ทวงรักคืนระบบ

ตอนที่ 60 : ARC 7. บัลลังก์มังกร [2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 316 ครั้ง
    11 ก.ย. 62

 

หวงไท่จื่อโม่หยางแทบจะหลุดผรุสวาทเมื่อพบว่าหน้าตำหนักรับรองของน้องรักเต็มไปด้วยซากศพ เขารีบร้อนเข้าไปด้านในหวังหาตัวคนทว่ากลับพบเพียงซากศพของบ่าวรับใช้และทหารอารักขาบางส่วนเท่านั้น เมื่อไม่พบร่างจึงทำให้เขาคลายใจทว่ากลับลอบหวาดกลัวเช่นเดียวกัน

 

“ตามหาผิงหวัง!” 

 

ทหารทั้งหลายรับบัญชาอย่างมิรู้จักเหน็ดเหนื่อยแม้ต้องรอนแรมแทบมิได้พักมาตลอดสามวันสามคืน ข่าวคราวจากเมืองหลวงทำให้พวกมันร้อนรนราวถูกโยนลงต้มในหม้อน้ำเดือด

 

เมืองหลวงกำลังเกิดกบฏ

 

ผู้เป็นนายเคร่งเครียดมาตลอดทาง โหมพระวรกายเพื่อกลับให้ถึงวังหลวง ทว่าคล้ายกับจะมิทันการ ในเมื่อทุกแห่งล้วนเต็มไปด้วยกลิ่นไอสังหารเข้มข้นและซากศพ วังหลวงแทบจะกลายเป็นทะเลเลือดอยู่แล้ว

 

“หากผิงหวังสิ้น พวกเจ้ามิต้องกลับมาให้เปิ่นไท่จื่อเห็นหน้า!” หวงไท่จื่อเดือดดาลจนแทบกระอักเลือด นัยน์ตาแดงฉานราวอาบย้อมด้วยโลหิต เขานำกำลังทหารเพียงหยิบมือมุ่งหน้าสู่ตำหนักเจิ้งหยาง ที่พำนักของโอรสสวรรค์

 

เพียงบันไดขั้นแรกก็พบทะเลเลือดเสียแล้ว โม่หยางร้อนรนจนเหยียบย่ำเข้าสู่พระตำหนักโดยมิสนว่าชายชุดจะเปื้อนมากเพียงใด ในใจยังมาดหมาย หากพบผู้ใดขัดขวางจะสะบั้นศีรษะมันเสีย

 

“เสี่ยวชิงเอ๋อร์!” ไท่จื่อหนุ่มรีบร้อนเสียจนหลบดาบที่ฟาดลงมาแทบไม่ทัน หากแต่ทหารที่ติดตามมายังพุ่งเข้ามารับแทนได้ทัน มิเช่นนั้นคงได้บาดเจ็บหนัก

 

โอรสมังกรตวัดดาบตัดคอกบฏด้วยความเกรี้ยวกราด บัดนี้โทสะสูงเสียดฟ้ายากดับ หากเขามิเห็นน้องรัก ต่อให้ต้องเผาทั้งแผ่นดินต้าผิงก็จะตามเข่นฆ่าพวกมันให้ได้

 

“ผิงหวังอยู่ที่ใด!” 

 

ไม่มีคำตอบกลับใดนอกจากดาบที่ฟาดลงมาอีกครั้ง ทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อหมายหยุดยั้งโอรสมังกร โม่หยางจดจำใบหน้าของคนเหล่านี้ได้บางคน

 

“ชินหวัง!” หวงไท่จื่อพิโรธหนัก น้องชายคนรองเก็บงำประกายมาตลอด แสดงออกว่าเป็นกลางมิเคยฝักใฝ่ฝ่ายใด มุ่งสู่ชายแดนแต่ยังเยาว์ กระทั่งปีนป่ายถึงตำแหน่งชินหวัง กระนั้นกลับกล่าวชัดเจนว่ามิคิดยุ่งเกี่ยวพัวพันศึกชิงบัลลังก์ ทว่ายามนี้กลับกลืนน้ำลายตนเองเสียแล้ว

 

ทหารของเขาแม้มิอาจสู้ชินหวังได้ ทว่านั่นมินับองครักษ์เงา เพียงเสี้ยวพริบตาที่จวนเจียนจะพ่ายแพ้ เขากลับเป็นฝ่ายกำชัยชนะ แต่ชนะแล้วอย่างไร หากเขายังมิรู้ว่าน้องหกปลอดภัยหรือไม่

 

ชั่วขณะหนึ่งราวร่างกายต้องลมหนาว เย็นวาบไปถึงกระดูก หากกล่าวว่าน้องรองเอ็นดูผู้ใดที่สุด นามนั้นคงมิพ้นน้องสี่และน้องห้า เหมือนม่านหมอกบังตาถูกปลดออก แท้จริงเป้าหมายของน้องรองคงเป็นความปรารถนาไร้หนทางเป็นจริงของน้องสี่

 

ไม่ยอม!

