● รักข้างเดียว ● [ One-side love] (yaoi) [END]

ตอนที่ 18 : ● รักข้างเดียว ● Side 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 511 ครั้ง
    17 ก.ค. 57













รักข้างเดียว [ One-side love]






 

 -16-













        “ ฝัน”


        “ หืม”


       “ รูปฝันตอนนี้น่ารักดีเนอะ”



         ฝันก้มหน้าลงมาดูภาพในอัลบั้มซึ่งเป็นรูปสมัยเด็กในมือของเจ้าฝุ่น ไม่รู้ว่าเจ้าน้องชายนึกยังไงถึงมาขอนอนห้องเดียวกับฝัน ท่าทางของฝุ่นแปลกๆตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วใบหน้าคมคายมีแววครุ่นคิดตลอดเวลา คงคิดไม่ตกสินะและเรื่องนั้นคงไม่พ้นเรื่องของปั้นซึ่งฝันบังเอิญแอบไปได้ยินมา ฝันถอนหายใจเฮือกมือบางก็ลูบเส้นผมนุ่มของเจ้าฝุ่นที่ยึดตักฝันต่างหมอน


        “ รูปนี้ฝันทำหน้าตลกจัง” ฝุ่นสะกิดดูรูปที่สองพี่น้องในชุดเอี๊ยมสีเดียวกันกำลังยิ้มแย้มดีใจเพราะได้ของรางวัลในการแสดงงานปีใหม่ในครั้งอดีต ใบหน้าของฝันคือเด็กหน้าขาวยิ้มแฉ่งแต่แก้มทั้งสองข้างเปรอะเปรื้อนไปด้วยแป้งจนขาววอกน่าเอ็นดูมากทีเดียว ส่วนเจ้าฝุ่นตอนนั้นเป็นเจ้าเด็กอ้วนจ้ำม่ำกำลังยิ้มร่าอยู่ในอ้อมกอดของแม่


       “ เห็นแล้วคิดถึงแม่จัง”


       “ นั่นสิ”


       “ ถ้าแม่ยังอยู่...” ฝันพูดได้แค่นั้นก็รู้สึกได้ถึงก้อนสะอื้นที่ติดอยู่ตรงลำคอ ใบหน้าหวานเศร้าลงถนัดตาจนน้องชายสังเกตได้ฝุ่นจึงทรงตัวลุกขึ้นแล้วโอบกอดพี่ชายตัวบางไว้เต็มอ้อมแขน


      “ ไม่เป็นไรนะ ฝุ่นยังอยู่ตรงนี้...” ฝุ่นกระซิบพี่ชายด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นทั้งๆที่ในใจหนักหน่วงเหลือเกิน แต่ถึงยังไงก็ต้องทำตัวเข้มแข็งไว้ฝุ่นรู้ดีว่าการจากไปของแม่สร้างความเสียให้กับฝันและน้าอรมากพียงไหนดังนั้นไหล่กว้างๆของฝุ่นจึงจำเป็นที่จะต้องแข็งแกร่งและอดทนเพื่อคนที่รักทั้งสองคนที่เหลืออยู่


       “ สัญญาว่าจะดูแลฝันกับน้าอรให้ดีที่สุด”


      “ ฝันรู้...” ฝันทำเสียงอู้อี้ในลำคอใบหน้าหวานซบอยู่กับอกกว้างแล้วปล่อยน้ำตาให้ไหลเงียบๆ


      “ วันนี้น้าอรบอกว่า‘เขา’มา”


      “ ฮึ” ฝุ่นแค่นเสียงใบหน้าเครียดขมึง


        “ เชื่อใจฝุ่นนะว่าฝุ่นจะดูแลทุกคนให้ได้ เหมือนที่เคยให้สัญญากับแม่ไว้โดยไม่คิดจะพึ่งผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด”ท้ายเสียงของฝุ่นมีแววแข็งกร้าวจนฝันนึกใจแกว่ง ฝันรู้ดีว่า ‘ผู้ชายคนนั้น’ ที่ฝุ่นพูดถึงคือใครถึงอยากจะทำใจลืมเพียงใดก็ไม่อาจปฎิเสธได้ว่าเขาคนนั้นคือผู้ให้กำเนิดสองพี่น้อง

