[Fic Reborn]The Vongola Primo

ตอนที่ 19 : Chapter 14 The Ending (รีไรท์ 12/8/60)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,054
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    12 ส.ค. 60

Chapter 14 The Ending

 

ณ คฤหาสน์โอฟินิกส์ เวลาพบค่ำ

 

หลังจากที่พวกจีอ็อตโต้รู้ว่าซาเซียโดนจับตัวไปโดยเฟอร์โก้ พวกจีอ็อตโต้จึงบุกมาที่คฤหาสน์แต่แล้วกลับพบกำลังของพวกโอฟินิกส์ พรรคพวกของวองโกเล่จึงโจมตีกลับแต่ไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย ระหว่างการต่อสู้จีที่ต่อสู้ประกบกับจีอ็อตโต้จึงพูดแทรกขึ้นมา

 

" นายเข้าไปในคฤหาสน์เถอะพรีโม่ ไปซะ!! ทางนี้พวกฉันจะจัดการเอง "

 

" เข้าใจแล้ว ฝากด้วยนะจี "

 

เมื่อตกลงกันได้ จีอ็อตโต้จึงฝ่าวงล้อมของพวกโอฟินิกส์ออกมาเพื่อเข้าไปในคฤหาสน์

 

ภายในห้องโถงแห่งหนึ่งในคฤหาสน์

 

ภายในห้องว่างเปล่าแต่ประดับประดาได้อย่างสวยงามตามศิลปะโรมันอิตาลี แสงไฟจากกองเพลิงและเสียงโจมตีจากภายนอกเข้ามาระยะๆ จีอ็อตโต้หยุดเดินเมื่อเข้ามาถึงใจกลางห้องโถง เพราะมีสองร่างที่เขาคุ้นตาดียืนอยู่เมื่อรอเขาอยู่แล้ว

 

" ไง....วองโกเล่ พรีโม่ ไม่เจอกันพักเดียวเก่งขึ้นนี่ "

 

" ปล่อยน้องสาวฉันเดี๋ยวนี้ "

 

จีอ็อตโต้กดน้ำเสียงต่ำลงก่อนจะมองสีหน้าอีกฝ่ายด้วยโทสะ แต่เมื่อลอบมองสีหน้าของซาเซียที่ตอนนี้ถูกจับมัดไขว้หลังพร้อมกับมีรอยฟกช้ำอยู่เต็มตัว สีหน้าที่ดูทรมารยิ่งทำให้จีอ็อตโต้เจ็บปวดมากขึ้น

 

" งั้นเรามาตกลงกันดีกว่า ใครชนะเอาตัวเธอไป แต่ถ้าแพ้!! "

 

" อ่ะ!....อึก! "

 

" น้องสาวของเธอตาย คึหึ555+ "

 

เฟอร์โก้จับหัวหญิงสาวขึ้นพร้อมกับนำมีดจี้ไปที่คอของซาเซียอย่างไม่ใยดี จีอ็อตโต้เริ่มหนักใจเพราะถ้าหากเขาแพ้เขาก็อาจจะเสียทั้งน้องผู้เป็นที่รักและตัวเขาก็ต้องตายเช่นกันก่อนที่เขาจะตัดสินใจ

 

" ได้ "

 

" งั้นก็โอเค... "

 

" อ่ะ! โอ๊ย!.....พี่จีอ็อตโต้.... "

 

เฟอร์โก้ผลักหญิงสาวออกก่อนจะเตรียมอาวุธออกมาและพุ่งเข้าใส่จีอ็อตโต้ทันที

 

ปึก! พลั่ก! ตุบ! ผัวะ!

 

เสียงการต่อสู้ที่แทบจะสูสี แต่จีอ็อตโต้ก็กลับพลาดท่าให้

 

พลั่ก!

 

" อุ๊! แค่กๆๆ "

 

" เหอะ! สู้ไปก็เปล่าประโยชน์ ตายๆไปซะจะดีกว่า ลาก่อนวองโกเล่พรีโม่ "

 

กริ๊ก!(เสียงเตรียมไกปืน)

 

" อย่านะ!! "

 

ปัง!

 

พรึ่บ!

 

เสียงแรกเป็นเสียงไกปืนที่เหนี่ยวไกเพื่อจะปิดชีพของจีอ็อตโต้แล้วเหมือนมีบางอย่างรับแทนและหล่นลงบนร่างของจีอ็อตโต้นั้นไม่ใช่ใครเพราะเป็นผู้หญิงที่จีอ็อตโต้รักมาตลอด ซาเซียรับกระสุนแทนจีอ็อตโต้

 

" ซาเซีย!! "

 

" ฮะฮะ^^ พี่..ไม่เป็นไรนะ "

 

" ทำแบบนี้ทำไม... "

 

" หนูให้พี่...ตายไม่ได้ อย่าได้กังวล....กับสิ่งที่หนูรับมัน....ดี...ที่สุดแล้ว "

 

