(จบแล้ว) 90 วัน รัก ไสย ไสย (Yaoi)

ตอนที่ 29 : ตอนพิเศษ : คนไม่จริง (Halloween)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    31 ต.ค. 62

Special Halloween

คนไม่จริง

 

            “ขอโทษนะครับ เห็นคนที่ใส่ชุดหมาฟักทองมั้ยครับ?” พูดแล้วก็ต้องเลียปากด้วยไม่แน่ใจว่าที่พูดออกไปฟังดูเสียสติหรือเปล่า เขียงสูดลมหายใจเข้าลึกเมื่อหญิงสาวในชุดผีแม่ชีตะโกนกลับมาว่าไม่ได้ยินที่เขาพูด


            แหงล่ะเสียงดังขนาดนี้ ได้ยินก็บ้าแล้ว


            สภาพในบาร์เหมือนงานรวมผีหรือไม่ก็ปาร์ตี้คนตายเมื่อทุกคนพร้อมใจกันแต่งตัวตามตีมฮาโลวีนเพื่อรับส่วนลดสำหรับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ทั้งที่คิดว่าไร้สาระและขำแทบตายเมื่อเห็นน้องชายใส่ชุดลูกฟักทองกับหมวกหูหมาพร้อมกับถุงมืออุ้งเท้าสัตว์ออกจากบ้านพร้อมกับหมงที่แต่งตัวประหลาดพอกัน แต่ใครจะไปคิดว่าเขาต้องมาตามหาไอ้หมาฟักทองตอนเที่ยงคืนแบบนี้เพราะแม่บอกว่าที่บาร์ใกล้ๆ กันเกิดเหตุทะเลาะวิวาทมีคนเสียชีวิตออกข่าวและเมื่อโทรศัพท์หาทั้งปังตอและหมงต่างก็ไม่รับโทรศัพท์กันทั้งคู่


            อย่าให้เจอตัวนะ! พี่จะเตะให้!


            เขากระตุกผ้าคลุมสีดำของคนที่ยืนอยู่ข้างๆ เบาๆ เมื่ออีกฝ่ายหันมาก็เอ่ยถามเหมือนเดิม


            “ขอโทษนะครับ เห็นคนที่ใส่ชุดหมาฟักทองมั้ยครับ?

            ร่างในชุดผ้าคลุมฮู้ดดำยืนนิ่ง เขียงเพิ่งสังเกตตอนนี้เองว่าอีกฝ่ายตัวสูงมาก พอกำลังจะอ้าปากถามอีกครั้งก็เห็นใบหน้าใต้ฮู้ดดำนั่นขยับมาพูดตอบ


            “หมาฟักทอง


            “เอ่อ เห็นคนที่ใส่ชุดหมาฟักทองมั้ยครับ ลูกฟักทองสีส้มใหญ่ๆ ตรงเอว หูหมาแล้วก็อุ้งมือ” นายธนาคารหนุ่มทำท่าตะกุยอุ้งมือแบบสัตว์ประกอบคำพูดเพราะกลัวอีกฝ่ายจะฟังอย่างเดียวไม่ได้ยิน ในความมืดขนาดนี้แถมทุกคนยังแต่งตัวประหลาดไปหมดทำให้การหาหมาฟักทองสักตัวให้เจอไม่ใช่เรื่องง่ายเลย


            “หมาฟักทองอืม เห็นสิ น่ารักดี” บิงโก! ถึงจะไม่เห็นด้วยว่าไอ้น้องชายมันน่ารักก็เถอะ “ตามมาสิ”

ท่ามกลางผู้คนที่เบียดเสียดและเสียงเพลงอึกทึก เขียงแหวกตัวผ่านแม่มดที่กำลังเต้นยั่วโครงกระดูก ตุ๊กตาผีแอนนาเบลเซมาซบอกเขาโดยมีเพื่อนร่วมโต๊ะเป่าปากร้องแซวเป็นฉากหลัง เขาดันตัวเธอออกอย่างสุภาพ พยายามมองหาร่างที่เดินนำเมื่อครู่ จะว่าไปเขาคนนั้นแต่งตัวเป็นอะไรนะ