       แม่ของฝันกับฝุ่นหรือ ‘ครูแก้ว’ ที่คนอื่นรู้จักเป็นเพียงครูสอนนาฎศิลป์ธรรมดาที่อดทนสู้อุตส่าห์เลี้ยงลูกสองคนมาดูน้ำพักน้ำแรงของตนเอง ความยากลำบากที่สองพี่น้องเห็นจนชินตาตั้งแต่เด็กเพราะขาดหัวหน้าครอบครัวซึ่งเป็นถึงลูกชายของตระกูลดังมีทรัพย์สินมากล้นเหลือคณา  แต่ลูกสะใภ้ที่ไม่มีเกียรติยศอย่างแม่จึงเป็นที่ไม่ถูกใจของปู่กับย่าซึ่งเป็นคหบดีเก่า  ในอดีตแม่เป็นเพียงลูกสาวของผู้ใหญ่บ้านซึ่งไปพบรักกับปลัดหนุ่มจากกรุงเทพฯสุดท้ายแม่ก็หนีตามพ่อมากรุงเทพฯจนมารู้ความจริงแล้วพ่อมีครอบครัวอยู่แล้ว เป็นครอบครัวที่สมบรูณ์ซึ่งปู่กับย่าสรรหาให้ทุกคนรังเกียจแม่เพราะเห็นว่ายากจนและหนีตามผู้ชายมาอย่างไร้ศักดิ์ศรี แม่ต้องทนก้มหน้าให้สังคมประนามว่าเป็นเมียน้อยเพราะเชื่อในคำพูดของพ่อที่ว่าไม่เคยมีใคร

        จนสุดท้ายแม่ถูกไล่ออกบ้านตอนที่ฝุ่นยังเล็กมากแต่ฝันพอจะรู้ความแล้วมาอยู่กันตามลำพังสามคนแม่ลูกและนั่นทำให้น้าอรน้องสาวแม่ซึ่งออกตามหาแม่ตั้งแต่ออกจากบ้านได้พบกันและอยู่ด้วยกันตั้งแต่นั้นมา แม่ไม่เคยได้กลับบ้านเกิดเพราะเข้าใจถึงความเครียดชังของพ่อแม่พี่น้องที่ทำตัวน่ารังเกียจหนีตามผู้ชาย แม่สู้อุตส่าห์อดทนลำบากเลี้ยงฝันกับน้องมาโดยไม่เคยร้องขอความช่วยเหลือจากใครแม้แต่พ่อแท้ๆ พ่อซึ่งเป็นผู้ชายที่แม่รักที่สุดแต่กลับไม่เคยปกป้องและดูแล ไม่เคยตามช่วยเหลือตั้งแต่วันที่แม่หอบลูกออกจากบ้านโดยไร้ที่พึ่ง

    
        ก็ไม่แปลกที่เจ้าฝุ่นจะเกลียดชังผู้ให้กำเนิดอย่าง ‘พ่อ’ ผู้ชายที่เห็นแก่ตัวคนนั้น  ฝันกับฝุ่นเคยเห็นหน้าบิดาเพียงครั้งเดียวเมื่อหลายปีก่อน สำหรับฝันเองแม้ลึกๆจะน้อยใจที่พ่อไม่เคยดูดำดูดีแต่ก็ยังหวังว่าพ่อจะหยิบยื่นเศษความรักให้บ้าง ฝุ่นก็คงรู้สึกไม่ต่างกันแต่ความน้อยใจแปรเปลี่ยนไปเป็นความเกลียดชังเสียแล้ว เพราะช่องว่างของพวกเรามันขยายใหญ่ขึ้นทุกวัน จนคิดว่าบางครั้งมันคงไม่มีโอกาสกลับมาเป็นเหมือนเดิม


       “ เขามาทำไม”


      “ ไม่รู้สิ” ฝันส่ายหน้าน้อยๆ


      “ ถ้าเขามาอีกครั้งหน้าฝุ่นจะบอกน้าอรว่าให้ไล่เขากลับไป”


     “ แต่เขาเป็น...‘พ่อ’ ”


      “ ไม่ใช่...เขาไม่ใช่” ฝุ่นส่ายหน้าไปมา “แค่น้ำเชื้อของเขาที่ทำให้เราเกิดมาเท่านั้น”


      “ ฝุ่น” ฝันครางเมื่อเห็นใบหน้าเครียดขมึงริมฝีปากหนาเม้มแน่นอย่างสะกดอารมณ์


      “ พูดเรื่องอื่นเถอะฝัน” ฝุ่นทำหน้าไม่ยอมรับฟังใดๆก่อนจะทรุดตัวหนุนตักพี่ชายเหมือนเดิมพร้อมกับทำหน้าไม่สนใจสายตาละห้อยนั่น ฝุ่นรู้ดีว่าพี่ชายเขาจะพูดอะไรคงไม่พ้นขอให้เขาปล่อยวางให้โอกาสและอย่าถือโทษโกรธพ่อเลย



       ฮึ มันไม่สายเกินไปหรือถ้าจะให้เปลี่ยนความรู้สึก ทำไมตอนที่ผู้ชายคนนั้นทิ้งแม่เขาไปตอนนั้นถึงไม่คิดว่าคนที่อยู่ข้างหลังต้องเจ็บป่วยแค่ไหน  พอเวลาผ่านไปคิดจะมาขอโทษงั้นเหรอมันไม่สายเกินไปรึไง ฝุ่นแค่นยิ้มเขารู้ดีว่าที่ผู้ชายคนนั้นสืบหาเขากับพี่ชายเพราะแค่ต้องการแสดงรับผิดชอบในเวลาที่สายไปแล้ว


     
      “ ฝุ่น”


      “....”