 

“วังหลวงช่างคึกคักนัก คิดมิผิดที่มาเยี่ยนเยือนเลยจริงๆ” เหลียงไป่อวิ๋นปัดพู่สีขาวในมือของตนสองสามทีตามจังหวะการย่างก้าว ชุดขันทีนุ่มนิ่มเนื้อดีเสียจนเขามิอยากให้มันเปรอะเปื้อนหยดเลือดเลย

 

“เหลียงไป่อวิ๋น!” โม่หยางมิอาจสะกดกลั้นอารมณ์ได้ เมื่อเข้าถึงพระตำหนักชั้นในกลับพบเพียงร่างของโอรสสวรรค์ที่ยังหลับสนิทมิได้มีแม้เพียงรอยขีดข่วนเดียวกับผู้ที่เขาทิ้งไว้เพื่อให้ปกป้องคนสำคัญ

 

“เหตุใดจึงมิปกป้องผิงหวัง” เขาปวดใจเหลือเกินเมื่อคนกลับเลือกปกป้องบุรุษใกล้ตายผู้นี้แทนที่จะเป็นน้องหกของเขา

 

“กระหม่อมนับเป็นราษฎรผู้หนึ่ง ย่อมต้องห่วงใยโอรสสวรรค์พ่ะย่ะค่ะ” เหลียงไป่อวิ๋นหาได้สนใจกับแรงสังหารแทบจะบีบรัดให้ขาดอากาศหายใจ ในใจยิ่งสนุกสนานทบเท่าพันทวี “ชินหวังหมายสังหารฝ่าบาท กระหม่อมจึงต้องขัดขวาง หวงไท่จื่อคงมิอยากให้ฝ่าบาทสิ้นพระชนม์ด้วยมือชินหวังกระมัง” 

 

โม่หยางกำด้ามดาบแน่นจนกระดูกแทบแหละละเอียดยามเมื่ออีกฝ่ายหลุดจากคราบขันทีชราข้างกายเสด็จพ่อ กลับเป็นเพียงชายหนุ่มสะโอดสะองผู้หนึ่งซึ่งกำลังยิ้มหยันเขาอยู่ หมากตัวนี้ของเขายากควบคุม หายมิใช่อีกฝ่ายมีฝีมือหาตัวจับยาก เขาคงเร่งสังหารมันทิ้งไปแล้ว

 

“มันพาผิงหวังไปที่ใด” เขามิเชื่อว่าเหลียงไป่อวิ๋นจะมิรู้ คนชั่วช้าเสียยิ่งกว่าโอรสสวรรค์จะมิรู้ได้อย่างไร มิเช่นนั้นจะเลือกทอดทิ้งน้องหกของเขาหรือ ป่านนี้เสี่ยวชิงเอ๋อร์จะเป็นอย่างไร วรยุทธ์ของน้องรักมิอาจสู้น้องรองได้ เขากลัวเหลือเกินหากต้องสูญเสียน้องหกไป

 

“ทูลไท่จื่อ กระหม่อมเป็นเพียงขันที...”

 

“อย่าให้เปิ่นไท่จื่อหมดความอดทน!” ยามนีเขาร้อนรนจนมิอาจควบคุมสีหน้าได้แล้ว เพียงคิดว่าน้องรักอาจถูกพรากไป ราวกับถูกโยนลงทอดในกระทะ ควักหัวใจลงบดขยี้

 

“หวงไท่จื่อทรงร้อนพระทัยเพียงนี้ ไฉนเลยเหลียงไป่อวิ๋นจะทนมองได้” คนว่ายังแสร้งยกชายแขนเสื้อซับน้ำตา ทว่าริมฝีปากลับยกเป็นรอยยิ้ม “พระองค์คิดว่าชินหวังจะพาผิงหวังไปที่ใดเล่า เหตุใดเขาจึงยอมก่อกบฏทั้งที่มิเคยเลือกข้างกัน หากทรงลองตรองดูสักนิด คำตอบนั้นง่ายดายนัก”

