ʕ•ᴥ•ʔℓσηgℓαηg σƒƒιcє

ตอนที่ 5 : ʕ•ᴥ•ʔѕнєяуℓℓ ѕуℓναηια

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 35
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 พ.ค. 60


ѕнєяуℓℓ ѕуℓναηια





"Not l."

'We were staying in Paris'

'To get away from your parents'

'And I thought, “Wow'

'If I could take this in a shot right now'

'I don't think that we could work this out”'

'Out on the terrace'

'I don't know if it's fair but I thought “How'

'Could I let you fall by yourself'

'While I'm wasted with someone else”'







"Why you kill me..."

'Hey, I was doing just fine before I met you'

'I drink too much and that’s an issue but I’m okay'

'Hey, you tell your friends it was nice to meet them'

'But I hope I never see them again'

'So baby pull me closer in the backseat of your Rover'

'That I know you can’t afford'






PLAYER P R O F I L E.



อิมเมจ :: โอลิเวีย


ชื่อ - นามสกุล :: เชอริลล์ ซิลเวียน่า l Sheryll Sylvania

 

ชื่อเล่น :: เชอริลล์ l Sheryll


อายุ :: 18


สัญชาติ/เชื้อชาติ :: อิตาลี่


ลักษณะนิสัย :: เชอริลล์ เป็นหญิงสาวที่ขี้อาย ไม่ได้ขี้อายแบบน่ารัก แต่จะขี้อายแบบเงียบๆ ถามคำตอบคำ ไม่ชวนใครคุยก่อน ไม่ชอบแสดงออก แม้แต่แสดงออกทางความคิด อย่างเสนอความคิดเห็น ยังไม่ค่อยกล้าที่จะทำ เธอไม่ชื่นชอบที่จะเข้าสังคมเลยแม้แต่น้อย การเป็นผู้นำไม่ใช่ตัวของเชอริลล์ การเป็นผู้นำทำให้เธอเหมือนแบกภาระชิ้นโตไว้ โดยที่ถ้าหากพลาดขึ้นมาภาระนั้นก็หล่นลงมาทับเธอได้ง่ายๆ เธอกลัวการเป็นผู้นำมากๆ มันทำให้เชอริลล์รู้สึกกดดัน เพราะเป็นผู้ตามมาตลอด ถ้าเกิดอารมณ์ที่เครียดมากๆถึงกับเอามีดมากรีดแขนเลยทีเดียว


   เห็นเชอริลล์เป็นคนเริ่มเงียบๆไม่ค่อยเข้าสังคมแบบนี้ ไม่ใช่ว่าไม่เหงา เธอเหงามากๆ แต่ไม่สามารถเอาชนะใจที่ขี้ขลาดได้ เพราะยังจมปลักกับอดีตอยู่ เวลาอยู่คนเดียว เธอมักจะจดบันทึกไดอารี่ เล่าความรู้สึกเล่าเหตุการณ์ต่างๆ ไดอารี่เล่มนั้นเป็นของหวงห้ามของหญิงสาว ไม่เคยมีใครได้เปิดอ่านข้างในนั้นเลย เวลามีใครมาทักก็จะชอบสร้างกำแพงเพราะความอ่อนแอขึ้นมาเสมอ


   เชอริลล์เป็นคนโกรธแล้วเงียบ แม้ปกติจะเงียบอยู่แล้วก็ตาม แต่ครั้งนี้จะเงียบกว่าเดิมมากของมาก เงียบแบบเมินเฉย ทำเป็นคนที่ทำตัวเองโกรธไม่มีตัวตนอยู่ในโลกนี้ เป็นเพียงอากาศ ที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้รู้สึกไม่ได้ และยังโกรธนาน แค้นฝั่งหุ่น ความแค้นของหญิงสาว สามารถเปลี่ยนบุคลิกของเชอริลล์ไปได้ชั่วขณะชั่วพริบตา เพราะบันดาลโทษะที่มีจนเกินความอดทน คือนางจะทำร้ายร่างกายคนที่ทำให้โกรธ อย่าง เขวี่ยงของใส่ ตบหน้าแรงๆ จิกหน้าข่วนหน้า เอาของมีคมไล่แทง อย่างกับยันเดเร---- คำขอโทษทีาเป็นคำพูด มันยังน้อยไปสำหรับเธอ ถ้าอยากให้หายโกรธ ต้องซื้อขนม(?)แล้วมานั่งปรับความเข้าใจกับเชอริลล์


   ไม่ว่าจะโตขึ้นไปอีกสักกี่ปี เชอริลล์ก็ยังคงเหมือนเด็กน้อยที่น่ารักและน่าเป็นห่วงของพ่อแม่ เนื่องจากพฤติกรรมที่แทบจะเข้าข่ายโรคซึมเศร้าแล้ว เธอเป็นเด็กดีของพ่อแม่ ไม่เคยดื้อรั้นอะไรมาก ไม่ง้องแง้งงอแง มีเหตุผล พูดรู้เรื่อง ไม่เถียงถ้าตัวเองผิดจริงๆ 


ประวัติ :: เชอริลล์ อยู่ในบ้านที่ไม่ได้มีชาติตระกูลดีอะไรมาก เป็นเพียงคนธรรมดา ที่อาจจะรวยกว่าคนอื่น พ่อแม่รักกันดี พ่อเป็นหมอ ส่วนแม่เป็นทนายความ เธอไม่ได้เป็นเด็กมีปัญหาแบบนี้เพราะครอบครัว เป็นเพราะสังคมที่โรงเรียนทำให้เธอเป็นแบบนี้ เชอริลล์เคยมีเพื่อนสนิทที่อยู่กันเป็นกลุ่มใหญ่ๆ แต่แล้วก็โดนแบนออกจากกลุ่ม เพียงเพราะเชอริลล์เป็นเด็กน่ารัก เก่งทั้งกีฬา การเรียน ดนตรี เพื่อนๆจึงอิจฉา นับตั้งแต่วันนั้นมา จึงไม่กล้าแสดงความสามารถให้ใครเห็นอีกเลย


ความสามารถพิเศษ :: เล่นเปียโน,เก่งคำนวน,เก่งกีฬา


งานอดิเรก :: จดไดอารี่


เพิ่มเติม :: เชอริลล์เลี้ยงหนูแฮมส์เตอร์ไว้1ตัว ชื่อ รูน 








0 ความคิดเห็น