เหมือนจะรู้ว่าเขามองหา อีกฝ่ายหยุดยืนหันหลังอยู่ตรงหน้า หลังชุดคลุมสีดำมีเคียวขนาดใหญ่ติดอยู่


อ๋อยมทูต


            “ทำไมคุณใส่ชุดนอนล่ะ” คนเดินนำเอ่ยถาม ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่าว่าน้ำเสียงของอีกฝ่ายดูเรียบเรื่อยแบบไม่ต้องพยายามส่งเสียงดังให้เขาได้ยินเลยสักนิด


            “ไม่ได้ตั้งใจมา ผมรีบ แม่ให้มาตามน้อง” จู่ๆ มือเย็นเฉียบก็คว้าแขนเขาไปจับไว้ ปลายเล็บของอีกฝ่ายยาวจนครูดผิวที่แขนเบาๆ


            “งั้นหรอ มีแม่ แล้วก็น้อง” อีกฝ่ายจูงจับเขาให้เดินตาม ทั้งที่เมื่อก่อนตัวเขาก็เคยมาที่นี่แต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าร้านกว้างกว่าปกติ เดินเท่าไหร่ก็เหมือนจะไม่ถึงสุดทางอีกฝั่งเสียที


            ไม่รู้ว่าเพราะคนเยอะมากเกินไป


            หรือภายในร้านมันแปลกประหลาดไปจริงๆ


            “คุณมาคนเดียวหรอ” อยู่ๆ ก็มาช่วยเขาเดินหาคนแบบนี้ไม่แปลกหรือไงกัน เขียงรู้สึกว่ามือที่เย็นเฉียบนั่นกำแขนเขาแน่นขึ้น บรรยากาศรอบตัวอีกฝ่ายไม่เหมือนคนอื่นแม้แต่น้อย ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนมาเที่ยวสักนิด


            “ผมมาคนเดียวแต่จะพาคนอื่นกลับไปด้วย”


            ร้ายนี่นา


            คิดว่าอีกฝ่ายคงคิดจะวันไนท์แสตนด์กับใครสักคน ดูท่าที่มาจับมือเขาแบบนี้ก็คงไม่ได้มีน้ำใจจะช่วยฟรีๆ


           เขียงยิ้ม เผลอยกมืออีกข้างเสยผมบริหารเสน่ห์อย่างไม่รู้ตัว แบบที่ปังตอชอบเรียกว่าเอียงหน้าทำมุมหล่อที่สุดกับแกนโลก


           “เชื่อสิว่าไม่ใช่แบบที่คุณคิดหรอก”


            ได้ยินอีกฝ่ายพูดแบบนั้นนายธนาคารหนุ่มก็หุบยิ้มฉับ เขากระแอมในลำคอเบาๆ เพื่อเรียกความมั่นใจคืนมา


            “ผมก็ไม่ได้พูดอะไรเสียหน่อย” ดูเหมือนอีกฝ่ายจะพาเขาเดินมาสุดทางเดินอีกด้านแล้ว แต่มองยังไงก็ไม่เห็นไอ้น้องชายตัวแสบ หรือว่าจะไปต่อที่อื่นกันแล้วนะ


            “คุณเห็นน้องผมที่ไหน” เขียงตัดบท “คงไม่ใช่หมาฟักทองตัวอื่นหรอกนะ”


            “วิญญาณประหลาดแบบนั้นคงมีคนเดียว” อีกฝ่ายตอบแปลกๆ เมื่อยืนพิงผนังอยู่ข้างกันแบบนี้ถึงได้รู้สึกว่าอีกฝ่ายตัวสูงกว่าเขาอยู่พอสมควร ร่างในชุดคลุมฮู้ดดำมองกลุ่มคนในบาร์ที่แต่งกายเป็นอมนุษย์ดื่มกินอย่างรื่นเริงอยู่ครู่หนึ่ง ขณะที่เขียงเองก็มองหาน้องชายเช่นกัน


            “คุณกลัวความตายหรือเปล่า”