      “ ฝุ่น” เจ้าของชื่อเงยหน้ามองใบหน้าเนียนที่ฉายแววกังวลและห่วงใย มือบางๆเกลี่ยใบหน้าคมคายและคลี่คิ้วที่ขมวดแน่นของเจ้าฝุ่นเบาๆจนคนที่เผลอทำหน้าเครียดยิ้มออกมาบางๆ


      “ ฝันมือนิ่มจัง” ฝันยิ้มกว้างเพราะรู้ดีว่าอารมณ์โกรธกริ้วของน้องชายได้มลายหายไปแล้ว ซึ่งก็คิดไว้ไม่ผิดเพราะใบหน้าคมคายเปิดรอยยิ้มกว้าง


      “ มือฝุ่นก็นิ่ม”


     “ แต่นิ่มสู้ฝันไม่ได้นี่สิ...” ฝุ่นหรี่ตายิ้มๆ “...ถึงว่าพี่วิทย์ถึงบอกว่าพี่ภาสชอบจับมือฝัน”


      ฝันทำหน้าอึ้งไปเกือบนาทีก่อนที่ใบหน้าขาวเนียนจะเริ่มขึ้นสี ฝุ่นจึงหัวเราะเบาก่อนจะยิ่งขำหนักเมื่อพี่ชายตัวบางเกาแก้มตัวเองแก้เขิน


      “ หึ เขินเหรอฝัน”


      “ เปล่าซะหน่อย” ฝันบ่นงึมงำคนเดียวแต่ใบหน้าขางแดงก่ำแสดงอาการชัดเจน


     “ หึ” ฝุ่นยิ้มน้อยๆก่อนจะหันมาสนใจอัลบั้มรูปตรงหน้า จริงสินะเห็นพี่ภาสบอกว่าอยากดูรูปฝันตอนเด็กๆ ฝุ่นนิ่งคิดตอนที่เปิดรูปไปเรื่อยๆแล้วล้วงมือถือออกมากดเช๊ะภาพตรงหน้า


      “ ทำอะไรหน่ะฝุ่น” ฝันซึ่งนั่งนิ่งให้น้องชายหนุนตักอยู่นานอดถามขึ้นไม่ได้


      “ รูปนี้ฝันน่ารักดีว่าจะถ่ายเก็บไว้ดูเล่น” ฝันพยักหน้าเออออก่อนจะหันไปสนใจหนังสือในมือต่อ







     ...........

     ...........






        ....Rrrrrrrrrr....




       เสียงโทรศัพท์ที่กำลังแผดเสียงดังลั่นนั่นทำให้ภาสกรเหลียวมองหาที่มองของเสียงซึ่งอยู่ในกระเป๋าใบใดใบหนึ่งของลูกทีมที่ตอนนี้กำลังอาบน้ำชำระร่างกายหลังจากแข่งนัดสุดท้ายเสร็จแล้วสามารถคว้าชัยชนะมาได้จนได้เป็นทีมตัวแทนจังหวัดในการไปแข่งระดับภูมิภาค ภาสกรมองไปรอบๆก่อนจะเงี่ยหูฟังแล้วพุ่งตรงไปยังกระเป๋าใบหนึ่งแล้วล้วงลงไปคว้ามือถือเครื่องน้อยอันคุ้นตาของไอ้ฝุ่นเด็กใหม่อยู่ในซอง


      “ ไอ้ฝุ่นโทรศัพท์” ภาสกรตะโกนเข้าไปในห้องอาบน้ำซึ่งแบ่งเป็นสัดส่วนภายในสนามกีฬาประจำจังหวัด


     “ รับเลยพี่ สงสัยฝันโทรมา”เสียงนั่นตะโตนจากห้องอาบน้ำ


      “ เอางั้นเหรอวะ”


      “ รับเลยพี่ เผื่อมีธุระอะไร”


      “ เออ”


      “ รับเลยไอ้ภาสแล้วบอกรักน้องฝันด้วย” นั่นไม่ใช่เสียงไอ้ฝุ่นแน่นอนแต่เป็นของไอ้ตัวป่วนที่อาบน้ำอยู่ห้องข้างๆ


     “ เสือกอีกละไอ้วิทย์”


      ภาสกรส่ายหน้าน้อยๆเมื่อได้ยินเสียงโห่แซวของน้องๆในทีมที่กำลังอาบน้ำอยู่เงียบๆแต่ที่ไหนได้เสือกพร้อมใจกับเงียบเพื่อเงี่ยหูฟังแล้วร่วมกันเป็นลูกคู่ให้ ‘ไอ้วิทย์ขาเสือก’