ซาเซียแรกไอออกมาพร้อมกับโลหิตในตัว สิ่งนั้นมันทำให้ใจของจีอ็อตโต้เริ่มหวั่น แต่ซาเซียยังคงอธิบายต่อ

 

" แต่มันจะดีที่สุดได้ยังไง! ในเมื่อซาเซียน่ะ.... "

 

" ดีสิ พี่ก็เป็นพี่ที่หนูรักมาตลอดเลยล่ะ^^ ถึงพี่จะไม่เคยมองก็ตาม....และเพื่ออนาคตของพวกพี่....หนู...ยอมจบลงแบบนี้.....นี่ก็เป็น...ความสุข.......ของ...หนู..แล้ว....ล่ะ..... "

 

" ซาเซีย!!! อย่าทำแบบนี้สิ!! ซาเซีย!! "

 

เสียงตะโกนดังก้องห้องโถง เฟอร์โก้ปรบมือให้เหมือนกับเขาเห็นละครเวที ก่อนจะเล็งปืนอีกครั้ง

 

" แหม...ได้น้องผู้รักพี่ชายมากเป็นโล่ หวังว่าคราวนี้คงไม่เนอะ "

 

" โล่งั้นหรอ? เธอไม่ใช่โล่!! แต่เธอเป็นคนในครอบครัวของฉัน...เด็กสาวที่คนอย่างพวกแกกำจัดไงล่ะ แต่ดีนะที่ได้ฉันช่วยเอาไว้ตอนเด็กไม่งั้นคนอย่างแกก็ฆ่าตายไปแล้ว!! "

 

" งั้นเองหรอ? งั้นรอบนี้คงไปด้วยกันสินะ? "

 

จีอ็อตโต้ที่พยุงร่างของซาเซียเอาไว้ได้ก่อนร่างนั้นแน่นขึ้น

 

ปัง!

 

ทันทีที่เสียงปืนลั่นจีอ็อตโต้มองร่างของตนก่อนจะพบว่าร่างเฟอร์โก้มีรอยถูกยิง เมื่อเขากลับหันไปมองอีกทางก็พบจีที่เข้ามาพร้อมกับโคซาร์ท

 

" เป็นยังไงมั้งพรีโม่ ?!...และนั้น "

 

" ขอโทษนะจี...ฉัน "

 

" ไว้คุยกันทีหลัง นายรีบพาเธอออกไปซะ "

 

จีว่าก่อนจะเล็งไปที่เฟอร์โก้อีกครั้ง เฟอร์โก้เริ่มจะเล็งอีกครั้ง จีอ็อตโต้จึงลุกขึ้นและพาร่างซาเซียออกไป จีและโคซาร์ทจึงหันมาจัดการเฟอร์โก้

 

อ้าก!!!~~

 

เสียงของเฟอร์โก้ได้ดังก้องกังวานในที่แห่งนั้น

.

.

.

.

.

.

.

หลังจากทุกอย่างจบลง จีอ็อตโต้ก็ได้ซาเซียกลับมาที่โบสถ์ที่พวกเขาเจอกันซึ่งตอนนี้กลายเป็นสุสานไปแล้วทั้งหมด

 

" ฮือๆๆ ซาเซียๆๆ ฮือๆๆๆ T^T "

 

" พอเถอะมินนะ ซาเซียจะได้ไม่ห่วงเรานะ อย่างน้อยเราก็รู้อะไรหลายๆอย่างแล้ว ต่อจากนี้คงต้องหาทางกันต่อไป "

 

ฟูยุปลอบใจมินนะที่ร้องไห้ฟูมฟายไม่หยุด ก่อนจะหลบให้พวกจีอ็อตโต้เข้ามากล่าวกับซาเซีย

 

" ขอให้เธอไปสบายดีนะซาเซีย อย่าได้ห่วงทางนี้เลย เดี๋ยวพี่จะจัดการพรีโม่เองนะ "

 

" นายไม่ต้องห่วงฉันก็ได้นะ "

 

" ทำไมล่ะ? บอกให้สารภาพๆเห็นไหม!ซาเซียไปก่อนนายเนี้ย!! นายเนี้ยนะ...เฮ้อ! "

 

" ขอโทษ แต่ก็ได้รู้ว่าซาเซียก็รักฉันเหมือนกัน "

 

จีอ็อตโต้ว่าก่อนจะวางช่อดอกกุหลาบสีขาวซึ่งเป็นดอกไม้ที่ซาเซียชอบมากที่สุด จีไม่พูดอะไรจนกระทั่งงานเลิกลา และพากันกลับคฤหาสน์

 

" ชุดที่พวกบอสใส่กันวันนี้ขอให้ใส่จนถึงมื้อค่ำได้ไหมค่ะ "

 

" อืม ได้สิพวกเอลิน่าจะเตรียมอะไรมาก็ทำเถอะ "

 

" ค่ะ!!! "

 

