[Osomatsu-san] Destiny!! คารามัตสึเกิร์ลของฉันคือเธอไงล่ะ!

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 ชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    21 ม.ค. 62

“เป็น….”



“อะไรกันล่ะ?”

เด็กสาวเอียงคอด้วยความสงสัย

หืม….อะไรกันเนี่ย?


“จำชื่อตัวเองไม่ได้เลยหรอ?”

ชายหนุ่มเอ่ยถามเด็กสาวที่อยู่ข้างหน้าของตน


“ไม่มีชื่อหรอกค่ะ..แต่ถ้าเป็นชื่อที่โดนเรียกล่ะก็..”

เธอค่อยๆพูดก่อนจะค่อยๆก้มหน้าลง

สีหน้าที่แสดงออกมาของเธอเต็มไปด้วยความกังวล


“อะไรหรอ?”

ถึงอย่างนั้นความสงสัยก็ยังบอกให้คารามัตสึถามต่อไป


“ปีศาจ กาลกิณี ตัวซวยแล้วก็หลายๆชื่อเลย…”

เธอก้มหน้าพูดต่อ


“พอๆๆๆ”

มีแต่ชื่อที่มันความหมายแย่ๆทั้งนั้นเลยนี่นา!!

แล้วเธอคนนี้เป็นตัวอะไรกันแน่เนี่ย!?


“นายท่านจะตั้งให้ก็ได้นะคะ…”

เธอเงยหน้ามองคารามัตสึราวกับกำลังคาดหวังว่าเขาจะตั้งชื่อที่ดีที่สุดให้เธอได้


ตาเป็นประกายสุดๆเลยนะ…


“เมย์…”

คำพูดคำนึงหลุดออกมาจากปากของชายหนุ่ม


“เมย์?”

เด็กสาวทวนคำพูดที่ได้ฟังเมื่อครู่เบาๆ


“มาจากคำว่าเมะที่แปลว่าตา(目)น่ะ ก็ตาสีแดงของเธอมันสวยสุดๆเลยนี่นา…”

หน้าของชายหนุ่มหันไปทางด้านข้างพลางขึ้นสีแดงระเรื่อ


“เป็นครั้งแรกเลยค่ะ..ที่มีคนชมว่าตาของฉันสวย…”

รอยยิ้มบางๆผุดขึ้นบนใบหน้าของเด็กสาว


“จากนี้ไปฉันจะชื่อว่าเมย์นะคะ! ว่าแต่นามสกุล…”

“จะเอานามสกุลของฉันไปใช้ก็ได้นะ..”

ชายหนุ่มเสนอออกไปแบบนั้น

ยังไงก็คิดไม่ออกอยู่แล้วว่าจะทำยังไงอยู่แล้วนี่นา..


“นามสกุล...ของนายท่าน..”

เด็กสาวเอียงคอด้วยความสงสัย


“อื้ม มัตสึโนะ...มัตสึโนะ คารามัตสึ..”

ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆก่อนจะหันกลับมาสบตากับเด็กสาวที่เขาคุยด้วยอยู่


“มัตสึโนะ...เมย์…มัตสึโนะเมย์!”

เธอพยักหน้าทวนชื่อที่ถูกตั้งให้ของตนด้วยรอยยิ้ม


“อึก…”

ความหน้ารักของเด็กผู้หญิงที่ไม่รู้ที่มาตรงหน้าเหมือนเป็นศรของคิวปิดที่ลอยมาปักอกเขา เขาอาจจะรู้สึกมีอารมณ์ร่วมกับเด็กสาวประหลาดคนนี้ซะแล้วสิ…


“จะว่าไปพวกนั้นคงยังไม่กลับมาหรอก วันนี้พักผ่อนที่นี่ให้เต็มที่ได้เลยนะ”

ชายหนุ่มเอนตัวไปข้างหลังด้วยความเหนื่อย


“ได้ค่ะ!”

เธอตอบรับด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดีใจก่อนจะเดินไปที่ประตูทางที่เข้ามาก่อนหน้านี้


“แต่เธอยังไม่ได้ตอบเลยนะว่าเธอเป็นใคร”

ชายหนุ่มพูดรั้งเธอเอาไว้ก่อนที่เธอจะได้จับประตูเลื่อน


“ฉันเองก็ไม่รู้หรอกค่ะ...ที่รู้ก็คือความสามารถของตัวเอง…”

เธอส่ายหน้าเบาๆก่อนจะหันกลับมา


“ความสามารถ?”