       ตอนที่เขายกมือถือที่กำลังแผดเสียงดังขึ้นมาดูเพื่อพิจารณาว่าสายเรียกเข้าคือใคร ใบหน้าคมคายนิ่งอึ้งก่อนจะกะพริบตาอีกสองสามครั้งเพื่อเรียกสติ ใช่ ฝันโทรมาจริงๆ ‘ ฝันคือชื่อที่ปรากฎตรงสายเรียกเข้าแต่ที่ทำให้เขายืนอึ้งด้วยความคาดไม่ถึงทั้งๆที่แอบคิดในใจมาตลอด แต่วันนี้ความสงสัยทุกอย่างของเขากำลังถูกคลี่คลายด้วยภาพๆเดียว ภาพเด็กน้อยหน้าขาวกำลังยิ้มแฉ่งให้กล้องซึ่งถูกตั้งให้เป็นภาพของเจ้าของสายเรียก  มันคงจะไม่เป็นอะไร ถ้าหาก ถ้าหากว่ามันจะไม่เป็นภาพๆเดียวกับเจ้าของล็อกเก็ตที่ตกอยู่บนที่นอนเขาคืนนั้น




         “ เป็นฝันจริงๆสินะ”


        ภาสกรมองภาพตรงหน้านิ่งด้วยความรู้สึกที่เหมือนมันจะอธิบายไม่ถูกทั้งรู้สึกดีใจ แปลกใจและประหลาดใจจนยากที่จะอธิบายออกไปได้ เขายืนนิ่งมองไอ้วัตถุอันเล็กทั้งดังและสั่นอยู่ในมือ มองอยู่อย่างนั้นมองจนกลัวว่ามือถือของไอ้ฝุ่นจะทะลุ มองเพื่อให้แน่ใจ มองใบหน้าขาวที่คล้ายคลึงกับเจ้าของภาพตอนโตยิ่งนักแล้วกลิ่นหอมๆเหมือนกลิ่นดอกไม้จะลอยมาติดอยู่ปลายจมูก

       ภาพเลือนรางของเจ้าของใบหน้าหวานที่ฝันถึงในยามค่ำคืนกำลังจะชัดเจนขึ้น ราวกับเมฆหมอกที่บังตาอยู่ค่อยๆสลายไป  ภาพการเคลื่อนไหวร่างกายและการสอดประสานของคนทั้งคู่ในค่ำคืนในกำลังชัดเจนในความทรงจำ น้ำเสียงครวญครางหวานหู ร่างกายนุ่มนิ่มที่ร้องระงมทุกครั้งที่เขาขยับเอาไปใกล้ความอ่อนนุ่มในผนังนั้น



       “ พี่ พี่ภาส พี่”


      แรงสะกิดตรงบ่านั้นดึงสติเขากลับคืนมาก่อนจะเห็นใบหน้าขมวดมุ่นของไอ้ฝุ่นที่มองเขางงๆ ตอนนั้นเองที่ภาสกรรู้สึกว่าโทรศัพท์ในมือหยุดเสียงไปแล้ว มือหนาจึงยื่นส่งวัตถุดังกล่าวคืนให้เจ้าของ


      “ ฝันว่าไงพี่”

 
     “ ว่าไง...” ภาสกรยืนอึ้งกำลังนึกประมวลคำพูดเพราะมัวแต่ยืนนิ่งจ้องมองจนมันดับไปเอง “...คือ กูไม่ได้รับหว่ะ”


     “ อ้าว” ฝุ่นทำหน้างงๆ “ เอ่อ ไม่เป็นไรพี่เดี๋ยวผมโทรกลับเอง”


    “ เอ่อ เดี๋ยว” ตอนที่เจ้าฝุ่นเตรียมผละออกไปภาสกรก็เรียกไว้ก่อน


     “ ว่าไงพี่”


     “ ฝุ่น..” ภาสกรสูดหายใจเข้าลึกๆ “ วันเสาร์นี้พี่จะจัดงานเลี้ยงฉลองที่ทีมโรงเรียนเราได้เป็นตัวแทนจังหวัด ก็มีคนในทีมเรานี่แหละ พี่ฝากช่วยฝันด้วย”


     “ อ๋อได้สิครับ”


     “ อืม”


       ภาสกรถอนหายใจมองตามแผ่นหลังไอ้ฝุ่นแล้วลูบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ นี่ไงความจริงที่เขากำลังตามหามาตลอดบทจะเจอก็เจอง่ายๆแบบนี้เหรอ ในเมื่อคนในค่ำคืนนั้นคือฝันทำไมเจ้าตัวถึงไม่ยอมปริปากบอกอะไรเขาสักอย่างจะมีก็แค่กลิ่นหอมๆนั่น  ถ้าหากไม่มีหลักฐานมัดตัวเจ้าตัวคงจะไม่ยอมรับสินะ ภาสกรกดยิ้มมุมปากเมื่อนึกอะไรดีๆออก



        “...พี่ก็อยากรู้เหมือนกันว่าฝันจะปฎิเสธพี่ยังไง”

 


 

     ...ต่อครึ่งหลัง...