พวกฟูยุขานรับก่อนจะพากันไปที่ครัว วันนี้พวกจีอ็อตโต้ทำชุดสูทที่ซาเซียเป็นคนตัดให้เป็นกรณีพิเศษเพราะทั้งเนื้อผ้าและคุณสมบัติทนทานต่อทุกสภาพซาเซียจึงกำชับไว้ว่าถ้าจะเอาออกมาใช้ควรเป็นงานทางการจริงๆ ซึ่งจีอ็อตโต้จึงขอให้ทุกคนใส่ในวันนี้ พวกฟูยุก็คงจะอยู่ที่นี่อีกนานเพราะที่ห้องเสื้อเสียหายไปก็มาจากฝีมือเฟอร์โก้ ระหว่างที่ทุกคนต่างพักผ่อนจีได้เข้ามาหาจีอ็อตโต้

 

" พรีโม่ มากับฉันที่ห้องฉันทีสิ พอดีฉันมีอะไรจะบอกนาย "

 

" ....... "

 

จีอ็อตโต้ไม่พูดอะไรก่อนจะเดินตามไปที่ห้องนอนของจี

 

ณ ห้องจี

 

เมื่อเข้ามาก็พบว่าจีกำลังถือบางอย่างไว้

 

" มีอะไรงั้นหรอ? "

 

" สองวันก่อน...วันที่ซาเซียจะโดนลักพาตัว เธอให้สิ่งนี้ฉันมา นายจำสร้อยที่ซาเซียเป็นประจำได้ไหม "

 

" จำได้สิ มันเป็นสัญลักษณ์รูปผีเสื้อด้วย เอ๋! นี่มัน?! "

 

เมื่อจีอ็อตโต้รับกล่องสีแดงใบหนึ่งมาจากจีซึ่งภายในมีสมุดไดอารี่ของซาเซียและกล่องเก็บแหวนของเธอเอาไว้ ทำให้จีอ็อตโต้เริ่มสงสัย

 

" มันหมายความว่าไงน่ะ "

 

" ไม่รู้สิ แต่ตอนที่ให้มามันทำให้ฉันรู้ความหมายในสิ่งที่เธอบอกมาว่า ' จนกว่าจะให้พี่จีอ็อตโต้ได้ ต้องเป็นวันที่ไม่มีหนู ' น่ะ "

 

" ?! "

 

จีอ็อตโต้เริ่มมองที่กล่องอีกครั้งก่อนจะพบกระดาษแผ่นเล็กที่สอดอยู่หลังสมุด เขาจึงนั่งลงที่เตียงและเปิดดู

 

' ถึงพี่จีอ็อตโต้

        หากอ่านอยู่ขอให้รู้ไว้ว่าหนูคงไม่ได้อยู่ด้วยแล้ว ขอโทษสำหรับไม่ได้บอกอะไรเลยนะคะแต่หนูมีเรื่องจะขอร้องค่ะ ได้โปรดหาผู้ที่จะดูแล ' สิ่งนี้ ' แทนของหนูด้วยนะคะ จนกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง ฉะนั้น....ขอบคุณนะคะ^^

ด้วยรักและเคารพ

ซาเซีย '

 

" จนกว่าจะได้พบกันอีกครั้ง...ซาเซีย "

 

จีอ็อตโต้มองที่แหวนก่อนจะมองหน้าจีที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ก่อนที่เขาจะลุกขึ้น

 

" นายคิดว่าใครเหมาะสมจะรับแหวนนี้ไปจี "

 

" ไม่รู้สิ แต่ที่แน่ๆต้องดูแลและสืบทอดต่อไปเรื่อยๆนะ "

 

" นั้นสินะ ^^ "

 

จีอ็อตโต้กล่าวก่อนจะเก็บกล่องและก้าวออกไปทันที และเขาก็กลับมาที่ห้องของตนเอง

 

' ไม่รู้ว่าจะได้เจอกันอีกไหม แต่ขอให้ครั้งหน้าที่เจอกัน....ขอให้เรารักกันและอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ซาเซีย '

 

❤️The Ending❤️


ณ เช้าวันต่อมา ที่ห้องนอนจีอ็อตโต้


" นี่มัน....หมายความว่ายังไงเนี้ย...แหวนซาเซียทำไม..ถึงกลายเป็น ' นาฬิกาตลับฝังเพรช ' ล่ะ "


#จบแล้วนะค่ะ ^^

ก่อนอื่นขอบอกว่า ' ได้พล็อตภาค 2 เรียบร้อย ' ไม่รู้จะมีใครอ่านต่อไหมนะ T^T

https://writer.dek-d.com/karasana-sasie/writer/view.php?id=1560788

ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ บ็ายบาย~~~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

24 ความคิดเห็น

  1. #24 Lacus1247 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2559 / 20:43
    อย่าลืมกลับมาแต่งต่อนะค่ะ
    #24
    0
  2. #23 วันทีเธอกลับมา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 21:14
    ซึ่งมากเลย
    #23
    0