 

ท่ามกลางความเครียดขมึงที่ถูกโอรสมังกรกดข่มเอาไว้ เหล่าทหารที่ติดตามมาต่างพากันปิดหูมิคิดรับฟัง เกรงว่าเรื่องนี้จะหนักหนาเกินกว่าพวกตนจะรับไหว หากพลาดพลั้งวันใดคงมิพ้นถูกกำจัดทิ้ง

 

“หวงไท่จื่อทรงจำได้หรือไม่ ผู้ใดกันที่มีปรารถนาเดียวกับพระองค์” เหลียงไป่อวิ๋นดึงปลายพู่สีขาวเล่น เขาแทบจะฉีกมันเป็นชิ้นๆเช่นเดียวกับอารมณ์เบิกบานยามนี้

 

หวงไท่จื่อโม่หยางหลับตาลงครู่ใหญ่ เหมือนได้พักความรุ่มร้อนในใจลงชั่วครู่ การที่เหลียงไป่อวิ๋นยังอยู่ตรงนี้ แสดงว่าน้องหกมิได้เป็นอันตรายถึงชีวิต ทว่าจิตใจคนล้วนยากคาดเดา เขาเองมิเคยเชื่อว่าคนอย่างเหลียงไป่อวิ๋นจะภักดีต่อผู้ใด

 

คนเพียงเห็นชีวิตเป็นของเล่นเท่านั้น

 

“ไปพาหมอหลวงมา” โม่หยางหันไปสั่งการทหารที่ยังคอยคุ้มกันด้านหลัง “ใครขัดขวางจงฆ่าทิ้งเสีย”

 

เขาเหลือบมองร่างของโอรสสวรรค์คราหนึ่ง แววตามิปรากฏความเสียใจหรือเจ็บปวดสักเศษเสี้ยว ก่อนสะบัดแขนเสื้อจากไปยังกำชับเหลียงไป่อวิ๋นอีกครั้ง

 

“คุ้มครองฝ่าบาท”

 

“รับบัญชา”

 

เห็นคนแสร้งก้มศีรษะให้อย่างนอบน้อมยิ่งเคืองใจนัก ทว่าหมากตัวนี้ยังมิสิ้นไร้ประโยชน์ มิหนำซ้ำยังยากกำจัด จำต้องวางไว้ข้างตัวและต้องเกรงใจสักหลายส่วน รอจนเมื่อบรรลุเป้าหมายแล้ว ถึงยามนั้นหากมิยอมสยบแต่โดยดีค่อยหาทางกำจัดทิ้ง

 

โม่หยางรีบตรงไปยังพระอารามบรรพบุรุษทันที นึกเสียใจที่ยามนั้นยอมแสดงด้านดีงามเพื่อให้น้องหกได้ชื่นชม มิเช่นนั้นแล้วอย่าว่าแต่เถ้ากระดูกของพวกมันเลย แม้แต่ร่างเขาก็จะสับเป็นหมื่นชิ้นแล้วโยนให้สุนัขกินไปเสีย กล้าดีอย่างไรจึงหมายปองเสี่ยวชิงเอ๋อร์ของเขา

 

น้องหกเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว!

 

“ทูลไท่จื่อ หวงกุ้ยเฟยทรงปลอดภัยดีพ่ะย่ะค่ะ” 

 

“หวงโฮ่วเล่า” กล้าก่อกบฏเช่นนี้ เขามั่นใจว่าเฝิงหวงโฮ่วต้องทราบดีแน่

 

“หวงโฮ่วทรงถูกหวงกุ้ยเฟยสังหารแล้วพ่ะย่ะค่ะ”

 

โม่หยางชายตามองทหารที่คุกเข่ารายงานเพียงครู่ก่อนสะบัดมือไล่คน เสด็จแม่ยังทรงปลอดภัยดีนับเป็นเรื่องดี สังหารเฝิงหวงโฮ่วได้ย่อมเป็นเรื่องน่ายินดีเช่นกัน ทว่ายามนี้มิใช่เรื่องต้องใส่ใจ มิรู้ว่าน้องรองต้องการสิ่งใดจากน้องหก แต่มันคงมิใช่เรื่องดีแน่