 



         ปั้นพยายามเร่งฝีเท้าหนีเสียงมอเตอร์ไซค์สีคุ้นตาที่ขับตามมาติดๆ ซ้ำยังบีบแตรเรียกจนปั้นนึกโมโหจะหันไปด่าก็ใช่ที่เพราะกลัวนักเรียนที่เลิกเรียนเตรียมตัวกลับบ้านจะให้ความสนใจจึงต้องข่มใจก้มหน้าก้มตาเดินและก็เดินเพื่อไปให้ทันรถสองแถวหน้าโรงเรียนที่รับส่งนักเรียนจนถึงบ้าน  แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขึ้นเสียงรถที่ตามมาติดๆก็หยุดอยู่เบื้องหลังพร้อมเสียงเรียกที่ปั้นพยายามบอกตัวว่าไม่ได้ยิน



        “ พี่ปั้น” ‘ไอ้เด็กบ้า ปั้นทำปากขมุบขมิบและชักสีหน้าให้คนตัวโตที่ยิ้มเผล่คร่อมมอเตอร์ไซค์ท่าทางเทห์ซะเหลือเกิน ทั้งๆที่มันเป็นความจริง เอ้ย ไม่ใช่สิ...


       “ อะไร


      “ เดี๋ยวฝุ่นไปส่งที่บ้านครับ


      “ ไม่ต้องกลับเองได้


       “พี่ปั้น... ฝุ่นทำเสียงนิ่งๆแต่นัยน์ตาพราวระริก “...ขึ้นมาเถอะครับอย่าให้ฝุ่นต้องไปอุ้มขึ้นมาเลย เพราะถ้าให้ฝุ่นอุ้มคงไม่หยุดแค่นั้นแน่


       “ อย่า อย่ามาบ้านะ ปั้นร้องลั่นตอนที่ฝุ่นทำเหมือนจะลงจากรถมาทำอย่างพูดจริงๆ


      “ งั้นก็ขึ้นมาสิครับ


      “ ไม่


       “ สงสัยอยากให้อุ้มจริงๆ ปั้นค้อนขวับก่อนจะเดินหนีบๆเข้าไปใกล้ แววตาคู่มคมทอดมองมานี่แหละที่ทำให้ปั้นนึกเกลียด เกลียดนักเพราะมันแฝงไปด้วยความกรุ้มกริ่มเจ้าชู้จนปั้นอยากจะควักลูกตาคู่นั้นทิ้ง ก็ไอ้แววตานี้แหละที่มันหวานแปลกๆใส่ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้น ปั้นเลยด่าไม่ออกเพราะทุกอย่างดูขัดเขินไปหมดเจ้าเด็กบ้าไม่ค่อยต่อปากต่อคำเหมือนก่อน แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือมักจะมีคำพูดหยอดให้แก้มขาวต้องร้อนเห่อเป็นประจำ



       “ กอดเอวฝุ่นด้วยสิครับ


      “ ไม่ ปั้นแยกเขี้ยวใส่ศีรษะหนาที่ปกคลุมด้วยหมวกกันน็อคไม่ต่างจากปั้นจึงไม่ทันเห็นรอยยิ้มกว้างจากใบหน้าคมคาย ฝุ่นออกตัวอย่างกระตุกๆจนปั้นร้องเสียงดังมือบางที่ต้องจับยึดชายเสื้อของฝุ่นเพื่อประคองตัวเองไม่ให้หล่น


       “ นี่ ขับรถเป็นรึเปล่าเนี่ย



      “ อะไรนะครับ



       ร่างสูงแกล้งทำหูทวนหูพร้อมกับเร่งครื่องเหยียบๆเบรกๆหลายครั้งจนด้านหน้าของปั้นกระแทกแผ่นหลังกว้างหลายครั้ง มือบางจึงอดทุบแผ่นหลังกว้างไม่ได้