            อีกฝ่ายถามขึ้น ไม่รู้ทำไมเสียงของอีกฝ่ายถึงได้ฟังง่ายชัดเจนนัก “ไม่รู้สิ ผมไม่ค่อยได้คิดเรื่องนั้นเท่าไหร่


            ถ้าจะกลัว คงกลัวความตายของคนรอบตัวมากกว่า” อาจเพราะอีกฝ่ายเป็นคนแปลกหน้าเขาจึงตอบตามความจริง ยังไงก็ไม่รู้จักกันอยู่แล้ว


            “นั่นสินะ”


            คนข้างๆ ตอบเพียงเท่านั้นเสียงดนตรีรอบตัวก็เหมือนจะเบาลง เขียงรู้สึกสงบอย่างประหลาดเมื่อภาพที่วุ่นวายตรงหน้าดูช้าลงชั่วขณะ


            “คุณว่าระหว่างความตายกับการมีชีวิตอยู่ อะไรว่างเปล่ากว่ากันล่ะ” ถามอีกฝ่ายไปดังนั้นร่างในชุดคลุมก็หัวเราะเบาๆ เขาสาบานว่าในช่วงวินาทีนั้นหัวใจของเขาเต้นแรงกว่าปกตินิดหนึ่งอย่างน่าแปลกใจ


            “ผมชักถูกใจคุณแล้วสิ”


            “แต่ผมไม่ใช่คนที่คุณจะพากลับไปคืนนี้หรอก” นายธนาคารหนุ่มตอบกลับ ถึงเขาเองก็รู้สึกเหมือนอีกฝ่ายอยู่นิดหน่อยแต่ยังไงคืนนี้เขาก็ต้องลากตัวไอ้หมาฟักทองกลับบ้านไปให้คุณนายแจ่มฟ้าสบายใจก่อน


            “ใช่นั่นหรือเปล่า คนของคุณ” อีกฝ่ายชี้นิ้วไปที่ระเบียงชั้นลอยด้านบน เมื่อมองตามนิ้วนั้นไปก็มองเห็นคนในชุดลูกฟักทองสีส้มกลมๆ กำลังเต้นดุ๊กดิ๊ก หัวที่ใส่หมวกหูหมากับสองมือในถุงมืออุ้งตีนสัตว์โยกไปมาตามจังหวะเพลงที่ดังกระหึ่ม


            เป็นภาพที่เห็นแล้วแทบอยากควักลูกตาโยนทิ้ง


            “ปัง!!” ป้องปากตะโกนเรียกสุดเสียงไปก็เท่านั้น อีกฝ่ายไม่ได้ยินเขาแม้แต่นิดเดียว


            แล้วดูนั่น! ยังจะปล่อยให้คนอื่นยกแก้วเหล้าป้อนถึงปากอีก ดูท่าเขาคงต้องเล่าเรื่องนี้ให้ขุนสมุทรฟังแล้ว!


            “เป็นหมาฟักทองที่เต้นเก่งมากด้วยสิ”


            “ขอบคุณมาก” เขาตัดบทและตั้งใจจะรีบขึ้นไปคว้าตัวไอ้แสบให้เร็วที่สุดแต่กลับกลายเป็นว่าขาทั้งสองข้างก้าวไม่ออก เมื่อจะก้มตัวลงไปดูก็พบว่าทั้งตัวขยับไม่ได้


            เกิดอะไรขึ้น?


            “ผมถูกชะตาคุณ” เขียงขนลุกชัน อากาศรอบตัวเย็นขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน


            ร่างในชุดผ้าคลุมดำขยับเข้ามาใกล้ ในตอนนั้นเองที่เขาเพิ่งเห็นว่าดวงตาใต้ผ้าคลุมศีรษะเป็นสีเหลืองอำพัน มันส่องประกายวาววาบเหมือนเปลวไฟชั่วครู่เมื่ออีกฝ่ายโน้มใบหน้าลงมาจนแทบชิด