 

คนถึงขั้นลุกขึ้นมาก่อกบฏ แน่แท้แล้วว่าแท้จริงชินหวังโม่เฉินเลือกข้างมานานแล้ว

 

เลือกเพราะเป็นบุตรหวงโฮ่ว หรือเลือกเพราะอื่นใดกันแน่

 

“ข้าไม่ยอม” หวงไท่จื่อเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน เร่งร้อนทะยานสู่พระอารามบรรพบุรุษ ไม่สนว่าทหารอารักขาจะตามทันหรือไม่ เพราะอย่างไรองครักษ์เงาของเขาย่อมติดตามมาทันอยู่แล้ว

 

คนของเขาเท่านั้นจึงสามารถวางใจได้

 

 

 

 

“มันจบแล้ว”

 

ภาพที่เห็นทำให้สองขาแข็งค้างราวถูกแช่แข็งในธารนำแข็งพันปี เสียงดาบหล่นกระทบพื้นยังมิดังเท่าเสียงเรียกนามเขาแผ่วเบาของน้องรัก ร่างนั้นร่วงลงไปกับพื้นอย่างน่าเวทนา โลหิตแดงฉานบาดตา ยังเห็นน้ำตาไหลลงอาบแก้มซีดเซียว ท่าทางเจ็บปวดทรมานเช่นนั้นผู้ใดจะทนมองได้กัน

 

“เสี่ยวชิงเอ๋อร์!”

 

“หวงไท่จื่อ” โม่เฉินหันหลังกลับไปมองยังต้นเสียง สุรเสียงทุ้มแผดลั่นเจือด้วยความหวาดกลัวและกรุ่นโกรธเป็นกำลัง

 

แม้แต่ท่านก็มีหัวใจด้วยหรือ

 

“เสี่ยวชิงเอ๋อร์!” โม่หยางยังคงเห็นเพียงร่างนั้นในครรลองสายตา จังหวะการกะพริบตาเชื่องช้าอ่อนล้าเต็มทน ริมฝีปากกระอักไอออกมาเป็นโลหิต มือข้างหนึ่งของน้องรักยังกุมตรงหัวใจแน่น

 

เสี่ยวชิงเอ๋อร์ของเขากำลังจะตาย

 

“ถอยไป!” เขาประจันหน้ากับน้องชายคนรองที่บัดนี้ยืนปักหลักขวางทางมิให้เขาได้เข้าถึงตัวน้องหก

 

“เขาจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!” โม่เฉินยืนขวางกั้นมิให้ผู้พี่เข้าใกล้ร่างที่ใกล้หมดลม ยังหรอก ยังมิใช่ตอนนี้ หากจะสิ้นลมยังคงต้องรอสักครึ่งชั่วยามเพราะดาบเมื่อครู่ยังมิใช่จุดตายอย่างแท้จริง เขาจะยันไว้ให้ได้ หวงไท่จื่อโม่หยางมิใช่พี่ชายของเขาอีกต่อไป

 

มิมีพี่ชายคนใดปรารถนาให้น้องต้องตายอย่างน่าเวทนาหรอก

 

“ถอยไป!” หวงไท่จื่อโม่หยางตวาดกร้าว ยิ่งเห็นเลือดรินรดจนชุดประจำตำแหน่งผิงหวังเลอะเป็นวงกว้างยิ่งตื่นตระหนก ใจอยากเข้าไปโอบประคองแล้วเรียกหมอหลวงมารักษา

 

“เขาไม่มีทางรอด” โม่เฉินรู้ดีว่าหวงไท่จื่อทรงประสงค์สิ่งใด สิ่งนั้นไม่ต่างจากน้องสี่สักนิด ทว่าเพราะเสด็จพ่อลำเอียงนักจึงบังคับพวกเขาสู่วังวนของกับดัก

 

เดิมพันนี้เขากับคนสกุลเฝิงและเจี้ยนทุ่มหมดหน้าตักแล้ว หากชนะพวกเราย่อมยิ่งใหญ่และสมปรารถนา ทว่าหากพ่ายแพ้ เบื้องหน้าคือความตาย

 

ไม่มีทางให้ถอยอีกแล้ว

 

“ข้าไม่ยอมให้เขารอด!”