        “ ไอ้บ้าขับช้าหน่อยได้มั้ย


        “ อ๋อ อยากไปแบบแร็วๆจัดให้


        “ ไม่ใช่นะ


        “ อ๊าก นี่ บอกให้ช้าๆ ช้าหน่ะได้ยินมั้ย ไอ้บ้า ไอ้เด็กบ้า



         พูดจบปั้นก็ต้องยอมโอบรัดเอวคนตรงหน้าเพราะกลัวตกใบหน้าหวานซบลงกลางหลังหลับตาปี๋ร่างกายสั่นน้อยๆ ฝุ่นลอบมองใบหน้าหวานจากกระจกด้านหน้าแล้วยิ้มบางๆ ก่อนจะชะลอความเร็วลงเปลี่ยนเป็นไม่ช้าไม่เร็วจนเกินไป คล้ายกับการขับรถชมวิวข้างทาง ถนนเส้นหลักในต่างจังหวัดรถไม่เยอะเท่าไหร่ซ้ำต้นไม้ยังมีให้เห็นตลอดทางอีกทำให้บรรยากาศโดยรอบดูไม่วุ่นวาย

          มือหนาข้างหนึ่งค่อยๆเลื่อนมากุมมือบางที่กอดเอวขึ้นไว้แล้วลูบเบาๆ ปั้นเหมือนจะรู้ตัวว่าความเร็วรถลดลงแล้วจึงพยายามแกะมือที่โอบเอวคนตัวโตแต่มือหนาที่กุมทับอยู่นั้นทำให้ยากต่อการขัดขืนสุดท้ายจึงปล่อยให้จับยึดอยู่อย่างนั้นไปตลอดทาง







    ...........

    ...........










       “ ไหนบอกจะไปส่งบ้านไง


        ปั้นทำหน้างอใส่ก่อนจะเสือกหมวกกันน็อคคืนเจ้าของที่ไม่ตอบอะไรเพียงแค่ยิ้มอ่อนให้ก่อนจะแตะข้อศอกเขาให้ออกเดินตาม  ปั้นจึงเดินกระฟัดกระเฟียดตามไปห่างๆ ฝุ่นเดินนำไปยังบึงซึ่งอยู่กลางเมืองเป็นสวนสาธารณะที่เป็นโซนอย่างสวยงามส่วนหนึ่งเป็นลานออกกำลังกาย อีกส่วนเป็นบึงน้ำกว้างซึ่งมีนกหลากหลายชนิดเต็มไปหมดทั้งยังต้นไม้เขียวครึ้มเหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจตอนเย็น ฝุ่นพาร่างบางเดินไปเรื่อยๆก่อนจะไปทรุดตัวลงตรงเก้าอี้ริมน้ำภายใต้ต้นไม้ใหญ่ซึ่งข้างๆมีสะพานเล็กๆสำหรับข้ามไปอีกฝั่ง


       “ พามาทำไมปั้นกระชากเสียงถาม


      “ พี่ปั้นรู้มั้ยว่าเวลาที่ฝุ่นมีเรื่องไม่สบายใจฝุ่นชอบมานั่งที่นี่ ฝุ่นไม่ตอบคำถามแต่กลับชวนคุยเรื่องอื่นแทน


       “ บอกทำไม


      “ ฝุ่นอยากให้พี่เป็นรู้เรื่องส่วนตัวทุกอย่างของฝุ่น


       “...ทำ ทำไม ปั้นทำหน้าไม่ถูกตอนที่ใบหน้าคมยิ้มกว้างใช้นิ้วเกลี่ยไปตามแก้มนวล


      “ พี่ปั้นเป็นคำพิเศษของฝุ่น



        “....” ปั้นนิ่งอึ้งไม่ว่ารู้ตอนนี้หน้าตัวเองแดงแค่ไหนยิ่งสายตาคมวิบวับมีกระแสบางอย่างจนต้องเบือนหน้าหนี เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรกับหัวใจตัวเอง ปั้นกัดริมฝีปากก้มหน้านิ่ง เขากำลังอ่อนไหวให้กับความอ่อนโยนที่ได้รับตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นฝุ่นก็ทำตัวเข้ามาในพื้นที่ชีวิตเขามากขึ้น ทั้งยังเข้ามาสร้างความปั่นป่วนในใจแปลกๆ ทุกๆเย็นก่อนนอนคนตัวโตมักจะขับมอเตอร์ไซค์มาหาเขาแล้วยืนอยู่หน้าบ้านพร้อมกับโทรขึ้นมาบอกราตรีสวัสดิ์ 




        ทั้งๆที่เลิกเรียนก็ต้องซ้อมบอลจนหนักและรีบกลับไปช่วยงานน้าอรที่ร้านจนกว่าร้านปิดนั้นแหละ คนตัวโตถึงจะขับรถมาหาเขาเพียงแค่บอกราตรีสวัสดิ์ทั้งๆที่เขาไม่ยอมพบหน้าเลยสักครั้งแต่ก็ยังมาหาทุกวัน  ตอนเช้าๆก็ดักรอทั้งขอร้องและขู่สารพัดเพื่อให้เขาซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปเรียนด้วยกันทุกวันพอพักกลางวันก็เสนอหน้ามากินข้าวด้วยจนเพื่อนๆเขาอดแปลกใจไม่ได้