            ริมฝีปากเหมือนถูกเปลวไฟร้อนฉ่าลวกผ่านชั่วขณะ แต่แปลกที่มันไม่เจ็บปวดทรมาน กระแสความร้อนส่งผ่านจากริมฝีปากไหลลงไปในลำคอ


            “จุมพิตยมทูต มันจะทำให้คุณโชคดี” แม้จะเป็นเสียงกระซิบแต่กลับได้ยินชัดเจนราวกับที่นี่มีเพียงเขาและคนตรงหน้าเท่านั้น


รีบตายเร็วๆ นะ ผมอยากเจอ

 



เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ใบหน้าของน้องชายในหมวกหูหมาก็ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า


            “ปัง” เขาเรียกชื่อน้องพร้อมกับขยับตัวลุกก่อนจะสังเกตว่าตัวเองอยู่บนโซฟาที่บ้าน มีไอแพดวางอยู่บนหน้าอก ดูเหมือนเขาจะหลับไปทั้งอย่างนี้


            “ไม่ไหวแล้วอ่า” ไอ้หมาฟักทองพูดเสียงยานคาง แก้มสองข้างแดงจัดเหมือนเมาเต็มที “พี่ยมไปแล้วหรอ” ไอ้ตัวดีพูดอะไรไม่รู้ก่อนจะล้มตัวลงนอนบนพื้นข้างๆ แล้วหลับทันที เขาเอาตีนเขี่ยยังไงก็ไม่ตื่น เขียงถอนหายใจ อย่างน้อยตอนนี้น้องก็กลับถึงบ้านแล้ว จะว่าไปแม่บอกให้เขาไปรับปังกับหมงแต่ดูเหมือนว่าเขาจะเผลอหลับไปก่อน


            แล้วหลังจากนั้น


            เขียงก้มลงดมชุดนอนที่สวมอยู่แล้วก็ต้องขมวดคิ้ว ถ้านอนอยู่ที่บ้านทำไมเสื้อผ้าเขาถึงได้เหม็นกลิ่นบุหรี่ขนาดนี้ล่ะ


            “ปัง” เขาเอาตีนเขี่ยน้องชายอีกที ปังตอส่งเสียงเครือในลำคอแต่ไม่ยอมตื่น เขาถอนหายใจขณะดึงหมวกหูหมาออกจากหัวอีกฝ่ายแล้วก็ต้องสงสัยว่ามันหลับได้ยังไงทั้งที่ใส่คอสตูมลูกฟักทองนุ่มๆ อยู่กลางตัวแบบนั้น


เขียงลูบริมฝีปาก สัมผัสที่คล้ายจะยังคงอยู่เป็นแค่ความฝันงั้นหรือ


            ไม่รู้จะเรียกว่าฝันดีหรือฝันร้าย เขาหัวเราะกับตัวเองเบาๆ ฝันประหลาดชะมัด สงสัยจะเป็นห่วงปังตอมากเกินไปถึงกับเก็บไปฝันว่าไปรับน้องที่บาร์


            “อ้าว กลับมากันแล้วหรอ” แม่ชะโงกหน้ามาจากชั้นบน คุณนายแจ่มฟ้าถอนหายใจโล่งอกเมื่อเห็นลูกชายสองคนนอนอยู่ที่ชั้นล่าง “ดีแล้วที่ถึงบ้าน เมื่อกี้ข่าวออกอีกแล้วว่ามีคนยิงกันตายที่ร้านแถวนั้น คนสมัยนี้นี่ใจร้อนกันจริงๆ”


            “งั้นแม่นอนก่อนนะ”


           


            ไม่ทันได้ตอบผู้เป็นแม่ก็ผละกลับเข้าห้องไป เลือดในตัวเหมือนจะค่อยๆ หายไปจนหน้าซีดลงเรื่อยๆ เมื่อกี้แม่บอกว่าเขาออกไปรับปังตองั้นหรอ... เขาพยายามเตะไอ้น้องตัวดีให้ตื่นเพื่อจะถามว่าเขาไปรับมันมาจริงหรือเปล่า แล้วถ้าจริงพวกเขากลับมาบ้านกันยังไง