 

“ถอยไป!” หวงไท่จื่อตวาดลั่น เดือดดาลอย่างยิ่งเมื่อน้องรองของตนมิยอมทำตาม ซ้ำยังตั้งดาบหมายพิฆาตเขา “เหตุใดจึงทรยศเรา”

 

“ท่านย่อมรู้ดีกว่าผู้ใด” โม่เฉินแค่นเสียงหัวเราะ ยามนี้มาถามหาเหตุผล มิใช่ทุกสิ่งล้วนแล้วแต่ถูกโอรสสวรรค์ลิขิตไว้หรืออย่างไร

 

“มิใช่ท่านหรือที่สังหารพี่น้อง มิใช่เสด็จพ่อหรือที่สังหารบุตรตนเอง  พวกท่านอยากครองแผ่นดินก็ครองไป แต่ถึงกับกล้าใช้น้องหกเป็นเหยื่อล่อเพื่อกำจัดสกุลฉินและเจี้ยน มิสนแม้กระทั่งพวกเรามีสายเลือดเดียวกันเช่นนี้ข้ามิอาจยอมรับ เดิมทีข้ามิเคยยืนข้างผู้ใด มิเคยสนว่าตนเป็นบุตรของหวงโฮ่วด้วยซ้ำ เป็นพวกท่านบังคับให้ข้าต้องเลือกทางนี้”

 

“สามหาว!” โม่หยางกัดฟันกรอด ความลับเหล่านั้นสมควรมีเพียงเขาและเสด็จพ่อที่รับรู้ความจริงเบื้องหลัง แม้แต่เสี่ยวชิงเอ๋อร์ก็มิเคยรับรู้

 

“พวกข้ารู้ดีว่าพวกท่านทำสิ่งใดลงไป” โม่เฉินกดย้ำความจริง ตอกย้ำลงไป “หวาดระแวงกันมากหรือ เช่นนั้นข้าจะทำให้ความหวาดกลัวนั้นเป็นจริงเอง”

 

ชินหวังโม่เฉินรู้ดี หากหวงไท่จื่อเสด็จได้ถึงตรงนี้ย่อมหมายถึงพวกเขาใกล้จะพ่ายแพ้ เสด็จแม่คงมิอาจได้เป็นไท่โฮ่ว แม้กระทั่งชีวิตคนตระกูลเฝิงและเจี้ยนคงมิอาจยื้อไว้ได้อีกแล้ว

 

ทว่ายังมิอาจหมดสิ้นความหวัง แม้มิได้ครอบครองบัลลังก์มังกร ขอเพียงได้ลากคนไปปรโลกด้วยกันยังยินดี ให้ราชวงศ์ของเราสิ้นสุดที่ตรงนี้ ให้ความโหดร้ายทั้งหลายถูกจารึกลงไปอย่างเถรตรง

 

เขายอมเป็นกบฏชั่วช้าดีกว่าหักหลังพี่น้องดังเช่นที่หวงไท่จื่อทรงกระทำ

 

“ข้าจะฆ่าเจ้า” โม่หยางชักดาบออกจากฝักแววตาหมายมาดเด็ดศีรษะน้องชายตน ยิ่งเมื่อเห็นน้องหกกระอักไอออกมาเป็นโลหิตแดงฉานยิ่งร้อน รู้ดีว่าคนเจ็บมิอาจรอ น้องรักต้องได้รับการรักษาเดี๋ยวนี้

 

โม่เฉินเพียงหัวเราะ ไม่รอดแล้วอย่างไร “คงต้องหลังจากน้องหกตายก่อนกระมัง”

 

“เขาจะไม่ตาย” หวงไท่จื่อตั้งมั่นจะรีบสังหารคนตรงหน้าแล้วพาน้องหกไปรักษาให้เร็วที่สุด มิว่าต้องแลกด้วยสิ่งใดก็จะยื้อเอาไว้ ที่ผ่านมาเขาล้วนมีคนยืนเคียงข้าง จากนี้ชั่วชีวีย่อมต้องมีเสี่ยวชิงเอ๋อร์อยู่เคียงกายเช่นกัน

 

“เขาจะตาย” โม่เฉินไม่ปรารถนาให้คนมีชีวิตอยู่จริงๆ “เขาจะถูกฝังร่วมกับน้องสี่”

 

คำขอร้องสุดท้ายนั้น ก่อนตายนี้ย่อมต้องทำให้เป็นจริง

 

ครองคู่กันตลอดกาล

 

หวงไท่จื่อลุแก่โทสะ ทะยานสะบัดดาบเข้าห้ำหั่น เพียงเรื่องนี้เท่านั้นที่เขายอมมิได้ กระทั่งยอมโดดลงสู่เหวลึกกระทำการยิ่งกว่าเดรัจฉาน หนึ่งปรารถนาของเขามิอาจปล่อยวาง และน้องสี่จะไม่มีทางสมหวังมิว่าชาติภพไหน

 

“ไม่มีวัน!”