         ยังดีที่พวกนั้นไม่สู่รู้มากไม่งั้นเขาก็ยากจะอธิบายเหมือนกัน นี่ยังไม่รวมเสาร์อาทิตย์ซึ่งเขาพอรู้มาบ้างว่าคนตัวโตรับสอนกีฬาฟุตบอลให้กับสโมสรเด็กแถวบ้านเพื่อหาค่าเงินใช้เอง และยังสอนว่ายน้ำให้เด็กตอนเย็นอีกถึงอย่างนั้นก็ยังเจียดเวลามาหาเขาทุกวันไม่ได้ขาด

   

           นี่ใช่มั้ย ใช่รึเปล่าที่คนตัวโตบอกว่าจะแสดงให้เห็นรู้สึกอย่างไรกับเขา ทั้งๆที่ไม่ค่อยวางแต่ก็ยังฝืนที่จะทำ


      “ ฝุ่นอยากเห็นหน้าพี่ปั้น อยากเห็นทุกวัน ครั้งหนึ่งฝุ่นเคยบอกเขาอย่างนั้น




        “ พี่ปั้น


       “ เอ่อ อะไรพอเรียกสติกลับมาได้และใบหน้าคมที่ใกล้แค่เอื้อมยิ่งแดงเห่อแก้มขาวร้อนซู่ซ่า อาการเหล่านั้นไม่พ้นไปจากการสังเกตของฝุ่นที่มองอยู่


      “ เขินผมเหรอครับ


      “ ไม่ใช่ปั้นพูดเสียงห้วนตวัดตาใส่แต่ฝุ่นกลับมองว่าท่าทางแบบนี้น่ารักเหลือเกิน


      “ แน่ใจเหรอครับ


      “ จะกลับบ้านใบหน้าที่ยิ้มล้อๆนั้นทำเอาปั้นไปไม่เป็นก่อนจะเสลุกเดินหนีไปดื้อๆ


      “ จะรีบไปไหนครับ


      “...” ปั้นพยายามยื้อยุดมือตัวเองที่อีกฝ่ายเอาไปเกาะกุมไว้


      “ เดี๋ยวฝุ่นไปส่ง


      “ เมื่อกี้ก็บอกอย่างงี้ ปั้นคงไม่รู้ตัวว่าได้ทำเสียงกระเง้ากระงอดใส่คนตัวโต


      “ ครั้งนี้ไปส่งจริงๆครับ


      “ ก็ไปสิ ปั้นดันใบหน้าคมที่ชะโงกเข้ามาพูดใกล้ๆก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วเดินลิ่วๆไปรอที่รถ ฝุ่นส่ายหน้ายิ้มๆก่อนจะเดินตามไปติดๆ



        ฝุ่นรู้สึกเลยว่าทุกครั้งที่อยู่ใกล้พี่ปั้นเขาหัวใจพองโตมองแค่ไหน ยิ่งพอได้ใกล้ๆกันแบบนี้ทำให้เขารู้เลยว่าพี่ปั้นน่ารักแค่ไหนถึงจะชอบทำหน้าบึ้งตึงและค้อนใส่ฝุ่นบ่อยๆแต่ก็ไม่ได้ผลักไสเหมือนตอนแรก ซ้ำยังมีอาการห่วงใยที่ไม่พยายามไม่แสดงออกเวลาฝุ่นไปหาตอนดึกๆแล้วรีบไล่กลับโดยอ้างเหตุผลสารพัดแต่ฝุ่นก็รู้ว่าพี่ปั้นห่วงไม่อยากให้ขับรถตอนกลางดึก ถึงจะทำตัวให้แข็งกร้าว ทำเป็นไม่สนใจแค่ไหนก็พี่ปั้นก็น่ารักเสมอสำหรับฝุ่น




       ....พี่ปั้นน่ารัก น่าทะนุถนอม....

       ....ฝุ่นจะรอ รอวันที่พี่ปั้นจะพูดได้เต็มปากว่าคิดยังไงกับฝุ่น  เพราะตอนนี้ฝุ่นรู้แล้วว่าคิดยังไงกับพี่ปั้น...

 

 

 





 

*** ตอนนี้ดูน้องฝุ่นง้อพี่ปั้นไปก่อนเนอะ หึหึ รับรองตอนหน้าจัดเต็ม แอร้ยยยยยยย

*** ขอบคุณทุกความคิดเห็นและคำติชม รักคนอ่านทุกคนจ๊ะ จุ๊บๆ 

                               








                                         
                                              สนใจพูดคุยและทำความรู้จักกันได้ที่นี่นะจ๊ะ

                                                               
                                                     KARNSAII-NOVEL

 

   



                                                                   

                                                             ...KARNSAII...