แต่ดูเหมือนไอ้หมาฟักทองจะหมดสติแล้วอย่างสมบูรณ์แบบ


/…รีบตายเร็วๆ นะ ผมอยากเจอ…/


คำพูดนั้นเหมือนจะดังก้องอยู่ในหัว เขียงกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอ นึกภาพดวงตาสีอำพันแปลกประหลาดของอีกฝ่ายในชุดยมทูตแล้วก็ต้องขนลุกเกรียว


หวังว่าเขาคงไม่ได้ไปถูกใจคนแปลกๆ เข้าหรอกนะ


หรืออย่างน้อยที่สุด หวังว่าจะเป็นคนก็แล้วกัน!






 ####################


ฮาโลวีนแบบนี้ รัก ไสย ไสย จะพลาดได้ยังไงเนาะ!


หวังว่าจะคิดถึงกันนะคะ


สำหรับเรื่องรวมเล่ม ตอนนี้มีข่าวดีแล้ว ถ้าเข้าที่เข้าทางเมื่อไหร่จะรีบแจ้งแน่นอนค่ะ 


ฝากติดตามกันด้วยนะคะ <3


BlackBunny


 ####################


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

384 ความคิดเห็น

  1. #383 ํYongYee (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 มีนาคม 2563 / 05:42
    ต้องรีบไปอุดหนุนแล้วววว

    //อยากเรื่องของพี่เขียงจังเลยค่ะ รู้สึกว่าท่านยมต้องแซ่บมากแน่ๆ5555
    #383
    1
    • #383-1 ํYongYee(จากตอนที่ 29)
      1 มีนาคม 2563 / 05:43
      *อยากอ่าน
      #383-1
  2. #379 1VERSE By Jhope (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 09:58
    ฮื่อออ รักกกกกขอบคุณไรท์ที่แต่งนิยายดีๆแบบนี้ออกมาน่ะครับ :)
    #379
    0
  3. #375 Dek_saa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 08:51
    เรื่องพี่เขียงน่าสนใจมากเลยค่ะะะ อยากให้มาต่อภาคพี่เขียงจังเลยย
    #375
    0
  4. #372 redstardust (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 07:08
    พี่เขียง พี่ๆๆๆๆๆๆๆ ..คุณนายจะได้ลูกเขยอีกคนแล้ว อยากให้เขียนภาคพี่เขียงมากๆเลยค่ะ ฮรืออออ
    #372
    0
  5. #371 Aditt (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:40
    พี่เขียงมีภาคต่อไหมคะ แงง
    #371
    0
  6. #370 alf_yakusa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 21:37
    เย้ คิดถึงมากๆเลย รอข่าวดีมาตลอด เย้ๆๆๆๆ

    ถ้าพี่ขุนรู้นะ ต้องมีคนโดนทำโทษแน่ๆ 55555
    #370
    0
  7. #369 hidden.inthe_'VIBE' (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 20:54
    พี่เขียงโดนคุณยมฑูตหมายตาต้องปากซะแล้ว อยากเห็นเค้าเจอกันอีก แต่ไม่อยากให้คุณพี่ตายเร็วนะ 5555555555 มีวิธีอื่นมั้ย
    #369
    0
  8. #368 AB (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 20:46
    กรี๊ดดดดด รอเลยค่ะ รอทั้งเล่มและเรื่องของพี่เขียง ลูกเขยบ้านนี้แต่ละคนนี่แหะๆไม่ธรรมดาจริงๆนะคะเนี่ย
    #368
    0
  9. #367 Kyumingming (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 20:23

    คิดถึงมากกกกกกกกกกและดีใจมากที่มีเล่มหลังจากแอบเม้นเรื่องเล่มอยู่หลายครั้ง 555555 รอเรื่องพี่เขียงนะคะ


    #367
    0
  10. #366 [เสพศิลป์] (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 19:46
    มีภาคพี่เขียงต่อเถอะ ชอบบลบบแบบนี้5555
    #366
    0
  11. #365 TKLM (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 19:45
    ใครจะตายเร็ว น่ากลัวเกินไปแล้ววววว
    #365
    0