆหน่อยน่ะ ครั้งนี้หายไปนาน
    #319
    0
  19. #318 aunwinkung (@aunwinkung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 17 กันยายน 2557 / 21:59
    สนุกค่า เขิลดี อ่านแล้วยิ้ม เราอ่านทุกตอนน้า แต่ที่ไม่เม้นเพราะคงจะเม้นแต่คำเดิมๆ เขิลลล ประมาณนี้ สู้ๆ
    #318
    0