 

 

ไม่สบายหนักมาก เป็นหวัดงอมแงม 

ต้องขอบคุณฝนและเพื่อนร่วมงานที่ทำให้เราเครียดหนักมากจนร่างกายอ่อนแอจริง//อยากใส่สลอดในน้ำที่นางดื่ม

เปลี่ยนเรื่องค่ะ

เชียนหลันเป็นคนใจบาปค่ะ นี่ก็บาปยาวๆไป แบบว่านะ ชอบจังเลยแนวพี่น้องเนี่ย

เพราะชีวิตจริงมันไม่ได้ไงคะ ยิ่งบาปยิ่งชอบ//หัวเราะ

มีความหื่นกระหายมาก อ่านไปแล้วอย่ามาเผาบ้านเชียนหลันก็พอค่ะ

เรามาบาปไปก้วยกันเบาๆนะคะ บาปแรงไม่ได้ เดี๋ยวโดนตี//หลบไม้เรียว

ถ้าถามว่าโลกนี้ เชียนหลันรักใครมากที่สุดต้องตอบว่ารักพี่เฉินที่สุดค่ะ

สงสารใครที่สุด ก็สงสารพี่เฉินค่ะ

พี่เฉินเป็นคนรักพี่น้อง ไม่ถึงที่สุดก็ไม่ทำร้ายน้องหรอกค่ะ ดังนั้น ดุพี่เฉินของเชียนหลันเบาๆนะคะ//ส่งสายตา

ส่วนคนน่าสงสารรองลงมาคือพี่หยางค่ะ ตำแหน่งสูงส่งแต่แตะต้องคนที่ต้องการไม่ได้

โอย แต่ละคนมีสตอรี่ มีความต้องการของตัวเองจริงๆ แต่จะสมหวังมั้ยนั่นอีกเรื่อง ต้องตามอ่านนะคะ อย่าทิ้งกันในโลกนี้นะคะ

เป็นโลกที่ยากอีกแล้ว//มีโลกไหนไม่บ่นยากมั่ง

มันยากเพราะจะเขียนยังไงให้ดราม่าน้อ พอเป็นพี่น้องแล้วใจต่ำมากเลยค่ะ ต่ำกว่าสะดือแต่เหนือหัวเข่ามากๆ//หัวเราะ

เอาเป็นว่าเจอกันตอนหน้านะคะ โลกนี้ไม่ยาว//มั้ง

ด้วยรักหนักมาก...เชียนหลัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 316 ครั้ง

1,323 ความคิดเห็น

  1. #1267 fighting writeee♡ (@sedna0327) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 18:39
    น้องสี่คือโม่เหยียน?
    #1267
    0
  2. #1221 My Angle (@love-w) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 02:05

    อืม....นี่คือชาติก่อนของพระนายของเราก่อนที่จะมาเป็นระบบหรือเปล่านะ?????

    #1221
    0
  3. #1125 lonelylogo (@lonelylogo) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 16:27
    งง ขอตั้งสติอ่านอีกรอบนะคะ5555555
    #1125
    0
  4. #826 witchhound (@witchhound) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 15:27
    ภาคนี้เป็นภาคที่งงชื่อที่สุดแล้วค่ะ ชื่อคล้ายๆกันไปหมด ไม่รู้ใครเป็นใคร เกิดอะไรขึ้น 555555
    #826
    0
  5. #825 N\'noey Butter (@nongnoey-26) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 09:00
    อ้ากกกกกก มันคือไร เกิดไรขึ้น วอททท//อธิบายเป็นคำพูดมั่นดั้ย
    #825
    0
  6. #824 Say. (@a-dark-devil) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 08:18
    ความรักโลกนี่ดู มลุม มตุม มากเว่อออ 55555555
    #824
    0
  7. #823 StartAday (@StartAday) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 23:00