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 511 ครั้ง

879 ความคิดเห็น

  1. #815 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:24
    อือหือๆๆๆ
    #815
    0
  2. #774 PPSnook (@PPSnook) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 21:13
    พี่ภาสรู้แล้ว ส่วนฝุ่นสู้ๆนะ
    #774
    0
  3. #693 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 23:06
    ภาสรู้แล้วสินะ
    #693
    0
  4. #643 bingso (@bingso) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:45
    แหมมมมม..รู้สักทีนะ ไอเราก็ลุ้นจนตัวโก่ง555*
    #643
    0
  5. #607 Mistyblack (@Mistyblack) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 11:05
    แหมมมมม พี่ภาสสส
    #607
    0
  6. #549 MooNoiIndy (@MooNoiIndy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2560 / 21:21
    มีพ่อแบบนี้ก็ไม่อยากมีเหมือนกัน
    #549
    0
  7. #243 อายะตัน (@tanya7826) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 19:31
    ในที่สุดพี่ภาส ก็รุ้แล้ว ว่า เป้น ฝัน  ดูซิ ฝัน จะ ทำตัวยังไง อิอิ
    #243
    0
  8. #242 cerberus (@khontharos) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 14:22
    ปั้นไม่อ่อนป้า(ใจ)อ่อนไปแล้ววววววว
    #242
    0
  9. วันที่ 18 กรกฎาคม 2557 / 12:32
    ง้อไว้ๆ เดี๋ยวพี่ปั้นก็หายงอนแล้วล่ะฝุ่น อยากอ่านพี่ภาสกะน้องฝันแล้วอ่ะ
    #241
    0
  10. #239 kaewkarn501 (@kaewkarn501) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 21:56
    อยา็กอ่านพี่ภาส กับฝัน เร็วๆ จังคะ  แต่ปั้นกับฝุ่นก็ฟินนะ
    #239
    0
  11. #238 Tung Kanyarat (@panwan333) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 20:07
    >       <  ชอบคู่ ฝุ่น&ปั้น มากเลยยย
    #238
    0
  12. #237 Miranda Kerr (@minimildmint) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2557 / 18:38
    น่ารักอ่ะ ชอบชอบ

    #237
    0
  13. #236 ทวิต_y dao (@starry1991) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 23:08
    ชอบทุกคู่เบย เป็นกำลังใจให้คะ 
    #236
    0
  14. #235 beautiful sunset (@beautifulsunset) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 21:39
    รอพี่ภาสพาทหน้าจร้าาาาาาา
    #235
    0
  15. #234 kikiwindski (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 21:02
    ตอนหน้าขอพี่ภาสกะน้องฝันแบบเต็มๆน๊าาาาาาา

    อย่าลืมหาคู่ให้อิพี่วิทย์โด้ย

    หมั่นใส้หล่อนชอบจับคู่ดีนัก

    #234
    0
  16. #233 มาย (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 20:41
    หวานอ่ะคู่นี้ ชอบๆๆๆ
    #233
    0
  17. #232 X_XIII (@moo-m) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 20:15
    อยากอ่านคู่พ่อแม่อ่า >_<
    #232
    0
  18. #231 นิรนาม (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 18:04
    มีคนแนะนำให้มาอ่านเรื่องนี้ ติดใจเลย อยากให้อัพทุกวันจุง น้ตัฝันน่ารัก
    #231
    0
  19. #230 annaaa (@anna_anna) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 14:00
    มาอัพต่อไวไวน้า
    #230
    0
  20. วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 12:48
    เอาแล่ว น้องฝันเตรียมตัวรับมือพี่ภาสได้แล้วนะ งานนี้พี่ภาสจัดเต็มแน่
    #229
    0
  21. #228 ทวิต_y dao (@starry1991) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2557 / 00:07
    ปล่อยเรื่องนี้ผ่านมาได้ตั้งนาน พอมาได้อ่านแล้วหยุดไม่ได้ ฝันน่ารักมากๆเลย ชอบที่สุดดดดดดดด
    #228
    0
  22. #227 memo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 23:30
    อัพต่อเร็วๆน้า
    #227
    0
  23. #226 I'Som Duangnate Promsorn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 23:17
    จับกดเลยพี่ภาสสสส หึๆ -..- ไม่หื่นเราไม่นอน (มันใช่หรอ)

    เอาล่ะสิๆ ฝันระวังนะเออ ไม่รุ้อิพี่ภาสจะมีแผนการอะไรมาจัดการฝัน

    อ่ะครึๆ อยากอ่านแล้วง่ะ มาต่ออีกเร็วๆ นะคะ ^0^
    #226
    0
  24. #225 Khs' (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 20:52
    มาต่ออีกนะ อย่าหายนะไรทททททททท์
    #225
    0
  25. #224 aunwinkung (@aunwinkung) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2557 / 20:03
    มาต่อน่ะค่า 5555 ใจจะขาด
    #224
    0