ความสงสัยของเขาได้เกิดขึ้นอีกครั้ง


“ค่ะ...ฉันสามารถดูดกลืนอายุไขและความทรงจำของคนที่ถูกจูบได้…”

เด็กสาวยกนิ้วชี้ขึ้นปิดที่ปากของตนเบาๆ


“อายุไขและ...ความทรงจำ?”

ความคิดหนึ่งชัดเจนขึ้นในหัวของเขา

บางที..

ถ้าเป็นความสามารถแบบนี้ล่ะก็!!


“ว่าง่ายๆคือเธอสามารถลบความทรงจำและอายุไขของคนได้ใช่มั้ย!!!”

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็….


“ไม่ใช่ลบ...แต่เป็นการดูดกลืนมาน่ะค่ะ…”

เธอพูดก่อนจะอธิบายต่อ


“ฉันสามารถดูดอายุไขผู้อื่นมาเพิ่มอายุให้ตัวเองได้...และสามารถใช้อายุของตัวเองเพิ่มอายุไขผู้อื่นได้…”


“งั้นที่เธอโตขึ้นก็คือ…”

ชายหนุ่มยกมือจับคางของตนเมื่อสมองของเขานึกบางสิ่งออก


“ฉันใช้อายุไขของคุณคารามัตสึน่ะค่ะ…ขอแบ่งมาเพียงชั่วครา…”

“แล้วฉันก็ใกล้ตายขึ้นน่ะสิ!”

คารามัตสึพูดขัดทันที..

อายุขัยมันไม่ใช่สิ่งที่ให้กันได้นะ!!


“ไม่ต้องห่วงค่ะ...เวลาที่อายุไขของนายท่านจะหมดลงไม่ใช่เร็วๆนี้แน่นอนค่ะ…”

เด็กสาวส่ายหน้าก่อนจะหลับตาลง


“เธอควบคุมว่าอยากดูดไปแค่ไหนได้มั้ยล่ะ?”

ชายหนุ่มถามต่อด้วยความสนใจ


“ได-“

“คร๊อก!!”

“...เหมือนจะหิวแล้วล่ะค่ะ…”

เสียงท้องของหญิงสาวดังราวกับเสียงของแผ่นดินไหว..

ดังไปมั้ยน่ะ?


“ก็ไม่ได้กินอะไรมาทั้งเดือนเลยนี่นา…”

เด็กสาวพูดต่อก่อนจะยกมือจับท้องของตัวเอง


“ทั้งเดือน!? รีบเปลี่ยนชุดออกมากับฉันเลยนะ!”


“ชุด?...”


“...ฉันไปหาก่อนนะ…”

เขาไปหาชุดสมัยมัธยมของแม่มาให้เธอใส่

ตัวของเธอแทบพอดีกับชุดของแม่เขาอย่างพอดิบพอดี

เสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ทับด้วยชุดสูทสีเทากระโปรงเท่าลายสีเหลี่ยมสีเขียว เหมือนพวกชุดเมื่อเขาอยู่มัธยมโดยไม่ผิดเพี้ยน


“ไปกินdinnerกันเถอะ..”

เขาลุกไปดันหลังของเด็กสาวให้เดินไป


“จะดีหรอคะ?”

เธอหันไปด้านข้างด้วยสีหน้าที่เกรงใจฝ่ายชายหนุ่ม


“ไม่ต้องห่วง ฉันคนนี้มีร้านที่รู้จักอยู่แล้วน่า”

เขาดันเธอออกมาเดินตามทางที่ทอดยาวมาจากบ้าน

ที่ๆเขามาคือรถเข็นขายอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเขามากนัก

เจ้าของร้านเป็นคนตัวเล็กที่มีผมเพียงเส้นเดียว


(50%(?))


มาแล้วค่าาาา

เมื่อวานไรท์กลับบ้านดึกมากเนื่องจากไปงานคอสที่โคราช..

เลยเผลอหลับยาวเลย!!

สำหรับตอนนี้ไรท์ขอลงครึ่งนึงก่อนนะ เพราะไรท์ค้างคำบรรยายไว้...

เดี๋ยวมาต่อให้ไม่น่าเกินอาทิตย์หน้าค่ะ!!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 C . M . (@angeldolls) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:57
    ไม่ได้เห็นนิยาย แนวคาราปวดตับ มานานแล้วล่ะค่ะ ฮือออออ

    มันดีต่อใจจริงๆนะคะ (?)
    #1
    0