    เราถึงกับต้องอ่านสองรอบ
    #823
    0
  8. #822 donejaija (@donejaija) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 10 กันยายน 2562 / 08:20

    ชอบเม้นล่างๆ เหมือนไรต์ผูกปมแล้วเข้าใจอยู่คนเดียว 55555 อย่าลืมมาแก้ปมน้า

    #822
    0
  9. #819 'ZinE zene 's (@-v-fin-v-) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 22:07
    ก็ว่า ทำไมตัวเอกชื่อขึ้นด้วยโม่เหมือนกันมาตั้งนาน ปั้ดโถ่ น้องสี่โม่เหยียน น้องหกโม่ชิง โม่เหยียนรักโม่ชิง ท่านพี่หยางก็รักโม่ชิง เอาล่ะ กาวไม่กาวมั่วไม่มั่วรอไรท์มาเฉลยตอนต่อไป 5555555555 สู้ๆนะคะ ส่งกำลังใจจ
    #819
    0
  10. #815 Sei-chan (@sofeeyanee) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 18:10
    อ้าว น้องจะตายแล้ว ใครเป็นโม่เหยียนล่ะ!!!
    #815
    0
  11. #814 |ทานเกลือ| (@tearsch) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 18:06

    ประสบปัญหาจำชื่อตัวละครไม่ได้ค่ะ55

    ทำไมรู้สึกเนื้อเรื่องมันเดินเร็วผิดปกติ
    #814
    0
  12. #813 IF-you (@IF-you) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 17:30
    โอยเครียด แม่จะเป็นลมมม
    #813
    0
  13. #812 sweet-meringue (@sweet-meringue) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:11

    จำชื่อตัวละครไม่ค่อยได้อะ 555

    #812
    0
  14. #811 123doubleJ (@123doubleJ) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:03

    รอน้าาาาา
    #811
    0
  15. #810 123doubleJ (@123doubleJ) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 16:02

    มาอ่านอีกรอบก็ลุ้นๆหน่อย อยากรู้ว่าเป็นไงต่อ ขอบคุณนะคะ สนุกกก
    #810
    0
  16. #809 Lด็nlxม่ (@uoupoptot) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 12:07
    เนื้อเรื่องดำเนินเร็วนะบทนี้ เราเลยไม่เข้าใจการกระทำของตัวละคร กลายเป็นไม่อิน อ่านไปมีแต่คำว่า 'อะไรอะ' คงเฉลยตอนหลัง ๆ ใช่มั้ยคะ
    #809
    0
  17. #808 fiarist (@fiarist) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 11:44
    รอออค่ะ
    #808
    0
  18. #807 รัก1827 g27 (@creamzajubjub) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 11:23
    งงๆนะไม่รู้เลยว่าใครเป็นใครอะเรื่องราวเป็นมายังไงก็งงๆ
    #807
    0
  19. #806 sovy1212312121 (@sovy1212312121) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 10:56
    เหมือนไรท์จะผูกปมแล้วแก้โดยที่มีไรท์เข้าใจแค่คนเดียว เราว่ามันกระชับเกินไป บางจุด เราไม่ค่อยมีอาามณ์ร่วมด้วยเลย เหมือนแบบ เอ้ะ คนนี้ใคร แล้วเออ เขาคือใครอะ แค้นอะไร อะไรงะ ยังไงหนิ อ๋อ แต่เอ้ะ มันไม่สุด หรือปมมันจะไปเฉลยอีกทีท้ายเรื่อง แต่บทนี้ที่อ่านมามันค่อนข้าง งงๆ
    #806
    0
  20. #805 3322650 (@3322650) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 10:23

    อ๊าาาาา อยากอ่านต่ออ่ะ ค้าง ค้าง ค้างมากๆเลย
    #805
    0
  21. #804 คาบเส้น (@natsu_1789) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 09:51
    งงนิดหน่อย ฮื้
    #804
    0
  22. #803 Kagerou Project (@99664811) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 09:50

    คืออยากให้ไรท์ทำตอนพิเศษอธิบายเนื้อเรื่องหน่อยค่ะ ตอนนี้เรางงมากๆ

    จะเข้าใจก็เข้าใจไม่สุด555
    #803
    0
  23. #802 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 09:47

    องค์ชายสี่ คือ โม่เหยียนรึเปล่า

    #802
    0